အခန်း (၁၀၆၃-၁၀၆၄)
Vol. 107 Ch. 1063-1064
အခန်း (၁၀၆၃) ဝိညာဉ်ခွဲဖြာခြင်းအဆင့် အစောပိုင်း
ဖန့်ချန်ရဲ့ မျက်ဝန်းအစုံထဲက ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေဟာ အဆက်မပြတ် စီးထွက်လာပြီး လူအများရှေ့မှာတင် ရွှမ်ကွမ်းဂိုဏ်း မဟာစီနီယာကြီး ချန်ထားခဲ့တဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ကို စတင် သန့်စင်လိုက်ပါတယ်။
ဒီအချိန်မှာတော့ သူ့ဆီက ထွက်ပေါ်လာတဲ့ အရှိန်အဝါဟာ ဝိညာဉ်ခွဲဖြာခြင်း၊ ပေါင်းစပ်ခြင်း အဆင့်တွေကိုတောင် ကျော်လွန်နေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ဝိညာဉ်ဖိအားကြောင့် တုဟွေ့ရုတို့တစ်စု အသက်ရှူရ ခက်ခဲသွားကြပါတယ်။
စက္ကန့်အနည်းငယ်အကြာမှာ သိုလှောင်လက်စွပ်ကို သန့်စင်လို့ ပြီးသွားပါပြီ။
အထဲမှာ ဝိညာဉ်စုစည်းရည် အပြင် တခြား အထွေထွေ ပစ္စည်းအချို့လည်း ရှိနေပါတယ်။
အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အနည်းငယ်၊ ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းအမျိုးမျိုးနဲ့ စားကြွင်းစားကျန် သွေးဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဆေးလုံး အချို့လည်း ပါပါတယ်။
ဒီလူဟာ ဒီဆေးလုံးတွေကို အဆင့်တက်ပြီးမှ သုံးဖို့ ချန်ထားခဲ့တာ ထင်ရှားပါတယ်။
ဘာလို့လဲဆိုတော့ စိတ်ဝိညာဉ်ထွက်ခွာခြင်း အထွတ်အထိပ် အဆင့်မှာ ဆက်စားနေရင်လည်း ဘာမှ အကျိုးထူးမှာ မဟုတ်လို့ပါ။
"စီနီယာ... ခုနက ဂျူနီယာရဲ့ ရိုင်းပျမှုက မျက်စိမရှိလို့ပါ၊ စီနီယာအနေနဲ့ ခွင့်လွှတ်ပေးဖို့ တောင်းပန်ပါတယ် "
သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားက ရုတ်တရက် မြေပြင်ပေါ် ဝပ်စင်းဒူးထောက်ပြီး အကြိမ်ကြိမ် ဦးတိုက်လိုက်ပါတယ်။
သူ့ဘေးနားက ကျင့်ကြံသူတွေကတော့ ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေကြပြီး ခဏကြာတော့မှ သူတို့လည်း လိုက်ပြီး ဒူးထောက်လိုက်ကြပါတယ်။
ရှေ့ကလူရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းသလဲဆိုရင် သူတို့ရဲ့ မဟာစီနီယာကြီးကိုတောင် တစ်ချက်တည်းနဲ့ သတ်ပစ်နိုင်တာပါ။
တစ်ဖက်လူက ပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့် မဟုတ်ရင်တောင် ဒဏ္ဍာရီလာ ဝိညာဉ်ခွဲဖြာခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူဆိုတာ သေချာနေပါတယ်။
"ဒီလူလည်း သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းဝင် ကျင့်ကြံသူပဲ မင်းအစ်ကို သေဆုံးတာက သူနဲ့ မပတ်သက်ဘူးလို့ ပြောလို့မရဘူး သူ့ကိုပါ တစ်ခါတည်း လမ်းပို့ပေးလိုက်ရမလား "
ဖန့်ချန်က တုဟွေ့ရုကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်ပါတယ်။
တုဟွေ့ရုက အမျိုးသားကို နာကြည်းတဲ့ အကြည့်နဲ့ စိုက်ကြည့်လိုက်တယ်
"အစကတည်းက မင်းနဲ့ မင်းအဖေက ငါ့အစ်ကို ဘယ်ရောက်နေလဲဆိုတာ သိနေကြတာပဲ၊ ဒါကို ငါ့ကို တစ်လျှောက်လုံး လိမ်ညာခဲ့ကြတယ်ပေါ့"
"မိန်းမ... အရာအားလုံးက ငါ့အဖေ စီစဉ်တာပါ၊ ငါ့ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က သူ့ကို မယှဉ်နိုင်တော့ သူခိုင်းတာ လုပ်ခဲ့ရတာပါ ငါ့စိတ်ထဲမှာတော့ လုံးဝ မပါပါဘူး"
အမျိုးသားက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်တယ်
"အခု မင်းဗိုက်ထဲမှာ ငါ့ရဲ့ သွေးသားလေး ရှိနေပြီလေ၊ ငါသာ သေသွားရင် ကလေးက အဖေမရှိဘဲ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"
တုဟွေ့ရုဟာ စိတ်ပျော့သွားပုံရပြီး မျက်လုံးတွေက တုန်လှုပ်ချီတုံချတုံ ဖြစ်သွားပါတယ်။
အမျိုးသား စိတ်ထဲမှာ ဝမ်းသာသွားပေမဲ့ အပြုံးက မျက်နှာပေါ် မရောက်သေးခင်မှာတင် အင်အားတစ်ခုက သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို တိုက်ရိုက် ချေမှုန်းပစ်လိုက်ရာ "ဗုန်း" ခနဲ အသံနဲ့အတူ သွေးမြူအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပါတယ်။
ရွှမ်ကွမ်းဂိုဏ်း မဟာစီနီယာကြီးရဲ့ ဝိညာဉ် ဟာ ဒါကို ကြောင်ကြည့်နေပြီး အမျိုးသား သေဆုံးသွားတဲ့အခါမှာတော့ သူတို့သားအဖဟာ လေလွင့်ဝိညာဉ်တွေ ဖြစ်သွားမှန်း သိလိုက်ရပါတယ်။
သူ့သားရဲ့ ဝိညာဉ်က ဖန့်ချန်ကို ဒေါသတကြီး ကြည့်ရင်း
"အဖေ... ဒီကလဲ့စားကို ကျွန်တော်တို့ ပြန်ချရမယ်"
တုဟွေ့ရု မှင်တက်သွားသလို ကျန်ရှိနေတဲ့ ရွှမ်ကွမ်းဂိုဏ်း ကျင့်ကြံသူတွေလည်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ပြီး စိတ်ထဲမှာ အေးစိမ့်သွားကြပါတယ်။
စိတ်ဝိညာဉ်ထွက်ခွာခြင်း အထွတ်အထိပ် တစ်ယောက်နဲ့ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် တစ်ယောက်ဟာ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာတင် အသက်ပျောက်သွားကြတာပါ။
"ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်အနေနဲ့ သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းထဲ ဝင်ခဲ့ပြီးမှတော့ ဆက်ပြီး အသက်ရှင်နေဖို့ အကြောင်းပြချက် မရှိတော့ဘူး"
ဖန့်ချန်က အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်ပြီး တုဟွေ့ရုကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်တယ်
"ဒီသားအဖက တုဖေးကို သတ်ခဲ့တဲ့ လက်သည်တွေပဲ၊ မင်း ခုနက ချီတုံချတုံ ဖြစ်နေတာက မင်းအစ်ကိုအပေါ် ရိုင်းပျရာ ရောက်တယ်"
"ကျွန်မ..."
တုဟွေ့ရုရဲ့ မျက်နှာထားက ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေပါတယ်။
ဖန့်ချန်က ခပ်ဖွဖွ ခေါင်းခါလိုက်တယ်၊ ဒီလို စိတ်ဓာတ်မျိုးနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့်အထိ ရောက်လာတာလဲ၊ ကံကောင်းလွန်းလို့လို့ပဲ ပြောရမှာပါ။
"ဒီနေရာက ကြာကြာနေဖို့ မသင့်တော်ဘူး၊ မင်း ဒီကနေ ထွက်သွားတာ အကောင်းဆုံးပဲ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီကျင့်ကြံသူတွေထဲမှာ ဘယ်သူက သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းဝင်လဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မပြောနိုင်လို့ပဲ"
ဖန့်ချန်ရဲ့ အကြည့်က ရွှမ်ကွမ်းဂိုဏ်း ကျင့်ကြံသူတွေဆီ ကျရောက်သွားတဲ့အခါ သူတို့တွေဟာ အလန့်တကြားနဲ့ သူတို့မှာ သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းနဲ့ မပတ်သက်ကြောင်း၊ အသတ်မခံရဖို့အတွက် အသည်းအသန် ငြင်းဆိုကြပါတယ်။
တုဟွေ့ရုဟာ ခဏလောက် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ ခပ်ဖွဖွ ခေါင်းငြိတ်ကာ ဖန့်ချန်ကို အရိုအသေပေးပြီး လေထဲကို ပျံတက် ထွက်ခွာသွားပါတော့တယ်။
အမျိုးသားရဲ့ ဝိညာဉ်က ဖန့်ချန်ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ကြိုးစားနေပေမဲ့ လူနဲ့ဝိညာဉ် လမ်းကြောင်းမတူတာကြောင့် ဖန့်ချန်ရဲ့ အမွေးတစ်ပင်ကိုတောင် သူ မထိနိုင်ပါဘူး။
"အားအင်တွေ ဖြုန်းမနေနဲ့တော့၊ ငါတို့ဂိုဏ်းမှာလည်း ယင်လောကကူးသန်း နိုင်တဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတွေ ရှိတယ်၊ အခု ငါတို့ ဝိညာဉ်တွေ ဖြစ်သွားပြီဆိုတော့ အရင်ဆုံး မရဏလမ်း ကို ရှာပြီး ယင်လောက ကို သွားဖို့ပဲ ကြိုးစားရအောင် အဲဒီက ကျွမ်းကျင်သူတွေနဲ့ ဆုံနိုင်ရင် အခွင့်အရေး ရှိသေးတယ်"
ရွှမ်ကွမ်းဂိုဏ်း မဟာစီနီယာကြီးက အေးစက်စက် ပြောပါတယ်။
"ဒီလူ့ရုပ်ကို ငါ မှတ်ထားရမယ်"
အမျိုးသားက ဖန့်ချန်ကို အရိုးထိအောင် နာကျည်းနေပြီး ဖန့်ချန်ရဲ့ ရှေ့မှာ ရပ်ကာ သူ့ရဲ့ ပုံရိပ်ကို စိတ်ထဲမှာ စွဲမြဲသွားအောင် စိုက်ကြည့်နေပါတယ်။
အဲဒီအချိန်မှာပဲ ဖန့်ချန်က သူ့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး နှစ်ယောက်သား အကြည့်ချင်း ဆုံသွားပါတယ်။
"မှတ်မိပြီလား"
ဖန့်ချန်က အေးအေးဆေးဆေး မေးလိုက်ပါတယ်။
"မင်း... မင်း ငါ့ကို မြင်နိုင်တာလား"
အမျိုးသားဟာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာနဲ့ အနောက်ကို ဆုတ်လိုက်ပါတယ်။
ရွှမ်ကွမ်းဂိုဏ်း မဟာစီနီယာကြီးလည်း မှင်တက်သွားပြီး သူ့သားဘေးကို ချက်ချင်း ပျံလာကာ ဖန့်ချန်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပါတယ်။
ဖန့်ချန်က မြေပြင်ကို ခပ်ဖွဖွ တစ်ချက် နင်းလိုက်ရာ ဝတ်စုံပြည့် ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ လီပါ့တောင်း ဟာ သူ့နောက်မှာ ကိုယ်ကိုကိုင်းပြီး ပေါ်လာပါတယ်။
"ဂျူနီယာအရာရှိက အရှင့် ကို ဂါရဝပြုပါတယ် "
လီပါ့တောင်းရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုတွေ ဖြတ်ပြေးသွားပါတယ်။
ဒီနှစ်တွေမှာ ဖန့်ချန်က သူ့ကို မခေါ်တာကြောင့် သူဟာ မျက်နှာသာ ပေးမခံရတော့ဘူးလို့ ထင်နေပြီး အထက်လူကြီးတွေကိုတောင် သတင်းမေးဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပါသေးတယ်။
အခု ပြန်ခေါ်ခံရပြီဆိုတော့ သူ့အပေါ် ယုံကြည်မှု ရှိနေသေးတာ သေချာသွားပါပြီ။
"ဒီလူနှစ်ယောက်ကို ခေါ်သွားပြီး သေသေချာချာ စစ်ဆေးမေးမြန်းလိုက်"
ဖန့်ချန်က ခိုင်းလိုက်ပါတယ်။
ဝိညာဉ်နှစ်ခုဟာ လီပါ့တောင်းကို ကြောင်ကြည့်နေကြပါတယ်။
ဒါဟာလည်း ယင်ဝိညာဉ် တစ်ခုဆိုတာ သူတို့ သိပေမဲ့ သူတို့နဲ့ မတူတာက ဒီလူ့ဆီက ထွက်နေတဲ့ အရှိန်အဝါက သူတို့ကို ကြက်သီးထစေတာပါပဲ။
"အမိန့်အတိုင်းပါ"
လီပါ့တောင်းက ဘာမှ ထပ်မပြောဘဲ ဝိညာဉ်နှစ်ခုကို ဖမ်းဆီးပြီး ဝါးတားလမ်းအတိုင်း ပြန်ဆုတ်သွားပါတော့တယ်။
...
အခုဆိုရင် ဝိညာဉ်စုစည်းရည် လည်း လုံလောက်သွားပြီ၊ ရွှမ်ဖျင့် ရဲ့ သွေးအဆီအနှစ် ကလည်း ပြဿနာ မရှိတော့ပါဘူး။
ကျန်တဲ့ အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကလည်း ၂ သောင်းကျော် ကျန်ပါသေးတယ်။
ဒါဟာ တာအိုသုံးထောင်နယ်မြေ ကို အကြိမ် ၄၀ ဝင်ဖို့ လုံလောက်ပြီး နှစ်ပေါင်း ၄၀၀ အချိန် ရနိုင်ပါတယ်။
အရာအားလုံး အဆင်သင့် ဖြစ်ပါပြီ။
တာအိုသုံးထောင်နယ်မြေ ထဲမှာ ဖန့်ချန်ဟာ နတ်နန်းရဲ့ အလယ်မှာ ထိုင်ပြီး တာအိုသုံးထောင်ကျင့်စဉ် ဝိညာဉ်ခွဲဖြာခြင်းအခန်း ကို စတင် လေ့ကျင့်ပါတယ်။
သူ့ရှေ့မှာ ရွှမ်ဖျင့် သွေးအဆီအနှစ် တစ်ပုလင်းနဲ့ ဝိညာဉ်စုစည်းရည် ၁၀ ပုလင်း ချထားပါတယ်။
ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်မှာတော့ ဖန့်ချန်က ခပ်ဖွဖွ ရှူသွင်းလိုက်ရာ ရွှမ်ဖျင့် သွေးအဆီအနှစ် တစ်စက်နဲ့ ဝိညာဉ်စုစည်းရည် တစ်ကျပ်သားဟာ ပုလင်းထဲက ပျံထွက်လာပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲ စီးဝင်သွားပါတယ်။
အချိန်တွေ တရွေ့ရွေ့ ကုန်ဆုံးသွားရာ ခြောက်လလောက် ကြာတဲ့ နေ့တစ်နေ့မှာ ဖန့်ချန်ရဲ့ မူလဝိညာဉ်ဟာ ပုံမှန်ထက် ပိုမြန်တဲ့ အရှိန်နဲ့ စတင် တုန်ခါလာပါတယ်။
ချက်ချင်းဆိုသလိုပဲ မူလဝိညာဉ်ပေါ်မှာ ဝိညာဉ်အရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး မူလကိုယ်ထည်ကနေ ဖြည်းဖြည်းချင်း ခွဲထွက်ကာ အနားမှာ သွားထိုင်ပါတယ်။
ဒီဝိညာဉ်အရိပ်ဟာ ဖန့်ချန်နဲ့ တစ်ပုံစံတည်း တူပါတယ်။
ပထမဆုံး မူလဝိညာဉ်ကို အောင်မြင်စွာ ခွဲထုတ်နိုင်ခဲ့ပါပြီ။
သူ့အတွက် ခန္ဓာကိုယ်အသစ်တစ်ခု တည်ဆောက်နိုင်ပြီဆိုတာနဲ့ ဖန့်ချန်ဟာ ဝိညာဉ်ခွဲဖြာခြင်းအဆင့်ထဲကို အခိုင်အမာ ဝင်ရောက်နိုင်မှာပါ။
နှစ်အနည်းငယ် ကြာတဲ့အခါ ဒုတိယ ဝိညာဉ်ကို အောင်မြင်စွာ ခွဲထုတ်နိုင်ပါတယ်။
နောက်ထပ် ဆယ်နှစ် ကြာတဲ့အခါ တတိယ ဝိညာဉ်ကို ခွဲထုတ်နိုင်ပါတယ်။
နှစ်ပေါင်း နှစ်ဆယ် ကြာတဲ့အခါ စတုတ္ထ ဝိညာဉ်ကို ခွဲထုတ်နိုင်ပါတယ်။
ငါးဆယ်။
ရှစ်ဆယ်။
တစ်ရာ။
ဖန့်ချန်ရဲ့ ဘေးနားမှာ လူပုံရိပ် ၇ ခု ထိုင်နေပြီး အကုန်လုံးက သူနဲ့ တစ်ပုံစံတည်းပါပဲ၊ ဘာမှ ခွဲခြားလို့ မရပါဘူး။
မတူတာကတော့ အစောဆုံး ခွဲထုတ်ထားတဲ့ ဝိညာဉ်တွေက ခန္ဓာကိုယ်တွေ တည်ဆောက်ပြီး ကျင့်ကြံနေကြပြီ ဖြစ်သလို၊ အခုမှ ခွဲထုတ်လိုက်တဲ့ သတ္တမမြောက် ဝိညာဉ်ကတော့ အရိပ်အဆင့်ကနေ အစစ်အမှန်အဖြစ် ပြောင်းလဲနေဆဲ ဖြစ်တာပါ။
အဲဒီနောက် အဋ္ဌမမြောက် ဝိညာဉ်ကို ခွဲထုတ်ဖို့အတွက် နှစ်ပေါင်း တစ်ရာ တိတိ အချိန်ယူခဲ့ရပါတယ်။
အချိန်တွေ တရွေ့ရွေ့ ကုန်ဆုံးသွားပါတယ်။
အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ ကုန်ခါနီးအချိန်မှာမှ နဝမမြောက် ဝိညာဉ်ကို အောင်မြင်စွာ ခွဲထုတ်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။
ဒီလုပ်ငန်းစဉ် တစ်ခုလုံးမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို တာအိုသုံးထောင်နယ်မြေ ဖွင့်ဖို့အတွက်ပဲ သုံးခဲ့ရပါတယ်။
ဝိညာဉ်စုစည်းရည် တွေလည်း ကုန်သွားပါပြီ။
ရွှမ်ဖျင့် သွေးအဆီအနှစ် လည်း အနည်းငယ်ပဲ ကျန်ပါတော့တယ်။
ဒီကြားထဲမှာ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးလည်း ကုန်သွားခဲ့ပါတယ်။
ဝိညာဉ်ခွဲထုတ်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားက အင်မတန် ကြောက်စရာ ကောင်းလှပါတယ်။
ဖန့်ချန်ရဲ့ ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးနှုန်းက မြန်ဆန်တယ် ဆိုပေမဲ့ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးရဲ့ အထောက်အပံ့ မပါရင် ဒီလုပ်ငန်းစဉ်က နောက်ထပ် နှစ် ၁၀၀ ဒါမှမဟုတ် ၂၀၀ လောက် ပိုကြာသွားနိုင်ပါတယ်။
"ဝိညာဉ် ၉ ခု ခွဲထုတ်ဖို့ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အကူအညီနဲ့တောင် နှစ်ပေါင်း ၄၀၀ နီးပါး အချိန်ပေးခဲ့ရတယ်..."
ဖန့်ချန်က အသက်ကို ခပ်ပြင်းပြင်း ရှူထုတ်လိုက်ပါတယ်။
ကျင့်ကြံသူ အများစုက ဘာလို့ ဝိညာဉ် ၆ ခုအောက်ပဲ ခွဲထုတ်ကြသလဲဆိုတာ နားလည်သွားပါပြီ၊ ဒီကုန်ဆုံးသွားတဲ့ အချိန်ကတင် ကျင့်ကြံသူ အများစုကို အိုမင်းပြီး သေစေနိုင်လို့ပါ။
စိတ်ဝိညာဉ်ထွက်ခွာခြင်းကနေ ဝိညာဉ်ခွဲဖြာခြင်းအဆင့်ကို တက်ရင် တိုးလာတဲ့ သက်တမ်းက နှစ် ၄၀၀ ကျော်ပဲ ရှိတာပါ။
တကယ်လို့ အဆင့်တက်ဖို့အတွက်တင် ဒီလောက် အချိန်အများကြီး ပေးရမယ်ဆိုရင် ဝိညာဉ်ခွဲထုတ်လို့ မပြီးခင်မှာတင် မူလကိုယ်ထည်က အိုမင်းပြီး ကွယ်လွန်သွားနိုင်ပါတယ်။
သူ အကြမ်းဖျင်း တွက်ကြည့်ရာမှာတော့ အရင်ကနေ အခုအထိ တာအိုသုံးထောင်နယ်မြေ ထဲမှာ သူနေခဲ့တဲ့ အချိန်က နှစ်ပေါင်း ၆၀၀ ဒါမှမဟုတ် ၇၀၀ ဝန်းကျင် ရှိနေပါပြီ။
ဒါဟာ သူ့ရဲ့ အစစ်အမှန် သက်တမ်းပါပဲ။
ဖန့်ချန်ဟာ လက်ရှိ အခြေအနေကို ငြိမ်သက်စွာ ခံစားကြည့်ပါတယ်။
အဆင့်တည်ငြိမ်သွားတဲ့အခါ သူ့ရဲ့ တိုးတက်မှုဟာ စိတ်ဝိညာဉ်ထွက်ခွာခြင်း အထွတ်အထိပ်နဲ့ ယှဉ်ရင် အရမ်းကြီး များမနေပါဘူး။
ဝိညာဉ်စွမ်းအား ပမာဏဟာ ၃ ဆ ကနေ ၄ ဆ လောက်ပဲ တိုးလာတာပါ။
ဒါပေမဲ့... သူ့မှာ ဝိညာဉ်ခွဲ ၉ ခု ရှိနေပါသေးတယ်။
တကယ်လို့ ဒီဝိညာဉ်တွေ အကုန်လုံးကို တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစည်းလိုက်ရင် ဝိညာဉ်စွမ်းအားရော မူလဝိညာဉ်ပါ အကြီးအကျယ် မြင့်တက်လာမှာပါ။
ပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့်ကို မတက်လှမ်းခင်မှာလည်း ဝိညာဉ်ခွဲဖြာခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေဟာ ခေတ္တခဏ ပေါင်းစည်းနိုင်ကြပါတယ်၊ အဲဒီအချိန်ဟာ သူတို့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် အထွတ်အထိပ် ရောက်တဲ့ အချိန်ပါပဲ။
အခန်း (၁၀၆၄) မြို့ပျက်
တာအိုနတ်နန်းထဲမှာ လူပုံရိပ် ၁၀ ခုဟာ ဝိုင်းဖွဲ့ထိုင်နေကြပါတယ်။
တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်နေကြပြီး အဲဒီအထဲက ၉ ခုဟာ ဖန့်ချန်ရဲ့ ဝိညာဉ်ခွဲတွေပါ။
ဒီခံစားချက်က အရမ်းထူးဆန်းပါတယ်။
ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အသွင်အမျိုးမျိုး ခွဲထားသလိုပါပဲ၊ အကုန်လုံးက သူကိုယ်တိုင် ဖြစ်ပေမဲ့ တစ်ခုချင်းစီကလည်း သီးခြား လွတ်လပ်စွာ တွေးတောနိုင်ကြပါတယ်။
"ငါကတော့ မူလဓား အဖြစ် သန့်စင်ဖို့ ဓားပျံတစ်စင်း ရှာမယ်၊ ဓားကျင့်ကြံသူ လမ်းစဉ်ကို လျှောက်မယ်"
"သက်တမ်းကရော မလောက်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"
"တခြားနည်းလမ်းတွေ ရှိတာပဲ၊ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တွေကလည်း သက်တမ်းကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်တယ်"
"ငါကတော့ အရေခွံဆုပ်ခွာခြင်းအတတ် ကို အဓိကထား ကျင့်မယ်၊ တကယ်လို့ ယင်စစ်သည် သန်းနဲ့ချီ ခေါ်ယူနိုင်မယ်ဆိုရင် အင်အားကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာမှာပဲ"
"အပြာရောင်လျှပ်စီးအတတ် က ကောင်းကင်တာအိုရဲ့ မိုးကြိုးဘေးဒဏ်ထက် မနိမ့်ကျဘူး၊ ငါ ဒီအတတ်ကို အခြေခံထားမယ်"
"ငါကတော့ မဟာကောင်းကင်ရဲ့ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းအတတ် ကို သုတေသနပြုမယ်၊ တကယ်လို့ ထူးခြားတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ၉၉ မျိုးကို စုစည်းနိုင်ရင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မဟာအရှင်သခင်အဖြစ် သန့်စင်နိုင်ကောင်းရဲ့"
"အားလုံးပဲ တောက်ပသော နတ်မျက်လုံး ကို ပြန်လည်လေ့ကျင့်ဖို့ ငါအကြံပြုတယ်၊ နောင်တစ်ချိန် ပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့် ရောက်တဲ့အခါ အကျိုးရှိလိမ့်မယ်"
"အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်"
...
ကျုန်းကျိုးနိုင်ငံရဲ့ မြို့တော် ယုံအန်းမြို့။
ခမ်းနားထည်ဝါတဲ့ အိမ်တော်ကြီးတစ်ခုထဲမှာ ရှကျီနဲ့ ဝူရုန့်ချိုတို့ဟာ ခြံဝင်းထဲက ရေကန်ဘေးမှာ ထိုင်ပြီး ရှကျီ ကိုယ်တိုင်ချက်ထားတဲ့ ကျန်းမာရေးစွပ်ပြုတ်ကို အတူသောက်နေကြပါတယ်။
"စီနီယာအစ်မ... ဒီရက်ပိုင်း အခြေအနေတွေက သိပ်မအေးချမ်းဘူး၊ ကျုပ် စဉ်းစားနေတာက ကျွန်တော်တို့ ဒီကနေ ခဏလောက် ထွက်သွားပြီး တောရွာတစ်နေရာရာမှာ သွားနေကြရင် မကောင်းဘူးလား"
ရှကျီက စွပ်ပြုတ်ပန်းကန်ကို ချလိုက်ပြီး မျက်နှာပျက်ပျက်နဲ့ ပြောလိုက်ပါတယ်။
"ဘာတွေ ထပ်ဖြစ်လို့လဲ"
ဝူရုန့်ချိုက အံ့ဩသွားပါတယ်။
ကျုံးကျိုးနိုင်ငံ မြို့တော်မှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ပြည့်ဝတာကြောင့် သူတို့နှစ်ယောက် ဒီမှာနေခဲ့တဲ့ နှစ်တွေအတွင်း ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က အတော်လေး တိုးတက်လာခဲ့တာပါ။
ဒါ့အပြင် ရှကျီက နဂါးစားဘုရင်ရဲ့ မွေးစားသားဖြစ်လို့ ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်တွေကလည်း သူများထက် မနိမ့်ကျပါဘူး။
"ကျုပ် သတင်းရတာကတော့... နတ်ဘုရားလမ်းစဥ်ဂိုဏ်း က ကျင့်ကြံသူတွေ... ပျောက်ဆုံးကုန်ပြီတဲ့"
ရှကျီက ပြောပါတယ်။
ဝူရုန့်ချိုရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ အံ့ဩမှုတွေ ဖြတ်ပြေးသွားတယ်
"ပျောက်ဆုံးတယ်"
ရှကျီက ခပ်ဖွဖွ ခေါင်းငြိတ်ရင်း
"မဟာတာအိုစာကြည့်တိုက်၊ ဆင်စိမ်းဂိုဏ်း၊ လင်ယွန်ဓားဂိုဏ်း၊ နတ်ဘီလူးဂိုဏ်း... အထက်က မသေမျိုးဘုရင် ကနေ အောက်က အဆင့် အထိ အကုန်လုံး သဲလွန်စမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားတာ"
"တစ်ယောက်ယောက် သွားကြည့်တော့ အဲဒီဂိုဏ်းတွေထဲက ဝိညာဉ်ကြောတွေ၊ ဝိညာဉ်စိုက်ခင်းတွေ၊ ဝိညာဉ်စမ်းရေတွင်းတွေပါ အကုန်တူးယူသွားကြတာတဲ့"
"ဒီလို လုပ်နိုင်စွမ်းရှိသူဟာ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး အဆင့်တွေပဲ ဖြစ်ရမယ် နတ်လုရားလမ်းဂိုဏ်းချုပ် ကိုယ်တိုင် လုပ်တာလား ဒါမှမဟုတ် သူတို့တွေ မယှဉ်နိုင်တဲ့ ရန်သူနဲ့ တွေ့ပြီး အကုန်အသတ်ခံလိုက်ရတာလားဆိုတာ မသိရဘူး"
"ဒီလို ကိစ္စကြီးက... ကျွန်မတို့နဲ့ မဆိုင်ပါဘူးနော်"
ဝူရုန့်ချိုက စဉ်းစားရင်း ပြောတယ်
"အခု မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက တစ်နေ့တခြား တိုးတက်နေတာ၊ အခု ထွက်သွားရင် မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို ထိခိုက်လိမ့်မယ်"
"မင်းတို့ တာအိုသုံးထောင်ဂိုဏ်း ကို သွားလို့ရတယ်"
အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။
နှစ်ယောက်သားရဲ့ မျက်နှာမှာ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားကြပြီး မော့ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ မလှမ်းမကမ်းမှာ ပြုံးပြုံးလေး ရပ်နေတဲ့ ဖန့်ချန်ကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။
"ဖန့်ကြီး... မင်း နောက်ဆုံးတော့ ပြန်လာပြီပဲ၊ ငါကြားတာတော့ မင်း ဒီတစ်ခါ အရမ်း လျှို့ဝှက်တဲ့ နေရာတစ်ခုကို အခေါ်ခံလိုက်ရတယ်ဆို "
ရှကျီက ဝမ်းသာအားရနဲ့ ရှေ့တက်ပြီး ဖန့်ချန်ကို ဖက်လိုက်ပါတယ်။
အဲဒီနောက် ဖန့်ချန်ကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ရာ အရှိန်အဝါက တည်ငြိမ်ပြီး ဒဏ်ရာမရှိတာကို တွေ့မှ စိတ်အေးသွားပါတော့တယ်။
"ပြောရရင် အရှည်ကြီးပဲ၊ ထိုင်ပြီးမှ ပြောကြတာပေါ့"
ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး ခေါင်းငြိတ်လိုက်ပါတယ်။
သုံးယောက်သား ထိုင်မိတဲ့အခါ ဖန့်ချန်က လက်ဝေ့ယမ်းပြီး တားမြစ်စွမ်းအားတစ်ခု ချလိုက်ကာ ဒီအတောအတွင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို အစအဆုံး ပြောပြလိုက်ပါတယ်။
ရှကျီက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်တယ်
"ငယ်ငယ်တုန်းက ငါတို့ တောထဲမှာ ကြယ်တွေ ကြည့်ခဲ့ကြတုန်းက မင်းက ကောင်းကင်က ကြယ်တွေပေါ်မှာလည်း ငါတို့လို လူတွေ ရှိနိုင်တယ်လို့ ပြောခဲ့တာ၊ ငါ အဲဒီတုန်းက မယုံခဲ့ဘူး..."
ဝူရုန့်ချိုကတော့ စိတ်ထဲမှာ အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်နေပါတယ်။
သူတို့ ရှိနေတဲ့ နေရာဟာ ကျယ်ပြောလှတဲ့ ကြယ်တာရာပင်လယ်ကြီးထဲက သေးငယ်တဲ့ ကျွန်းကလေး တစ်ကျွန်းပဲ ဆိုတာကိုး။
"မင်းပြောပုံအရဆိုရင် လီချန်စန်း တို့ကလည်း သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းနဲ့ နီးနီးကပ်ကပ် ပတ်သက်နေတာပေါ့၊ ဒါမှမဟုတ် သူတို့ကိုယ်တိုင်က သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းဝင်တွေပေါ့"
ရှကျီရဲ့ အကြည့်က တည်ငြိမ်သွားတယ်
"တကယ်လို့ သူတို့က မင်းနောက်ကို တကောက်ကောက် လိုက်နေမယ်ဆိုရင် မင်းဘေးနားက လူတွေ အကုန် အန္တရာယ်ရှိနိုင်တယ်၊ တာအိုသုံးထောင်ဂိုဏ်းမှာ ဘယ်လို အစီအမံတွေ လုပ်ထားလဲ"
"ရွှင်အဘိုးအို ခဏ သွားနေပေးလိမ့်မယ်"
ဖန့်ချန်က ပြုံးလိုက်ပါတယ်။
ရှကျီ ချက်ချင်း သဘောမပေါက်တာကို မြင်တော့ သူက ပုံစံတစ်မျိုးနဲ့ ပြောင်းပြောလိုက်တယ်
"တောရိုင်းကျောင်း က တစ်ယောက်လေ"
"မိုက်တယ်"
ရှကျီက လက်မထောင်ပြလိုက်ပါတယ်။
သူ့သူငယ်ချင်းဟာ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးအဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်တွေကိုတောင် အကူအညီ တောင်းနိုင်နေပြီဆိုတာ အရင်ကဆို စိတ်ကူးကြည့်လို့တောင် မရတဲ့ ကိစ္စပါ။
"မဟာရှ ဘက်ကရော "
ရှကျီက မေးလိုက်ပါတယ်။
"ဟိုဘက်ကတော့ ပိုပြီး စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး"
ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး ခေါင်းခါလိုက်တယ်၊ ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ပါဘူး။
မဟာရှဘက်မှာတော့ အဘိုးကြီးကိုယ်တိုင် စောင့်ရှောက်နေမှာ အသေအချာပါပဲ။
ရှရွှမ်ကျိ ဟာ အဘိုးကြီး ရွေးချယ်ထားတဲ့ နောက်ထပ် ကိုယ်စားလှယ် တစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။
"ဒါနဲ့... မင်းရဲ့ မွေးစားဖခင်က ရှရွှမ်ကျိ ရဲ့ ဝိညာဉ်ခွဲ ဖြစ်နိုင်တယ်"
ဖန့်ချန်က ရုတ်တရက် ပြောလိုက်ပါတယ်။
ရှကျီက အံ့ဩမသွားဘဲ ခေါင်းငြိတ်လိုက်တယ်
"ငါလည်း အဲဒီဘက်ကနေ တွေးကြည့်ဖူးပါတယ်ဒါပေမဲ့... ငါ့အဖေရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က ဒီမွေးစားအဖေနဲ့ အလှမ်းဝေးလွန်းနေတော့ နားမလည်နိုင်တဲ့ အချက်တွေ အများကြီး ရှိနေတာ"
"ကျင့်ကြံခြင်း ကိစ္စတွေမှာ ဘာတစ်ခုမှ အဆုံးထိ တွေးလို့ မပေါက်နိုင်ပါဘူး မင်းရဲ့ မွေးစားအဖေကလည်း သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းနဲ့ ပတ်သက်မှု ရှိနိုင်တယ် ဒါကြောင့် မင်းနဲ့ စီနီယာအစ်မ ဝူ တို့ ဒီအတောအတွင်း တာအိုသုံးထောင်ဂိုဏ်း ဘက်မှာ သွားနေကြတာ ပိုကောင်းမယ်၊ ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်တွေကလည်း ဒီကထက် မနိမ့်ကျစေရဘူး"
ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။
"မင်းကရော"
ရှကျီက ဖန့်ချန်ကို ကြည့်လိုက်ပါတယ်။
"ငါလား ငါလည်း မင်းတို့နဲ့အတူ တာအိုသုံးထောင်ဂိုဏ်းမှာပဲ ထိုင်နေမှာပေါ့"
ဖန့်ချန်က ရယ်မောလိုက်ပါတယ်။
နှစ်ယောက်သား စိတ်အေးသွားကြပေမဲ့ နတ်ဘုရားလမ်းစဥ်ဂိုဏ်းလို အင်အားကြီးတောင် တိုင်းတစ်ပါးကို ထွက်ပြေးရတဲ့အထိ ဖိအားပေးခံရတာကို တွေးမိတော့ စိတ်ထဲမှာ ပြန်ပြီး လေးလံသွားကြပါတယ်။
နတ်ဘုရားလမ်းစဥ်ဂိုဏ်းဟာ ကျုံးကျိုးမှာ တောရိုင်းဂိုဏ်း ပြီးရင် ဒုတိယအကြီးဆုံးပါ။
သူ့လက်အောက်က ဂိုဏ်းကြီးလေးခုဟာလည်း တစ်ခေတ်တစ်ခါက အင်အားကြီးတဲ့ နတ်ဘုရားနန်းတော် တွေချည်းပါပဲ။
အဲဒီလို အင်အားစုတောင် ဒီလို အခြေအနေ ရောက်သွားရရင် သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းရဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်မှာ ရပ်တည်နေတဲ့ ဖန့်ချန်ကရော ဘယ်လောက်ကြာကြာ ခံနိုင်မှာလဲ ဆိုတာ သူတို့ မတွေးတတ်တော့ပါဘူး။
...
ဓားအလင်းတန်းတွေဟာ ကောင်းကင်ယံမှာ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ကျုံးကျိုးတစ်ခွင်ကို တုန်လှုပ်စေပါတယ်။
မဟာချဲ့ထွင်းဂိုဏ်း မှ အိုယန်ရွှမ်ကျိ၊ မွေးရာပါတာအိုဂိုဏ်း မှ ကုရှီ ၊ ကြယ်စင်တာအိုဂိုဏ်း မှ လုံကျွင်း ။
နံ့သာတိုင်ဂိုဏ်း က နိုင်ငံကြီးအသီးသီးမှာ အောင်းနေတဲ့ နတ်ဘုရား တွေ။
ကျင့်စိန်ဂိုဏ်း လက်အောက်ခံ အမျိုးမျိုး။
အရှေ့ကျိုးရဲ့ ဘုရင်ကျန့်၊ မြောက်ကျိုးရဲ့ နဂါးစားဘုရင် ၊ တောင်ကျိုးရဲ့ ရှန်းယွဲ့ဝမ် ၊ အနောက်ကျိုးရဲ့ ကိုးဆက်မြောက်ဘုရင်။
သူတို့အားလုံးဟာ ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်ကြပြီး မျက်လုံးထဲမှာတော့ အံ့ဩမှု၊ တုန်လှုပ်မှု၊ သံသယ သို့မဟုတ် ဝေခွဲမရမှုတွေ ရှိနေကြပါတယ်။
နောက်တစ်စက္ကန့်မှာတော့ သူတို့ဟာ ကျင့်ကြံရာနေရာကနေ ထွက်ခွာပြီး ကောင်းကင်ယံထဲ ပျောက်ကွယ်သွားကြပါတော့တယ်။
နတ်ဘီလူးဂိုဏ်း ။
လီချန်စန်း နဲ့ လူချင်းရှု တို့ဟာ ဓားကျင့်ကြံသူတစ်စုနဲ့အတူ ပေါ်လာပါတယ်။
သူတို့နောက်မှာ ဓားကျင့်ကြံသူ အချို့လည်း ရပ်နေကြပါတယ်။
ကျန်တဲ့သူတွေကလည်း အလယ်တန်းအဆင့်နဲ့ အဆင့်မြင့်အဆင့် ဓားကျင့်ကြံသူတွေဖြစ်ပြီး အရေအတွက်အားဖြင့် အနည်းဆုံး တစ်သောင်းကျော် ရှိကာ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး ပြည့်နှက်နေပါတယ်။
ဒါဟာ အနီးအနားက ကျင့်ကြံသူတွေအတွက်တော့ အမြင်အာရုံကို ဖမ်းစားထားပါတယ်။
သူတို့တွေဟာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေကြပါတယ်။
ဒီလောက်များပြားတဲ့ ဓားကျင့်ကြံသူတွေ တစ်ပြိုင်တည်း ထွက်ပေါ်လာတာကို ပထမဆုံး မြင်ဖူးတာပါ။
နတ်ဘီလူးဂိုဏ်းရဲ့ ဒီရက်ပိုင်း ထူးဆန်းတဲ့ အပြောင်းအလဲတွေဟာ ဒီဓားကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ ပတ်သက်နေမလားလို့လည်း တွေးနေကြပါတယ်။
"ဒီမှာ ဘာမှ မရှိတော့ဘူး၊ လူနေနေသာသာ ခွေးတစ်ကောင်၊ ကြက်တစ်ကောင်တောင် ရှာမတွေ့တော့ဘူး"
လုချင်းရှု ရဲ့ မျက်နှာက မှောင်မိုက်နေပြီး အကြည့်တွေက အေးစိမ့်စွာနဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်နေပါတယ်။
သူ့မျက်စိရှေ့မှာ မြင်နေရတာက မြို့ပျက် တစ်ခုပါပဲ။
ကြီးမားလှတဲ့ နတ်ဘီလူးဂိုဏ်းမှာ ဘာအသက်ဓာတ်မှ မရှိတော့ပါဘူး။
အဲဒီ ဝိညာဉ်ကြောတွေ၊ ဝိညာဉ်စိုက်ခင်းတွေ၊ ဝိညာဉ်စမ်းရေတွင်းတွေပါ ပျောက်ကွယ်သွားပါပြီ...
ဒီအရာတွေကို အကုန်ယူသွားနိုင်ဖို့ဆိုတာ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး ပဲ ဖြစ်ရမယ်
လီချန်စန်း က လက်တစ်ချက် ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဘေးမှာ ကြည့်နေတဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ဟာ ရှေ့ကို ဆွဲခေါ်ခံလိုက်ရပါတယ်။
တစ်ဖက်လူဟာ ထိတ်လန့်သွားပြီး အမြန်ပဲ လက်အုပ်ချီ အရိုအသေ ပေးလိုက်တယ်
"ဂျူနီယာက စီနီယာ့ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"
"နတ်ဘီလူးဂိုဏ်းက ကျင့်ကြံသူတွေ ဘယ်မှာလဲ"
လီချန်စန်း က အေးအေးဆေးဆေး မေးလိုက်ပါတယ်။
"သူ... သူတို့ အကုန် ထွက်သွားကြပြီဗျ ထွက်သွားတာ အတော်ကြာပါပြီ ဂျူနီယာတို့က ဒီသတင်းကြားလို့ ကံစမ်းတဲ့အနေနဲ့ တစ်ခုခု ကျန်ခဲ့မလား လာကြည့်တာပါ..."
ဒီကျင့်ကြံသူဟာ တစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်သာ ဖြစ်လို့ ရှေ့က ဓားကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ အဆင့်အတန်းကို မခွဲခြားနိုင်ပါဘူး။
ဒါပေမဲ့ တစ်ဖက်လူက နှုတ်ခမ်းတစ်ချက် လှုပ်လိုက်ရုံနဲ့ သူ သေသွားနိုင်မှန်း သိတာကြောင့် ဘာမှ မဖုံးကွယ်ရဲပါဘူး။
"ဖူယွမ်ကျူး ကတော့ တော်တော် လက်စွမ်းထက်တာပဲ၊ သူက အမှောင်ထဲမှာ ပုန်းပြီး အခွင့်အရေး စောင့်နေတယ် ထင်တာ အခုတော့ လူတွေကို အကုန် ခေါ်သွားပြီပေါ့"
"ငါမှတ်မိသလောက်ဆိုရင် ဒီနေရာမှာ တည်နေရာ ကူးပြောင်းခြင်း အစီရင် တွေ အများကြီး ရှိရမှာ..."
လုချင်းရှု က အေးစက်စက် ပြုံးရင်း ပြောလိုက်ပါတော့တယ်။