အခန်း (၁၀၂၉-၁၀၃၀)
Vol. 103 Ch. 1029-1030
အခန်း (၁၀၂၉) မင်းကို ဘာမှမဖြစ်စေရဘူးလို့ အာမခံတယ်
"ဒီစကားက အတည်ပဲလား"
ကျောက်ယွင်လူ ရဲ့ မျက်နှာက ပျက်သွားပြီး ထက်ရှတဲ့ အကြည့်တွေနဲ့ ဖန့်ချန်ကို အထပ်ထပ် အခါခါ ကြည့်နေပါတယ်။
"ကျွန်တော်မျိုး ပြောတာ တစ်ခွန်းမှ မမှားပါဘူး၊ မှားခဲ့ရင် ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ဖြစ်ပါစေ ဘယ်လိုလုပ် လိမ်ရဲမှာလဲ"
ဖုတုန်းဟိုင် က တိုးတိုးလေး ပြောပါတယ်။
အဲဒီနောက် သူက လုံရို့ ကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်တယ်
"မိန်းကလေး... အမှန်တရားက ဒါပါပဲ၊ ကျွန်တော့်ကို အပြစ်မတင်ပါနဲ့၊ တကယ်လို့ ဒီကိစ္စကြောင့် ညီအစ်ကိုတွေပါ ဒုက္ခရောက်မယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်လည်း စိတ်မကောင်းဖြစ်ရမှာမို့လို့ပါ"
"ဒါက ဘာကိုမှ သက်သေမပြနိုင်ဘူး"
လုံရို့ က ကျောက်ယွင်လူ ကို လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်လိုက်တယ်
"စီနီယာ... အဲဒီအချိန်တုန်းက ကျောက်မင်ရွှမ် က ဖန့်ချန်ကို ချန်ထားခဲ့တာ မှန်ပေမဲ့၊ ဖန့်ချန်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုနဲ့က ကျောက်မင်ရွှမ် တို့ကို ဘယ်လိုလုပ် ခြိမ်းခြောက်နိုင်မှာလဲ "
"ငါက အမှန်တရားကိုပဲ သိချင်တာ၊ သူက နောက်ဆုံးအထိ ကျန်ခဲ့တဲ့သူဆိုတော့ သူ့ကို ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်း လုပ်လိုက်ရင် ဒီကိစ္စမှာ မင်းတို့ လုံမျိုးနွယ်စုနဲ့ ပတ်သက်မှု ရှိမရှိ သိရမှာပဲ"
ကျောက်ယွင်လူ က အေးစက်စက် ရယ်မောလိုက်ပြီး ဖန့်ချန်ရဲ့ ဦးခေါင်းကို လှမ်းဖမ်းဖို့ လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပါတယ်။
လီချန်စန်း နဲ့ ဖူယွမ်ကျူး တို့ရဲ့ မျက်နှာတွေ ချက်ချင်း ပျက်သွားပါတယ်။
သူတို့နှစ်ယောက် ဘာမှ မလုပ်ရသေးခင်မှာပဲ အဘွားအိုဆီက ဒေါသတကြီး အော်သံ ထွက်ပေါ်လာတယ်
"ကျောက်ယွင်လူ... ဒီနေ့သာ မင်း သူ့ကို ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်း လုပ်ရဲကြည့်၊ ငါ့လူတွေကို လွှတ်ပြီး မင်းရဲ့ ယွင်လူမြို့ကို မြေလှန်ပစ်မယ်၊ အဲဒီနောက်ပိုင်း လုံမျိုးနွယ်စုက တခြားဘယ်သူ့ကိုမှ မတိုက်ဘူး၊ မင်း ကျောက်ယွင်လူ ကိုပဲ ပစ်မှတ်ထားပြီး တိုက်မယ်"
"မင်း ဘယ်ကိုပဲ ပုန်းပုန်း ငါတို့ လိုက်သတ်မယ်၊ မင်းကို ဘယ်သူက လက်ခံထားရဲမလဲ ငါ ကြည့်ရသေးတာပေါ့"
ကျောက်ယွင်လူ ရဲ့ လက်က လေထဲမှာ တန့်သွားပါတယ်။
"ဘိုးဘေး..."
လုံမျိုးနွယ်စုက လွတ်လပ်သောမသေမျိုး အချို့က အဘွားအိုကို ကြည့်ပြီး ခါးသက်သက် ပြုံးနေကြပါတယ်။
စုန်းမျိုးနွယ်စုက လွတ်လပ်သောမသေမျိုးတွေလည်း တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ပြီး မျက်နှာတွေ လေးနက်လာကြပါတယ်။
ဒီစကားကို တခြားသူ ပြောရင်တော့ သူတို့ ယုံချင်မှ ယုံမှာပါ၊ ဒါပေမဲ့ သျှောင်နတ်နဂါးမလေး ရဲ့ ပါးစပ်က ထွက်လာတာဆိုရင်တော့ ဘယ်သူမဆို သေချာ စဉ်းစားရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။
"သျှောင်နတ်နဂါးမလေး... ဘာလို့ ဒီကောင်လေးကို ဒီလောက်အထိ ကာကွယ်ပေးနေတာလဲ "
ကျောက်ယွင်လူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်တယ်
"ငါက အခု အဆင့် ၃ လွတ်လပ်သောမသေမျိုးပဲ၊ မင်းတို့ လုံမျိုးနွယ်စုနဲ့ တကယ် သေလုအောင် တိုက်မယ်ဆိုရင်လည်း ငါက အောက်ကျနေမှာ မဟုတ်ဘူး"
"အဆင့် ၃ ဖြစ်တော့ ဘာဖြစ်လဲ၊ အခြေအမြစ်မရှိတဲ့ လွတ်လပ်သောကျင့်ကြံသူ သက်သက်ပဲဟာကို အမြစ်မရှိတဲ့ အဆင့် ၃ က ငါတို့ လုံမျိုးနွယ်စုကို ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်နိုင်မှာလဲ"
အဘွားအိုက နှာမှုတ်လိုက်တယ်
"ခုနက လီချန်စန်း ပြောပြီးပြီလေ၊ ဒီကလေးက ဓားပညာပါရမီရှင်၊ ဒီနေ့ လုံမျိုးနွယ်စုအတွက် ဓားသင်္ချိုင်းလှေကားထစ်ကို တက်ပေးမယ့်သူ မင်း အခု သူ့ကို ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်း လုပ်လို့ ငါတို့ လုံမျိုးနွယ်စု ရှုံးသွားရင် အဲဒီဆုံးရှုံးမှုကို မင်း တာဝန်ယူမှာလား "
"ဒါဆိုရင်လည်း မင်းတို့ လောင်းကြေးပွဲ ပြီးမှ ငါ သူ့ကို ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်း လုပ်မယ်လေ"
ကျောက်ယွင်လူ က အသံမာမာနဲ့ ပြောပါတယ်။
"တကယ်လို့ သူက နောက်ဆုံးအထိ တက်လှမ်းနိုင်ပြီး ငါတို့ လုံမျိုးနွယ်စုအတွက် ဓားကျမ်းတစ်စောင် ပြန်ယူပေးနိုင်ခဲ့ရင်၊ အဲဒါက သူ့ရဲ့ ပါရမီက အထူးချွန်ဆုံးပဲလို့ သက်သေပြလိုက်တာပဲ၊ အဲဒီအခါမှာလည်း လုံမျိုးနွယ်စုက သူ့ကို အစွမ်းကုန် ကာကွယ်ပေးမှာပဲ"
အဘွားအိုက ပြောပါတယ်။
"ဒါဆိုရင်... တကယ်လို့ သူက နောက်ဆုံးအထိ မရောက်နိုင်ဘူးဆိုရင်တော့ မင်းတို့ လုံမျိုးနွယ်စုက ငါ ဝိညာဉ်ရှာဖွေတာကို မတားတော့ဘူးပေါ့ "
ကျောက်ယွင်လူ ရဲ့ မျက်လုံးတွေ လင်းလက်သွားပါတယ်။
အဘွားအိုက ခဏလောက် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်
"ဒါကတော့ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပါတယ်"
"ကောင်းပြီ၊ ငါ မင်းကို မျက်နှာပေးမယ်"
ကျောက်ယွင်လူ က ခပ်အေးအေးပဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပါတယ်။
လုံမျိုးနွယ်စုက လွတ်လပ်သောမသေမျိုးတွေ အားလုံး သက်ပြင်းချနိုင်သွားကြပါတယ်။
ဒီကိစ္စကတော့ လောလောဆယ် ပြေလည်သွားပါပြီ။
သူတို့လည်း ဒီနေ့ ကျောက်ယွင်လူနဲ့ ထိပ်တိုက်တွေ့မှာကို ကြောက်နေကြတာပါ။
အဆင့် ၃ လွတ်လပ်သောမသေမျိုး တစ်ယောက်မှ ရှိမနေတဲ့အချိန်မှာ ကျောက်ယွင်လူကို ဘယ်သူက ဖိနှိပ်နိုင်မှာလဲ
ဖန့်ချန်က လီချန်စန်း ဆီကို ပြန်မသွားဘဲ အဘွားအို ရှေ့ကို အခေါ်ခံလိုက်ရပါတယ်။
လုံရွေ့ အပါအဝင် လွတ်လပ်သောမသေမျိုး အချို့လည်း လေထဲကနေ ဆင်းသက်လာပြီး အဘွားအိုကို အရိုအသေပေးရင်း ဖန့်ချန်ကို စူးစမ်းကြည့်နေကြပါတယ်။
သူတို့ထဲက အဘိုးအိုတစ်ယောက်ကတော့ အရင်တုန်းက လီချန်စန်းကို ကူညီပြီး အဆင့် ၂ လွတ်လပ်သောမသေမျိုးကို မောင်းထုတ်ပေးခဲ့တဲ့သူပါ။
သူက အခုတော့ အဘွားအိုရှေ့မှာ ခေါင်းငုံ့ပြီး ခပ်နွမ်းနွမ်း ပြုံးနေတယ်
"အဒေါ်... ဘာလို့ ဒီကိစ္စထဲ ဝင်ပါရတာလဲ... ကျောက်ယွင်လူနဲ့ ရန်သူဖြစ်ရတာက ကျွန်တော်တို့ လုံမျိုးနွယ်စုအတွက် ဘာမှ အကျိုးမရှိဘူးလေ"
"ဟုတ်ပါတယ်၊ ဓားကျင့်ကြံသူလေး တစ်ယောက်အတွက်နဲ့ ကျောက်ယွင်လူနဲ့ ရန်ဖြစ်ဖို့ မလိုပါဘူး သူလည်း သူ့သားသတ်တဲ့သူကို ရှာချင်ရုံတင်ပါ"
ဒုတိယအဆောင်က လုံရွေ့ ကလည်း ဝင်ပြောပါတယ်။
စတုတ္ထအဆောင်က လွတ်လပ်သောမသေမျိုးကတော့ ဘာမှမပြောဘဲ ဖန့်ချန်ကိုပဲ သေချာ စိုက်ကြည့်နေပါတယ်။
"လူတွေက ငါတို့ ခေါင်းပေါ်အထိ တက်နင်းနေတာတောင် မင်းတို့က ဘာမှမဟုတ်သလို နေနေကြတာလား ဓားကျင့်ကြံသူ ဖြစ်တော့ ဘာဖြစ်လဲ သူက ဓားကျင့်ကြံသူ ဆိုရင်လည်း ငါတို့ လုံမျိုးနွယ်စုရဲ့ ဓားကျင့်ကြံသူပဲ"
အဘွားအိုက အေးစက်စက် ပြောလိုက်ပါတယ်။
လုံရွေ့ က ခါးသက်သက် ပြုံးပြီး
"သူက လုံမျိုးနွယ်စုက မဟုတ်ဘူးလေ..."
"လီချန်စန်း က လုံမျိုးနွယ်စုရဲ့ သမက် မဟုတ်ဘူးလား သူ ခေါ်လာတဲ့သူဆိုရင် လုံမျိုးနွယ်စုရဲ့ လူပဲပေါ့"
အဘွားအိုက ပြောပြီးနောက် စိတ်မရှည်သလို လက်ယမ်းပြလိုက်တယ်
"အားလုံး ပြန်သွားပြီး ပြင်ဆင်စရာရှိတာ သွားပြင်ကြတော့၊ ငါ့နားမှာ လာပြီး လူစုမနေကြနဲ့"
လွတ်လပ်သောမသေမျိုးတွေ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ပြီး ပြန်လှည့်ထွက်သွားကြရပါတယ်။
"လီကျန်းနျန် အခု... နေကောင်းရဲ့လား "
အဘွားအိုရဲ့ အကြည့်တွေက ဖန့်ချန်ပေါ် ကျရောက်လာချိန်မှာတော့ အနည်းငယ် နူးညံ့သွားပြီး ခပ်အေးအေး ပြုံးကာ မေးလိုက်ပါတယ်။
တုန်းဖန်းဟောက်ကျဲ က ဒါကို အမြဲ သတိထားကြည့်နေတာပါ။
ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရတော့ သူက လုံဝူ ကို လှမ်းကြည့်ပြီး တိုးတိုးလေး မေးလိုက်တယ်
"ဓားဂိုဏ်း က အဲဒီ ဓားနတ်ဘုရား အဘိုးကြီးနဲ့ ငါတို့ ဘိုးဘေးနဲ့က..."
"ရှူး... ငါတို့လို မျိုးဆက်သစ်တွေက လူကြီးတွေရဲ့ ကိစ္စကို လျှောက်မပြောရဘူး"
လုံဝူ က သတိပေးလိုက်ပါတယ်။
"စီနီယာ... လီဘိုးဘေးက စီနီယာ့ကို မပြောပြဘူးလား "
ဖန့်ချန်ရဲ့ အမူအရာက အနည်းငယ် ထူးဆန်းသွားပါတယ်။
သူက လီချန်စန်း ရှိရာဘက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်တော့ လီချန်စန်း ကလည်း ဒီကို စိုက်ကြည့်နေတာကို မြင်လိုက်ရပါတယ်။
လီချန်စန်းရဲ့ တည်ငြိမ်တဲ့ မျက်ဝန်းတွေထဲမှာ စိုးရိမ်စိတ်အချို့ ဖုံးကွယ်နေတာကို တွေ့ရပါတယ်။
"လီချန်စန်း "
အဘွားအိုက လီချန်စန်းကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပါတယ်။
လီချန်စန်း က ချက်ချင်းပဲ အကြည့်ကို လွှဲလိုက်ပြီး ဝတ်စုံပြာနဲ့ အမျိုးသမီးကို တစ်ခုခု ပြောနေဟန် ဆောင်လိုက်ပါတယ်။
"ပြောပါဦး... လီကျန်းနျန် ဘာဖြစ်လို့လဲ"
အဘွားအိုရဲ့ အကြည့်တွေက ဖန့်ချန်ဆီ ပြန်ရောက်လာပါတယ်။
"ဓားနတ်ဘုရား အဘိုးကြီးက လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းကပဲ လူ့လောကကနေ ထွက်ခွာသွားပါပြီ"
ဖန့်ချန်က ပြောလိုက်ပါတယ်။
"လီကျန်းနျန် ဆုံးသွားပြီလား သူ့ရဲ့ သက်တမ်းကို တွက်ကြည့်ရင်... သူက လွတ်လပ်သောမသေမျိုး မဟုတ်ရင်တောင် သက်တမ်းက နှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင် ရှိရမှာလေ၊ အခုက သူ ဆုံးရမယ့်အချိန် မဟုတ်သေးဘူး မလား "
ခုနက အဆင့် ၂ လွတ်လပ်သောမသေမျိုးကို မောင်းထုတ်ပေးခဲ့တဲ့ အဘိုးအိုက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပါတယ်။
"ဆုံးသွားပြီပေါ့..."
အဘွားအိုက ခေတ္တ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်
"သွားတော့... ဒီတစ်ခါ မင်းသာ နောက်ဆုံးအထိ ရောက်နိုင်ရင် ဘွားဘွားက မင်းကို ဘာမှမဖြစ်စေရဘူးလို့ အာမခံတယ်၊ ယွင်လူမြို့က အဲဒီ လွတ်လပ်သောကျင့်ကြံသူ ကို ကြောက်မနေနဲ့၊ သူက အမြစ်မရှိဘူး၊ အပြင်ပန်းပဲ ကြမ်းနေတာ၊ တကယ်တမ်းတော့ အရေးမပါပါဘူး"
ဖန့်ချန် ခေတ္တ ကြောင်သွားပြီးနောက် လက်အုပ်ချီ အရိုအသေပေးလိုက်တယ်
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဘွားဘွား"
ဖန့်ချန် ထွက်သွားပြီးနောက်မှာတော့ အဲဒီ အဘိုးအိုက ထူးဆန်းတဲ့ အမူအရာနဲ့
"အဒေါ်..."
"သူက လီကျန်းနျန် ရဲ့ မြေးတပည့်ပဲ၊ ငါ့ကို ဘွားဘွားလို့ ခေါ်တာ ဘာမှ မမှားပါဘူး"
အဘွားအိုက ခပ်အေးအေးပဲ ပြောလိုက်ပါတယ်။
"ဟုတ်ကဲ့ပါ..."
............
ပထမအဆောင်ရဲ့ မသေမျိုးလှေဆီ ပြန်ရောက်တဲ့အခါ လီချန်စန်း က ဖန့်ချန်ကို ချက်ချင်းခေါ်ပြီး မေးပါတယ်
"တတိယအဆောင်က အဲဒီလူက မင်းကို ဘာတွေ ပြောလဲ "
"အဲဒီ ဘွားဘွားက ဓားနတ်ဘုရား အဘိုးကြီးအကြောင်း မေးတာပါ"
ဖန့်ချန်က ပြောပါတယ်။
"ဖန့်ချန်... မင်း စည်းကမ်း သိသင့်တယ်၊ အဲဒီပုဂ္ဂိုလ်ကို ဘယ်လိုဖြစ်လို့ ဘွားဘွားလို့ ခေါ်ရတာလဲ ဒါက ဝါစဉ်ကို ဖျက်ဆီးတာတင် မကဘူး၊ အဆင့်အတန်းကိုလည်း စော်ကားရာ ရောက်တယ်"
ချန်ကျော့ကျူး က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပါတယ်။
ချန်ချင်းထိုက် တို့ကလည်း မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး မကျေနပ်တဲ့ အကြည့်တွေနဲ့ ကြည့်နေကြပါတယ်။
သျှောင်နတ်နဂါးမလေး ရဲ့ ဝါစဉ်က အရမ်းမြင့်ပါတယ်။
သူတို့လို အဆင့် ၁ လွတ်လပ်သောမသေမျိုးတွေတောင် သူမကို ဘွားဘွားလို့ ခေါ်ဖို့ အရည်အချင်း မရှိပါဘူး။
ဒီဓားကျင့်ကြံသူလေးက ဘယ်လိုလုပ် ခေါ်ရဲတာလဲ။
အဘိုးအိုတစ်ယောက်က မသေမျိုးလှေပေါ်မှာ ရုတ်တရက် ပေါ်လာပါတယ်။
"ဒုတိယ ဦးလေးဘိုးဘေး "
လီချန်စန်း ရဲ့ မျက်နှာက လှုပ်ရှားသွားပါတယ်။
ချန်ချင်းထိုက် တို့လည်း ကမန်းကတန်း လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်ကြပါတယ်။
ဒီပုဂ္ဂိုလ်က တတိယအဆောင်က အဆင့် ၂ လွတ်လပ်သောမသေမျိုး ဖြစ်သလို လုံမျိုးနွယ်စုရဲ့ ဝါစဉ်အမြင့်ဆုံး ဘိုးဘေးတွေထဲက တစ်ယောက်ပါ။
"အင်း"
အဘိုးအိုက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ဖန့်ချန်ကို ကြည့်လိုက်တယ်
"မင်းရဲ့ ဘွားဘွားက ပြောလိုက်တယ်၊ ဒီတစ်ခါ မင်းသာ နောက်ဆုံးအထိ ရောက်နိုင်ပြီး ရလဒ်ကောင်းရင် နောက်ပိုင်း တတိယအဆောင်မှာပဲ လာပြီး ကျင့်ကြံတော့တဲ့၊ ပထမအဆောင်က မင်းနဲ့ မသင့်တော်ဘူး"
ပြောပြီးတာနဲ့ အဘိုးအိုက ပြန်လှည့်ထွက်သွားပါတယ်။
ဘွားဘွား
အားလုံးက သူပြောတဲ့ စကားကြောင့် မှင်သက်သွားကြပါတယ်။
ချန်ကျော့ကျူး နဲ့ တခြားသူတွေကတော့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ပြီး မယုံနိုင်သလို ဖန့်ချန်ကို ကြည့်နေကြပါတယ်။
ဓားကျင့်ကြံသူလေး တစ်ယောက်ကို အဲဒီ ဘိုးဘေးက ဘာလို့ ဒီလောက်အထိ အလေးထားနေရတာလဲ
လီချန်စန်း က တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွင်းလိုက်တယ်
"မင်း ဘယ်လို ပြန်ပြောလိုက်လဲ"
"ဓားနတ်ဘုရား အဘိုးကြီး ဆုံးသွားပြီလို့ပဲ ပြောလိုက်ပါတယ်"
ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး ပြောပါတယ်။
"ပြီးတော့ကော"
လီချန်စန်း က မေးပါတယ်။
"ဒါပါပဲ၊ ဘွားဘွားက ဒီအခွင့်အရေးကို သေချာဆုပ်ကိုင်ထားဖို့ပဲ ပြောတယ်၊ တကယ်လို့ ထိပ်ဆုံးကို ရောက်နိုင်ရင် သူမက ကျွန်တော့်ကို ဘာမှမဖြစ်စေရဘူးလို့ အာမခံပါတယ်တဲ့"
ဖန့်ချန်က ပြောပါတယ်။
"အင်း"
လီချန်စန်း က ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်
"သူမက ဒီလို ပြောလိုက်ပြီဆိုရင်တော့ မင်း ဒီတစ်ခါ မင်းရဲ့ စွမ်းအားတွေကို အပြည့်အဝ ထုတ်သုံးရမယ်၊ ငါတို့ကို စိတ်မပျက်စေနဲ့၊ သူမကိုလည်း စိတ်မပျက်စေနဲ့ဦး"
"အချိန်ကျပြီ၊ အားလုံး အဆင်သင့် ဖြစ်ကြပြီလား"
အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။
မသေမျိုးလှေပေါ်က မျိုးနွယ်စုကြီးတွေရဲ့ သားသမီးတွေကော၊ အောက်က ဒေသအသီးသီးက လာတဲ့ သာမန်ကျင့်ကြံသူတွေပါ အားလုံး စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြပါတော့တယ်။
အခန်း (၁၀၃၀) မင်းတို့ အရင်သွားကြ
ဓားသင်္ချိုင်းလှေကားထစ်ရဲ့ အောက်ခြေမှာတော့ ထောင်နဲ့ချီတဲ့ ဓားကျင့်ကြံသူတွေ ရပ်နေကြပါတယ်။
အဆင့်နိမ့် ၄ ဆင့်၊ အလယ် ၃ ဆင့်၊ အဆင့်မြင့် ၃ ဆင့် စသဖြင့် အစုံအလင်ရှိပြီး သူတို့တွေဟာ လုံမျိုးနွယ်စုနဲ့ စုန်းမျိုးနွယ်စုဆီက အသီးသီး လာကြတာပါ။
နှစ်ဖက်စလုံးက ဓားကျင့်ကြံသူတွေဟာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် စူးစမ်းကြည့်နေကြပြီး မျက်လုံးထဲက သတ်ဖြတ်လိုတဲ့ အငွေ့အသက်တွေကိုလည်း ဖုံးကွယ်မထားကြပါဘူး။
"ဒါက အသက်နဲ့လဲပြီး တိုက်ကြတော့မှာလား"
ပိုင်လင်ယွဲ့ က တံတွေးတစ်ချက် မြိုချလိုက်တယ်
"အားလုံးက ဓားကျင့်ကြံသူ အချင်းချင်းပဲဟာကို ဘာလို့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် သတ်နေကြရတာလဲ"
"ဒီနေရာက ငါတို့ဆီနဲ့ မတူဘူး၊ မင်းက သူတို့ကို ဂိုဏ်းတူတွေလို့ သတ်မှတ်ပေမဲ့ သူတို့ကတော့ မင်းကို ရန်သူလို့ပဲ မြင်တာ"
ပိုင်ချင်းမင် ရဲ့ အကြည့်တွေက အေးစက်နေပြီး သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုနဲ့ မတိမ်းမယိမ်းရှိတဲ့ စုန်းမျိုးနွယ်စုက ဓားကျင့်ကြံသူအချို့ကို စိုက်ကြည့်နေတယ်
"ဓားသင်္ချိုင်းလှေကားထစ်ပေါ် ရောက်တာနဲ့ လက်မနှေးကြနဲ့၊ သတ်သင့်ရင် သတ်လိုက်၊ မင်းတို့ လက်တွန့်နေရင် သေမယ့်သူက မင်းတို့ပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်"
အားလုံးရဲ့ စိတ်တွေက လေးလံနေကြပါတယ်။
လူသာမန်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီးရင် ဘယ်လို ခံစားချက်မျိုး ဖြစ်လာမလဲဆိုတာ သူတို့ မသိကြသေးပါဘူး။
အရင်က သုံးခဲ့တဲ့ ဓားကွက်တွေကရော အသုံးဝင်ပါဦးမလား
လူတစ်ယောက် ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်လာပါတယ်၊ အဲဒါကတော့ ဓားနန်းတော် သခင် ကျူးယွမ်ချန်း ပါပဲ။
သူ့ဘေးမှာတော့ ကျူးရှုခေါ့ နဲ့ ဓားနန်းတော်က ကျွမ်းကျင်သူတွေ ပါလာပါတယ်။
ကျူးယွမ်ချန်း က ကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်လိုက်ပါတယ်။
လုံမျိုးနွယ်စုနဲ့ စုန်းမျိုးနွယ်စုက အကြီးအကဲတွေကတော့ အောက်ကို ဆင်းလာမယ့်ပုံ မပေါ်ဘဲ မသေမျိုးလှေပေါ်ကနေပဲ စောင့်ကြည့်နေကြပါတယ်။
"အဖေ... အချိန်ကျပြီ ထင်တယ်"
ကျူးရှုခေါ့ က ခပ်အေးအေးပဲ ပြုံးလိုက်ပါတယ်။
ဒီဓားကျင့်ကြံသူ အုပ်စုကြီးရဲ့ ရှေ့မှာ ရပ်နေရတဲ့အတွက် သူ့စိတ်ထဲမှာတော့ အနည်းငယ် အထက်စီးဆန်တဲ့ ခံစားချက်မျိုး ဖြစ်ပေါ်နေပါတယ်။
သူက ဓားကျင့်ကြံသူရဲ့ သားဖြစ်ပေမဲ့ ပါရမီ ထူးချွန်လွန်းတာကြောင့် ကျိုရှန်းတောင် အထွတ်အမြတ်နယ်မြေရဲ့ တပည့်အဖြစ် အခေါ်ခံခဲ့ရပြီး ထာဝရရှင်သန်ခြင်း လမ်းစဉ် ကို ကျင့်ကြံနေသူ ဖြစ်ပါတယ်။
"အားလုံးပဲ... ကြွကြပါဦး"
ကျူးယွမ်ချန်း က ခပ်အေးအေး ပြောလိုက်ပါတယ်။
နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပဲ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ဓားကျင့်ကြံသူတွေဟာ တစ်ယောက်ထက်တစ်ယောက် အပြိုင်အဆိုင် ဓားသင်္ချိုင်းလှေကားထစ် အောက်ခြေကို ပြေးသွားကြပြီး စိမ်းလန်းတဲ့ နွယ်ပင်တွေကို လှမ်းဆွဲလိုက်ကြပါတယ်။
အဲဒီအချိန်မှာပဲ သူတို့အားလုံးဟာ လူသာမန်တွေ ဖြစ်သွားကြပြီး လှုပ်ရှားမှုတွေက နှေးကွေး ထိုင်းမှိုင်းသွားကြပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ဖန့်ချန်တို့နဲ့ မတူတာက ဒီဓားကျင့်ကြံသူတွေဟာ ဓားသင်္ချိုင်းလှေကားထစ်ကို တက်ဖူးတဲ့ အတွေ့အကြုံ အနည်းနဲ့အများ ရှိနေကြပြီး စိတ်ဓာတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပုံ ရပါတယ်။
ယန်ခုန်း ကတော့ သိပ်ပြီး မဆိုင်းမတွဘဲ တန့်ဇီရွှိ၊ ဟော့ယွမ်ဝေ တို့နဲ့အတူ ဓားသင်္ချိုင်းလှေကားထစ်ဆီ ပြေးသွားပါတယ်။
စုန်းမျိုးနွယ်စုဘက်မှာတော့ ဓားကျင့်ကြံသူအချို့ဟာ ချက်ချင်း မလှုပ်ရှားသေးဘဲ ဖန့်ချန်ကို မဲ့ပြုံး ပြုံးပြီး ကြည့်နေကြပါတယ်။
"စီနီယာအစ်ကို... ပိုင်လင်ယွဲ့... မင်းတို့ အရင်သွားကြ"
ဖန့်ချန်က ခပ်အေးအေး ပြောလိုက်ပါတယ်။
"ငါကတော့ မင်းကို ကူညီဖို့ ကျန်ခဲ့မယ်"
ပိုင်ချင်းမင် က ပြုံးပြီး ပြောပါတယ်။
"ကျွန်တော်လည်း ကျန်ခဲ့မယ်လေ၊ လူများတော့ လမ်းများတာပေါ့"
ပိုင်လင်ယွဲ့ က သွားကြိတ်ပြီး ပြောပါတယ်။
ဒီအခွင့်အရေးကို သုံးပြီး ဖန့်ချန်ရဲ့ ကျေးဇူးကို ဆပ်ဖို့ ပြင်နေတာပါ။
ဒီနေ့တော့ ခေါင်းပြူရင်လည်း ဓားဒဏ်ရာပဲ၊ ခေါင်းလျှိုရင်လည်း ဓားဒဏ်ရာပဲမို့ ကြောက်နေလို့ မထူးတော့ပါဘူး။
"မင်းတို့ ကျန်နေခဲ့ရင် ငါ့အတွက် လက်နှောင့်ခြေနှောင့် ဖြစ်နေလိမ့်မယ်၊ အဲဒီကျရင် ငါ ကောင်းကောင်း မတိုက်နိုင်ဘဲ နေဦးမယ်"
ဖန့်ချန်က ရယ်ပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။
သူတို့နှစ်ယောက် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး ပိုင်ချင်းမင် က ထူးဆန်းတဲ့ မျက်နှာပေးနဲ့
"တကယ်လား မင်း မာန်တက်ပြီး ပြောနေတာတော့ မဟုတ်ဘူးမလား "
"ငါက အဲဒီလိုလူမျိုးလား "
ဖန့်ချန်က ပြုံးပါတယ်။
ပိုင်ချင်းမင် က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပါတယ်။
သူ ဖန့်ချန်ကို သိသလောက်တော့ ဖန့်ချန်ဟာ မာန်တက်ပြီး အချည်းနှီး အသက်စွန့်မယ့် လူမိုက်မျိုး မဟုတ်ပါဘူး။
ဒါကို တွေးမိတာနဲ့ ပိုင်ချင်းမင် က ပိုင်လင်ယွဲ့ ရဲ့ ပုခုံးကို ဆွဲပြီး ဓားသင်္ချိုင်းလှေကားထစ်ဆီ ပြေးသွားပါတယ်။
သူတို့နှစ်ယောက် ဓားသင်္ချိုင်းလှေကားထစ် အောက်ခြေကို ရောက်တာနဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကြီး လေးလံသွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး ကိုယ်ထဲက ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေကလည်း ဟောင်းလောင်းကြီး ဖြစ်သွားပါတယ်။
ဒါတင်မကသေးဘဲ အရင်က လေ့ကျင့်ထားခဲ့တဲ့ သန်မာတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကလည်း အကြောင်းရင်းမရှိဘဲ အရမ်းကို နုနယ်သွားပါတယ်။
အတွင်းကော အပြင်ပါ လူသာမန် အစစ်အမှန် ဖြစ်သွားသလိုပါပဲ။
"ဒီခံစားချက်က..."
ပိုင်ချင်းမင် ရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ အံ့သြရိပ်တွေ ဖြတ်ပြေးသွားပါတယ်။
သူက ငယ်ငယ်ကတည်းက ကျင့်ကြံလာတာဆိုတော့ လူသာမန်အဖြစ် နေခဲ့ရတဲ့သက်တမ်းက သိပ်မရှိပါဘူး။
ဒီခံစားချက်က... ရင်းနှီးသလိုလိုနဲ့ စိမ်းသက်နေပါတယ်
"ပိုင်မိတ်ဆွေ... ကျွန်တော်တို့ တကယ်ပဲ သာမန်လူ ဖြစ်သွားတာပဲ "
ပိုင်လင်ယွဲ့ ရဲ့ မျက်နှာက ထူးဆန်းနေပါတယ်။
"စကားများမနေနဲ့၊ စတက်တော့"
ပိုင်ချင်းမင် က ရှေ့က နွယ်ပင်ကို လှမ်းဆွဲပြီး အပေါ်ကို စတက်ပါတယ်။
ပိုင်လင်ယွဲ့ လည်း အချိန်မဆွဲရဲတော့ပါဘူး။
ကံကောင်းတာက ဒီနေ့ ဓားကျင့်ကြံသူတွေ များပေမဲ့ ဓားသင်္ချိုင်းလှေကားထစ်က တကယ်ကို ကြီးမားလွန်းတာကြောင့် လူတိုးနေတာမျိုး မရှိဘဲ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ကြားမှာ နေရာလွတ်တွေ ရှိနေပါတယ်။
ပထမအဆောင်က မသေမျိုးလှေပေါ်မှာတော့ ဖန့်ချန်တို့ တက်လှမ်းနေကြတာကြောင့် လူရှင်းသွားပါတယ်။
"ဖန့်ချန်က မတက်သေးဘူး၊ ကြောက်သွားတာ ထင်တယ်"
ချန်ကျော့ကျူး က အောက်ကို ငုံ့ကြည့်ရင်း ပြောပါတယ်။
သူ့ရဲ့ ဒီနေရာကနေဆိုရင် အောက်က မြင်ကွင်းအားလုံးကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နေရပါတယ်။
ဖန့်ချန်က မလှုပ်မယှက် ရပ်နေတာကို မြင်တော့ သူ့မျက်နှာမှာ လှောင်ပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပါတယ်။
ကျင့်ကြံမှုတွေ ဆုံးရှုံးပြီး လူသာမန် ဖြစ်သွားတဲ့အချိန်မှာ အဆင့်တူမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းတယ်ဆိုတာတွေက အပိုတွေပါ၊ ကျင့်ကြံဖူးခြင်း မရှိတဲ့ သာမန်လူတစ်ယောက်ကတောင် သူ့ကို အလွယ်တကူ အနိုင်ယူသွားနိုင်ပါတယ်။
"သူ့မှာ ကိုယ်ပိုင် အစီအစဉ် ရှိမှာပါ၊ အဖေ အလေးထားတဲ့လူက သိပ်တော့ ညံ့မှာ မဟုတ်ဘူး"
လုံရွှမ်း က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ပြောပါတယ်။
ချန်ကျော့ကျူး တို့ကတော့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပါတယ်။
လုံရွှမ်းရဲ့ စကားကို သူတို့ စိတ်ထဲကနေ လက်မခံပေမဲ့ ဒီနေ့ အခြေအနေအရ ထပ်ပြီး ငြင်းမနေတော့ပါဘူး။
လုံမျိုးနွယ်စု၊ ဒုတိယအဆောင် မသေမျိုးလှေ။
"နဝမဓားကျောင်းက ကျန်းကောင်းထျန်း က ဒုတိယအဆင့် လှေကားထစ်ကို ရောက်နေပြီ၊ ကြည့်ရတာ ဒီတစ်ခါ သူ ထိပ်ဆုံးရောက်ဖို့ မျှော်လင့်ချက် ရှိတယ်"
"စုန်းမျိုးနွယ်စုဘက်က ခေါ်လာတဲ့ ဓားကျင့်ကြံသူတွေကလည်း မညံ့ဘူး၊ ကျန်းကောင်းထျန်း က သူတို့ကို နိုင်ချင်မှ နိုင်မှာ အခုကတော့ အမြန်နှုန်း ပြိုင်နေကြတာပဲ၊ နောက်ပိုင်းကျမှ နည်းလမ်းတွေ ပြိုင်ကြမှာ..."
"ပထမအဆောင်ဘက်က ဘာထူးလဲ"
"နေဦး ကြည့်လိုက်ဦးမယ်... ပထမအဆင့် လှေကားထစ်ကိုတောင် မရောက်သေးဘူး၊ ဟင်... တစ်ယောက်ကတော့ မလှုပ်မယှက် ရပ်နေတုန်းပဲ၊ ကြောက်သွားတာများလား "
ဒုတိယအဆောင်က လူငယ်တွေက ခေါင်းပြူကြည့်ရင်း ရယ်မောနေကြပါတယ်။
လုံရို့ ကတော့ မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး စဉ်းစားနေပါတယ်။
ခဏအကြာမှာတော့ သူမ နားလည်သွားပုံ ရပါတယ်။
ဖန့်ချန် ဘာလို့ မလှုပ်မယှက် ရပ်နေရလဲဆိုတာ သူမ ခန့်မှန်းမိသွားပါပြီ။
တတိယအဆောင်၊ မသေမျိုးလှေ။
တုန်းဖန်းဟောက်ကျဲ က စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်နေတယ်
"ဇနီးလေး... ဖန့်ချန်အစ်ကိုက စုန်းမျိုးနွယ်စုက ဓားကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ အကြည့်ခံနေရပြီ၊ ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်လို့ ရမှာလဲ မတရားဘူးလေ၊ တကယ်လို့ သူတို့က အမြဲ စောင့်ကြည့်နေမယ်ဆိုရင် ဖန့်ချန်က ပထမအဆင့်ကိုတောင် တက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"
"ဓားသင်္ချိုင်းလှေကားထစ်က ဒီလိုပါပဲ... အခု ရှင့်ရဲ့ အစ်ကိုမှာ တခြားလမ်း မရှိတော့ဘူး သူ ထိပ်ဆုံးအထိ တက်ကို တက်ရမယ်၊ မဟုတ်ရင်... ယွင်လူမြို့က အဲဒီလူက သူ့ကို လွှတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး"
လုံဝူ က သက်ပြင်းသဲ့သဲ့ ချလိုက်ပါတယ်။
"ဟူး"
တုန်းဖန်းဟောက်ကျဲ ရဲ့ မျက်နှာမှာလည်း ဘာမှ မတတ်နိုင်တဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ပေါ်နေပါတယ်။
ဖန့်ချန်က သူ့လိုပဲ ကံဆိုးတာပဲလို့ သူ ခံစားနေရပါတယ်။
"စိတ်မပူပါနဲ့၊ ဖန့်ချန်က တစ်ခုခုကို ယုံကြည်ချက်ရှိနေသလိုပဲ"
လုံဝူ က ရုတ်တရက် ရယ်လိုက်ပါတယ်။
သူမရဲ့ မျက်နှာက အသားတွေ စုသွားပြီး မျက်လုံးလေးတွေတောင် ပျောက်သွားပါတယ်။
စတုတ္ထအဆောင်၊ မသေမျိုးလှေ။
လုံရင်း ရဲ့ ဘေးမှာ လူငယ်တစ်စုက ဝိုင်းနေပြီး အောက်ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ပြောဆိုနေကြပါတယ်။
လူတစ်ယောက်ကတော့ လှောင်ပြောင်လိုက်တယ်
"ပထမအဆောင်က အလေးထားဆုံးလူက ပထမအဆင့်ကိုတောင် တက်နိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး"
အားလုံးရဲ့ အကြည့်တွေက ဖန့်ချန်ဆီကို ရောက်သွားပါတယ်။
စုန်းမျိုးနွယ်စုက ဓားကျင့်ကြံသူ အုပ်စုကြီးက သူ့ကို ကျားချောင်းချောင်းနေတာ မြင်တော့ အားလုံး သဘောပေါက်သွားကြပါတယ်။
"သူက ခြေတစ်လှမ်းတောင် လှမ်းရဲမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူ့အတွက်ကတော့ သွားရင်လည်း သေမှာပဲ၊ မသွားရင်လည်း သေမှာပဲ၊ လမ်းပိတ်နေပြီ"
"သူက မသွားရဲတာ မဟုတ်ဘူး"
လုံရင်း က သေချာ စူးစမ်းကြည့်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် ပြုံးလိုက်တယ်
"သူ့မျက်လုံးထဲမှာ ကြောက်ရွံ့မှုကို ငါ မမြင်ရဘူး"
"အဲဒါက..."
"သူက သူ့ရဲ့ စီနီယာအစ်ကိုတွေကို အရင်သွားခိုင်းနေတာ၊ သူတို့ပါ ဒီကိစ္စမှာ ပါသွားမှာ စိုးလို့ ဖြစ်ရမယ်"
လုံရင်း က ပြောပါတယ်။
"ဪ... ဒီလိုလား... ကြည့်ရတာ ဒီဓားကျင့်ကြံသူက သတ္တိတော့ ရှိသားပဲ၊ ငါတို့ လုံမျိုးနွယ်စုက မွေးထုတ်ပေးလိုက်တဲ့ လူတွေနဲ့တော့ တကယ်ပဲ မတူဘူး"
စတုတ္ထအဆောင်က လူငယ်တွေ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပါတယ်။
ရှေ့မှာ အန္တရာယ်ရှိတာ သိသိကြီးနဲ့ တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်နိုင်တာက လူတိုင်း မလုပ်နိုင်တဲ့ အရာပါ။
အနည်းဆုံးတော့ သူတို့သာဆိုရင် အန္တရာယ်ကို ရှောင်ပြီး ကံကောင်းရာကိုပဲ ရွေးကြမှာပါ။
စုန်းမျိုးနွယ်စုဘက်မှာတော့၊ သျှောင်နတ်နဂါးမလေး ကြောင့် ကျောက်ယွင်လူ ကို စုန်းမျိုးနွယ်စုက လွတ်လပ်သောမသေမျိုးတွေက ဖိတ်ကြားထားပါတယ်။
အခု သူက စုန်းမျိုးနွယ်စုရဲ့ မသေမျိုးလှေပေါ်မှာ ရပ်ပြီး လောင်းကြေးပွဲကို ကြည့်နေပါတယ်။
လူငယ်တွေကတော့ အုပ်စုလိုက် ခွဲရပ်နေကြပါတယ်။
စုန်းစုစု ရှိနေတဲ့ အုပ်စုက စုန်းမျိုးနွယ်စုထဲမှာ အတော်ဆုံးတော့ မဟုတ်ပေမဲ့ မျိုးဆက်သစ်တွေထဲမှာ ထင်ရှားတဲ့ အုပ်စုပါ။
စုန်းမျိုးနွယ်စုရဲ့ ပါရမီရှင် အချို့လည်း သူမရဲ့ ဘေးမှာ ရှိနေကြပါတယ်။
ဖန့်ချန်ရဲ့ အခြေအနေကို ကြည့်ပြီး အားလုံးက လှောင်ပြောင်နေကြပါတယ်။
လူတစ်ယောက်က စုန်းယိ ကို လှည့်ပြောလိုက်တယ်
"စုန်းယိ... ဒီတစ်ခါတော့ မင်းရဲ့ အငြိုးကို ကောင်းကောင်း ဆပ်လို့ ရပြီ၊ ထိပ်ဆုံးတက်ဖို့ နေနေသာသာ ပထမအဆင့်ကိုတောင် သူ တက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒီနေ့ရဲ့ အကြီးမားဆုံး ဟာသ ဖြစ်တော့မှာပဲ"
စုန်းယိ ရဲ့ မျက်နှာမှာတော့ အပြုံးအတုတစ်ခု ပေါ်နေပါတယ်။
အဲဒီကိစ္စထက် သူ ပိုလိုချင်တာက သူ့ဆီက ဆုံးရှုံးသွားတဲ့ မသေမျိုးကျောက်တုံး တွေကို ပြန်ရဖို့ပါ။
ဒါကြောင့် ဒီနေ့ အဲဒီကောင် သေလို့ မဖြစ်သေးပါဘူး။
ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်း မခံရခင်မှာ သူနဲ့ သီးသန့် တွေ့ဖို့ အခွင့်အရေး ရှာရပါဦးမယ်။