အခန်း (၉၇-၉၉)

အခန်း (၉၇) - ကစားသမားများ၏ တုံ့ပြန်မှု .. ညီအစ်ကိုတို့ရေ... ငါတို့ နာမည်နီ ထွက်သွားပြီဟေ့

~ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း၏ ကွင်းပြင်ရှိ ပြန်လည်ရှင်သန်ရာနေရာ။

ချင်းယန်ဂိုဏ်း၏ လေးလံထိုင်းမှိုင်းသော လေထုနှင့် လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်စွာပင် ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်းအတွင်း၌မူ နှစ်သစ်ကူးပွဲတော် ကျင်းပနေသည့်နှယ် ဆူညံပွက်လောရိုက်ကာ ပျော်ရွှင်စရာ (ဖရိုဖရဲဆန်စွာ) ကောင်းနေ၏။

ထိုမော်ကွန်းဝင် တိုက်ပွဲကြီးတွင် အသေအပျောက် များပြားခဲ့သော်လည်း (ပျမ်းမျှအားဖြင့် ကစားသမားတစ်ဦးလျှင် တစ်ကြိမ်ခွဲခန့် သေဆုံးခဲ့သည်) ကစားသမားများသည် မကြုံစဖူးသော ဆုလာဘ်များကို ရိတ်သိမ်းနိုင်ခဲ့ကြသည်။ ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံးတွင် မိမိနှင့် မတော်တဆဖြစ်နေသော ချင်းယန်ဂိုဏ်းဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ကာ ကြွားဝါနေကြသည့် ကစားသမားများနှင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

ဝမ်သဲ့ဖာ (ဒီဖရဲသီး မှည့်ပြီလား) သည် သူ၏ ဝဖြိုးလှသော ခန္ဓာကိုယ်ကို အနည်းငယ် ကြပ်ထုတ်နေသည့် အတွင်းစည်းတပည့် ဝတ်ရုံလေးထဲသို့ အတင်းတိုးဝှေ့ထည့်နေရင်း ဗိုက်ကို ချပ်ကာ ဘေးနားရှိလူကို ကြွားလုံးထုတ်နေ၏။

“မြင်လား... ဒါ အဆင့်မြင့် မှော်လက်နက်အဆင့်ရှိတဲ့ ဝတ်ရုံကွ... ခံစစ်ကိုလည်း တိုးပေးတယ်... ပြီးတော့ သွေးကိုလည်း သူ့အလိုလို ပြန်ဖြည့်ပေးသေးတာ... အရင်ဂိမ်းတွေမှာဆိုရင် ဒါမျိုးက အနည်းဆုံး ခရမ်းရောင်အဆင့် ပစ္စည်းပဲ...”

“ကျွတ်... ဖက်တီးရာ... ဒါက ဘာမှမဟုတ်သေးပါဘူး...”

ဘေးနားရှိ ကောင်းကင်ခွင်း ဓားတစ်လက် က ပြစ်ဒဏ်ခတ်ရေး အကြီးအကဲ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ရရှိထားသော လက်ရာမြောက်လှသည့် ဝိညာဉ်လက်နက်ကို အေးအေးဆေးဆေး တိုက်ချွတ်ရင်း ဆိုလိုက်သည်။

“ဒီမှာကြည့်စမ်း... လျှပ်စီးဓာတ် တိုက်ခိုက်မှု အာနိသင်ပါတဲ့ ဓားပျံကွ... ဒါမှ နတ်ဘုရားအဆင့် ပစ္စည်းလို့ ခေါ်တာ...”

အားလုံးက ပစ္စည်းခွဲဝေခြင်းနှင့် အဝတ်အစားလဲခြင်း ပျော်ရွှင်မှုများထဲတွင် နစ်မျောနေစဉ်မှာပင်...

ရုတ်တရက်... ကစားသမားအားလုံး၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် သွေးရောင်လွှမ်းနေသော အာမေဋိတ်သင်္ကေတကြီးတစ်ခု တပြိုင်နက်တည်း ခုန်ထွက်လာ၏။

[ဆာဗာလုံးဆိုင်ရာ အရေးပေါ် ကြေညာချက်။ အင်အားစု အခြေအနေ ပြောင်းလဲသွားပြီ ဖြစ်ပါသည်]

[ "ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း ခုခံကာကွယ်ရေးတိုက်ပွဲ (ဒုတိယအဆင့်)" တွင် သင်တို့၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော (သူရဲကောင်းဆန်သော) စွမ်းဆောင်ရည်ကြောင့် ဖြောင့်မတ်သောလမ်းစဉ်၏ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးဖြစ်သော ချင်းယန်ဂိုဏ်း အကြီးအကဲနှင့် လက်ရွေးစင်တပည့် အမြောက်အမြားကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သဖြင့် ချင်းယန်ဂိုဏ်း၏ ပြင်းထန်သော ဒေါသကို ဆွပေးလိုက်သည့်နှယ် ဖြစ်သွားပါပြီ။]

[လက်ရှိ ဂိုဏ်း၏ ဂုဏ်သတင်း (ဖြောင့်မတ်သောလမ်းစဉ်) - အနိမ့်ဆုံးအဆင့်သို့ ကျဆင်းသွားပါပြီ (သေသည်အထိ ရန်ဘက်ဖြစ်ခြင်း)]

[လက်ရှိ ဂိုဏ်း၏ ဂုဏ်သတင်း (မိစ္ဆာလမ်းစဉ်) - အကြီးအကျယ် တိုးတက်လာပါပြီ (မိစ္ဆာဂုဏ်သတင်း ကျော်ကြားခြင်း)]

[ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း ကစားသမားအားလုံးသည် ထာဝရ အနုတ်လက္ခဏာ အခြေအနေ .. အထူးဘွဲ့ထူးကို ရရှိလိုက်ပါသည် - "ဖြောင့်မတ်သောလမ်းစဉ်၏ ရန်သူ" (အများအခေါ် - နာမည်နီကြီးများ)]

[အခြေအနေ ဖော်ပြချက် - သင်တို့သည် ဖြောင့်မတ်သောလမ်းစဉ်၏ နယ်မြေအတွင်းသို့ ရောက်ရှိပါက ဖြောင့်မတ်သောလမ်းစဉ်ရှိ အန်ပီစီ အားလုံး၏ အာရုံစိုက် တိုက်ခိုက်ခြင်းကို အလိုအလျောက် ခံရမည်ဖြစ်ပြီး၊ အဆင့်မြင့် ပညာရှင်များ၏ အမဲလိုက်ခြင်းကိုလည်း ခံရနိုင်ပါသည်။ ချင်းယန်ဂိုဏ်းမှ ဆုငွေအမြောက်အမြား ထုတ်ပြန်ထားသဖြင့် သင်တို့၏ ဦးခေါင်းများသည် ယခုအခါ အလွန် တန်ဖိုးတက်နေပြီ ဖြစ်ပါသည်။]

သွေးနီရောင် ကြေညာချက်များကို ကြည့်ရင်း ကွင်းပြင်ကြီးတစ်ခုလုံး ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွား၏။

သာမန် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်သာဆိုလျှင် ယခုအချိန်၌ ကြောက်လန့်လွန်းသဖြင့် သေးထွက်မတတ် ဖြစ်နေကာ အဝတ်အစားများ ထုပ်ပိုးပြီး ထွက်ပြေးနေလောက်ပြီ ဖြစ်ပေသည်။ ရွှေအမြုတေအဆင့် ဘိုးဘေးကြီး၏ တပည့်ကျော်များက လိုက်လံ အမဲလိုက်မည်ဆိုသည်မှာ သေဒဏ်ပေးစာကို လက်ခံရရှိလိုက်သည့်နှယ်ပင် မဟုတ်ပါလော။

သို့ပေငြားလည်း... ဤနေရာကား ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း ဖြစ်ပြီး၊ ဤနေရာတွင် ရပ်နေသူများမှာ [စတုတ္ထကပ်ဘေး] များပင် ဖြစ်၏။

ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက်... စောစောက ပစ္စည်းခွဲဝေစဉ်ကထက် ပိုမိုပြင်းထန်သော အောင်ပွဲခံ အော်ဟစ်သံကြီးတစ်ခု ကွင်းပြင်၌ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်

“သောက်ကျိုးနည်း... ငါတို့ နာမည်နီ ထွက်သွားပြီဟေ့... ညီအစ်ကိုတို့... ငါတို့ နာမည်နီ ထွက်သွားပြီကွ...”

“ဖြောင့်မတ်သောလမ်းစဉ်၏ ရန်သူတဲ့လား... ဒီဘွဲ့ထူးက တကယ့်ကို လန်းလွန်းတယ်ကွာ... ဟို 'သတ္တုတူးပညာရှင်' ဆိုတဲ့ ဘွဲ့ထက် အဆတစ်သန်းလောက် ပိုမိုက်တယ်...”

“ငါ ပြောသားပဲ... ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းနောက် လိုက်တာဟာ တကယ်ကို တက်လမ်းရှိတဲ့ အလုပ်ပါဆို... ရက်ပိုင်းအတွင်းမှာတင် ငါတို့က ဆာဗာတစ်ခုလုံးရဲ့ အလိုရှိဆုံး လူဆိုးကြီးတွေ ဖြစ်သွားပြီ... ဒါမှ တကယ့် လူမိုက်ကွ...”

ဝမ်သဲ့ဖာသည် သူ၏ ဝိုင်းစက်နေသော ဗိုက်ကြီးကို ပုတ်လိုက်ရင်း ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ သွေးနီရောင် ဘွဲ့ထူးကို လူတိုင်းအား လိုက်ပြနေ၏။

“မြင်လား... ဒါမှ အဆင့်မြင့် ကစားသမားလို့ ခေါ်တာကွ... အခု ငါ့ကို ဘယ်သူ လာထိရဲသေးလဲ... ငါက ချင်းယန်ဂိုဏ်းက အသိအမှတ်ပြုထားတဲ့ မိစ္ဆာခေါင်းဆောင်ကြီးကွ...”

“ဆုငွေ ထုတ်ထားတယ် ဟုတ်လား... ငါ့ခေါင်းက အဲ့လောက်တောင် တန်ဖိုးရှိနေတာလား...”

[ဆောက်လုပ်ရေးခွင်မှ ဦးလေးကျန်း] က ဆေးတံကို ဖွာရင်း မျက်လုံးများထဲတွင် အန္တရာယ်ရှိသော အရောင်များ တစ်ချက်လက်သွားသည်။

“ဟဲဟဲ... ကိုယ့်ကိုယ်ကို သွားတိုင်ပြီး ဆုငွေ သွားထုတ်လို့ရရင် သိပ်ကောင်းမှာပဲ...”

ကစားသမားများသည် ကြောက်ရွံ့ခြင်း အလျဉ်းမရှိဘဲ... ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ထူးဆန်းသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် ဂုဏ်ယူမှုကိုသာ ခံစားနေကြရသည်။ သူတို့၏ ဂိမ်းယုတ္တိ အရ ဆာဗာတစ်ခုလုံး၏ အလိုရှိဆုံးစာရင်းထဲ ပါဝင်သည်ဆိုသည်မှာ ကြီးမားသော ကိစ္စတစ်ခုကို လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပြီး သူတို့၏ အင်အားစုမှာ အလွန်တရာ အင်အားကြီးမားနေခြင်းကို သက်သေပြနေခြင်းပင် မဟုတ်ပါလော။

စစ်တိုက်ချင်ဇော ပြင်းပြနေသူအချို့ဆိုလျှင် ဂိုဏ်းတံခါးပြင်ပသို့ ထွက်ခွာပြီး "နာမည်နီ" ဘာဖ်၏ အစွမ်းကို စမ်းသပ်ရန် ဖြောင့်မတ်သောလမ်းစဉ်မှ အန်ပီစီ များကိုပင် ရှာဖွေချင်စိတ် ပေါက်နေကြတော့၏။

---

ခန်းမဆောင်ကြီး အတွင်းဝယ်...

ကျန်းချန်သည် အပြင်ဘက်တွင် ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိသည့်အပြင် ဘယ်သူ့ဆုငွေက ပိုများလဲဟု ပြိုင်ဆိုင်နေကြသော ထူးဆန်းသည့် တပည့်များကို ကြည့်ကာ နားထင်ကို မတတ်သာစွာဖြင့် ပွတ်နေမိ၏။

'ဒီကောင်တွေက... "သေခြင်းတရား" ဆိုတဲ့ စာလုံးကို ဘယ်လိုပေါင်းရမှန်းတောင် သိကြပုံမရဘူး...'

ကစားသမားများအတွက် ပြန်လည်ရှင်သန်နိုင်ခြင်း ရှိနေသော်လည်း၊ ချင်းယန်ဂိုဏ်း၏ အလုံးစုံ ပိတ်ဆို့အရေးယူမှုသည် နောက်ပြောင်မှု မဟုတ်ကြောင်း ကျန်းချန် ကောင်းစွာ သိပေသည်။

သူသည် ဂိုဏ်း၏ သိုလှောင်ရုံမျက်နှာပြင်ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။ မှော်လက်နက်များနှင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများမှာ တောင်ပုံရာပုံ ရှိနေသော်လည်း...

[ဂိုဏ်း၏ အခြေခံ အရင်းအမြစ် လက်ကျန် သတိပေးချက်]

[အဆင့်နိမ့် ကုသရေး ဆေးလုံး - (၅၀) လုံးသာ ကျန်ရှိ (အလွန်အမင်း မလုံလောက်ပါ)]

[မန္တန်ပြုလုပ်သည့် ပစ္စည်းများ (ဟင်းသပြး၊ မန္တန်စက္ကူ) - (၀) ခု (ကုန်ခမ်းသွားပါပြီ)]

[အစာအောင့်ဆေးလုံး / ဝိညာဉ်ဆန် - (၃) ရက်စာသာ ကျန်ရှိ (ပြတ်လပ်တော့မည်)]

“ဒါကတော့ ပြဿနာပဲ...”

ကျန်းချန်သည် အနီရောင်ဖြင့် ပြနေသော "ပြတ်လပ်မှု" စာသားများကို ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိ၏။

ကစားသမားများသည် သေရမှာ မကြောက်သော်လည်း... သွေးပြန်ဖြည့်ရန် ဆေးသောက်ရန် လိုအပ်သည်၊ ကိရိယာများ ပြုလုပ်ရန် ပစ္စည်းများ လိုအပ်သည်၊ ပြီးတော့ အားအင်ပြန်ပြည့်ရန် ထမင်းစားရန်လည်း လိုအပ်ပေသည်။

ယခုအခါ ကုန်သွယ်ရေးလမ်းကြောင်း အားလုံး ဖြတ်တောက်ခံထားရပြီ ဖြစ်ရာ... ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများနှင့် လုယက်ထားသော ပစ္စည်းများ မည်မျှပင် ရှိစေကာမူ၊ အခြေခံ အထောက်အပံ့များကိုပင် ဝယ်ယူ၍ မရနိုင်တော့ချေ။ ဤအတိုင်း ဆက်သွားပါက ချင်းယန်ဂိုဏ်း လာရောက် မတိုက်ခိုက်မီမှာပင် ဤ [စတုတ္ထကပ်ဘေး] များသည် ငတ်မွတ်မှုကြောင့် ဆူပူအုံကြွလာကြပေလိမ့်မည်။

ထို ပိတ်ဆို့မှုကို ဖောက်ထွက်ပြီး အထောက်အပံ့များ ရယူနိုင်မည့် နည်းလမ်းကို ရှာရပေမည်။ ထို့ပြင်၊ သိုလှောင်ရုံထဲမှာ စုပုံနေသော ချင်းယန်ဂိုဏ်း၏ လုယက်ရာ ပစ္စည်းတွေကိုလည်း ရှင်းထုတ်ပစ်ဖို့ လိုနေလေပြီ။

ကျန်းချန်၏ အကြည့်သည် မြေပုံပေါ်ရှိ ဖြောင့်မတ်သောလမ်းစဉ်နှင့် မိစ္ဆာလမ်းစဉ်တို့၏ နယ်နိမိတ်ကြားတွင် တည်ရှိသော... မိုင်ပေါင်းသောင်းချီ ပတ်လည်တွင် အကြီးမားဆုံးသော နယ်မြေမီးခိုးရောင် ဧရိယာ ဖြစ်သည့် ဒုစရိုက်မြို့တော် မှ မှောင်ခိုဈေးကွက် ဆီသို့ ရောက်ရှိသွား၏။

“ကြည့်ရတာ... လောကကြီးကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသေးတဲ့ ဒီတောသားတစ်သိုက်ကို... တကယ့် မြို့ကြီးပြကြီးဆီ ခေါ်သွားပြီး မျက်စိဖွင့်ပေးရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ ထင်တယ်…”

အခန်း (၉၈) - အရင်းအမြစ် အကျပ်အတည်း .. ပိုက်ဆံကလွဲလို့ ဘာမှမရှိတော့တဲ့ ဆင်းရဲသားများ

~(၃) ရက် ကြာပြီးနောက်။ ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း၏ ကျောက်ကွင်းပြင်ကျယ်ကြီး။

"ဖြောင့်မတ်သောလမ်းစဉ်၏ ရန်သူ" ဟူသော ဘွဲ့ထူးကြီးကို ရရှိခဲ့သည့် ကနဦး စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ လျော့ပါးသွားပြီးနောက် ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်းအတွင်း၌ မသိမသာသော အပြောင်းအလဲတစ်ခု စတင်ဖြစ်ပေါ်လာ၏။

အစပိုင်းတွင်မူ အားလုံးသည် ရုတ်တရက် သူဌေးဖြစ်သွားသည့် ပျော်ရွှင်မှုထဲ၌ နစ်မျောနေကြဆဲ ဖြစ်ပေသည်။ အကြောင်းမူကား ဂိုဏ်း၏ သိုလှောင်ရုံအတွင်းဝယ် ချင်းယန်ဂိုဏ်း လက်ရွေးစင်များထံမှ လုယက်ရရှိထားသော အဆင့်မြင့် ပစ္စည်းများမှာ တောင်ပုံရာပုံ ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်၏။ မှော်လက်နက်များ၊ အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးပုံကြီးများနှင့် အမည်ပင် မသိရသော အဆင့်မြင့် ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများစွာ ရှိနေပြီပင်။ ကစားသမားတိုင်း၏ အိတ်ထဲ၌လည်း ဂိုဏ်းအမှတ် ရာဂဏန်း၊ ထောင်ဂဏန်းတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး လမ်းလျှောက်လျှင်ပင် ဖင်တကြွကြွဖြင့် မာန်တက်နေကြ၏။

သို့သော်လည်း ထိုချမ်းသာကြွယ်ဝမှုများကို လက်တွေ့တိုက်ပွဲဝင် စွမ်းရည်အဖြစ် ပြောင်းလဲရန် ကြိုးစားချိန် .. နေ့စဉ်လိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းရန် ကြိုးစားချိန်တွင်မူ ပြဿနာများက စတင်လာတော့သည်။

ဆေးဖော်ဆောင်၏ အဝင်ဝတွင် စားဖိုမှူးကြီး [ကျောက်ကပ်ကြော်] သည် စိုးရိမ်ပူပန်နေသော မျက်နှာထားဖြင့် မြေကြီးပေါ်တွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်နေ၏။ သူသည် အထောက်အပံ့ ပစ္စည်းများဝယ်ရန် တန်းစီနေကြသော ကစားသမားအုပ်စုကို ကြည့်ကာ လက်ကို တခါခါ ဝှေ့ယမ်းပြနေ၏။

“ဒီလောက်ပဲ... တကယ် ကုန်ပြီ... အတင်း တန်းစီမနေကြနဲ့တော့...”

“ကိုကျောက်ကပ်... ဘာသဘောလဲဗျ... ကျုပ်မှာ ပိုက်ဆံ ရှိတယ်... ဂိုဏ်းအမှတ်တွေလည်း အများကြီးပဲဟာကို...”

ဝမ်သဲ့ဖာ တစ်ယောက် အသည်းအသန်ဖြစ်နေပြီး ဖောင်းကားနေသော သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ကို ပုတ်ပြရင်း ပြောလိုက်၏။

“ကျုပ်ကို 'အဆင့်မြင့် ကုသရေး အသားကင်' အချောင်း (၅၀) နဲ့ 'အဆင့်နိမ့် ရွှေရောင် ဒဏ်ရာကုဆေး' (၂၀) လောက် အခုချက်ချင်း ပေးဗျာ... ဖက်တီး ဒီနေ့ တောင်တန်းနက်ထဲသွားပြီး ဝံပုလွေတွေနဲ့ နောက်တစ်ပွဲ ပြန်နွှဲရဦးမှာ...”

ကျောက်ကပ်ကြော်က စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် လက်ကို ဖြန့်ပြလိုက်ပြီး မျက်နှာကို ရှုံ့မဲ့ကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

“ဖက်တီးရာ... ငါက မင်းကို မရောင်းချင်လို့ မဟုတ်ပါဘူး... ဆန်မရှိဘဲ ထမင်းချက်လို့ မရဘူးလေကွာ... အသားကင်လုပ်ဖို့ အဆင့် (၁) မိစ္ဆာသားရဲအသားလည်း ကုန်ပြီ... ဟို တောင်နောက်ဘက်က သတ္တဝါတွေဆိုတာ ငါတို့ စားလွန်းလို့ မျိုးတုန်းတော့မယ်... ဒဏ်ရာကုဆေးလုပ်ဖို့ သွေးတိတ်ဆေးမြစ်တွေလည်း မရှိတော့ဘူး... မနေ့က နောက်ဆုံးလက်ကျန်ကို သုံးလိုက်ရတာ...”

“ဘာ... ကုန်ပြီ ဟုတ်လား...”

ဝမ်သဲ့ဖာ တစ်ယောက် ကြောင်အသွားရှာသည်။

“သိုလှောင်ရုံထဲမှာ အဆင့်မြင့် ဆေးမြစ်တွေ အများကြီး ရှိတာ မဟုတ်ဘူးလား... ဟို ချင်းယန်ဂိုဏ်း အကြီးအကဲရဲ့ လက်စွပ်ထဲမှာ တွေ့တာတွေရော...”

ကျောက်ကပ်ကြော်က မျက်လုံးကို လန်ပြလိုက်ရင်း ပြန်ချေပလိုက်၏။

“အဲ့ဒါတွေက အဆင့် (၂) နဲ့ အဆင့် (၃) ဝိညာဉ်ဆေးမြစ်တွေလေကွာ... ငါက အခုမှ အခြေခံ ဆေးဖော်အလုပ်သင် အဆင့်ပဲ ရှိသေးတာ... မင်းက ငါ့ကို နှစ်တစ်ထောင် သစ်အမြစ်နဲ့ ဖရဲစေ့ လာကင်ခိုင်းနေတာလား... အဲ့ဒါတွေကို သန့်စင်ဖို့ ငါ့မှာ လယ်ဗယ် မရှိသေးဘူးကွ...”

ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးသည် ဂိုဏ်း၏ ထောင့်တိုင်း၌ ဖြစ်ပွားနေ၏။

[ဆောက်လုပ်ရေးခွင်မှ ဦးလေးကျန်း] သည်လည်း သူ၏ ထောင်ချောက်များကို အဆင့်မြှင့်တင်ချင်သော်လည်း သံမဏိနှင့် အခင်းအကျင်း အလံပြုလုပ်ရန် ပစ္စည်းများဝယ်ယူရန် ကြိုးစားသောအခါ စနစ်၏ အရောင်းဆိုင်တွင် 'လက်ကျန် မလုံလောက်ပါ' ဟူသော စာသားကိုသာ တွေ့နေရသည်။

မန္တန်စာရွက် ရေးဆွဲနည်း သင်ယူချင်သော ကစားသမားများသည်လည်း ဟင်းသပြးနှင့် မန္တန်စက္ကူများ ပြတ်လပ်နေသည်ကို တွေ့ရှိကြရပြီး၊ လက်နက်ကိရိယာများ ပြုပြင်လိုသူများသည်လည်း အခြေခံ သတ္တုရိုင်းများ မရှိသဖြင့် အခက်တွေ့နေကြရ၏။

ပို၍ ဆိုးသည်မှာ အခြေခံအကျဆုံးဖြစ်သော အစာအောင့်ဆေးလုံးများပင် ဖြစ်သည်။ အားလုံးက မနားတမ်း ကျင့်ကြံနေကြသဖြင့် ဆေးလုံးများမှာ ကုန်မတတ် ဖြစ်နေပြီပင်။ အကယ်၍ အမြန်ဆုံး မဖြည့်တင်းနိုင်ပါက နောက်ထပ် (၂) ရက်ခန့် ကြာလျှင် အားလုံး ဗိုက်ဆာပြီး အားအင် ကုန်ခမ်းကုန်ကြပေလိမ့်မည်။

“သောက်ကျိုးနည်း... ဒါ ဘယ်လို ဂိမ်းစုတ်ကြီးလဲဗျာ... ပိုက်ဆံ ရှိတာတောင် သုံးလို့ မရဘူးလား...”

ကစားသမားများသည် ပြဿနာ၏ ကြီးမားပုံကို နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်သွားကြ၏။ သူတို့သည် ယခုအခါ 'ပိုက်ဆံကလွဲလို့ ဘာမှမရှိတော့တဲ့ ဆင်းရဲသားများ' ဖြစ်နေကြရပြီ။ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများနှင့် အဆင့်မြင့် ပစ္စည်းများစွာ ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း အခြေခံအကျဆုံးသော သုံးကုန်ပစ္စည်းများကိုပင် ဝယ်ယူ၍ မရနိုင်ကြချေ။

“ဒါ အပြင်က ချင်းယန်ဂိုဏ်းကောင်တွေ လက်ချက်လို့ ကြားတယ်...”

ဗဟုသုတ ကြွယ်ဝသော ကျွမ်းကျင်သူ ကောင်းကင်ခွင်း ဓားတစ်လက် က တည်ကြည်လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်၏။

“သူတို့က ပတ်ဝန်းကျင်က ဈေးတန်းတွေ အကုန်လုံးကို စည်းရုံးပြီး ငါတို့ရဲ့ ကုန်သွယ်ရေး လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်တာ... အခု ဘယ်သူမှ ငါတို့ကို ပစ္စည်းမရောင်းရဲကြတော့ဘူး... ယင်ကောင်တစ်ကောင်တောင် အဝင်မခံဘူးတဲ့...”

“တောက်... ယုတ်မာလိုက်တာဗျာ... အားချင်း မနိုင်တော့ ဉာဏ်နီဉာဏ်နက်တွေ သုံးနေတာပေါ့လေ...”

“ညီအစ်ကိုတို့... ဒီအတိုင်းဆို ငါတို့ ထွက်ပြီး ဓားပြတိုက်ကြမလား... လူတစ်ကိုယ် အပေါ့စွန့်တာလောက်နဲ့တော့ အသက်ရှူ မရပ်သွားနိုင်ပါဘူးကွာ...”

ကွင်းပြင်အတွင်းရှိ လေထုမှာ တဖြည်းဖြည်း တင်းမာလာ၏။ ပစ္စည်း လိုအပ်သမျှကို အလွယ်တကူ ဝယ်ယူသုံးစွဲခဲ့ကြသော ကစားသမားများအတွက် ယခုကဲ့သို့ အကျပ်ကိုင်ခံရခြင်းမှာ အသတ်ခံရခြင်းထက်ပင် ပို၍ ခံရခက်နေတော့သည်။

---

ခန်းမဆောင်ကြီး အတွင်းဝယ်...

ဂိုဏ်း၏ အခြေအနေကို အမြဲမပြတ် စောင့်ကြည့်နေသော ကျန်းချန်သည် စနစ်၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အထောက်အပံ့ ပစ္စည်းများအတွက် အနီရောင် သတိပေးချက်များ လင်းနေသည်ကို မြင်သောအခါ အချိန်တန်ပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်၏။

သူသည် လက်ထဲမှ ဝိညာဉ်လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်ချလိုက်ရင်း နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အဓိပ္ပာယ်ပါသော အပြုံးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာ၏။

'ဒုက္ခရောက်မှန်း သိသွားကြပြီပေါ့လေ... သိသွားရင်လည်း ကောင်းတာပဲ...'

ကျန်းချန်.. မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ပြစ်ဒဏ်ခတ်ရေး အကြီးအကဲထံမှ လုယက်ထားသော၊ စနစ်က အသစ်အတိုင်းဖြစ်အောင် ပြန်လည် ပြုပြင်ပေးထားသော ခန့်ညားလှသည့် ဝတ်ရုံကြီးကို သပ်ရပ်အောင် ပြင်လိုက်သည်။

“လောကကြီးကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသေးတဲ့ ဒီတောသားတစ်သိုက်ကို... တကယ့် မြို့ကြီးပြကြီးဆီ ခေါ်သွားရမယ်... လုထားတဲ့ ပစ္စည်းတွေ ရောင်းပြီး လိုအပ်တာတွေ ဝယ်ရင်းနဲ့... တစ်ခါတည်း မျက်စိဖွင့်ပေးရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ…”

အခန်း (၉၉) - ဂိုဏ်းချုပ်၏ နည်းဗျူဟာ .. ပစ်မှတ်က ဖရိုဖရဲ နယ်မြေ

~မွန်းတည့်ချိန် ကာလ ဖြစ်ပေသည်။

ချင်းယန်ဂိုဏ်း၏ ပိတ်ဆို့မှုကြောင့် အထောက်အပံ့ ပစ္စည်းများ ဝယ်ယူ၍ မရနိုင်သဖြင့် ကစားသမားများ အသည်းအသန် ဖြစ်နေကြပြီး... ပိတ်ဆို့ရေးစည်းကို အသေခံ ထိုးဖောက်ရန်ပင် ပြင်ဆင်နေကြချိန်၌ပင်...

“ဒေါင်... ဒေါင်... ဒေါင်...”

အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော ဂိုဏ်း၏ လူစုခေါ်ယူခြင်း ခေါင်းလောင်းသံကြီးသည် ပင်မတောင်ထိပ်ထက်၌ ရုတ်တရက် ဟိန်းညံသွားလေတော့သည်။

“ဂိုဏ်းချုပ် ခေါ်နေပြီဟေ့... ကိစ္စကြီး တစ်ခုခုတော့ ရှိပြီ...”

“မစ်ရှင် အသစ်လား မသိဘူး... ငါတို့ကို ဒီနေရာကနေ ခေါ်ထုတ်တော့မှာလား...”

ကစားသမားများသည် ချက်ချင်းပင် တက်ကြွသွားကြပြီး... လုပ်လက်စ အလုပ်များကို ပစ်ချထားခဲ့ကာ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ ကွင်းပြင်ကျယ်ကြီးဆီသို့ ဒီရေပမာ စုပြုံ ရောက်ရှိလာကြသည်။ မကြာမီမှာပင် လူ (၁၀၀) ကျော် စုရုံးမိသွားကြပြီး... စင်မြှင့်ထက်ရှိ ကျန်းချန်၏ ခန့်ညားသော ပုံရိပ်ကို မျှော်လင့်ချက် မျက်ဝန်းများဖြင့် ငေးကြည့်နေကြ၏။

ကျန်းချန်သည် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်လျက် ရပ်နေ၏။ သူသည် အမြဲတမ်း ပြုလုပ်နေကျအတိုင်း အာမခံချက် အယောင်ဆောင်များ ပေးခြင်းထက်... ဝမ်းနည်း ဒေါသထွက်ဖွယ် လေသံဖြင့် စတင် ပြောဆိုလိုက်၏။

“တပည့်တို့... မင်းတို့ အားလုံး သိကြတဲ့အတိုင်းပဲ... လောလောဆယ် ငါတို့ ဂိုဏ်းဟာ အခက်အခဲတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရတယ်...”

“ယုတ်မာ ညစ်ပတ်တဲ့ ချင်းယန်ဂိုဏ်းဟာ... ငါတို့ကို ရှေ့တန်းမှာ မနိုင်တော့တဲ့အခါ... ဒီလို အောက်တန်းကျတဲ့ နည်းလမ်းတွေကို သုံးလာတယ်... အပြင်လူတွေနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ငါတို့ ဂိုဏ်းရဲ့ ကုန်သွယ်ရေး လမ်းကြောင်းတွေကို ပိတ်ဆို့လိုက်ကြတယ်... ငါတို့ကို ဒီ ချန်ဝူ တောင်တန်းကြီးထဲမှာတင် ငတ်သေအောင် လုပ်ဖို့ ကြံစည်နေကြတာပဲ...”

“ဒါက တကယ့်ကို မတရားတာပဲဗျာ...”

အောက်ဘက်ရှိ ကစားသမားများကလည်း တက်ကြွစွာဖြင့် ထောက်ခံ အော်ဟစ်လိုက်ကြ၏။

“ငါက သူတို့ရဲ့ အကြံအစည်ကို အောင်မြင်ခွင့် ပေးမယ် ထင်နေသလား...”

ကျန်းချန်က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး... သူ၏ အသံသည် ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာကာ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း ရှိသော မောက်မာမှုများ ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

“ဖြောင့်မတ်သော လမ်းစဉ်က ငါတို့ လမ်းကို ပိတ်ထားရင်... ငါတို့ ကိုယ်ပိုင် လမ်းကို ငါတို့ ဖောက်ရမှာပေါ့...”

သူသည် အင်္ကျီလက်စကို တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ... သူ့နောက်ကွယ်ရှိ ခန်းမဆောင် နံရံပေါ်တွင် အလင်းရိပ် မြေပုံကြီးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။ ထိုမြေပုံပေါ်ရှိ ချန်ဝူ တောင်တန်းကြီး၏ အရှေ့မြောက်ဘက် မိုင် (၈၀၀) ခန့် အကွာတွင် သွေးနီရောင် ဦးခေါင်းခွံ ပုံသဏ္ဌာန် အမှတ်အသားတစ်ခု ရှိနေပေသည်။

“အဲ့ဒီနေရာကို 'ဒုစရိုက်မြို့တော်' လို့ ခေါ်တယ်...”

ကျန်းချန်သည် ထိုအမှတ်အသားကို ညွှန်ပြလျက် ဖြည်းညှင်းစွာ မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။

“အဲ့ဒီနေရာဟာ အကောင်းနဲ့ အဆိုး အင်အားစုတွေ ဆုံစည်းရာ မီးခိုးရောင် နယ်မြေတစ်ခုပဲ... မိုင်ပေါင်း သောင်းချီ ပတ်လည်မှာ အကြီးဆုံး မှောင်ခိုဈေးကွက်ကြီးပေါ့... အဲ့ဒီမှာ စည်းကမ်း မရှိဘူး... ဥပဒေ မရှိဘူး... ခွန်အားနဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကိုပဲ အသိအမှတ်ပြုကြတာ...”

“အဲ့ဒီမှာ ပိုက်ဆံရှိရင် မင်းတို့ လိုချင်တာ အကုန် ဝယ်လို့ ရတယ်... ဆေးလုံးတွေ... မှော်လက်နက်တွေ... အစေခံတွေ... သတင်းအချက်အလက်တွေ... အကုန် ရှိတယ်... ပြီးတော့ အဲ့ဒီနေရာဟာ လုထားတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ပြန်ရောင်းဖို့ အကောင်းဆုံး နတ်ဘုရားဘုံပဲ... ဘယ်သူကမှ မင်းတို့ ပစ္စည်းတွေ ဘယ်က ရလာလဲ ဆိုတာကို မေးမှာ မဟုတ်ဘူး...”

"မှောင်ခိုဈေးကွက်" ၊ "စည်းကမ်းမဲ့" နှင့် "လုယက်ထားသော ပစ္စည်းများ" ဟူသော စကားလုံးများကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ကစားသမားများ၏ မျက်လုံးများသည် ချက်ချင်း တောက်ပသွားကြတော့သည်။

ဒါက... တကယ့်ကို လွတ်လပ်မှု အပြည့်ရှိပြီး စိတ်ကြိုက် သတ်ဖြတ်လို့ရတဲ့... ရတနာသိုက်တွေ ပြည့်နှက်နေတဲ့ မြို့ကြီး တစ်မြို့နဲ့ တူနေပါလား...

“ဂိုဏ်းချုပ် ဆိုလိုတာက... ကျွန်တော်တို့ အဲ့ဒီကို သွားရမှာလား...”

ဝမ်သဲ့ဖာ တစ်ယောက် စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းသဖြင့် လက်ဝါးချင်း ပွတ်နေမိသည်။

“မှန်တယ်...”

ကျန်းချန်က အတည်ပြု ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

“ငါ ကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်ပြီး ဒုစရိုက်မြို့တော်ကို သွားဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ... သိုလှောင်ရုံထဲမှာ ရှိနေတဲ့ ချင်းယန်ဂိုဏ်းက ရလာတဲ့ အမှိုက်တွေကို (တန်ဖိုးကြီး မှော်လက်နက်များကို ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်) အကုန် ရောင်းပစ်ပြီး... ငါတို့ အသည်းအသန် လိုအပ်နေတဲ့ အထောက်အပံ့တွေနဲ့ လဲလှယ်မယ်... ငါတို့ ဒီပိတ်ဆို့မှုကို ဖောက်ထွက်ရမယ်... ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်းကို ဘယ်သူမှ ပိတ်လှောင်ထားလို့ မရဘူးဆိုတာကို ချင်းယန်ဂိုဏ်းသားတွေ သိအောင် လုပ်ပေးရမယ်...”

“အိုး... အိုး... အိုး... ဂိုဏ်းချုပ်က ရှယ်ပဲဟေ့...”

“မှောင်ခိုဈေးကွက် သွားမယ်ဟေ့... ပြဿနာ သွားရှာမယ်... ပစ္စည်းတွေ သွားရောင်းမယ်... ဈေးဝယ်မယ်ကွ...”

“အဲ့ဒီမှာ လှပတဲ့ ကချေသည် အန်ပီစီ တွေ ရှိလား သွားကြည့်ရမယ်...”

ကွင်းပြင်ကြီး တစ်ခုလုံး အားပေးသံများဖြင့် ဆူညံသွားတော့သည်။ မြေပုံအသစ် ပွင့်တော့မည် ဖြစ်သဖြင့် ယခင်က စိတ်ပျက်မှုများကို အားလုံး မေ့လျော့သွားကြလေပြီ။

သို့သော်... ကျန်းချန်၏ နောက်ထပ် စကားလုံးများမှာမူ လူတိုင်းအပေါ်သို့ ရေအေးဖြင့် လောင်းချလိုက်သည့်နှယ် ဖြစ်သွားစေ၏။

“ဒါပေမဲ့... ဒုစရိုက်မြို့တော် ဆိုတာ နဂါးနဲ့ မြွေ ရောပြွမ်းနေတဲ့ နေရာပဲ... စစ်မြေပြင်ထက်တောင် ပိုပြီး အန္တရာယ် များတယ်... လူအများကြီး သွားရင် အာရုံစိုက် ခံရနိုင်တာကြောင့်... ဒီတစ်ခေါက် ခရီးစဉ်မှာ ငါက လက်ရွေးစင် အဖွဲ့ငယ်လေး တစ်ခုကိုပဲ ခေါ်သွားနိုင်မယ်...”

သူသည် လက်ချောင်း နှစ်ချောင်းကို ထောင်ပြလိုက်၏။

“အယောက် (၂၀) ပဲ... ဒီခရီးစဉ်မှာ အသန်မာဆုံး... အပါးနပ်ဆုံးနဲ့ ပြဿနာ အရှာနိုင်ဆုံး တပည့် (၂၀) ပဲ လိုအပ်တယ်...”

ဤစကားကြောင့် ကွင်းပြင်ကြီးသည် ယခင်ကထက် ပိုမို ဆူညံသွားတော့သည်။

လူ (၁၀၀) ကျော်၏ မျက်လုံးများသည် ချက်ချင်းပင် အနီရောင် သမ်းလာကြသည်။ မြေပုံအသစ်ကို သွားခွင့်ရမည့် နေရာက (၂၀) ပဲ ရှိတာလား... ဒါက တကယ့်ကို သေရေးရှင်ရေး တိုက်ပွဲပဲ...

“ကျွန်တော့်ကို ရွေးပါ... ဂိုဏ်းချုပ်... ကျွန်တော့်ကို ရွေးပါ... ကျွန်တော်က အသားလည်း မာသလို... ရန်သူတွေ စိတ်တိုအောင်လည်း ပြောတတ်တယ် ခင်ဗျာ...”

ဝမ်သဲ့ဖာ တစ်ယောက် သူ၏ ဝိုင်းစက်နေသော ဗိုက်ကြီးကို ရှေ့ထုတ်လျက် အသည်းအသန် တိုးဝှေ့ ဝင်ရောက်လာ၏။

“ကျွန်တော့်ကို ရွေးပါ... ကျွန်တော်က ပရိုပါ... ဒမ်းမေ့ခ်ျ အထွက်ဆုံး လူပဲ...”

ကောင်းကင်ခွင်း ဓားတစ်လက် ကလည်း သူ၏ ထိပ်တန်း ဓားပျံကို မြှောက်ပြရင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်... ကျွန်တော့်ကိုလည်း ခေါ်သွားပါဦး... ကျွန်တော်က စားဖိုမှူးလေ... လမ်းခရီးမှာ အားလုံးအတွက် ထမင်းချက်ပေးလို့ ရပါတယ်...”

ဟု ကျောက်ကပ်ကြော်ကလည်း ယောက်မကြီးကို ကိုင်ကာ အော်ပြောလိုက်၏။

“ကျွန်တော်က ဆောက်လုပ်ရေး အဖွဲ့ကလေ... မှောင်ခိုဈေးကွက်မှာ ကျင်းတူးဖို့ လိုအပ်လာရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ...”

[ဆောက်လုပ်ရေးခွင်မှ ဦးလေးကျန်း] ကလည်း ပြန်လည် ချေပလိုက်၏။

ကျန်းချန်သည် နေရာ တစ်ခု ရရှိရန်အတွက် အချင်းချင်း ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်နေကြသော ကစားသမားများကို ကြည့်ကာ ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်မိ၏။

အပြိုင်အဆိုင် ရှိခြင်းက ကောင်းမွန်သော လက္ခဏာပင် ဖြစ်၏။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ... ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသော ဒုစရိုက်မြို့တော်ကြီးကို ကိုင်လှုပ်နိုင်မည့်... ဂိုဏ်း၏ အတော်ဆုံး "လူရည်ချွန်" များကိုသာ စုစည်းပြီး စေလွှတ်ရပေလိမ့်မည်။