အခန်း (၁၈၉-၁၉၀)

အခန်း (၁၈၉) - ဂုဏ်ကျေးဇူးနှင့် သတ္တိ

လီယန်ချူသည် လက်ဝါးဖြင့် အဝေးမှ ရိုက်ချလိုက်သဖြင့် ရှန်တာ (နတ်ပင့်ဖိတ်ခြင်း) အတတ်ကို အသုံးပြုထားသော ခွန်အားကြီးမားသည့် အမျိုးသားမှာ တစ်ကိုယ်လုံး၏ တစ်ဝက်ခန့် ကြေမွသွားသည်။

မြေပြင်ပေါ်ရှိ အလောင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ထယံတာအိုဆရာနှင့် ကျိုးကန်းတို့မှာ ကြောက်လန့်တကြား တုန်ရီသွားကြသည်။

သူတို့၏ စိတ်နှလုံးမှာ ထိတ်လန့်ခြောက်ခြားသွားသည်။

ဤစွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် ရက်စက်ပြင်းထန်လှသည်

လီယန်ချူ၏ အကြည့်မှာ အေးစက်သော လျှပ်စီးပမာ ဖြစ်သွားပြီး ထယံတာအိုဆရာဆီသို့ ရောက်သွားသည်။

အောက်လမ်းအတတ်ကို ကျင့်ကြံရင်လည်း ကျင့်ကြံပေါ့၊ တာအိုဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသေးသည်။

တာအိုဂိုဏ်းသားတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ညှိုးနွမ်းစေလိုက်ခြင်းပင်။

"မိစ္ဆာတာအိုဆရာ၊ ခုနက မင်း ငါ့ကို ဖမ်းဆီးပြီး အောင်ပွဲခံမယ်လို့ ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား "

"လာလေ၊ ငါ ဒီမှာပဲ ရှိနေတာ၊ စမ်းကြည့်ကြတာပေါ့"

လီယန်ချူက အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

ထယံတာအိုဆရာမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

ဤလူငယ်တာအိုဆရာမှာ အလွန်ပင် ထောင်လွှားလွန်းလှသည်။

သို့သော် တစ်ဖက်လူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လက်ဝါးစွမ်းအားကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် ထယံတာအိုဆရာမှာ တစ်ခဏမျှ စကားပင် မပြောရဲပေ။

လီယန်ချူက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်

"ဘာလဲ၊ မင်းကျင့်တဲ့အတတ်က မင်းသခင်အတွက် မိန်းမရှာပေးဖို့ပဲ အသုံးဝင်တာလား"

ထယံတာအိုဆရာမှာ အလွန်အမျက်ထွက်သွားသည်။

"ဒါ... ဒါက လူကို အနိုင်ကျင့်လွန်းတာပဲ "

သူသည် ရင်ဘတ်ထဲမှ အလံငယ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်သည်။

အလံငယ်မှာ မာကျောသော မြေပြင်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် စိုက်ဝင်သွားသည်။

ချက်ချင်းပင် ထယံတာအိုဆရာမှာ ရှုပ်ထွေးခက်ခဲသော ဂါထာမန္တန်များကို ရွတ်ဖတ်ကာ လက်ဖြင့် မုဒြာ (တံဆိပ်) ပြုလုပ်လိုက်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ယင်လေများ တိုက်ခတ်လာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တစ္ဆေဝိညာဉ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာတော့မည့်အတိုင်း ဖြစ်နေသည်။

"ဝိညာဉ်ခေါ်ပြီး တစ္ဆေပင့်တာလား၊ မင်းကျင့်တဲ့ အတတ်က တကယ်ကို ရောပြွမ်းနေတာပဲ "

လီယန်ချူက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ထယံတာအိုဆရာက အငြိုးတကြီးဖြင့်

"ဒီလိုမျိုး သောက်ဆင့်မရှိတဲ့ နောက်မျိုးဆက်က ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ အကျယ်အဝန်းကို မသိဘူးပေါ့၊ ငါပဲ မင်းရဲ့ အကြီးအကဲတွေအစား မင်းကို ကောင်းကောင်း ဆုံးမပေးမယ် "

ပြောပြီးသည်နှင့်။

ထယံတာအိုဆရာ၏ မျက်နှာပေါက် ခုနစ်ပေါက်မှ သွေးများ ယိုစီးကျလာပြီး ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

ဤအတတ်ကို အသုံးပြုခြင်းမှာ ခန္ဓာကိုယ်ကို အလွန်အမင်း ထိခိုက်စေကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။

ယင်လေများ တိုက်ခတ်နေစဉ် ထယံတာအိုဆရာ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ အရိပ်မည်း ငါးခု ပေါ်ထွက်လာပြီး အငြိုးအတေးများ ကောင်းကင်သို့ ပျံ့လွင့်သွားသည်။

၎င်းမှာ မွေးကင်းစကလေးငယ်ပုံစံ ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

တင်းရုံမှာ မျက်လုံးများ မှေးမှိန်သွားပြီး မိစ္ဆာအတတ်တစ်ခုကို သတိရကာ အော်ပြောလိုက်သည်။

"တာအိုဆရာ မြန်မြန်နောက်ဆုတ် ဒါက ဝိညာဉ်ငါးကောင် လူသက်အတတ် ပဲ အသွင်ယူပြီးသွားရင် လူ့အသက်ကို ချက်ချင်း နှုတ်ယူသွားလိမ့်မယ် "

ဝိညာဉ်ငါးကောင် လူသက်အတတ်

လီယန်ချူမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

သူ၏ ဆရာဖြစ်သူ ပြောပြဖူးသော အောက်လမ်းအတတ်မျိုး ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်ငါးကောင်ကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် မွေးမြူထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤနေရာတွင် ဝိညာဉ်ငါးကောင် ဆိုသည်မှာ သရဲငယ်များကို ဆိုလိုသည်။

၎င်းမှာ မွေးဖွားခြင်းမရှိဘဲ သေဆုံးသွားသော ကလေးငယ်၏ ဝိညာဉ်များ ဖြစ်သည်။

ဤအတတ်ကို ကျင့်ကြံရန်မှာ ကလေးငယ်၏ ဝိညာဉ်အပေါ် အလွန်တင်းကျပ်စွာ လိုအပ်ချက်ရှိပြီး အငြိုးအတေး အလွန်ကြီးမားမှသာ ရနိုင်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် မိစ္ဆာတာအိုဆရာများသည် ကိုယ်တိုင် အငြိုးကြီးသော ကလေးဝိညာဉ်များကို မွေးမြူကြပြီး ကိုယ်ဝန်ဆောင် အမျိုးသမီးများကို ရက်စက်စွာ သတ်ဖြတ်လေ့ရှိသည်။

ဝိညာဉ်ငါးကောင် ဖြစ်လာရန်မှာ အငြိုးကြီးသော ကလေးဝိညာဉ် ၄၉ ခု စုစည်းမှသာ ရနိုင်သည်။

အလွန်ပင် ပြစ်မှုကြီးမားလှသည်

"အချိုးမပြေတဲ့ကောင် ကိုယ့်ရဲ့ သိုင်းစွမ်းအားကို အားကိုးပြီး ငါ့ကို အထင်သေးတယ်ပေါ့၊ ဒီနေ့ မင်းကို ကောင်းကင်မှာ ကောင်းကင်ရှိသေးတယ်ဆိုတာ သိအောင် လုပ်ပေးမယ် "

ထယံတာအိုဆရာက အော်ဟစ်လိုက်သည်

ဝိညာဉ်ငါးကောင်မှာ သူ၏ အသည်း၊ နှလုံး၊ အဆုတ်၊ ကျောက်ကပ်၊ အစာအိမ်တို့ကို စားသုံးနေခြင်း ဖြစ်ပြီး ဤအတတ်ကို သုံးရန်မှာ သူ၏ သက်တမ်း ၅ နှစ်စာ ကုန်ဆုံးရမည် ဖြစ်သည်။

သူ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မမုန်းတီးဘဲ နေနိုင်မလဲ

လီယန်ချူကို အရှင်လတ်လတ် ဝါးစားပစ်ချင်နေသည်။

ထယံတာအိုဆရာ စကားဆုံးသည်နှင့် ဝိညာဉ်ငါးကောင်မှာ လီယန်ချူဆီသို့ ဟိန်းဟောက်ကာ တိုးဝင်သွားကြသည်။

"မိစ္ဆာအောက်လမ်းကောင်၊ သေချင်လှချည်လား"

လီယန်ချူက အော်ဟစ်လိုက်သည်

သူသည် ရှေးဟောင်းတံဆိပ်တစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် ပြင်းထန်သော သန့်စင်သည့် မီးလျှံများ ထွက်ပေါ်လာကာ ကောင်းကင်ကိုပင် လောင်ကျွမ်းစေမည့် ပုံရှိသည်။

ကျောက်တျန်းတံဆိပ်တုံး

အငြိုးအတေးများဖြင့် စုစည်းထားသော ဝိညာဉ်ငါးကောင်မှာ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသည်။

ထယံတာအိုဆရာမှာ တုံ့ပြန်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ မီးလျှံများထဲတွင် ပိတ်မိသွားသည်။

အော်ဟစ်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ ပြာဖြစ်သွားသည်။

ဝိညာဉ်များ ပျောက်ကွယ်သွားသည်

အရိုးပင် ကျန်ရစ်ခြင်း မရှိပါ

"..." တင်းရုံ

"..." ကျိုးကန်း

ဒါ ဘာမှော်ပစ္စည်းလဲ

ဒီလောက်တောင် စွမ်းအားကြီးမားရတာလဲ

တစ်ချက်တည်းနဲ့ ထယံတာအိုဆရာကို မီးရှို့ပြီး ပြာဖြစ်သွားအောင် လုပ်လိုက်တာပဲ

လီယန်ချူသည် ကျောက်တျန်းတံဆိပ်ကို ပြန်သိမ်းလိုက်ပြီး စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် ပျော်ရွှင်သွားသည်။

ဤပစ္စည်းမှာ ပါးရှကျောက်ရုပ်၏ ပါးစပ်ထဲမှ ရခဲ့သော နတ်ဘုရားမှော်ပစ္စည်းဖြစ်သည်။

သူရရှိထားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း ယခုမှ ပထမဆုံးအကြိမ် အသုံးပြုခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤမျှ စွမ်းအားကြီးမည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ

ဘာ ဝိညာဉ်ငါးကောင် လူသက်အတတ်တဲ့လဲ

ကျောက်တျန်းတံဆိပ်ရှေ့တွင် ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး

လီယန်ချူ ခန့်မှန်းကြည့်ရသလောက်၊ ဒီတစ်ချက်မှာ အဆင့် ၃ ကြိမ် အဆင့်မြင့်ထားတဲ့ မိုးကြိုးငါးပါးအဆောင် နဲ့ စွမ်းအားချင်း တူညီသည်။

သို့သော် ထိုမီးမှော်ပစ္စည်းကို အသုံးပြုခြင်းမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ စွမ်းအား သုံးပုံနှစ်ပုံကို ကုန်ဆုံးသွားစေသည်။

ဤသည်မှာ မိုးကြိုးငါးပါးအဆောင်နှင့် ကွဲပြားသည့် အချက်ဖြစ်သည်။

မိုးကြိုးငါးပါးအဆောင်မှာ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ စွမ်းအားကို မကုန်ဆုံးစေပေ။

သို့သော် ကျောက်တျန်းတံဆိပ်၏ အားသာချက်မှာ ထပ်ခါတလဲလဲ အသုံးပြုနိုင်သည့် ပစ္စည်းဖြစ်ပြီး ထပ်မံ၍ အဆင့်မြင့်စရာ မလိုပေ။

"ဒဏ္ဍာရီထဲက မှော်ပစ္စည်း မဟုတ်ရင်တောင် စွမ်းအားကြီးတာတော့ အမှန်ပဲ၊ နောက်ဆုံးလက်ကျန်အနေနဲ့ အသုံးပြုလို့ ရတယ် "

လီယန်ချူ တွေးလိုက်သည်။

ကျိုးကန်းမှာ ကြောက်လန့်သွားသည်

ဒီလူက ဘယ်ကလာတဲ့ သတ်ဖြတ်သူလဲ

နည်းလမ်းတွေက ရက်စက်လွန်းတယ်

သူသည် လီယန်ချူ၏ အမြန်ဆုံး ကိုယ်ဟန်ကို မြင်ဖူးသည်၊ ကြီးမားသော စပျစ်သီးပင်ကို ထမ်းပြီးတောင် ဒီလောက်မြန်နေတာ။

ခုတော့ သူထွက်ပြေးချင်ရင်တောင် အချိန်မရနိုင်တော့ပေ။

ကျိုးကန်းမှာ အလွန်ထက်မြက်သည့် အယ်ဟူကို ကိုင်ပြီး ထိုနေရာတွင် တုန်လှုပ်စွာ ရပ်နေရသည်။

"မင်းနာမည် ကျိုးကန်း ဟုတ်တယ်မလား"

လီယန်ချူက ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်၊ ကျွန်တော်ပါပဲ"

ကျိုးကန်းက ဖြေသည်။

လီယန်ချူ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ 'ကျိုးကန်း' ဆိုတဲ့ နာမည်က သူနဲ့ လိုက်ဖက်ကြောင်း ယခုမှ သတိထားမိသည်။

သူ့မျက်လုံးမှာ တကယ်ကို မျက်စိကန်းနေသူလိုပဲ အဖြူရောင်တွေ များလွန်းသည်။

"မင်းတို့ရဲ့ တာအိုသခင်လေး အကြောင်း ငါ့ကို ပြောပြပေးနိုင်မလား "

လီယန်ချူက မေးလိုက်သည်။

ကျိုးကန်း တုန်လှုပ်သွားသည်

"ကျွန်တော်က မော်ရှန်းဂိုဏ်းကပါ၊ တာအိုသခင်လေးကို သစ္စာဖောက်မယ့်အလုပ်မျိုး ဘယ်တော့မှ မလုပ်ပါဘူး "

လီယန်ချူက အေးဆေးစွာ ပြုံးလိုက်သည်

"မင်းမှာ ဒီလောက်တောင် သတ္တိ ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး၊ အဲ့ဒါဆိုလည်း မလိုတော့ပါဘူး၊ မင်းပဲ သေသွားလိုက်တော့ "

ပြောပြီးသည်နှင့် သူသည် ကျောက်တျန်းတံဆိပ်ကို ထပ်မံမြှောက်လိုက်သည်။

ကျိုးကန်းက နည်းနည်း ဟန်ဆောင်ကြည့်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

များသောအားဖြင့် လူစွမ်းကောင်း သူရဲကောင်းများသည် ကိုယ်ကျင့်တရားမဲ့သော လူများကို မုန်းတီးလေ့ရှိသော်လည်း၊ အရိုးမာသော သူရဲကောင်းများကိုမူ လေးစားလေ့ရှိသည်။

အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်လေ့ မရှိပေ။

ဒီလူငယ်တာအိုဆရာကတော့ မထင်မှတ်ဘဲ ချက်ချင်းပင် သတ်ဖို့ ပြင်နေသည်

ကျိုးကန်းက အမြန်အော်ပြောလိုက်သည်

"တာအိုဆရာကြီး သိချင်တာ ဘာမဆို ကျွန်တော် အကုန်ပြောပြပါ့မယ် "

လီယန်ချူက ပြုံးလိုက်သည်

"မင်းတို့ရဲ့ တာအိုသခင်လေးကို သစ္စာမဖောက်ဘူး မဟုတ်လား "

ကျိုးကန်းက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်

"ဟုန်ပိုင်ဝေ က ထောင်လွှားရိုင်းစိုင်းပြီး လူ့အသက်ကို အထင်သေးတဲ့ကောင်၊ သူ့ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို ကျွန်တော် အကြာကြီးကတည်းက စက်ဆုပ်နေတာ၊ ဒီနေ့ တာအိုဆရာလိုမျိုး သူရဲကောင်းနဲ့ တွေ့လိုက်ရတော့ မကောင်းတဲ့လမ်းကို စွန့်ပြီး ခင်ဗျားနောက်ကို လိုက်ချင်နေတာပါ "

တင်းရုံမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

လီယန်ချူကတော့ ရယ်မောလိုက်သည်

"မင်းကတော့ တကယ်ကို နားလည်မှု ရှိသားပဲ၊ ပြောပြစမ်းပါဦး၊ ဟုန်ပိုင်ဝေရဲ့ အခြေအနေက ဘယ်လိုလဲ "

ကျိုးကန်းက စဉ်းစားပြီး စကားလုံးများကို စုစည်းလိုက်သည်။

"ဟုန်ပိုင်ဝေက မော်ရှန်းရဲ့ လူငယ်မျိုးဆက်ထဲမှာ ပါရမီအရှိဆုံးသူပါ၊ မော်ရှန်းအတတ်တွေကို အမြင့်ဆုံးအဆင့်ထိ ရောက်အောင် ကျင့်ထားပြီးသား၊ ဝိညာဉ်အပြင်ထွက်ပြီး ညဘက် လှည့်လည်နိုင်တဲ့အဆင့်ပါ "

"သူက မော်ရှန်းဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ သားမြစ်ဆိုတဲ့ သတင်းတွေလည်း ရှိတယ်၊ မှော်ပစ္စည်းတွေ အများကြီး ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်၊ စိတ်ထားကလည်း ထောင်လွှားရိုင်းစိုင်းတယ်၊ တစ်ခါက ဗုဒ္ဓဘာသာ ရဟန်းတစ်ပါးကို သူရဲ့ ကြယ်ခုနစ်လုံးဓား နဲ့ သတ်ပစ်ခဲ့ဖူးတယ်"

"သူက တတိယအဆင့်ကို ရောက်နိုင်ခြေ အရှိဆုံး မော်ရှန်းရဲ့ လူငယ်မျိုးဆက်ပါ၊ အနာဂတ် ဂိုဏ်းချုပ်နေရာကို ရဖို့ အခြေအနေ အကောင်းဆုံးသူပါ "

"ဒီတစ်ခေါက် ကျန်းထင်ရှန်း နတ်ဘုရားနယ်မြေထဲ ဝင်လာတာကလည်း ဟုန်ပိုင်ဝေက ကျောက်စိမ်းအက်ကြောင်းတွေကို စုဆောင်းနေတာပါ၊ တခြားလျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခုခု ရှိပုံရတယ်၊ ပြီးတော့ မော်ရှန်းဂိုဏ်းသားတွေကို နယ်မြေထဲဝင်လာတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေကို သတ်ခိုင်းနေတာပါ"

"အညံ့ခံရင် အညံ့ခံခိုင်းမယ်၊ မရရင် တိုက်ရိုက် သတ်ပစ်လိုက်တာပါ "

အခန်း (၁၉၀) - မိစ္ဆာ

"သူ့ဘေးမှာ ယွန်ဟယ် လို့ခေါ်တဲ့ မော်ရှန်းတာအိုဆရာတစ်ယောက် ရှိတယ် သူ့စွမ်းအားက အတိုင်းအဆမဲ့ နက်နဲတယ်၊ ဟုန်ပိုင်ဝေရဲ့ ဒီတစ်ခေါက် ခရီးစဉ်အတွက် အကာအကွယ်ပေးသူ ဖြစ်မယ်လို့ ထင်ရတယ် "

"ဒါ့အပြင် ဟုန်ပိုင်ဝေရဲ့ ဘေးမှာ ထူးခြားတဲ့ စွမ်းရည်ရှိသူတွေ အများကြီး စုဝေးနေကြတယ်၊ တချို့က မော်ရှန်းဂိုဏ်းက၊ တချို့က နောက်မှ အညံ့ခံခိုင်းထားတဲ့သူတွေ "

"သူက ကုန်ရှူးပေယွီ ကို လိုက်လံသတ်ဖြတ်တာ အောင်မြင်မှုမရတဲ့အတွက် ကျန်းထင်ရှန်းဆီကို ဦးတည်သွားပြီ၊ အခုဆိုရင် ရောက်နေလောက်ပြီ လမ်းမှာ ဒီတင်းရုံ ဆိုတဲ့ မိန်းကလေးနဲ့ တွေ့တော့ စိတ်ဝင်စားသွားပြီး ငါတို့သုံးယောက်ကို ဖမ်းခိုင်းလိုက်တာ "

ကျိုးကန်းမှာ သိုင်းလောက၌ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင်လည်ခဲ့ပြီး ထိခိုက်ဒဏ်ရာ တစ်စုံတစ်ရာ မရရှိဘဲ ရှင်သန်နိုင်ခဲ့သည့် ဝါရင့်သူ ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင် မော်ရှန်းဂိုဏ်းမှ တာအိုသခင်လေး ဟုခေါ်သော ဟုန်ပိုင်ဝေကို ရောင်းစားရာတွင် တုံ့ဆိုင်းခြင်း လုံးဝ မရှိပေ။

သူ့ကို ဂိုဏ်းချုပ်၏ သားမြစ်ဟု ကောလာဟလ ထွက်နေသည့် သတင်းကိုပင် တိုက်ရိုက် ထုတ်ပြောလိုက်သည်။

လီယန်ချူသည် နားထောင်ပြီးနောက် အနည်းငယ် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ကျိုးကန်း ပြောသည်မှာ အမှန်ဆိုပါက ဤဟုန်ပိုင်ဝေသည် ကိုယ်တိုင်လည်း စွမ်းအားကြီးမားသလို၊ သူ့ဘေးတွင်လည်း အထူးကျွမ်းကျင်သူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"ခက်ခဲလှချည်လားကွာ"

လီယန်ချူ စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။

သူသည် ကျိုးကန်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်

"မော်ရှန်းဂိုဏ်းဆိုတာ တာအိုဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုပဲ၊ ဘာလို့ ဒီလိုမျိုး လုပ်ဆောင်နေရတာလဲ၊ ပြီးတော့ ဒီလိုမျိုး မိစ္ဆာအောက်လမ်းကောင်တွေကို ဘာလို့ လက်ခံထားတာလဲ "

မော်ရှန်းဂိုဏ်းသားတို့သည် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းခြင်းကို တာဝန်ယူရသူများ ဖြစ်သည်။

ယခု မြင်နေရသည့်အတိုင်းဆိုလျှင် အမှိုက်သရိုက်များကို စုစည်းထားသည့်နေရာ ဖြစ်နေသည်။

ကျိုးကန်းက ဆိုသည်

"မော်ရှန်းဂိုဏ်းသားတွေကတော့ တာအိုလမ်းစဉ်ကို စိတ်နှစ်ထားကြတာပေါ့၊ ကျွန်တော်တို့လိုလူတွေကတော့ ခေါ်ယူခြင်း ခံရတဲ့သူတွေပါ မော်ရှန်းဂိုဏ်းသား လို့ ခေါ်ကြတယ်၊ အထဲမှာ ထယံတာအိုဆရာလိုမျိုး အမှိုက်တွေ ပါလာတာမို့ ကောင်းတဲ့သူနဲ့ ဆိုးတဲ့သူ ရောပြွမ်းနေတာပါ "

"ဘာကြောင့် ဒီလို ထူးခြားတဲ့သူတွေကို ခေါ်ယူပြီး အစေခံခိုင်းရသလဲဆိုတာတော့ ကျွန်တော်လည်း မသိပါဘူး "

ကျိုးကန်းက 'အစေခံ' ဟူသော စကားလုံးကို ရိုးရိုးသားသားပင် ထုတ်ပြောလိုက်သည်။

လီယန်ချူမှာ သဘောပေါက်သွားသည်။

မော်ရှန်းဂိုဏ်းသား ဆိုသည်မှာ ဒီလိုမျိုး အဓိပ္ပာယ်ကို ဆိုလိုတာကိုး

သူသည် မော်ရှန်းဂိုဏ်း၏ တပည့်ရင်းများကိုသာ ဆိုလိုသည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။

"ဒီ ကျန်းထင်ရှန်း နတ်ဘုရားနယ်မြေအကြောင်း မင်း ဘာတွေ ထပ်သိသေးလဲ "

လီယန်ချူက မေးလိုက်သည်။

ကျိုးကန်းမှာမူ အသေးစိတ်ပင် ပြန်ဖြေပေးသည်။

သူသိသမျှကို အကုန်လုံး ထုတ်ပြောလိုက်သည်။

လီယန်ချူသည် ထပ်နေသော အချက်အလက်များကို ဖယ်ထုတ်လိုက်သည်။

အချက်သုံးချက်ကို ထပ်မံ ရရှိလိုက်သည်။

ပထမအချက်၊ ဤကျန်းထင်ရှန်း နတ်ဘုရားနယ်မြေထဲတွင် သေဆုံးသူများစွာ ရှိပြီး၊ ယောက်ျား သို့မဟုတ် မိန်းမ ဖြစ်ကြောင်းပင် ခွဲခြား၍ မရတော့ပေ။

ညအချိန်ရောက်လျှင် အပြင်တွင် လှုပ်ရှားသွားလာကာ လူကို ဖမ်းဆုပ်စားသောက်ကြပြီး အလောင်းပုပ်များ ပေါက်ကွဲတတ်သည်။

ဒုတိယအချက်၊ ကျန်းထင်ရှန်း၏ အောက်ခြေတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တည်ရှိမှုတစ်ခုကို ဝှက်ထားပုံရသည်။

နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ အကြွင်းအကျန် ဝိညာဉ် ဆင်းသက်လာချိန်တွင် ကြီးမားသော လူ့မျက်နှာတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်ကို မြင်ခဲ့ရသည်။

တတိယအချက်၊ ကျန်းထင်ရှန်း နတ်ဘုရားနယ်မြေထဲတွင် ထူးခြားသော ပန်းနှင့် အသီးများ ရှိသည်။

ဤတစ်ခေါက်တွင် တာ့ရှန်ကော်ကျောင်း မှ ကျဲ့ခုန်း ကိုယ်တော်သည် ဇူဂို တစ်လုံး ရရှိခဲ့ပြီး စွမ်းအားများစွာ တိုးတက်သွားကာ ဒုတိယအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဟု ဆိုသည်။

ကျိုးကန်း၏ သတင်းအချက်အလက်မှာ တကယ်ပင် များပြားလှသည်။

လီယန်ချူသည် ဤကျန်းထင်ရှန်း နတ်ဘုရားနယ်မြေအပေါ် ပို၍ စိတ်ဝင်စားလာသည်။

ကျိုးကန်းမှာမူ စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်နေသည်။

ဤလူငယ်တာအိုဆရာ၏ စိတ်ကို သူ မမှန်းဆနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ငါ့မှာ နောက်လိုက်နောက်ပါ မလိုဘူး၊ မင်း သွားတော့၊ ဒီတစ်ခေါက်တော့ ငါ မင်းကို လွှတ်ပေးလိုက်မယ် "

လီယန်ချူက ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

ကျိုးကန်းမှာ အလွန်ပင် ဝမ်းသာသွားသည်။

သို့သော် သူသည် စမ်းသပ်ကြည့်သည့်အနေဖြင့် ပြောလိုက်သည်

"ဟုန်ပိုင်ဝေက အင်အားကြီးတယ်၊ တာအိုဆရာကျွန်တော့်ကို အကူအညီယူဖို့ မလိုဘူးလား "

လီယန်ချူက ခေါင်းခါလိုက်သည်

"မင်း သတင်းအချက်အလက်တွေ အများကြီး ပေးခဲ့တာမို့လို့ မင်းကို သတ်ဖို့ စိတ်မပါတော့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်ခါ ထပ်တွေ့ရင်တော့ ငါ မညှာတော့ဘူး "

လေသံမှာ အလွန်ပင် တည်ငြိမ်လှသည်။

သို့သော် လူကို တုန်လှုပ်စေသော အငွေ့အသက်များ ပါဝင်နေသည်။

ကျိုးကန်းမှာ အသိတရား ရှိသူဖြစ်သည်။

ထိုစွမ်းအားကြီးသော လူငယ်တာအိုဆရာသည် လူသတ်သမားကဲ့သို့ ရက်စက်သောသူများကို သဘောမကျကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် အမြန်ပင် နောက်ဆုတ်သွားသည်။

တင်းရုံမှာ ဘေးမှ အမြဲ နားထောင်နေခဲ့သည်။ ကျိုးကန်း ထွက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

"တာအိုဆရာ အသက်ကယ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် "

လီယန်ချူက ဆိုသည်

"ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုပါဘူး၊ ဒါက သာမန်ကူညီပေးရုံပါပဲ"

"ဘာကြောင့် ဒီလူကို လွှတ်ပေးလိုက်ရတာလဲ"

တင်းရုံက မေးလိုက်သည်။

"ကျိုးကန်းက သတင်းအချက်အလက် အများကြီး ပေးထားတာ၊ သူ့ကို သတ်လိုက်ရင် စည်းကမ်းမရှိရာ ရောက်မယ် "

"ဒါလေးနဲ့တင် လုံလောက်ပြီလား သူပြန်သွားပြီး သတင်းပေးမှာကို မကြောက်ဘူးလား "

"မကြောက်ပါဘူး၊ ဖြစ်လာရင်လည်း တိုက်လိုက်ရုံပေါ့၊ ဒီနတ်ဘုရားနယ်မြေထဲ ရောက်နေမှတော့ ဟုန်ပိုင်ဝေနဲ့ စစ်ခင်းရမှာပဲ "

တင်းရုံမှာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ဟုန်ပိုင်ဝေ၏ အင်အားမှာ ကြီးမားလှသည်။

ထိုလူငယ်တာအိုဆရာက လုံးဝ မကြောက်ရွံ့ခြင်းမှာ အံ့ဩစရာ ဖြစ်သည်။

"တာအိုဆရာကို ဘယ်လို ခေါ်ရမလဲ"

တင်းရုံက မေးလိုက်သည်။

"လမ်းခရီးမှာ ခေတ္တဆုံဆည်းရတာပါ နာမည်တွေ ဘာလုပ်မှာလဲ"

လီယန်ချူက ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

သူသည် ရှန်တာအမျိုးသားနှင့် ထယံတာအိုဆရာတို့၏ ပစ္စည်းများကို ကောက်ယူလိုက်ပြီးနောက် ရှန်တာအမျိုးသား၏ အလောင်းကို စွမ်းအားဖြင့် မီးရှို့လိုက်သည်။

အလွန်ပင် သန့်ရှင်းမြန်ဆန်လှသည်။

"..." တင်းရုံ။

ဒီလူသည် ရုပ်ရည်ချောမောသော်လည်း၊ တာအိုဝတ်ရုံ ဝတ်ထားသော လူဆိုးဂိုဏ်းသားများကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

နည်းလမ်းတွေကလည်း အရမ်း ကျွမ်းကျင်လွန်းသည်။

"သွားပြီ"

လီယန်ချူသည် ပြုံးကာ ပြောလိုက်ပြီး အမြန်ဆုံး ကိုယ်ဟန်ဖြင့် ကျန်းထင်ရှန်းဘက်သို့ ဦးတည်သွားလိုက်သည်။

တင်းရုံသည် လေပြင်းတစ်ခု တိုက်ခတ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ သူမမျက်စိရှေ့မှ လူငယ်တာအိုဆရာမှာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"ဒါက တာအိုနယ်မြေက နတ်ဘုရားတစ်ပါး ပေါ်လာတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် လူသတ်လုယက်တဲ့ သိုင်းလောကသားလား "

တင်းရုံမှာ စိတ်လွင့်သွားသည်။

လီယန်ချူ၏ စစ်တိုက်ရာတွင် လုပ်ဆောင်ချက်များမှာ အလွန် ကျွမ်းကျင်လွန်းသဖြင့် တောင်ပေါ်မှ ဆင်းလာတာ မကြာသေးသော တင်းရုံ၏ စိတ်ထဲတွင် အမှတ်တရ ဖြစ်သွားစေသည်။

ကောင်းကင်မှာ အလွန်ပင် မှောင်မည်းနေပြီး မြေပြင်နှင့် အလွန်နီးကပ်နေသကဲ့သို့ ခံစားရစေကာ အလွန်ပင် ဖိနှိပ်မှုများ ဖြစ်စေသည်။

တိမ်တိုက်ထဲအထိ မြင့်မားသော ကျန်းထင်ရှန်း၏ ပုံသဏ္ဌာန်မှာ ပို၍ ထင်ရှားလာသည်။

လီယန်ချူသည် တောင်တန်းနှစ်ခုကို ကျော်ဖြတ်ပြီးနောက် ကောင်းမွန်စွာ ကျန်ရှိနေသေးသော တာအိုနန်းတော်ကြီးတစ်ခုကို ထပ်မံတွေ့ရှိလိုက်သည်။

နန်းတော်ထဲရှိ မှော်ပစ္စည်းများသည် ကျင့်ကြံသူများကို မိစ္ဆာတို့၏ အနှောင့်အယှက်မှ ကာကွယ်ပေးနိုင်သော်လည်း၊ လီယန်ချူသည် သတိထားသည့်အနေဖြင့် ညအချိန်တွင် မလှုပ်ရှားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

မှော်ပစ္စည်းများ၏ နတ်ဘုရားစွမ်းအားမှာ ပျောက်ကွယ်သွားတတ်သည်၊ အကြောင်းမှာ နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် နတ်ဘုရားနယ်မြေတွင် မှော်ပစ္စည်းက ကာကွယ်ပေးနိုင်သည်ဆိုသော စကားမှာ အမြဲတမ်း မှန်ကန်မည် မဟုတ်ပေ။

လီယန်ချူသည် အဝေးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သော်လည်း တာအိုနန်းတော်ကို မမြင်ရသဖြင့် ထိုနန်းတော်ရှေ့တွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

ဤနန်းတော်မှာ ဧရိယာ ၂၀-၃၀ ဧကခန့် ရှိပြီး သူရောက်ဖူးသော နန်းတော်များထဲတွင် အကြီးဆုံး ဖြစ်သည်။

သို့သော် နေရာအများစုမှာ ပြိုကျနေပြီး အလွန်ပင် စွန့်ပစ်ခံထားရသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။

နန်းတော်ရှေ့ရှိ ကြီးမားသောရင်ပြင်သို့ ရောက်သောအခါ လီယန်ချူသည် အပျက်အစီးများကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ကျောက်ဖြင့် ထုလုပ်ထားသော ရုပ်တုများ ဖြစ်သည်။

"အင်း"

"ဘာဖြစ်တာလဲ"

လီယန်ချူ အံ့ဩသွားသည်။

ဤကျောက်ရုပ်များသည် နတ်ဘုရားရုပ်တုများ မဟုတ်သလို၊ ပုံမှန်တွေ့နေကျ နတ်ဘုရားတိရစ္ဆာန်များလည်း မဟုတ်ပေ။

သန်မာထွားကြိုင်းသော ပါးရှရုပ်တုနှင့် ဆင်တူသည်။

ဤနေရာမှ ရုပ်တုများသည် ပျက်စီးနေသော်လည်း လူပုံသဏ္ဌာန်မဟုတ်သော မိစ္ဆာများ ဖြစ်နေသည်။

တစ်ကိုယ်လုံးကို ထုလုပ်ထားသည့် ပုံစံမှာ ကျန်းထင်ရှန်း နတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ ဗိသုကာပုံစံများနှင့် လုံးဝ မတူညီပေ။

နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး ပျက်စီးနေသော်လည်း၊ ရုပ်တုများတွင် ပါရှိသော မိစ္ဆာအငွေ့အသက်ကို မြင်နိုင်သည်။

ထူးဆန်းပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်

လူကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေသည်။

လီယန်ချူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် စဉ်းစားတွေးတောမှုများ ပေါ်လာပြီး ထိုကျောက်ရုပ်များရှေ့တွင် အချိန်အကြာကြီး ရပ်နေပြီးမှ နန်းတော်အတွင်းသို့ ဝင်သွားလိုက်သည်။

ကျန်းထင်ရှန်း နတ်ဘုရားနယ်မြေရှိ နန်းတော်တိုင်းတွင် ဓားကို ကျောတွင်လွယ်ထားသော တာအိုဆရာတစ်ဦးကို ပူဇော်ထားသည်။

လီယန်ချူသည် ထိုသူမှာ နတ်ဘုရား နန်းတော်ကို စောင့်ကြပ်နေသည့် မာ နတ်ဘုရား ဖြစ်မည်ဟု ယူဆသည်။

ဤနန်းတော်လည်း ချွင်းချက် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ဤနေရာရှိ ရုပ်တုမှာ ဓားကို ကျောတွင်လွယ်ထားခြင်း မဟုတ်ပေ။

ဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး မိစ္ဆာကို နှိမ်နင်းနေသည့် ပုံစံ ဖြစ်သည်

ထိုနေရာရှိ နတ်ဘုရားရုပ်တုမှာလည်း အလွန်ပျက်စီးနေပြီး နောက်တစ်ခဏတွင် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့မည့်အတိုင်း ဖြစ်နေသည်။

လီယန်ချူ နန်းတော်ထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် မကျေနပ်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ခံစားချက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော် ၎င်းမှာ အသက်မရှိသော နတ်ဘုရားရုပ်တုတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရားမှာ ဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

နန်းတော်ရှေ့တွင် ထူးဆန်းသော မိစ္ဆာများ ရှိသည်။

ထိုမြင်ကွင်းမှာ တာအိုရှေ့ဆောင်များက မိစ္ဆာကို တိုက်ခိုက်နေသည့် ပုံစံနှင့် အလွန်တူလှသည်။