အခန်း (၅၈)

ခေတ္တမျှ နေထိုင်ပြီးနောက် လော့မေသည် အိမ်သို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။ အမေကျိုးသည် မွန်းလွဲပိုင်းတစ်လျှောက်လုံး စိတ်မကောင်းဖြစ်နေခဲ့ပြီး အိမ်အပြန်လမ်းတွင်လည်း စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောခဲ့ပေ။ အိမ်ရောက်သောအခါ သူမသည် လော့လန်၏ စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေသော အကြည့်များကို ရင်ဆိုင်ရင်း သူမအတွက် နို့ကို အမြန်ဖျော်ပေးခဲ့သည်။ အမေကျိုးကပင် စတင်၍ ရှင်းပြခဲ့သည်။

"ငါ ပျော်ပါတယ်။ နင့်အဖေသာ ရှိနေရင်၊ သူ အဖိုးဖြစ်တော့မယ်ဆိုတာ သိရင် ဘယ်လောက်တောင် ဝမ်းသာလိုက်မလဲလို့ စဉ်းစားနေမိလို့ပါ"

လော့လန်သည် မည်ကဲ့သို့ ပြန်ဖြေရမည်ကို မသိသဖြင့် တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့်သာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူမ၏ ယောက္ခမဖြစ်သူ၏ သတင်းအစအန မသိရခြင်းမှာ သူမအား စိုးရိမ်ပူပန်စေသည်။ သူ သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်လျှင်ပင် သတင်းတစ်ခုခုရရှိပါက ကောင်းပေလိမ့်မည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ဝမ်းနည်းမှုမှာ ခေတ္တခဏသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ယခုမူ သက်ကြီးရွယ်အိုများနှင့် ပတ်သက်သည့် အကြောင်းအရာတစ်ခုခုကို ကြားရတိုင်း သူမသည် သူ့ကို မတွေးဘဲ မနေနိုင်ဖြစ်နေခဲ့သည်။

"ငါ့အတွက် စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါ အဆင်ပြေပါတယ်။ အတွေးလွန်သွားလို့ပါ။ အခု ကြက်ဥတွေလည်း ရှိပြီဆိုတော့ ညစာအတွက် ကြက်သွန်မြိတ် ပေါက်စီ လုပ်ပေးမယ်လေ"

"ဒီလိုရာသီမှာ ကြက်သွန်မြိတ်က ဘယ်ကရမှာလဲ"

"နွေရာသီတုန်းက အခြောက်လှန်းထားတာတွေလေ"

ဆောင်းတွင်းကာလ အလယ်တွင် မွှေးကြိုင်သော ကြက်သွန်မြိတ် ပေါက်စီများကို စားရခြင်းမှာ စားကောင်းသောက်ဖွယ် တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ အမေကျိုးသည် အများကြီး မလုပ်ခဲ့ပေ။ သူမသည် အစာသွတ်ထဲတွင် တို့ဟူး သို့မဟုတ် ခေါက်ဆွဲညှပ်များ မထည့်ဘဲ ကြက်သွန်မြိတ်နှင့် ကြက်ဥကိုသာ ထည့်ခဲ့ရာ လတ်ဆတ်သောရနံ့ကို ရရှိစေသည်။

ကျိုးကျွင်းဟွေ့သည် မွှေးကြိုင်လှသော ရနံ့ကြောင့် တံတွေးကို အသာအယာ မျိုချလိုက်မိသော်လည်း ဘာမှမပြောဘဲ သူမအတွက် ဆန်ပြုတ်ကိုသာ ခပ်ယူသောက်လိုက်သည်။ သူမ၏ ယောက်မတွင် ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး သူတို့၏ အမေမှာလည်း ပိုကောင်းမွန်လာပုံရသည်။ မိသားစုထဲတွင် အသက်သစ်တစ်ခု ရောက်ရှိလာခြင်းက သူမအား စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အထောက်အပံ့ဖြစ်စေပြီး သားသမီးဆုံးရှုံးခဲ့ရသည့် နာကျင်မှုမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည်သက်သာလာစေလိမ့်မည်ဟု ဆရာဝန်က ပြောခဲ့သည်။

နောက်တစ်နေ့ တနင်္လာနေ့တွင် လော့လန်သည် ရုံးခန်းသို့ ဝင်လာသောအခါ ညွှန်ကြားရေးမှူးမှာ ထပ်မံ၍ ပျက်ကွက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"အစ်မလျို၊ ညွှန်ကြားရေးမှူး ဘာဖြစ်လို့လဲဟင်"

"သူ့အမေ ရုတ်တရက် ဆုံးသွားလို့လေ၊ သူ တစ်ပတ် ခွင့်ယူထားတယ်"

"ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရုတ်တရက်ကြီး ဆုံးသွားရတာလဲ"

"ဘယ်သူသိမှာလဲ။ စကားပြောနေရင်း ရင်ဘတ်အောင့်တယ်လို့ ပြောပြီး လှဲချလိုက်တာ အသက်မပါတော့ဘူးလို့ ပြောကြတာပဲ"

"အို... ဘုရားရေ၊ လူ့အသက်ဆိုတာ တစ်ခါတလေ တော်တော်လေး နုနယ်တာပဲနော်"

"အမှန်ပဲ"

ညွှန်ကြားရေးမှူး၏ အမေမှာ အသက် ၆၀ ပင် မပြည့်သေးပေ။ သူမ၏ ရုတ်တရက် သေဆုံးမှုမှာ ဘဝသည် မည်မျှ ခန့်မှန်းရခက်ကြောင်း လူတိုင်းကို သတိပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ယခုအခါ ရုံးခန်းတွင် သူတို့နှစ်ဦးတည်းသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ နံနက်ပိုင်းတွင် အစ်မလျိုသည် အစည်းအဝေးသွားခဲ့ပြီး အနည်းငယ် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲဟင်"

"အထက်က ညွှန်ကြားချက်တွေကို သွားပြောပြဖို့ နယ်ဘက်ကို သွားကြရမယ်"

"ဘယ်တော့ သွားရမှာလဲ"

"မနက်ဖြန်လေ။ နင် လိုက်နိုင်ပါ့မလား။ မလိုက်နိုင်ရင် ငါတစ်ယောက်တည်း သွားလိုက်ပါ့မယ်"

"ရပါတယ်၊ ကျွန်မ ကျန်းမာရေး ကောင်းနေတာပဲ"

သူမသည် သူမ၏ အလုပ်ကို ပျော်ရွှင်စွာ လုပ်ကိုင်နေစဉ် တစ်နေ့တွင် သူမ၏ ဘောင်းဘီများမှာ တစ်ထည်မှ ဝတ်၍မရတော့ကြောင်း ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်သည်။ တစ်ထည်မှကို ဝတ်မရတော့ခြင်း ဖြစ်သည်။ နံနက်စောစောတွင် သူမသည် အဝတ်အစားများကို လိုက်ဝတ်ကြည့်နေစဉ် ကျိုးချင်းရှန်က သူမ၏ အနည်းငယ် ထွက်နေသော ဝမ်းဗိုက်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် မပြုံးဘဲ မနေနိုင်ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

"ဘောင်းဘီအသစ် ချုပ်ရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီပဲ"

"သုံးလပဲ ရှိသေးတာကို၊ ဘာလို့ ဗိုက်က ဒီလောက်ကြီးနေရတာလဲ"

"ကလေးက ကြီးလာတာကိုး။ ဗိုက်ကြီးလာတာက ပုံမှန်ပဲ မဟုတ်လား"

“ဟုတ်ပါပြီ” သူမသည် ဆွယ်တာကို ချထားလိုက်ပြီး သူမ၏ ဗိုက်ကို ကိုင်ကာ ဧည့်ခန်းမဆောင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ “အမေ၊ သမီးဘောင်းဘီတွေက အရမ်းကျပ်နေလို့ ဝတ်လို့မရတော့ဘူး။ သမီးအတွက် နည်းနည်းလောက် ချဲ့ပေးလို့ ရမလား"

အမေကျိုးက ရယ်မောလိုက်သည်။"ရတာပေါ့၊ ချွတ်ထားခဲ့လေ၊ အမေ ပြင်ပေးပါ့မယ်"

"အမေ၊ ငါးလလောက်မှ ဗိုက်က သိသာတာ မဟုတ်လား။ အခု သုံးလပဲ ရှိသေးတာကို ဘာလို့ ဘောင်းဘီတွေ ကျပ်နေတာလဲ"

"ငါးလဆိုတာက လူတွေက တစ်ချက်ကြည့်လိုက်တာနဲ့ သိသာတဲ့ အချိန်ကို ပြောတာပါ။ ဒါပေမဲ့ ပုံမှန်အားဖြင့် နှစ်လ သုံးလဆိုရင် ဗိုက်က စပြီး ပူထွက်လာတာဆိုတော့ ဘောင်းဘီတွေ ကျပ်လာမှာ သေချာတာပေါ့"

"အင်း... အတင်းဝတ်ရင်တော့..." သူမ အတင်းကြိုးစားလျှင် ကြယ်သီးများ တပ်နိုင်သေးသော်လည်း အတွင်းရှိကလေးအား ညှစ်မိမည်ကို စိုးရိမ်နေခဲ့သည်။

"အဲဒီလို မလုပ်နဲ့။” အမေကျိုးက ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောလိုက်သည်။ “ကလေး ကြီးထွားဖို့ နေရာအလုံအလောက်ရှိအောင် အဝတ်အစား ပွပွလေးတွေပဲ ဝတ်ရမယ်"

"ဟုတ်ကဲ့၊ သမီးလည်း အဲဒီလိုပဲ တွေးနေတာ"

သူတို့ စကားပြောနေကြစဉ် ကျိုးကျွင်းဟွေ့သည် အခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။

"အစ်မတို့အတွက် သတင်းကောင်းတစ်ခု ရှိတယ်"

လော့လန်က မေးလိုက်သည်။ "ဘာ သတင်းကောင်းလဲ"

"ကျွန်မ လက်ထပ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ"

အမေကျိုးက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် လှည့်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "ဒါ ဘယ်တုန်းကဖြစ်တာလဲ။ ဘယ်သူလဲ"

ကျိုးကျွင်းဟွေ့သည် အေးအေးဆေးဆေးပင် ထိုင်ချလိုက်သည်။ "လွန်ခဲ့တဲ့ရက်ပိုင်းက အစ်မကြီးတစ်ယောက် ပြောပြတာလေ။ သူက အဲဒီအစ်မကြီးရဲ့ ဝမ်းကွဲမောင်တစ်ယောက်တဲ့။ မြို့စွန်မှာနေပြီးတော့ သမီးတို့စက်ရုံမှာ အလုပ်လုပ်တယ်။ သမီး သူ့ကိုလေ့လာကြည့်နေတာ တစ်လလောက်ရှိပြီ။ သူက လူကောင်းတစ်ယောက်လို့ သမီးထင်တယ်"

"သူ့မိသားစုက ဘာအလုပ်လုပ်လဲ။ စက်ရုံမှာ အမြဲတမ်းဝန်ထမ်းလား၊ ယာယီဝန်ထမ်းလား။ နင်တို့ လက်ထပ်ပြီးသွားရင် ဘယ်မှာနေကြမလဲ။ နင် သူ့အိမ်ကို ရောက်ဖူးပြီလား။ သူ့မိသားစုကရော ဘယ်လိုသဘောရလဲ"

လော့လန်၏ မေးခွန်းများသည် ရှင်းလင်းပြတ်သားပြီး အမေကျိုးသိချင်နေသည့် အရာအားလုံးပါဝင်နေသည်။ အမေကျိုးသည် သူမ၏သမီးဖြစ်သူ နောက်ထပ်ချောက်ကမ်းပါးထဲ ထပ်ကျသွားမည်ကို စိုးရိမ်စွာဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"သူက အမြဲတမ်းဝန်ထမ်းပါ။ သူ့မိသားစုက လယ်လုပ်တယ်။ တပ်မဟာမှာ အလုပ်လုပ်ကြတာ။ သူ့မိသားစုမှာ မောင်နှမလေးယောက်ရှိတယ်။ အစ်မကြီးနှစ်ယောက်ကတော့ အိမ်ထောင်ကျသွားပြီ။ ပြီးတော့ အထက်တန်းကျောင်းတက်နေတဲ့ ညီလေးတစ်ယောက်ရှိသေးတယ်။ အိမ်က သိပ်တော့မကျယ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူက ကိုယ့်ခြေထောက်ပေါ်ကိုယ် ရပ်တည်နိုင်ပါတယ်။ သမီးတို့ လက်ထပ်ရင်နေဖို့ စက်ရုံကနေ အခန်းတစ်ခန်းရအောင် သူစီစဉ်ထားပြီးပြီ"

"သူ့ရုပ်ရည်က ဘယ်လိုနေလဲ"

"အမေရယ်၊ ဒီအပတ် ပိတ်ရက်ကျရင် သူလာလိမ့်မယ်၊ အဲဒီအခါကျရင် အမေကိုယ်တိုင် ကြည့်လိုက်ပေါ့"

အမေကျိုးသည် ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။ "နောက်ဆုံးတော့လည်း ယောက်ျားတစ်ယောက်ရဲ့ ရုပ်ရည်က သိပ်အရေးမကြီးပါဘူး။ ပြင်းထန်တဲ့ အပြစ်အနာအဆာတွေ မရှိသရွေ့ အဆင်ပြေပါတယ်။ နေထိုင်ရေးကလည်း အဆင်ပြေသွားပြီ၊ သူ့မိသားစုကလည်း သဘောတူတယ်ဆိုတော့ ဒီတစ်ခါတော့ ပြဿနာဘာမှ မရှိနိုင်လောက်ပါဘူးလေ"

လော့လန်က တိုးညှင်းသောအသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "မင်္ဂလာဆောင်ကို ဘယ်လိုလုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားလဲ"

ကျိုးကျွင်းဟွေ့က သူမ ယောက်မဖြစ်သူ ဆိုလိုသည့်အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်လိုက်သည်။

"မိသားစုဘက်က ဘာမှပြင်ဆင်ပေးစရာ မလိုပါဘူး။ ကျွန်မတို့ တတ်နိုင်သလောက်ပဲ လုပ်မှာပါ။ တစ်ယောက်အိပ် အိပ်ရာ နှစ်ခုကိုပူးလိုက်မယ်၊ ပြီးတော့ စားပွဲဟောင်းတစ်လုံးကို ဗီဒိုအနေနဲ့ သုံးမယ်။ ထမင်းစားဖို့အတွက် စတုရန်းပုံစားပွဲတစ်လုံး ဝယ်လိုက်ရင် လုံလောက်ပါပြီ"

"အေးပါ၊ ဒီအပတ် ပိတ်ရက် သူအလည်လာတဲ့အထိ စောင့်ကြည့်ကြတာပေါ့"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

ကျိုးကျွင်းဟွေ့သည် အသက်နှစ်ဆယ့်နှစ်နှစ်ရှိပြီဖြစ်ရာ အလွန်ကြီးလှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ သို့သော် သင့်လျော်သောအဖော်ကို ရှာတွေ့ခဲ့ပါက လက်ထပ်ခြင်းသည် ကောင်းသောအရာတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်သည်။ မိသားစုက သူမ၏အစီအစဉ်များကို သိသွားပြီးနောက်တွင်၊ ပိတ်ရက်၌ ကျိုးကျွင်းဖန်ကို သူမ၏အစ်ကိုဖြစ်သူက အိမ်သို့ခေါ်လာခဲ့သည်။

"အမေ အကြွေးတင်နေတဲ့ အသားလက်မှတ်တွေကို ခုလေးတင် ဆပ်လို့ပြီးတာ၊ အခု နောက်ထပ် နှစ်လစာ ထပ်ငှားရဦးမယ်။ အမေ ဒီအသားတချို့ကို သမီးစားဖို့ ချန်ထားပေးမယ်"

အမေကျိုးက ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် အသားများကို သိမ်းဆည်းရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း၊ လော့လန်က အမြန်လှမ်းတားလိုက်သည်။ "အမေ၊ ဟိုတစ်ခေါက်ကဟာတွေလည်း အကုန်စားပြီးသွားပြီ၊ ဘာမှအလဟဿ မဖြစ်ပါဘူး။ သမီး နို့မှုန့်တွေ၊ ဘီစကွတ်တွေ စားနေတာဆိုတော့ ကြည့်ပါဦး၊ သမီးရဲ့ မျက်နှာအသားအရေက ဘယ်လောက်တောင် ကောင်းနေလဲလို့။ သမီး ကျန်းမာရေး အရမ်းကောင်းနေလို့ အလုပ်ထဲက အစ်မတစ်ယောက်ဆိုရင် အားကျနေတာ၊ သမီးက ကိုယ်ဝန်ဆောင်ထားလို့ ပိုလှလာတယ်တဲ့။ အမေ အသားတွေ ချန်ထားပေးစရာ မလိုပါဘူး"

"ဒါပေမဲ့..." ယခုခေတ်ကာလတွင် ကောင်းမွန်သော အစားအစာများများစားစား မရှိလှဘဲ လစဉ်ရိက္ခာများမှာလည်း အကန့်အသတ်ဖြင့်သာရှိသည်။ သူမ၏ ချွေးမဖြစ်သူမှာ ကိုယ်ဝန်ရှိနေသဖြင့် ကောင်းမွန်သော အစားအစာအချို့ကို ချန်ထားပေးချင်နေမိသည်။

"အကုန်လုံး ချက်လိုက်ရအောင်၊ သမီး စားချင်နေပြီ။ ဒီနေ့တော့ စားကောင်းသောက်ကောင်းလေး စားကြရအောင်"

"အေးပါ၊ အမေ အကုန်ချက်လိုက်ပါ့မယ်"

ထိုအမျိုးသမီးသည် စဉ်းတီတုံးပေါ်တွင် အသားများကိုတင်လိုက်ပြီးနောက် လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"လန်အာ၊ အပြင်ကိုထွက်နေလိုက်၊ ဒီထဲမှာ မနေနဲ့"

"ဟုတ်ကဲ့"

ကျိုးချင်းရှန် သူ့ညီမကို ခေါ်လာပြီးနောက်တွင် မောင်နှမနှစ်ယောက်သည် ကူညီရန် မီးဖိုချောင်ထဲသို့ ဝင်သွားကြသည်။ လော့လန်ကတော့ ဘေးဘက်အခန်းလေးထဲတွင် သက်သောင့်သက်သာ ဝင်ထိုင်နေလိုက်သည်။ မကြာမီတွင် ကျိုးချင်းရှန်သည် ဖျော်ထားသော ဆီးသီးလက်ဖက်ရည်တစ်ခွက် ယူလာပေးစဉ် သူမ သိုးမွှေးထိုးနေသည်ကို သတိပြုမိသွားကာ သိချင်စိတ်ဖြင့် အကြိမ်အနည်းငယ်မျှ လှမ်းကြည့်နေခဲ့သည်။

"မိန်းမ၊ အဲဒါ ကလေးအတွက်လား"

"အင်း။ ရှင့်အတွက် သုံးပြီး ပိုနေတဲ့ ချည်မျှင်လေးတွေရှိတယ်၊ အဲဒါကို တခြားအစအနလေးတွေနဲ့ ရောပြီး ကလေးအတွက် ဆွယ်တာအင်္ကျီလေး လုပ်ပေးလို့ရတယ်"

ဤသို့ပြောပြီးနောက်တွင် သူမ၏ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ၊ ခင်ပွန်းဖြစ်သူက အဖုံးဖွင့်ပေးထားပြီးဖြစ်နေသည်။

"ဆီးသီးနီ လက်ဖက်ရည်လေ။ မင်း ပါးစပ်ပျက်နေတယ်ဆိုလို့ ကိုယ် သကြားညို နည်းနည်းထည့်ထားတယ်"

"ကျေးဇူးပါပဲ။ သောက်ပြီးသွားရင် ဆီးသီးတွေပါ စားလိုက်မယ်"

သူက သူမ၏ ဗိုက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ "ဗိုက်က ပိုကြီးလာသလိုပဲနော်"

"ဟုတ်တယ်ထင်တယ်။ အင်္ကျီတွေတောင် ကြပ်နေပြီ"

"အင်္ကျီအသစ်တွေ ချုပ်ဖို့လိုနေပြီ၊ မဟုတ်ရင် နောက်နှစ်ရောက်တဲ့အခါ မင်းဗိုက်က ပိုကြီးလာပြီး ဝတ်စရာဘာမှ ရှိတော့မှာမဟုတ်ဘူး"

လပြက္ခဒိန်အရ ဒွါဒသမမြောက်လဖြစ်ပြီး၊ သူတို့စကားပြောနေစဉ်မှာပင် အပြင်ဘက်၌ နှင်းများ စတင်ကျဆင်းလာခဲ့သည်။ အိမ်တွင်းရှိ ကျောက်မီးသွေးမီးဖိုလေးမှာ နွေးထွေးစွာ တောက်လောင်နေပြီး၊ ယခုနှစ်တွင် သူတို့သည် မီးခိုးခေါင်းတိုင်ကို အသစ်လဲလှယ်ထားခဲ့ကြသည်။

"ရာသီဥတု ပူလာတဲ့အချိန်ကျရင် ရှိတဲ့အရာတွေနဲ့ပဲ အဆင်ပြေအောင် နေလိုက်ပါ့မယ်။ မဟုတ်ရင် အင်္ကျီက အရမ်းချောင်နေရင် ကလေးမွေးပြီးတဲ့အခါ ဝတ်လို့မရတော့ဘဲ နေလိမ့်မယ်"

"ခြေထောက် စိမ်ချင်သေးလား။ ကိုယ်ရေသွားယူပေးမယ်"

"မလိုပါဘူး။ စကားအရမ်းမများဘဲ အမေ့ကို ဟင်းသွားကူချက်ပေးဖို့ မီးဖိုချောင်ကို မြန်မြန်သွားပါတော့"

"အေးပါကွာ"

အမျိုးသားဖြစ်သူမှာ တံခါးအပြင်သို့ ထွက်သွားစဉ် ပြုံးနေခဲ့သည်။ သူသည် ကိုယ်ဝန်ဆောင်ခြင်းအကြောင်းကို သိပ်မသိသော်လည်း၊ အလုပ်ခွင်ရှိ ကလေးမွေးဖူးသော အမျိုးသမီးများထံမှ အချက်အလက်အချို့ကို စုဆောင်းရရှိထားခဲ့သည်။ ကိုယ်ဝန်ရင့်လာသည့် နောက်ပိုင်းကာလများတွင် ရှိတာလေးဖြင့် အဆင်ပြေအောင်နေလျှင် ရပါသည်၊ သို့မဟုတ်ပါက ကလေးမွေးဖွားပြီးသောအခါ ဝတ်စရာအင်္ကျီမရှိဖြစ်လျှင် အလဟဿဖြစ်သွားလိမ့်မည်ဟု ၎င်းတို့က ပြောခဲ့ကြသည်။

နှင်းပွင့်များက လှပကျော့ရှင်းစွာ ကျဆင်းလာပြီး မကြာမီမှာပင် မြေပြင်တစ်ခုလုံးကို အဖြူရောင်ဖုံးလွှမ်းသွားစေခဲ့သည်။ ယင်းအပေါ်၌ လမ်းလျှောက်သည့်အခါ ခြေအောက်မှ ကြွပ်ကြွပ်မည်သော အသံများထွက်ပေါ်နေပြီး၊ အပြင်ဘက်တွင် သတိထားသွားလာရန် ကျိုးချင်းရှန်က သူ၏အမေဖြစ်သူကို သတိပေးလိုက်သည်။

ကျိုးအမေက နောက်သို့လှည့်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "နှင်းတွေ အတော်ကျတာပဲ။ နှစ်သစ်ကူး ပြန်ရောက်လာတော့မယ်"

ကျိုးချင်းရှန်က သူ့အမေသည် ဖခင်နှင့် ညီငယ်ဖြစ်သူတို့အား လွမ်းဆွတ်နေကြောင်းသိသဖြင့် နှစ်သိမ့်ပေးချင်လာသည်။ "အမေ..."

"အမေ အဆင်ပြေပါတယ်။ အတိတ်ကို နည်းနည်း သတိရသွားလို့ပါ။ အချိန်တွေက တကယ် မြန်လွန်းတယ်နော်"

သူမ၏ ခင်ပွန်းဖြစ်သူ ကွယ်လွန်သွားပြီဟုပင် သတ်မှတ်ကာ၊ သူ၏သတင်းကြားရမည့် မျှော်လင့်ချက်ကို စွန့်လွှတ်ထားခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ သားငယ်ဖြစ်သူနှင့် ပတ်သက်သည့် ပြဿနာမှာလည်း ပြေလည်သွားပြီဖြစ်၍ လွှတ်ချရမည့်အချိန်ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။ သေလွန်သူများက ထွက်ခွာသွားကြပြီဖြစ်ပြီး၊ ကျန်ရစ်သူများက ဆက်သက်ရှင်နေထိုင်သွားကြရမည်ဖြစ်သည်။

"ကလေးအတွက် အင်္ကျီချုပ်ဖို့ အဝတ်စတချို့ ဖြတ်ရမလား စဉ်းစားနေတာ၊ ဒါပေမဲ့ ယောက်ျားလေးလား မိန်းကလေးလား ဆိုတာ အမေ မသိဘူးဖြစ်နေတယ်"

"ယောကျ်ားလေးရော မိန်းကလေးပါ ဝတ်လို့ရတဲ့ အင်္ကျီတွေ ချုပ်လိုက်လို့မရဘူးလား"

"အဲ့ဒီလိုဆိုရင်တော့..." အမေကျိုးသည် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်သည်။ "မိုးပြာရောင်လေး ချုပ်လိုက်မယ်လေ၊ အဲဒါဆို ယောကျ်ားလေးရော မိန်းကလေးပါ ဝတ်လို့ရတယ်။ ပြီးတော့ စောင်လေးတစ်ထည်လည်း ပြင်ဆင်ထားဖို့ လိုဦးမယ်"

"မနက်ဖြန်ကျရင် အလုပ်ဌာနက လက်မှတ်တွေ ထုတ်ပေးလိမ့်မယ်၊ လိုတာတွေသာ ဝယ်လိုက်ပါ။ လန်အာက ဗိုက်ပိုပိုကြီးလာမှာပြီးတော့ အတွေ့အကြုံလည်း မရှိသေးဘူးလေ"

"ဒါပေါ့၊ အမေပဲ လုပ်ပေးမှာပေါ့။ အဖွားတစ်ယောက်အနေနဲ့ ဒီဟာတွေကို ပြင်ဆင်ပေးဖို့က အမေ့တာဝန်လေ။ နင်တို့တွေ ဘာမှစိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး။ အမေက ဒီအတိုင်း နင်တို့နဲ့ စကားပြောနေတာပါ"

စားပွဲပေါ်တွင် အသားနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ အစုံအလင် ပြင်ဆင်ထားပြီး၊ အမေကျိုးသည် စိုးရိမ်စိတ်နှင့် မျှော်လင့်ချက်များ ရောပြွမ်းလျက် သူမ၏အနာဂတ် သမက်ဖြစ်လာမည့်သူ ရောက်ရှိလာမည်ကို ပြင်ဆင်စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ ထိုသူကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် အလွန်လိုက်ဖက်ညီသူတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း တွေးလိုက်မိသည်။

ထိုလူငယ်လေးသည် ကျိုးချင်းရှန်ထက် အနည်းငယ် အရပ်ပုသော်လည်း၊ တက်ကြွသည့် အသွင်အပြင်မျိုးရှိသည်။ သူသည် သူ၏အိမ်မှ မုန့်များနှင့် မက်မွန်သီးခြောက် တစ်အိတ်ကို ယူလာခဲ့သည်။

"မရီးမှာ ကိုယ်ဝန်ရှိနေတယ်လို့ ကြားလို့၊ ဒီအချဉ်အချို သစ်သီးလေး ယူလာခဲ့တာပါ။ ရေစိမ်သောက်ရင် ကောင်းတယ်။ ဖုန်နည်းနည်းတော့ ကပ်နေတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မစိမ်ခင် ရေအေးလေးနဲ့ အရင်ဆေးချလိုက်လို့ ကျွန်တော့အမေက ပြောလိုက်ပါတယ်"

လတ်တလောတွင် လော့လန်သည် အစားအသောက်ပျက်နေသလို ခံစားနေရပြီး၊ စိမ်သောက်ရန် တစ်ခုခုဝယ်ပေးဖို့ စနစ်ကို တောင်းဆိုမည်ဟု စဉ်းစားနေဆဲမှာပင် သူက ဒီအရာများကို အိမ်တိုင်ရာရောက် ယူလာပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤသို့ အသိဉာဏ်မြင့်သော လူငယ်လေးအား အလွန်သဘောကျသွားကာ သူမက ဝမ်းသာအားရ လက်ခံလိုက်သည်။

"တစ်ခုခုကို စိမ်သောက်ရမလားလို့ စဉ်းစားနေတာ။ ရိုးရိုးရေကို လုံးဝသောက်လို့ မဝင်ဘူးဖြစ်နေတာ။ ဒါဆို ကွက်တိပဲ၊ ကျေးဇူးပါနော်"

"အိမ်မှာက နည်းနည်းလေးပဲ ပိုတော့တာဆိုတော့ မရီး သဘောမကျမှာ စိုးတာနဲ့ အများကြီး မယူလာခဲ့တာပါ"

"ဒါဆိုရင်ကို အများကြီးပါပဲ။ လာ၊ ထိုင်ပါဦး၊ ဖြည်းဖြည်းချင်း စကားပြောကြတာပေါ့"

လူငယ်လေးသည် နေအိမ်ကိစ္စကို ဖြေရှင်းထားပြီးဖြစ်ကာ သူ၏မိဘများကလည်း ကျိုးကျွင်းဟွေ့ကို အလွန်သဘောကျနေကြသည်။ သို့သော်လည်း သူတို့ အချင်းချင်း မဆုံတွေ့ရသေးသောကြောင့်၊ အရာရာကို သေချာအောင်လုပ်မည်ဆိုပါက သူ၏အိမ်သို့ အလည်သွားရန် အခွင့်အရေးတစ်ခု ရှာရမည်ဖြစ်သည်။

ညစာစားနေစဉ်အတွင်း သူသည် အတော်လေး ဣန္ဒြေစောင့်နေကာ ဝက်နံရိုးတစ်ပိုင်းကိုသာ စားခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ဟင်းသီးဟင်းရွက်များကိုသာ ကောက်စားနေခဲ့သည်။ ၎င်းပြင် မုန်လာဥဖြူစားရသည်ကို နှစ်သက်ကြောင်းလည်း ပြောခဲ့သည်။

"ဆောင်းရာသီမှာ မုန်လာဥဖြူစားတာက ဂျင်ဆင်းစားရသလိုပါပဲ၊ ကောင်းတဲ့အရာတစ်ခုပါ။ ဒါပေမဲ့ မုန်လာဥဖြူက ခန္ဓာကိုယ်အားနည်းတဲ့ ကိုယ်ဝန်ဆောင်သည်တွေနဲ့တော့ မသင့်တော်ဘူး" သူက လော့လန်ထံသို့ ဝက်နံရိုးများကို လှမ်းပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။ "မရီး၊ အသားများများစားသင့်တယ်။ ကိုယ်ဝန်ဆောင်တွေက အာဟာရပိုလိုတယ်လေ။ သက်ရှိလေးတစ်ခုကို ပြုစုပျိုးထောင်နေတာဆိုတော့ အသားတွေ လိုအပ်တယ်ဗျ"

ဤလူငယ်လေးသည် စကားပြောဆိုရာတွင် အတော်လေး ပိုင်နိုင်ပြီး ကျိုးချင်းရှန်ထက်ပင် စကားပြော ပိုကောင်းသေးသည်။ သူသည် အိမ်ထောင်ပြုခြင်းဟူသည် ဘယ်လိုအရာဖြစ်ကြောင်း နားလည်ထားပြီး လိုအပ်သည့်အရာများကို ဦးဆောင်ကာ စီစဉ်တတ်သည်။ သူ၏စကားများက နားဝင်ပီယံရှိလှပြီး မိသားစုက သူ့အပေါ်ထားရှိသည့် ပထမဆုံး အမြင်မှာလည်း အလွန်ကောင်းမွန်ခဲ့သည်။