အခန်း (၁၀၉၁-၁၀၉၂)

​အခန်း (၁၀၉၁) အရင်က မာနကြီး၊ နောက်မှ ရိုကျိုး

​ခုံကျင့်ဟာ မြေပြင်ပေါ်မှာ အလွန်တရာ ရိုကျိုးစွာ ဒူးထောက်နေပါတယ်၊ သူ့ကိုယ်ပေါ်က အရှိန်အဝါတွေဟာ ဆက်တိုက် မြင့်တက်နေပြီး ထိုက်ယင်နဂါးမင်းကိုတောင် ကျော်လွန်သွားကာ ရှီလုံရဲ့ အဆင့်ကို အနီးကပ် ချဉ်းကပ်သွားတော့မှ တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်သွားပါတယ်။

​မယ်တော်စီတို့တစ်သိုက် အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြတယ်၊ အစကတော့ ပုရွက်ဆိတ်လို အကောင်လေးတွေလို့ ထင်ထားတာ၊ ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ... အသက်ရှူရုံ အချိန်လေးအတွင်းမှာတင် သူတို့ထက်တောင် သန်မာသွားလိမ့်မယ်လို့

​ဒါဟာ နှစ်ပေါင်းဘယ်လောက်များများ စုဆောင်းထားခဲ့တဲ့ အခြေခံတွေလဲ

​ငရဲမင်း

​ကျင်ရွှေ၊ ချိုးကျင့်၊ ချီထျန်းရန် တို့ဟာ ဖန့်ချန်ကို မယုံနိုင်စရာ အကြည့်တွေနဲ့ ကြည့်လိုက်ကြပါတယ်။

​ယိုဖန့်က အတင်းပြုံးရင်း

"ခုံကျင့်... မင်း ရူးသွားတာလား၊ သူက..."

သူ့အသံက ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားပါတယ်။

​ရွှေရောင် ရာထူးတိုးခြင်း တစ်ခုကို ဖန့်ချန်က ခုံကျင့်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ရိုက်သွင်းလိုက်တာ တွေ့လိုက်ရလို့ပါ။

နောက်တစ်စက္ကန့်မှာတော့ ခုံကျင့်ရဲ့ ကိုယ်ပေါ်က အရှိန်အဝါတွေဟာ သိမ်မွေ့တဲ့ ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပါတယ်။

​ဒီပြောင်းလဲမှုက တကယ့်ကို သိမ်မွေ့လွန်းပါတယ်၊ အဲဒီပြောင်းလဲမှု ပြယ်လွင့်သွားတဲ့အခါ ခုံကျင့်ဟာ အရင်နဲ့ ဘာမှမထူးသလိုတောင် ထင်ရပါတယ်။

​မယ်တော်စီသာ သူမရဲ့ ရာထူးတိုးခြင်းစာလုံးတွေကို ထုတ်မပြဘူးဆိုရင် သူတို့လည်း ဘာကွာခြားလဲဆိုတာ သိနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။

​"ငရဲမင်းကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ခုံကျင့်က ထရပ်ပြီး အရိုအသေပေးတယ်၊ ပြီးနောက် ဖန့်ချန်ရဲ့ နောက်မှာ အလိုအလျောက် သွားရပ်ပါတယ်။

မျက်လုံးကို မှိတ်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ပြောင်းလဲမှုတွေကို ခံစားနေတယ်၊ လက်ချောင်းလေးတွေကတော့ တုန်ယင်နေပါတယ်၊ ဒါဟာ အတိုင်းထက်အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေတဲ့ လက္ခဏာပါ။

​"ဘယ်လိုဖြစ်လို့ ဒီလို ဖြစ်နိုင်ရတာလဲ..."

ယိုဖန့်ရဲ့ မျက်နှာဟာ ပြာလိုက် နီလိုက် ဖြစ်နေပါတယ်။

​နောက်မှာတော့ ရှန့်ထူချန်းကလည်း ပထမအဆင့်ကို အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီး ဖန့်ချန်ရဲ့ ရာထူးတိုးခြင်းကို ရရှိခဲ့ပါတယ်။

​အဲဒီနောက်မှာ ချိုးကျင့်၊ ကျင်ရွှေ၊ ချီထျန်းရန်။

​လူအချို့ဟာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ရာထူးတိုးခြင်းကို ရရှိကြပါတယ်၊ သူတို့ဟာ ရင်ထဲက ဝမ်းသာအားရမှုကို ဖိနှိပ်ထားပြီး ဖန့်ချန်ကို ကြည့်တဲ့ အကြည့်တွေဟာ အရင်ကထက် ပိုပြီး ရိုကျိုးနေပါတယ်။

​ခုံကျင့် ခန့်မှန်းတာ မမှားပါဘူး၊ ရှေ့ကလူဟာ ငရဲမင်းကလွဲလို့ တခြားသူ မဖြစ်နိုင်ဘူး

ငရဲမင်းကလွဲရင် ယင်လောကမှာ သူတို့ကို တရားဝင် ရာထူးတိုးပေးနိုင်ပြီး စစ်မှန်တဲ့ အရာရှိကိုယ်ထည် ရရှိစေကာ ဝိညာဥ်နတ်ဘုရားလမ်းစဥ်ပေါ် တင်ပေးနိုင်တဲ့သူ မရှိဘူးလို့ သူတို့ ယုံကြည်သွားကြပါပြီ။

​ငရဲမင်းအမိန့်ပြားထဲက ယင်သက်တမ်းတွေဟာ အနည်းငယ်ပဲ ကျန်ပါတော့တယ်၊ နောက်ဆုံး ဝိညာဥ်နတ်ဘုရား တစ်ယောက်ကို ရာထူးတိုးပေးဖို့ပဲ လောက်ငှပါတော့တယ်။

​တုယွန်းရွှီက ပထမအဆင့်ကို မရောက်သေးပေမဲ့ ဖန့်ချန်က ဒီတစ်ခါမှာ သူ့ကိုပါ ရာထူးတိုးခြင်း တစ်ခု ပေးလိုက်ပါတယ်၊ ဒါက ကုန်ကျစရိတ် သိပ်မများပါဘူး။

နောက်ပိုင်း သူဘာသာသူ ပထမအဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်တဲ့အခါ ယင်သက်တမ်း တစ်ခါတည်း သက်သာသွားတာပေါ့။

​အဲဒီအချိန်မှာ ယိုဖန့်လည်း အဆင့်တက်တာ ပြီးဆုံးသွားပါပြီ၊ သူဟာ အခု ပထမအဆင့် ဖြစ်နေပေမဲ့ သူ့ရဲ့ အရှိန်အဝါက ကျင်ရွှေတို့ထက် သိပ်မသာပါဘူး။

​"ငရဲ... ငရဲ..."

ယိုဖန့်က ဘုန်းခနဲ ဒူးထောက်လိုက်ပြီး ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ကာ စကားတွေ ထစ်ငေါ့နေပြီး တစ်ကြောင်းလုံး ပြည့်စုံအောင် မပြောနိုင်တော့ပါဘူး။

​"သခင်လေးကို ငရဲမင်းလို့ မခေါ်နဲ့၊ အခု နေရာတကာက စောင့်ကြည့်နေကြတာ၊ နင်တို့ ဒီလိုခေါ်တာက သခင်လေးကို ဒုက္ခပေးတာနဲ့ အတူတူပဲ"

မယ်တော်စီက အေးစက်စက် ဆိုပါတယ်။

​"သခင်လေး... ကျုပ်သာ သခင်လေးရဲ့ အဆင့်အတန်းကို စောစောသိခဲ့ရင် ဒီလို မောက်မာတဲ့ စကားတွေ ပြောမိပါ့မလား၊ သခင်လေး ကျေးဇူးပြုပြီး ခွင့်လွှတ်ပေးပါ"

ယိုဖန့်က အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူပြီး မြေပြင်ပေါ်မှာ ခေါင်းမဖော်ဘဲ ငြိမ်သက်စွာ ဝပ်တွားနေပါတယ်။

​သူက တကယ်ပဲ ဘေးသင့်တဲ့ ငါးမဟုတ်ပါဘူး ရေတွင်းထဲက ဖား သာ ဖြစ်ပါတယ်။

တကယ်တော့ အရိပ်အမြွက်တွေကို စောစောစီးစီး ရိပ်မိခဲ့သင့်တာပါ၊ ဒါပေမဲ့ ဖူထူလောက ကိစ္စကြောင့် သူ့ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ဒေါသတွေ ဖုံးလွှမ်းနေခဲ့လို့ တစ်ချက်မှားရင် အကုန်မှားဆိုသလို ဖြစ်ခဲ့ရတာပါ။

​"သခင်လေး... ယိုဖန့်က ဦးနှောက်သိပ်မကောင်းပေမဲ့ ယင်လောကအပေါ်တော့ သစ္စာရှိပါတယ်၊ သူ့ကို အမှားအတွက် အစားပြန်ပေးဆပ်ဖို့ အခွင့်အရေး ပေးသင့်ပါတယ်"

ရှန့်ထူချန်းက ရိုကျိုးစွာ လျှောက်တင်ပါတယ်။

​"ဒီကောင်ကတော့"

ချိုးကျင့်တို့က သူ့ကို မျက်စောင်းထိုးလိုက်ကြတယ်၊ ရှန့်ထူချန်း ဘာလို့ ဒီလောက် သဘောထား ပြောင်းလဲမြန်လဲဆိုတာ သူတို့ ခုမှ နားလည်သွားကြပါတယ်။

တစ်ဖက်လူက သေချာပေါက် စောစောစီးစီး ရိပ်မိနေခဲ့တာပဲ၊ ဒါကို သူတို့ကို အသိမပေးဘဲ လျှို့ဝှက်ထားခဲ့တာ၊ ကံကောင်းတာက ဒီကာလအတွင်းမှာ ယိုဖန့်ကလွဲရင် ကျန်တဲ့သူတွေဟာ ဒီအရှင်နဲ့ ရန်မဖြစ်ခဲ့ကြဘူး။

​အရင်တုန်းက သူတို့တွေ ငရဲမင်းကို တွေ့ခွင့်တောင်းခဲ့တဲ့ ကိစ္စက... အခုပြန်ကြည့်ရင် တကယ့်ကို ရယ်စရာကြီးပါ၊ ငရဲမင်းက သူတို့အနားမှာတင် ရှိနေတာလေ။

​ကျင်ရွှေရဲ့ အကြည့်တွေက ရှုပ်ထွေးနေပါတယ်၊ သူမဟာ ယိုဖန့်နဲ့ ရင်းနှီးတာကြောင့် ယိုဖန့်ကို ဒီလိုပုံစံနဲ့ မမြင်ချင်ပါဘူး။

"သခင်လေး... သူ့ကို အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးပါ၊ ယိုအရာရှိက စိတ်ဓာတ်နည်းနည်း ခေါင်းမာလို့ပါ..."

ကျင်ရွှေက ရိုကျိုးစွာ ဆိုပါတယ်။

​"ရှန့်ထူချန်းနဲ့ ကျင်ရွှေက မင်းအတွက် တောင်းပန်ပေးနေတာပဲ၊ သူတို့ရဲ့ စေတနာကို မှတ်ထားဦး"

ဖန့်ချန်က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ပါတယ်။

​လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံနဲ့ ရာထူးတိုးခြင်း တစ်ခု ရောက်ရှိသွားပါတယ်။

ရာထူးတိုးခြင်းကို ရရှိလိုက်တော့ ယိုဖန့် စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး စိတ်ထဲက စိုးရိမ်မှုတွေလည်း ပျောက်ကွယ်သွားကာ အသက်ကို ဝဝရှူနိုင်သွားပါတော့တယ်။

​"ဒီရက်ပိုင်း ကျန်းကွမ်မြို့က ယင်သက်တမ်းဒင်္ဂါး ဘယ်လောက်ရလဲ "

ဖန့်ချန်က လူအုပ်နောက်က ရှင်းရှန်းကို လှည့်ကြည့်ပါတယ်။

​ရှင်းရှန်းက ဒါကို မြင်တော့ ချက်ချင်း ဖန့်ချန်ရှေ့ကို လာပြီး အရေအတွက်ကို ပြောပြပါတယ်၊ စုစုပေါင်း ငါးသောင်းကျော် ရှိပါတယ်။

ယင်လောကငယ်နဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် ကျန်းကွမ်မြို့ရဲ့ ယင်သက်တမ်းဒင်္ဂါး ရရှိပုံက ပိုပြီး တိုက်ရိုက်ကျပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အရင် မယ်တော်စီရဲ့ နည်းလမ်းတွေလိုတော့ မရက်စက်တော့ပါဘူး။

​"ရပါတယ်၊ မရှိတာထက်စာရင် တော်သေးတာပေါ့၊ စီးပွားရေးကိုတော့ ဆက်ပြီး ချဲ့ထွင်ရမယ်"

ဖန့်ချန်က ယင်သက်တမ်းဒင်္ဂါးတွေကို သိမ်းဆည်းရင်း မှာကြားလိုက်ပါတယ်။

​"သခင်လေး... ပြီးခဲ့တဲ့ အခေါက်က ပြောတဲ့ ဒုတိယအဆင့် ယင်မိစ္ဆာကြီးက ဒီရက်ပိုင်း ကျုပ်တို့ဆီ လူလွှတ်ပြီး အဆက်အသွယ် လုပ်လာတယ်၊ အခြေအနေတွေကို ပြန်ညှိနှိုင်းလို့ ရတယ်လို့ ပြောတယ်"

ရှီလုံက လက်အုပ်ချီပြီး

"သခင်လေး အခု လူအင်အား လိုနေတယ်ဆိုရင် သူ့ကို အခြေအနေတွေ ပြန်ညှိနှိုင်းလို့ ရပါတယ်၊ တကယ်လို့ မရရင်တောင်... သူလိုချင်တာ မှန်သမျှကို ခေတ္တသဘောတူလိုက်ပါ သူ ဝိညာဥ်နတ်ဘုရားလမ်းစဥ်ကို လျှောက်ပြီးသွားရင် နောက်ပိုင်းကတော့ သခင်လေး လက်ထဲမှာပဲ မဟုတ်လား"

​လူတိုင်းရဲ့ မျက်နှာထားတွေ တည်ကြည်သွားကြပါတယ်၊ ချီထျန်းရန်က စိတ်လှုပ်ရှားနေရင်းကနေ ဒီစကားကို ကြားတော့ လန့်သွားပါတယ်။

​ဖန့်ချန် ခဏလောက် စဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းခါလိုက်တယ်

"မလိုပါဘူး၊ မင်း လူလွှတ်ပြီး ဆက်သွယ်ကြည့်လိုက်ဦး၊ တကယ်လို့ သူက ကျုပ်တို့ရဲ့ အခြေအနေတွေကို စိတ်ရင်းနဲ့ လက်ခံတယ်ဆိုမှ ငါ့ဆီ လာခဲ့ပါ"

​"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

ရှီလုံက တိုးတိုးလေး ပြန်ထူးပြီး ဘေးမှာ သွားရပ်ကာ စကားမပြောတော့ပါဘူး။

​ဖန့်ချန်က တံတားကို ခေါ်ယူလိုက်ပြီး လူတိုင်းကို ယင်လောကဆီ ပြန်ခေါ်လာပါတယ်၊ လူတိုင်းဟာ သူတို့နောက်က တံတားကြီး တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားတာကို ကြည့်ပြီး၊ ရင်းနှီးနေတဲ့ ဆန်ကျင်းမြို့ကို ကြည့်ကာ အသစ်တစ်ဖန် ပြန်လည်မွေးဖွားလာသလို ခံစားနေကြရပါတယ်။

​အခု သူတို့ရဲ့ ခွန်အားဟာ အရင်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ တိုးတက်လာပြီ ဖြစ်သလို၊ ရှေးခေတ်ကသာ ရှိခဲ့တဲ့ ဝိညာဥ်နတ်ဘုရားလမ်းစဥ်ကိုလည်း လျှောက်လှမ်းခွင့် ရရှိကာ တရားဝင် အဆင့်အတန်းကိုလည်း ရရှိခဲ့ပါပြီ။

ဒါက အရင်က ယင်အရာရှိ ဆိုတဲ့ ဘွဲ့ထက် အများကြီး ပိုပြီး တရားဝင်ပါတယ်။

​"အားလုံးပဲ... ပုံမှန်အတိုင်းပဲ လုပ်စရာရှိတာ ဆက်လုပ်ကြပါ၊ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် တိုးတက်လာတဲ့ ကိစ္စကိုလည်း အပြင်ကို မပေါက်ကြားစေနဲ့"

ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး ဆိုပါတယ်

"အခု ယင်လောကက အောက်ဆင်းသူတွေထဲမှာ အချို့က ဇာစ်မြစ် ထူးဆန်းကြတယ် သူတို့နဲ့ ဆက်ဆံတဲ့အခါ ကိုယ့်ရဲ့ အခြေအနေကို ထုတ်မပြမိစေနဲ့"

​"သခင်လေး စိတ်ချပါ ကျုပ်တို့ နားလည်ပါတယ်"

လူတိုင်းက ချက်ချင်း အရိုအသေ ပေးကြပါတယ်။

​နောက်တာ မဟုတ်ဘူးလေ၊ သူတို့တွေက နှစ်ပေါင်းများစွာ အသက်ရှင်လာကြတာ၊ ဉာဏ်မရှိဘဲ နေမလား၊ ဒီအရှင့်ရှေ့မှာသာ အကြိမ်ကြိမ် ရှုံးနိမ့်ခဲ့လို့ပါ။

တခြား အောက်ဆင်းသူတွေနဲ့ဆိုရင် သူတို့သာ အလိုရှိရင် ကစားပြီး သတ်ပစ်ဖို့က လက်ဖျောက်တီးရသလောက် လွယ်ပါတယ်။

​"သံသရာဌာန ဘက်မှာတော့ တံခါးစောင့်ဖို့ လူတစ်ယောက်လောက်ပဲ ထားလိုက်၊ ကျန်တဲ့သူတွေ အားလုံးကို ဝိညာဉ်သုတ်သင်ရေးဌာန ထဲကို ပေါင်းထည့်လိုက်မယ်"

ဖန့်ချန်က ယိုဖန့်ကို ကြည့်ပြီး ပြုံးကာ ပြောလိုက်ပါတယ်။

​ယိုဖန့် စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး ချက်ချင်း လက်အုပ်ချီ ဦးညွှတ်ကာ

"သခင်လေးရဲ့ အမိန့်အတိုင်း လိုက်နာပါ့မယ် "

​သူ့ရင်ထဲက စိုးရိမ်မှုတွေ အားလုံး တကယ်ပဲ ပျောက်ကွယ်သွားပါပြီ။

ဝိညာဉ်သုတ်သင်ရေးဌာနဟာ ဇောင်ယင်းဌာနလိုပဲ နောက်ပိုင်း ယင်လောကရဲ့ အရေးကြီးဆုံး ဌာနနှစ်ခု ဖြစ်လာမှာပါ။

အခု သူ့ကို ဝိညာဉ်သုတ်သင်ရေးဌာနမှာ တာဝန်ပေးတယ်ဆိုတာ သူက အကြီးအကဲ မဟုတ်ပေမဲ့လည်း ဒီအရှင်က သူ့ကို ပြန်ပြီး အသုံးချဖို့ ကြိုးစားနေတာကို သက်သေပြနေတာပဲ

ဒါဟာ ဝမ်းသာစရာ သတင်းကောင်းကြီးပါ။

​လူ့လောက၊ မြေဝက်ဝံဂြိုဟ် ၊ ကျုံးကျိုး ။

​"ဘယ်သူလဲ"

နန်းတော် အစောင့်တွေက အရိပ်တစ်ခုဟာ သူတို့ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ မဟာရှဧကရာဇ် ရဲ့ ရုံးခန်းထဲကို ဝင်သွားတာ တွေ့တော့ ချက်ချင်း ရှေ့ကနေ တားဆီးလိုက်ကြပါတယ်။

​"မင်းတို့ ဖယ်လိုက်ကြ၊ ဖန့်နယ်စားကြီး ကိုတောင် မမှတ်မိတော့ဘူးလား "

ရှရွှမ်ကျိ ရဲ့ အသံက အေးအေးဆေးဆေး ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။

​အစောင့်တွေ မှင်သက်သွားကြပြီး၊ လာတဲ့သူရဲ့ မျက်နှာကို သေသေချာချာ မြင်လိုက်ရတော့မှ ချက်ချင်း ထိတ်လန့်တကြားနဲ့ ခါးညွှတ် ဦးချလိုက်ကြပါတယ်

"ဖန့်နယ်စားကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

​ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်ပြကာ အဆောင်ထဲကို ဝင်သွားပါတယ်။

ရှရွှမ်ကျိ က လက်ထဲက စာရွက်စာတမ်းတွေကို ချလိုက်ပြီး ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ကာ

"ကိစ္စကြီးတစ်ခုခု ဖြစ်လို့လား "

​"အဲဒီလိုပဲ ပြောရမှာပေါ့၊ အဘိုးက ဒီရက်ပိုင်း မင်းကို ဘာတွေ မှာထားသေးလဲ "

ဖန့်ချန်က မေးပါတယ်။

​"ဘာမှ မမှာထားဘူး"

ရှရွှမ်ကျိ က ခေါင်းခါပြပါတယ်။

​"မင်း ထျန်းယောင်နိုင်ငံ ကို ဘယ်လောက်အထိ သိစေချင်လဲ "

ဖန့်ချန်က မေးပါတယ်။

​ရှရွှမ်ကျိ မျက်နှာထား ထူးဆန်းသွားပါတယ်

"ဒါကို ဘာလို့ မေးတာလဲ"

​အခန်း (၁၀၉၂) မျိုးဆက်သစ်တွေကိုပဲ လွှဲပေးလိုက်ပါတော့

​ဖန့်ချန်က ရှရွှမ်ကျိရဲ့ မေးခွန်းကို ပြန်မဖြေဘဲ သူ့ကို သူ့ရဲ့ ဖြူဆွတ်ဆွတ် မျက်လုံးအိမ်တွေနဲ့သာ စိုက်ကြည့်နေပါတယ်။

​အတော်ကြာအောင် ကြည့်ပြီးမှ ရှရွှမ်ကျိက သက်ပြင်းချရင်း

"ထျန်းယောင်နိုင်ငံက အမြောက်ဘက်ဆုံးမှာ ရှိတာ၊ အဲဒီဒေသက တစ်နှစ်ပတ်လုံး နှင်းကျပြီး အရမ်းအေးစက်ခေါင်းပါးတယ်၊ ကျင့်ကြံသူတွေ သွားရင်တောင် ကြာကြာမနေနိုင်ဘူး"

"ဒါပေမဲ့ ထျန်းယောင်နိုင်ငံက လူတွေအတွက်တော့ ဘာမှမဖြစ်ဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့အားလုံးက မျိုးစုံသော မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ တွေ ဖြစ်ပြီး မွေးရာပါ သွေးသားစွမ်းအား ကောင်းကြလို့ပဲ"

"နဂါးစားဘုရင် က ကျုံးကျိုးရဲ့ မြောက်ဘက်မှာ တပ်စွဲထားတာဟာ ထျန်းယောင်နိုင်ငံကို စောင့်ကြပ်နေတာပဲ၊ ကျုံးကျိုး မှတ်တမ်းတွေအရ ထျန်းယောင်နိုင်ငံက အကြိမ်ကြိမ် ခံစစ်ကို ဖောက်ထွက်ပြီး ကျုံးကျိုးနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ဖူးတယ် ဒါပေမဲ့ အမြဲတမ်း ပြန်ရိုက်ထုတ်ခံခဲ့ရတာချည်းပဲ။"

​ဒီနေရာအရောက်မှာ ရှရွှမ်ကျိက ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး

"မင်း တစ်ခုခု ကြားလာလို့လား"

​"ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း က ထျန်းယောင်နိုင်ငံကို ကျုံးကျိုးရဲ့ နေရာမှာ အစားဝင်ခိုင်းဖို့ ကြံစည်နေတာ"

ဖန့်ချန်က ပြောလိုက်ပါတယ်။

​ရှရွှမ်ကျိက လှောင်ရယ်လိုက်ပြီး ခေါင်းကို ခပ်ဖွဖွ ခါယမ်းကာ

"အဘိုးက ဒီအချက်ကို စောစောစီးစီး သတိထားမိပြီး ကြည့်ပြီးသားပါ ထျန်းယောင်နိုင်ငံရဲ့ အခြေခံ အင်အားက ကျုံးကျိုးနဲ့ ယှဉ်ဖို့ မလောက်ငပါဘူးတကယ်လို့ သူတို့ ခံစစ်ကို ဖောက်ဖို့ ထပ်ကြိုးစားမယ်ဆိုရင်တောင် နဂါးစားဘုရင်က သူတို့နဲ့ ပေါင်းနေရင်တောင်မှ မြောက်ကမ္ဘာဦးတံခါး မှာတင် ရပ်သွားလိမ့်မယ် "

​ဖန့်ချန်ဟာ ကျုံးကျိုးမှာ ကမ္ဘာဦးတံခါးကြီး လေးခု ရှိတယ်ဆိုတာ ကြားဖူးပါတယ်၊ မြောက်ကမ္ဘာဦးတံခါး၊ တောင်ကမ္ဘာဦးတံခါး၊ အနောက်ကမ္ဘာဦးတံခါးနဲ့ အရှေ့ကမ္ဘာဦးတံခါး တို့ပါပဲ။

​တံခါးတွေရဲ့ အပြင်ဘက်ဟာ ကျုံးကျိုးနယ်မြေလို့ သတ်မှတ်လို့ ရပေမဲ့ အခြေခံအားဖြင့်တော့ သယံဇာတ ရှားပါးတဲ့ ဒေသတွေ ဖြစ်ပါတယ်။

အဓိက နတ်ဘုရားနန်းတော်တွေနဲ့ ဂိုဏ်းအိမ်တော်တွေကတော့ အခြေခံအားဖြင့် တံခါးတွေရဲ့ အတွင်းဘက်မှာပဲ တည်ရှိကြတာပါ။

​ဖန့်ချန်က ခပ်ဖွဖွ ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်၊ အဘိုးရဲ့ အခြေအနေ ခန့်မှန်းချက်ကို သူ မသံသယဖြစ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အခုက အစစ်မှန်မသေမျိုး တွေ ပါဝင်ပတ်သက်နေတာမလို့ အခြေအနေက အရင်လို မဟုတ်တော့တာ သိသာပါတယ်။

​"ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ နည်းလမ်းတွေက အသံသာ ကျယ်ပြီး အလုပ်ကတော့ နည်းနည်းလေးရယ်၊ ကျုံးကျိုးရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို မလှုပ်ခါနိုင်ပါဘူး၊ အဲဒါကို အကြောင်းပြပြီး သွေးဝိညာဥ်နတ်ဘုရားဆေးလုံး တွေ နောက်တစ်သုတ် ထပ်ဖော်စပ်ဖို့ပဲ ကြိုးစားနေကြတာ "

ရှရွှမ်ကျိက ပြုံးပြီး ဆိုတယ်

"မင်း ဒီသတင်းကို သိနေမှတော့ အဖွဲ့အစည်း အသီးသီးကို အသိပေးလိုက်ရုံနဲ့ သူတို့ရဲ့ စီမံကိန်းကို ဖျက်ဆီးလို့ ရပြီပေါ့ "

​"တောင်ကမ္ဘာဦးတံခါး အပြင်ဘက်မှာ အင်အားအကြီးဆုံး ဒုတိယအဆင့် အင်ပါယာက ဘယ်နိုင်ငံလဲ "

ဖန့်ချန်က ရုတ်တရက် မေးလိုက်ပါတယ်။

​"တောင်ကမ္ဘာဦးတံခါး အပြင်ဘက်လား ဒုတိယအဆင့် အင်ပါယာဖြစ်တဲ့ ဟန်ယွဲ့ နိုင်ငံ ဖြစ်ရမယ်ဒါပေမဲ့ ထျန်းယောင်နဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် ဒီဟန်ယွဲ့ရဲ့ အခြေခံက အများကြီး နိမ့်ကျပါသေးတယ်၊ ဘာလဲ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းက ဒီတစ်ခါ သူတို့ကိုပါ အသုံးချမလို့လား "

​"တကယ်လို့ နယ်မြေ လေးခုလုံးက မသေမျိုးဘုရင်တွေဟာ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ ဝယ်ယူခြင်းကို ခံလိုက်ရရင်၊ သူတို့ဟာ ကမ္ဘာဦးတံခါး လေးခုရှေ့အထိ အလွယ်တကူ တိုက်ခိုက်လာနိုင်မှာပဲ၊ တံခါးကို ဖြတ်ကျော်လိုက်တာနဲ့ ဗဟိုချက်ဒေသတွေပါ ဒုက္ခရောက်ကုန်လိမ့်မယ်၊ မဟုတ်ဘူးလား "

ဖန့်ချန်က မေးပါတယ်။

​"မင်း အဲဒီလို ပြောမယ်ဆိုရင်တော့... ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိတာပေါ့ ဒါပေမဲ့ မင်း အချက်တစ်ချက်ကို မေ့နေတယ် အဲဒါက ဂိုဏ်းချုပ်အဆင့်ဘိုးဘေး ပဲ "

ရှရွှမ်ကျိက စဉ်းစားရင်း ပြောတယ်

"ထျန်းယောင်မှာ တစ်ယောက်ယောက်က တိတ်တဆိတ် ဂိုဏ်းချုပ် အဆင့်ကို တက်လှမ်းသွားပြီး နာမည်မထုတ်တာ ဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ ကျန်တဲ့ ဒုတိယအဆင့် အင်ပါယာတွေမှာ ဂိုဏ်းချုပ်အဆင့် ရှိဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပဲ"

"အဲဒီတော့ သူတို့တွေ ပူးပေါင်းချင်ရင်တောင်မှ ကျုံးကျိုး တောရိုင်းကျောင်းတော် က အဲဒီလူကြီး အသက်ရှူနေသရွေ့တော့ သူတို့ တိုက်ဝင်လာနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး "

​"ဂိုဏ်းချုပ်အဆင့် နတ်ရိုသေဂိုဏ်း ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်အဆင့် နဲ့ နံ့သာဂိုဏ်း ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်အဆင့်တွေက တစ်ခါမှ လူလုံးမပြဖူးဘူး သူတို့တွေ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းနဲ့ ပူးပေါင်းနေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်"

"ဒါ့အပြင် ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းက လွတ်လပ်သော မသေမျိုး ဓားကျင့်ကြံသူ တစ်သိုက်ကိုလည်း အသုံးချနိုင်သေးတယ် အဲဒီထဲမှာ ပထမအဆင့်၊ ဒုတိယအဆင့်တွေတောင် ပါနေတာ"

ဖန့်ချန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်ပါတယ်။

​ရှရွှမ်ကျိ မျက်နှာ အံ့အားသင့်သွားတယ်

"မင်း ဒီသတင်းတွေကို ဘယ်က ကြားလာတာလဲ ပထမအဆင့်၊ ဒုတိယအဆင့် လွတ်လပ်သော မသေမျိုး ဓားကျင့်ကြံသူတွေ ဟုတ်လား တကယ်လို့ အဲဒါသာ အမှန်ဆိုရင် ဒီစစ်ပွဲက တိုက်နေစရာ မလိုတော့ဘူး၊ ကျုံးကျိုး ပျက်စီးဖို့ပဲ ရှိတော့တယ် "

​"ပထမအဆင့် အင်ပါယာတွေရဲ့ နန်းလုပွဲတွေက လက်အောက်ခံ နိုင်ငံတွေအပေါ် သက်ရောက်မှု ရှိလိမ့်မယ်၊ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ ဗီဇအရ ဒီစစ်ပွဲက ဆယ်စုနှစ်နဲ့ချီပြီး ကြာသွားနိုင်တယ် "

​ရှရွှမ်ကျိရဲ့ မျက်နှာဟာ တဖြည်းဖြည်း တည်ကြည်လေးနက်လာပါတယ်၊ ဆယ်စုနှစ် တစ်ခုစာ အချိန်ဟာ ကျုံးကျိုးနယ်မြေကို နှစ်ပေါင်း ရာနဲ့ချီ၊ ထောင်နဲ့ချီ နောက်ပြန်ဆုတ်သွားစေဖို့ လုံလောက်ပြီး အင်အားတွေ အကြီးအကျယ် ဆုံးရှုံးသွားစေမှာပါ။

​"ကျုံးကျိုး တစ်ခုတည်းတင် ဒီကိစ္စကို ရင်ဆိုင်ရမှာ မဟုတ်ဘူး၊ တိထျန်း နဲ့ ပေတု လည်း အတူတူပဲ ရင်ဆိုင်ရမှာ "

ဖန့်ချန်က ဆက်ပြောတယ်

"တိထျန်းရဲ့ ဖေးရှင်း ၊ ပေတု ရဲ့ စိန်ခွေ့ နိုင်ငံတွေအကြောင်း မင်း ကြားဖူးလား "

​"ကြားဖူးတာပေါ့၊ ဒုတိယအဆင့် အင်ပါယာတွေထဲက အထူးချွန်ဆုံးတွေပဲ၊ အနည်းဆုံး တည်ထောင်သူဘိုးဘေး တစ်ပါးစီ ပေါ်ထွက်လာနိုင်တဲ့ အခြေခံရှိတယ် "

ရှရွှမ်ကျိက ထရပ်ပြီး အဆောင်ထဲမှာ လမ်းလျှောက်နေတယ်၊ သူက ရုတ်တရက် ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ပြီး

"ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းက ဘာလို့ ဒီလို လုပ်ရတာလဲ ဒါက သူတို့ရဲ့ အတွေးအခေါ်နဲ့ မကိုက်ညီဘူး သူတို့က ရက်စက်ကြပေမဲ့ အမြစ်ပြတ်အောင်တော့ မလုပ်ကြဘူးလေ"

"တကယ်လို့ မင်းပြောသလိုသာ ဖြစ်လာရင် အချိန်အတော်ကြာအောင် ဒီလောကက ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းအတွက် ဘာအသုံးမှ တည့်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး နှစ်ပေါင်း ခုနစ်ရာ၊ ရှစ်ရာ ဒါမှမဟုတ် ထောင်ချီတဲ့အထိတောင် အင်အားတွေ ပြန်ကောင်းလာမှာ မဟုတ်ဘူး "

​"တကယ်လို့ မင်း အဘိုးကို တွေ့ရင် သူ့ကို တစ်ချက် ပြောပြလိုက်ဦး "

ဖန့်ချန်က လက်ကာပြလိုက်ပြီး လှည့်ထွက်သွားပါတယ်။

​ရှရွှမ်ကျိက ဖန့်ချန်က ဆက်မပြောချင်တာကို မြင်တော့ နှုတ်ခမ်းဆူလိုက်မိပါတယ်။

​ဖန့်ချန်ဟာ ဖန့်အိမ်တော်ကို တစ်ခေါက် ပြန်သွားခဲ့ပေမဲ့ အဘိုးရဲ့ အရိပ်အယောင်ကို မတွေ့ရသေးပါဘူး၊ အဲဒီမှာ ရက်အနည်းငယ် နေထိုင်ပြီးနောက် တောရိုင်းကျောင်းတော် ကို သွားခဲ့ပါတယ်။

​တေညရိုင်းကျမ်းစာဆောင် မှာတော့ ရွှင်အဘိုးအို က မျက်တောင်လေး ပင့်ကြည့်ပြီး

"ကျင့်ကြံခြင်းကို သေချာမလုပ်ဘဲ ဘာလို့ ဟိုပြေးဒီပြေး လုပ်နေတာလဲ "

​"ရွှင်အဘိုး... ဒီမှာ ကိစ္စကြီးတစ်ခု ဖြစ်တော့မယ်"

ဖန့်ချန်က နှုတ်ဆက်ပါတယ်။

​ကိစ္စကြီး

​ရွှင်အဘိုး က စိတ်ဝင်စားသွားပြီး ကိုယ်ကို မတ်မတ်ထိုင်လိုက်တယ်

"ပြောစမ်းပါဦး၊ ချောင်ဖုန်း ဘက်က တစ်ခုခု ထပ်ကြံစည်နေတာလား "

​"ရွှင်အဘိုး... မသေမျိုးလောကငယ် အကြောင်း ကြားဖူးလား"

ဖန့်ချန်က မေးပါတယ်။

​"မကြားဖူးဘူး"

ရွှင်အဘိုး က ခပ်ဖွဖွ ခေါင်းခါတယ်

"အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ငါ ငယ်ငယ်တုန်းက ချောင်ဖုန်း၊ လုံယွမ်၊ စစ်ဝေ၊ မင်ဟူ နဲ့ ဒီဒေသနဲ့ တူညီတဲ့ တခြားနေရာအချို့ကိုပဲ သွားဖူးတာ"

"အပြင်ဘက်ကို ထပ်သွားဖို့ကျတော့ လမ်းစမရှိတော့ဘူး တည်နေရာ ကူးပြောင်းခြင်း အစီရင်အချို့က လူနည်းစု လက်ထဲမှာပဲ ရှိတာလေ "

​"မသေမျိုးလောကငယ်မှာ အစစ်မှန်မသေမျိုး ရှိတယ်၊ အခု အစစ်မှန်မသေမျိုး တစ်ယောက်က ထူးခြားသူ တစ်ယောက်ကို ဆေးဖော်ဖို့ ကြံစည်နေတယ်၊ အဲဒါကြောင့် ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းကို ဒီလောကမှာ လှုပ်ရှားခိုင်းပြီး ထူးခြားသူ နှစ်ယောက်ကို ဖော်ထုတ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာ "

ဖန့်ချန်က ပြောလိုက်ပါတယ်။

​ရွှင်အဘိုးက သူ့ကို ထူးဆန်းတဲ့ အကြည့်နဲ့ ကြည့်လိုက်တယ်

"အစစ်မှန်မသေမျိုး ထူးခြားသူကို ဆေးဖော်မလို့"

​"မှန်ပါတယ်"

ဖန့်ချန်က ခပ်ဖွဖွ ခေါင်းညိတ်တယ်

"ကျုံးကျိုးရဲ့ ထျန်းယောင်နိုင်ငံ၊ တိထျန်းရဲ့ ဖေးရှင်းနိုင်ငံ၊ ပေတု ရဲ့ စိန်ခွေ့ နိုင်ငံ တွေက ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ လူတွေပဲ၊ ဒီတစ်ခါမှာ သူတို့က ပါဝင်လှုပ်ရှားပြီး မြေဝက်ဝံဂြိုဟ် ကို စစ်တလင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲဖို့ ကြံစည်နေကြတာ "

​"ဒါဆိုရင်တော့... ငါတို့တွေ သွားစရာ လမ်းမရှိတော့ဘူးပေါ့ "

ရွှင်အဘိုး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်တယ်

"ခွန်အားချင်းက အရမ်းကွာခြားလွန်းတယ်တကယ်လို့ သူတို့ကို ထိပ်တိုက်တွေ့ရင် ကောင်းကျိုးရှိမှာ မဟုတ်ဘူး "

​"ထူးခြားသူ နှစ်ယောက် လူလုံးမပြမချင်း သူတို့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေက အရမ်းကြီးမှာ မဟုတ်ဘူး အောက်ခြေမှာ ရုတ်ရုတ်သဲသဲ မဖြစ်သရွေ့ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ လွတ်လပ်သောမသေမျိုးတွေက ကိုယ်တိုင် ပါဝင်ဖို့ မရဲသေးဘူး၊ တကယ်လို့ သူတို့ ကိုယ်တိုင် ပါလာရင်တောင် ဒီလောကက သက်ရှိအားလုံးကို သတ်ပစ်နိုင်ပါ့မလား "

ဖန့်ချန်က ဆိုပါတယ်။

​"မှန်တယ်၊ တကယ်လို့ ကိုယ်တိုင် ပါဝင်လာရင် ကံကြမ္မာ အကျိုးဆက် တွေ များလွန်းလို့ သေချာပေါက် မိုးကြိုးဘေး သင့်လိမ့်မယ် "

ရွှင်အဘိုးက ခပ်ဖွဖွ ခေါင်းညိတ်တယ်

"မင်း ဘယ်လိုလုပ်ဖို့ စိတ်ကူးထားလဲ၊ ငါ့ကို မင်းရဲ့ အကြံပြုချက် ပြောပြဦး "

​"အရင်ဆုံး နတ်ရိုသေဂိုဏ်း တည်ထောင်သူနဲ့ နံသာတိုင်ဂိုဏ်း တည်ထောင်သူတွေက ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ လူတွေလား ဒီကိစ္စမှာ ဝင်ပါမလား ဆိုတာကို အရင် အတည်ပြုရမယ်"

ဖန့်ချန်က ပြောပါတယ်။

​ရွှင်အဘိုး က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်တယ်

"နတ်ရိုသေဂိုဏ်းက လူကိုတော့ ငါမသိဘူး၊ သူက ဒီမှာ အမြဲရှိနေတာ မဟုတ်ဘူးဆိုတော့ သတိထားရမယ်၊ နံ့သာတိုင်ဂိုဏ်း တည်ထောင်သူကတော့ ဒီမျိုးဆက်ရဲ့ ကျုံးကျိုးဧကရာဇ် ပဲ တကယ်လို့ သူကပါ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းကို ကူညီမယ်ဆိုရင်တော့ ငါတို့ အထုတ်အပိုးပြင်ပြီး ထွက်ပြေးဖို့ပဲ ရှိတော့တယ် "

​နံ့သာတိုင်ဂိုဏ်း တည်ထောင်သူက ကျုံးကျိုးဧကရာဇ် ဟုတ်လား

​ဖန့်ချန် တော်တော်လေး အံ့အားသင့်သွားတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သေသေချာချာ စဉ်းစားကြည့်ရင် ဒါကလည်း ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပါတယ်။

နံ့သာတိုင်ဂိုဏ်းမှာ အဆင့်မြင့်ခေါင်းဆောင် မရှိသယောင် ထင်ရပေမဲ့ သူတို့ လက်အောက်ခံ နိုင်ငံငယ်လေးတွေမှာတော့ နံ့သာတိုင်ဂိုဏ်းရဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ အများကြီး ရှိနေတာပါ။

တကယ်လို့ ကျုံးကျိုးဧကရာဇ်ကသာ နံ့သာတိုင်ဂိုဏ်း တည်ထောင်သူ ဖြစ်မယ်ဆိုရင် ဒီနိုင်ငံငယ်လေးတွေကို အလွယ်တကူ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်မှာပဲ။

​"ဒါဆိုရင်တော့ ရွှင်အဘိုအနေနဲ့ အရေးကြီးတဲ့ အချိန်ကျရင် တစ်ချက်လောက် ပါဝင်ကူညီပေးရုံပါပဲ၊ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ စီမံကိန်းက အဲဒီလောက် အလွယ်တကူတော့ အောင်မြင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး "

ဖန့်ချန်က ပြောလိုက်ပါတယ်။

​"ငါက ခေါင်းသုံးလုံး လက်ခြောက်ဖက် ရှိတာမှ မဟုတ်တာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ခွဲပြီး နေရာတကာ မသွားနိုင်ဘူး၊ ကျုံးကျိုးကိုပဲ စောင့်ကြပ်နိုင်မှာ တိထျန်းနဲ့ ပေတု ကိုတော့ ငါ မတတ်နိုင်ဘူး ကျုံးကျိုး တစ်ခုတည်း တည်ငြိမ်နေရင်တောင် ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ စီမံကိန်းက အောင်မြင်နေမှာပဲ"

ရွှင်အဘိုးက ဆိုပါတယ်။

​"ဒါတွေကတော့... မျိုးဆက်သစ်တွေကိုပဲ လွှဲပေးလိုက်ပါတော့ "

ဖန့်ချန်က ခဏလောက် စဉ်းစားပြီးမှ ပြောလိုက်ပါတယ်။