အခန်း (၁၀၅၁-၁၀၅၂)
Vol. 106 Ch. 1051-1052
အခန်း (၁၀၅၁) ဝူဝမ့်
"ဖန့်ချန်က မင်းကို ငါ့ဆီ လာရှာခိုင်းတာလား ငါ သိသားပဲ...ဖန့်ချန်က အဆင့် ၃ လွတ်လပ်သောမသေမျိုးရဲ့ လိုက်လံသတ်ဖြတ်မှုကနေ ဘယ်လိုလုပ် လွတ်နိုင်မှာလဲ "
ပိုင်လင်ယွဲ့က သက်ပြင်းတစ်ချက် ရှိုက်လိုက်ပါတယ်။
သူ့စိတ်ထဲက နောက်ဆုံးမျှော်လင့်ချက်လေးလည်း ပျောက်ကွယ်သွားပါပြီ။
အခုတော့ အားလုံးက လေလွင့်ဝိညာဉ်တွေ ဖြစ်ကုန်ကြပြီလေ၊ ဘယ်သူက ဘယ်သူ့ထက် သာနေမှာလဲ
လောင်းကြေးထပ်ပွဲကြီး ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက်မှာတော့ ဓားသင်္ချိုင်းနန်းတော် ဟာ ပြန်လည် တိတ်ဆိတ်သွားပါပြီ။
ကောင်းကင်ယံက သင်္ဘောတွေလည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပါပြီ။
အခုအချိန်မှာ လူတွေ ပြောဆိုနေကြတာက လောင်းကြေးထပ်ပွဲအကြောင်း မဟုတ်တော့ဘဲ လုံမျိုးနွယ်စုနဲ့ စုန်းမျိုးနွယ်စုက ဓားကျင့်ကြံသူတွေ ပုန်ကန်သွားတဲ့ အကြောင်းပဲ ဖြစ်ပါတယ်။
သိသာထင်ရှားတာကတော့ နောက်ပိုင်းကိစ္စဟာ ရှေ့ကပွဲထက် ချောင်ဖုန်းနယ်မြေအပေါ် သက်ရောက်မှု အဆမတန် ပိုကြီးမားနေတာပါပဲ။
"လုံမျိုးနွယ်စုနဲ့ စုန်းမျိုးနွယ်စုကတော့ ဒီတစ်ခါ သွားပြီပဲ ကျန်တဲ့ မျိုးနွယ်စုနှစ်ခုလည်း သက်သာမှာ မဟုတ်ဘူး ကြားရတာတော့ သူတို့ဘက်က ဓားကျင့်ကြံသူတွေလည်း... အကုန် ပုန်ကန်ထွက်ပြေးကုန်ကြပြီတဲ့"
"ဒါတင် ဘယ်ကမလဲ ဂိုဏ်းကြီး ၃ ဂိုဏ်းနဲ့ နတ်တောင် ၉ ခုက မွေးထုတ်ထားတဲ့ ဓားကျင့်ကြံသူတွေတောင် အတော်များများ ထွက်သွားကြပြီလေ"
"အရင်ကဆိုရင် သူတို့ ဒီလို ဘယ်လုပ်ရဲမလဲ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အဖွဲ့အစည်းအသီးသီးက တစ်ဖက်ပိတ်ပြီး ကြည့်နေကြရတယ်"
"ကြားရတာတော့ သူတို့က ဂိုဏ်းအသစ်တစ်ခု တည်ထောင်တော့မယ်တဲ့ ပြီးတော့ အဖွဲ့အစည်းတွေဆီက ဓားကျမ်း တွေကိုလည်း ပြန်သိမ်းမယ်ပြောတယ် ဘယ်သူကမှ မပေးဘူးဆိုရင် လုံမျိုးနွယ်စုနဲ့ စုန်းမျိုးနွယ်စုတို့လို အဆုံးသတ်မျိုး ကြုံရလိမ့်မယ်"
လူတိုင်းရဲ့ မျက်နှာမှာ ထိတ်လန့်ရိပ်တွေ ပေါ်လာပါတယ်။ တစ်ယောက်က သက်ပြင်းချရင်း
"ကြည့်ရတာ နောက်ပိုင်း ဓားကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ တွေ့ရင် အရင်လို ဆက်ဆံလို့ မရတော့ဘူးပဲ၊ အားလုံးက ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေး ဆက်ဆံရတော့မယ်"
"ဟုတ်ပါ့ဗျာ၊ အဆင့် ၃ ဓားကျင့်ကြံသူလေ တကယ်ကို ထူးဆန်းတာပဲ၊ သူတို့ရဲ့ သက်တမ်းလေးနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် အဆင့် ၃ ကို တက်လှမ်းသွားတာလဲ"
အနီးအနားက လက်ဖက်ရည်ဆိုင်မှာ ဖန့်ချန်ဟာ လက်ဖက်ရည်သောက်ရင်း ဒီကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ ဆွေးနွေးခန်းတွေကို နားထောင်နေပါတယ်။
စကားတိုင်းက လုံမျိုးနွယ်စုနဲ့ စုန်းမျိုးနွယ်စု အကြောင်းတွေချည်းပါပဲ။
ပိုင်ချင်းမင်တို့ နှစ်ယောက်ဟာ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ကို အမြန်ရောက်လာကြပါတယ်။
ဒီနေရာရဲ့ လူ့လောက အငွေ့အသက်တွေကို မြင်တော့ ပိုင်လင်ယွဲ့ရဲ့ မျက်နှာက ပိုပြီး ညှိုးငယ်သွားပါတယ်။
နဂိုက အနာဂတ် တောက်ပမယ့် ဓားကျင့်ကြံသူ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ဟာ အခုတော့ လေလွင့်ဝိညာဉ် ဖြစ်သွားရပြီလေ။
သာမန်လူတစ်ယောက် ဖြစ်ဖို့တောင် အခွင့်အရေး မရှိတော့ပါဘူး။
"ဖန့်ချန်"
ပိုင်လင်ယွဲ့က အားမရှိသလို ဖန့်ချန်ကို ခေါင်းငြိတ်ပြပြီး သူ့ရှေ့မှာ ဝင်ထိုင်လိုက်ပါတယ်။
ကြည့်ရတာ ထိုင်နေတာ ဖြစ်ပေမဲ့ တကယ်တမ်းတော့ သူ့တင်ပါးက ခုံနဲ့ မထိပါဘူး၊ အသွင်သဏ္ဌာန်ပဲ ဖြစ်နေတာပါ။
"ဧည့်သည်တော်ကြီးတို့... လက်ဖက်ရည် ထပ်ထည့်ပေးရမလား "
ဆိုင်အလုပ်သမားလေးက ဖြတ်သွားရင်း ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေး မေးပါတယ်။
"ထည့်ပေးဦး၊ ပြီးတော့ မုန့်အချို့ပါ ပေးပါဦး"
ပိုင်ချင်းမင်က ပြုံးပြုံးလေး ပြောပါတယ်။
"ဟုတ်ကဲ့ပါခင်ဗျ"
အလုပ်သမားလေး ထွက်သွားတော့ ပိုင်လင်ယွဲ့က ပိုင်ချင်းမင်နဲ့ ဖန့်ချန်ကို ကြောင်ကြည့်နေပြီး အကြာကြီး စကားမပြောနိုင်ပါဘူး။
လက်ဖက်ရည်တွေ လာထည့်ပြီး မုန့်တွေ ချပေးသွားတဲ့အထိ စောင့်ကြည့်ပြီးမှ ပိုင်လင်ယွဲ့က မယုံနိုင်သလို မေးလိုက်ပါတယ်။
"ဘာလို့လဲ... သူက မင်းတို့ကို မြင်နေတာလား မင်းတို့ မသေကြဘူးလား"
မဟုတ်သေးပါဘူး။
တကယ်လို့ ပိုင်ချင်းမင် မသေဘူးဆိုရင် သူ့ကို ဘယ်လို မြင်ရတာလဲ ပြီးတော့ ဓားသင်္ချိုင်းနန်းတော်ထဲကို ဘယ်သူမှ မရှိသလို ဘယ်လို ဝင်လာတာလဲ
လက်ရှိ အခြေအနေအရ ပိုင်ချင်းမင်နဲ့ ဖန့်ချန်သာ မသေဘူးဆိုရင် သူတို့ လူလုံးပြတာနဲ့ လိုက်လံသတ်ဖြတ်မယ့်သူတွေ ဝိုင်းလာမှာ သေချာပါတယ်။
"ငါက သေပြီ၊ ဂျူနီယာဖန့်က မသေသေးဘူး"
ပိုင်ချင်းမင်က မြေပဲတစ်လုံးကို ကောက်စားလိုက်တော့ သူ့မျက်လုံးတွေ တောက်ပသွားပါတယ်
"ဒီအရသာပဲ၊ ငါ အသက်ရှင်စဉ်က အရသာနဲ့ သိပ်မကွာဘူး"
ဒီမြင်ကွင်းက ပိုင်လင်ယွဲ့ကို တော်တော်လေး သွားရည်ကျစေပါတယ်။
သူဟာ တစ်နေ့မှာ ဒီလို လူ့လောက အစားအစာကို တောင့်တမိလိမ့်မယ်လို့ မထင်ခဲ့ပါဘူး။
"မင်းတို့ နှစ်ယောက် စကားဝှက်တွေ ပြောမနေပါနဲ့တော့၊ ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ "
ပိုင်လင်ယွဲ့က စိတ်လောစွာ တိုက်တွန်းပါတယ်။
"လမ်းမှာ ပြောပြမယ်လေ"
ဖန့်ချန်က ပြုံးလိုက်ပြီး လက်ဖက်ရည်ဆိုင်အပြင်ဘက်ကို ထွက်သွားပါတယ်။
သူတို့နှစ်ယောက် အမြန်လိုက်သွားကြပါတယ်။
ပိုင်ချင်းမင်ကတော့ မုန့်တွေကို အိတ်ထဲ ထည့်ယူသွားဖို့ မမေ့ပါဘူး။ စားရင်းနဲ့ပဲ မေးလိုက်တယ်
"နောက်ထပ် ငါတို့ ဘယ်သွားကြမှာလဲ"
"လုံမျိုးနွယ်စုဆီ၊ လူအချို့ကို သွားခေါ်ရမယ်"
"အခုချိန်မှာ လုံမျိုးနွယ်စုဆီ သွားမလို့လား ဒါက ကိုယ့်သေတွင်းကိုယ် တူးတာ မဟုတ်ဘူးလား "
ပိုင်ချင်းမင်က မျက်နှာထား ထူးဆန်းသွားပါတယ်။
"ငါတို့က အမှောင်ထဲမှာ၊ သူတို့က အလင်းထဲမှာလေ... ဘာကြောက်စရာ ရှိလဲ ပြီးတော့ စီနီယာက အခု လူ့လောက ကျင့်ကြံသူမှ မဟုတ်တော့တာ၊ ပိုတောင် မကြောက်သင့်ဘူး"
ဖန့်ချန်က ရယ်ပြီး ပြောပါတယ်။
"အော်... ဟုတ်သားပဲ"
ပိုင်ချင်းမင်ရဲ့ မျက်နှာမှာ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပါတယ်။
မကြာခင်မှာပဲ သူတို့နှစ်ယောက်ဟာ ဖန့်ချန်နဲ့အတူ မရဏလမ်း ထဲကို ဝင်လိုက်ကြပါတယ်။
လမ်းခရီးမှာ ပိုင်လင်ယွဲ့ဟာ ဖန့်ချန်ဆီက ဘွဲ့အပ်နှင်းခြင်း ကို ရရှိလိုက်တာကြောင့် လူ့လောကမှာ ခန္ဓာကိုယ်အစစ်အမှန် ရှိလာပါတယ်။
ဖန့်ချန်က သူ့ကို ဘာလို့ နေရာမှာ စောင့်ခိုင်းထားတာလဲဆိုတာ သူ အခုမှ နားလည်သွားပြီး စိတ်ထဲမှာ အတိုင်းမသိ ကျေးဇူးတင်မိပါတော့တယ်။
...
...
လုံမျိုးနွယ်စု၊ ဘိုးဘွားခန်းမ
ဒုတိယမျိုးနွယ်စုက လုံကျင့်ယောင်၊ လုံကျင့်ကွမ်း၊ တတိယမျိုးနွယ်စုက နတ်နဂါးမလေး ၊ လုံကျင့်ချွမ်း နဲ့ စတုတ္ထမျိုးနွယ်စုက အဆင့် ၁၊ ၂ လွတ်လပ်သောမသေမျိုးတွေဟာ အခုဆိုရင် မျက်နှာတွေ ဖြူလျော့နေပြီး ပြင်းထန်တဲ့ ဒဏ်ရာတွေ ရထားကြပါတယ်။
သူတို့နောက်မှာတော့ လုံမျိုးနွယ်စုရဲ့ မျိုးဆက်တွေ ရပ်နေကြပါတယ်။
အချို့က မျက်နှာပျက်နေကြပြီး အချို့ကတော့ ဒေါသတွေနဲ့ မျက်နှာနီမြန်းနေကြပါတယ်၊ အချို့ကတော့ ခေါင်းငုံ့ထားပြီး အနီးနားက ဓားကျင့်ကြံသူတွေကို မကြည့်ရဲကြပါဘူး။
နတ်နဂါးမလေးဟာ သူတို့ထဲမှာ ဝါအရင့်ဆုံးနဲ့ ကျင့်ကြံမှု အမြင့်ဆုံး ဖြစ်တာကြောင့် အားလုံးက သူမကို ဝန်းရံထားကြပါတယ်။
သူတို့ရှေ့ မလှမ်းမကမ်းမှာတော့ ဆံပင်ဖြူတွေ ခါးအထိ ကျနေတဲ့ လူငယ်တစ်ယောက် ရပ်နေပါတယ်။
သူ့ရဲ့ မျက်လုံးတွေက ကြယ်စင်တွေလို နက်နဲပြီး အသားအရေက ဆောင်းနှင်းတွေထက် ပိုဖြူဝင်းနေပါတယ်။
"လုံမျိုးနွယ်စုရဲ့ သွေးမျိုးဆက်က သောင်းနဲ့ချီပြီး ချောင်ဖုန်းနေရာအနှံ့မှာ ပျံ့နှံ့နေကြတယ် ဒါပေမဲ့... လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းက ငါ လူလွှတ်ပြီး တစ်ခေါက် သွားခိုင်းလိုက်တယ် အခုဆိုရင် သူတို့တွေလည်း အတော်များများ သေကုန်ကြပြီ ထင်တယ်"
ဆံပင်ဖြူလူငယ်က အေးအေးဆေးဆေး ပြုံးပြီး ပြောပါတယ်။
လုံမျိုးနွယ်စုက လူတွေဟာ ဒီစကားကို ကြားတော့ ဒေါသတွေ ပေါက်ကွဲကုန်ပါတယ်။
သူတို့ကိုယ်တိုင် မွေးထုတ်ပေးခဲ့တဲ့ ဓားကျင့်ကြံသူတွေက တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သစ္စာဖောက်လိမ့်မယ်လို့ သူတို့ ဘယ်လိုမှ မထင်ခဲ့ပါဘူး။
ပိုပြီး မထင်ထားတာက လုံမျိုးနွယ်စုအပေါ်မှာ ဒီလောက်အထိ ရက်ရက်စက်စက် လုပ်ကြတာပါပဲ။
"မင်းက ဘယ်သူလဲ..."
နတ်ဆိုးနဂါးမလေးက ဆံပင်ဖြူလူငယ်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း မျက်လုံးထဲမှာ အံ့ဩရိပ်တွေ ဖြတ်ပြေးသွားပါတယ်။
"နတ်နဂါးမလေး... မင်း ငါ့ကို မှတ်မိပြီလား"
ဆံပင်ဖြူလူငယ်က သူမကို ပြုံးပြုံးလေး ကြည့်နေပါတယ်။
"ဒေါ်လေး... သူက ဘယ်သူလဲ"
လုံကျင့်ချွမ်းက သွားကြိတ်ပြီး မေးပါတယ်။
ရှေ့က ဆံပင်ဖြူလူငယ်က သူတို့ လုံမျိုးနွယ်စုရဲ့ အဆင့် ၃ လွတ်လပ်သောမသေမျိုးကို သတ်ခဲ့ပြီး လုံမျိုးနွယ်စုရဲ့ အဖိုးတန် ဝိညာဉ်လက်နက်ကိုလည်း လုယူသွားခဲ့တာပါ။
ဒါတင် မကသေးပါဘူး၊ သူတို့ ပြန်ရောက်လာတဲ့အချိန်မှာ လုံမျိုးနွယ်စု သွေးမျိုးဆက်ရဲ့ ၇၀-၈၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက် သေဆုံးနေပါပြီ။
တကယ်လို့ အပြင်ရောက်နေတဲ့ မျိုးဆက်တွေပါ အသတ်ခံလိုက်ရရင် လုံမျိုးနွယ်စုဟာ တစ်ညတည်းနဲ့ မျိုးတုံးသွားတဲ့ အခြေအနေ ဖြစ်သွားမှာပါ။
"ဟိုးအရင်တုန်းက လုံမျိုးနွယ်စုမှာ ဓားကျောင်း တစ်ခုပဲ ရှိခဲ့တယ် အဲဒီအချိန်မှာ လုံမျိုးနွယ်စုရဲ့ ဓားကျမ်းကလည်း ၁၂ အုပ်ပဲ ရှိသေးတယ် အဲဒီထဲက တစ်အုပ်ရဲ့ နာမည်က ဝူဝမ့်ဓားကျမ်း ပဲ"
နတ်နဂါးမလေးရဲ့ အကြည့်တွေက လေးနက်နေပါတယ်
"လုံမျိုးနွယ်စုအတွက် ဒီဓားကျမ်းကို ပြန်လုပေးခဲ့တဲ့သူက လုံမျိုးနွယ်စု ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ရဲ့ ဖခင်မရှိတော့တဲ့ သားတစ်ယောက်ပဲ"
"သူ့အဖေက စစ်မြေပြင်မှာ သေဆုံးခဲ့တာ ကြာပြီဖြစ်လို့၊ ငါတို့ လုံမျိုးနွယ်စုက အဲဒီ သားအမိကို သနားလို့ လုံမျိုးနွယ်စုမှာ ကျွေးမွေးထားခဲ့တာ အဲဒီအချိန်မှာ သူ့မှာ နာမည်တောင် မရှိဘူး အဲဒီနောက် သူက ဝူဝမ့်ဓားကျမ်းကို ပြန်လုပေးနိုင်ခဲ့လို့ သူ့ကို ဝူဝမ့် လို့ နာမည်ပေးပြီး သူ့အဖေရဲ့ မျိုးရိုးဖြစ်တဲ့ လီ ကို ပေးခဲ့တယ်"
အားလုံး ထိတ်လန့်သွားကြပါတယ်။
ဝူဝမ့်ဓားကျမ်း ခေတ်ဆိုတာ... အခုအချိန်နဲ့ ဆိုရင် နှစ်ပေါင်း များစွာ ကြာခဲ့ပါပြီ...။
"ငါ မှတ်မိပြီ၊ လီဝူဝမ့် အရင်က ဓားကျောင်းရဲ့ သခင် "
လုံကျင့်ချွမ်းရဲ့ အကြည့်တွေ တုန်လှုပ်သွားပါတယ်
"မင်းက အဲဒီ ဓားပြိုင်ပွဲမှာ သေသွားတာ မဟုတ်ဘူးလား..."
လုံကျင့်ယောင်တို့ လူစုလည်း တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် တစ်ဖက်လူရဲ့ နောက်ခံကို မှတ်မိသွားကြပြီး မျက်လုံးတွေက အထိတ်တလန့် ဖြစ်ကုန်ကြပါတယ်။
ပိုပြီး ငယ်ရွယ်တဲ့သူတွေကတော့ လီဝူဝမ့်ကို ကိုယ်တိုင်မတွေ့ဖူးပေမဲ့ သူ့ရဲ့ နာမည်ကိုတော့ ကြားဖူးကြပါတယ်။
သူဟာ လုံမျိုးနွယ်စုရဲ့ သမိုင်းမှာ အပါရမီ အရှိဆုံး ဓားကျင့်ကြံသူ ဖြစ်ခဲ့ပြီး ခန္ဓာကိုယ်မစွန့်ခွာခင်ကတည်းက အဆင့် ၁ လွတ်လပ်သောမသေမျိုး ဖြစ်ခဲ့တာပါ။
"ငါ မသေဘူးလေ"
လီဝူဝမ့်က ခပ်တိုးတိုး ရယ်လိုက်ပါတယ်
"အဲဒီ ဓားပြိုင်ပွဲက ၇ နှစ်တောင် ကြာခဲ့တယ် ဓားကျောင်းက တပည့်တွေလည်း အကုန်နီးပါး သေကုန်ကြတယ် ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးတော့ ငါဟာ ငရဲပြည်ကနေ ပြန်တက်လာနိုင်ခဲ့တယ်"
ခဏရပ်ပြီး
"ငါက ဒဏ်ရာတွေနဲ့ လုံမျိုးနွယ်စုဆီ ပြန်လာခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ ဇနီးနဲ့ သမီးက အနိုင်ကျင့်ခံရတာကို မခံနိုင်လို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေသွားခဲ့တာကို တွေ့လိုက်ရတယ် မင်းတို့ လုံမျိုးနွယ်စုက သိပ်ရက်စက်လွန်းတယ် အဲဒီ ဓားပြိုင်ပွဲမှာ ငါ ရှုံးခဲ့တာ မှန်ပေမဲ့၊ ဒါက ငါ့မိသားစုနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ"
လုံမျိုးနွယ်စုက လူတွေဟာ တိတ်ဆိတ်သွားကြပါတယ်။
အချို့က မျက်လုံးတွေ ကစားနေကြပြီး အချို့က မယုံနိုင်သလို ဖြစ်နေကာ အချို့ကတော့ ကြောက်လန့်နေကြပါတယ်။
ဒီအချိန်မှာပဲ ကောင်းကင်ယံကနေ ဓားအလင်းတန်းများစွာ ဆင်းသက်လာပြီး လီချန်စန်းတို့ လူစုဟာ လီဝူဝမ့်ရဲ့ နောက်မှာ ရပ်လိုက်ကြပါတယ်။
လီချန်စန်းက ရှေ့တိုးလာပြီး လက်အုပ်ချီကာ
"အဖေ"
အဖေ
ယန်ခုန်း မှင်တက်သွားပါတယ်။
ဝတ်စုံပြာနဲ့ အမျိုးသမီးလေး မှင်တက်သွားပါတယ်။
လုံရွှမ် မှင်တက်သွားပါတယ်။
ဖန့်ချန် မှင်တက်သွားပါတယ်။
လုံမျိုးနွယ်စုက လူတွေလည်း မှင်တက်သွားပါတယ်။
ပထမမျိုးနွယ်စုရဲ့ သမက်ဖြစ်တဲ့ လီချန်စန်းက... လီဝူဝမ့်ရဲ့ သားလား
အခန်း (၁၀၅၂) သုတ်သင်ခြင်း
ဖန့်ချန်ဟာ ယင်လောကကို ကြားခံသုံးပြီး ခဏလေးအတွင်းမှာတင် လုံမျိုးနွယ်စုနယ်မြေကို ပြန်ရောက်လာခဲ့ပါတယ်။
သူဟာ ရိပ်ခြေဗုဒ္ဓပညာ ကို အသုံးချပြီး လုံရို့နဲ့ တုန်းဖန်းဟောက်ကျဲတို့ကို ခေါ်ထုတ်သွားဖို့ အခွင့်အရေး စောင့်နေပါတယ်။
ဒီကို မလာခင်မှာ သူ စဉ်းစားခဲ့တာက... တကယ်လို့ ဒီပညာက ဒီနေရာက ဓားကျင့်ကြံသူတွေကို မလှည့်စားနိုင်ရင် ယင်လောကထဲကို ချက်ချင်း ဆင်းသွားမယ်ဆိုတာပါပဲ။
ရလဒ်ကတော့ စိတ်ကျေနပ်စရာ ကောင်းပါတယ်။
ရှေ့က အဆင့် ၃ ဓားကျင့်ကြံသူ လီဝူဝမ့်တောင်မှ ဖန့်ချန် ရှိနေတာကို မရိပ်မိပါဘူး။
ဒါပေမဲ့... လီချန်စန်းမှာ ဖခင်ရှိနေသေးတာလား၊ အဲဒီလူကပဲ အခုရှေ့က အဆင့် ၃ ဓားကျင့်ကြံသူလား
ဒါဆိုရင် လီချန်စန်းရဲ့ နောက်ခံက ချင်ဟော့ချိန်လိုပဲ ချောင်ဖုန်းနယ်မြေကလူ ဖြစ်နေတာပေါ့
"လီချန်စန်း... မင်း ငါတို့ လုံမျိုးနွယ်စုထဲကို တမင်တကာ သမက်ဝင်လာတာက ဒီလို ကြံစည်မှုတွေ ရှိနေလို့ကိုး၊ မင်း သိပ်ယုတ်မာတာပဲ"
လုံအောက်ရဲ့ မျက်နှာက ဒေါသကြောင့် ပြာနှမ်းနေပါတယ်။
လုံကျင့်ယောင်တို့ လူစုလည်း အကြည့်တွေ မှိုင်းညို့နေပြီး မျက်လုံးထဲမှာ အရှက်နဲ့ ဒေါသတွေ ဖြတ်ပြေးနေပါတယ်။
သူတို့ဟာ ဓားကျင့်ကြံသူတစ်စုရဲ့ လက်ထဲမှာ အရုပ်လို ကစားခံခဲ့ရတာကိုး။
ဝတ်စုံပြာနဲ့ အမျိုးသမီးနဲ့ လုံရွှမ် သားအမိကတော့ ဒီအမှန်တရားကို မလာခင်ကတည်းက သိထားပုံရပြီး အခုတော့ သိပ်ပြီး အံ့ဩမနေဘဲ အဝေးမှာ တိတ်တိတ်လေး ရပ်နေကြပါတယ်။
လီချန်စန်းက လုံအောက်ကို ဂရုမစိုက်ပါဘူး။
လုချင်းရှူးတို့ လူစုက ရှေ့တိုးလာပြီး ဂါရဝပြုပြီးနောက်မှာ လီဝူဝမ့်က ခပ်အေးအေး ပြုံးပြီး မေးလိုက်တယ်
"ဟင်လင်းပြင်ထာဝရဓားဂိုဏ်းက ဖန့်ချန်ကော၊ ဘာလို့ ခေါ်မလာခဲ့တာလဲ"
'သူ ငါ့ကို သိနေတာလား'
ဖန့်ချန် မျက်နှာထား ထူးဆန်းသွားပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ပြန်စဉ်းစားကြည့်ရင်တော့ ဒါက သဘာဝကျပါတယ်။
ရှေ့ကလူဟာ သွေးဝိညာဉ်နတ်ဆေးလုံး ကို သောက်ပြီးမှ အဆင့် ၃ ကို တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့တာ ဖြစ်ဖို့ များပါတယ်။
တစ်ဖက်လူက သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းက ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်နိုင်သလို၊ သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းနဲ့ အလွန်နီးကပ်တဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု ရှိနေသူလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။
သူဟာ ကျုံးကျိုး မှာ သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းရဲ့ အစီအစဉ်တွေကို အကြိမ်ကြိမ် ဖျက်ဆီးခဲ့တာကြောင့် သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းရဲ့ အထက်လူကြီးတွေက သူ့ကို မျက်စိစပါးမွှေးစူးနေတာ ကြာလှပါပြီ။
"သူ့ဆီမှာ ဝိညာဉ်လက်နက် ပါလာတယ်၊ အဲဒါကို သုံးပြီး ပြေးသွားတယ်"
လီချန်စန်းက တိုးတိုးလေး ပြောပါတယ်။
"ဝိညာဉ်လက်နက် ပါတယ် ဟုတ်လား"
လီဝူဝမ့်က လီချန်စန်းကို ခပ်အေးအေး ကြည့်လိုက်တယ်
"အစကနေ အဆုံးထိ အဲဒီ ထူးခြားဆန်းပြားသူ နှစ်ယောက် ပေါ်မလာဘူးလား မင်းရဲ့ အစ်ကို ရော တစ်ခါမှ လူလုံးမပြဘူးလား "
'သူက ယွမ်ဟယ် ဆရာသခင်နဲ့ အဘိုးကြီး ရှိနေတာကို သိတာပဲ'
ဖန့်ချန် သိပ်မအံ့ဩတော့ပါဘူး။
ဒါပေမဲ့ စိတ်ထဲမှာ သံသယတစ်ခု ပိုလာပါတယ်။
လီချန်စန်းက သူ့ကို ဓားသင်္ချိုင်းလှေကားထစ်ကို တက်ခိုင်းတာက အဲဒီ တန်ခိုးရှင်နှစ်ယောက်ကို အတင်းအကျပ် လူလုံးပြခိုင်းချင်တာကြောင့်လား
ရုတ်တရက် ဖန့်ချန်ဟာ လီဝူဝမ့်ရဲ့ ဘယ်ဘက်လက်မောင်းက ပုံမှန်မဟုတ်တာကို သတိထားမိလိုက်ပါတယ်။
အပြင်ဘက်ကို ပေါ်နေတဲ့ အရေပြားက ညာဘက်လက်မောင်းထက် ပိုပြီး ဖြူဖျော့နေပါတယ်။
သေချာမကြည့်ရင် သိဖို့ခက်ပါတယ်။
တစ်ဖက်လူက လွတ်လပ်သောမသေမျိုး ဖြစ်တာကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်က အပြစ်အနာအဆာ ကင်းစင်ရမှာပါ၊ ဒီလို ချို့ယွင်းချက် ရှိနေစရာ အကြောင်းမရှိပါဘူး။
ဖန့်ချန် စိတ်ထဲမှာ ချက်ချင်း နားလည်သွားပြီး မျက်နှာထား ထူးဆန်းသွားပါတယ်။
သူ ခန့်မှန်းတာ မမှားဘူးဆိုရင် ဆရာသခင်ယွမ်ဟယ် ဟာ အရင်က ဂိုဏ်းချုပ် တစ်ယောက်ရဲ့ လက်မောင်းကို ဖျက်ဆီးခဲ့ဖူးတယ်၊ အဲဒီဂိုဏ်းချုပ်က ရှေ့က လီဝူဝမ့် ဖြစ်နေဖို့ များပါတယ်။
သူက ကျုံးကျိုး၊ တိထျန်း ဒါမှမဟုတ် ပေတုက ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ယောက်ယောက် ဖြစ်မယ်လို့ ထင်ထားခဲ့တာ၊ အဆင့် ၃ ဓားကျင့်ကြံသူ ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ တစ်ခါမှ မတွေးမိခဲ့ပါဘူး...။
"ပေါ်မလာခဲ့ပါဘူး"
လီချန်စန်းက တိုးတိုးလေး ပြောပါတယ်။
"မင်းရဲ့ အစ်ကိုရော သူလည်း ပေါ်မလာဘူးလား"
လီဝူဝမ့်က မေးပါတယ်။
"အဖေ... လီကျင်းနျန်က သေသွားပါပြီ"
လီချန်စန်းက ခဏလောက် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ ပြောပါတယ်။
'လီကျင်းနျန်'
ယန်ခုန်း မှင်တက်သွားသလို၊ ဝတ်စုံပြာနဲ့ အမျိုးသမီးလည်း မယုံနိုင်သလို ဖြစ်သွားပါတယ်။
နတ်နဂါးမလေးကတော့ လီချန်စန်းကို ကြောင်ကြည့်နေပြီးမှ လီဝူဝမ့်ဆီကို အကြည့်ပြောင်းလိုက်ပါတယ်။
သူမရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ အရှက်နဲ့ ဒေါသတွေ ပြည့်နှက်နေပါတယ်။
"ဓားမသေမျိုးအိုကြီးက လီချန်စန်းရဲ့ အစ်ကိုလား..."
ဖန့်ချန်ရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာလည်း တုန်လှုပ်မှုတွေ ဖြတ်ပြေးသွားပါတယ်။
"သူက ဒီလောက်အလွယ်တကူ သေမယ့်လူ မဟုတ်ပါဘူး ကမ္ဘာပေါ်မှာ ဒီလောက် တိုက်ဆိုင်မှုတွေ ရှိမလားဆိုတာ မင်း စဉ်းစားကြည့်လေ"
"သူက အဲဒီ ထူးခြားဆန်းပြားသူရဲ့ အမွေအနှစ်ကို ရရချင်းပဲ မင်းဆီလာပြီး ဓားပြိုင်တယ်၊ ပြီးတော့ မင်းလက်ထဲမှာ ရှုံးပြီး မကြာခင်မှာပဲ ခန္ဓာကိုယ်စွန့်သွားတယ် ဟုတ်လား "
လီဝူဝမ့်က ပြုံးစိစိနဲ့ ပြောပါတယ်။
လီချန်စန်း တစ်ခုခုကို တွေးမိသွားပုံရပြီး အံ့ဩလွန်းလို့ အသက်ရှူမှားသွားကာ လီဝူဝမ့်ကို ကြည့်လိုက်ပါတယ်
"အဖေ... အဖေ ဆိုလိုတာက... လီကျင်းနျန်က... ထူးခြားဆန်းပြားသူ ဖြစ်သွားတာလား "
"ငါလည်း မသိဘူး မင်းကိုယ်တိုင် ဒီကိစ္စကို စုံစမ်းပြီးမှ ငါ့ကို ပြန်ပြောပြတာကို ငါ လိုချင်တယ်"
လီဝူဝမ့်က ခပ်အေးအေး ပြောပါတယ်။
လီချန်စန်းက ခေါင်းငြိတ်လိုက်တယ်
"ဟုတ်ကဲ့ပါ"
"အဲဒီ ဖန့်ဆိုတဲ့ ကောင်လေးကိုလည်း ဆက်ရှာရမယ် သူ့ရဲ့ စီနီယာနှစ်ယောက်ဆီမှာ အမွေအနှစ်ရဲ့ သဲလွန်စ မရှိဘူးဆိုတော့ ယွမ်ဟယ်ရဲ့ အမွေအနှစ်က သူ့ဆီမှာပဲ ရှိနေဖို့ များတယ် "
လီဝူဝမ့်က ဆက်ပြောတယ်
"သူ့အတွက် အလုပ်လုပ်ပေးနေတဲ့ လွတ်လပ်သောမသေမျိုးတွေက ဘယ်သူတွေလဲဆိုတာ စုံစမ်းဦး ငါ သူတို့နဲ့ သေချာ စကားပြောချင်တယ်"
"ဟုတ်ကဲ့ပါ"
လီချန်စန်းက ထပ်ပြီး ခေါင်းငြိတ်ပါတယ်။
'စီနီယာချင်းမု ပျောက်ဆုံးသွားတာက... သူနဲ့ ပတ်သက်နေတာလား '
ဖန့်ချန်ရဲ့ အကြည့်တွေက လေးနက်လာပါတယ်။
"နတ်နဂါးမလေး... မင်း တစ်နေ့မှာ ငါ့ရဲ့ မွေးစားသား ကို ချစ်မိသွားလိမ့်မယ်လို့ မတွေးဖူးဘူး မဟုတ်လား "
လီဝူဝမ့်က ရုတ်တရက် နတ်နဂါးမလေးကို ကြည့်ပြီး သူ့ရဲ့ ချောမောတဲ့ မျက်နှာမှာ လှောင်ပြောင်ရိပ်တွေ ပေါ်လာပါတယ်။
လုံမျိုးနွယ်စုက လူတွေရဲ့ မျက်နှာတွေက ရှုပ်ထွေးနေပါတယ်။
ဒီကိစ္စကို သူတို့ ကောလာဟလတွေ ကြားဖူးပေမဲ့ ဘယ်သူမှ ဗြောင်မပြောရဲခဲ့ကြပါဘူး။
"သိပ်ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းတာပဲ၊ ကြည့်ရတာ လီကျင်းနျန်က မင်းရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို သဘောမတူလို့ မင်းနဲ့ လမ်းခွဲခဲ့ပုံရတယ်"
နတ်နဂါးမလေးရဲ့ အိုမင်းနေတဲ့ မျက်နှာမှာ ကျေနပ်တဲ့ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပါတယ်
"တကယ်လို့ သူသာ မင်းအတွက် အသက်ပေးလုပ်ပေးမယ်ဆိုရင် လီချန်စန်းတောင် မလိုဘူး၊ ဟိုးအရင်ကတည်းက သူ လုံမျိုးနွယ်စုရဲ့ သမက် ဖြစ်ခဲ့မှာ"
"ဟုတ်ပါ့၊ ကျင်းနျန်က သိပ်ပြီး ရိုးအလွန်းတယ် ကိစ္စတော်တော်များများကို သူက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်နိုင်ဘူး၊ အတွေးကလည်း အရိုးခံပဲ"
လီဝူဝမ့်က သက်ပြင်းတိုးတိုး ချလိုက်တယ်
"တကယ်လို့ သူသာ ချန်စန်းလို နားထောင်တတ်မယ်ဆိုရင် မင်း ဒီနေ့အထိ အသက်ရှင်နေပါ့မလား မင်းတို့ လုံမျိုးနွယ်စုဟာ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ရာချီကတည်းက ပျက်စီးသွားမှာ"
ခဏရပ်ပြီး လီဝူဝမ့်က ရုတ်တရက် မေးလိုက်တယ်
"ဖူယွမ်ကျူး ကော သူ ဘယ်မှာလဲ"
"ဆရာသခင်... ဖူယွမ်ကျူးက နတ်နဂါးမလေးတို့နဲ့အတူ ဒီကို အစောကြီးကတည်းက လိုက်လာခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ သူ လူလုံးမပြဘူး ထွက်ပြေးသွားတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်"
လုချင်းရှူးက တိုးတိုးလေး ပြောပါတယ်။
"ဖူယွမ်ကျူးက အဆင့် ၁ လွတ်လပ်သောမသေမျိုးပဲဟာ၊ သူ့ကို ဘာလို့ ဂရုစိုက်နေတာလဲ"
နတ်နဂါးမလေးက မေးပါတယ်။
"သူက သာမန် အဆင့် ၁ လွတ်လပ်သောမသေမျိုး မဟုတ်ဘူးလေ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းက ငါ အဆင့်တက်ခါနီးအချိန်မှာ၊ လူတစ်စုက ငါ ကျင့်ကြံတဲ့နေရာကို လိုက်ရှာပြီး ငါ့ရဲ့ အဆင့်တက်မှုကို ဖျက်ဆီးဖို့ ကြိုးစားခဲ့ကြတယ်"
လီဝူဝမ့်က ပြုံးပြီး ပြောတယ်
"ဒီလူအုပ်စုကို ဘယ်သူ ဦးဆောင်လာတာလဲဆိုတာ ခင်ဗျား ခန့်မှန်းကြည့်မလား "
'ဖူယွမ်ကျူး ဖြစ်နေတာလား'
အားလုံး မှင်တက်သွားပါတယ်။
နယ်မြို့လေးကလာတဲ့ အဲဒီ ကျောင်းဆရာလေးဟာ... အဆင့် ၁ လွတ်လပ်သောမသေမျိုး ဖြစ်ပေမဲ့ သူတို့လိုပဲ ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း လမ်းစဉ်ကို လိုက်စားတဲ့လူလို့ပဲ ထင်ခဲ့တာပါ။
ဒါပေမဲ့...
သူက လီဝူဝမ့် ရှိနေတာကို ဘယ်လို သိတာလဲ ပြီးတော့ ဘာလို့ လူတွေကို ဦးဆောင်ပြီး အဆင့် ၃ မတက်နိုင်အောင် သွားတိုက်ခိုက်ရတာလဲ
'အော်... ဒီလူက အခုမှ အဆင့်တက်တာကိုး'
ဖန့်ချန် စိတ်ထဲမှာ လှုပ်ခတ်သွားပါတယ်။
တစ်ဖက်လူ အဆင့်တက်တဲ့ အချိန်က လီရှောင် ကိစ္စ ဖြစ်ပျက်တဲ့ ဝန်းကျင်လောက် ဖြစ်ရပါမယ်။
အဲဒီအချိန်တုန်းက ဝိညာဥ်သုတ်သင်ခြင်းဌာန ရဲ့ ဌာနချုပ်မှူးကလည်း အလုပ်ရှုပ်နေလို့ မလာနိုင်ခဲ့တာပါ။
"ငါ သိပ်သိချင်တာက... မင်းတို့ထဲက ဘယ်သူက ငါ့ကို သစ္စာဖောက်ပြီး ဖူယွမ်ကျူးကို ငါ့သတင်း ပေးလိုက်တာလဲ ဆိုတာပဲ"
လီဝူဝမ့်က လုံမျိုးနွယ်စုက လူတွေကို ကြည့်ပြီး ပြုံးပြုံးလေး မေးပါတယ်။
အားလုံးကတော့ ဘာမှ နားမလည်သလို ဖြစ်နေကြပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ခဏအကြာမှာတော့ သူတို့ ရုတ်တရက် သတိပြုမိသွားကြပါတယ်။
လီဝူဝမ့်က သူတို့ကို ပြောနေတာ မဟုတ်ဘဲ အနီးနားက ဓားကျင့်ကြံသူတွေကို ပြောနေတာပါ
ဓားကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ မျက်နှာတွေ ချက်ချင်း ပျက်သွားပါတယ်။
ထိတ်လန့်မှု၊ ကြောက်ရွံ့မှု၊ တုန်လှုပ်မှုတွေနဲ့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်နေကြပြီး လီဝူဝမ့်ရဲ့ စကားကို မယုံနိုင်သလို ဖြစ်နေကြပါတယ်။
"အဖေ... ဒီနေ့ ဒီမှာရှိတဲ့ ဓားကျင့်ကြံသူတွေထဲက ဘယ်သူမှ အဖေကို သစ္စာမဖောက်ဘူးလို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်ပါတယ် ကျွန်တော်တို့က တစ်လှေတည်းစီး တစ်ခရီးတည်း သွားနေကြတာပါ"
လီချန်စန်းက လက်အုပ်ချီပြီး ပြောပါတယ်။
"ဟုတ်ပါ့မလား..."
လီဝူဝမ့်က ရုတ်တရက် ရယ်လိုက်တယ်
"ထားလိုက်ပါတော့၊ ပြန်သွားရင် နတ်ဘုရားလမ်းစဥ်ဂိုဏ်း လည်း ရှိနေဖို့ မလိုတော့ဘူး မဟာတာအိုစာကြည့်တိုက်၊ လင်ယွင်ဓားဂိုဏ်း၊ နတ်ဘီလူးဂိုဏ်း ၊ ဆင်စိမ်းဂိုဏ်း အားလုံးကို သုတ်သင် ပစ်လိုက်ပါ ချင်းရှူးကိုလည်း မင်းနဲ့အတူ ခေါ်သွားဖို့ မမေ့နဲ့"
"ဟုတ်ကဲ့ပါ"
လီချန်စန်းက ဝန်လေးခြင်းမရှိဘဲ ချက်ချင်း လက်ခံလိုက်ပါတယ်။
ခဏရပ်ပြီး
"တာအိုသုံးထောင်ဂိုဏ်း နဲ့ ဟင်လင်းပြင်ထာဝရဓားဂိုဏ်း ဘက်ကရော..."
"မင်းသာ ဟင်လင်းပြင်ထာဝရဓားဂိုဏ်းရဲ့ အမွှေးတစ်ပင်ကိုတောင် ထိရဲရင် ဝူဝမ့်အစ်ကိုက မင်းကို ရိုက်လိမ့်မယ်၊ ဖင်မကွဲအောင် သတိထားလိုက် "
လူတစ်ယောက်က ပြုံးစိစိနဲ့ လျှောက်ဝင်လာပါတယ်။
ဘေးနားက ဓားကျင့်ကြံသူတွေက တားဖို့ ကြိုးစားပေမဲ့ ပိုပြီး ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ဓားအရှိန်အဝါတစ်ခုက သူတို့ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း တွန်းထုတ်လိုက်တာကြောင့် ဘယ်သူမှ မခုခံနိုင်ကြပါဘူး