အခန်း (၁၀၇၃-၁၀၇၄)
Vol. 108 Ch. 1073-1074
အခန်း (၁၀၇၃) ပြင်ပဂိုဏ်းတပည့် ဖန့်ရှောင်ထု
ယွီလေး၏ အမူအရာက အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အရင်က အခြေအနေအတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားကာ စကားပြောပုံတွေကလည်း အေးစက်သွားပြန်ပါတယ်။
ဖန့်ချန်က သေချာ ဂရုတစိုက် ကြည့်နေပါတယ်၊ အတွင်းရော အပြင်ပါ သူကိုယ်တိုင် မိစ္ဆာသန္ဓေသားကို အရေခွံဆုပ်ခွာပြီး ထုတ်မပေးခဲ့ရင်တောင် ဒီလို ထူးခြားမှုကို သတိထားမိဖို့ ခဲယဉ်းပါလိမ့်မယ်။
ဒီအချက်မှာတော့ မိစ္ဆာသန္ဓေသားက ယွီလေးကို အတော်လေး မမီပါဘူး၊ တကယ်လို့ အဲဒီအရာက ယွီလေးရဲ့ အရည်အချင်း တစ်ဝက်လောက်သာ ရှိခဲ့ရင် ခုနက ဖန့်ချန်ကိုတောင် လှည့်စားနိုင်ခဲ့မှာပါ။
"သခင်လေး... ဝမ်ချုံစန်းက ခဏခဏ ပေါ်လာတတ်တာ မဟုတ်တော့ သူ့ကို လှည့်စားဖို့က မခက်ပါဘူးတစ်ခုတည်းသော ပြဿနာက နောက်ပိုင်း ကျွန်မတို့ ဘယ်လို အဆက်အသွယ် လုပ်ကြမလဲ ဆိုတာပဲ"
ယွီလေးက ပြုံးလိုက်ရာ ခုနက အေးစက်မှုတွေ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပါတယ်။
"ဒါက လွယ်ပါတယ်၊ မင်းယင်လောကသွားခြင်းအတတ် ကို သေချာ ကျင့်ကြံထားရင် ရပြီ"
ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။
သူက ခဏလောက် ရပ်ပြီးမှ
"ဝမ်ချုံစန်းအပြင် မင်း သိထားဖို့ လိုအပ်တဲ့ နောက်ထပ် ကိစ္စတစ်ခု ရှိသေးတယ်"
သူက ချင်းရှ မိစ္ဆာသခင် ရဲ့ အကြောင်းကို ပြောပြလိုက်ပါတယ်။
ယွီလေး၏ အမူအရာ လှုပ်ခတ်သွားတယ်
"ဝမ်ချုံစန်းက ဘာလို့ အမည်မသိ တန်ခိုးရှင်တွေ ရောက်လာနိုင်တယ်လို့ ပြောခဲ့တာလဲ ဆိုတာ မဆန်းတော့ဘူးပဲ၊ ကြည့်ရတာ ဒီလောကမှာ မိစ္ဆာသန္ဓေသားကို အာရုံခံနိုင်တဲ့ အင်အားစုတွေ ရှိနေပုံပဲ၊ ဒါမှမဟုတ်... မိစ္ဆာသန္ဓေသားက ဝမ်ချုံစန်းက အဲဒီဘက်ကနေ ခိုးလာခဲ့တာလား "
တကယ်သာ အဲဒီအတိုင်းဆိုရင် မိစ္ဆာသန္ဓေသားနဲ့ အဲဒီက ကျင့်စဉ်ဖြစ်တဲ့ မိစ္ဆာကောင်းကင်ကျမ်း တို့ဟာ ချင်းရှမိစ္ဆာသခင် ဒါမှမဟုတ် သူ့ရဲ့ နောက်ကွယ်က အင်အားစုတွေနဲ့ ပတ်သက်နေမှာ သေချာပါတယ်။
"တကယ်လို့ ဒီအရာကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ရင် အားလုံးက ဒီနေ့မှာတင် အဆုံးသတ်သွားမှာပါ၊ မင်း အလယ်ပိုင်းကို ပြန်ပြီး အေးအေးဆေးဆေး ကျင့်ကြံနေလို့ ရတယ်၊ ဘယ်သူမှ မင်းကို ရှာတွေ့မှာ မဟုတ်ဘူး"
ဖန့်ချန်က ပြုံးလိုက်တယ်
"အခုလောလောဆယ် အလုံခြုံဆုံးနေရာကတော့ ဖန့်အိမ်တော်ပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်"
"ဖန့်အိမ်တော်မှာ သွားကျင့်ကြံရမှာလား... ဘယ်လို ဂုဏ်ပုဒ်နဲ့လဲ "
ယွီလေးက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး
"တကယ်လို့ သခင်လေးက ကျွန်မကို တရားဝင် လက်ထပ်ပေါင်းသင်းတာမျိုး မရှိဘဲနဲ့ အဲဒီလို ပြေးသွားရတာက စည်းကမ်းနဲ့ မညီညွတ်ဘူး မဟုတ်လား"
သူမရဲ့ စကားထဲမှာ အနည်းငယ် အားငယ်ပြီး ဝမ်းနည်းနေတဲ့ အရိပ်အယောင်လေး ပါနေပါတယ်။
ဖန့်ချန်က မျက်လုံး တစ်ချက်လှန်ကြည့်လိုက်တယ်
"ဟန်ဆောင်မနေနဲ့ဦး၊ ဒါက မင်း မဟုတ်ပါဘူး"
ယွီလေးက ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ရယ်လိုက်တယ်
"ကျွန်မ တခြားလူတွေကို လှည့်စားလို့ ရပေမဲ့ သခင်လေးကိုတော့ လှည့်စားလို့ မရဘူးပဲ"
သူမ ခဏလောက် ရပ်ပြီးနောက် မျက်နှာထားက တည်ငြိမ်သွားပါတယ်
"သခင်လေးရဲ့ ဒီနှစ်တွေထဲက အတွေ့အကြုံတွေကို ကြားရသလောက်တော့ သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းက ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း ဖြစ်နေပြီး သူ့ရဲ့ အင်အားက လူ့ပြည် ကိုးနယ်မြေစလုံးကို ပျံ့နှံ့နေပုံပဲ"
"အဲဒါက သခင်လေးရဲ့ ရန်သူဆိုတော့ ကျွန်မရဲ့ ရန်သူလည်း ဖြစ်တာပဲ၊ ပုန်းအောင်းပြီး ကျင့်ကြံနေမယ့်အစား တိုက်စစ်ဆင်တာက ပိုကောင်းပါတယ်၊ အဲဒီ ချင်းရှမိစ္ဆာသခင် က တံခါးဝအထိ လိုက်လာရင်တောင် ဒါက ဆိုးတဲ့ကိစ္စ မဟုတ်လောက်ပါဘူး"
ဖန့်ချန်က ခဏလောက် စဉ်းစားပြီးမှ
"တကယ်လို့ ဖြေရှင်းလို့ မရတဲ့ အန္တရာယ်နဲ့ ကြုံလာရင် ယင်လောကကို ဆင်းလာခဲ့ ငါ ယင်လောကမှာ မင်းကို လိုက်ရှာမယ်"
"သခင်လေး စိတ်ချပါ"
ယွီလေးက ပြုံးပြီး ခေါင်းငြိတ်ပြတယ်၊ အဲဒီနောက် သူမရဲ့ အကြည့်က ထိုလူအရေခွံပေါ် ကျရောက်သွားပြီး စူးစမ်းလိုတဲ့ အမူအရာ ပေါ်လာပါတယ်၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မိမိရဲ့ အရေခွံကို မိမိကိုယ်တိုင် ပြန်မြင်ရတာက တကယ်ကို ထူးဆန်းတဲ့ အတွေ့အကြုံ တစ်ခုပါပဲ။
သူတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ စကားဝိုင်းကို မိစ္ဆာသန္ဓေသားကို မကွယ်ဝှက်ထားပါဘူး၊ အဲဒီအရာက ကြားပြီးတဲ့အခါ မျက်လုံးထဲမှာ ထိတ်လန့်ဒေါသထွက်မှုတွေ ပေါ်လာပါတယ်။
"ကြွက်ဖမ်းတဲ့ ကြောင်တမ်းကစားနည်းမှာ ငါက ရုတ်တရက် ကြောင် ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်လို့ နင် မထင်ထားဘူး မဟုတ်လား "
ယွီလေးက ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ပါတယ်။
"နင် ကံကောင်းသွားလို့ပါ"
မိစ္ဆာသန္ဓေသားက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်ပါတယ်။
"မှားတယ်၊ ငါ ဒီလောက် နှစ်တွေအများကြီး ပုန်းနေခဲ့တာက သခင်လေးက ငါ့ကို သေချာပေါက် လာရှာမယ်ဆိုတာ သိနေလို့ပဲ၊ မဟုတ်ရင် မင်းရဲ့ ဝါးမျိုတာ ခံရပြီး အရိုးတောင် ကျန်မှာ မဟုတ်ဘူး"
ယွီလေးက ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် လက်ကို မြှောက်ကာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ လူအရေခွံဟာ ချက်ချင်းပဲ ဘောလုံးသဏ္ဌာန် ဖြစ်သွားပြီး သူမရဲ့ လက်ထဲကို ကျရောက်လာပါတယ်။
နောက်တစ်ခဏမှာတော့ အနက်ရောင် မိစ္ဆာမီးလျှံတွေ တောက်လောင်လာပြီး မိစ္ဆာသန္ဓေသားက နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ပါတော့တယ်။
"သခင်လေး... ဒါက မိစ္ဆာကောင်းကင်ကျမ်းထဲက အတတ်တစ်ခုပါ၊ အဲဒါကို ကျွန်မက မိစ္ဆာဝိညာဉ် အဖြစ် သန့်စင်လိုက်မယ် တာအိုဂိုဏ်းရဲ့ ဝိညာဉ်သွင်းအတတ် နဲ့ နည်းနည်း ဆင်တူပါတယ်"
ယွီလေးက ရှင်းပြပါတယ်။
"သူက ပြန်ပြီး ဒုက္ခပေးမှာကို မင်း အာမခံနိုင်လား"
ဖန့်ချန်၏ မျက်လုံးများ လှုပ်ခတ်သွားသည်။
"မိစ္ဆာဝိညာဉ် ဖြစ်သွားပြီဆိုရင် သူ့အသက်က ကျွန်မ လက်ထဲမှာပဲ ရှိတော့တာပါ"
ယွီလေးက ယုံကြည်မှုရှိရှိ ပြုံးလိုက်တယ်
"သူက ကျွန်မရဲ့ ကိုယ်ထဲမှာ ရှိနေသရွေ့ သူ့ရဲ့ အငွေ့အသက်တွေကြောင့် ဝမ်ချုံစန်းက အမှားအယွင်းကို သတိထားမိမှာ မဟုတ်ပါဘူး"
"ဝမ်ချုံစန်းမှာ ကိုယ်ပွားအသွင် ၃၆ မျိုး ရှိတယ်လို့ ကြားတယ် ငါ ဒီရက်ပိုင်း စောင့်ကြည့်သလောက်တော့ ဒါက အမှန်ပဲ၊ သူ့ကို အရမ်း လျှော့မတွက်နဲ့ဦး"
ဖန့်ချန်က မှာကြားလိုက်ပါတယ်။
ယွီလေး၏ မျက်လုံးထဲတွင် တည်ငြိမ်မှုတွေ ပိုများလာပြီး ခေါင်းငြိတ်ပြပါတယ်။
မကြာခင်မှာပဲ မိစ္ဆာသန္ဓေသားဟာ ယွီလေးရဲ့ သန့်စင်မှုကြောင့် မိစ္ဆာဝိညာဉ် ဖြစ်သွားပြီး သူမက ပါးစပ်ထဲကို မျိုချလိုက်ပါတယ်။
အဲဒီနောက် သူမက အရင်ကလို အေးစက်တဲ့ အမူအရာ ပြန်လုပ်လိုက်ပြီး ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်တယ်။
"သခင်လေး... ကျွန်မကို ယင်လောကသွားတာသင်ပေးပါ"
ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်မှာတော့ ယွီလေးက လွင့်မျောစွာ ထွက်ခွာသွားပါတော့တယ်။
...
...
သောင်းတာအိုမျှော်စင်၊ ချောင်ဖုန်းနယ်မြေရဲ့ ဂိုဏ်းကြီး ၃ ဂိုဏ်းထဲက တစ်ခုဖြစ်ပြီး မျိုးနွယ်ကြီး လေးခုက တိုက်ရိုက်မျိုးဆက်တွေတောင်မှ သောင်းတာအိုမျှော်စင်မှာ ဝင်ရောက်ကျင့်ကြံဖို့ ရွေးချယ်ကြပါတယ်။
ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီနေရာမှာ လောကီတာအိုပညာရပ်တွေ စုဝေးနေလို့ပါပဲ၊ ဖန်တီးခြင်းကြယ် ရဲ့ တာအိုဂိုဏ်း အစစ်အမှန်လို့ အမည်ကျော်ပြီး ရှေးအကျဆုံး တာအိုနတ်ဘုရားတွေဖြစ်တဲ့ ယင်နတ်ဘုရားသားရဲ ယဲ့ ၊ ယန်နတ်ဘုရားသားရဲ မု နဲ့ မိုးကြိုးနတ်ဘုရားသားရဲ ချန်း တို့ကို ပူဇော်ထားတာ ဖြစ်ပါတယ်။
လူငယ် အမျိုးသား အမျိုးသမီး အုပ်စုတစ်စုဟာ အခုအချိန်မှာ သောင်းတာအိုမျှော်စင်ရဲ့ ပြင်ပဂိုဏ်း တောင်တံခါးရှေ့မှာ ရိုရိုသေသေ ရပ်နေကြပြီး သက်လတ်ပိုင်း တာအိုဆရာတစ်ယောက်ရဲ့ စကားတွေကို နားထောင်နေကြပါတယ်။
သူတို့ထဲမှာ အချို့က ခုနစ်နှစ်၊ ရှစ်နှစ်အရွယ် ကလေးငယ်တွေဖြစ်ပြီး အသက်ကြီးတဲ့သူတွေတောင်မှ ၁၈ နှစ်ထက် မကျော်ကြပါဘူး။
အချို့ကတော့ နာမည်ကြီး မျိုးနွယ်စုတွေက လာတာဖြစ်ပြီး အများစုကတော့ သာမန်မိသားစုက လာကြသူတွေပါ။
ဒီနေ့မတိုင်ခင်အထိ သူတို့ဟာ သောင်းတာအိုမျှော်စင်မှာ ကျင့်ကြံခွင့်ရပြီး နတ်ဘုရားပညာရပ်တွေကို သင်ယူခွင့်ရမယ်လို့ အိပ်မက်တောင် မမက်ခဲ့ကြပါဘူး။
စကားပြောနေတဲ့ သက်လတ်ပိုင်း တာအိုဆရာကတော့ သောင်းတာအိုမျှော်စင် ပြင်ပဂိုဏ်းက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် အကြီးအကဲ တစ်ယောက်ပါ။
လူတိုင်းက အာရုံစိုက်ပြီး နားထောင်နေကြပါတယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ရှေ့ကလူက သူတို့ ဂိုဏ်းထဲ ဝင်ခွင့်ရမရ ဆုံးဖြတ်ပေးမှာမို့လို့ပါ။
"ငါတို့ သောင်းတာအိုမျှော်စင်က ပါရမီနဲ့ အရည်အချင်းကို ကြည့်တာမဟုတ်ဘူး၊ ကံတရား ကိုပဲ ကြည့်တာ ခဏနေရင် မင်းတို့အားလုံး နတ်ဘုရားသုံးပါးရှေ့မှာ ဦးချပြီး အမွှေးတိုင် ထွန်းကြရမယ်၊ တကယ်လို့ အမွှေးတိုင်က မငြိမ်းဘဲ တောက်နေရင် မင်းတို့ နေခဲ့လို့ရတယ်၊ မဟုတ်ရင်တော့ မင်းတို့ကို တောင်အောက် ပြန်ပို့ပေးလိမ့်မယ်"
စကားအဆုံးမှာ သူက လူအုပ်ကို တောင်တံခါးထဲ ခေါ်သွားပြီး တာအိုနန်းဆောင်တစ်ခုကို ရောက်လာကာ နတ်သားရဲ သုံးပါးရှေ့မှာ အမွှေးတိုင်တွေ ထွန်းခိုင်းပါတယ်။
ဖန့်ချန်က လူအုပ်ထဲမှာ ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပဲ ရပ်နေပါတယ်၊ အခုအချိန်မှာ သူ့ရဲ့ မျက်နှာက အဝါရောင်သန်းနေပြီး သာမန် ကျေးလက်က ကောင်လေးတစ်ယောက်နဲ့ ဘာမှမခြားပါဘူး။
သူက ဒီက နတ်ဘုရားရုပ်တုတွေကို ကြည့်လိုက်ပါတယ်၊ တာအိုသုံးထောင်ဂိုဏ်းက ရုပ်တုတွေနဲ့ အနည်းငယ် ကွဲပြားပေမဲ့ အဲဒီကွဲပြားမှုက သိပ်မကြီးမားပါဘူး၊ ဒါက သောင်းတာအိုမျှော်စင်ဟာ တာအိုဂိုဏ်း အစစ်အမှန်လို့ ကြေညာထားတာက အကြောင်းရှိတယ်ဆိုတာကို ပြနေပါတယ်။
ဒီနေရာမှာ ကောင်းကင်လှည့်စားခြင်းအတတ် တစ်မျိုးနှစ်မျိုးလောက် တတ်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေ ရှိနိုင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူ မလာခင်မှာ စုံစမ်းထားပြီးပါပြီ။
သောင်းတာအိုမျှော်စင်က ကျင့်ကြံသူတွေဟာ ဘေးဒုက္ခ (၃) မျိုးနဲ့ ကပ်ဘေး (၉) ပါးကို ကျော်ဖြတ်ရတာက သာမန်ကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ မခြားနားပါဘူး၊ ဒါက သူတို့ဆီမှာ အရေခွံဆုပ်ခွာအတတ် မရှိဘူးဆိုတာကို အနည်းဆုံးတော့ သက်သေပြနေတာပါ။
လူတိုင်း အမွှေးတိုင်တွေ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထွန်းကြပါတယ်၊ အချို့ရဲ့ အမွှေးတိုင်တွေက မငြိမ်းဘဲ တောက်နေတဲ့အတွက် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားကြပြီး တာအိုဆရာရဲ့ နောက်မှာ သွားရပ်ကြပါတယ်။
အချို့ကတော့ အမွှေးတိုင်ထွန်းပြီးတာနဲ့ တစ်စုံတစ်ရာသော စွမ်းအားကြောင့် အမွှေးတိုင် ငြိမ်းသွားတဲ့အတွက် မျက်နှာပျက်ပြီး မကျေမနပ်နဲ့ နန်းဆောင်ထဲက ထွက်သွားကြရပါတယ်။
နာရီဝက်လောက် ကြာပြီးနောက်မှာတော့ ကြီးမားတဲ့ တာအိုနန်းဆောင်ထဲမှာ လူ ၁၀၀ ကျော်လောက်ပဲ ကျန်ပါတော့တယ်။
သက်လတ်ပိုင်း တာအိုဆရာက ဖန့်ချန်တို့ကို ပြုံးစိစိနဲ့ ကြည့်ကာ
"မင်းတို့က ငါတို့ဂိုဏ်းရဲ့ နတ်ဘုရားတွေရဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရခဲ့ပြီဆိုတော့ ဒီမှာ တာအိုကျင့်ကြံလို့ ရပြီ အရင်က ကျင့်စဉ်တွေ သင်ဖူးသည်ဖြစ်စေ မသင်ဖူးသည်ဖြစ်စေ ငါတို့ဂိုဏ်းကို ရောက်ရင် ငါတို့ဂိုဏ်းရဲ့ အခြေခံအကျဆုံးဖြစ်တဲ့ ထာဝရစိမ်းလန်းကျမ်း ကနေ စပြီး ကျင့်ကြံရမယ်"
"တကယ်လို့ သုံးနှစ်အတွင်းမှာ ပထမအဆင့်ကို မရောက်ဘူးဆိုရင် တောင်အောက်ကို ပြန်ပို့ခံရမယ် ဂိုဏ်းထဲ ဝင်ရရုံနဲ့ အရာအားလုံး အဆင်ပြေပြီလို့ မထင်နဲ့ဦး၊ မင်းတို့ထဲကနေ ပါရမီရှင်တွေ ထွက်လာပြီး အတွင်းဂိုဏ်းအထိ တက်လှမ်းနိုင်ဖို့ ငါ မျှော်လင့်တယ်၊ အဲဒါမှ ငါ့မျက်နှာလည်း နည်းနည်း ဝင်းလက်မှာ"
စကားအဆုံးမှာ သူက တာအိုဆရာ အချို့ကို ခေါ်ပြီး လူတိုင်းကို နေစရာ နေရာချပေးပါတယ်၊ သူတို့က တပည့်အစစ် မဖြစ်သေးတာကြောင့် ကိုယ်ပိုင်ဂူကျောင်း မရသေးဘဲ ငါးယောက်တစ်ခန်း အိမ်လေးတွေမှာ နေကြရပါတယ်။
ဖန့်ချန်နဲ့ အတူနေတဲ့ လေးယောက်ကတော့ လက်ထဲက ထာဝရစိမ်းလန်းကျမ်းကို ကြည့်ပြီး အချို့က စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသလို အချို့ကတော့ စိတ်မဝင်စားကြပါဘူး။
"ငါ အတွင်းဂိုဏ်းထဲကို ဝင်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှာရမယ်"
ဖန့်ချန်၏ မျက်လုံးထဲတွင် စဉ်းစားခန်း ဝင်နေပါတယ်။
သူက သောင်းတာအိုမျှော်စင်ကို စောစောစီးစီး ရောက်လာခဲ့တာဖြစ်ပြီး ဝမ်ချုံစန်း အထဲကို ဝင်သွားတာတောင် ကိုယ်တိုင် မြင်ခဲ့ရပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ သောင်းတာအိုမျှော်စင်ရဲ့ အပြင်ဘက်မှာ ထူးခြားတဲ့ တားမြစ်ချက် တစ်ခု ရှိနေပြီး အဲဒါက သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ကို အနည်းငယ် ခြိမ်းခြောက်မှု ပေးနေပါတယ်။
ဒါက တစ်ခါမှ မဖြစ်ဖူးတဲ့ ကိစ္စပါ၊ ဒီတားမြစ်ချက်ဟာ ကောင်းကင်လှည့်စားခြင်းအတတ်နဲ့ ပတ်သက်နိုင်တယ်လို့ သူ သံသယရှိနေပါတယ်။
တကယ်လို့ ချင်းမုဘိုးဘေးနဲ့ ဟုန်ချင်းတို့ ဒီမှာ အကျဉ်းကျနေတာ ဟုတ်မဟုတ် စုံစမ်းချင်ရင် ဒီတားမြစ်ချက်ကို ကျော်ဖြတ်ရပါမယ်။
စဉ်းစားပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ သူဟာ သောင်းတာအိုမျှော်စင်ရဲ့ ပြင်ပဂိုဏ်းတပည့် ဖန့်ရှောင်ထု ဖြစ်လာပါတော့တယ်။
အခန်း (၁၀၇၄) အတွင်းဂိုဏ်းကျင့်ကြံသူ စုန်းစုစု
"အားလုံးပဲ၊ နောက်ဆိုရင် ငါတို့တွေက ဂိုဏ်းတူတွေ ဖြစ်သွားကြပြီ အခုတော့ ဒီက စည်းကမ်းတွေကြောင့် မင်းတို့နဲ့အတူတူ စားသောက်နေထိုင်ရမှာ ဖြစ်ပေမဲ့ ငါ စုန်းပေဝမ့်က မျိုးနွယ်ကြီး က ဆင်းသက်လာသူဆိုတော့ ဒီမှာ သိပ်ကြာကြာနေမှာ မဟုတ်ဘူး မင်းတို့နဲ့ အေးအေးဆေးဆေး နေချင်သလို၊ မင်းတို့လည်း ငါ့ကို လာပြီး အနှောင့်အယှက် မပေးကြဖို့ မျှော်လင့်တယ်"
စုန်းပေဝမ့်က မောက်မာတဲ့ အကြည့်နဲ့ အခန်းထဲက လူတွေကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ပါတယ်။
ကျန်တဲ့လူတွေကတော့ ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေကြတယ် မျိုးနွယ်ကြီး ဆိုတာ ဘာလဲ
"ကြည့်ရတာ မင်းတို့က မျိုးနွယ်ကြီးအကြောင်းတောင် မကြားဖူးကြဘူးပဲ"
စုန်းပေဝမ့်၏ မျက်လုံးထဲမှာ ဒေါသရိပ်တွေ ဖြတ်ပြေးသွားပါတယ်၊ တကယ်လို့ စုန်းမျိုးနွယ်စုသာ အခုချိန်မှာ အပြောင်းအလဲကြီး မကြုံခဲ့ရဘူးဆိုရင် သူက ဘာလို့ သောင်းတာအိုမျှော်စင်ရဲ့ ပြင်ပဂိုဏ်းမှာ ဒီလို သာမန်လူတွေနဲ့အတူ ကျင့်ကြံနေပါ့မလဲ
သူ ခဏစဉ်းစားပြီး ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ အပြင်ကို ထွက်သွားပါတယ်၊ ပြင်ပဂိုဏ်းက အဆက်အသွယ်အချို့ကို ရှာပြီး အတွင်းဂိုဏ်းမှာရှိတဲ့ စုန်းမျိုးနွယ်ဝင်တွေနဲ့ စကားပြောနိုင်ဖို့ ကြိုးစားတော့မှာပါ။
အပြောင်းအလဲတွေ ဖြစ်ပြီးကတည်းက စုန်းမျိုးနွယ်စုဟာ အခုတော့ အပိုင်းပိုင်းအစစ ကွဲအက်သွားခဲ့ပြီး အဆက်အသွယ်တွေလည်း ပြတ်တောက်ကုန်တာကြောင့် အမျိုးအဆွေတွေကြား ဆက်သွယ်ဖို့တောင် အရင်ကထက် ပိုခက်ခဲသွားခဲ့ပါတယ်။
"ဟိုကောင်ကို ဂရုစိုက်မနေကြနဲ့ စုန်းမျိုးနွယ်စုက မျိုးနွယ်ကြီးဆိုပေမဲ့ ဒီရက်ပိုင်း အပြောင်းအလဲကြီး ကြုံထားရတာ၊ အခုခေတ် စုန်းမျိုးနွယ်ဝင်တွေက အရင်လို အဆင့်အတန်းမျိုး မရှိတော့ဘူး၊ ရွှံ့ဘုရားရုပ်တု မြစ်ကူးသလိုပဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်တောင် ကာကွယ်နိုင်ဖို့ ခဲယဉ်းနေတာ"
အသက် ၁၆၊ ၁၇ အရွယ် လူငယ်တစ်ယောက်က ရုတ်တရက် ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ပါတယ်၊ ဖန့်ချန်တို့က ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေဆဲမို့ သူက အများကြီး ထပ်မရှင်းပြတော့ဘဲ သူ့ကိုယ်သူ မိတ်ဆက်လိုက်တယ်
"ကျွန်တော့်နာမည်က နန်ကုန်းယန်ပါ၊ နောက်ဆိုရင် လမ်းညွှန်ပေးကြပါဦး"
"ဖန့်ရှောင်ထုပါ"
ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး ခေါင်းငြိတ်ပြလိုက်တယ်။
နန်ကုန်းယန်... ချောင်ဖုန်းနယ်မြေမှာ နန်ကုန်းမျိုးရိုးရှိသူ သိပ်မများပါဘူး၊ သူက ဒီလူငယ်ဆီကနေ နန်ကုန်းယွီ၊ နန်ကုန်းယွမ်ချန်တို့နဲ့ ဆင်တူတဲ့ အငွေ့အသက်အချို့ကို ခံစားမိနေပါတယ်။
မလွဲနိုင်တာကတော့ ဒီလူငယ်ဟာ နာမည်ကြီးမျိုးနွယ်စု ဖြစ်တဲ့ နန်ကုန်းမိသားစုက လာတာ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။
ဒီနာမည်ကြီးမျိုးနွယ်စုဟာ ချောင်ဖုန်းနယ်မြေမှာ အရှိန်အဝါ အရမ်းကြီးမားနေပြီး ကျိုရှန်းတောင် သန့်စင်သောနယ်မြေမှာတောင် လွတ်လပ်သောမသေမျိုး ဖြစ်နေတဲ့ တပည့်တွေ ရှိထားတာပါ။
"ဖေ... ဖေတာ့ယွမ်..."
ရိုးသားအေးဆေးပုံရပြီး အသက် ၁၃၊ ၁၄ လောက်ပဲ ရှိဦးမယ့် လူငယ်လေးက ထစ်ထစ်ငေါ့ငေါ့နဲ့ မိတ်ဆက်ပါတယ်။
"နန်ကုန်းအစ်ကို၊ ကျွန်တော့်နာမည်က စူးခုပါ"
နောက်ထပ် လူငယ်တစ်ယောက်ကတော့ ပိုပြီး ပါးနပ်ပုံရပါတယ်၊ နန်ကုန်းယန်ရဲ့ စကားပြောပုံနဲ့ ဝတ်စားဆင်ယင်ပုံအရ သာမန်မဟုတ်မှန်း သိသာတာကြောင့် စကားထဲမှာ မြှောက်ပင့်လိုတဲ့ အရိပ်အယောင်လေး ပါနေပါတယ်။
လေးယောက်သား မိတ်ဆက်ပြီးနောက် နန်ကုန်းယန်က ထာဝရစိမ်းလန်းကျမ်း ကို စတင်လေ့လာပါတော့တယ်၊ မကြာခင်မှာပဲ သူက တစ်ခုခုကို နားလည်သွားတဲ့ပုံ ပေါ်လာပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ဖေတာ့ယွမ်နဲ့ စူးခုတို့ကတော့ နတ်ဘုရားလမ်းစဉ်နဲ့ တစ်ခါမှ မထိတွေ့ဖူးပါဘူး၊ ဖေတာ့ယွမ်ဆိုရင် ဒီကိုမလာခင်က ဆင်းရဲသားဖြစ်ပြီး စာတတ်ရုံလောက်ပဲ ရှိတာကြောင့် ထာဝရစိမ်းလန်းကျမ်းထဲက ခက်ခဲတဲ့ စာသားတွေကို လုံးဝ နားမလည်နိုင်ပါဘူး။
"ပေဝမ့်၊ နောက်ဆိုရင် ဒီမှာပဲ စိတ်အေးလက်အေး ကျင့်ကြံနေတော့၊ ဒါက သောင်းတာအိုမျှော်စင်လေ၊ အဲဒီဓားကျင့်ကြံသူတွေ မင်းကို လာပြီး ဒုက္ခပေးလို့ မရတော့ဘူး"
တံခါးအပြင်ဘက်ကနေ မောက်မာတဲ့ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် စုန်းပေဝမ့်ရဲ့ မြှောက်ပင့်ပြီး ကျေးဇူးတင်နေတဲ့ အသံကို ကြားလိုက်ရပါတယ်။
တံခါးပွင့်သွားပြီး လူငယ်တာအိုဆရာတစ်ယောက်က လူတိုင်းကို အေးစက်စွာ ဝေ့ကြည့်လိုက်တယ်။
"စီနီယာ"
လူတိုင်းက မဝံ့မရဲနဲ့ ထိုင်နေရာကနေ ထပြီး နှုတ်ဆက်ကြပါတယ်၊ နန်ကုန်းယန်လည်း အပါအဝင်ပေါ့။
စုန်းပေဝမ့်ကတော့ အဲဒီလူငယ်တာအိုဆရာရဲ့ နောက်မှာ မြှောက်ပင့်တဲ့ မျက်နှာပေးနဲ့ ရပ်နေပါတယ်။
"ငါ့မျိုးရိုးက စုန်း ပါ၊ နောက်ဆိုရင် ငါ့ကို စီနီယာစုန်းလို့ ခေါ်နိုင်တယ်၊ ဒီနေ့ မင်းတို့ သောင်းတာအိုမျှော်စင်ကို ဝင်ခွင့်ရတာက မင်းတို့ရဲ့ ကံတရားပဲ သုံးလတစ်ကြိမ် တရားဟောစင်မြင့်မှာ စီနီယာတွေက ထာဝရစိမ်းလန်းကျမ်းရဲ့ အနှစ်သာရတွေကို ရှင်းပြပေးလိမ့်မယ်၊ အဲဒီအချိန်ကျရင် မပျက်ကွက်စေနဲ့"
စကားအဆုံးမှာ စုန်းကျန့်က လူတိုင်းကို အဆင့်နိမ့်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးစီ ပေးလိုက်ပါတယ်
"ဒါက မင်းတို့အတွက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေပဲ လတိုင်း တစ်တုံးစီ ရလိမ့်မယ် ဒီနေ့တော့ မင်းတို့ လမ်းမသိမှာစိုးလို့ လာပေးတာ နောက်ဆိုရင် အချိန်တန်ရင် ငါ့ဂူကျောင်းကို လာယူကြ"
ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး
ဖေတာ့ယွမ်နဲ့ စူးခုတို့ မျက်လုံးတွေ ဝင်းလက်သွားပြီး ဝမ်းသာအားရနဲ့ ယူကာ အကြိမ်ကြိမ် ကျေးဇူးတင်ကြပါတယ်။
နန်ကုန်းယန် တစ်ယောက်ပဲ မယူဘဲ စဉ်းစားနေတဲ့ ပုံစံ ပေါက်နေပါတယ်။
"မင်း ဘာသဘောလဲ "
စုန်းကျန့်က နန်ကုန်းယန်ကို ကြည့်လိုက်ပါတယ်။
"ကျွန်တော် သိထားသလောက်တော့ ကျွန်တော်တို့လို ပြင်ပဂိုဏ်းတပည့်တွေ ဂိုဏ်းဝင်စမှာ ကျင့်ကြံဖို့အတွက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀ တုံး ရရမယ် နောက်ပိုင်း လစဉ်ဆိုရင်လည်း ၂ တုံးစီ ရရမှာပါ "
နန်ကုန်းယန်က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး
"စီနီယာစုန်းပေးတဲ့ အရေအတွက်က... နည်းနည်း လွဲနေသလားလို့ "
ဖေတာ့ယွမ်တို့ နှစ်ယောက် ချက်ချင်း ကြောင်သွားကြပါတယ်။
စူးခုကတော့ နေရခက်တဲ့ အပြုံးနဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို စုန်းကျန့်ဆီ ပြန်ပေးဖို့ လုပ်နေပါတယ်၊ သူလည်း ရသင့်သလောက် အရေအတွက်ကို လိုချင်တာ သိသာပါတယ်။
စုန်းကျန့်က ပြန်မယူဘဲ နန်ကုန်းယန်ကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေပါတယ်၊ သူ စကားမပြောခင်မှာပဲ စုန်းပေဝမ့်က နန်ကုန်းယန်ကို လက်ညှိုးထိုးပြီး အော်လိုက်တယ်
"မင်း စည်းကမ်းမသိဘူးလား ပါးစပ်ပိတ်ထား မဟုတ်ရင် ဒီမှာ ကြာကြာနေရမှာ မဟုတ်ဘူးနော် "
စုန်းကျန့်က နန်ကုန်းယန်ကို အေးအေးဆေးဆေး ကြည့်ကာ
"မေ့သွားလို့၊ မင်းနာမည်က ဘာလဲ "
"နန်ကုန်းယန်ပါ"
နန်ကုန်းယန်က ပြောလိုက်ပါတယ်။
စုန်းကျန့်နဲ့ စုန်းပေဝမ့်တို့ မျက်နှာထား အနည်းငယ် ပြောင်းသွားပါတယ်။
စုန်းကျန့်၏ မျက်နှာထားက အနည်းငယ် ပျော့ပျောင်းသွားကာ
"မင်းမျိုးရိုးက နန်ကုန်းလား နုကျန်းက နန်ကုန်းမျိုးနွယ်လား "
နန်ကုန်းယန်က ဘာမှ ပြန်မပြောဘဲ ခေါင်းပဲ ငြိမ့်ပြလိုက်ပါတယ်။
စုန်းပေဝမ့် အနည်းငယ် အံ့သြသွားတယ်၊ ခုနက အမွှေးတိုင်ထွန်းတုန်းက သူ့ဘေးမှာ နုကျန်းနန်ကုန်းမျိုးနွယ်က တစ်ယောက် ရှိနေတာကို သူ သတိမထားမိခဲ့ပါဘူး။
အရင်တုန်းက နန်ကုန်းမျိုးနွယ်ဟာ နာမည်ကြီးမျိုးနွယ်စု အဆင့်ပဲ ရှိတာမို့ စုန်းမျိုးနွယ်စုလို မျိုးနွယ်ကြီးကို မမီခဲ့ပါဘူး။
ဒါပေမဲ့ အခု စုန်းမျိုးနွယ်စုက အပြောင်းအလဲကြီး ကြုံထားရတော့ တကယ်တမ်း တွက်ကြည့်ရင်... နန်ကုန်းမျိုးနွယ်ကို မယှဉ်နိုင်တော့ပါဘူး။
"စည်းကမ်းအရဆိုရင် မင်းအတွက်တော့ ချွင်းချက်မထားသင့်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက နာမည်ကြီးမျိုးနွယ်ကဆိုတော့ ငါက မင်းနဲ့ မိတ်ဆွေဖွဲ့ထားလိုက်မယ်"
စုန်းကျန့်က ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို ထပ်ထုတ်ကာ ၁၀ တုံးပြည့်အောင် နန်ကုန်းယန်ကို ပေးလိုက်ပါတယ်။
အဲဒီနောက်မှာတော့ သူ လှည့်ထွက်သွားဖို့ လုပ်ပါတယ်။
စူးခုက အမြန်ပြောလိုက်တယ်
"စီနီယာ၊ ကျွန်တော်တို့ကျတော့ကော..."
စုန်းကျန့်က သူ့ကို တစ်ချက်ပဲ ကြည့်လိုက်ပေမဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ ဝိညာဉ်ဖိအားကြောင့် စူးခုမှာ မခံနိုင်ဘဲ မြေပြင်ပေါ်မှာ ဒူးထောက်ကျသွားပါတယ်။
သူ ဘာမှ ပြန်မပြောနိုင်ခင်မှာပဲ စုန်းကျန့်က ထွက်ခွာသွားပါပြီ။
စူးခု မျက်နှာ ဖြူလျော့သွားပြီး ချွေးတွေ ပြန်နေပါတယ်၊ စုန်းပေဝမ့်ကတော့ သူ့ကို လှောင်ပြုံးနဲ့ ကြည့်နေတယ်
"ဟိုမှာ နန်ကုန်းယန်က နုကျန်းနန်ကုန်းမျိုးနွယ်ကမို့လို့၊ မင်းက ဘာမို့လို့ ဒီက စည်းကမ်းကို လာဖျက်ချင်နေတာလဲ မင်း စီနီယာစုန်းကျန့်ကို စော်ကားလိုက်မိပြီဆိုတော့ နောက်ဆိုရင် ဒီမှာ နေပျော်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး"
စူးခု ထိတ်လန့်သွားပြီး နန်ကုန်းယန်ကို အမြန်ကြည့်လိုက်ပေမဲ့ နန်ကုန်းယန်ကတော့ ဒီကိစ္စကို ဝင်ပါဖို့ စိတ်မကူးပါဘူး၊ သူရသင့်တဲ့ ကျောက်တုံးတွေ ရပြီးပြီဆိုတော့ ကုလားထိုင်ပေါ် ထိုင်ပြီး ထာဝရစိမ်းလန်းကျမ်းကိုပဲ ဆက်ပြီး လေ့လာနေပါတယ်။
စုန်းပေဝမ့်က သူ့ကို နှုတ်ဆက်ဖို့ လုပ်ပေမဲ့ နန်ကုန်းယန်ရဲ့ အေးစက်တဲ့ အမူအရာကို မြင်တော့ ဒေါသထွက်သွားပြီး သူ့ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်တယ်
"ဘာတွေ ဂုဏ်မောက်နေတာလဲ၊ အတွင်းဂိုဏ်းမှာ ငါတို့စုန်းမိသားစုရဲ့ ဘိုးဘေး ရှိသေးတယ်၊ အခု ငါ လူလွှတ်ပြီး သတင်းပို့ထားတယ်၊ သိပ်မကြာခင်မှာပဲ ငါ့ကို အတွင်းဂိုဏ်းကို ခေါ်သွားလိမ့်မယ်"
"ကြွားတာကတော့ ဘယ်သူမဆို တတ်တာပဲ"
နန်ကုန်းယန်က သူ့ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်ပါတယ်။
စုန်းပေဝမ့် ချက်ချင်း ဒေါသထွက်သွားပြီး နန်ကုန်းယန်ကို စိုက်ကြည့်ကာ
"မင်းက ငါ့ကို ကြွားတယ်လို့ ပြောတာလား မင်း အပြင်မှာ သွားစုံစမ်းကြည့်လိုက်ဦး၊ သောင်းတာအိုမျှော်စင်ရဲ့ အတွင်းဂိုဏ်းကျင့်ကြံသူ စုန်းစုစု ဆိုတာ ငါ့မိသားစုက ဘိုးဘေး ဟုတ်မဟုတ်ဆိုတာကို"
"မင်းတို့ စုန်းမိသားစု ကိစ္စက အကုန် ပြန့်နေပြီပဲ၊ မင်းတို့ ဘိုးဘေးကလည်း အခုချိန်မှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်တောင် ဂရုမစိုက်နိုင်လောက်ပါဘူး"
နန်ကုန်းယန်က အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်ပါတယ်။
စုန်းစုစု
ဖန့်ချန်၏ မျက်လုံးများ လှုပ်ခတ်သွားသည်။
အတွင်းဂိုဏ်းထဲကို ဘယ်လို ပေါ်ပေါ်တင်တင် ဝင်ရမလဲဆိုတဲ့ နည်းလမ်းကောင်းတစ်ခုကို သူ စဉ်းစားမိသွားပါပြီ။
သူ့ရဲ့ မှန်မီးအိမ် ထဲမှာ တင်ဝမ်ရဲ့ ဝိညာဉ် အတွက် နေရာမရှိသေးဘူး စုန်းစုစုနဲ့ တွေ့တဲ့အခါ တင်ဝမ်ကို သူမနေရာမှာ အစားထိုးခိုင်းလိုက်ရင် ကိစ္စက အဆင်ပြေသွားပါပြီ။
စုန်းပေဝမ့် ခဏလောက် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်တယ်
"စောင့်ကြည့်နေလိုက်"
နောက်ပိုင်း ရက်တွေမှာတော့ စုန်းပေဝမ့်က ဒီမှာ လုံးဝ မနေတော့ပါဘူး။
နန်ကုန်းယန်ကတော့ နေ့တိုင်း ထာဝရစိမ်းလန်းကျမ်းကိုပဲ လေ့လာနေပါတယ်။
ဖေတာ့ယွမ်နဲ့ စူးခုတို့ကတော့ ကျင့်စဉ်ကို နားမလည်ကြသလို ငြိမ်ငြိမ်ထိုင်နေရတာကိုလည်း မခံနိုင်တာကြောင့် ဖန့်ချန်နဲ့အတူ ပြင်ပဂိုဏ်းထဲမှာ ခဏခဏ လျှောက်လည်နေတတ်ကြပါတယ်။
တစ်နေ့မှာတော့ သုံးယောက်သား ပြင်ပဂိုဏ်းတပည့်တွေ စုဝေးပြီး တရားဆွေးနွေးလေ့ရှိတဲ့ ရှုခင်းကြည့်စင်မြင့်တစ်ခုကို ရောက်လာတဲ့အခါ၊ နန်ကုန်းယန်ဟာ စုန်းကျန့်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် လွင့်ထွက်လာပြီး သူတို့သုံးယောက်ရဲ့ ခြေရင်းနားကို သနားစဖွယ် လဲကျလာတာကို မြင်လိုက်ရပါတယ်။
အဲဒီနောက်ပိုင်း နေ့တိုင်းလိုလို စုန်းကျန့်က နန်ကုန်းယန်ကို လာရှာပြီး ဒုက္ခပေးတာကြောင့် နန်ကုန်းယန်ရဲ့ ကိုယ်ပေါ်မှာ ဒဏ်ရာတွေ ပိုများလာပါတယ်။
သူက နုကျန်းနန်ကုန်းမျိုးနွယ်လို့ အယောင်ဆောင်ထားတာကြောင့် စုန်းကျန့်က အခုလို လုပ်တာဖြစ်တယ်ဆိုတဲ့ ကောလာဟလတွေလည်း ထွက်နေပါတယ်။
အချိန်တွေဟာ လအနည်းငယ်လောက် ကုန်ဆုံးသွားပါပြီ၊ ဒီနေ့မှာတော့ ပြင်ပဂိုဏ်းက ပညာရှင်ကြီးတစ်ယောက် တရားဟောမှာဖြစ်လို့ ပြင်ပဂိုဏ်းတပည့် အမြောက်အမြားဟာ တရားဟောစင်မြင့်ဆီကို စုပြုံသွားကြပါတယ်။
စုန်းပေဝမ့် တစ်ယောက်ပဲ မသွားပါဘူး၊ သူနဲ့အတူ ပြင်ပဂိုဏ်းက စုန်းမျိုးနွယ်ဝင် အချို့ဟာ တခြားတစ်နေရာမှာ ပေါ်လာကြပါတယ်။
သူတို့အားလုံးရဲ့ ရှေ့မှာတော့ အေးစက်တဲ့ မျက်နှာထားနဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက် ရပ်နေပါတယ်။
အဲဒါက စုန်းစုစု ပါပဲ။
"စုန်းမိသားစုမှာ အပြောင်းအလဲတွေ ဖြစ်ခဲ့တယ်၊ အခု ငါ့ရဲ့ အတွင်းဂိုဏ်းက ဘဝကလည်း မလွယ်ကူဘူး၊ ဒါကြောင့် လူတစ်ယောက်ကိုပဲ အတွင်းဂိုဏ်းကို ခေါ်သွားနိုင်မယ်"
စုန်းစုစုက ရှေ့က စုန်းမျိုးနွယ်ဝင် လူငယ်တွေကို ကြည့်ပြီး ခပ်ဖွဖွ သက်ပြင်းချလိုက်ပါတယ်။
စုန်းမိသားစုမှာ ဒီတစ်ခေါက် သေတဲ့လူက အရမ်းများသွားခဲ့ပါတယ်၊ အရင်က အဓိကမျိုးဆက်တွေက ဂရုမစိုက်ခဲ့တဲ့ ဒီလိုမျိုးနွယ်ဝင်တွေပဲ အသက်ရှင်ကျန်ခဲ့တာပါ။
ဒါပေမဲ့ သူတို့က ငယ်လွန်းသေးတာကြောင့် စုန်းမိသားစုကို ပြန်ကူညီနိုင်တဲ့အထိ ကြီးထွားလာဖို့ဆိုရင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ထပ်ပြီး ပျိုးထောင်ရဦးမှာ ဖြစ်ပါတယ်။