အခန်း (၅၇)

စနစ် - 'ဆွမ်းမွှေး၊ ဗာဒံစေ့၊ မက္ကာဒေးမီးယား၊ သစ်ကြားသီး... ငါ့မှာ အသီးခြောက်နဲ့ အစေ့အဆံ အမျိုးစုံရှိတယ်။ နင့်ယောက္ခမက ကောင်းတယ်လို့ ထင်နေတာတွေကတော့ ဘာမှမဟုတ်သေးဘူး။ host ဒီတစ်ခါတော့ အများကြီး ဝယ်သင့်တယ် မဟုတ်လား'

လော့လန် - 'အဲဒါတော့ မဖြစ်ဘူး။ တစ်ခါတည်းနဲ့ အများကြီး ယူလာရင်၊ နင်ပြောတဲ့ဟာတွေက ငါတောင် တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးတာတွေ။ လူတွေကို ဘယ်လို ရှင်းပြရမှာလဲ'

စနစ် - 'ဒါဆို ဘာလဲလှယ်ချင်တာလဲ။ နင့်မှာ ရမှတ် တွေ အများကြီး ရှိနေတာပဲ၊ မနှမြောပါနဲ့'

လော့လန် - 'ကိုယ်ဝန်ဆောင်တွေအတွက် ကောင်းတာလေးတွေ အကြံပေးဦး'

စနစ် - 'ငါတော့ အရောင်းဝန်ထမ်းအလုပ်ပါ ဘေးပေါက်လုပ်နေရပြီ ထင်တယ်။ ဟူး... နင်က ပိုင်ရှင် ဖြစ်နေတော့လည်း ငါ ကူညီပေးပါ့မယ်။ ဒီမှာ ကိုယ်ဝန်ဆောင်နို့မှုန့်၊ ဖော်မြူလာနို့တွေ ရှိတယ်၊ ဒါတွေက မိခင်လောင်းတွေအတွက် သီးသန့်ထုတ်ထားတာ၊ အာဟာရဓာတ်တွေ အများကြီးပါတယ်'

လော့လန် - 'နှစ်ဘူး ယူမယ်'

စနစ် - 'မုယောနို့မှုန့် မယူနဲ့၊ အရသာက ဆိုးတယ်။ နှမ်းနက်နှစ်ကိုပဲ ယူလိုက်။ အာဟာရလည်းဖြစ်သလို ကယ်လ်ဆီယမ်လည်း ကြွယ်ဝတယ်။ ပြီးတော့ ဖန်ခါးသီးနဲ့ ဂိုဂျီဘယ်ရီပါတဲ့ အုတ်ဂျုံ၊ ဝက်အူချောင်း၊ ပျားရည်၊ မျက်ချေးပင်မုန့်၊ ကြာစွယ်မှုန့်၊ ဘီစကစ်အမျိုးမျိုး... ချောကလက်၊ ခြင်္သေ့လည်ဆံမှို၊ ခရင်မ်၊ ဖန်ခါးသီးခြောက်တွေလည်း ရှိသေးတယ်..'

လော့လန် - 'တော်ပြီ၊ တော်ပြီ။ အရသာစုံ ဘီစကစ်မုန့် နှစ်ပိဿာ၊ နှမ်းနှစ် တစ်ထုပ်နဲ့ ဖန်ခါးသီးခြောက် တစ်ထုပ်ပဲ လဲတော့မယ်'

စနစ် - အသားအမျိုးမျိုးကော မလိုချင်ဘူးလား'

လော့လန် - 'ရုတ်တရက် အသားမစားချင်တော့ဘူး။ ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေကိုပဲ ပိုစားချင်လာတယ်။ ကြက်ဥ နှစ်ပိဿာလောက် ပေးပါ'

ရက်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် သူမသည် ကြက်ဥများကို ယောက္ခမဖြစ်သူအား ပြသခဲ့ပြီး ချက်ပြုတ်ရန်အတွက် သိမ်းဆည်းထားခဲ့သည်။ အုတ်ဂျုံနှင့် နှမ်းနှစ်ကဲ့သို့သော အခြားပစ္စည်းများကိုမူ သူမ၏အခန်းထဲတွင် ထားရှိခဲ့ရာ ကျိုးချင်းရှန်က သူမ ပြင်ဆင်နေသည်ကို တစ်ကြိမ်တွေ့သွားခဲ့ပြီးနောက်ပိုင်းတွင် သူကပင် ညစဉ်တိုင်း သူမအတွက် ထိုအရာများကို ပြင်ဆင်ပေးခဲ့သည်။

"မိန်းမ၊ မင်းရဲ့ အဆက်အသွယ်က တကယ်မိုက်တာပဲ။ ပေကျင်းတို့ ရှန်ဟိုင်းတို့မှာတောင် ရှာရခက်တဲ့ ပစ္စည်းတွေကို မင်း ရအောင်ယူနိုင်တယ်"

"ဘာမှ မမေးနဲ့ဦး"

"အေးပါ၊ မမေးတော့ပါဘူး"

အမျိုးသားဖြစ်သူသည် ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ပြန်ဖြေခဲ့သည်။ သူသည် အလုပ်ပြန်ဝင်နေပြီဖြစ်သော်လည်း ရုံးတွင် လုပ်စရာအလုပ် သိပ်မရှိသဖြင့် နေ့စဉ် အိမ်သို့ စောစောပြန်လာခဲ့သည်။ သူသည် ဇနီးဖြစ်သူ၌ရှိသော အကောင်းဆုံးအရာများကို စိတ်ဝင်တစားရှိခဲ့သော်လည်း အသေးစိတ်ကိုမူ ထဲထဲဝင်ဝင် မစူးစမ်းခဲ့ပေ။

ယနေ့တွင် သူသည် နို့မှုန့်ကို ဒီဂရီငါးဆယ်ခန့်ရှိသော ရေနွေးဖြင့် ဖျော်စပ်ပြင်ဆင်နေသည်။ မွှေးကြိုင်သောရနံ့က ဆွဲဆောင်မှုရှိလှသည်။ ဒါသည် အာဟာရပြည့်ဝသော ပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားလှသည်။

"ဒီအပတ်ပိတ်ရက်မှာ ကျွင်းဖန်ဆီ သွားကြည့်မလို့ စဉ်းစားနေတာ။ မင်း ကိုယ်လက် ဘယ်လိုနေလဲ။ ကိုယ်နဲ့အတူ လိုက်မလား ဒါမှမဟုတ် ကိုယ်တစ်ယောက်တည်း သွားရမလား"

"ကျွန်မလည်း လိုက်မယ်"

ကျိုးချင်းရှန်က သူ၏အမေကို ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ကျိုးကျွင်းဟွေ့က လော့လန်ကို စက်ဘီးဖြင့် တင်ဆောင်ခဲ့သည်။ မိသားစုလေးဦးသည် ပိတ်ရက်တွင် တပ်ရင်းသို့ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။ ဝင်ဝင်ချင်းမှာပင် ရင်းနှီးသောမျက်နှာများကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် သူမ၏အစ်မက တခြားလမ်းမှ သွားရန် အမြန်အကြံပြုလိုက်သည်။

"ဝမ်မိသားစုက အဘိုးကြီးနဲ့ အဘွားကြီး ကာဗွန်မိုနောက်ဆိုဒ် အဆိပ်သင့်ပြီး ဆုံးသွားကြပြီ။ ဟိုဘက်မှာ နာရေးလုပ်နေကြတာ"

"ကာဗွန်မိုနောက်ဆိုဒ် အဆိပ်သင့်တာ ဟုတ်လား?” လော့လန်က အံ့အားသင့်သွားသည်။ “ဒီလိုရာသီဥတုမှာ အဲဒီနှစ်ယောက်အတွက် မီးဖိုဖို့ သူတို့က ဘယ်လိုလုပ် တတ်နိုင်မှာလဲ"

"အိမ်ပြောင်းပြီးနောက်ပိုင်းမှာ ထမင်းချက်စားကြတယ်လို့ ကြားတာပဲ။ ဒီလက သူတို့ရဲ့ သားကြီးအလှည့် ပြုစုရမယ့်လလေ။ ညတုန်းကတော့ ဘာမီးခိုးမှ မတွေ့ရပေမဲ့ မနက်ကျတော့ သေနေကြပြီ"

ဆောင်းရာသီတွင် ထိုကဲ့သို့သော ဖြစ်ရပ်များသည် နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ဖြစ်ပွားလေ့ရှိသည်။ ဝမ်ဇနီးမောင်နှံ၏ သားဖြစ်သူသည် ပေါ့ဆခဲ့ခြင်းလော သို့မဟုတ် မတော်တဆဖြစ်ရပ်လောဟူသည်ကို ပြောရန်ခက်ခဲပေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အဘိုးအိုနှင့် အဘွားအိုတို့မှာ အိပ်ရာထဲလဲနေခဲ့ကြပြီး နာတာရှည်ဖျားနာမှုကို ပြုစုရသည့်အခါတွင် ကောင်းမွန်သော သားသမီးများကို ရှာဖွေရန် ခက်ခဲသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"အစ်မ၊ ကျွင်းဖန် ကျောင်းမှာ အခြေအနေ ဘယ်လိုလဲ။ ရွာထဲကလူတွေကော ဘာတွေပြောနေကြလဲ"

"သူ အဆင်ပြေပါတယ်။ ကျွင်းဖန်က စိတ်သဘောထားကောင်းတော့ ကလေးတွေကလည်း သူ့ကို ချစ်ကြတယ်။ သွားတွေ့လိုက်ဦး၊ သူ နင့်ကို လွမ်းနေမှာ။ လော့မေက သူမအနီးသို့ တိုးကပ်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ “ဒုတိယယောက်မ ပြောသမျှကိုတော့ လျစ်လျူရှုလိုက်ပါ"

"နားလည်ပါပြီ"

"ဒါနဲ့ နေဦး။” လော့မေက ရုတ်တရက် သတိရသွားပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် လက်ခုပ်တီးလိုက်သည်။ “နင့်မှာ ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီလို့ ကြားတယ်။ အို့... ငါ ဘယ်လောက်တောင် ဝမ်းသာနေလဲ မသိပါဘူး။ နင့်ဆီ လာတွေ့ချင်ပေမဲ့ ငါ့ယောက္ခမက..."

"ရပါတယ် အစ်မရဲ့။ ကျွန်မတို့က ညီအစ်မတွေပဲ၊ ဒါတွေ ဂရုစိုက်မနေပါနဲ့"

"ဘာစားချင်လဲ။ ငါ လုပ်ပေးပြီး မွန်းတည့်ကျရင် ယူလာပေးမယ်"

"အစ်မလုပ်တဲ့ ထမင်းကြော်ယာဂု စားချင်တယ်"

"ရတာပေါ့။ အိမ်ပြန်ရောက်ရင် လုပ်ပေးမယ်နော်"

သူမ ကိုယ်ဝန်ရှိသည့် သတင်းမှာ တပ်ရင်းတစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး လမ်းခရီးတစ်လျှောက်တွင် လူအများက ထိုအကြောင်းကို မေးမြန်းခဲ့ကြသည်။ ယခုအခါ သူမသည် ကိုယ်ဝန် သုံးလနီးပါး ရှိနေပြီဖြစ်သဖြင့် အခြေအနေမှာ တည်ငြိမ်နေပြီဖြစ်ရာ မေးခွန်းများကို ဖြေကြားရန် ဝန်မလေးတော့ပေ။

"ကြည့်ရတာ အဲဒီမိသားစုမှာပဲ ပြဿနာရှိနေတာ ဖြစ်မှာပါ။ လောကကြီးက ဒီလိုပါပဲ၊ မိန်းမသားတွေကို နှိမ်ချတတ်ကြတာ။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ကြည့်ပါဦး၊ နင် နောက်ဆုံးတော့ အသိအမှတ်ပြုခံရပြီပေါ့"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အဒေါ်"

"အဒေါ့်ဆီမှာ ကြက်ဥလေးတွေ ကျန်သေးတယ်။ နင့်ကျန်းမာရေးအတွက် ဝယ်ချင်လား"

လော့လန် မဖြေကြားနိုင်ခင်မှာပင် ကျိုးချင်းရှန်နှင့် သူ၏အမေက တပြိုင်နက်တည်း ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ကြသည်။

"ဟုတ်ကဲ့၊ ဝယ်ပါ့မယ်"

ထိုအမျိုးသမီးက လော့လန်ကို ညွှန်ပြရင်း အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဟားဟား! ကံကောင်းလိုက်တာ။ မိသားစုကောင်းနဲ့ ညားတဲ့အပြင် ဒီဘဝမှာ ကလေးရဖို့ ကံပါလာတာပဲ"

အမေကျိုးသည် မူလကပင် ပစ္စည်းဝယ်ရန် လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သဖြင့် သူမ၏သမီးကို တွေ့ရန် အလျင်မလိုတော့ပေ။ သူမသည် ထိုအမျိုးသမီး၏ အိမ်သို့ လိုက်သွားပြီး ကြက်ဥနှစ်ပိဿာကို ရတနာတစ်ခုကဲ့သို့ တန်ဖိုးထားကာ ဝယ်ယူခဲ့သည်။

"အမေ၊ ကျွန်တော် သယ်ပေးမယ်လေ" ကျိုးချင်းရှန်က ကမ်းလှမ်းလိုက်သည်။

"မလိုပါဘူး။ နင် စက်ဘီးကို ငြိမ်ငြိမ်ပဲ စီးပါ။ ကြက်ဥတွေ မလှုပ်အောင်လို့"

ကျိုးကျွင်းဖန်သည် သူမ၏မိသားစု ရောက်ရှိလာသည်ကို တွေ့သောအခါ လက်ထဲမှ တံမြက်စည်းကို ဝမ်းသာအားရ ချထားလိုက်သည်။ တစ်ချိန်က နုနယ်သော မိန်းကလေးမှာ ယခုအခါ ကြိုးစားပမ်းစား အလုပ်လုပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ အမေကျိုးသည် မီးဖိုချောင်ထဲသို့ ချောင်းကြည့်လိုက်သောအခါ အိုးထဲတွင် ထမင်းရည်များ ကျန်ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

မဆိုးပါဘူး။ သူမ ချက်တတ်ပြုတ်တတ်နေပြီပဲ။

"အမေ၊ စိတ်မပူပါနဲ့။ ယောက်မရဲ့ အစ်မက ကျွန်မဆီ နေ့တိုင်းလာကြည့်ပေးတယ်။ ကျွန်မ မချက်တတ်ရင် သူကူညီပေးမယ်၊ ပြီးရင် လာပို့ပေးမယ်လို့ ပြောတယ်"

"ကိုယ့်ဘာကိုယ် ချက်တတ်အောင် သင်ထားဦး"

"အဲဒါ ပြောပြီးသားပါ။ သူ ကျွန်မကို နှစ်ခါလောက် သင်ပေးလို့ အခု ခေါက်ဆွဲ ချက်တတ်နေပြီ"

"လိမ္မာတယ်"

သမီးဖြစ်သူ အရွယ်ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ အမေကျိုးသည် သူမအား သင်ယူခွင့်နှင့် ကြီးပြင်းခွင့် ပေးရမည်ကို သိရှိထားသည်။ သမီးဖြစ်သူ ချက်ပြုတ်တတ်ပြီး ငတ်ပြတ်မည်မဟုတ်သည်ကို သိရသဖြင့် သူမ စိတ်သက်သာရာရသွားခဲ့သည်။ ချွေးမဖြစ်သူတွင် ကိုယ်ဝန်ရှိလာသဖြင့် သူမသည် ကျွင်းဖန်အတွက် စိတ်ပူစရာ နည်းသွားခဲ့သည်။

"လန်အာ၊ ကြက်ဥကို ပေါင်းမလား၊ ပြုတ်မလား ဒါမှမဟုတ် ကြော်စားမလား"

"အမေ၊ ကျွင်းဖန်နဲ့ ကျွင်းဟွေ့အတွက်လည်း တစ်ယောက်တစ်လုံး လုပ်ပေးလိုက်ပါ"

ညီအစ်မနှစ်ယောက်က တပြိုင်နက် လက်ခါပြလိုက်ကြသည်။

"မလိုပါဘူး။ ကျွန်မတို့ မစားတော့ဘူး"

ကျိုးကျွင်းဖန်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မတို့ မစားချင်ပါဘူး"

ကြက်ဥများ ဝယ်ပြီးပြီးချင်းမှာပင် အမေကျိုးသည် လော့လန်အတွက် မွန်းတည့်စာအဖြစ် ကြက်ဥနှစ်လုံးကို ပြုတ်ပေးခဲ့သည်။ သူမ၏ အစ်မက သူမလုပ်ထားသော ထမင်းကြော်ယာဂုကို ယူဆောင်လာခဲ့ပြီး အကြီးဆုံးယောက်မကလည်း ကြက်ဥများကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ လော့လန်ပေးထားသော ဆေးကို သောက်ပြီးကတည်းက၊ အခြေအနေကြောင့် အချိန်မရွေး သေဆုံးသွားနိုင်သည်ဟု ဆရာဝန်က ပြောခဲ့သော သူမ၏ သမီးငယ်လေးမှာ ပြန်သက်သာလာခဲ့သည်။

"ယောက်မ၊ ဒီကြက်ဥတွေကို ရောင်းမပစ်ဘူး မဟုတ်လား။ အိမ်မှာ စားဖို့လိုဦးမှာလေ။ ကျွန်မအပေါ် ဒီလောက်အထိ အားနာနေစရာ မလိုပါဘူး"

သူမ၏ အကြီးဆုံးယောက်မက ရယ်မောလျက် သမီးဖြစ်သူ၏ ဆံပင်ကို ကြင်နာစွာဖြင့် ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ အသက်ရှူရ ပိုကောင်းမွန်လာသောကြောင့် ကလေးမှာ အစားပိုစားလာနိုင်ပြီး တစ်ချိန်က ပါးလွှာခဲ့သော ဆံပင်များမှာလည်း ထူထဲလာခဲ့သည်။

"ရောင်းရင်တောင် သူ့အတွက် ဆေးဝယ်ဖို့ပဲ ရှိတာပါ။ အဲဒါတောင် မလောက်ပါဘူး"

အကြီးဆုံးယောက်မ၏ စေတနာကြောင့် လော့လန်သည် သူမအား ဆေးပေးရန် ပို၍ပင် ဝမ်းမြောက်နေခဲ့သည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ဆွေမျိုးသားချင်းများကြား၌ ပေးကမ်းသည့်ပမာဏထက် သဘောထားက ပို၍အရေးကြီးပေသည်။

သူတို့ စကားပြောနေကြစဉ်မှာပင် ဒုတိယယောက်မသည် မမျှော်လင့်ဘဲ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူမသည် လက်ချည်းသက်သက် လာခဲ့သော်လည်း မျက်နှာတွင် အပြုံးပန်းများ ဝေဆာနေကာ အလုပ်များကိုလည်း အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် ကျွမ်းကျွမ်းကျင်ကျင် လုပ်ဆောင်နေခဲ့သည်။

"ဂုဏ်ယူပါတယ်နော်! ညီမလေးရဲ့ ကံကောင်းခြင်းတွေ ရောက်လာပြီပဲ။ ဒီလောက်ကောင်းတဲ့ မိသားစုနဲ့ တွေ့ရတဲ့အပြင် အခု ကိုယ်ဝန်ရှိပြီး မိခင်ဖြစ်တော့မယ်ဆိုတော့ တကယ့်ကို နှစ်ထပ်ကွမ်းပျော်ရွှင်မှုပဲ။ အစ်မဆို မနေ့ညက ဝမ်းသာလွန်းလို့ အိပ်တောင်မပျော်ဘူး"

"ဒုတိယယောက်မ၊ ဒီနေ့ နှုတ်ခမ်းမှာ ပျားရည်တွေ သုတ်လာတာလား"

ဒုတိယယောက်မမှာ ဆက်ပြုံးနေခဲ့ပြီး အမေကျိုးသည် အခြေအနေကို ရိပ်မိသဖြင့် ထမင်းဟင်းပြင်ဆင်ရန် မိန်းကလေးနှစ်ဦးကို မီးဖိုချောင်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ ဒုတိယယောက်မက ငြိမ်သက်နေသော သူမ၏ မတ်ကလေး ကျိုးချင်းရှန်ကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူမ ဘာလိုချင်နေတာလဲ။ သူမ၏ အခက်အခဲကို လော့လန်ထံ ပစ်ချရန် သူမအား ခွင့်ပြုမည်မဟုတ်ပေ။ ထိုသို့လုပ်၍မရပေ။

"အင်း... ကိစ္စက ဒီလိုပါ” အကြီးဆုံးယောက်မ ရှိနေသည်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ဒုတိယယောက်မက အခွင့်အရေးကို အမြန်ဆုပ်ကိုင်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“နင့်တူက လာမယ့်နှစ် ပထမလ ၁၈ ရက်နေ့မှာ လက်ထပ်တော့မှာ။ အဲဒါ အိပ်ရာခင်းတွေ ပြင်နေတာ၊ နင့်မင်္ဂလာဆောင်တုန်းက ဝယ်တဲ့ဟာမျိုး နှစ်စုံလောက် ဝယ်ပေးဖို့ အကူအညီတောင်းမလို့"

အကြီးဆုံးယောက်မက သူမ၏ အခွင့်အရေးသမားဆန်သော အပြုအမူကို သဘောမကျပေ။ ကုန်သွယ်ရေးသမဝါယမမှ ထိုပစ္စည်းများသည် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သောအရာများ မဟုတ်သဖြင့် သူမ ယောက်မ၏ ကျေးဇူးကို အားကိုးစရာ မလိုပေ။ သူမကိုယ်တိုင်လည်း ယောင်းမထံမှ အကျိုးကျေးဇူးများ ရရှိနေသဖြင့် ထိုကိစ္စကို ထုတ်မပြောနိုင်ခဲ့ပေ။ ထို့အပြင် လော့လန်၏ အကြောင်းကို သိထားသဖြင့် သူမသည် အသုံးချခံရမည်မဟုတ်ကြောင်းလည်း သိနေသည်။

"ရတာပေါ့"

သူမ ထိုသို့ပြောလိုက်သည်နှင့် ဒုတိယယောက်မ၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးများ ပွင့်လန်းသွားသည်။ သို့သော် သူမ ပျော်ရွှင်မှုကို အပြည့်အဝ မခံစားရခင်မှာပင် လော့လန်၏ နောက်ထပ်စကားများကြောင့် သူမ၏အပြုံးများ တောင့်ခဲသွားခဲ့သည်။

"ကုန်သွယ်ရေးသမဝါယမက ပိတ်စက ဈေးနှစ်ဆရှိတယ်၊ ပြီးတော့ ပိတ်စလက်မှတ်တွေလည်း လိုတယ်။ တစ်ယောက်ယောက်ကို အကူအညီတောင်းရမှာဆိုတော့ အရင်ဆုံး ပိုက်ဆံပေးထားမှ ရမယ်"

"အဲလောက်တောင် ဈေးကြီးတာလား"

"ရချင်မှတောင် ရမှာပါ။ ကျွန်မရဲ့ သူငယ်ချင်းနဲ့ တော်တော်ရင်းနှီးလို့သာ၊ မဟုတ်ရင် သူတို့က ကူညီတောင်ပေးချင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ဈေးနှုန်းက ပုံမှန်ထက် နှစ်ဆဖြစ်နေသဖြင့် ဒုတိယယောက်မမှာ ဝေခွဲမရဖြစ်သွားသော်လည်း အရှက်မရှိဘဲ ထပ်မံပြောဆိုလိုက်ပြန်သည်။

"ဒါဆို ဒီလိုလုပ်ရင်ကော။ နင် အရင်ဆုံး ပိုက်ဆံစိုက်ထုတ်ပေးထား၊ လာမယ့်နှစ် မင်္ဂလာဆောင်ကိစ္စတွေ အားလုံးပြီးမှ ငါ ပြန်ပေးမယ်လေ"

"အခုချိန်မှာ ကျွန်မမှာ အဲဒီလောက် ပိုက်ဆံမရှိပါဘူး။ ကိုယ်ဝန်ရှိလာပြီဆိုတော့ အသုံးစရိတ်တွေက ပိုများလာတော့မှာ။ ပိုက်ဆံဆိုတာကလည်း အလကားရတာမှမဟုတ်တာ၊ တစ်ပြားရဖို့တောင် မလွယ်ပါဘူး။ ကျွန်မကို ဒီလိုမျိုး အခက်တွေ့အောင် မလုပ်ပါနဲ့"

"မဟုတ်ပါဘူး၊ မဟုတ်ပါဘူး။ ယောက်မငယ်လေး၏ စကားကြောင့် သူမမှာ ထစ်ထစ်အအဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “ငါက ဘယ်လောက်ကြည့်လို့ကောင်းမယ့် အကြောင်းပဲ တွေးမိနေလို့ပါ..."

"ဖေဖေရှိတုန်းက ပြောဖူးတယ်၊ ကိုယ်တတ်နိုင်သလောက်ပဲ စားရမယ်တဲ့။ အင်အားနဲ့မမျှတဲ့ လောဘကို မမွေးပါနဲ့"

ထို့ကြောင့် သူမသည် အိပ်ရာခင်းများ မရရှိခဲ့သည့်အပြင် သူမယောက်မ၏ ဆူပူကြိမ်းမောင်းခြင်းကိုလည်း ခံခဲ့ရသည်။ ဒုတိယယောက်မသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြန်သွားခဲ့ပြီး အိမ်ရောက်သောအခါ သူမ၏ခင်ပွန်းအား ဒေါသပုံချလေသည်။ သူမ၏ဘခင်ပွန်းမှာ အလွန်တုံးအသူဖြစ်ရာ သူ၏ညီမအပေါ်တွင်လည်း ဇနီးဖြစ်သူအပေါ် ဆက်ဆံသကဲ့သို့ပင် ဆက်ဆံသဖြင့် သူမမှာ ဒေါသထွက်စရာ မရှိဖြစ်နေခဲ့သည်။

"နင့်ညီမကို နင်သွားမပြောရင် ဘယ်သူပြောမှာလဲ။ နင်က သူ့အစ်ကိုပဲ၊ နင်ပြောတဲ့စကားက ငါပြောတာထက် ပိုထိရောက်တယ်"

"ငါ မသွားဘူး"

"နင်ကတော့ တကယ့် ခေါင်းမာတဲ့ ငတုံးပဲ"

သူမ၏ ခင်ပွန်းမှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လျက် သူမ ဘာပြောပြော တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။ သူမ သွားချင်လျှင် သူက ဝင်ရောက်နှောင့်ယှက်မည်မဟုတ်သော်လည်း သူ့ကို သွားခိုင်းရန်မှာမူ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ကျောင်းတွင် လော့မေသည် နေ့လည်စာအတွက် ထမင်းကြော်ဆန်ပြုတ်ကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ အမေကျိုးသည် ကြက်ဥပြုတ်နှစ်လုံးကို အခွံနွှာပြီး လော့လန်၏ ပန်းကန်လုံးထဲသို့ ထည့်ပေးခဲ့ရာ အစ်မဖြစ်သူ လော့မေမှာ အလွန်ဝမ်းသာသွားခဲ့သည်။ သူမ၏ ညီမသည် ယောက္ခမကောင်းတစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ထိုအမျိုးသမီးမှာ မူလကပင် စိတ်ထားကောင်းသူဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ သူမ၏ညီမကို ပိုမိုဂရုစိုက်လာခဲ့သည်။

အမေကျိုးသည် သားကို သမီးထက် ပိုချစ်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သူမက မသိစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"အ‌ဒေါ် မြေးယောင်္ကျားလေး လိုချင်တာလား၊ မိန်းကလေး လိုချင်တာလား"

"ဘယ်သူဖြစ်ဖြစ် ရပါတယ်။ ကျန်းကျန်းမာမာရှိဖို့က ပိုအရေးကြီးပါတယ်"

အမေကျိုးက ထိုသို့ပြောလိုက်သဖြင့် လော့မေသည် လုံးဝစိတ်အေးသွားခဲ့သည်။ သူမ၏ ညီမသည် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သမီးမိန်းကလေး မွေးခဲ့လျှင်ပင် အလွန်အမင်း စိုးရိမ်စရာမလိုတော့ပေ။ သူမ၏ အတွေ့အကြုံကဲ့သို့ ဖြစ်လာမည်မဟုတ်ပေ။ သူမ သမီးမွေးပြီး မီးနေသည်ဘဝတွင် သူမ၏ ယောက္ခမက သူမကို ဆန်ကွဲရည်သာ တိုက်ကျွေးခဲ့သည်။ သူမ၏ အမေနှင့် ညီမတို့က ကြက်ဥနှင့် လူးဆန်များ ယူမလာပေးခဲ့လျှင် သူမ ငတ်ပြတ်နေပေလိမ့်မည်။

"ဟုတ်ပါတယ်။ ဒီတစ်ခါ မိန်းကလေးဖြစ်ရင်လည်း နောက်တစ်ခါ ထပ်ကြိုးစားလို့ ရတာပဲလေ"

"သမီးလေးတွေကလည်း ကောင်းပါတယ်၊ သူတို့က မိဘတွေရဲ့ အသည်းကျော်လေးတွေပဲလေ။ သားလေးတွေလည်း ကောင်းတာပါပဲ၊ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ပြုစုပျိုးထောင်ပေးရင် ဘယ်သူဖြစ်ဖြစ် အရေးမကြီးပါဘူး"

"ဟုတ်တယ်၊ သားဖြစ်ဖြစ် သမီးဖြစ်ဖြစ်၊ လိမ္မာပြီး မိဘကို လုပ်ကျွေးရင် ကလေးကောင်းတွေပါပဲ"

"ငါလည်း အဲဒီလိုပဲ ထင်တယ်။ မြေးယောင်္ကျားလေးဖြစ်ဖြစ်၊ မိန်းကလေးဖြစ်ဖြစ် အားလုံးက ငါ့ရဲ့ ရတနာလေးတွေပဲ"

အမေကျိုးသည် နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး ကြင်နာတတ်သူဖြစ်သော်လည်း သူမသည် မိုက်မဲသူမဟုတ်ပေ။ သူမသည် လော့မေ၏ ဆိုလိုရင်းကို ရိပ်မိသဖြင့် သားဖြစ်စေ သမီးဖြစ်စေ သူမသား၏ သွေးသားများဖြစ်သောကြောင့် ဝမ်းသာမည်ဖြစ်ကြောင်း အမြန်ပြောဆိုကာ စိတ်ချစေခဲ့သည်။

အမေကျိုး ထိုသို့ပြောသည်ကို ကြားရသောအခါ လော့မေသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အားပါးတရ ချလိုက်ပြီး သူမညီမကို မနာလိုစိတ် အနည်းငယ်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ အိမ်ထောင်ပြုခြင်းသည် ဒုတိယအကြိမ် ပြန်မွေးဖွားခြင်းနှင့် တူပေသည်။ သူမသည် ယခင်က ညီမဖြစ်သူအတွက် စိုးရိမ်ခဲ့သော်လည်း ယခုမူ စိတ်အေးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါ လန်အာကို သေချာဂရုစိုက်ပါ့မယ်"

"ဒါပေါ့။ အဒေါ်တို့လို မိသားစုမျိုးနဲ့ဆို ကျွန်မ ဘာမှ စိုးရိမ်စရာမလိုတော့ပါဘူး။ လန်အာက ကိုယ်ဝန်ရဖို့ တော်တော်ခက်ခဲခဲ့ရတာဆိုတော့ ကျွန်မလည်း စိတ်ပူမိရုံတင်ပါ"

"ဒါကတော့ သဘာဝပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူမ ကြည့်ရတာ အဆင်ပြေပါတယ်။ အော့အန်တာမျိုးလည်း မရှိဘူး၊ အကုန်စားနိုင်တယ်။ ဒါက အရာအားလုံးထက် ပိုကောင်းတာပေါ့"

သူတို့ စကားပြောနေကြစဉ်မှာပင် လော့လန်သည် ကြက်ဥနှစ်လုံး စားပြီးသွားကာ ထမင်းကြော်ဆန်ပြုတ် ပန်းကန်လုံးတစ်ဝက်ကိုလည်း ကုန်အောင် သောက်လိုက်ပြီဖြစ်သည်။ ကိုယ်ဝန်ဆောင်အမျိုးသမီး အများစုမှာ နံနက်ပိုင်း ပျို့အန်ခြင်းဝေဒနာ ခံစားရပြီး ဘာမှမစားနိုင်ကြသော်လည်း သူမမှာမူ အစားအသောက် အလွန်ကောင်းနေပြီး အရာအားလုံးကို အရသာရှိရှိ စားနေခဲ့သည်။ သို့သော် စားပြီးသွားသောအခါ သူမ၏ ဗိုက်ထဲတွင် အနည်းငယ် မအီမသာဖြစ်လာသဖြင့် လမ်းလျှောက်ရန် လိုအပ်လာခဲ့သည်။

"အစ်မ၊ စိတ်မပူပါနဲ့။ တပ်မဟာထဲက သတင်းတွေအကြောင်းပဲ ပြောရအောင်။ မကြာသေးခင်က ဖြစ်ပျက်နေတဲ့ ရုတ်ရုတ်သဲသဲတွေက ဘာသက်ရောက်မှုရှိလဲ"

"ဘာမှမရှိပါဘူး။ ဩော်... မြေရှင်တွေကို ပြန်တိုက်ထုတ်နေကြပြီလို့တော့ ပြောကြတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့က မြေရှင်တွေမှမဟုတ်တာ၊ ငါတို့နဲ့ မဆိုင်ပါဘူး"

သူတို့၏ တပ်ရင်းတွင် မြေရှင်များ အမှန်တကယ်ရှိခဲ့ပြီး ထိုမိသားစု၌ သားတစ်ယောက်တည်းသာ ရှိပုံရသည်။ သူသည် လွန်ခဲ့သောနှစ်ပေါင်းများစွာက မြစ်ထဲတွင် ရေနစ်သေဆုံးခဲ့ပြီး ယခုအခါ အဘိုးအိုနှင့် အဘွားအို နှစ်ဦးတည်းသာ နေထိုင်ကြသည်။