အခန်း (၉၄-၉၆)

အခန်း (၉၄) - စစ်ပြီးခေတ် စာရင်းအင်းများ ..ချက်ချင်း သူဌေးဖြစ်ခြင်းနှင့် အားလုံး ဝတ်စုံသစ် ရကြပြီ

~ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း ပင်မတောင်ထိပ်။ ချောက်နက် လက်တံ မိစ္ဆာ အခင်းအကျင်း အတွင်းပိုင်း (စစ်မြေပြင် အပျက်အစီးများ)။

ချင်းယန်ဂိုဏ်း၏ နောက်ဆုံး အသက်ရှင် ကျန်ရစ်သော တပည့် အနည်းငယ် ကြောက်လန့်တကြား ထွက်ပြေးသွားသည်နှင့် တပြိုင်နက်... ရင်ခုန်စရာ ကောင်းသော တိုက်ပွဲကြီးသည် နောက်ဆုံး၌ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီပင်။

ကောင်းကင်ယံရှိ အနီရောင်ရင့်ရင့် အလင်းအကာအကွယ်ကြီးသည် စိတ်မချမ်းမြေ့ဖွယ်ရာ မိစ္ဆာချီများကို ထုတ်လွှတ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ မြေပြင်ပေါ်တွင်မူ မြေအောက်ထဲသို့ အပြည့်အဝ ပြန်မဝင်သေးသော အမည်းရောင် လက်တံများ၊ စေးကပ်သော အက်ဆစ်ရည်များနှင့် ဟိုတစ်စ ဒီတစ်စ လဲကျသေဆုံးနေသော ချင်းယန်ဂိုဏ်း လက်ရွေးစင် တပည့် (၂၀) ကျော်၏ အလောင်းများဖြင့် ရှုပ်ပွနေ၏။

ထိုအထဲတွင် အထင်ရှားဆုံး ပုံရိပ်မှာ... စစ်မြေပြင် အလယ်ဗဟို၌ မျက်လုံးကြီးများ ပြူးကျယ်လျက် သေဆုံးနေသော ပြစ်ဒဏ်ခတ်ရေး အကြီးအကဲ ပင် ဖြစ်ပေသည်။

လေထုထဲတွင် သွေးညှီနံ့နှင့် ချောက်နက် အနံ့ဆိုးများ ရောပြွမ်းနေသော်လည်း... ကစားသမားများ အတွက်မူ ဤအရာသည် လောကတွင် အချိုမြိန်ဆုံးသော "အောင်ပွဲ၏ အရသာ" ပင် ဖြစ်၏။

ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက်... တစ်စုံတစ်ယောက်က တံတွေးကို ခက်ခဲစွာ မျိုချလိုက်ပြီး တုန်ယင်နေသော အသံဖြင့် တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွင်းလိုက်၏။

“ညီအစ်ကိုတို့... ငါတို့ သူဌေးမဖြစ်သွားဘူးလား...”

ထိုအသံသည် ယမ်းပုံကို မီးပွားကျလိုက်သည့်နှယ် ဖြစ်သွားစေသည်။

“ဝုန်း...”

ကစားသမား ရာပေါင်းများစွာသည် ကျွမ်းကျင်သော စစ်မြေပြင် ရှင်းလင်းရေး ဆရာသခင်များ အဖြစ် ချက်ချင်း အသွင်ပြောင်းသွားကြပြီး၊ ဟိန်းဟောက် အော်ဟစ်ကာ မြေပြင်ပေါ်ရှိ ပစ္စည်းများ ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားကြတော့၏။

“လုကြဟေ့... ဦးသူ ယူစတမ်ကွ...”

“ဟို လက်ရွေးစင် တပည့်ရဲ့ မှော်ဓားက ငါ့အပိုင်... ဘယ်သူမှ လာမလုနဲ့... သူ့ကိုသတ်ဖို့ ငါ့အသက်တစ်ချောင်း ပေးလိုက်ရတာကွ...”

“သောက်ကျိုးနည်း... ဒီဝတ်ရုံရဲ့ အသားစကို ကြည့်စမ်း... ချောမွတ်နေတာပဲ... ငါဝတ်ထားတဲ့ ကြွက်သားရေခွံ အစုတ်ကြီးထက် အဆတစ်သန်းလောက် ပိုကောင်းတယ်...”

ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက်က ဆင်းရဲမွဲတေနေတဲ့ ဟွမ်မိသားစုနဲ့ မတူဘဲ... ဒီတစ်ခါ ချင်းယန်ဂိုဏ်း လက်ရွေးစင် အဖွဲ့ကြီးကတော့... ခြေထောက်ပေါက်နေတဲ့ ထိပ်တန်း လက်နက်ကိရိယာ သိုလှောင်ရုံကြီးနဲ့ တူနေတော့သည်။

သူတို့ ဝတ်ဆင်ထားသော ဝတ်ရုံတိုင်းသည် အကောင်းစား ဝိညာဉ်ပိုးချည်များဖြင့် ရက်လုပ်ထားပြီး ကာကွယ်ရေး အခင်းအကျင်းများဖြင့် ပန်းထိုးထား၏။ သူတို့ ကိုင်ဆောင်သော ဓားပျံတိုင်းသည် အလယ်အလတ်အဆင့် .. အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ် လက်နက်များ ဖြစ်ကြသည်။ ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော သိုလှောင်အိတ်များသည်ပင် သာမန် အိတ်များထက် နှစ်ဆခန့် ပိုမို ကြီးမားနေ၏။

“ချမ်းသာပြီဟေ့... ငါတို့ တကယ် ချမ်းသာပြီ...”

ဝမ်သဲ့ဖာ (ဒီဖရဲသီး မှည့်ပြီလား) သည် ယခင်က မောက်မာခဲ့သော စီနီယာအစ်ကို၏ အလောင်းပေါ်တွင် ခွထိုင်နေပြီး၊ ထိုသူ၏ ခြေထောက်မှ လေဓာတ် အခင်းအကျင်း ရေးထိုးထားသော ဖိနပ်ကို ခက်ခက်ခဲခဲ ဆွဲချွတ်နေ၏။

“ဟေ့ ဖက်တီး... ဖြည်းဖြည်းလုပ်လေကွာ... အခင်းအကျင်း ပြဲသွားဦးမယ်...”

ကောင်းကင်ခွင်း ဓားတစ်လက် သည် စီနီယာအစ်ကို၏ ကိုယ်ပေါ်မှ အဆင့်မြင့် အတွင်းခံ ချပ်ဝတ် ကို ကျွမ်းကျင်စွာ ခွာယူပြီး မိမိကိုယ်ပေါ်တွင် စွပ်လိုက်ရင်း စိုးရိမ်တကြီး လှမ်းသတိပေးလိုက်သည်။

ကစားသမားများသည် အကြီးဆုံး ဘော့စ် ဖြစ်သော ပြစ်ဒဏ်ခတ်ရေး အကြီးအကဲကိုမူ အမြင့်ဆုံး "ဧည့်ဝတ်ပြုမှု" ဖြင့် ဆက်ဆံလိုက်ကြ၏။

အကြီးအကဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အတွင်းခံ ဘောင်းဘီတိုလေး တစ်ခုသာ ကျန်တော့သည်အထိ ဗလာကျင်း ခံထားရပြီး ရွှံ့နွံထဲတွင် ငြိမ်သက်စွာ လဲလျောင်းနေရှာသည်။ သူ၏ ဂုဏ်ဒြပ်ကို ကိုယ်စားပြုသော ခရမ်းရွှေရောင် အကြီးအကဲ ဝတ်ရုံကြီးသည် တိုက်ပွဲဒဏ်ကြောင့် အနည်းငယ် ပျက်စီးနေသော်လည်း တောက်ပနေဆဲ ဖြစ်ပြီး... ယခုအခါ [ဆောက်လုပ်ရေးခွင်မှ ဦးလေးကျန်း] ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ရောက်ရှိနေ၏။

ဦးလေးကျန်းသည် ဝတ်ရုံကြီးက သူ့အတွက် ရှည်လွန်းသဖြင့် ပြဇာတ် ဝတ်စုံကြီးနှင့် တူနေသည်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ဆေးတံကို ဖွာရှိုက်နေသည်။ သူသည် ပါးစပ် နားရွက်တက်ချိတ်မတတ် ပြုံးဖြီးဖြီး လုပ်နေပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် ပျော်ရွှင်မှု အရေးအကြောင်းများ ပေါ်နေ၏။

“ဟဲဟဲ... အသားစက တော်တော် ကောင်းတာပဲ... ဒါကြီးဝတ်ပြီး သတ္တုသွားတူးရင် သေချာပေါက် အားရှိမှာ...”

အကြီးအကဲ၏ အဖိုးတန်ဆုံး သိုလှောင်လက်စွပ်ကိုမူ စိတ်အချရဆုံး ကျွမ်းကျင်သူ ကောင်းကင်ခွင်း ဓားတစ်လက် ထံသို့ တညီတညွတ်တည်း အပ်နှံလိုက်ကြသည်။ ဂိုဏ်းချုပ်ထံ ဆက်သပြီး အကြီးမားဆုံး ဆုလာဘ်နှင့် လဲလှယ်ရန် အတွက် ဖြစ်ပေ၏။

နာရီဝက် အတွင်းမှာပင်... စစ်မြေပြင် တစ်ခုလုံး ပြောင်သလင်းခါသွားပြီး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အစအနလေး တစ်ခုတောင် မကျန်ရစ်တော့ချေ။

ထို့နောက် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင်... ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း ကွင်းပြင်ကြီးထဲ၌ အလွန် ရယ်စရာကောင်းပြီး ခမ်းနားသော မြင်ကွင်း တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာ၏။ အားလုံး ဝတ်စုံသစ် လဲလှယ်ပွဲကြီး ကျင်းပနေသည့်နှယ် ဖြစ်နေတော့သည်။

ကစားသမားများသည် ယခုလေးတင် ရရှိထားသော ချင်းယန်ဂိုဏ်း၏ လက်နက်ကိရိယာများကို ဝတ်ဆင်ရန် မစောင့်နိုင်ကြတော့ပေ။

ထို့ကြောင့်... အလွန် ထူးဆန်းသော အနုပညာ စတိုင် ရှိသည့် အဖွဲ့ကြီး တစ်ဖွဲ့ မွေးဖွားလာ၏။

သူတို့အားလုံးသည် တူညီသော ချင်းယန်ဂိုဏ်း စတိုင်လ် အပြာရောင် ဝတ်ရုံများကို ဆင်မြန်းထားကြပြီး၊ ခါးတွင် လက်ရာမြောက်သော ချင်းယန်ဂိုဏ်း တံဆိပ်ပြားများ ချိတ်ဆွဲထားကြသည်။ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်လျှင် ချင်းယန်ဂိုဏ်း၏ ပုံမှန် စစ်တပ်ကြီး တစ်ခုနှင့် အလားသဏ္ဍာန် တူညီနေ၏။

သို့သော်... သေချာ အနီးကပ် ကြည့်လိုက်လျှင်မူ...

တချို့ ဝတ်ရုံများမှာ လက်တံ အကျိအချွဲမဲများနှင့် ရွှံ့များ ပေကျံနေသည်။ တချို့ ဝတ်ရုံများမှာ ရင်ဘတ်နှင့် ကျောကုန်းတွင် အပေါက်ကြီးများ ဖြစ်နေပြီး အောက်မှ ကြွက်သားများနှင့် နံရိုးများကို မြင်နေရသည်။ တချို့မှာ လူကောင်သေးလွန်းသဖြင့် ဝတ်ရုံက အိတ်ကြီးတစ်လုံးပမာ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် တရွတ်တိုက် ပါနေပြီး၊ တချို့မှာ ဝဖြိုးလွန်းသဖြင့် ဝတ်ရုံထဲ မဆံ့ဘဲ ပခုံးပေါ်တွင် တင်ရုံသာ တင်ထားရကာ ဗိုက်တစ်ဝက် ပေါ်နေ၏။

ဒါတွေက ဖြောင့်မတ်သော လမ်းစဉ် ၏ လက်ရွေးစင်တွေ လုံးဝ မဟုတ်တော့... ဒါက ရှင်းရှင်းလင်းလင်းကြီး ဓားပြတိုက်ပြီး ပြန်လာသည့် ချင်းယန်ဂိုဏ်း သူတောင်းစား ဗားရှင်းကြီး ဖြစ်နေလေပြီ။

သို့သော် ကစားသမားများက ဂရုမစိုက်ကြချေ။ သူတို့သည် အချင်းချင်း၏ ပုံစံသစ်များကို ကြည့်ပြီး ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောနေကြကာ အလွန် မိုက်သည်ဟု ခံစားနေကြ၏။

“ဟားဟားဟား... ဖက်တီးရေ... မင်းပုံစံက မိဘတွေ အဝတ်အစား ခိုးဝတ်ထားတဲ့ သူဌေးသား ငတုံးကြီးနဲ့ တူလိုက်တာကွာ...”

“သွားစမ်းပါ... ဖက်တီး... ဒါကို ကြွယ်ဝချမ်းသာခြင်းလို့ ခေါ်တယ်ကွ... ခန့်ညားထည်ဝါခြင်းလို့ ခေါ်တယ်...”

ခန်းမဆောင်ကြီး၏ လျှို့ဝှက်ခန်း အတွင်း၌မူ...

မိစ္ဆာချီ၏ တန်ပြန်သက်ရောက်မှုကို ခက်ခက်ခဲခဲ ဖိနှိပ်ထားပြီး သောင်းကျန်းနေသော လက်တံများကို မြေကြီးထဲသို့ ပြန်လည် သိမ်းဆည်းထားသော ကျန်းချန်သည်... ရေကြေးမုံ ပညာရပ် မှတဆင့် အပြင်ဘက်ရှိ ထူးဆန်းသော တပည့်တစ်သိုက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းများ မသိမသာ တွန့်ကွေးသွားရ၏။

သူသည် စနစ်၏ နောက်ကွယ်ရှိ သိုလှောင်ခန်း ထဲတွင် တောင်ပုံရာပုံ ဖြစ်နေသော ထိပ်တန်း ပစ္စည်းများကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ့ရှေ့တွင် ငြိမ်သက်စွာ တည်ရှိနေပြီး မည်မျှပင် ကြိုးစားသော်လည်း သူ၏ နတ်ဘုရား အာရုံဖြင့် ထိုးဖောက်၍ မရနိုင်သော အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် နှောင်းပိုင်း အကြီးအကဲ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ကို ကြည့်လိုက်၏။

ဤတိုက်ပွဲတွင် ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်းသည် ဖဲချပ် အကုန် ထုတ်သုံးလိုက်ရပြီး၊ မဟာအခင်းအကျင်းကြီး တစ်ဝက်ခန့် ပျက်စီးသွားကာ (မိစ္ဆာအသွင် ပြောင်းလဲမှုကြောင့်)၊ သူကိုယ်တိုင်လည်း အတွင်းဒဏ်ရာ ရရှိခဲ့ရသည်။

သို့သော် ရရှိလိုက်သော အကျိုးအမြတ်မှာလည်း မကြုံစဖူး ကြီးမားလွန်းလှပေ၏။

“ချင်းယန်ဂိုဏ်း...”

ကျန်းချန်၏ မျက်လုံးထဲတွင် အေးစက်သော အရောင်တစ်ချက် တစ်ချက်လက်သွားသည်။

“မင်းတို့ရဲ့ ဒီလက်ဆောင်ကြီးကို ငါ လက်ခံလိုက်ပြီ... အခု... ငါ့ရဲ့ မိုးကြိုး ဒေါသကို ရင်ဆိုင်ဖို့သာ ပြင်ထားပေတော့...”

အစွမ်းထက်သော အကြီးအကဲ တစ်ဦးနှင့် လက်ရွေးစင် တပည့် (၂၀) ကျော်ကို သတ်ဖြတ်လိုက်ခြင်းသည်... သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်ရမည့် စစ်ပွဲကြီး တစ်ခုကို စတင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သိရှိပေသည်။

စစ်မှန်သော မုန်တိုင်းကြီးသည်... ယခုမှသာ စတင်တော့မည်တည်း။

အခန်း (၉၅) - မိစ္ဆာဂုဏ်သတင်း ပျံ့နှံ့ခြင်း .. ဖြောင့်မတ်သော လမ်းစဉ်၏ အရှက်တရားနှင့် လူသားတို့၏ တားမြစ်နယ်မြေ

~(၂) ရက် ကြာပြီးနောက်။ ချန်ဝူ တောင်တန်းကြီးနှင့် မိုင်ရာချီ ဝေးကွာသော လျူယွမ် ဈေးတန်း။

မိုင် (၁၀၀၀) ပတ်လည်တွင် အကြီးမားဆုံးသော ကျင့်ကြံသူ ကုန်သွယ်ရေး ဗဟိုဌာန ဖြစ်သည့်အလျောက်... လျူယွမ် ဈေးတန်းသည် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း စည်ကားသိုက်မြိုက်နေလေ့ ရှိသည်။ သို့သော်... ယနေ့တွင်မူ ဈေးတန်း၏ အကြီးဆုံး တည်းခိုခန်း ဖြစ်သော "ယွန်းလိုင် တည်းခိုခန်း" ၏ ဧည့်ခန်းမဆောင် အတွင်း၌ ပုံမှန်မဟုတ်သော လေးလံထိုင်းမှိုင်းသည့် လေထု တစ်ခု လွှမ်းခြုံနေ၏။

ဆူညံနေတတ်သော ဧည့်သည်များသည် ယခုအခါ အသိစိတ်ဖြင့် အသံကို နှိမ့်ထားကြပြီး... သူတို့၏ မျက်လုံးများသည် ထောင့်တစ်နေရာရှိ စားပွဲဝိုင်းတစ်ခုဆီသို့ မကြာခဏ ခိုးကြည့်နေမိကြသည်။

ထိုနေရာတွင် ချင်းယန်ဂိုဏ်း ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော လူ (၃) ယောက် ထိုင်နေကြသည်။ သို့သော် ယခင်က ဂုဏ်ဒြပ်နှင့် အဆင့်အတန်းကို ကိုယ်စားပြုခဲ့သော အပြာရောင် ဝတ်ရုံများသည် ယခုအခါ စုတ်ပြတ်သတ်နေပြီး၊ ခြောက်သွေ့နေသော ရွှံ့မဲများနှင့် သွေးနီရောင် အကွက်များဖြင့် ပေကျံနေကာ ပျို့အန်ချင်စရာ ကောင်းသော အနံ့ဆိုးများ ထွက်ပေါ်နေ၏။

ဤ (၃) ဦးသည်... ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း ဟူသော လောကငရဲခန်းကြီး အတွင်းမှ အံ့ဖွယ်တန်ခိုးဖြင့် ထွက်ပြေး လွတ်မြောက်လာခဲ့ကြသည့် ချင်းယန်ဂိုဏ်း လက်ရွေးစင် တပည့်များပင် ဖြစ်ကြသည်။

သူတို့ လွတ်မြောက်လာခဲ့ကြသော်လည်း... သူတို့၏ ဝိညာဉ်များသည် လုံးဝ ကျိုးပဲ့ ပျက်စီးနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ မျက်နှာများသည် ခြောက်သွေ့ကာ မျက်窩များ ချိုင့်ဝင်နေပြီး... မျက်ဝန်းများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများနှင့် ဗလာသက်သက် ဖြစ်နေခြင်းများသာ ကျန်ရစ်နေတော့သည်။ စားပွဲထိုးလေးက မတော်တဆ လက်ဖက်ရည်ခွက် တိုက်မိပြီး အသံထွက်သွားသည်နှင့် သူတို့သည် လန့်ဖျပ်နေသော ငှက်ငယ်များကဲ့သို့ တုန်လှုပ်သွားကြပြီး၊ စားပွဲအောက်သို့ ဝင်ပုန်းရန်ပင် ကြိုးစားမိကြသည်။

သူတို့နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် သတင်းကြားပြီး အပြေးရောက်လာသော ချင်းယန်ဂိုဏ်း ဈေးတာဝန်ခံ ဂိုဏ်းထိန်း ထိုင်နေပြီး... သူ၏ မျက်နှာမှာလည်း သေလူကဲ့သို့ ဖြူဖျော့နေ၏။

“ပြောစမ်း... တကယ်တမ်း ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့တာလဲ...”

ဂိုဏ်းထိန်းသည် ဒေါသနှင့် စိုးရိမ်မှုများကို ဖိနှိပ်ထားပြီး အသံနက်ကြီးဖြင့် မေးလိုက်၏။

“ပြစ်ဒဏ်ခတ်ရေး အကြီးအကဲ ဘယ်ရောက်သွားလဲ... တခြား စီနီယာ အစ်ကိုတွေရော ဘယ်မှာလဲ... ဘာလို့ မင်းတို့ (၃) ယောက်တည်း သူတောင်းစားတွေလို ပြန်ရောက်လာကြတာလဲ...”

"ပြစ်ဒဏ်ခတ်ရေး အကြီးအကဲ" ဟူသော အမည်နာမကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် တပြိုင်နက်... စိတ်ဓာတ် အပျော့ညံ့ဆုံး တပည့်တစ်ယောက်သည် နောက်ဆုံး၌ သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ ပြိုလဲသွားရှာသည်။

“သူတို့ အကုန် သေကုန်ပြီ...”

သူသည် ခေါင်းကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အတင်း ဖိနှိပ်ထားပြီး အသံများ အက်ကွဲကာ ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုကြွေးလိုက်၏။

“အကြီးအကဲလည်း သေပြီ... စီနီယာအစ်ကိုလည်း သေပြီ... စီနီယာ အစ်မလည်း သေပြီ...အီးဟီးးး...”

“ဘယ်လို သေတာလဲ... သေချာ ရှင်းပြစမ်း...”

ဂိုဏ်းထိန်းသည် စားပွဲကို "ဒုန်း" ခနဲ ရိုက်ချလိုက်ပြီး တင်းမာစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

အနည်းငယ် သတိကောင်းသေးသော အခြား တပည့်တစ်ယောက်သည် တုန်ယင်နေသော လက်များဖြင့် လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ကိုင်လိုက်ရာ တစ်ဝက်ခန့် ဖိတ်စင်သွားပြီးမှ တစ်ငုံ သောက်နိုင်လိုက်သည်။ သူသည် လေတစ်ချက်ကို အဝ ရှူသွင်းလိုက်ပြီး... ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ အတိတ်ကို ပြန်ပြောင်း ပြောပြလိုက်၏။

“မိစ္ဆာစခန်း... အဲ့ဒါ တကယ့် မိစ္ဆာစခန်းကြီးပဲ...”

“ကျွန်တော်တို့... ကျွန်တော်တို့ မဟာအခင်းအကျင်းကို ဖျက်ဆီးတော့မလို့ လုပ်နေတုန်းမှာပဲ... ဟို မိစ္ဆာခေါင်းဆောင် ကျန်းချန်က... ရှေးဟောင်း မိစ္ဆာ နတ်ဘုရားကြီး တစ်ပါးကို ဆင့်ခေါ်လိုက်တယ်...”

သူ၏ အသံသည် ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် စူးရှနေပြီး ခန်းမဆောင် တစ်ခုလုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

“မရေမတွက်နိုင်တဲ့ အမည်းရောင် လက်တံကြီးတွေဗျာ... ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းပြီး နေရောင်ကိုပါ ပိတ်ဆို့ထားတာ... အဲ့ဒါတွေက ချောက်နက်ထဲက လက်တံတွေပဲ... သူတို့က မန္တန်တွေကို မကြောက်ဘူး... ဓားပျံတွေကိုလည်း မကြောက်ဘူး... ရစ်ပတ်မိတာနဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေရော အသားတွေပါ စုပ်ယူပစ်တာ...”

“ပြီးတော့ ဟို ဂိုဏ်းသားတွေ... သူတို့က လူတွေ မဟုတ်ကြဘူး... သူတို့က မသေနိုင်တဲ့ မိစ္ဆာတပ်သားတွေပဲ...”

“စီနီယာအစ်ကိုက မိစ္ဆာတစ်ကောင်ရဲ့ ခေါင်းကို ဓားနဲ့ ဖြတ်ချလိုက်တာ ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် မြင်လိုက်တယ်... ပြီးတော့... ပြီးတော့ အဲ့ဒီမိစ္ဆာက သူ့ခေါင်းပြတ်ကြီးကို ပြန်ကောက်ပြီး လည်ပင်းပေါ် ပြန်တင်လိုက်တယ်... ပြီးတော့ စီနီယာအစ်ကိုကို ပြုံးပြီး မေးတယ်... ‘ခင်ဗျား ထမင်းစားပြီးပြီလား’ တဲ့...”

“သူတို့ ရူးနေကြပြီ... သူတို့က လူသတ်ရင်းနဲ့ တဟီးဟီး လုပ်နေကြတာ... တခါတည်း သေအောင် မသတ်ဘဲ ဂေါ်ပြားတွေ၊ ကျောက်တုံးတွေနဲ့ နည်းနည်းချင်းစီ ထုပြီး သတ်တာ... ပြီးတော့ သူတို့က... စီနီယာ အစ်ကိုတွေရဲ့ အလောင်းတွေကို အမှတ်တရ ပစ္စည်း အဖြစ် သိမ်းမယ်ဆိုပြီး လုနေကြသေးတယ်...”

နောက်ဆုံးတွင် အသက်ရှင် ကျန်ရစ်သူ (၃) ဦးသည် စကားပင် ဆက်မပြောနိုင်တော့ဘဲ နက်ရှိုင်းသော ကြောက်ရွံ့မှု အောက်တွင် နစ်မွန်းသွားကြတော့သည်။

“ပြစ်ဒဏ်ခတ်ရေး အကြီးအကဲက... သူ ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားပေမယ့်... ဟို လက်တံကြီးတွေက သူ့ကို ကောင်းကင်ပေါ်ကနေ ဆွဲချလိုက်တယ်... ပြီးတော့... ပြီးတော့ မိစ္ဆာကောင် ရာပေါင်းများစွာ သူ့ကို ဝိုင်းပြီး... သတ်ပစ်လိုက်ကြတယ်...”

တပည့်ဖြစ်သူသည် ဆက်မပြောနိုင်တော့ဘဲ မျက်နှာကို အုပ်ကာ အော်ဟစ် ငိုကြွေးလိုက်လေတော့၏။

ဤ ဖော်ပြချက်များကို ကြားပြီးနောက်... ဗဟုသုတ ကြွယ်ဝသော ဂိုဏ်းထိန်း အပါအဝင် ခန်းမဆောင် အတွင်းရှိ လူတိုင်းသည် ခြေဖဝါးမှ ခေါင်းထိပ်အထိ အေးစက်သွားသည့်နှယ် ခံစားလိုက်ကြရ၏။

ဒီစကားတွေသာ မှန်ကန်ခဲ့လျှင်... ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း ဆိုတာ ကျဆင်းနေသော ဂိုဏ်းသေးလေး မဟုတ်တော့ဘဲ... နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဖုံးကွယ်ထားပြီး အလွန် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် မိစ္ဆာဂိုဏ်းကြီး တစ်ခု ဖြစ်နေပြီပင်။

မသေနိုင်သော မိစ္ဆာတပ်သားများ... ချောက်နက် လက်တံများ... အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် နှောင်းပိုင်း ပညာရှင်ကြီးများကို အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ခြင်း... ဤအချက်အလက်များသည် မည်သည့် ဖြောင့်မတ်သော လမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူကိုမဆို အိပ်မက်ဆိုး မက်စေနိုင်လောက်အောင် လုံလောက်နေပေသည်။

သတင်းစကားသည် လျူယွမ် ဈေးတန်းမှ တဆင့် အရပ်လေးမျက်နှာသို့ လေပြင်းအလျင်.. တိုက်ခတ်သွားလေတော့သည်။

ထို့ပြင်... ပျံ့နှံ့နေစဉ် အတွင်းမှာပင် လူပေါင်းများစွာ၏ ပါးစပ်ဖျားတွင် ချဲ့ကား ပြောဆိုမှုများကြောင့်... ပိုမို လွန်ကဲပြီး ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလာခဲ့သည်။

ဗားရှင်း (၁) - “ကြားပြီးကြပြီလား... ချန်ဝူ တောင်တန်းကြီးထဲက ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်းက တကယ်တော့ ရှေးဟောင်း သွေးမိစ္ဆာဂိုဏ်းရဲ့ လက်ကျန် အင်အားစုတွေတဲ့... သူတို့က နေ့တိုင်း လူပျိုစင် အပျိုစင် အယောက် (၁၀၀) စီ စားပြီး ကျင့်ကြံကြတာတဲ့...”

ဗားရှင်း (၂) - “ဘာ သွေးမိစ္ဆာဂိုဏ်းလဲ... ငါ ကြားတာကတော့ သူတို့ ဂိုဏ်းချုပ် ကျန်းချန်ကို... ပြင်ပ ကောင်းကင် မိစ္ဆာနတ်ဘုရား က ဝင်စီးထားတာတဲ့... သူ့ရဲ့ မသေနိုင်တဲ့ မိစ္ဆာတပ်သားတွေက လျှို့ဝှက်နည်းလမ်းနဲ့ ဖန်တီးထားတဲ့ အလောင်းကောင် ရုပ်သေးရုပ်တွေတဲ့... နာကျင်မှုကို မသိဘဲ သတ်ဖြတ်ခြင်း တစ်ခုတည်းကိုပဲ သိကြတာတဲ့...”

ဗားရှင်း (၃) (အလွန်ကဲဆုံး ဗားရှင်း) - “မင်းတို့ အကုန် မှားနေပြီ... အမှန်တရားကတော့ ကျန်းချန် ဆိုတာ ထူးဆန်းတဲ့ ဝါသနာတွေ ရှိတဲ့ နှာဘူး မိစ္ဆာအိုကြီး တစ်ကောင်ပဲ... သူက ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ အလောင်းတွေကို စုဆောင်းရတာ ကြိုက်တယ်... အထူးသဖြင့် အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် အထက်ပေါ့... ကြားတာတော့ ပြစ်ဒဏ်ခတ်ရေး အကြီးအကဲကို အရေခွံ ခွာပြီး လူရေခွံ မီးအိမ် လုပ်၊ ခန်းမဆောင်ကြီး ရှေ့မှာ ချိတ်ဆွဲထားတယ်တဲ့...”

(၃) ရက် အတွင်းမှာပင်...

"ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း" ဟူသော စာလုံး (၃) လုံးသည် မိုင် (၁၀၀၀) ပတ်လည်ရှိ ကျင့်ကြံသူတိုင်း အတွက် အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော တားမြစ်စကားလုံး တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီပင်။

မူလက ဆေးမြစ် ရှာဖွေရန် ချန်ဝူ တောင်တန်းကြီး၏ အစွန်အဖျားသို့ သွားရောက်လေ့ရှိသော သတ္တိကောင်းသည့် တသီးပုဂ္ဂလ ကျင့်ကြံသူများသည်ပင် ယခုအခါ ထိုနေရာသို့ ခြေဦးမလှည့်ရဲကြတော့ပေ။ ၎င်းသည် လူသားတို့ လုံးဝ မသွားရဲသော တားမြစ်နယ်မြေ ဖြစ်လာပြီး၊ ငှက်တစ်ကောင်ပင် ဖြတ်မပျံရဲတော့ချေ။

ဖြောင့်မတ်သော လမ်းစဉ် ဂိုဏ်းအသီးသီးကလည်း သူတို့၏ တပည့်များကို ထိုအရပ်သို့ သွားရောက်ခြင်း မပြုရန် တင်းကျပ်စွာ တားမြစ်လိုက်ကြ၏။ အနီးအနားတွင် လှုပ်ရှားနေသော အဆင့်နိမ့် မိစ္ဆာဂိုဏ်း အချို့ဆိုလျှင် ညတွင်းချင်း ပြောင်းရွှေ့ ထွက်ပြေးကုန်ကြသည်။ အသစ် ပေါ်ထွက်လာသော မိစ္ဆာ ဘော့စ်ကြီး၏ ဝါးမြိုခြင်း ခံရမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဖြောင့်မတ်သော လမ်းစဉ်၏ အရှက်တရား... လူသားတို့၏ တားမြစ်နယ်မြေ...

ဤအရာသည် လက်ရှိ ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း အပေါ်သို့ ကျင့်ကြံခြင်း လောက က ပေးအပ်လိုက်သော ဂုဏ်ပုဒ် ပင် ဖြစ်၏။

ဤ အဖြစ်အပျက် အားလုံး၏ တရားခံများ ဖြစ်ကြသော... "ရုတ်တရက် သူဌေးဖြစ်ခြင်း" ၏ ပျော်ရွှင်မှုများထဲတွင် ယစ်မူးနေဆဲ ဖြစ်သည့် စတုတ္ထကပ်ဘေး အုပ်စုကတော့... သူတို့၏ ကျော်ကြားလှသော မိစ္ဆာဂုဏ်သတင်းကို လုံးဝ သတိမထားမိကြရှာချေ။

အခန်း (၉၆) - ချင်းယန်၏ ဒေါသ .. ဤမိစ္ဆာဂိုဏ်းအား ပိတ်ဆို့ အရေးယူခြင်း

~ချင်းယန်ဂိုဏ်း ဌာနချုပ်။ တိမ်တိုက်များအထက်၌ တည်ရှိသော ခမ်းနားထည်ဝါသည့် တောင်ထိပ် ခန်းမဆောင်ကြီး။

ယနေ့တွင် ခန်းမဆောင်ကြီး၏ လေထုသည် ပုံမှန်ထက် ပိုမို လေးလံအေးစက်နေပေသည်။ ရွှေနဂါးရုပ်များ ရစ်ပတ်ထားသော ဧရာမ တိုင်လုံးကြီးများနှင့် ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်း ခင်းထားသော ကြမ်းပြင်များက... မိုင်တစ်ထောင် ပတ်လည်တွင် နံပါတ်တစ် ဖြစ်သော ဂိုဏ်းကြီး၏ နက်ရှိုင်းသည့် အမွေအနှစ်နှင့် ဂုဏ်ဒြပ်ကို ပြသနေသည်။

သို့သော်... ထိုခမ်းနားမှုများ၏ အလယ်ဗဟိုတွင်... ဒူးထောက်လျက် တုန်ယင်နေကြသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ တပည့် (၃) ဦး၏ ပုံစံမှာမူ အလွန်ပင် အရုပ်ဆိုး အကျည်းတန်လှပေသည်။ စုတ်ပြတ်နေသော ဝတ်ရုံများ၊ သွေးကွက်များ၊ အညစ်အကြေးများနှင့် နံစော်နေသော အနံ့ဆိုးများသည် ဤမြင့်မြတ်သော နေရာနှင့် လုံးဝ မအပ်စပ်ဘဲ ထင်ရှားစွာ ပေါ်လွင်နေ၏။

ခန်းမဆောင် အလယ်ရှိ ပလ္လင်ထက်တွင် ထိုင်နေသူမှာ ဆံပင်နှင့် မုတ်ဆိတ်များ ဖြူဖွေးနေပြီး ပိန်လှီသော သက်ကြီးရွယ်အို တစ်ဦး ဖြစ်၏။ သူ့ခန္ဓာကိုယ် ပတ်ဝန်းကျင်မှ အပြာရောင် အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် လျှပ်စီးကြောင်းများ လက်နေသည်။ သူကား ချင်းယန်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်... ရွှေအမြုတေ အဆင့် ပညာရှင်ကြီး... အရှင် ချင်းရွှမ် ပင် ဖြစ်၏။

သူ၏ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင်မူ အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် ထိပ်သီး အကြီးအကဲ (၇) (၈) ဦးခန့် ခန့်ညားစွာ ထိုင်နေကြသည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ အားလုံး၏ မျက်နှာများသည် အလွန်အမင်း တင်းမာခက်ထန်နေကြပြီး၊ ခန်းမဆောင်ကြီး အတွင်းရှိ လေထုသည် ရေခဲရိုက်ထားသည့်နှယ် အေးစက်နေ၏။

“ဒုန်း...”

ကျယ်လောင်သော ရိုက်ခတ်သံကြီး တစ်ခုနှင့်အတူ... အရှင် ချင်းရွှမ်၏ လက်ထဲမှ လက်ရာမြောက်သော ကျောက်စိမ်း လက်ဖက်ရည်ခွက်သည် အမှုန့် ဖြစ်သွား၏။

“သောက်ကျိုးနည်း... အရှက်ခွဲတာ... ဒါ ငါ့ကို သက်သက်မဲ့ အရှက်ခွဲလိုက်တာပဲ...”

အရှင် ချင်းရွှမ်၏ အသံသည် မကျယ်လောင်သော်လည်း.. ခန်းမဆောင် တစ်ခုလုံးကို ပဲ့တင်ထပ်သွားစေသည်။ အောက်ဘက်မှ တပည့် (၃) ဦးမှာ နားစည်များပင် သွေးယိုမတတ် ဖြစ်သွားပြီး ခေါင်းမဖော်ရဲအောင် ဝပ်စင်းနေကြရရှာသည်။

“ဂုဏ်သရေရှိလှတဲ့ ပြစ်ဒဏ်ခတ်ရေး အကြီးအကဲ တစ်ယောက်... အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် နှောင်းပိုင်း အထိ ရောက်နေတဲ့ ပညာရှင် တစ်ယောက်က... အတွင်းစည်း လက်ရွေးစင် တပည့် (၂၀) ကျော်ကို ဦးဆောင်သွားပြီးတော့... တောကြိုအုံကြားက ဘာကောင်မှန်း မသိတဲ့ ဂိုဏ်းသေးသေးလေး တစ်ခုကို သွားရှင်းတာ...”

အရှင် ချင်းရွှမ်သည် ဒေါသကြောင့် ရယ်မောလိုက်မိပြီး တုန်ယင်နေသော လက်ချောင်းဖြင့် အောက်သို့ ထိုးပြလိုက်၏။

“ရလဒ်က ဘာတဲ့... အကုန် သေကုန်တယ် ဟုတ်လား... အကြီးအကဲ ကိုယ်တိုင်တောင် အလောင်းပြန်မရဘဲ ပျက်စီးသွားရတယ်တဲ့လား... မင်းတို့ကများ ဘယ်မျက်နှာနဲ့ ပြန်လာရဲကြတာလဲ...”

ထိုတပည့် (၃) ယောက် ပြန်သယ်လာသော သတင်းအချက်အလက်များကို သူ လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်ပေ။ မသေနိုင်သော မိစ္ဆာတပ်သားများ... ချောက်နက် လက်တံများ... လူများကို အရုပ်များသဖွယ် ကစားခြင်းများ... ဒါတွေ အားလုံးက ယုတ္တိမရှိလွန်းလှသည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ခေါင်းပါးသော ချန်ဝူ တောင်တန်းကြီးကဲ့သို့ နေရာမျိုးတွင် ထိုမျှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော မိစ္ဆာအင်အားစု တစ်ခု မည်သို့ ပေါ်ပေါက်လာနိုင်မည်နည်း။

အကယ်၍ ဂိုဏ်းတွင် ထားရှိခဲ့သော ပြစ်ဒဏ်ခတ်ရေး အကြီးအကဲ၏ ဝိညာဉ်မီးအိမ် သာ တကယ် မငြိမ်းသွားခဲ့လျှင်... ဤတပည့် (၃) ယောက်သည် ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်ပြီး ယောင်ရမ်းနေသည်ဟု သူ သတ်မှတ်မိမည် ဖြစ်သည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး... ဒေါသကို လျှော့ပါခင်ဗျာ...”

ပြင်ပရေးရာ တာဝန်ခံ အကြီးအကဲ တစ်ဦးသည် တည်ကြည်သော မျက်နှာထားဖြင့် ရှေ့သို့ ထွက်လာပြီး လျှောက်တင်လိုက်၏။

“ဒီကိစ္စက တော်တော် ထူးဆန်းပါတယ်... ဈေးတန်းက သတင်းတွေ အရဆိုရင်လည်း... ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်းက ရှေးဟောင်း မိစ္ဆာဂိုဏ်း တစ်ခု ပြန်လည် နိုးထလာတာလို့ ကောလာဟလတွေ ထွက်နေပါတယ်... သူတို့ရဲ့ နည်းလမ်းတွေက အရမ်း ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပါတယ်... ကျွန်တော်တို့သာ မြန်မြန် တုံ့ပြန်မှု မလုပ်ရင်... ချင်းယန်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာ ဘယ်ရောက်သွားပါ့မလဲ...”

“တုံ့ပြန်မှု ဟုတ်လား... သေချာပေါက် တုံ့ပြန်ရမှာပေါ့...”

အရှင် ချင်းရွှမ်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ တစ်ချက်လက်သွားပြီး၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ရွှေအမြုတေ အဆင့် ဖိအား အရှိန်အဝါ ပေါက်ကွဲထွက်လာရာ ခန်းမဆောင်ကြီး တစ်ခုလုံး သိမ့်ခနဲ တုန်ခါသွား၏။

“ငါ့အမိန့် ထုတ်ပြန်လိုက်...”

“ဒီနေ့က စပြီး... အမြင့်ဆုံး အဆင့်ရှိတဲ့ ချင်းယန် သတ်ဖြတ်ခြင်း အမိန့်ကို ထုတ်ပြန်စေ... ချင်းယန်ဂိုဏ်း တပည့် ဘယ်သူမဆို... ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်းသားကို တွေ့တာနဲ့ သတ်ခွင့်ရှိတယ်... ညှာတာစရာ မလိုဘူး...”

“ပြီးတော့... ဟို မိစ္ဆာခေါင်းဆောင် ကျန်းချန် ရဲ့ ခေါင်းကို ယူလာနိုင်တဲ့ သူ ဘယ်သူ့ကိုမဆို... ဖွဲ့စည်းပြီးသား ရွှေအမြုတေ တစ်လုံး ချီးမြှင့်မယ်... ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် တပည့် အဖြစ်လည်း သတ်မှတ်မယ်...”

ဤစကားများသည် အကြီးအကဲ အားလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။ ဖွဲ့စည်းပြီးသား ရွှေအမြုတေ တဲ့လား။ ထိုအရာသည် အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူတိုင်း အိပ်မက်မက်ကြသော အထွတ်အထိပ် ရတနာ ဖြစ်ပေသည်။ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး ဒီတစ်ခါ တကယ် ဒေါသထွက်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှပေသည်။

“နောက်တစ်ချက် ရှိသေးတယ်...”

အရှင် ချင်းရွှမ်၏ အသံသည် ပိုမို အေးစက်လာ၏။

“ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်းက မဟာအခင်းအကျင်းထဲမှာ ပုန်းနေတယ် မဟုတ်လား... ကောင်းပြီလေ... ငါတို့ ဂိုဏ်း လက်အောက်ခံ ကျင့်ကြံခြင်း မိသားစုတွေ... ဈေးတန်းတွေ အားလုံးကို အမိန့်ပေးလိုက်... ချန်ဝူ တောင်တန်းကြီး တစ်ခုလုံးကို အဝင်အထွက် ပိတ်ဆို့ထားလိုက်...”

“သူတို့ရဲ့ ထောက်ပံ့ရေး လမ်းကြောင်း အားလုံးကို ဖြတ်တောက်လိုက်... ဆေးလုံး ၊ မန္တန် ၊ ဝိညာဉ်ဆန်.. ဆန်တစ်စေ့တောင် ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်းထဲ အဝင်မခံနဲ့... သူတို့နဲ့ တိတ်တဆိတ် အရောင်းအဝယ် လုပ်ရဲတဲ့သူ ရှိရင်... အဲ့ဒီလူက ချင်းယန်ဂိုဏ်းရဲ့ ရန်သူပဲ...”

“လိပ်ခွံထဲမှာ ပုန်းနေရုံကလွဲပြီး ဘာမှ မတတ်နိုင်တဲ့ ဒီမိစ္ဆာကောင်လေးတွေ... အရင်းအမြစ် ပြတ်တောက်သွားရင် ဘယ်လောက် ကြာကြာ ခံနိုင်မလဲ ငါ ကြည့်ချင်သေးတယ်... သူတို့ကို တောင်ပေါ်မှာတင် ငတ်သေအောင် လုပ်ပစ်မယ်...”

သတ်ဖြတ်လိုသော အမိန့်တော်များ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် အမျှ... ချင်းယန်ဂိုဏ်း ဟူသော ဧရာမ စစ်ယန္တရားကြီးသည် စတင် လည်ပတ်လာခဲ့ပြီပင်။ ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်းကို ချေမှုန်းမည့် အကြွင်းမဲ့ အာဏာစက် ကွန်ရက်ကြီးကို လျင်မြန်စွာ ဖြန့်ကျက်လိုက်လေတော့သည်။