အခန်း (၁၀၇၁-၁၀၇၂)
Vol. 108 Ch. 1071-1072
အခန်း (၁၀၇၁) လူသားဆန်မှု... အသုံးချဖို့ ဘာလိုလဲ
ယင်လောကတွင် ရွှယ်စန်း သည် ဖန့်ချန်၏ ရှေ့၌ ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် ရပ်နေပြီး မေးသမျှကို တစ်ခုမကျန် ဖြေဆိုနေပါသည်။
"လီဝူဝမ့်က မြေဝက်ဝံကြယ် က ထူးခြားသူ နှစ်ယောက်ရဲ့ အမွေအနှစ်ကို စိတ်ဝင်စားနေပြီး အဲဒီထဲက တစ်ယောက်ရဲ့ နောက်လိုက်ကိုတောင် ဖမ်းထားတယ်လို့ ကြားတယ် သူတို့ အခု ဘယ်မှာလဲဆိုတာ မင်းသိလား"
ဖန့်ချန်က အေးအေးဆေးဆေး မေးလိုက်ပါတယ်။
သူ့မှာ အာရုံတစ်ခု ရှိနေပါတယ်၊ ချင်းမုဘိုးဘေး နဲ့ ဟုန်ချင်း တို့ မသေသေးပါဘူး။
တကယ်လို့ သူတို့နှစ်ယောက် သေသွားပြီး ယင်လောကကို ရောက်လာရင် သူ အာရုံခံမိမှာပါ။
သူတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်တွေက လူ့ပြည်မှာပဲ လွင့်မျောနေပြီး ဝါးတားတားလမ်း ကို ရှာမတွေ့တာမျိုး မဟုတ်ရင်ပေါ့။
"ဝူဝမ့်ဓားဘိုးဘေးရဲ့ ကိစ္စက... ကျွန်တော်က တက်လှမ်းခြင်းအဆင့် လေးတင်မို့ ဘယ်လိုလုပ် သိနိုင်မှာလဲ၊ ဒါပေမဲ့..."
ရှီစန်းက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်တယ်
"တကယ်လို့ ဝူဝမ့်ဓားဘိုးဘေးက လူကို အရှင်ဖမ်းပြီး ပိတ်လှောင်ထားတယ်ဆိုရင် သောင်းတာအိုမျှော်စင်မှာ ချုပ်ထားမှာပါ"
"ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းထဲက တစ်ခုဖြစ်တဲ့ သောင်းတာအိုမျှော်စင် လား "
ဖန့်ချန်၏ မျက်လုံးများ လှုပ်ခတ်သွားသည်။
"ဟုတ်ပါတယ်၊ ဝူဝမ့်ဘိုးဘေးက သောင်းတာအိုမျှော်စင်နဲ့ ဆက်ဆံရေး အရမ်းကောင်းတယ်"
ရှီစန်းက ခေါင်းငြိတ်ပြသည်။
"သောင်းတာအိုမျှော်စင်က တာအိုဂိုဏ်းပဲ မျှော်စင်သခင်က ချောင်ဖုန်းနယ်မြေမှာရှိတဲ့ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ တာဝန်ခံလား "
ဖန့်ချန်က မေးလိုက်သည်။
"ဒါကတော့... ကျွန်တော်လည်း မသိပါဘူး"
ရှီစန်းက တိုးတိုးလေး ဖြေသည်။
"ကြည့်ရတာ မင်းက မရိုးသားဘူးပဲ ငါ့လို မိန်းမလှလေးက ပြုစုပေးတာ မလောက်သေးလို့လား "
မယ်တော်စီ က ပါးစပ်ကလေးကို ပိတ်ပြီး ရယ်မောလိုက်ရာ သူမ၏ မျက်ဝန်းအစုံက ဆွဲဆောင်မှုအပြည့် ရှိနေပါသည်။
ရွှယ်စန်း၏ ကိုယ်လုံး တုန်တက်သွားပြီး အမြန်ပြောလိုက်သည်
"ကျွန်တော်က ရာထူးနိမ့်တဲ့သူမို့ တကယ် မသိတာပါ၊ အဲဒီအစား လုချင်းရှုကို သွားဖမ်းတာက ပိုကောင်းမယ် သူက ဝူဝမ့်ဓားဘိုးဘေးရဲ့ တပည့်ဆိုတော့ ဒီလျှို့ဝှက်ချက်တွေကို သေချာပေါက် သိမှာပါ"
ဖမ်းလို့ရရင် မင်းပြောဖို့ လိုဦးမလား
မယ်တော်စီ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အေးစက်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။
လုချင်းရှုက အစွမ်းမှာ လီချန်စန်းကို မမီသော်လည်း၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက အဆင့် ၁ ဓားကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ပါ။
ရှီလုံ နဲ့ သူတို့ လက်တွဲရင်တောင် သူ့ကို သတ်နိုင်ဖို့ သေချာပေါက် အာမခံချက် မရှိပါဘူး။
"မယ်တော်စီ သူ့ကို အရင် ခေါ်သွားလိုက်"
ဖန့်ချန်က ပြောလိုက်သည်။
"ဟုတ်ကဲ့ပါ"
မယ်တော်စီ က လက်ကို တစ်ချက် ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ ရွှယ်စန်းသည် သူမ၏ အနီရောင် အဝတ်စတွေကြားထဲ လိပ်ပါသွားပြီး မျက်နှာမှာ သေလူကဲ့သို့ ဖြူလျော်ကာ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်လေးတစ်ကောင်လို ဆွဲခေါ်ခြင်း ခံလိုက်ရပါတော့တယ်။
...
...
ဖန်းတီးခြင်းကြယ် ၊ ချောင်ဖုန်းနယ်မြေ
သာယာလှပသော တောင်တန်းတစ်ခုတွင် ဖန့်ချန်သည် ဟွမ်ချန် ပေးထားသော လိပ်စာအတိုင်း သူပြောသည့် ဂူကျောင်းကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။
တကယ်လို့ သူ ညာမပြောခဲ့ရင် ဒီဂူကျောင်းထဲမှာ ဟွမ်ချန်ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှု တစ်စိတ်တစ်ဒေသ ရှိနေမှာဖြစ်ပြီး အဲဒီထဲမှာ ရွှမ်ယန်ခန္ဓာလေးဆင့် ကျင့်ကြံဖို့ လိုအပ်တဲ့ ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေလည်း ရှိနေပါလိမ့်မယ်။
ရှေးဦး နတ်ဘုရားမျက်လုံးကို ဖွင့်လိုက်တဲ့အခါ ပတ်ဝန်းကျင်က အရာအားလုံးဟာ လိုင်းကြောင်းတွေ ဖြစ်သွားပါတယ်၊ သာမန်လို့ ထင်ရတဲ့ တောင်တန်းဟာ အခုတော့ လုံးဝ မတူညီတဲ့ လိုင်းကြောင်းတွေ ပေါ်ထွက်လာပါတယ်။
ပေတစ်ရာ တိုင်းမှာ အသက်အန္တရာယ် ပေးနိုင်တဲ့ အစီအရင် တစ်ခု ရှိနေပြီး၊ ဒီရေတွက်လို့မရတဲ့ အစီအရင်တွေဟာ အစီအရင်ကြီး တစ်ခုရဲ့ အစိတ်အပိုင်းလေးတွေပါ။
တကယ်လို့ ဘာမှမသိတဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်သာ ဒီနေရာကို မတော်တဆ ရောက်လာရင် ဒီအစီအရင်တွေအတွက် အာဟာရ ဖြစ်သွားမှာ သေချာပါတယ်။
မြေပြင်မှာ ပြန့်ကျဲနေတဲ့ ကျင့်ကြံသူအသုံးအဆောင်တွေက ဒါကို သက်သေပြနေတာပါ။
ဖန့်ချန်က ပြုံးလိုက်ပြီး စိတ်ဝိညာဉ် ကို သုံးကာ လမ်းရှာလိုက်ပါတယ်။
...
...
မဟာရဟန္တာ သဲကန္တာရ သည် ချောင်ဖုန်းနှင့် လုံယွမ် ကို ခြားနားထားသော နေရာဖြစ်သည်။
ဒီနေရာမှာ မြို့ကြီးတွေ အများကြီးရှိပြီး အင်အားစု အသီးသီးက ဝိညာဉ်သတ္တုတွင်းတွေနဲ့ ဝိညာဉ်ကြောတွေကို လုယူနေကြပါတယ်။
ဒီကျင့်ကြံသူတွေထဲမှာ အချို့က လုံယွမ်က လာပြီး၊ အချို့က ချောင်ဖုန်းက လာကြတာပါ၊ မျိုးနွယ်ကြီး လေးခု၊ ဂိုဏ်းကြီး သုံးဂိုဏ်း နဲ့ ကျိုရှန်းတောင် သန့်စင်သောနယ်မြေ တို့တောင်မှ ဒီနေရာမှာ နယ်မြေချဲ့ထွင်ထားကြပါတယ်။
ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီနေရာမှာ တစ်ခါတလေ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ၊ အထွတ်ထိပ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေနဲ့ မသေမျိုးကျောက်တုံး တွေတောင် တူးဖော်ရရှိနိုင်လို့ပါ။
"လုံမျိုးနွယ်နဲ့ စုန်းမျိုးနွယ် ကိစ္စကို အားလုံး ကြားပြီးကြပြီ မဟုတ်လား ဒီရက်ပိုင်း သူတို့နဲ့ သွားမပတ်သက်မိစေနဲ့၊ အဲဒီ ဓားကျင့်ကြံသူတွေက ရူးနေကြတာ"
"မင်းပဲ ရူးနေတာ၊ အခုအချိန်မှာ အဲဒီ ဓားကျင့်ကြံသူတွေကို အရင်လို ဆက်ဆံရဲသေးလို့လား သူတို့ဆီမှာ အဆင့် ၃ လွတ်လပ်သောမသေမျိုး ပေါ်လာပြီလေ၊ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်က ချောင်ဖုန်းမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းနေပြီ၊ ကျိုရှန်းတောင်က ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတောင် သူနဲ့ ယှဉ်နိုင်ပါ့မလား မသိဘူး"
"ဟူး... ဒီလမ်းစဉ်ကနေ အဆင့် ၃ လွတ်လပ်သောမသေမျိုး ထွက်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး ငါ အရင်က မြင်ဖူးသမျှ ဓားကျင့်ကြံသူတွေဆိုတာ နောက်ဆုံးမှာ တိုက်ပွဲမှာ သေတာမဟုတ်ရင် သက်တမ်းကုန်လို့ သေကြတာချည်းပဲ"
"ကြားတာတော့ ဒါတွေ ဖြစ်ပြီးတဲ့နောက် ရှန်လော့ဂိုဏ်း ထဲမှာလည်း သဘောထား ကွဲလွဲမှုတွေ ရှိနေတယ်တဲ့၊ ငါသိတဲ့ ရှန်လော့ဂိုဏ်းသား ပြောတာတော့ ဂိုဏ်းထဲမှာ အုပ်စု နှစ်စု ကွဲနေတယ်၊ တချို့က ဓားကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ ပေါင်းပြီး မဟာရဟန္တာသဲကန္တာရကို တစ်ခုတည်းဖြစ်အောင် လုပ်ချင်ကြတယ်"
"တချို့ကတော့ ဓားကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ ပေါင်းဖို့ သဘောမတူကြဘူး ဒါက အရင်တုန်းက ကျင့်စဉ်အစစ် သမားတွေရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိခိုက်စေတယ်လို့ ထင်နေကြတာ၊ တကယ်လို့ အဲဒီ အဆင့် ၃ ဓားကျင့်ကြံသူသာ သက်တမ်းကုန်လို့ သေသွားရင် ချောင်ဖုန်းက အရင်လို ပြန်ဖြစ်သွားမှာပဲ၊ အဲဒီအချိန်ကျရင် အရှင်းခံရမှာကို ကြောက်နေကြတာ"
"ဒါတွေက ငါတို့နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီရက်ပိုင်း ဒီကိစ္စတွေထဲ မပါတာ အကောင်းဆုံးပဲဒါနဲ့... ရှန်လော့ဂိုဏ်းက လိုက်သတ်နေတဲ့ အဲဒီ မိစ္ဆာမက သေပြီလား မသိဘူး"
"ငါ့ညီအစ်ကို တစ်ယောက်လည်း သူမလက်ချက်နဲ့ သေသွားတာ၊ အဲဒီမိန်းမက သတ်တာဖြတ်တာ အရမ်းရက်စက်တယ်၊ သူ့ကျင့်ကြံခြင်းက သိပ်မမြင့်ပေမဲ့ ရှန်လော့ဂိုဏ်းက ဘာလို့ အခုထိ ဖမ်းမမိသေးတာလဲ မသိဘူး"
"ကြားတာတော့ အဲဒီမိန်းမက အခု မဟာမြွေမြို့တော် အနီးကို ထွက်ပြေးသွားပြီတဲ့ သတင်းက အမှန်လားတော့ မသိဘူး ရှန်လော့ဂိုဏ်းက ပညာရှင်တွေရဲ့ လိုက်လံဖမ်းဆီးမှုအောက်မှာ ဒီလောက်ကြာအောင် ခံနိုင်ရည်ရှိတာ တကယ်ကို မလွယ်ဘူး"
မဟာမြွေမြို့တော် အနီးလား
ဖန့်ချန်က လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ချလိုက်ပြီး ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားပါတယ်။
သဲကန္တာရက အရမ်းကျယ်ပါတယ်၊ မဟာမြွေမြို့တော်က လုံယွမ်ဘက်ခြမ်းနဲ့ ပိုနီးပါတယ်၊ တကယ်လို့ ယွီလေး က တကယ်ပဲ အဲဒီမှာ ရှိနေရင် သူမရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က လုံယွမ်ထဲကို ထွက်ပြေးဖို့ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။
အဲဒီအချိန်ရောက်ရင် ရှန်လော့ဂိုဏ်းက သဲကန္တာရမှာ ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်ပါစေ လုံယွမ်နယ်မြေထဲအထိ လက်လှမ်းဖို့ မလွယ်တော့ပါဘူး။
ကျင့်ကြံသူတွေဟာ နယ်မြေကိစ္စမှာ လောကီဂိုဏ်းစတားတွေထက်တောင် ပိုပြီး အလေးထားကြလို့ပါ။
မဟာမြွေမြို့တော်
ဒီမြို့က အရမ်းကို စည်ကားလှပါတယ်၊ လူအဝင်အထွက် များပြားပြီး ဓားတိုက်ခိုက်ရေးနန်းတော် ၊ ကုန်သည်အသင်း စတဲ့ အင်အားစုတွေ အခြေစိုက်ထားကြပါတယ်။
ဒါပေမဲ့... အခုတော့ ဓားတိုက်ခိုက်ရေးနန်းတော်က တံခါးပိတ်ထားပါပြီ၊ အခြေအနေတွေ မတည်ငြိမ်ခင်မှာ ဓားကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ အင်အားစုတွေက သူတို့ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် မအုပ်ချုပ်တော့ပါဘူး။
မျက်နှာကို ပိတ်ပါးစနဲ့ ဖုံးအုပ်ထားတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ဟာ လူအုပ်ထဲမှာ လျှောက်လှမ်းနေပါတယ်၊ သူမရဲ့ အကြည့်တွေက အေးစက်နေပြီး ဘယ်လို ခံစားချက်မှ ရှိပုံမရသလို စိတ်လှုပ်ရှားမှုလည်း မရှိပါဘူး။
အနီးနားမှာ လူပုံရိပ်အချို့ကတော့ မျက်လုံးတွေက လျှပ်စစ်မီးလို ထက်ရှနေပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်ကို လူအုပ်ထဲမှာ လိုက်ရှာနေကြပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ အကြည့်တွေက ထိုအမျိုးသမီးဆီ ရောက်ခါနီးတိုင်း သူမက ကြိုတင်သိနေသလိုမျိုး ပါးနပ်စွာ ရှောင်တိမ်းသွားတတ်ပါတယ်။
တစ်ခါတလေ လူအုပ်နောက်မှာ ပုန်းလိုက်၊ တစ်ခါတလေ အရာဝတ္ထုတွေနောက်မှာ ပုန်းလိုက်နဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား တစ်စက်မှ မသုံးဘဲ လုပ်ဆောင်နေတာပါ။
မသိမသာနဲ့ ထိုအမျိုးသမီးဟာ သူမကို လိုက်ရှာနေတဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ရဲ့ နောက်ကို ရောက်သွားပါတယ်။
ဖတ်
အဲဒီကျင့်ကြံသူက တုံ့ပြန်ဖို့တောင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ လောကကြီးကို နှုတ်ဆက်သွားရပါတယ်၊ သူ့ကိုယ်ပေါ်က သွေးအနှစ်တွေက အမျိုးသမီးရဲ့ ကိုယ်ထဲကို စီးဝင်သွားပါတယ်။
သူ့အဖော်တွေ သတိထားမိချိန်မှာတော့ အမျိုးသမီးက တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာသွားပြီ ဖြစ်ပါတယ်။
"ပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့် တစ်ယောက်ကို သတ်ချင်တိုင်း သတ်နေတာပဲ ဒီ မိစ္ဆာသန္ဓေသား က ငါထင်ထားတာထက် ပိုပြီး ကြောက်စရာကောင်းတယ်"
ဖန့်ချန်က လက်ဖက်ရည်ဆိုင် ပြတင်းပေါက်ကနေ ဒါတွေကို အကုန် မြင်နေရပါတယ်။
ဝမ်ချုံစန်း က ယွီလေးနဲ့ တွေ့ပြီးလောက်ပြီလား
ဒါမှမဟုတ် ရှာမတွေ့သေးတာလား
အခု ယွီလေးရဲ့ အနားမှာ ရှန်လော့ဂိုဏ်းသားတွေ လိုက်ရှာနေတာကလွဲရင် ဝမ်ချုံစန်းရဲ့ ပုံရိပ်ကို မတွေ့ရပါဘူး။
ဖန့်ချန် ထွက်မလာသေးပါဘူး၊ ယွီလေးရဲ့ အခုလက်ရှိ အခြေအနေက လုံရို့ သတင်းပို့ထားသလိုမျိုး အရာအားလုံးကို မေ့လျော့ပြီး မိစ္ဆာဘက်ကို လုံးဝ ရောက်နေပုံပါပဲ။
ရုပ်ချင်း တူနေတာကလွဲရင် သူမဆီမှာ အရင်က ပုံရိပ်ကို တစ်စက်မှ ရှာမတွေ့တော့ပါဘူး။
အခုချက်ချင်း ထွက်ပြလိုက်ရင် နားလည်မှုလွဲတာတွေ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။
မကြာခင်မှာပဲ ယွီလေးဟာ မဟာမြွေမြို့တော်က အိမ်ရာတစ်ခုဆီကို ရောက်သွားပါတယ်၊ ဖန့်ချန်က အရိပ်ထဲကနေ နောက်က လိုက်သွားပါတယ်။
"ဘယ်လို ခံစားရလဲ"
ဝမ်ချုံစန်းက လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ပြီး ယွီလေးကို ကျောပေးကာ ရပ်နေပါတယ်။
ယွီရှန်းလေးက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်တယ်
"ဆရာ... သူတို့အားလုံးကို ဘာလို့ သတ်ခွင့်မပေးတာလဲ၊ သူတို့ရဲ့ သက်တမ်းတွေကို စုပ်ယူလိုက်ရုံနဲ့ ကျွန်မရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက နောက်တစ်ဆင့် တက်သွားနိုင်မှာပဲကို"
ဖန့်ချန်၏ အကြည့်က ဝမ်ချုံစန်းဆီ ကျရောက်သွားပြီး အကြည့်တွေက အေးစိမ့်နေပါတယ်။
"ငါ မင်းကို သတိမပေးဖူးဘူးလား မိစ္ဆာသန္ဓေသားဆိုတာ သာမန်အရာ မဟုတ်ဘူး၊ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက ဒီရက်ပိုင်း အလွန်အမင်း မြန်မြန်ဆန်ဆန် တက်နေတာက မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ အာရုံကို ဆွဲဆောင်မိနေလောက်ပြီ"
"သူတို့က ကြောက်စရာမဟုတ်ဘူး၊ ကြောက်စရာကောင်းတာက သူတို့ကို လိုက်သတ်နေတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေပဲ"
ဝမ်ချုံစန်းက အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်တယ်
"ဒါ့အပြင် ကျင့်ကြံခြင်း မြန်မြန်တက်တာက မင်းအတွက် အကျိုးမရှိဘူး၊ အဲဒါက လူသားဆန်မှု ကို လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားစေလိမ့်မယ်"
"လူသားဆန်မှု... အသုံးချဖို့ ဘာလိုလဲ"
ယွီလေးက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပါတယ်။
"ဘာလို့ အသုံးမဝင်ရမှာလဲ၊ လူသားဆိုတာ ဒီလောကမှာ အလိမ္မာဆုံး အရာတွေပဲလေ"
ဝမ်ချုံစန်းက ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်တယ်
"ငါ မင်းကို ဒီလမ်းကို လျှောက်ခိုင်းတာက မင်းဆီကနေ အသိဉာဏ်အချို့ ရချင်လို့ပဲ၊ အဲဒါမှ ငါက နောက်ဆုံးခြေလှမ်းကို လှမ်းနိုင်မှာ၊ ဒါကြောင့် မင်း စည်းလွတ်ဝါးလွတ် မလုပ်နဲ့၊ ရှန်လော့ဂိုဏ်း ကိစ္စကို ငါ ဖြေရှင်းပေးမယ်၊ အဲဒီနောက်ပိုင်း မင်း ခဏလောက် ပျောက်ကွယ်နေလိုက်ဦး"
အခန်း (၁၀၇၂) ကံကြမ္မာ အကျိုးဆက်ကို ခဝါချခြင်း
"ဒါနဲ့... အဲဒီကောင်မလေးရဲ့ ဝိညာဉ်ကို မင်း ဖြေရှင်းပြီးပြီလား"
ဝမ်ချုံစန်းက ရုတ်တရက် မေးလိုက်ပါတယ်။
ဖန့်ချန် ဒီစကားကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ မျက်လုံးတွေ ကျဉ်းမြောင်းသွားပါတယ်၊ ဝမ်ချုံစန်း ပြောတဲ့ ကောင်မလေးဆိုတာ ယွီလေးကို ဆိုလိုတာ ဖြစ်ဖို့ များပါတယ်။
"သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်က ကျွန်မနဲ့ ပုန်းတမ်းကစားနေတာ၊ ဒါပေမဲ့ ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ ဒီခန္ဓာကိုယ်က ကျွန်မ အပိုင် ဖြစ်နေပါပြီ"
ယွီလေးက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်တယ်
"ကျွန်မရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း နောက်ထပ် နည်းနည်းလောက် တက်လာတာနဲ့ သူ ပုန်းစရာ နေရာ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"
"ထားလိုက်ပါဦး၊ အသုံးဝင်နိုင်တယ်လောလောဆယ် သူ့ကို ဂရုစိုက်နေဖို့ မလိုသေးဘူး"
ဝမ်ချုံစန်းက ရုတ်တရက် ပြောလိုက်ပါတယ်။
"ဆရာ... ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"
ယွီလေးက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပါတယ်။
"သူ့ကိုယ်ပေါ်က ကံကြမ္မာ အကျိုးဆက် က သာမန်မဟုတ်ဘူး၊ တစ်နေ့ကျရင် အသုံးဝင်ရင်လည်း ဝင်မယ်၊ အသုံးမဝင်ရင်လည်း မဝင်ဘူး၊ ဒါက ပြောရခက်တယ်"
ဝမ်ချုံစန်းက ပြုံးလိုက်တယ်
"ငါ သောင်းတာအိုမျှော်စင်ကို တစ်ခေါက် သွားရဦးမယ်၊ သိပ်မကြာခင်မှာပဲ သွေးဝိညာဉ် နတ်ဆေးလုံး အချို့ကို လူလွှတ်ပြီး ပို့ပေးလိုက်မယ်၊ အမြန်ဆုံး ပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့် ကို ရောက်အောင် ကြိုးစားပါ"
"ဟုတ်ကဲ့ပါ"
ယွီလေးက ခပ်ဖွဖွ ခေါင်းငြိတ်လိုက်ပါတယ်။
သူတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ စကားဝိုင်းကို ကြားပြီးနောက်မှ ဖန့်ချန် စိတ်အေးသွားရပါတယ်၊ ကြည့်ရတာ ယွီလေးက မိစ္ဆာသန္ဓေသားကြောင့် စိတ်ဓာတ်ပြောင်းလဲသွားတာ မဟုတ်ဘဲ၊ မိစ္ဆာသန္ဓေသားကနေ ဝိညာဉ်အသစ် တစ်ခု ဖြစ်တည်လာပြီး ယွီလေးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်ထားတာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။
တကယ်လို့ အရင်အခြေအနေမျိုး (စိတ်ပြောင်းသွားတာ) ဆိုရင် ကိစ္စက ပိုရှုပ်ထွေးနိုင်ပေမဲ့၊ အခုလို အခြေအနေမျိုးကတော့ တစ်မျိုးပေါ့။
ဝမ်ချုံစန်း မဟာမြွေမြို့တော်ကနေ ထွက်သွားတာ သေချာမှ ဖန့်ချန်က အရိပ်ထဲကနေ ထွက်လာပါတယ်၊ ယွီလေးက သူမဘေးမှာ လူတစ်ယောက် ရုတ်တရက် ပေါ်လာတာကို မြင်တော့ ဘာမှမပြောဘဲ ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်ပါတော့တယ်။
ဖန့်ချန်၏ မျက်လုံးများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့်နဲ့ ယှဉ်နိုင်တဲ့ အငွေ့အသက်တွေ ထွက်ပေါ်လာကာ ကြောက်မက်ဖွယ် ဝိညာဉ်ဖိအားကြောင့် ယွီလေးမှာ တစ်လက်မတောင် မလှုပ်နိုင်တော့ပါဘူး။
"ရှင်ပဲ"
ယွီလေး၏ မျက်လုံးများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး မျက်နှာပေါ်မှာ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပါတယ်
"ခုနက သခင်လေး လာတာကို မသိလိုက်လို့ပါခွင့်လွှတ်ပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"
"မင်း သူ့စကားပြောပုံကို တမင်တကာ လိုက်တုနေဖို့ မလိုဘူး၊ မင်းက သူမဟုတ်ဘူး"
ဖန့်ချန်က ခပ်ဖွဖွ ခေါင်းခါလိုက်ပါတယ်။
ယွီလေးက ဝေဝေဝါးဝါးနဲ့ မေးလိုက်တယ်
"သခင်လေးရဲ့ စကားက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"
"ကြည့်ရတာ အစကတည်းက မင်းမှာ အသိဉာဏ် ရှိနေပြီးသားပဲ၊ ယွီလေးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို တိတ်တဆိတ် သိမ်းပိုက်ထားတာပေါ့"
ဖန့်ချန်က အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်ပါတယ်။
အခြေအနေက ဒီအထိ ရောက်လာပြီဆိုတော့ ယွီလေးလည်း ဟန်ဆောင်မနေတော့ဘဲ သူမရဲ့ အကြည့်တွေက အေးစက်သွားပါတယ်
"ကျွန်မကို ဘာလုပ်မလို့လဲ ရှင့်ကို အိပ်ရာထဲ လိုက်ဖော်ပေးရမလား ကျွန်မက သူမဟုတ်ဘူးနော်"
"ငါက မင်းကို တပ်မက်နေမယ်လို့ ထင်နေတာလား၊ မင်းက လူတောင်... မဟုတ်ဘူးလေ"
ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။
ယွီလေး၏ အေးစက်သော အကြည့်ထဲမှာ ဒေါသရိပ်အချို့ ဖြတ်ပြေးသွားပါတယ်။
သူမ ခဏလောက် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်တယ်
"ဒါဆို ရှင် ဘာလုပ်ချင်တာလဲ အရင်က ယွီလေးက သေသွားပြီ ရှင် အတိတ်ကို လွမ်းဆွတ်ချင်တယ်ဆိုရင် ကျွန်မဆီ လာမရှာသင့်ဘူး ကျွန်မက သူမဟုတ်ဘူး၊ ရှင့်နဲ့ ဘာပတ်သက်မှုမှ မရှိဘူး"
"တကယ်လို့ ယွီလေး တကယ်သေသွားပြီဆိုရင် ငါကိုယ်တိုင် မင်းကို သတ်ပြီး သေလမ်းပို့ပေးမယ် ဒါပေမဲ့ မျှော်လင့်ချက် တစ်စက်လေး ရှိနေသရွေ့တော့ ငါ ကြိုးစားကြည့်ရမှာပဲ"
ဖန့်ချန်က ပြုံးလိုက်ပါတယ်။
"ဒါက သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်လေ ရှင် ရက်ရက်စက်စက် လုပ်ရက်မှာလား "
ယွီလေးက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး မေးပါတယ်။
ဖန့်ချန် ဘာမှ ပြန်မပြောဘဲ ရိပ်ခြေဗုဒ္ဓအတတ် ကို သုံးပြီး ယွီလေးကို ခေါ်ကာ မဟာမြွေမြို့တော်ကနေ ထွက်ခွာခဲ့ပါတယ်။
လူသူကင်းမဲ့တဲ့ တောင်ကြားတစ်ခုထဲမှာ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှာ ကျင့်ကြံသူတွေ မရှိတာ သေချာမှ ဖန့်ချန်က ဘေးနားက ရှီလုံကို ကြည့်ပြီး
"ရှီလုံ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းနဲ့ဆိုရင် သူမကိုယ်ပေါ်က အခြေအနေကို တစ်ခုခု မြင်နိုင်မလား"
ရှီလုံက ယွီလေးကို အကြိမ်အနည်းငယ် ပတ်ကြည့်ပါတယ်၊ ယွီလေးက သူ့ကို မကျေမနပ် စိုက်ကြည့်နေပြီး စိတ်ထဲမှာလည်း သံသယတွေ ရှိနေပါတယ်။
ဒီလို အစွမ်းထက်တဲ့သူကို ဒီလူက ဘယ်ကနေ ရှာလာတာလဲ
သူတို့နှစ်ယောက် ခွဲခွာခဲ့တာ နှစ်တွေ အများကြီး ကြာသွားပြီဖြစ်လို့ သူမဆီမှာရှိတဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာက မှတ်ဉာဏ်တွေသာ ဖြစ်ပြီး ဖန့်ချန် နောက်ပိုင်းမှာ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတာတွေကို ဘာမှ မသိပါဘူး။
"ကျွန်တော့်ရဲ့ အမြင်အာရုံက မထက်မြက်လို့ ဘာမှ ထူးထူးခြားခြား မမြင်ရပါဘူး"
ရှီလုံက ခဏ စဉ်းစားပြီး ခေါင်းခါပြပါတယ်။
ဖန့်ချန် အတော်ကြာအောင် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ရှီလုံကို ကျင့်ကြံသူတွေ မတော်တဆ ဝင်မလာအောင် အနားမှာ စောင့်ကြည့်ခိုင်းလိုက်ပါတယ်။
ရှီလုံ ထွက်သွားတဲ့အခါ ယွီလေးရဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာ လှောင်ပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပါတယ်
"ရှင် ခေါ်လာတဲ့ ပညာရှင်ကလည်း ရှင်ဖြေရှင်းချင်တဲ့ ကိစ္စကို မဖြေရှင်းပေးနိုင်ပုံပဲ"
"သူ တကယ် မဖြေရှင်းနိုင်ပါဘူး ငါက ပညာတစ်ခု မသုံးခင် တခြားနည်းလမ်း ရှိမလားလို့ သူ့ကို ကြည့်ခိုင်းတာပါ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါသုံးမယ့် နည်းလမ်းက အရမ်း သွေးထွက်သံယို ဖြစ်လွန်းလို့ တကယ် မလွှဲမရှောင်သာမှပဲ ယွီလေးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ သုံးချင်တာ"
ဖန့်ချန်က ပြောလိုက်ပါတယ်။
"ဘာနည်းလမ်းလဲ "
ယွီလေး မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပါတယ်။
ဖန့်ချန် ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ လက်ကို ခပ်ဖွဖွ ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ စိမ်းဖန့်ဖန့် အလင်းတန်းတစ်ခုက ယွီလေးဆီကို ဝေ့ဝဲသွားပါတယ်။
နောက်တစ်ခဏမှာပဲ သူမရဲ့ ဦးရေခွံက အရမ်း နာကျင်သွားပြီး လူတစ်ယောက်က လက်နဲ့ သူမရဲ့ ဦးရေခွံကို အရှင်လတ်လတ် ခွာထုတ်နေသလိုမျိုး ခံစားလိုက်ရပါတယ်။
ယွီလေး၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ သွေးရောင်တွေ လွှမ်းသွားပြီး ဖန့်ချန်ကို စိုက်ကြည့်နေပါတယ်၊ နဖူးမှာလည်း ချွေးတွေ ထွက်လာကာ နာကျင်မှုတွေကြားထဲမှာ မုန်းတီးမှုတွေ ရောယှက်နေတဲ့ အမူအရာနဲ့
"ရှင် ကျွန်မကို ဘာလုပ်နေတာလဲ"
ဖန့်ချန်က ဘာမှ ပြန်မဖြေဘဲ တည်ငြိမ်တဲ့ မျက်နှာထားနဲ့ အရေခွံဆုပ်ခွာအတတ် ကို ဆက်ပြီး သုံးနေပါတယ်။
ခဏအကြာမှာတော့ ယွီလေးက စတင် ဆဲဆိုလာပြီး အမျိုးမျိုးသော မုန်းတီးစရာ စကားလုံးတွေ၊ ကျိန်စာတွေနဲ့ အော်ဟစ်နေပါတယ်။
ဖန့်ချန်ကတော့ ဘာမှ ဂရုမစိုက်ပါဘူး။
သိပ်မကြာခင်မှာပဲ လူအရေခွံ တစ်ခုလုံးကို ခွာထုတ်လိုက်နိုင်ပါပြီ၊ မိစ္ဆာသန္ဓေသားကတော့ နောက်ဆုံးမှာ ကြောက်လန့်သွားပါတယ်၊ အဲဒါက လူအရေခွံပေါ်မှာ တွယ်ကပ်နေပြီး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေတဲ့ ပုံစံနဲ့ အဆက်မပြတ် အသနားခံနေပါတယ်။
ဖန့်ချန်ရဲ့ အကြည့်ကတော့ ယွီလေးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဆီမှာပဲ စိုက်ကြည့်နေပါတယ်၊ ခဏအကြာမှာတော့ ယွီလေးက ရုတ်တရက် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး ဖန့်ချန်ကို ဝမ်းသာအားရ ကြည့်ကာ
"သခင်လေး "
"ဘာမှ မဖြစ်တော့ဘူး၊ အရင်ဆုံး ကိုယ်ပေါ်က ဒဏ်ရာကို ပျောက်အောင် ကုလုပ်လိုက်ဦး"
ဖန့်ချန်က စိတ်အေးသွားပြီး ပြုံးကာ ခေါင်းငြိတ်ပြပါတယ်။
ယွီလေးက သူမကိုယ်ပေါ်က အခြေအနေကို သတိထားမိသွားပြီး မျက်နှာထား ချက်ချင်း ပြောင်းသွားကာ ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေနဲ့ သူမကိုယ်သူမ ဖုံးအုပ်လိုက်ပါတယ်၊ အသစ်စက်စက် အရေပြားဟာ မျက်စိရှေ့တင်ပဲ ပြန်ပြီး ကြီးထွားလာပါတယ်။
လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်စာ အချိန်လောက်မှာတော့ ယွီလေးဟာ မူလအတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားပါပြီ။
သူမက ထိတ်လန့်နေဆဲ ပုံစံနဲ့ ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ကာ
"သခင်လေး ကျွန်မ ရှင့်ကို မတွေ့ရတော့ဘူးလို့ ထင်နေတာ"
"အခု အားလုံး အဆင်ပြေသွားပါပြီ၊ မင်းကိုယ်ပေါ်က မိစ္ဆာသန္ဓေသားကိုလည်း အောင်အောင်မြင်မြင် ဖြေရှင်းလိုက်နိုင်ပြီ"
ဖန့်ချန်က နှစ်သိမ့်လိုက်ပါတယ်။
ယွီလေးက လေဟာနယ်ထဲမှာ လွင့်မျောနေပြီး တစ်စုံတစ်ရာသော စွမ်းအားနဲ့ ချုပ်နှောင်ခံထားရတဲ့ လူအရေခွံကို ကြည့်ပြီး မျက်လုံးထဲမှာ ဒေါသရိပ်တွေ ဖြတ်ပြေးသွားပါတယ်
"ဒီအရာက တကယ်ကို ယုတ်မာတယ် ကျွန်မရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်ရုံတင်မကဘဲ ကျွန်မရဲ့ ဝိညာဉ်ကိုလည်း သန့်စင်ဖို့ ကြိုးစားပြီး ကျွန်မရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေကိုလည်း လုယူဖို့ လုပ်ခဲ့တာ"
"ဒါက မိစ္ဆာသန္ဓေသားပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ် မင်း အဲဒီတုန်းက ဒါကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့တာက တိုက်ဆိုင်မှု မဟုတ်ဘူး၊ ဝမ်ချုံစန်းရဲ့ စီစဉ်မှုပဲ"
ဖန့်ချန်က ပြောပြပါတယ်။
နှစ်ယောက်သား စကားပြောကြည့်မှ ယွီလေး ထွက်သွားပြီးနောက် နှစ်အနည်းငယ်မှာတင် မိစ္ဆာသန္ဓေသားက သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်ခဲ့တာကို သိလိုက်ရပါတယ်။
အဲဒီအချိန်ကျမှသာ ဟင်လင်းပြင်ထာဝရဓားဂိုဏ်း ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် ဝမ်ချုံစန်းက အရာအားလုံးကို ထိန်းချုပ်ထားတယ်ဆိုတာ သူမ သိလိုက်ရတာပါ။
အဲဒီနောက်မှာ သူမကို ဝမ်ချုံစန်းက ဟွမ်ချန်ဆီ လွှဲပေးပြီး ချောင်ဖုန်းနယ်မြေဆီ ခေါ်လာခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။
အဲဒီအချိန်တုန်းက ယွီလေးရဲ့ ဝိညာဉ်က ခန္ဓာကိုယ်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ မိစ္ဆာသန္ဓေသားရဲ့ ဝါးမျိုမှုကို ရှောင်ရှားဖို့ ရေမြောင်းထဲက ကြွက်ကလေးတစ်ကောင်လို ပုန်းအောင်းနေခဲ့ရတာပါ။
"ငါ အခုပဲ ဒါကို သန့်စင်လိုက်မယ်၊ မင်းအတွက် ဒေါသဖြေပေးမယ်လေ"
ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။
မိစ္ဆာသန္ဓေသားကတော့ ထိတ်လန့်နေပါတယ်၊ အဲဒါက ဒီလို လွယ်လွယ်ကူကူ အသန့်စင်ခံရမှာကို မလိုလားတာကြောင့် အဆက်မပြတ် အသနားခံနေပြီး၊ အသနားခံလို့ မရတော့မှန်း သိတဲ့အခါ ပြန်ပြီး ဆဲဆိုပါတော့တယ်။
"နေဦး"
ယွီလေးက စဉ်းစားပြီး ပြောလိုက်တယ်
"သခင်လေး အဲဒါက အသုံးဝင်ပါသေးတယ် အဲဒါက ကျွန်မရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေကို လုယူနေတုန်းမှာ ကျွန်မလည်း အဲဒီအရာအကြောင်းကို နည်းနည်း နားလည်ခဲ့တယ်"
"အရင်ကတော့ မိစ္ဆာသန္ဓေသားကို ကျင့်ကြံရင် လူသတ်ပြီး သက်တမ်းကို လုမှပဲ အသက်ရှင်နိုင်မယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ၊ တကယ်တော့ မဟုတ်ဘူး"
"သူ့မှာ ထူးခြားတဲ့ ကျင့်စဉ်တစ်ခု ရှိတယ် အဲဒီကျင့်စဉ်နဲ့ ကျင့်ကြံရင် သာမန်ကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ မခြားနားဘူး၊ တကယ်လို့ ကျွန်မသာ ဒါကို သန့်စင်ပြီး စုပ်ယူနိုင်ရင် အဲဒီကျင့်စဉ်ကို ဆက်ပြီး ကျင့်ကြံလို့ ရနိုင်တယ်"
"ဒီကျင့်စဉ်ကို ဆက်ကျင့်မလို့လား"
ဖန့်ချန်က ယွီလေးကို ကြည့်လိုက်ပါတယ်။
ယွီလေးက ခပ်ဖွဖွ ခေါင်းငြိတ်လိုက်တယ်
"ဝမ်ချုံစန်းက ကျွန်မကိုယ်ပေါ်မှာ အကွက်ချထားတာလေ၊ သူ့ကို စိတ်ပျက်အောင် ဘယ်လိုလုပ် လုပ်လို့ ဖြစ်မလဲ မိစ္ဆာသန္ဓေသားကိုပဲ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ရင်တော့ ဒီဒေါသက ပြေမှာ မဟုတ်ဘူး"
ဖန့်ချန်က ခပ်ဖွဖွ ခေါင်းငြိတ်လိုက်တယ်
"ငါ နားလည်ပါတယ်၊ မိန်းမတွေရဲ့ ကလဲ့စားချေလိုစိတ်က ပိုပြီး ပြင်းထန်တတ်တာပဲ"
"ဒါပေမဲ့... ဝမ်ချုံစန်းရဲ့ ရှေ့မှာ အမှားအယွင်း မရှိစေဖို့ မင်း သေချာပေါက် အာမခံနိုင်လား "
ယွီလေး ဘာလုပ်ဖို့ ကြံစည်နေလဲဆိုတာကို သူ ခန့်မှန်းမိလိုက်ပါပြီ။