ဇာတ်သိမ်း

မွန်းလွဲပိုင်းတွင် လော့လန် အလုပ်မှ အိမ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ သူမ၏ အိမ်တံခါးဝတွင် အမျိုးသားတစ်ဦး ရပ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုအမျိုးသားမှာ အသက် ငါးဆယ် သို့မဟုတ် ခြောက်ဆယ်ခန့်ရှိပြီး သပ်ရပ်သန့်ရှင်းစွာ ဝတ်စားထားသည်။

သူမ၏ အသံကို ကြားသောအခါ ထိုအမျိုးသားက လှည့်ကြည့်လာခဲ့သည်။ သူမသည် ရုတ်တရက် သူ့ကို ရင်းနှီးနေသလို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ သူ မည်သူဖြစ်သည်ကို အမြန်ပင် သဘောပေါက်သွားကာ သူ့ကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်သော်လည်း မည်သို့ပြောရမည်မှန်း မသိဖြစ်နေသည်။

"ဘယ်သူ့ကို ရှာနေတာလဲ"

အမျိုးသားက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မေးသည်။ "ဦးလေးက ကျိုးချင်းရှန်ရဲ့ အဖေလား"

"ဟုတ်ပါတယ်။ သူ့မိသားစုက ဘယ်မှာလဲ။ ကျွန်တော် အိမ်နီးချင်းတွေကို သွားမေးမလို့ပဲ။ မင်းက အိမ်နီးချင်း အသစ်လား"

"ကျွန်မက ဦးလေးရဲ့ ချွေးမပါ"

“အမ်?” အမျိုးသား၏ အကြည့်သည် သူမ၏ ဗိုက်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး၊ သူ မရှိခိုက်တွင် သားဖြစ်သူမှာ အိမ်ထောင်ကျသွားရုံသာမက၊ သူ မြေးပါ ရတော့မည်ဖြစ်ပုံရသည်။ နှစ်ထပ်ကွမ်း ပျော်ရွှင်မှုက သူ့ကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး ခေတ္တမျှ ဘာပြောရမှန်းပင် မသိဖြစ်သွားခဲ့သည်။

သူမသည် အထဲသို့ ဝင်သွားပြီး ရေတစ်ခွက် ငှဲ့ပေးပြီးနောက် မိသားစုအခြေအနေများကို စတင်ပြောပြလေသည်။ ထိုအခါမှသာ ထိုအမျိုးသားသည် သူ၏ဇနီးဖြစ်သူမှာ ကပ်ဆိုးများ ဆက်တိုက်ကျရောက်မှုကြောင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြိုလဲသွားခဲ့ရကြောင်း သိရှိသွားခဲ့သည်။

သူ၏သားငယ်လေး မတော်တဆမှုဖြစ်စဉ်က သူ ရှိနေသေးသော်လည်း၊ ကျောင်း၏ ရှင်းလင်းချက်အပေါ်တွင် သူ သံသယရှိခဲ့သည်။ သို့သော် အလုပ်ကိစ္စကြောင့် သူ ခရီးသွားခဲ့ရပြီး စုံစမ်းပေးရန် တစ်ယောက်ယောက်ကို အကူအညီတောင်းခဲ့သည်။ အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ သူ အဝေးသို့ ရောက်နေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း၊ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူ၏ သားအကြီးပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။ အရာအားလုံးက ရှင်းလင်းသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

"မင်းရှန်ကို သွားကြည့်လိုက်ဦးမယ်"

"အရင်စားပါဦး။ စားပြီးရင် ကျွန်မ လိုက်ပို့ပေးပါ့မယ်"

"ကန်တင်းကနေပဲ ထမင်းသွားဝယ်စားလိုက်ပါ့မယ်၊ ထမင်းချိုင့်ပဲ ပေးလိုက်ပါ"

"အိမ်မှာ စားစရာရှိပါတယ်။ အမေ မသွားခင်က အများကြီး လုပ်ပေးသွားတာ။ နွှေးလိုက်ရုံပဲ"

သူမ ယောက္ခမ၏ ပြောပြချက်အရ ယောက္ခထီးဖြစ်သူမှာ ဟင်းချက်မကျွမ်းကျင်ကြောင်း သူမ ကြားဖူးခဲ့သည်။ သို့သော် ကိုယ်ဝန်ဆောင်ချွေးမဖြစ်သူကို ချက်ပြုတ်ခိုင်းမည့်အစား ကန်တင်းမှ အစားအသောက်သွားဝယ်မည်ဟု အကြံပြုနိုင်ခြင်းက သူသည် လူကောင်းတစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်း ပြသနေသည်။

အနည်းဆုံးတော့ သူသည် အမျိုးသမီးများကို နားလည်ပေးနိုင်သူဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ကောင်းသောအချက်ဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သူတို့ အချင်းချင်း အဆင်ပြေပြေ နေထိုင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

"ငါ့ဟာငါပဲ နွှေးလိုက်ပါ့မယ်။ အဲဒီလောက်တော့ ငါ လုပ်နိုင်ပါတယ်"

ဘေးအိမ်မှ အိမ်နီးချင်း ဇနီးသည်က ခြင်းတောင်းတစ်လုံး ကိုင်လာပြီး ရောက်လာကာ မေးလိုက်သည်။

"လော့လန်၊ ထနောင်းပန်းလေးတွေ နည်းနည်းခူးလာတာ။ နင် နည်းနည်း ယူမလား"

အမျိုးသားဖြစ်သူကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမမှာ အံ့သြလွန်း၍ အသက်ရှုမှားသွားခဲ့သည်။

အိမ်နီးချင်းအမျိုးသမီးက အံ့အားသင့်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဦးလေး၊ ဦးလေး ပြန်ရောက်လာပြီပေါ့..."

သူတို့သည် ခြံဝင်းတစ်ခုတည်းတွင် အတူနေထိုင်ကြသဖြင့် သဘာဝကျစွာပင် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး မှတ်မိနေကြသည်။ ကျိုးရှီချန်က အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။ "ပြန်ရောက်ပြီပေါ့ဟ!"

ပျောက်ဆုံးနေသော အိမ်နီးချင်းဖြစ်သူ ရုတ်တရက် ပြန်ရောက်လာကြောင်းကို သိလိုက်ရသောအခါ အိမ်နီးချင်းများမှာ စပ်စုချင်လာကြသဖြင့် အလည်လာရောက်ကြသည်။ ကျိုးရှီချန်က သူ၏ မကြာသေးမီက အတွေ့အကြုံများကို ပြန်ပြောပြခဲ့သည်။

"ငါ့ကို တံငါသည်မိသားစုတစ်ခုက ကယ်ဆယ်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ နိုးလာတဲ့အခါ ဘာမှကို မမှတ်မိတော့ဘူး။ အဲဒီနေရာက ခေါင်တဲ့ ကျွန်းတစ်ကျွန်းပေါ်မှာဆိုတော့၊ အဲဒါကြောင့် ဘယ်သူ့ကိုမှ စောစောစီးစီး အကြောင်းမကြားနိုင်ခဲ့တာ"

"အိုး၊ အဒေါ်က ဒီကာလအတွင်းမှာ အများကြီး စိတ်ပူနေခဲ့ရတာ။ ကံကောင်းလို့ ကလေးတွေက လိမ္မာကြလို့ပေါ့။ အဲဒီလိုနဲ့ပဲ သူ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့တာ"

"ငါ့အမှားပါ၊ ငါ့အမှားပါ"

ကျိုးရှီချန်သည် ထိုစကားလုံးများကို အကြိမ်ကြိမ် ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောနေခဲ့ပြီး သူ၏မျက်လုံးများတွင် အပြစ်ရှိသလို ခံစားနေရမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ သူ၏ မိသားစုသည် ကြီးမားလှသော အခက်အခဲများနှင့် ရင်ဆိုင်နေရချိန်တွင် သူတို့၏ အဓိကထောက်တိုင်ကြီးမှာ ပျောက်ဆုံးနေခဲ့သည်။ သူ၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး ကြင်နာတတ်သော ဇနီးဖြစ်သူမှာ မည်မျှလောက်အထိ ဆင်းရဲဒုက္ခခံစားခဲ့ရမည်ကို တွေးကြည့်ရုံမျှဖြင့် သိနိုင်ပေသည်။

အိမ်သို့ ပြန်ရောက်လာသော်လည်း ထိုညက သူ အိပ်မပျော်ဘဲ ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည်။ နံနက်ရောက်မှသာ အနည်းငယ် ငိုက်မျဉ်းသွားခဲ့သည်။ သူ စောစောထကာ မီးဖိုချောင်ရှိ ကျောက်မီးသွေးကို လဲလှယ်ပြီး ထမင်းနွှေးနေခဲ့သည်။ လော့လန်လည်း အိပ်ရာမှ ထလာခဲ့သည်။

"အဖေ၊ ဒီနေ့ ဌာနကို သတင်းသွားပို့ရဦးမယ် မဟုတ်လား"

"ဟုတ်တယ်၊ အလုပ်ပြန်ဝင်ရဦးမယ်"

"မျက်နှာသွားသစ်လိုက်လေ။ ဟင်းနွှေးတာကို သမီးပဲ လုပ်လိုက်ပါ့မယ်"

သူတို့ အချင်းချင်း သိပ်မရင်းနှီးသေးသောကြောင့် သူတို့၏ အပြန်အလှန် စကားပြောဆိုမှုများမှာ တိုတောင်းသော်လည်း လိုအပ်သည်များသာ ဖြစ်သည်။ နံနက်စာစားပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးစလုံး အလုပ်သို့သွားခဲ့ကြသည်။ မွန်းလွဲပိုင်းတွင် ကျိုးကျွင်းဟွေ့နှင့် သူမ၏ ခင်ပွန်းတို့က အခြေအနေကို သိရှိသွားပြီး အလျင်စလို ရောက်လာခဲ့ကြသည်။

ပျောက်ဆုံးနေခဲ့သော ဖခင်ဖြစ်သူ ဘေးကင်းစွာ ပြန်ရောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျိုးကျွင်းဟွေ့သည် သူ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ပြေးဝင်သွားပြီး အသံကျယ်လောင်စွာဖြင့် ငိုကြွေးလိုက်ကာ သူမရင်ထဲတွင် ကြိတ်ခံစားနေရသော ဝမ်းနည်းမှုအားလုံးကို ပေါက်ကွဲထုတ်ပစ်လိုက်တော့သည်။ သူမ၏ ဖခင်က သူမ၏ ကျောကို ညင်သာစွာ ပုတ်ပေးနေပြီး သူ၏မျက်လုံးများတွင်လည်း မျက်ရည်များ ရစ်သိုင်းနေခဲ့သည်။

"အဆင်ပြေပါတယ်၊ အဆင်ပြေပါတယ်၊ အခု အဖေ ပြန်ရောက်နေပြီပဲ"

“အဖေ” ကျိုးကျွင်းဟွေ့က မျက်ရည်များကို သုတ်လိုက်ပြီး မယုံနိုင်သေးသည့်ဟန်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"သမီး အိပ်မက်မက်နေတာ မဟုတ်ပါဘူးနော်"

"မဟုတ်ပါဘူး၊ အဖေ တကယ် ပြန်ရောက်နေတာပါ"

သူ၏ သမီးဖြစ်သူမှာ အိမ်ထောင်ကျသွားခဲ့ပြီး ချွေးမဖြစ်သူတွင်လည်း ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ဤတစ်ကြိမ် အိမ်ပြန်ရောက်လာချိန်တွင် သူသည် ခံစားချက်ပေါင်းစုံဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ သူ့တွင် သားကောင်းတစ်ယောက် ရှိသည်။ သူ၏ သားအကြီးဆုံးသည် အရေးကြီးသောအချိန်တွင် မိသားစု၏ တာဝန်ကို ယူပေးခဲ့သည်။

"ယောက်မကို ကျေးဇူးတင်ရမှာပါ။” ကျိုးကျွင်းဟွေ့က ထိုင်ချပြီး ရှင်းပြသည်။ “အစ်ကိုက အချုပ်ကျနေခဲ့တာ၊ ကံကောင်းလို့ ယောက်မက အရည်အချင်းရှိလို့ပေါ့။ မဟုတ်ရင် အဲဒီလူက သမီးတို့မိသားစုကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်တယ်"

သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်အမှားများကြောင့် စကားပြောသည့်အခါ အချို့သော အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို ချန်လှပ်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် သူမ ပြောပြခဲ့သည့် အချက်များကပင် ကျိုးရှီချန်ကို ချွေးစေးများ ပြန်သွားစေခဲ့သည်။ သူ မရှိသည့်အချိန်အတွင်း မိသားစုတွင် ဤမျှများပြားသော ပြဿနာများ ဖြစ်ပွားလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

"သမီးတို့ ယောက်မအပေါ် ကောင်းကောင်းဆက်ဆံရမယ်နော်။ သူမက မိသားစုအတွက် ကောင်းချီးလေးပဲ"

"အဲဒါကို အဖေ ပြောပြဖို့ လိုသေးလို့လား။ သမီး အခု ယောက်မနဲ့ အဆင်ပြေနေပါပြီ။ ဒါနဲ့၊ သမီး ဟင်းသွားချက်လိုက်ဦးမယ်။ မနက်ဖြန် အမေနဲ့ အစ်ကို ပြန်လာတဲ့အခါ မိသားစုပြန်ဆုံစည်းတဲ့ ညစာစားပွဲ လုပ်ကြမယ်လေ။ အမေ အဖေ့ကို မြင်ရင် သိပ်ပျော်သွားမှာပဲ"

ကျိုးကျွင်းဟွေ့ ဟင်းချက်ရန် ထွက်သွားသောအခါ ကျိုးရှီချန်သည် အခန်းထဲတွင် ခေါက်တုံ့ခေါက်ပြန် လမ်းလျှောက်နေခဲ့သည်။ သူ အဝေးသို့ ရောက်နေစဉ်အတွင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အပြောင်းအလဲများကို သိလိုက်ရခြင်းက သူ တစ်ခြားကမ္ဘာတစ်ခုသို့ ရောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။ သူ၏ သားနှင့် ချွေးမဖြစ်သူတို့ကသာ အခြေအနေများကို မထိန်းသိမ်းခဲ့ပါက သူတို့၏ မိသားစု ပြိုကွဲသွားခဲ့ပြီး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သူ၏ လုပ်ငန်းခွင်မှ ဝမ်းနည်းကြောင်း သဝဏ်လွှာပေးပို့ခဲ့ပြီး သူ့အား လွန်ခဲ့သော ခြောက်လစာ လစာငွေများကို ပြန်လည်ပေးအပ်ခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူ ပြန်လာချိန်တွင် သူ၏ သမီးအငယ်ဆုံးမှာ အခြေအနေ ဆိုးရွားနေပြီး၊ ဇနီးဖြစ်သူမှာ စိတ်မနှံ့ဖြစ်နေကာ၊ သားဖြစ်သူမှာလည်း အချုပ်ကျနေမည်ဆိုပါက ထိုဝမ်းနည်းကြောင်း သဝဏ်လွှာများက ဘာများ အကျိုးရှိနိုင်မည်နည်း။

"ကျေးဇူးတင်စရာပဲ၊ ကျေးဇူးတင်စရာပဲ"

နောက်တစ်နေ့တွင် ကျိုးချင်းရှန်နှင့် သူ၏မိခင်တို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြရာ ကျိုးမိသားစုတစ်စုလုံး ပြန်လည်ဆုံစည်းသွားကြလေသည်။ အမေကျိုးသည် ပျောက်ဆုံးနေသော သူမ၏ခင်ပွန်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရယ်တစ်ဝက် ငိုတစ်ဝက်ဖြင့် အပြေးအလွှားသွားခဲ့သည်။ လော့လန်က ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် မကြိုးစားခဲ့ပေ။ သူမ၏ ခံစားချက်များကို လွတ်လပ်စွာ ဖွင့်ထုတ်ခွင့်ပြုထားလိုက်သည်။

သူမက ကျိုးချင်းရှန် အနီးသို့ တိုးကပ်သွားပြီး တိုးညှင်းစွာ မေးလိုက်သည်။ "ဆေးစစ်တာ ဘယ်လိုအဖြေထွက်လဲ"

"သူမ ကောင်းကောင်းသက်သာလာပါပြီ၊ အခြေခံအားဖြင့် ဆေးသောက်ရပ်လိုက်လို့ရပြီ"

"ဒီတစ်ခါတော့ သူမ လုံးဝကောင်းသွားလောက်ပါပြီ"

ခင်ပွန်းဖြစ်သူ ပြန်ရောက်လာပြီး သူမ၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အားထားရာများ ပြန်ရရှိလာသည့်အတွက် ဘဝက အခက်အခဲများ ပေးလာလျှင်ပင် သူမ ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်မှုရှိလာခဲ့သည်။ ခင်ပွန်းသည်နှင့် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် ပြန်လည်ဆုံတွေ့ပြီးနောက် အဝငိုချလိုက်ပြီး နောက်တစ်နေ့တွင် သူမသည် အပြင်သို့ထွက်ကာ မမွေးဖွားသေးသော မြေးလေးအတွက် အဝတ်အစားများချုပ်ပေးရန် အဝတ်စများစွာကို ဝယ်ယူခဲ့သည်။

"အမေ၊ အများကြီးချုပ်စရာ မလိုပါဘူး"

"ကလေးတွေက ကြီးတာမြန်တယ်၊ တစ်နှစ်သားအရွယ်အထိ ဝတ်လို့ရအောင် တစ်ထည်ချင်းစီကို နည်းနည်းပိုကြီးကြီး ချုပ်ပေးထားမလို့"

လော့လန်သည် ကလေးတစ်ခါမှ မပြုစုဖူးသောကြောင့် ယောက္ခမဖြစ်သူ၏ စီစဉ်မှုများကိုသာ နားထောင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူမ၏ဗိုက် ပိုမိုကြီးမားလာသည်နှင့်အမျှ ကလေး၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ပိုမိုရှင်းလင်းစွာနှင့် မကြာခဏ ခံစားလာရသည်။ ညဘက်များတွင် ကျိုးချင်းရှန်သည် သူမ၏ဗိုက်ပေါ်သို့ မှီကာ ကလေးလေးအတွက် ပုံပြင်များဖတ်ပြလေ့ရှိသည်။

"ဟိုးရှေးရှေးတုန်းက နွေဦးနဲ့ ဆောင်းဦးကာလမှာ ချူဘုရင်က..."

"ရှင်က ဘာလို့ သမိုင်းပုံပြင်တွေကိုပဲ ရွေးဖတ်နေရတာလဲ"

"သမိုင်းဖတ်တာက လူကို ဉာဏ်ပညာရှိစေတယ်လေ"

"ကောင်းပြီ၊ ရှင်ပဲဆက်ဖတ်တော့၊ ကျွန်မ ပင်ပန်းနေပြီမလို့ အိပ်တော့မယ်"

ကလေးက သူမ၏ဗိုက်ထဲတွင် ရှိနေပြီဖြစ်သဖြင့် ကိုယ်ဝန်ဆောင်စဉ် ပညာပေးမှုအပိုင်းကို သူ၏တာဝန်အဖြစ် လွှဲပေးထားလိုက်သည်။ မကြာသေးမီက သူမ၏ဗိုက် ကြီးထွားလာသည်နှင့်အမျှ မည်သည့်အရာကိုမဆို ပြုလုပ်ရန် ပို၍အဆင်မပြေဖြစ်လာခဲ့သည်။ စနေ၊ တနင်္ဂနွေနေ့များတွင် ခေါင်းလျှော်သည်ကိုပင် သူက ကူညီလုပ်ဆောင်ပေးခဲ့ရသည်။

နံနက်ခင်းတွင် သူတို့၏ ခြံဝင်းငယ်လေးထဲ၌ နေရောင်ခြည် ဖြာကျလာချိန်တွင် အိမ်နီးချင်းအစ်ကိုကြီးက သူ ရေနွေးပြင်ဆင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ မစနောက်ဘဲ မနေနိုင်တော့ဘဲ ပြောလိုက်သည်။

"ချင်းရှန်၊ လမ်းထဲက အကောင်းဆုံးမိသားစုကို မဲပေးရရင် မင်းကိုပဲ ငါသေချာပေါက် မဲပေးမယ်ကွာ"

အနောက်ဘက်ခြမ်းမှ အစ်ကိုကြီးကလည်း ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "အေးဟုတ်တယ်၊ ငါလည်း မဲပေးမယ်၊ ငါတကယ် သဘောကျလွန်းလို့ မဲကိုပေးမှာ"

ကျိုးရှီချန်သည် ရေပုံးတစ်ပုံးကိုဆွဲကာ အိမ်ထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ ရေပိုက်ခေါင်းသည် ခြံဝင်းထဲတွင်ရှိပြီး ဟင်းချက်ရန်အတွက် မီးဖိုချောင်ထဲသို့ ရေခပ်သယ်ရသည်။ သူပြန်ရောက်လာကတည်းက ချွေးမဖြစ်သူအတွက် အရာအားလုံးကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ပေးခဲ့သည်။

"မင်းတို့ပြောခဲ့တဲ့စကားကို မှတ်ထားကြနော်၊ နောက်နှစ် အကောင်းဆုံး မိသားစု ဆုပြားကို ငါ့မိသားစု ရကိုရမှဖြစ်မယ်"

"ဦးလေး၊ အဲဒီအတွက်ကတော့ မေးစရာတောင်မလိုပါဘူး၊ ဦးလေးတို့ မိသားစုရဲ့ သဟဇာတဖြစ်မှုက ကျွန်တော်တို့အားလုံး အမြင်ပါပဲ"

...

လော့လန်သည် သူမ စုဆောင်းထားသော အမှတ်များကို သုံးစွဲရန် တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့သည်၊ အကြောင်းမှာ အလားတူအမှတ်များသည် တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းသွားမည်ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ စနစ်သည် ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်သလားဟု သူမ တွေးတောမိပြီး သူမ၏ အမှတ်များကို ကြိုတင်လဲလှယ်ထားရန် လိုအပ်နေသည်။

သူမ ဘာနဲ့ လဲလှယ်သင့်လဲ။ သူမသည် ဤမေးခွန်းကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ စဉ်းစားနေခဲ့သည်။ အလောတကြီး ဆုံးဖြတ်ချက်မချမိစေရန် ဂရုစိုက်ရမည်ဖြစ်ပြီး ခေတ်ကာလထက် အလွန်အမင်း တိုးတက်လွန်းနေခြင်းမျိုးကိုလည်း ရှောင်ရှားရမည်ဖြစ်သည်။ ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင် ကန့်သတ်ချက်များ အတော်လေးရှိနေခဲ့သည်။

လော့လန် - 'စနစ်၊ နင့်ဆီမှာ ရှေးဟောင်းပစ္စည်းတွေ ရှိလား'

စနစ် - 'ပိုင်ရှင်၊ နင်က တကယ်ကို ဉာဏ်ကောင်းတယ်လို့ ပြောရမယ်'

လော့လန် - 'ကိုယ်ဝန်ဆောင်ရင် ထိုင်းမှိုင်းသွားတတ်တယ်လို့ လူတွေကပြောကြတယ်၊ ငါလည်း ထိုင်းမှိုင်းသွားသလို ခံစားရတယ်၊ ဒီမေးခွန်းကို စဉ်းစားမိဖို့တောင် ငါ့မှာ ရက်အတော်ကြာ အချိန်ယူလိုက်ရတယ်'

စနစ် - 'နင်က အတော်လေး ဉာဏ်ကောင်းနေပါပြီ။ ရေတိုအကျိုးအမြတ်ကို မရှာဘဲ ရေရှည်အမြင်ရှိတယ်။ မင်းက အလားအလာရှိတဲ့သူ တစ်ယောက်ပါပဲ'

လော့လန် - 'ဒါဆို နင့်ဆီမှာ ဘယ်လို ရှေးဟောင်းပစ္စည်းမျိုးတွေ ရှိလဲ'

စနစ် - 'စစ်ပြိုင်ခေတ်က ကြေးဝါပစ္စည်းတွေ၊ ဟန်နဲ့ ထန်မင်းဆက်က ကြွေထည်တွေ၊ စုန့်မင်းဆက်က ပန်းချီကားတွေ၊ မင်နဲ့ ချင်းမင်းဆက်က ကျောက်စိမ်းတွေ... နင်ကြိုက်တာ ရွေးလို့ရတယ်'

သူမသည် သေးငယ်ပြီး လက်ရာမြောက်သော ပစ္စည်းများကို ရှာဖွေခဲ့သည်။ စုန့်မင်းဆက်မှ အင်ပါယာဟွေ့ကျုံးနှင့် မီဖူတို့၏ ပန်းချီကားများကို ရွေးချယ်ခဲ့ပြီး မင်နှင့် ချင်းခေတ်အတွက်မူ ကျောက်စိမ်းလက်ဝတ်ရတနာ အစုံလိုက်တစ်ဆက်ကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

စနစ် - 'နင်က တကယ့်ကို ပါးနပ်တာပဲ'

လော့လန် ပြန်မဖြေခဲ့ပေ။ သူမတွင် ကိုယ်ပိုင်အစီအစဉ်များ ရှိနေခဲ့သည်။ ပန်းချီကားများသည် စစ်မှန်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်သောကြောင့် ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများ၏ တန်ဖိုးကျဆင်းသွားမည်ကို သူမ စိုးရိမ်မနေခဲ့ပေ။ ကျောက်စိမ်း လက်ဝတ်ရတနာအစုံသည် ရှေးဟောင်းပစ္စည်း မဟုတ်လျှင်တောင်မှ ကြီးပွားတိုးတက်သော ကာလများတွင် တန်ဖိုးရှိနေဦးမည်ဖြစ်သည်။

"အမေ၊ ဒီအပတ်ပိတ်ရက် သမီး ကိစ္စလေးတစ်ခုရှိလို့ သမီးမိသားစုအိမ်ကို ပြန်သွားဖို့ လိုနေတယ်"

အမေကျိုးသည် သူမ၏ ကြီးမားနေသောဗိုက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ "သမီးကိုယ်စား ချင်းရှန် သွားလို့မရဘူးလား"

"အဓိကကတော့ သမီး အပြင်ထွက်ပြီး လမ်းလျှောက်ချင်လို့ပါ၊ ကိုယ်ဝန်ရကတည်းက အဝေးကြီး ဘယ်မှမသွားရသေးဘူးလေ၊ အဝေးဆုံးသွားဖူးတာဆိုလို့ အလုပ်သွားတာပဲ ရှိတယ်"

"ဒါဆို လမ်းမှာ ဂရုစိုက်သွားဦး၊ ချင်းရှန်ကို လိုက်ပို့ခိုင်းလိုက်"

ကျိုးချင်းရှန်သည် အခက်တွေ့နေသည့် မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် သောကြာနေ့မှာ ခရီးထွက်စရာရှိတယ်၊ အင်္ဂါနေ့မှ ပြန်ရောက်မှာ"

"ဒါဆို ချင်းရှန် ပြန်လာတဲ့အထိ စောင့်ပြီးမှ သွားလေ"

ကျိုးချင်းရှန်က သဘောတူကာ ပြောလိုက်သည်။ "ရက်အနည်းငယ်လောက် စောင့်လိုက်ပါဦး၊ ကိုယ် ပြန်လာရင် မင်းသွားချင်တဲ့နေရာတိုင်းကို လိုက်ပို့ပေးပါ့မယ်"

သူမက ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "ရပါတယ်၊ ကျွန်မဘာသာ သွားလို့ရပါတယ်"

"မရဘူး၊ အမေ သမီးနဲ့အတူ လိုက်သွားမယ်"

ကိုယ်ဝန်ဆောင် အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ကို တစ်ယောက်တည်း ခရီးမသွားခိုင်းနိုင်ဟု အမေကျိုးက တင်းတင်းမာမာပြောဆိုခဲ့ရာ လော့လန်ကို အနည်းငယ် အကူအညီမဲ့သလို ခံစားရစေသည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် အလွန်အမင်း ဂရုစိုက်ခံရခြင်းကလည်း ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခု ဖြစ်စေနိုင်သည်။

"ဟုတ်ပြီလေ၊ ဒါဆို ချင်းရှန် ပြန်လာတဲ့အထိ စောင့်ပြီးမှပဲ သွားတော့မယ်"

မူလက သူမသိထားသော ဂူတစ်ခုထဲတွင် ထိုပစ္စည်းများကို ဖွက်ထားရန် စီစဉ်ထားသော်လည်း ရုတ်တရက် အခြားအကြံတစ်ခု ရလာခဲ့သည်။ ပစ္စည်းများက အနီးအနားတွင် မရှိပါက သူမ စိတ်အေးရမည်မဟုတ်ပေ။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် အန္တရာယ်များသည်ဟု ထင်ရသောနေရာများသည် အလုံခြုံဆုံးဖြစ်တတ်ပေသည်။

အကယ်၍ ကျိုးမိသားစုသာ မြေပိုင်ရှင်သူဌေးများဖြစ်ခဲ့လျှင် ဤခေတ်ကာလတွင် သူမ ဘယ်နေရာ၌ ပစ္စည်းများဖွက်ထားစေကာမူ အခြားသူများက တူးဆွရှာဖွေကြမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကျိုးမိသားစုမှာ သာမန်မိသားစုတစ်ခုမျှသာဖြစ်ပြီး ဆင်းရဲသော လယ်သမားများ၏ သားစဉ်မြေးဆက်များသာ ဖြစ်ကြသည်။ မည်သူကမျှ သူတို့အိမ်ကို လာရောက်ရှာဖွေမည်မဟုတ်ပေ။

ထိုညတွင် သူမ အိမ်၌ တစ်ယောက်တည်းရှိနေချိန်တွင် ပစ္စည်းများကို သာမန်အဝတ်အိတ် တစ်လုံးထဲသို့ ထည့်ကာ ကုတင်အောက်ရှိ သေတ္တာတစ်လုံးထဲတွင် သိမ်းဆည်းထားလိုက်သည်။ နေရာချထားပြီးနောက် သူမ၏ ဗိုက်ကို ညင်သာစွာထိတွေ့ကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူမ၏ စောင့်ကြည့်နေသော မျက်လုံးများအောက်တွင်မှ အချမ်းသာဆုံးနှင့် အအေးချမ်းဆုံးဖြစ်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

စနစ်သည် သူမ၏ လုပ်ရပ်များအပေါ် တိုက်ရိုက်မှတ်ချက်မပေးခဲ့သော်လည်း စုဆောင်းရရှိထားသော အချက်အလက်များအပေါ် အခြေခံ၍ ဤပိုင်ရှင်သည် အမှန်တကယ်ပင် အရည်အချင်းရှိကြောင်း ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။

ဤချဉ်းကပ်မှုသည် အမှန်တကယ်ပင် အမှားအယွင်းကင်းလှသည်။ ပစ္စည်းများကို သာမန်အိတ်တစ်လုံးထဲတွင် သိမ်းဆည်းထားခြင်းမှာ မည်သူကမျှ သူတို့အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ရှာဖွေမည်မဟုတ်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ကျိုးချင်းရှန်သည်လည်း ဖြောင့်မတ်သူဖြစ်ပြီး ဟိုဟိုဒီဒီ လိုက်လံရှာဖွေမည်မဟုတ်ပေ။

တစ်ယောက်စီတွင် ကိုယ်ပိုင်အတွေးအမြင်များ ရှိနေကြရင်း များမကြာမီတွင် လော့လန် မွေးဖွားရမည့်အချိန်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ညနက်ပိုင်းတွင် သူမ၏ဗိုက် စတင်နာကျင်လာချိန်၌ မိသားစုဝင်များက သူမကို ဆေးရုံသို့ ကမန်းကတန်း ခေါ်ဆောင်သွားကြသည်။

စနစ် - 'နာကျင်မှုမရှိဘဲ မွေးဖွားနိုင်ဖို့ လဲလှယ်ချင်လား?'

လော့လန် - 'အဲဒီလိုနည်းလမ်းမျိုး ရှိလို့လား၊ နာကျင်စရာမလိုဘဲ ကလေးမွေးပြီး အမေတစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်တာလား?'

စနစ် - 'သေချာတာပေါ့'

လော့လန် - 'အမှတ်ဘယ်လောက်ပေးရမလဲ'

စနစ်က သတ်မှတ်လိုက်သောဈေးနှုန်းမှာ သူမကျန်ရှိနေသော အမှတ်များအားလုံး ဖြစ်နေသည်။ အစောပိုင်းတွင် သူမ အနည်းငယ် တွန့်ဆုတ်နေခဲ့သည်။ ယခုမှသာ သားအိမ်ညှစ်ခြင်းကို စတင်ခံစားနေရသောကြောင့် သိပ်မနာကျင်လှဟု ထင်ရသည်။ သူမ တောင့်ခံနိုင်မည်ဟု တွေးမိခဲ့သည်။ တခြားသူတွေ လုပ်နိုင်လျှင် သူမလည်း မလုပ်နိုင်စရာ အကြောင်းမရှိဟု ယုံကြည်သည်။ ထိုအရာအတွက် လဲလှယ်မည့်အစား အခြားတစ်ခုခုကို လဲလှယ်လိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းမည်ဟု တွေးလိုက်သည်။

စနစ် - 'ငါ အခု ထွက်သွားတော့မယ်၊ နင့်ရဲ့အမှတ်တွေကို မလဲလှယ်ဘူးဆိုရင် အဲဒါတွေ ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မယ်'

လော့လန် - 'ဘာ?'

စနစ် - 'မင်းဆီကနေ မိသားစုဒရာမာဇာတ်လမ်းတွေကို လုံလုံလောက်လောက် စုဆောင်းပြီးသွားပြီ၊ ငါ နောက်ထပ် တခြားအချိန်နဲ့ နေရာတစ်ခုကို သွားတော့မယ်'

လော့လန် - 'ဒါဆို ငါ့အမှတ်တွေအားလုံးကို ဘာနဲ့ လဲလိုက်မလဲဆိုတော့...'

စနစ် - 'မတုံ့ဆိုင်းနေနဲ့၊ မတွန့်ဆုတ်နေနဲ့၊ မင်း အသက်တစ်ခါပဲ ရှင်ရမှာ၊ ဒါကြောင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ထားပါ'

လော့လန် - 'နာကျင်မှုမရှိဘဲ မွေးဖွားဖို့အတွက် လဲလှယ်လိုက်ပါ'

စနစ်က သူမထံသို့ နာကျင်မှုကင်းသော မွေးဖွားခြင်းကို လွှဲပြောင်းပေးလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သိပ်မပြင်းထန်လှသော သားအိမ်ညှစ်ခြင်းများ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ဆေးကြောင့် ကလေးမွေးဖွားသည့်ဖြစ်စဉ် တိုတောင်းသွားလား ဆိုသည်ကို သူမ သေချာမသိသော်လည်း ယနေ့အတွက် ချောချောမွေ့မွေ့ ပြီးဆုံးသွားမည်ဟု သူမ ခံစားလိုက်ရသည်။

ကျိုးချင်းရှန်မှာ အတော်လေး စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့သည်။ ကလေးမွေးဖွားခြင်းသည် မည်မျှနာကျင်ရကြောင်း သူ ကြားဖူးထားသည်။ သို့သော် ဇနီးဖြစ်သူမှာ ပုံမှန်အတိုင်းဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ထပ်ခါတလဲလဲ မေးလိုက်သည်။

"နာရင် အော်လိုက်နော်၊ ကြိတ်မခံနဲ့"

အမေကျိုးကလည်း ဖြည့်စွက်ပြောလိုက်သည်။ "ကလေးမွေးတာက နာကျင်ရတယ်၊ နာရင် အော်လိုက်၊ တိတ်တိတ်လေး ကြိတ်ခံနေဖို့က ခက်ခဲတယ်လေ"

လော့လန်သည် အမှန်တကယ်ပင် မနာကျင်ခဲ့သော်လည်း သူမက ဘာမှမဖြစ်သလို ဟန်ဆောင်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "အမေ၊ သမီး ဗိုက်ဆာလာပြီ"

အမေကျိုးသည် ပြုတ်ထားသော ကြက်ဥများကို အလျင်အမြန် ထုတ်ယူကာ ကျိုးချင်းရှန်ကို အခွံခွာခိုင်းပြီး နို့မှုန့်တစ်ခွက် ဖျော်ပေးလိုက်သည်။ မီးဖွားခန်းထဲ မဝင်မီ အလုံအလောက် စားသောက်ပြီးနောက် သူမက သူတို့ကို သတိပေးရန် မမေ့ခဲ့ပေ။

"အမေ၊ အမေလုပ်တဲ့ ပေါက်စီ စားချင်တယ်"

"အင်း... အမေ..."

သူမက အိမ်ကို အမြန်ပြန်ပြီး လုပ်ပေးမည်ဟု ပြောချင်သော်လည်း သူမကို ဆေးရုံတွင် ထားခဲ့ရန် စိတ်မချဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူမက ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "သမီး မွေးပြီးသွားရင် အမေအိမ်ပြန်ပြီး ပြင်ဆင်ပေးမယ်လေ၊ လောလောဆယ်တော့ ယောက္ခထီးကို အိမ်ပြန်ပြီး ဟင်းချက်စရာတွေနဲ့ မုန့်နှစ်တွေ သွားယူခိုင်းလိုက်မယ်"

လော့လန်ကို မီးဖွားခန်းထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီးနောက် အမေကျိုးက သူမ၏ခင်ပွန်းကို အိမ်ပြန်ရန် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။ "ရှင်က ဟင်းမချက်တတ်ဘူး၊ ဒီလိုလုပ်၊ ကျွင်းဟွေ့ကို သွားခေါ်ပြီး လာလုပ်ခိုင်းလိုက်၊ ပြီးရင် ရှင် အဲဒါကို ပြန်ယူလာခဲ့လေ"

"ကောင်းပြီ၊ သဘောပေါက်ပြီ"

ကလေးငါးယောက် မွေးဖွားဖူးသောကြောင့် အမေကျိုးတွင် အတွေ့အကြုံများစွာရှိပြီး အတွေ့အကြုံအရ ဤမီးဖွားခြင်းသည် နှေးကွေးမည်ဖြစ်ကြောင်း အခြားသူများထံမှ ကြားဖူးထားသည်။ ဒုတိယနေ့ နံနက်ပိုင်း သို့မဟုတ် မွန်းလွဲပိုင်းအထိ အနည်းဆုံး ကြာမြင့်မည်ဟု သူမ ခန့်မှန်းထားခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း နံနက်ငါးနာရီတွင် သူနာပြုတစ်ဦးသည် အနှီးပတ်ထားသော ကလေးငယ်ကိုပိုက်ကာ ထွက်လာခဲ့ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "လော့လန်ရဲ့ မိသားစု၊ ခြောက်ပေါင်နဲ့ နှစ်အောင်စ၊ မိခင်ရော ကလေးပါ ကျန်းမာဘေးကင်းပါတယ်"

အရမ်းမြန်တာပဲ။ သားအမိနှစ်ယောက်စလုံး ကနဦးတွင် အံ့သြသွားကြသော်လည်း ဘေးကင်းကြောင်း ကြားရချိန်တွင် အခြားအရာအားလုံးကို မေ့သွားကြသည်။ သူတို့၏ စိတ်နှလုံးများလည်း နောက်ဆုံးတွင် သက်သာရာရသွားခဲ့သည်။

"ရှင့်ဇနီးက တကယ် သတ္တိရှိတာပဲ၊ မွေးချိန်တစ်လျှောက်လုံး အသံတစ်သံမှတောင် မထွက်ဘူး"

လော့လန် ထွက်လာချိန်တွင် သူမ၏မျက်နှာထားသည် ပန်းရောင်သန်းနေပြီး သိပ်ပင်ပန်းနေပုံ မပေါ်ပေ။ သူမ အခြေအနေ ကောင်းမွန်နေပုံပေါ်သည်။ "အခု အိပ်လိုက်တော့၊ ကလေးကို ကိုယ်တို့ စောင့်ရှောက်ထားလိုက်မယ်"

"ဟုတ်ကဲ့"

နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်သွားပြီးနောက် သူမ မျက်လုံးပြန်ဖွင့်လိုက်ချိန်တွင် စနစ် ထွက်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။ ထိုစနစ်သည် တိတ်ဆိတ်စွာရောက်လာပြီး ထိုနည်းတူ တိတ်ဆိတ်စွာပင် ထွက်သွားခဲ့ကာ အရိပ်အယောင်မျှပင် မကျန်ရစ်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ရုတ်တရက် သူမအောက်တွင် တစ်ခုခုရှိနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ အနည်းငယ် မသက်မသာဖြစ်နေသည်။ ဤရက်ပိုင်းများအတွင်း စနစ်၏ လေ့ကျင့်ပေးမှုကြောင့် အလွန်သတိထားတတ်လာခဲ့ပြီးနောက် လူတိုင်း အဝေးသို့ ရောက်သွားသည်ကို သေချာစေပြီးမှသာ သူမ ထိုပစ္စည်းများကို ထုတ်ယူခဲ့သည်။

၎င်းသည် အမှန်တကယ်ပင် 'အပြောင်းအလဲ အနှစ်လေးဆယ်' ဟု အမည်ရသော စာအုပ်တစ်အုပ်ဖြစ်သည်။ သူမ ခန့်မှန်းတာ မမှားခဲ့ပေ။ ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ ၁၉၈၀ ပြည့်လွန်နှစ်များမှ ၂၀၂၃ ခုနှစ်အထိ နိုင်ငံ၏ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအကြောင်းဖြစ်ပြီး အနှစ်လေးဆယ်ကျော် ကာလကို လွှမ်းခြုံထားကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

ဘာတွေဖြစ်လာမည်ကို ကြိုတင်သိရှိခြင်းက အလွန်တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်ပေ။ ဒါနှင့်ဆိုလျှင် သူမသည် အခြေခံအားဖြင့် နှစ်သုံးထောင်စာ အမြော်အမြင်ရှိပြီး အနှစ်လေးဆယ်ကျော်စာ နောက်ကြောင်းပြန်ကြည့်နိုင်စွမ်း ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ပြီးနောက် ဤနှစ်များသည် အမြန်ဆန်ဆုံး ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု၊ စီးပွားရေး တဟုန်ထိုးတိုးတက်မှုနှင့် အလျင်အမြန် ပြောင်းလဲမှုများရှိခဲ့သော နှစ်များဖြစ်သည်။ ဤအရာကို လက်ဝယ်ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းဖြင့် အနာဂတ်အတွက် ပူပန်နေစရာ မလိုတော့ပေ။

စနစ်သည် သူမအတွက် ဤမျှကြီးမားသော လက်ဆောင်ကြီးကို ချန်ထားရစ်ခဲ့သည်။ အမှန်တကယ်တော့ စနစ်က ဤအကြောင်းကို မပြောခဲ့သော်လည်း ဒါသည် ဖုံးကွယ်ထားသော တာဝန်များကို ပြီးမြောက်စေသည့်အတွက် ဆုလာဘ်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

"ဘာတွေက မင်းကို ဒီလောက် ပျော်ရွှင်စေတာလဲ"

ကျိုးချင်းရှန်သည် မနေ့က ညစ်ပတ်သွားသော အဝတ်အစားများကို လျှော်ရန် ဝင်လာချိန်တွင် အတိုင်းအဆမသိသော ရတနာသိုက်ကြီးကို ရရှိထားသကဲ့သို့ သူမတစ်ယောက်တည်း ပြုံးနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူမက ပြန်မဖြေဘဲ သူ့ကို အနီးသို့ ဆွဲယူကာ ပါးကို အကြိမ်အနည်းငယ် နမ်းလိုက်သည်။

သူမ၏ ပွင့်လင်းရိုးသားသော ခင်ပွန်းဖြစ်သူမှာ အနည်းငယ် ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြစ်သွားပြီး အလိုအလျောက်ပင် တံခါးဘက်သို့ လှမ်းကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"တစ်ယောက်ယောက် မြင်သွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ၊ ရှက်စရာကြီး" ထို့နောက် သူက တိုးညှင်းစွာ ထပ်ပြောလိုက်သည်။ "အိမ်ရောက်မှ မင်းကို နမ်းချင်တယ်"

"ဟားဟားဟား" သူမက ရယ်မောလိုက်သည်။

နေရောင်ခြည်များ အခန်းထဲသို့ ဖြာကျဝင်ရောက်လာကာ အခန်းကို လင်းထိန်စေသည်။ မွေးခါစ ကလေးငယ်လေးမှာ အတော်လေး ရုပ်ချောပြီး မျက်လုံးများမှိတ်ကာ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်မောကျနေခဲ့သည်။ လော့လန်သည် သူမ၏ သားလေးကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ နှလုံးသားထဲမှ မိခင်မေတ္တာများ လျှံကျလာတော့သည်။

~~ပြီးပါပြီ~~