အခန်း (၅၆)

"ရှင် မရေးချင်ရင် မရေးနဲ့တော့။ အဆိုးဆုံးဖြစ်လာရင် ရှင် လယ်ထဲသွားလိုက်။ စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကျွန်မ ကလေးကို စောင့်ရှောက်နိုင်ပါတယ်။ အမေနဲ့ ညီမလေးနှစ်ယောက်ကို ကျွန်မဆီမှာ ယုံယုံကြည်ကြည် အပ်ထားခဲ့လို့ရတယ်။ အရာအားလုံးကို ကျွန်မ စောင့်ရှောက်ပေးပါ့မယ်။"

ဇနီးဖြစ်သူထံမှ ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရခြင်းက ဤအမျိုးသားကို ရှက်ရွံ့သွားစေခဲ့သည်။ သူတို့ လက်ထပ်ပြီးကတည်းက သူမကို ပြဿနာများစွာ ပေးခဲ့သည်။ ညီဖြစ်သူ၏ ပြဿနာကို ဖြေရှင်းပြီးနောက် အရာအားလုံးကို နေရာချကာ အေးချမ်းစွာ နေထိုင်ရန် မျှော်လင့်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ သူတို့သည် ဤရှုပ်ထွေးသော ခေတ်ကာလနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။

သူမ၏ ဉာဏ်ကောင်းသော ဖြေရှင်းမှုများသာ မရှိခဲ့လျှင် သူတို့ ယခု မည်သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် ရောက်နေမည်ကိုပင် သိနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ကျွင်းဟွေ့မှာ လှောင်ပြောင်ခံရပြီး သူမ၏ တစ်သက်တာလုံး ခေါင်းမော့နိုင်ရန် ရုန်းကန်ရမည်ဖြစ်ကာ အိမ်ထောင်ပြုရန် ပို၍ပင် ခက်ခဲသွားမည်ဖြစ်သည်။

သူလည်း ပါဝင်ပတ်သက်နေပြီး သူ၏မိခင်မှာလည်း အတွေးများထဲ နစ်မြုပ်နေကာ အရှုံးပေးလိုက်ပြီဖြစ်နိုင်သည်။ အလွယ်တကူ စိတ်ထားပျော့ပြောင်းတတ်သော ကျွင်းဖန်တစ်ယောက်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး လူတိုင်း၏ သဘောမကျမှုကို သည်းခံရမည်ဖြစ်သည်။

သူသည် အလဟဿ စကားမပြောခဲ့ပေ။ နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် အစောင့်ထံမှ စက္ကူနှင့် ဘောပင်ကို တောင်းယူခဲ့သည်။ ဒါက ကြီးလေးသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခုဟု ခံစားရသော်လည်း သူသည် ကိုယ်တိုင်ဝေဖန်ရေးစာကို ရေးသားခဲ့သည်။

သူ၏အမှားများကို ဝန်ခံခဲ့ပြီး အပြောအဆို မှားယွင်းခဲ့ကြောင်းနှင့် အတွေးအခေါ် မှားယွင်းခဲ့ကြောင်း အသိအမှတ်ပြုခဲ့သည်။ သူ၏အမှားများကို တက်ကြွစွာ ပြင်ဆင်ပြီး ကြိုးကြိုးစားစား လေ့လာသင်ယူမည်ဟု ကတိပြုခဲ့သည်။

ထိုညက လော့လန် အိမ်ပြန်ရောက်လာပြီး သူမ၏ ယောက္ခမနှင့် သတင်းကောင်းကို မျှဝေရန် အချိန်မရခဲ့ပေ။ နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် သူမ စကားစပြောရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ မကြာသေးမီက အခက်အခဲများကြောင့် မုတ်ဆိတ်မွေးများရှည်ကာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပုံရသော သူ့ကို တံခါးဝတွင် ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ရှင် ဘယ်လိုလုပ် ပြန်ရောက်လာတာလဲ။"

"သူတို့က ကိုယ့်ကိုယ်ကို သုံးရက်လောက် ပြန်သုံးသပ်ခိုင်းတယ်၊ အဲဒီနောက်မှာ အလုပ်ပြန်ဆင်းလို့ရပြီလို့ ပြောတယ်။"

"ရှင် ရေးလိုက်တာလား။"

"အင်း၊ ကိုယ် ရေးလိုက်တယ်။"

သူ၏ အောက်ဆုံးစည်းမျဉ်းမှာ သူတို့၏ အသက်အန္တရာယ် မခြိမ်းခြောက်ခံရသရွေ့ သူ ဘယ်သောအခါမျှ မလုပ်မည့် အရာအချို့ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။ သူ၏ မူဝါဒများထက် သူတို့၏ အသက်ကို တုံ့ဆိုင်းမှုမရှိဘဲ ရွေးချယ်လိုက်ချိန်တွင် သူမ၏ ဒေါသများ ပြေပျောက်သွားခဲ့သည်။ မူဝါဒရှိခြင်းက အလွန်ဆိုးရွားသောအရာတော့ မဟုတ်ပေ။

သူ၏ မူဝါဒများကို လေးစားသောအားဖြင့် သူမ သူ့ကို ဖိအားပေးခြင်း ရပ်တန့်လိုက်သော်လည်း သူက သူ၏ဇနီးအတွက် စိတ်မကောင်းဖြစ်ရပြီး ဤမျှကြီးလေးသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို သူမတစ်ယောက်တည်း သယ်ဆောင်ခွင့်မပြုနိုင်ပေ။

ရွှီဟုန်ပင်းကို ဖြေရှင်းပြီးဖြစ်သဖြင့် သူ ခြံသို့သွားရုံသာဖြစ်မည်ဟု သူ တွေးခဲ့သည်။ ကျွင်းဟွေ့တွင် အလုပ်ရှိပြီး ကျွင်းဖန့်မှာလည်း ယခုအခါ နေရာတကျဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ သူ၏မိခင်က ညီမများအား ကျေးလက်သို့ လိုက်ပါစောင့်ရှောက်ပေးနိုင်ပြီး ဘဝမှာ ဆက်ရှင်သန်နိုင်ဆဲဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ ဇနီးဖြစ်သူတွင် ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီဖြစ်သဖြင့် သူမတစ်ယောက်တည်း ဤတာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ခွင့် မပြုနိုင်ပေ။ ထိုအချိန်တွင် သူသည် သူ၏မူဝါဒများကို ကိုင်စွဲထားသော အမျိုးသားတစ်ဦးမျှသာ မဟုတ်တော့ပေ။ သူမ၏ဗိုက်ထဲရှိ ကလေးငယ်၏ ဖခင်လည်းဖြစ်သည်။ သူသည် ဖခင်တစ်ဦးဖြစ်ခြင်း၏ တာဝန်ကို ယူရမည်ဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ သူ အမြဲတမ်း ကိုင်စွဲထားသော အရာတစ်ခုကို စွန့်လွှတ်ရမည်ဟု အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်သည်။

သူ အနည်းငယ် စိတ်မသက်မသာဖြစ်ရသော်လည်း သူ၏မူဝါဒများထက် တာဝန်ယူမှုကိုသာ ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ သူသည် အထင်အမြင် သေးခံရနိုင်သော်လည်း သူ၏ ကိုယ်ဝန်ဆောင်ဇနီးကိုမူ လျစ်လျူမရှုနိုင်ပေ။

"ရေနွေးအိုးထဲမှာ ရေနွေးရှိတယ်၊ သွားပြီး အရင်ရေချိုးလိုက်ဦး။" အမေကျိုးသည် သားဖြစ်သူကို စိုးရိမ်တကြီးကြည့်ကာ ကလေးများ၏ ပြဿနာများ ပိုများပြားလာစေမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ဤရက်ပိုင်းအတွင်း သူမ၏ မေးခွန်းများကို မျိုသိပ်ထားခဲ့သည်။

“အမေ” သူက သူမကို စိတ်သက်သာရာရစေရန် ပြုံးပြလိုက်သည်။ “အခု အားလုံး အဆင်ပြေသွားပါပြီ။"

"အေးပါဟယ်"

ခေါင်းအစခြေအဆုံး ရေချိုးသန့်စင်ပြီး မုတ်ဆိတ်ရိတ်ပြီးနောက် သူသည် သန့်ရှင်းသပ်ရပ်သော ရုပ်သွင်ဖြင့် ထွက်လာခဲ့သည်။ လော့လန်သည် သူ၏အသွင်ပြောင်းလဲမှုအတွက် တိတ်တဆိတ် ပြုံးလိုက်ပြီး ကောင်းစွာ အနားမယူမီ အစာစားရန် တိုက်တွန်းခဲ့သည်။

"မင်းရော။"

"ကျွန်မ အလုပ်သွားရဦးမယ်။"

သူက လော့လန်သည် သူ၏မိခင်ကို ပြောပြပြီးပြီဟု ထင်မှတ်ထားပြီး သူမကလည်း သူ ပြောပြပြီးပြီဟု ယူဆထားသဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးစလုံး အမှန်တကယ် ပြောပြခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ သူ အိပ်ရာမှ နိုးလာချိန်တွင် ညနေ ၅ နာရီခန့်ရှိနေပြီး သူ၏ဇနီးဖြစ်သူ ဒယ်အိုးကပ်မုန့်စားရန် မည်မျှနှစ်သက်ကြောင်း တွေးမိလိုက်သည်။ သူ၏မိခင်ကလည်း ဒယ်အိုးကပ်မုန့်လုပ်ရန် မုန်လာဥများကို ယူနေချိန်တွင် ညစာလုပ်ရန် သူက လက်မောင်းကို ပင့်တင်လိုက်သည်။

"အမေ၊ လန်အာ မသွားခင် ဒယ်အိုးကပ်မုန့် စားချင်တယ်လို့ ဘာတွေများ ပြောသွားသေးလဲ။"

"မပြောပါဘူး။ မနက်ဖြန် ကျွင်းဖန် တပ်မဟာကို ပြန်ရမှာမို့လို့ ငါ့ကို လိုက်ပို့ပေးဖို့ပဲ ပြောသွားတာ။ ငါက သူမအတွက် အခြောက်အခြမ်းလေးတွေ နည်းနည်းပိုလုပ်ပေးလိုက်ရင် ကောင်းမယ်လို့ တွေးမိလို့ပါ။ အဲဒါက အေးသွားရင်တောင် သိမ်းထားလို့ရပြီး သူမ စားချင်တဲ့အခါကျမှ အပူပြန်ပေးပြီး စားလို့ရတာကိုး။"

သူက သံသယရှိသလို အသံဖြင့် သူ့ကိုယ်သူ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"အမေက ကျွင်းဖန်နဲ့အတူ တပ်မဟာကို လိုက်သွားမလို့လား။ အမေ့ မြေးလေးတွေကို စိတ်မဝင်စားဘူးလား။"

"နင် ဘယ်မြေးတွေကို ပြောနေတာလဲ။"

သူ့မိခင်၏ ဇဝေဇဝါဖြစ်နေသော မျက်နှာအမူအရာကို မြင်သောအခါ သူမ မသိသေးကြောင်း သူ သဘောပေါက်သွားသည်။

"လန်အာ့မှာ ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီလေ၊ အမေ မသိဘူးလား။"

"နင် ဘာပြောလိုက်တာလဲ။" အမေကျိုး၏ မျက်လုံးများမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် ပြူးကျယ်သွားပြီး နားလည်နိုင်စွမ်းမရှိဖြစ်သွားသည်။ သူမသည် ကလေးမွေးစားရန် ပြင်ဆင်ထားခဲ့သော်လည်း ရုတ်တရက် ချွေးမဖြစ်သူတွင် ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

"လန်အာ့မှာ ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီ။ ယောကျာ်းလေးလား မိန်းကလေးလားဆိုတာ မသိရသေးပေမယ့် အမေ စိတ်ခုမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်ပါတယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား။"

အမေကျိုး၏ လက်ထဲရှိ မုန်လာဥမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားကာ သူမသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် နေရာတွင် လှည့်ပတ်နေပြီး ယောင်းမကို ကောက်ကိုင်လိုက်၊ ပြန်ချလိုက်နှင့် ဘာလုပ်ရမှန်းမသိ ဖြစ်နေတော့သည်။

"ဒါဆို နင် ဘာလို့ သူ့ကို သွားမကြိုတာလဲ။"

အစပိုင်းတွင် သူသည် အိမ်တွင်သာနေ၍ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည်သုံးသပ်ကာ မည်သူ့ကိုမျှ ဝေဖန်စရာ အကြောင်းပြချက် မပေးချင်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ သူ ဂရုမစိုက်တော့ပေ။ သူ လှည့်ကာ မီးဖိုချောင်ထဲမှ ထွက်သွားခဲ့သည်။ အပြင်သို့ ထွက်လာချိန်တွင် ဇနီးဖြစ်သူ စက်ဘီးစီးလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ကျယ်လောင်သော ဘရိတ်သံနှင့်အတူ သူမသည် ကြော့ရှင်းစွာဖြင့် စက်ဘီးပေါ်မှ ဆင်းလာခဲ့သည်။

"ဖြည်းဖြည်း လုပ်ပါ။"

"ကျွန်မက စက္ကူနဲ့ လုပ်ထားတာမှ မဟုတ်တာ။"

သူမသည် စက္ကူဖြင့် လုပ်ထားသည်ဖြစ်စေ မလုပ်ထားသည်ဖြစ်စေ သူမဆုံးဖြတ်ရန်မဟုတ်ပေ။ အိမ်ထဲသို့ ဝင်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အလိုလိုက်ခံရခြင်းသည် မည်သို့မည်ပုံဖြစ်ကြောင်း သူမ သိရှိသွားခဲ့သည်။ သူမ၏ အိတ်ကို ယောက္ခမဖြစ်သူက ယူသွားပြီး ယောက်မဖြစ်သူက ရေနွေးယူလာပေးကာ သူမကို ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်ရန် စိတ်အားထက်သန်စွာ တိုက်တွန်းခဲ့သည်။

"ယောက်မ၊ တူလေးက ဘယ်တော့ ထွက်လာမှာလဲ။"

"ငါလည်း မသိသေးဘူး။"

အမေကျိုး တွက်ချက်လိုက်သည်။ "အခုက နိုဝင်ဘာလဆိုတော့ နောက်နှစ် ဇွန်လလောက် ဖြစ်မှာပေါ့။"

ကျိုးကျွင်းဖန်က သူမ၏ တောက်ပသော အပြုံးဖြင့် အာမေဍိတ်သံပြုလိုက်သည်။

"အရမ်းကောင်းတာပဲ! အမေ၊ တပ်မဟာကို ကျွန်မနဲ့အတူ မလိုက်ခဲ့ပါနဲ့တော့။ ဒီမှာပဲနေပြီး ယောကိမကို စောင့်ရှောက်ပေးလိုက်ပါ။"

အမေကျိုးက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"နင့်ဘာသာ ချက်စားနိုင်လို့လား။"

"ချက်စားနိုင်ပါတယ်။ ကျွန်မက ဟင်းချက်တတ်တာ ကြာပါပြီ။ အမေကသာ ကျွန်မကို ပေးမချက်တာပါ။"

"ကောင်းပြီလေ၊ ဒါဆို အခု ဟင်းချက်တာကို လေ့ကျင့်လို့ရပြီပေါ့။"

လော့လန် ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်မ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး၊ ဒါကြောင့် ဘယ်သူ့ရဲ့ စောင့်ရှောက်မှုကိုမှ မလိုပါဘူး။"

အမေကျိုးက သူမကို ညင်သာစွာ ဆူလိုက်သည်။ "အဲဒီလို ပြောလို့မရဘူးလေ။ တချို့အမျိုးသမီးတွေက ကိုယ်ဝန်ဆောင်လက္ခဏာ နောက်ကျမှ ပြတတ်တယ်။ အခု နေမကောင်းမဖြစ်သေးရင်တောင် ပေါ့ပေါ့ဆဆ မနေနဲ့။ ညဘက် တစ်ခုခု စားချင်တယ်ဆိုရင် အမေ့ကိုသာ ပြောပါ၊ အမေ လုပ်ပေးပါ့မယ်။"

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရပါတယ်၊ တစ်လုတ်လောက် စားရရင်ကို ရပါပြီ။"

"တွေ့လား၊ ညည်းက ဘာမှမဖြစ်ဘူးပြောပြီး ဘာမှလည်း စားချင်စိတ်မရှိဘူးလေ။ ညည်း အဲဒါကို လျစ်လျူရှုထားလို့ မရသေးပါဘူး။"

အမေကျိုးသည် မီးဖိုချောင်ထဲသို့ အလုပ်များစွာဖြင့် ဝင်သွားချိန်တွင် ကျိုးချင်းရှန်က သူမ၏အနားတွင် နေရစ်ခဲ့သည်။

"မင်း တကယ်ပဲ ဘာမှမသက်မသာ ဖြစ်တာမျိုး မရှိဘူးလား။ ကိုယ် မင်းရဲ့ ခြေထောက်တွေနဲ့ ပခုံးတွေကို နှိပ်ပေးရမလား။"

"မလိုပါဘူး။ ကိုယ်ဝန်ရှိတာလေးပဲ၊ ကြီးကျယ်တဲ့ကိစ္စမှ မဟုတ်တာ။ ရှင်တို့က ကျွန်မကို စိတ်လှုပ်ရှားအောင် လုပ်နေတာပဲ။"

"ဟုတ်ပါပြီ၊ ဟုတ်ပါပြီ၊ စိတ်မလှုပ်ရှားပါနဲ့။"

မကြာမီတွင် ကျိုးကျွင်းဟွေ့ ပြန်ရောက်လာပြီး သတင်းကြားသည်နှင့် သုံးပေခန့်အထိ ခုန်ပေါက်ကာ ပျော်ရွှင်သွားခဲ့သည်။

"အရမ်းကောင်းတာပဲ! မိသားစုထဲမှာ လူအသစ်လေး ရောက်လာတော့မယ်။ အမေ့ရဲ့ ရောဂါလည်း သက်သာလာလောက်တယ်။ ယောက်မ၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ယောက်မက ကျွန်မတို့ မိသားစုရဲ့ ကျေးဇူးရှင်ပါပဲ။ အခုကစပြီး ယောက်မ ဘာပြောပြော အားလုံးကို ကျွန်မတို့ နားထောင်ပါ့မယ်။"

ကျွင်းဖန်က ဝင်ရောက်ပြောဆိုသည်။ "ဟုတ်တယ်၊ အခုကစပြီး ယောက်မပြောတာ အားလုံးကို ကျွန်မတို့ နားထောင်ပါ့မယ်။"

လော့လန်သည် ကျိုးချင်းရှန်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူက ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"သေချာတာပေါ့၊ ကိုယ်လည်း မင်းပြောတာကို နားထောင်မှာပါ။"

အရှေ့ဘက်အိမ်မှ အိမ်နီးချင်းက သူမ၏ခင်ပွန်းအား နောက်ပြောင်သောလေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကျိုးမိသားစုရဲ့ တုံ့ပြန်မှုက နည်းနည်းနှေးနေတာလား။ အရင်ကတည်းက သူဗိုက်ကြီးနေတာကို အခုမှပဲ တစ်မိသားစုလုံးက သူ့ကိုကြည့်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားနေကြတယ်"

"ကလေးအတည်တကျဖြစ်မှ အောင်ပွဲခံဖို့ စောင့်နေကြတာလား"

"ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒီမိသားစုက အရမ်းသတိကြီးတာ။ အရင်ကတော့ ပုံမှန်အတိုင်းပဲ။ အခုကြည့်ပါဦး၊ အဒေါ်ကျိုးက သူ့ချွေးမအတွက်ဆိုပြီး မနက်စောစောထပြီး ပေါက်စီနဲ့ ကြက်ဥစွပ်ပြုတ်တွေ လုပ်ပေးနေတာ"

"အရင်ကတော့ အရာအားလုံးက ရှုပ်ထွေးနေတာလေ။ အာရုံစိုက်ဖို့ အချိန်မရှိကြတာနေမှာပါ"

"အဲဒါတော့ ဟုတ်တယ်"

ဧည့်ခန်းမဆောင်အတွင်း၌ ကျိုးမိသားစုဝင်များသည် အိမ်နီးချင်းများ၏ စကားဝိုင်းကို မသိရှိကြပေ။ အမေကျိုးသည် သတင်းကောင်းကြောင့် အလွန်ဝမ်းသာပီတိဖြစ်ကာ ပြုံးလျက်အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်။ ပျော်ရွှင်စရာကိစ္စရပ်များသည် လန်းဆန်းသော စိတ်ဓာတ်ကို ဆောင်ကြဉ်းပေးတတ်ရာ သူမသည် အိမ်နီးချင်းများနှင့် တွေ့ဆုံသောအခါတွင်လည်း သူမသည် အဖွားဖြစ်တော့မည်ဟု ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ပြောကြားခဲ့သည်။

"ဘာဝယ်မလို့လဲ"

"အရသာရှိပြီး အာဟာရဖြစ်အောင် ကြက်ဥစွပ်ပြုတ်ထဲ ထည့်ဖို့ ပုစွန်ခြောက်လေးတွေ လိုက်ရှာနေတာ"

"အဲဒါက ရှာရခက်တယ်လေ။” သက်ကြီးရွယ်အို အိမ်နီးချင်းက သူမနှင့်အတူ ဈေးသို့ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။ “ငါ့သမီး ကိုယ်ဝန်ရှိတုန်းကလည်း ဟိုမေးဒီမေး လုပ်ပြီးမှ ရေမှော်ပင် ရခဲ့တာ။ ရေမှော်က ကိုယ်ဝန်ဆောင်မိခင်တွေအတွက် ကောင်းတယ်လို့ ကြားဖူးတယ်။ နင်လည်း စမ်းကြည့်ပါလား"

"သွားကြည့်လိုက်ဦးမယ်။ မတွေ့ရင်လည်း ရှိတာနဲ့ပဲ လုပ်ရမှာပေါ့။ ဟေ့၊ နင့်မှာ ကြက်ဥရှိလား။ ငါ့ကို နည်းနည်းလောက် ရောင်းပေးနိုင်မလား"

"ငါတို့မှာ ကြက်တစ်ကောင်ပဲ ရှိတာ။ အဲဒီကောင်က ဥမဥဘူးဆိုရင် ငါ အရင်ကတည်းက သတ်စားလိုက်ပြီ"

"အဲဒီကြက်က ဘာဖြစ်သွားလို့လဲ"

အဘွားအိုသည် တက်တက်ကြွကြွ လမ်းလျှောက်ရင်း ခြင်းတောင်းကို လွှဲယမ်းကာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ရောင်းလိုက်ပြီလေ။ ငါက ဘာလို့ သူတို့ကို ကျွေးရမှာလဲ။ နယ်ဘက်မှာ မေးကြည့်တာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုခေတ်စားနေတဲ့ အရင်းရှင်စနစ် တိုက်ဖျက်ရေးကြောင့် ကျေးလက်ဘက်တွေမှာ ကြက်မွေးတာ နည်းသွားပြီလို့ ကြားတယ်"

"ဟုတ်တယ်။ သူမ အားရှိအောင် ကောင်းကောင်းမွန်မွန်လေးတွေ ရှာပေးရမယ်"

"နင်က နင့်ချွေးမအပေါ် တကယ်ကောင်းတာပဲ"

"သူကလည်း ငါ့အပေါ် ကောင်းတာပဲလေ။ ငါ့သမီးအရင်းလေးလိုပါပဲ"

"နင့်သမီးလေးကော ဘယ်လိုလဲ။ ကျောင်းတက်နေတုန်းပဲလား"

"မတက်တော့ဘူး၊ သူမ နယ်ဘက်ကို သွားလိုက်ပြီ"

အမျိုးသမီးနှစ်ဦးသည် ဈေးအထိ တစ်လျှောက်လုံး စကားပြောဆိုခဲ့ကြသည်။ အမေကျိုးသည် ကုန်စုံဆိုင်တွင် ပုစွန်ခြောက် မတွေ့ခဲ့သော်လည်း လက်ကျန်ရှိနေသော ကြက်ဥတချို့ကို ဝယ်ယူခဲ့သည်။ သူမသည် ဝက်ဆီလည်း ဝယ်ချင်သော်လည်း ရှာမတွေ့ခဲ့သဖြင့် အိမ်သို့ ယူဆောင်သွားရန် ဘီစကစ်မုန့် တစ်ပေါင်ကို ရက်ရက်ရောရော ဝယ်ယူလိုက်သည်။

မွန်းတည့်အချိန်တွင် သူမသည် လော့လန်အတွက် ကြက်ဥပေါင်း ပြုလုပ်ပေးခဲ့သော်လည်း ကြက်ဥသုံးလုံးကို ခွဲလိုက်သောအခါ နှစ်လုံးမှာ ပုပ်နေလေသည်။ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ရေရွတ်ရင်း နောက်ထပ်တစ်လုံးကို ခွဲလိုက်ပြန်ရာ ထိုတစ်လုံးမှာလည်း ပုပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမ စိတ်တိုနေစဉ်မှာပင် လော့လန်သည် အလုပ်မှ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။

"အမေ၊ ကျွင်းဖန်ကို ဘူတာရုံ လိုက်ပို့ခဲ့လား"

"အေး"

"ဘာဖြစ်လို့လဲ"

"ငါ ကြက်ဥတချို့ ဝယ်လာတာ တစ်ဝက်လောက်က ပုပ်နေတယ်။ နင့်ကို ကြက်ဥပေါင်း လုပ်ပေးမလို့ကို အခုတော့ သုံးလို့တောင် မရတော့ဘူး"

"ဩော် ဒါကြောင့်ကိုး။” လော့လန်က ရယ်မောလိုက်သည်။ “ကုန်စုံဆိုင်ကနေ မဝယ်နဲ့တော့လေ။ သမီး တစ်ယောက်ယောက်ကို အကောင်းတွေ ယူလာပေးဖို့ ပြောလိုက်မယ်"

"နင့်မှာ အဆက်အသွယ် ရှိလို့လား"

"ရှိတာပေါ့။ နောက်ဆို တစ်ခုခုလိုရင် သမီးကိုပဲ ပြော၊ တစ်ယောက်ယောက်ကို ဝယ်ခိုင်းလိုက်မယ်"

သူမသည် ပိုက်ဆံထုတ်ရန် အိတ်ကပ်ထဲသို့ နှိုက်လိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် နို့မလိုင်တစ်ဘူး ဝယ်ပေးပါဦး။ ပြီးတော့ သကြားညိုလည်း နည်းနည်းလောက်။ နေဦး... ငါကြည့်လိုက်ဦးမယ်..."

လော့လန်သည် သူမ၏ယောက္ခမလက်ကို အမြန်ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

"ဒါတွေအားလုံးက သမီးစားဖို့ ဝယ်ခိုင်းတာ မှတ်လား"

အမေကျိုးက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် သူမ၏လက်ကို ပြန်ရိုက်လိုက်သည်။

"ဒါပေါ့။ အခုက လူနှစ်ယောက်စာ စားနေရတာဆိုတော့ ကောင်းကောင်းစားဖို့ လိုတယ်။ ကျွင်းဟွေ့ရဲ့ ဌာနမှာ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ရှိတယ်၊ သူ ကိုယ်ဝန်ရှိတုန်းက သွေးအားနည်းပြီး ကလေးရော လူရော မလွတ်ခဲ့ဘူး။ အို... ဒါမျိုးတွေ နင့်ကို မပြောသင့်ဘူး။ လန်အာ၊ မကြောက်နဲ့နော်။ ချင်းရှန်ကို နင့်အတွက် ကောင်းတာလေးတွေ ရအောင် ရှာခိုင်းလိုက်မယ်။ နင့်ယောကိမကို ကြက်ဥတချို့ ဝယ်ခိုင်းလိုက်ရမလား"

"အမေရယ်၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကို လန့်အောင် မလုပ်ပါနဲ့။ သမီးက ကျန်းမာပါတယ်"

"ဒါပေမဲ့လည်း မပေါ့ဆရဘူးလေ"

"ဟုတ်ပါပြီ၊ သမီး တစ်ယောက်ယောက်ကို အကောင်းတွေ ဝယ်ခိုင်းလိုက်ပါ့မယ်"

"ဒါဆို ငါ ပိုက်ဆံပေးမယ်လေ"

"အမေ့ဘာသာ သိမ်းထားလိုက်ပါ။ အဲဒါတွေက အိမ်စရိတ်အတွက်လေ။ သမီးမှာ ပိုက်ဆံရှိပါတယ်။ အခုမှ မသုံးရင် ဘယ်တော့ သုံးတော့မှာလဲ"

"ဟုတ်တာပေါ့။ မတွန့်တိုပါနဲ့။ ပိုက်ဆံဆိုတာ သုံးဖို့ရှိတာပဲ၊ ငါတို့တွေ ကျန်းကျန်းမာမာရှိနေဖို့က ပိုအရေးကြီးတယ်"

"မှန်တာပေါ့"

အမေကျိုးသည် ထိုသို့ပြောဆိုခဲ့သော်လည်း နောက်တစ်နေ့တွင် သူမ၏ စုဆောင်းငွေများကို ထုတ်ယူရန် ငွေစုငွေချေး သမဝါယမသို့ သွားခဲ့သေးသည်။ လော့လန်က တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ဝယ်ခိုင်းမည်ဟု ပြောထားသောကြောင့် အရည်အသွေး မသေချာသော ကြက်ဥများကို ကိုယ်တိုင်မဝယ်တော့ဘဲ ကျန်ရှိနေသော အကောင်းများကိုသာ မွန်းတည့်စာအတွက် ကြက်ဥကြော် ပြုလုပ်ပေးခဲ့သည်။

ကြက်ဥ၊ နို့မှုန့်၊ မုယောနို့မှုန့်၊ သကြား၊ စည်သွပ်ဗူးများမှာ ထိုခေတ်အခါက ရရှိနိုင်သော အကောင်းဆုံးအရာများ ဖြစ်ကြသည်။ အို... ဘီစကစ်မုန့်များလည်း ပါသေးသည်။ သကြားနှင့် ဆီပါဝင်သော ဘီစကစ်မုန့်များသည် အရည်အသွေးမြင့် ကာဗိုဟိုက်ဒရိတ် လိုအပ်နေသူများအတွက် စားကောင်းသောက်ဖွယ် တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။