အခန်း (၁၀၃၁-၁၀၃၂)
Vol. 104 Ch. 1031-1032
အခန်း (၁၀၃၁) ကြိုးပြတ်နေတဲ့ မြင်းရိုင်း
ဓားနန်းတော်။
ဓားကျင့်ကြံသူ အားလုံးနီးပါး ပထမအဆင့် လှေကားထစ်ကို တက်နေကြတာကို မြင်တော့၊ ဖန့်ချန်က အခုထိ မလှုပ်ရှားသေးတာကြောင့် ကျူးရှုခေါ့ က ခပ်အေးအေး ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်ပါတယ်
"ဘာလဲ ခုနက ကြုံးဝါးတုန်းကတော့ အခုလို အခြေအနေမျိုးကို ထည့်မတွက်ထားဘူးလား၊ ကြောက်သွားပြီလား "
ကျူးယွမ်ချန်း က ကျူးရှုခေါ့ ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပေမဲ့ ဘာမှမပြောပါဘူး။
မျိုးဆက်သစ်တွေကြားက တိုက်ပွဲကို သူ ဘယ်တုန်းကမှ ဂရုမစိုက်ခဲ့ပါဘူး၊ အခု သူ့ရဲ့ အာရုံစိုက်မှုအားလုံးက လီချန်စန်း ဆီမှာပဲ ရှိနေတာပါ။
သူတို့နှစ်ယောက်ဟာ အဝေးကနေ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် စိုက်ကြည့်နေကြပြီး သူတို့ရဲ့ အကြည့်တွေက လေထဲမှာတင် မီးပွင့်မတတ် ပြင်းထန်နေပါတယ်။
ဖန့်ချန်က ပိုင်ချင်းမင်တို့ နှစ်ယောက် ပထမအဆင့်ကို ရောက်သွားတာကို မြင်တော့၊ လေထဲကို လက်နဲ့ လှမ်းဖမ်းလိုက်ပါတယ်။
ချက်ချင်းပဲ စီးဆင်းနေတဲ့ ရွှေဓာတ် တွေက သူ့လက်ထဲမှာ ဓားရှည်တစ်လက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပါတယ်။
နောက်တစ်စက္ကန့်မှာတော့ မီးဓာတ် တွေ ထွက်ပေါ်လာပြီး အဲဒီဓားရှည်ကို ထိပ်ကနေ အဆုံးအထိ တစ်ခါတည်း အရည်အသွေးမြှင့် လိုက်ပါတယ်။
အခု ဒီဓားရှည်ဟာ ဖန့်ချန်အနေနဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို သုံးပြီး ထိန်းထားဖို့ မလိုတော့ဘဲ တကယ့် ရုပ်ဝတ္ထုပစ္စည်းတစ်ခုအဖြစ် တည်ရှိသွားပါပြီ။
အဲဒီဓားမှာ ဘာအမှတ်အသားမှ မရှိသလို၊ မှော်ရတနာလည်း မဟုတ်ပါဘူး၊ သာမန်လူတွေ သုံးတဲ့ ဓားရှည်တစ်လက်လိုပါပဲ။
ဖန့်ချန်က ဓားရှည်ကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ပြီး ရေတံခွန်လို တွဲလောင်းကျနေတဲ့ နွယ်ပင်တွေဆီကို တည့်တည့်လျှောက်သွားပါတယ်၊ ကျူးရှုခေါ့ ကိုတော့ အဖက်တောင် မလုပ်ပါဘူး။
ကျူးရှုခေါ့ ရဲ့ မျက်နှာက မှောင်ကျသွားပါတယ်။
စုန်းမျိုးနွယ်စုက ဓားကျင့်ကြံသူတွေလည်း ဖန့်ချန်နောက်ကနေ လိုက်သွားတာကို မြင်တော့မှ သူက အေးစက်စက် ရယ်မောလိုက်ပါတယ်။
"သူ နောက်ဆုံးတော့ လှုပ်ရှားပြီ"
လူအများအပြားရဲ့ မျက်နှာမှာ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပါတယ်။
စုန်းမျိုးနွယ်စုက လွတ်လပ်သောမသေမျိုးတွေနဲ့ စကားပြောနေတဲ့ ကျောက်ယွင်လူ ကလည်း အခုတော့ ပါးစပ်ပိတ်သွားပြီး ဖန့်ချန်ဆီကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လှည့်ကြည့်လိုက်ပါတယ်။
"ယွင်လူမိတ်ဆွေ... စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး၊ ဒီကလေးက ပထမအဆင့် လှေကားထစ်ကိုတောင် တက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ထိပ်ဆုံးရောက်ဖို့ဆိုတာ ပိုတောင် မဖြစ်နိုင်သေးတယ်"
"ဒီတစ်ခါ ငါတို့ စုန်းမျိုးနွယ်စုက မျိုးဆက်တစ်ယောက်လည်း ပျောက်ဆုံးနေပြီး အသက်ရှင်လား သေလား မသိရသေးဘူး ယွင်လူမိတ်ဆွေ သူ့ကို ဝိညာဉ်ရှာဖွေပြီးရင်တော့ တစ်ခုခု ထူးခြားလာမှာပါ"
စုန်းမျိုးနွယ်စုက အဆင့် ၂ လွတ်လပ်သောမသေမျိုး တစ်ယောက်က ပြုံးပြီး ပြောပါတယ်။
ဖန့်ချန်ကို ကြည့်တဲ့ သူ့ရဲ့ အကြည့်ထဲမှာတော့ အထင်အမြင်သေးတဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ပါနေပါတယ်။
ဖန့်ချန် ဖြစ်ဖြစ်၊ ပျောက်ဆုံးနေတဲ့ စုန်းကု ဖြစ်ဖြစ် သူက ဂရုမစိုက်ပါဘူး၊ သူ့အတွက် ပိုအရေးကြီးတာက ရှေ့က ကျောက်ယွင်လူ ပါ။
ဒီလူသာ လုံမျိုးနွယ်စုနဲ့ အပြီးတိုင် ပြတ်စဲပြီး မပြေလည်တဲ့ ရန်ငြိုးတွေ ဖြစ်သွားမယ်ဆိုရင် စုန်းမျိုးနွယ်စုအတွက် အကျိုးအမြတ်က အဆုံးအစမရှိ ဖြစ်လာမှာပါ။
ကျောက်ယွင်လူ က ခပ်ဖွဖွ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပါတယ်။
ဖန့်ချန် ဘယ်လောက်အထိ ခရီးပေါက်မလဲဆိုတာ သူလည်း မယုံကြည်ပါဘူး၊ အကြည့်ခံထားရတဲ့ သားကောင်က ဘယ်လောက်ပဲ ပြေးပြေး၊ ဘယ်လောက်အထိ ကြာကြာ ပြေးနိုင်မှာလဲ
"ဒီခံစားချက်က..."
ဖန့်ချန်က ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်တာနဲ့ တစ်ကိုယ်လုံးက စွမ်းအားတွေ အဆက်မပြတ် ဆုံးရှုံးသွားတာကို ခံစားလိုက်ရပါတယ်။
ခဏချင်းမှာပဲ ဓားခန္ဓာကိုယ်ကြောင့် ရခဲ့တဲ့ သွေးသားအင်အားကော၊ ကျင့်ကြံမှုကြောင့် ရခဲ့တဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားပါ အကုန်လုံး ပျောက်ကွယ်သွားပါတယ်။
သူ မသိစိတ်နဲ့ မျက်လုံးကို မှိတ်လိုက်ပြီး အဲဒီခံစားချက်ကို သေချာ ခံစားကြည့်မိပါတယ်။
အရမ်းရင်းနှီးတယ်၊ အရမ်းကို သက်သောင့်သက်သာ ရှိလှပါတယ်။
နှင်းတွေ တဖွဲဖွဲ ကျနေတဲ့ ဒေသမှာ ဆယ်ရက်ဆယ်ည လမ်းလျှောက်ခဲ့ရပြီးမှ အိမ်က နွေးထွေးတဲ့ အိပ်ရာထဲကို ရုတ်တရက် ပြန်ရောက်သွားသလိုမျိုးပါပဲ။
အဲဒီအချိန်မှာပဲ စုန်းမျိုးနွယ်စုက ဓားကျင့်ကြံသူ ဒါဇင်နဲ့ချီပြီး ဖန့်ချန်ရဲ့ လမ်းကို ပိတ်လိုက်ကြပါတယ်။
သူတို့ထဲက တစ်ယောက်က ဖန့်ချန် မျက်လုံးမှိတ်ထားတာကို မြင်တော့ မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပါဘူး
"ဘာလဲ လူသာမန် ဖြစ်သွားတဲ့ ခံစားချက်ကို မကျင့်သားသေးဘူးလား "
ဖန့်ချန်က မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး တစ်ဖက်လူကို ပြုံးပြလိုက်တယ်
"မင်း အထင်လွဲနေပြီ၊ ငါက ဒီခံစားချက်ကို ပြန်ပြီး မြည်းစမ်းနေတာပါ"
ပြန်မြည်းစမ်းနေတာ ဟုတ်လား
တစ်ဖက်လူက မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပါတယ်။
ဒီခံစားချက်မှာ မြည်းစမ်းစရာ ဘာရှိလို့လဲ စုန်းမျိုးနွယ်စုရဲ့ အမိန့်သာ မဟုတ်ရင် သူတို့ထဲက ဘယ်သူကများ ဒီနေရာကို လာချင်မှာလဲ
ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ထိပ်ဆုံးကိုလည်း မတက်နိုင်ဘူး၊ အခုလို လူသာမန် ဖြစ်သွားပြီး စွမ်းအားတွေ ဆုံးရှုံးသွားတဲ့ ခံစားချက်က သူတို့ကို အရမ်း စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေပါတယ်။
ကြောက်တောင် ကြောက်မိတယ်၊ ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားရင်တောင် ဆုံးရှုံးသွားတဲ့ စွမ်းအားတွေ ပြန်မရတော့မှာကို စိုးရိမ်နေကြတာပါ။
"မင်းက ဒီခံစားချက်ကို ကြိုက်တယ်ဆိုမှတော့ ငါတို့နဲ့ ဒီမှာပဲ စကားပြောရင်း နေလိုက်ကြရအောင်၊ ငါတို့လည်း ထိပ်ဆုံးတက်ဖို့ အစီအစဉ် မရှိဘူး၊ ဒီနေ့ မင်းနဲ့ ဒီမှာပဲ အဖော်လုပ်ပေးမယ်"
"မင်း အဲဒီ ယွင်လူစီနီယာကို ကျေးဇူးတင်သင့်တယ်၊ သူသာ မရှိရင် စုန်းစုစု ရဲ့ အမိန့်အရ မင်း အခု အလောင်း ဖြစ်နေလောက်ပြီ"
ခေါင်းဆောင်ဖြစ်တဲ့ ဓားကျင့်ကြံသူက ပြုံးပြီး ပြောပါတယ်။
ပြိုင်ပွဲထဲ မဝင်ခင်မှာ သူက တာအိုပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့် ဖြစ်တာကြောင့် စိတ်ဝိညာဥ်ထွက်ခွာခြင်း အဆင့် ဓားကျင့်ကြံသူလေးကို ရင်ဆိုင်ရတာ သူ့အတွက်တော့ အရမ်းကို လွယ်ကူနေပါတယ်။
သူ့ဘေးမှာလည်း သူ့ရဲ့ ဂိုဏ်းတူ ညီအစ်ကို ဒါဇင်နဲ့ချီ ရှိနေတာပါ။
တစ်ယောက် တစ်ချက်စီ ခုတ်ရင်တောင် ရှေ့ကလူက အသားစတုံး ဖြစ်သွားမှာပါ။
ဖန့်ချန်က ပြုံးလိုက်ပြီး ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ ဓားကို ဆွဲကာ သူတို့ဆီ လျှောက်သွားပါတယ်။
ဒီဓားကျင့်ကြံသူ အုပ်စုက ဖန့်ချန် အရင်စပြီး တက်လာတာကို မြင်တော့ အံ့သြသွားကြပါတယ်။
ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူက မျက်နှာပျက်သွားပြီး ဖန့်ချန် သူ့နားကို ပိုပိုတိုးလာတဲ့အခါမှာတော့ အေးစက်စက် ရယ်မောလိုက်ပြီး ဓားနဲ့ အားကုန် လှမ်းထိုးလိုက်ပါတယ်။
ဟယ်တောက်အဆင့် ဓားကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်အနေနဲ့ အခု လူသာမန် ဖြစ်သွားရင်တောင် သူ့လက်ထဲက ဓားကတော့ တကယ်ကို မြန်ဆန်လှပါတယ်
ဖတ်
ဖန့်ချန်က သူ့ကို ကျော်ဖြတ်သွားပါတယ်။
ဒီလူကို တစ်ချက်တောင် လှည့်မကြည့်ဘဲ နောက်ထပ် ဓားကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ဆီကို ဆက်လျှောက်သွားပါတယ်။
ဘေးက ဓားကျင့်ကြံသူတွေက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ပြီး ဘာဖြစ်တာလဲလို့ လှမ်းမေးဖို့ လုပ်တဲ့အချိန်မှာပဲ၊ အဲဒီ ပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့် ဓားကျင့်ကြံသူက ဒူးထောက်ကျသွားပြီး သူ့ရဲ့ ခေါင်းက ပုခုံးပေါ်ကနေ လျောကျကာ အဝေးကြီးကို လိမ့်သွားပါတော့တယ်။
"သတ်ကြ"
စုန်းမျိုးနွယ်စုက ဓားကျင့်ကြံသူတွေ ချက်ချင်းပဲ မျက်လုံးတွေ နီမြန်းသွားကြပါတယ်။
စိတ်ထဲမှာလည်း အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားပြီး ရှေ့ကလူကို အထင်မသေးရဲတော့ပါဘူး။
တစ်ယောက်ချင်း မတိုက်တော့ဘဲ အုပ်စုလိုက် ဝိုင်းအုံ တိုက်ခိုက်ကြပါတယ်။
စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပဲ မြေပြင်ပေါ်မှာ ဦးခေါင်း ဒါဇင်နဲ့ချီပြီး ပိုလာပါတယ်။
တစ်ဦးတည်းသော အသက်မသေသေးတဲ့ ဓားကျင့်ကြံသူကတော့ မြေပြင်ပေါ်မှာ ဖင်ထိုင်လျက် ကျသွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံး ပျော့ခွေနေပါတယ်။
သူ့လက်ထဲက ဓားကလည်း ဘေးကို လွင့်ကျနေပြီး ဖန့်ချန်နဲ့ ဝေးရာကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့ မြေကြီးကို ထောက်ပြီး နောက်ဆုတ်နေပါတယ်။
သူ့ရဲ့ အမူအရာက အဆုံးစွန်ထိ ကြောက်ရွံ့နေတဲ့ ပုံစံပါ။
"မင်းရဲ့ ဓားကို ကောက်လိုက်စမ်း"
ဖန့်ချန်က ခြေလှမ်းတွေကို ရပ်လိုက်ပြီး ခပ်တိုးတိုး ပြောပါတယ်။
"ကျွန်တော်... ကျွန်တော်လည်း... ကျွန်တော်လည်း ဓားကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ပဲလေ၊ အားလုံးက လမ်းစဉ်တစ်ခုတည်းကို သွားနေကြတာပဲ၊ ကျွန်တော့်ကို လွှတ်ပေးပါ"
ဒီဓားကျင့်ကြံသူက ဓားကို ကောက်ဖို့ မရွေးချယ်ဘဲ အသက်ကို တောင်းပန်နေပါတယ်။
"မင်းက ဓားကျင့်ကြံသူ ဟုတ်လား"
ဖန့်ချန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ခပ်ဖွဖွ ခေါင်းခါလိုက်တယ်
"မင်းက အများဆုံးရှိလှ ဓားကို လေ့ကျင့်နေတဲ့သူ ပါ၊ ဓားကျင့်ကြံသူ လို့ ပြောဖို့ မတန်ပါဘူး"
ဓားရှည်က လေထဲမှာ ဝဲသွားပြီး သွေးတွေက စမ်းရေလို ပန်းထွက်လာပါတယ်။
တစ်ဖက်လူရဲ့ အလောင်းကို ကျော်ဖြတ်ပြီး ဖန့်ချန်က နွယ်ပင်တွေ ရှေ့ကို ရောက်လာပါတယ်။
လက်ထဲက ဓားကို ပါးစပ်နဲ့ ကိုက်လိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို အားပြုကာ အလွန်မြန်တဲ့ အရှိန်နဲ့ အပေါ်ကို စတက်ပါတော့တယ်။
အစကနေ အဆုံးအထိ ဆယ်စက္ကန့်လောက်ပဲ ကြာပါတယ်။
ဖန့်ချန်က ဓားကျင့်ကြံသူ ဒါဇင်နဲ့ချီကို သတ်ဖြတ်လိုက်တဲ့ မြင်ကွင်းက လူအများအပြားကို စကားမဲ့သွားစေပြီး မယုံနိုင်စရာ ဖြစ်သွားစေပါတယ်။
"ဒီကလေးရဲ့ ဓားက..."
ကျူးယွမ်ချန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပါတယ်။
သူ့ရဲ့ အကြည့်တွေက ဖန့်ချန်ပေါ်မှာ ဝဲနေပါတယ်။
အဆင့် ၁ လွတ်လပ်သောမသေမျိုး တစ်ယောက်အနေနဲ့တောင် သူကိုယ်တိုင် လူသာမန် ဖြစ်သွားရင် ဓားကို အဲဒီလောက်အထိ ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာ ထုတ်နိုင်ပါ့မလားလို့ မသေချာပါဘူး။
တစ်ဖက်လူက လူသာမန် ဖြစ်သွားလို့ အဟန့်အတား ဖြစ်သွားတာမျိုး မဟုတ်ဘဲ
ကြိုးပြတ်နေတဲ့ မြင်းရိုင်း လို ဖြစ်နေတာပါ။
ကျူးယွမ်ချန်း ရဲ့ မျက်လုံးတွေက ပိုပြီး နက်ရှိုင်းလာပါတယ်။
ဒါက သူ့ကို အရင်တုန်းက သူ အရမ်းမုန်းခဲ့တဲ့ လူတစ်ယောက်အကြောင်း သတိရသွားစေပါတယ်။
ကျူးရှုခေါ့ ရဲ့ မျက်နှာကတော့ မှောင်ကျသွားပါတယ်။
စုန်းမျိုးနွယ်စုက ဓားကျင့်ကြံသူ ဒါဇင်နဲ့ချီဟာ တစ်ဖက်လူရဲ့ လက်ထဲမှာ ဝက်တွေ၊ ခွေးတွေလိုမျိုး အလွယ်တကူ အသတ်ခံလိုက်ရလိမ့်မယ်လို့ သူ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ထားခဲ့ပါဘူး။
"အသုံးမကျတဲ့ ဓားကျင့်ကြံသူတွေ၊ ဒါကြောင့်ပဲ လမ်းလွဲ လို့ အခေါ်ခံရတာပေါ့ ကျင့်ကြံမှု ဆုံးရှုံးတာနဲ့ အမှိုက် ဖြစ်သွားတာပဲ"
ကျူးရှုခေါ့ က စိတ်ထဲကနေ ကျိန်ဆဲနေပါတယ်။
လုံမျိုးနွယ်စုနဲ့ စုန်းမျိုးနွယ်စုက လူအတော်များများလည်း ဒါကို သတိထားမိသွားကြပြီး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်နေကြပါတယ်။
လုံအောက် က လီချန်စန်း ကို မနာလိုတဲ့ အကြည့်နဲ့ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး ကျိန်ဆဲလိုက်တယ်
"လီချန်စန်း ကတော့ အမြင်ရှိသားပဲ၊ ဒီကလေးက တကယ်ပဲ ထိပ်ဆုံးရောက်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိနေတာပဲ"
"မောင်လေး... စုန်းမျိုးနွယ်စုက သူ့ကို ထိပ်ဆုံးအထိ တက်ခွင့်ပေးမှာ မဟုတ်ပါဘူး"
"ဟုတ်တယ်၊ ဒီနေ့ ယွင်လူမြို့ကလူ ရောက်မလာရင်တောင် စုန်းမျိုးနွယ်စုက ဒီကလေးကို ထိပ်ဆုံးအထိ အလွယ်တကူ တက်ခွင့်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး"
အမျိုးသမီးအချို့က လုံအောက်ကို နှစ်သိမ့်ပေးနေကြပါတယ်။
လုံရို့ က အဲဒီစကားတွေကို ကြားတော့ အထင်အမြင်သေးသလို နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပါတယ်။
အဲဒီနောက် အပေါ်ကို တက်နေတဲ့ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း သူမရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာတော့ စပ်စုလိုစိတ်လေးတွေ ပေါ်လာပါတယ်။
ပထမအဆောင်ရဲ့ မသေမျိုးလှေပေါ်မှာတော့ ချန်ချင်းထိုက် တို့က တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး မျက်နှာမှာ အပြုံးတွေ ပေါ်လာပါတယ်။
ဝတ်စုံပြာနဲ့ အမျိုးသမီးကလည်း လီချန်စန်း ကို ကြည့်ပြီး ပြုံးလိုက်တယ်
"မောင် ငါတို့ ဒီတစ်ခါတော့ မျှော်လင့်ချက် အများကြီး ရှိသွားပြီ"
လီချန်စန်း က သူမရဲ့ ပုခုံးကို ခပ်ဖွဖွ ပုတ်လိုက်တယ်
"ဒီနှစ်တွေထဲမှာ ငါ ဘယ်တုန်းကမှ မမှားခဲ့ဖူးဘူး၊ ဒီတစ်ခါလည်း မှားမှာ မဟုတ်ပါဘူး"
"အင်း"
ဝတ်စုံပြာနဲ့ အမျိုးသမီးက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး လီချန်စန်း ကို ကြည်ညိုတဲ့ အကြည့်တွေနဲ့ ကြည့်နေပါတော့တယ်။
အခန်း (၁၀၃၂) ပန်းလှပန်းဝေ
ဒီတစ်ကြိမ် လုံမျိုးနွယ်စုနဲ့ စုန်းမျိုးနွယ်စုတို့ရဲ့ လောင်းကြေးပွဲဟာ ချောင်ဖုန်း နယ်မြေအတွက်တော့ ကိစ္စကြီးတစ်ခု ဖြစ်နေပြီး၊ လူအတော်များများဟာ ဒါကို အခွင့်ကောင်းယူကာ အမြတ်ထုတ်ဖို့ ကြံနေကြပါတယ်။
အကြီးအငယ် လောင်းကစားဒိုင် ပေါင်း တစ်ရာကျော်လောက် ရှိနေတာပါ။
သတင်းနားစွင့်နေသူတွေရဲ့ အဆိုအရ လုံမျိုးနွယ်စုမှာ ထိပ်ဆုံးရောက်ဖို့ အခွင့်အရေး အရှိဆုံးက လေးယောက် ရှိပါတယ်။
ကိုးခုမြောက်ဓားကျောင်းရဲ့ ထိပ်သီး ဖုတုန်းဟိုင်၊ သူက ဘေးဒုက္ဒရင်ဆိုင်ခြင်း အဆင့် ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဖြစ်တာကြောင့် ဒီလောင်းကြေးပွဲမှာ ထိပ်ဆုံးရောက်ဖို့ ရေပန်းအစားဆုံးသူ ဖြစ်ပါတယ်။
နောက်တစ်ယောက်ကတော့ ကိုးခုမြောက်ဓားကျောင်းကပဲ ဖြစ်တဲ့ ကျန်းကောင်းထျန်း ပါ။
သူက အခြေခံပိုင်းမှာ ဖုတုန်းဟိုင်ကို မမီပေမဲ့ ဓားကျောင်း ၉ ခုရဲ့ ပြိုင်ပွဲမှာ ထူးထူးခြားခြား စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့တာကြောင့် သူကလည်း ရေပန်းစားနေသူ တစ်ယောက်ပါ။
ကျန်တဲ့ နှစ်ယောက်ကတော့ ပထမဓားကျောင်းက ဖြစ်ပါတယ်။
စုန်းမျိုးနွယ်စုဘက်မှာတော့ ရေပန်းစားသူ ၆ ယောက် ရှိပါတယ်။
ဒီဓားကျင့်ကြံသူ ၁၀ ယောက်ဟာ လောင်းကစားဒိုင်တွေမှာ ရွေးချယ်မှု အများဆုံးသူတွေ ဖြစ်နေကြပါတယ်။
"လုံမျိုးနွယ်စုနဲ့ စုန်းမျိုးနွယ်စုက ဓားကျင့်ကြံသူတွေက အဆင့်အတန်းချင်း တူတူပဲနော်၊ ဒုတိယအဆင့် လှေကားထစ်ကို ရောက်နေတဲ့သူတွေတောင် ရှိနေပြီ ဒီအရှိန်နဲ့ဆိုရင် ဒီနေ့တင် အဆင့် ၃၀ လောက်အထိ ရောက်သွားမယ့်သူ ရှိနိုင်တယ်"
"အဆင့် ၃၀ ဆိုတာ အတားအဆီးတစ်ခုပဲ၊ ကြားဖူးတာတော့ အဆင့် ၃၀ ကျော်သွားရင် ခြေတစ်လှမ်းချင်းစီက ပိုပိုခက်လာတယ်တဲ့"
"ကျွန်တော် တစ်ခါတက်ဖူးတယ်၊ အဆင့် ၃၀ ကို ကျော်သွားတာနဲ့ ဓားခန္ဓာကိုယ်က ပိုပြီး ကျစ်လျစ်သွားသလို ခံစားရတယ်"
"ဟုတ်တယ် ငါတို့အတွက်တော့ ထိပ်ဆုံးရောက်ဖို့ မလိုပါဘူး တစ်ခါလောက် တက်ခွင့်ရတာတင် အခွင့်အရေးပဲ နှမြောဖို့ကောင်းတာက ငါတို့လို လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ တွေကို မျိုးနွယ်စုကြီးတွေက အထင်မကြီးကြဘူး ဒီမှာ ၃ နှစ်၊ ၅ နှစ်လောက် စောင့်နေမှ ကံကောင်းရင် တစ်ခါလောက် တက်ခွင့်ရတာ"
"ဒါနဲ့... လုံမျိုးနွယ်စု ပထမအဆောင်က ဓားကျင့်ကြံသူတွေကို လောင်းတဲ့သူ ရှိလား "
"သူတို့က... နယ်မြို့က လာတဲ့သူတွေလေ အခြေခံက ငါတို့လို လူတွေတောင် မမီဘူး၊ ဘာလို့ သူတို့ကို လောင်းရမှာလဲ"
"ခုနက မင်းတို့ မမြင်လိုက်ဘူးလား၊ ဖန့် လို့ အမည်ရတဲ့ ဓားကျင့်ကြံသူကတော့ ပါရမီရှိပုံရတယ်"
"ပါရမီအပိုတွေပါ၊ သူ ပထမအဆင့်ကိုတောင် မတက်နိုင်သေးဘူး အခုလည်း စုန်းမျိုးနွယ်စုနဲ့ ယွင်လူမြို့ကလူရဲ့ အငြိုးထားတာ ခံနေရတာ၊ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ခေါင်းပြူနိုင်မှာလဲ"
လူအများစုက ခေါင်းခါပြီး ရယ်မောနေကြပါတယ်။
သူတို့က ဓားနန်းတော်ရဲ့ အောက်ခြေမှာ ဖြစ်ပျက်နေတာတွေကို မမြင်ရဘဲ ပထမအဆင့် လှေကားထစ် အထက်က မြင်ကွင်းတွေကိုပဲ မြင်ရတာပါ။
ဒါကြောင့် စုန်းမျိုးနွယ်စုက ဓားကျင့်ကြံသူတစ်စု သေဆုံးသွားတာကို သူတို့ မသိကြပါဘူး။
"သူ စတက်ပြီ"
တစ်ယောက်က နွယ်ပင်တွေရှိရာဘက်ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်ပါတယ်။
အားလုံး လှမ်းကြည့်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ ဓားကို ပါးစပ်နဲ့ကိုက်ပြီး အလွန်မြန်တဲ့ အရှိန်နဲ့ အပေါ်ကို တက်နေတဲ့ လူရိပ်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။
"ခြေလှမ်းတွေ လေးလာပြီလို့ ခံစားရတယ်"
ပိုင်လင်ယွဲ့ က ပိုင်ချင်းမင် ကို ကြည့်ရင်း စိုးရိမ်တကြီး ပြောပါတယ်။
"ဟုတ်တယ်၊ အပေါ်ရောက်လေ ပိုလေးလေပဲ"
ပိုင်ချင်းမင် က အောက်ကို စူးစမ်းကြည့်ရင်း ပြောပါတယ်။
ချက်ချင်းပဲ သူ့မျက်နှာမှာ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ပိုင်လင်ယွဲ့ ကို ဆွဲကာ ဒုတိယအဆင့် လှေကားထစ်ကို တက်ဖို့ ပြင်လိုက်ပါတယ်။
"ဖန့်ဓားခေါင်းဆောင် ဘာဖြစ်သွားလဲ၊ ကျွန်တော် သေချာ မမြင်လိုက်ရဘူး..."
"သူ ဘာမှမဖြစ်ဘူး၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ပဲ ဂရုစိုက်စမ်းပါ သူ့အတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး မဖြစ်စေနဲ့"
ပိုင်ချင်းမင် က ဘေးပတ်ပတ်လည်ကို အကဲခတ်လိုက်ရင်း သူ့နားကို ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် ချဉ်းကပ်လာတဲ့ ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကို ဓားနဲ့ တစ်ချက်တည်း ထိုးသတ်လိုက်ပါတယ်။
ပိုင်လင်ယွဲ့ က ထိုလူကို မှတ်မိပါတယ်၊ စုန်းမျိုးနွယ်စုဘက်က လူပါ။
ဘေးနားက စုန်းမျိုးနွယ်စု ဓားကျင့်ကြံသူအတော်များများဟာ ပိုင်ချင်းမင်ရဲ့ ပြတ်သားတဲ့ လက်ချက်ကို မြင်တော့ အုပ်စုလိုက် ဝိုင်းတိုက်ဖို့ စိတ်ကူးကို ဖျက်လိုက်ကြပါတယ်။
သူတို့အမြင်မှာတော့ ဒီနယ်မြို့ကလာတဲ့ ဓားကျင့်ကြံသူတွေဟာ အဆင့် ၃၀ တောင် ရောက်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။
"ငါတို့လူတွေ အဲဒီကလေးလက်ချက်နဲ့ သေကုန်ပြီ"
"လူအချို့ သွားလိုက်ကြ သူ့ကို ပထမအဆင့် လှေကားထစ်ပေါ် တက်ခွင့်မပေးနဲ့ မဟုတ်ရင် အိမ်ပြန်ရောက်တဲ့အခါ အပြစ်တင်ခံရလိမ့်မယ်"
အားလုံးက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ အကြည့်တွေက မာန်တက်နေတဲ့ လူငယ်တစ်ယောက်ပေါ် ကျရောက်သွားပါတယ်။
"မင်းက ဓားသင်္ချိုင်းလှေကားထစ်ကို ၅ ကြိမ်တိုင်တိုင် လာဖူးတယ်၊ အမြင့်ဆုံး အဆင့် ၈၀ အထိလည်း တက်ဖူးတယ် မင်းက လူခေါ်ပြီး အဲဒီကလေးကို သွားကိုင်တွယ်တာက အသင့်တော်ဆုံးပဲ"
တစ်ယောက်က ခပ်အေးအေး ပြောလိုက်ပါတယ်။
လူငယ်က ခဏ စဉ်းစားပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်ပါတယ်။
လက်ထဲက ဓားကို ပါးစပ်မှာကိုက်ပြီး စုန်းမျိုးနွယ်စုက ဓားကျင့်ကြံသူ ဆယ်ယောက်ကျော်ကို ခေါ်ကာ အောက်ဘက်ကို ပြန်ဆင်းသွားပါတယ်။
ဒီမြင်ကွင်းကို လူတွေ သတိထားမိသွားတဲ့အခါ အပေါ်ကို တက်နေသူတွေဆီကနေ သူတို့ဆီကို အာရုံတွေ ပြောင်းသွားပါတယ်။
မသေမျိုးလှေပေါ်မှာတော့ စုန်းစုစု ရဲ့ မျက်နှာမှာ အပြုံးတွေ ပြန်လည် ပေါ်ပေါက်လာပြီး ပုရွက်ဆိတ်လေးလို ဖြစ်နေတဲ့ လူရိပ်လေးကို လှမ်းကြည့်နေပါတယ်။
"ဟင်... လီချန်စန်း ကို အဘွားအိုက ခေါ်ခိုင်းလိုက်တာပဲ"
စုန်းစုစု က တတိယအဆောင်ဘက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပါတယ်။
လီချန်စန်း က ခေါင်းငုံ့ပြီး သျှောင်နတ်နဂါးမလေး ရဲ့ ရှေ့မှာ ရပ်နေကာ တစ်ခုခု ပြောနေတာကို တွေ့ရပါတယ်။
......
"လီကျန်းနျန် ရဲ့ ကိစ္စကို မင်းက ငါ့ကို မပြောပြတော့ဘူးပေါ့ ဟုတ်လား"
သျှောင်နတ်နဂါးမလေး က ခပ်အေးအေး ပြောလိုက်ပါတယ်။
လီချန်စန်း က ခေါင်းငုံ့ထားဆဲပါ
"ကျွန်တော်မျိုးက ဘွားဘွား တရားကျင့်နေတာကို သိလို့ပါ ဒီသတင်းက ဘွားဘွားရဲ့ ကျင့်စဉ်ကို ထိခိုက်မှာ စိုးရိမ်လို့ပါ"
တတိယအဆောင်က လွတ်လပ်သောမသေမျိုးတွေကတော့ အဘိုးအိုကို ထိပ်ဆုံးထားပြီး ဘေးမှာ ရပ်နေကြကာ လီချန်စန်းကို မကျေမနပ် စိုက်ကြည့်နေကြပါတယ်။
"သူ့ရဲ့ သက်တမ်းက မကုန်သေးပါဘူး ဘာလို့ လူ့လောကက ထွက်ခွာသွားရတာလဲ"
အဘွားအိုက မေးပါတယ်။
လီချန်စန်း က သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်တယ်
"အရင်တုန်းက ရခဲ့တဲ့ ဒဏ်ရာဟောင်းတွေ ပြန်ထလာတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ် အရင်က သူ ချောင်ဖုန်းနယ်မြေမှာ တိုက်ပွဲပေါင်း တစ်ထောင်ကျော် တိုက်ခဲ့ရတုန်းက ဒဏ်ရာအချို့ ကျန်ခဲ့တာ မလွဲနိုင်ပါဘူး"
သျှောင်နတ်နဂါးမလေး က ခဏလောက် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်တယ်
"ပြန်တော့"
"ဟုတ်ကဲ့ပါ"
လီချန်စန်း က လှည့်ထွက်သွားပါတယ်။
သူ မသေမျိုးလှေဆီ ပြန်ရောက်တဲ့အခါမှာတော့ နဖူးမှာ ချွေးစေးတွေ ထွက်နေပါပြီ။
"မောင် ဘွားဘွားက ဘာပြောလဲ"
ဝတ်စုံပြာနဲ့ အမျိုးသမီးက စိုးရိမ်တကြီး မေးပါတယ်။
"ဘာမှ မပြောပါဘူး၊ လီကျန်းနျန် ကိစ္စပဲ မေးတာပါ..."
လီချန်စန်း က ခပ်တိုးတိုး ပြောလိုက်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်တယ်
"ကံကောင်းလို့ မင်းနဲ့ ငါနဲ့က အချိန်ကိုက် ဆုံခဲ့ကြတာ သူတို့လို မဟုတ်ဘူး... သူမ မွေးဖွားချိန်မှာ သူ မရှိသေးဘူး၊ သူ မွေးဖွားလာချိန်မှာတော့ သူမက အိုမင်းနေပြီ ဆိုတာမျိုးပေါ့"
"တိုးတိုးပြောပါ၊ လျှောက်မပြောနဲ့"
ဝတ်စုံပြာနဲ့ အမျိုးသမီးက လီချန်စန်း ရဲ့ လက်မောင်းကို ဆိတ်လိုက်ပါတယ်။
အဲဒီနောက် အောက်ကို ငုံ့ကြည့်ရင်း စိုးရိမ်တကြီး ပြောတယ်
"ဖန့်ချန်က အခု စုန်းမျိုးနွယ်စုရဲ့ ပစ်မှတ်ထားတာ ခံနေရပြီ၊ ကြည့်ရတာတော့..."
"မကြောက်ပါနဲ့၊ ဒီကလေးက သာမန်လူဘဝ ကနေ အခုအထိ တိုက်ပွဲတွေကြားက လာခဲ့တာ သူတို့တွေက နတ်ဘုရား ဖြစ်တာတော့ တော်ချင်တော်မယ်ဒါပေမဲ့ သာမန်လူ ဖြစ်ရမယ်ဆိုရင်တော့ သူတို့က ဖန့်ချန်ကို လုံးဝ မမီပါဘူး"
လီချန်စန်း က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။
......
ဖန့်ချန်က သူ့ရဲ့ ခေါင်းပေါ်မှာ လူ ၁၀ ယောက်ကျော် သူ့ဆီကို ဆင်းလာတာကို မြင်လိုက်ရပါတယ်။
အဲဒီထဲက တစ်ယောက်ရဲ့ မျက်လုံးတွေက တောက်ပနေပြီး ကျင့်ကြံမှု ဆုံးရှုံးသွားပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် တည်ဆောက်ပုံက သာမန်ကျင့်ကြံသူတွေထက် အများကြီး သန်မာနေပါတယ်။
ရုတ်တရက် ထိုလူက ဖန့်ချန်ကို ပြုံးပြလိုက်ပြီး လက်ထဲက နွယ်ပင်ကို လွှတ်လိုက်ပါတယ်။
ခန္ဓာကိုယ်ကို လေထဲကနေ အရှိန်နဲ့ ပစ်ချလိုက်ပြီး ဓားကို ဖန့်ချန်ရဲ့ မျက်ခုံးအလယ်ကို တည့်တည့်ချိန်ကာ ထိုးချလိုက်ပါတယ်။
"ဒီအရူး "
သူနဲ့အတူ ပါလာတဲ့ စုန်းမျိုးနွယ်စု ဓားကျင့်ကြံသူတွေ လန့်သွားကြပြီး ထိုလူ့ကို ကာကွယ်ပေးဖို့ အရှိန်မြှင့် ဆင်းလာကြပါတယ်။
အပြင်က ကြည့်နေတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေလည်း အသက်ရှူမှားသွားကြပါတယ်။
နွယ်ပင်တွေက ပေ ၃၀၀ လောက်ပဲ မြင့်ပေမဲ့... အခု သူတို့က လူသာမန်တွေ ဖြစ်နေတာပါ။
ဒီလောက် အမြင့်ကနေ ပြုတ်ကျရင်တော့ တစ်ကိုယ်လုံး ကြေမွပြီး နေရာတင် သေမှာ အသေအချာပါပဲ
အသက်ကို နှမြောတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေအတွက်တော့ ဒီစုန်းမျိုးနွယ်စု ဓားကျင့်ကြံသူရဲ့ လုပ်ရပ်ဟာ အသက်နဲ့ရင်းပြီး လောင်းကြေးထပ်လိုက်တာပါပဲ
ဆွဲငင်အားရဲ့ အရှိန်ကြောင့် ထိုလူရဲ့ ဓားချက်က အရမ်းကို မြန်ဆန်သွားပါတယ်။
သာမန်ဓားကျင့်ကြံသူဆိုရင် ဒီလိုပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဘယ်လိုမှ ရှောင်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။
စုန်းစုစု တို့ကတော့ ပြုံးလိုက်ကြပြီး ဒီဓားကျင့်ကြံသူရဲ့ လုပ်ရပ်ကို သဘောကျနေကြပါတယ်။
ဓားကျင့်ကြံသူဆိုတာ ဒီလိုမျိုး အသက်ကို ပဓာနမထားဘဲ အရှင်သခင်အတွက် အလုပ်အကျွေး ပြုရမှာပါ။
ဖန့်ချန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ကိုယ်ကို ဘေးဘက်ကို အသာလေး တိမ်းလိုက်ကာ အသက်အန္တရာယ်ကို ရှောင်လိုက်ပါတယ်။
ထိုလူက ဖန့်ချန်နဲ့ တစ်တန်းတည်း ရောက်သွားချိန်မှာ ဖန့်ချန်ကို အံ့သြတကြီး ကြည့်လိုက်ပါတယ်။
သူ့ရဲ့ ဒီလို အကွက်ကိုတောင် တစ်ဖက်လူက အလွယ်တကူ ရှောင်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ သူ မထင်ထားခဲ့ပါဘူး။
ဒါက လူသာမန်တစ်ယောက်ရဲ့ တုံ့ပြန်မှုမျိုး ဟုတ်ရဲ့လား
ဒီလို တွေးမိတာနဲ့ ထိုလူက ချက်ချင်းပဲ ကွက်ကျော်ရိုက်လိုက်ပါတယ်။
လက်တစ်ဖက်နဲ့ ဖန့်ချန်ကို လှမ်းဆွဲလိုက်ပြီး ကျန်တဲ့ လက်တစ်ဖက်က ဓားနဲ့ ဖန့်ချန်ရဲ့ ရင်ဘတ်ကို ထောင့်ဖြတ် ထိုးလိုက်ပါတယ်။
"ပန်းလှပန်းဝေ"
ဖန့်ချန်က ခပ်အေးအေး ပြောလိုက်ပါတယ်။
အဲဒီနောက် ထိုလူရဲ့ ရင်ဘတ်ကို ခြေထောက်နဲ့ တစ်ချက် ဆောင့်ကန်လိုက်ပြီး တစ်ဖက်လူကို ပေအနည်းငယ်လောက် အဝေးကို လွင့်သွားစေပါတယ်။
လူငယ်က မှင်သက်သွားပြီး ဝေးကွာသွားတဲ့ ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ရင်း အောက်ကို အရှိန်နဲ့ ကျသွားပါတော့တယ်။
စက္ကန့်အနည်းငယ်အကြာမှာတော့ အားလုံးက ကျယ်လောင်တဲ့ အသံကြီးကို ကြားလိုက်ရပါတယ်။
ဘုန်း
လူငယ်က မြေပြင်ပေါ် ကျသွားပါတယ်။
ဆွဲငင်အားကြောင့် သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က အပေါ်ကို ပေအနည်းငယ် ပြန်ကန်တက်သွားပြီး အဲဒီအချိန်မှာပဲ သူ့ရဲ့ ဦးခေါင်းက ကွဲထွက်သွားကာ ကိုယ်လက်အင်္ဂါတွေလည်း အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ လွင့်စင်သွားပါတော့တယ်။