အခန်း (၁၀၉၃-၁၀၉၄)
Vol. 110 Ch. 1093-1094
အခန်း (၁၀၉၃) နဂါးပုန်းမြို့
ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း ရဲ့ ဒီတစ်ခေါက် ကြံစည်မှုဟာ မြေဝက်ဝံဂြိုဟ် နယ်မြေတစ်ခုလုံးနဲ့ သက်ဆိုင်နေပြီး တစ်ချက်လှုပ်တာနဲ့ တစ်ကိုယ်လုံးကို သက်ရောက်မှု ရှိနေပါတယ်။
အစောပိုင်း ပြင်ဆင်မှုတွေကတင် အချိန်အတော်အတန် ပေးရတာကြောင့် ဖန့်ချန် အတွက်လည်း ပြန်လည်ခုခံဖို့ နည်းလမ်းတွေကို ပြင်ဆင်ဖို့ အချိန်လုံလောက်ခဲ့ပါတယ်။
နယ်မြေအသီးသီးမှာတော့ သူဟာ နေ့ကင်းလှည့် နဲ့ ညကင်းလှည့် မျိုးနွယ်စုဝင်တွေကို အစောင့်အကြပ် ချထားပြီးသားဖြစ်လို့ တစ်ခုခု ထူးခြားတာနဲ့ သတင်းဟာ ယင်လောက ဆန်ကျင်းမြို့ဆီကို ပထမဆုံး ရောက်ရှိလာမှာဖြစ်ပြီး အဲဒီကနေတစ်ဆင့် ဖန့်ချန်ရဲ့ နားထဲကို ရောက်လာမှာပါ။
စုန့်ကျီလီ ရဲ့ ဒီတစ်ခေါက် လှုပ်ရှားမှုဟာ တကယ်တော့ ဖန့်ချန်အတွက် အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးလိုက်တာပါပဲ၊ ကိစ္စသာ အောင်မြင်သွားရင် ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းအတွက် တော်တော်လေး လက်ပေါက်ကပ်သွားစေမှာပါ။
ဖန်တီးခြင်းဂြိုဟ် ၊ လုံယွမ် နယ်မြေ
ချောင်ဖုန်း နဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် လုံယွမ်ရဲ့ အခြေခံအင်အားက ပိုမိုနက်နဲပါတယ်။
အဆင့် ၃ လွတ်လပ်သောမသေမျိုး တပ်စွဲထားတဲ့ အင်အားစုကတင် ၁၃ ခု ရှိပါတယ်။
ဒါဟာ ကျောက်ယွင်လူ လိုမျိုး အဖော်မရှိ တစ်ကိုယ်တော်နေတဲ့ အဆင့် ၃ တွေကို မရေတွက်ရသေးခင်မှာတင်ပါ။
"မိန်းမ... မင်းရဲ့ ဒီရုပ်ရည်ကို ပြန်ပြောင်းလို့ မရဘူးလား..."
စည်ကားလှတဲ့ စားပွဲတစ်ခုမှာ တုန်းဖန်းဟောက်ကျဲ က လုံဝူ ကို တိုးတိုးလေး အသံလွှတ် လိုက်ပါတယ်။
လုံဝူက တုန်းဖန်းဟောက်ကျဲကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ပြန်ပြောလိုက်တယ်
"နဂါးပုလဲ ထဲမှာ ရှိတဲ့ စွမ်းအားတွေက အရမ်းပြင်းထန်လွန်းလို့ ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ဒီလို ဖြစ်နေရတာ၊ ရှင်က ကျွန်မကို ရွံနေပြီလား "
"ဘယ်ကသာ "
တုန်းဖန်းဟောက်ကျဲ က တည်ကြည်တဲ့ မျက်နှာပေးနဲ့
"ငါက အပေါ်ယံကြည့်တဲ့ လူစားမျိုး မဟုတ်ပါဘူး၊ ရုပ်ရည်ကိုပဲ ကြည့်တာ မဟုတ်ဘူး"
"ဒါဆိုလည်း ပြီးတာပဲ"
လုံဝူက ခပ်ဖွဖွ ရယ်လိုက်ပါတယ်။
အနားမှာတော့ လူငယ်အမျိုးသား အမျိုးသမီးတစ်စုက သူတို့နှစ်ယောက်ကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေကြတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ မျက်လုံးတွေထဲမှာတော့ သိသာရုံလေးရှိတဲ့ အထင်အမြင်သေးမှုတွေ ပါဝင်နေပါတယ်။
အဲဒီထဲက တစ်ယောက်က ရုတ်တရက် ခွက်ကိုမြှောက်ပြီး လာနှုတ်ဆက်တယ်၊ ဇနီးမောင်နှံနှစ်ဦးကို တစ်ခွက်တိုက်ပြီး စကားအနည်းငယ် ပြောဆိုကာ ပြုံးပြီး ပြန်လှည့်ထွက်သွားပါတယ်။
တုန်းဖန်းဟောက်ကျဲ က ဒီလူတွေ သူတို့နှစ်ယောက်ကို အထင်သေးနေမှန်း သိသာပေမဲ့ ဘာမှ မတတ်နိုင်ပါဘူး။
အခု သူတို့နှစ်ယောက်က တခြားသူ့ဆီမှာ ခိုလှုံနေရတာ ဖြစ်သလို၊ ကံကောင်းတာက ဒီနေရာဟာ အဲဒီ နဂါးအိုကြီး ရဲ့ နယ်မြေဖြစ်နေလို့ ဓားကျင့်ကြံသူတွေလည်း ဒီနေရာကို လွယ်လွယ်နဲ့ ခြေမချရဲကြဘူးလို့ တွေးမိပါတယ်။
"ဟိုဟာ လုံမိသားစုက တတိယအိမ်တော်က လုံဝူ မဟုတ်လား သူမရဲ့ သွေးမျိုးဆက်က အရမ်းစစ်မှန်တယ်လို့ ကြားဖူးပေမဲ့ လူကိုယ်တိုင်က ဒီလောက်အထိ... ရုပ်ဆိုးလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး"
"မလှောင်ပါနဲ့အေ၊ သူမက ဘယ်လောက်ပဲ ရုပ်ဆိုးဆိုး သူမနဲ့ တူတူတန်တန် ခင်ပွန်းတော့ ရှာနိုင်သားပဲ"
"ဒီတစ်ခါ လုံမိသားစုရဲ့ အပြောင်းအလဲက ငါတို့အတွက် သတိပေးချက်တစ်ခုပဲ၊ အဲဒီ ဓားကျင့်ကြံသူတွေကို... လျှော့တွက်လို့ မရဘူး"
"အစ်ကိုကြီး... သူတို့ ဒီကိုလာတာ အဘိုးကြီး ကို တွေ့ခွင့်တောင်းပြီး သူတို့အတွက် ထွက်ရပ်တည်ပေးဖို့ ခိုင်းမလို့လား"
"ဟုတ်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဘိုးကြီးက လောကရေးရာတွေကို မစွက်ဖက်တာ ကြာလှပြီ ဒီလို အသေးအဖွဲ ကိစ္စကို ဂရုစိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး ငါတို့ နဂါး မျိုးနွယ်နဲ့ နဂါးသွေးမျိုးနွယ်စုတွေရဲ့ ဆက်ဆံရေးကလည်း သိပ်ပြီး ရင်းနှီးတာ မဟုတ်ဘူး ဓားကျင့်ကြံသူတွေကို သူတို့အတွက်နဲ့ ရန်သွားစ စရာ မလိုဘူး"
"သူတို့ကို ဒီမှာ ခေတ္တနေခွင့်ပေးတာကတင် အရင်က သံယောဇဉ်ကို ငဲ့တာပဲ အဲဒီ ဓားကျင့်ကြံသူတွေလည်း အသိတရားရှိပြီး ဒီနေရာမှာ လာပြီး ပြဿနာမရှာဖို့ မျှော်လင့်ရတာပဲ"
အစက ဇနီးမောင်နှံကို လာနှုတ်ဆက်တဲ့ လူငယ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်ပါတယ်။
သူ့ရဲ့ အရှိန်အဝါက တော်တော်လေး နက်နဲပြီး တစ်ခါတစ်ရံ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ ဖိအားက တက်လှမ်းခြင်းအဆင့် အထိ ရှိနေပါတယ်။
ပထမတန်းစား ပါရမီရှင်တွေဖြစ်တဲ့ ယန်ဟောက်ရန် တို့လောက် မမှီပေမဲ့ ဒုတိယတန်းစားထဲမှာတော့ ထိပ်တန်းပါပဲ။
သူ့ရဲ့ ဖခင်ကတော့ နဂါးအိုကြီးရဲ့ ၃၂ ယောက်မြောက် သားဖြစ်ပြီး ပထမအဆင့် လွတ်လပ်သောမသေမျိုး ဖြစ်ပါတယ်၊ ဒီနေ့က သူ့ရဲ့ အသက် ၆၀၀၀ ပြည့် မွေးနေ့ပွဲပါ။
နဂါးမျိုးနွယ်တွေဟာ သက်တမ်း ရှည်ကြာကြလို့ လူသားကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ မတူဘဲ လွတ်လပ်သောမသေမျိုး ဖြစ်လာဖို့ အခွင့်အရေး ပိုများပါတယ်။
နဂါးအိုကြီးရဲ့ သားသမီးတွေ အားလုံးဟာ လွတ်လပ်သောမသေမျိုးတွေချည်းပါပဲ၊ ဒါကြောင့် သူဟာ လောကရေးရာတွေကို မစွက်ဖက်ပေမဲ့လည်း လုံယွမ်နယ်မြေက အင်အားစုအားလုံးက သူ့ကို ရိုသေကြပြီး မနှောက်ယှက်ရဲကြပါဘူး။
အဲဒီအချိန်မှာတင် ဖော်ရွေတဲ့ ပုံစံရှိတဲ့ အဘိုးအိုတစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ပထမအဆင့် လွတ်လပ်သောမသေမျိုး အများအပြားက ရှေ့ကိုတက်ပြီး ဂုဏ်ပြုကြတာကြောင့် ပွဲက ပိုပြီး စည်ကားလာပါတယ်။
လုံဝူက ဒါကိုမြင်တော့ တုန်းဖန်းဟောက်ကျဲ ကို ဆွဲပြီး ရှေ့ကိုတက်ကာ ဂုဏ်ပြုလိုက်ပါတယ်။
အဖွဲ့အစည်း အသီးသီးရဲ့ အကြည့်တွေက သူတို့နှစ်ယောက်ဆီ ရောက်လာပါတယ်။
သူတို့က ဒီနှစ်ယောက်ရဲ့ နောက်ခံကို သိကြပါတယ်၊ တကယ်လို့ အရင်ကဆိုရင်တော့ အလေးထားကြမှာ ဖြစ်ပေမဲ့ အခု လုံမိသားစုက အရေးနိမ့်သွားပြီး တတိယအဆင့် လွတ်လပ်သောမသေမျိုးကလည်း တိုက်ပွဲမှာ သေဆုံးသွားကာ ကျန်တဲ့ မသေမျိုးတွေလည်း ဘယ်ပျောက်ကုန်မှန်း မသိတော့ပါဘူး။
ဒီနှစ်ယောက်ရဲ့ တည်ရှိမှုက သိပ်ပြီး ကံမကောင်းသလို ဖြစ်နေလို့ ဘယ်သူမှ သူတို့နဲ့ သိပ်ပြီး မပတ်သက်ချင်ကြပါဘူး။
"လာကြပါ... အားလုံးကို မိတ်ဆက်ပေးမယ် ဒီနှစ်ယောက်က လုံမိသားစုရဲ့ မျိုးဆက်သစ်တွေပဲ နောက်ပိုင်း နဂါးပုန်းမြို့ မှာ ခေတ္တနေထိုင်ကြလိမ့်မယ်"
ချန်ချန်လုံ က ဖော်ရွေစွာ လက်ယပ်ခေါ်ပြီး သူတို့ကို သူ့ရှေ့ကို ခေါ်လာကာ စားပွဲပေါ်က ပထမအဆင့် လွတ်လပ်သောမသေမျိုးတွေကို မိတ်ဆက်ပေးပါတယ်။
ဒီနေ့ အဓိက စားပွဲမှာ ပထမအဆင့် လွတ်လပ်သောမသေမျိုး ၅ ယောက် ရှိပြီး ချန်ချန်လုံနဲ့ ဆိုရင် ၆ ယောက်ပါ။
ဒီ ၆ ယောက်ကလွဲရင် ကျန်တဲ့သူတွေဟာ ဒီစားပွဲမှာ ထိုင်ခွင့် မရှိပါဘူး။
"တကယ်ကို ထူးချွန်တဲ့ လူငယ်တွေပဲ"
မသေမျိုးတွေက ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်ပြကြပေမဲ့ အဲဒီ အပြုံးတွေရဲ့ နောက်ကွယ်မှာတော့ ထူးခြားတဲ့ အဓိပ္ပာယ်တွေ ပါဝင်နေပါတယ်။
လုံဝူက ဂုဏ်ပြုစကားတွေ ပြောပြီးနောက် တိုးတိုးလေး မေးလိုက်တယ်
"ဦးလေးချန်... ဘိုးဘေးကြီးက ကျွန်မတို့ကို တွေ့ဖို့ သဘောတူပြီလားဟင် "
ချန်ချန်လုံရဲ့ မျက်နှာထား အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ပြုံးကာ
"အဖေက အသက်ကြီးလှပြီ၊ အခုဆိုရင် မလှုပ်ချင်တော့ဘူး တစ်နှစ်ပတ်လုံး အိပ်နေတာပဲ မင်းတို့ နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ်လောက် ထပ်စောင့်ကြည့်ကြပါဦး"
ဇနီးမောင်နှံနှစ်ဦး ရင်ထဲမှာ သက်ပြင်းချလိုက်မိတယ်၊ ဒါဟာ ငြင်းပယ်တာမှန်း သိလိုက်လို့ပါ။
အဲဒီ နဂါးအိုကြီးက ဒီနေ့ မတွေ့ဘူးဆိုရင် နောက်ပိုင်းမှာလည်း တွေ့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။
ဒီ နဂါးပုန်းမြို့ ဆိုတာဟာလည်း နဂါးအိုကြီး တကယ် ဆိတ်သုဉ်းကျင့်ကြံတဲ့ နေရာနဲ့ဆိုရင် တော်တော်လေးကို ဝေးကွာပါသေးတယ်။
နှစ်ယောက်သားဟာ ချန်ချန်လုံက အသာလေး ဖယ်ထုတ်လိုက်တာကြောင့် သူတို့နေရာကို ပြန်လာခဲ့ပါတယ်။
တုန်းဖန်းဟောက်ကျဲ က တစ်ခုခု ပြောဖို့ ပြင်လိုက်စဉ်မှာပဲ ဘေးက ခုံကို ကြည့်ပြီး မှင်သက်သွားပါတယ်။
"ဖန့်ချန်အစ်ကို "
သူဟာ အံ့သြဝမ်းသာ ဖြစ်သွားပါတယ်။
လုံဝူလည်း အကြည့်တွေ လှုပ်ခတ်သွားပြီး မျက်လုံးတွေက ရုတ်တရက် တည်ကြည်သွားပါတယ်။
"ဒီ နဂါးပုန်းမြို့ကို ဓားကျင့်ကြံသူ တစ်သိုက်က ဝိုင်းထားပြီးပြီ၊ အဝင်ပဲရှိပြီး အထွက်မရှိတော့ဘူး"
ဖန့်ချန်ရဲ့ အသံက သူတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ နားထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။
"ဟား"
တုန်းဖန်းဟောက်ကျဲက အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး မျက်လုံးထဲမှာ ဒေါသရိပ်တွေ ထွက်ပေါ်လာတယ်
"ဒီ ဓားကျင့်ကြံသူတွေက အရမ်းလွန်လွန်းတာပဲ ငါတို့ ဒီလောက်ဝေးတဲ့ နေရာကို ပြေးလာတာတောင် သူတို့က လွှတ်မပေးကြသေးဘူးလား "
ဒီနေရာက လုံယွမ်နယ်မြေ ဖြစ်သလို၊ နဂါးအိုကြီး စောင့်ကြပ်နေတဲ့ နေရာပါ။
ချန်ချန်လုံဟာလည်း နဂါးအိုကြီးရဲ့ သွေးသားရင်းချာပါ။
ကျိုးကြောင်းအရဆိုရင် လီချန်စန်း တို့လည်း အနည်းနဲ့အများ ထောက်ထားရမှာဖြစ်ပြီး ဒီလောက်အထိ ဇွဲနပဲနဲ့ လိုက်နေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။
"သူတို့က မင်းတို့ဆီကို လာတာ မဟုတ်ဘူး"
ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး အကြည့်တွေကို မလှမ်းမကမ်းက ချန်ချန်လုံဆီ ပို့ထားလိုက်တယ်
"ဒီ ဓားကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ ပစ်မှတ်က... ဒီလူပဲ"
နှစ်ယောက်သား မျက်နှာပျက်သွားပြီး လုံဝူက မနေနိုင်ဘဲ အသံလွှတ် မေးလိုက်တယ်
"ဘာလို့လဲ ဦးလေးချန်က ကျွန်မတို့ကို လက်ခံထားလို့ လီချန်စန်းတို့က သူ့ကို ကလဲ့စားချေတာလား "
"အဲဒီလို မဟုတ်ဘူး၊ ဒါဟာ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း ရဲ့ အလိုတော်ပဲ"
ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း...
တုန်းဖန်းဟောက်ကျဲဟာ တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်လာပြီး ဖန့်ချန်ကို ထူးဆန်းစွာ ကြည့်လိုက်တယ်
"ဖန့်ချန် မင်း ဒါတွေကို သိနေပြီး ဒီကို ရောက်နေတယ်ဆိုတော့ တစ်ခုခု ခုခံဖို့ နည်းလမ်း ရှိနေလို့လား "
လုံဝူလည်း ဒါကို တွေးမိသွားပြီး တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်လာပါတယ်။
ရှေ့ကလူဟာ လွတ်လပ်သောမသေမျိုးတွေကို ခိုင်းစေနိုင်တဲ့သူပါ။
ဒီနေ့ ဒီမှာရှိတဲ့ ချန်ချန်လုံ အပါအဝင် မသေမျိုးက ၆ ပါး ရှိပါတယ်။
သူတို့တွေသာ ပေါင်းလိုက်ရင် အဲဒီ ဓားကျင့်ကြံသူတွေလည်း အောင်မြင်ချင်မှ အောင်မြင်မှာပါ။
"အရင်ဆုံး တစ်လှမ်းချင်း ကြည့်ရအောင်၊ ဒီ မသေမျိုးတွေကလည်း... ပြဿနာ အနည်းငယ် ရှိနိုင်တယ်"
ဖန့်ချန်က အသံလွှတ် ပြောလိုက်ပါတယ်။
ဒီ မသေမျိုးတွေ
နှစ်ယောက်သားဟာ ချန်ချန်လုံတို့ ထိုင်နေတဲ့ စားပွဲကို ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်နှာထားက ပိုပြီး ထူးဆန်းလာပါတယ်။
ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ နည်းလမ်းတွေက တကယ်ပဲ ဒီလောက်အထိ ကြောက်စရာကောင်းနေတာလား လုံယွမ်နယ်မြေမှာတောင် သူတို့လူတွေ ရှိနေတာလား
ဒီ မသေမျိုးတွေက... နဂါးပုန်းမြို့ အနီးအနားက ဂိုဏ်းကြီးတွေ ဒါမှမဟုတ် ထင်ရှားတဲ့ မျိုးနွယ်စုတွေက လာတဲ့သူတွေချည်းပဲလေ
နောက်ခံမရှိတဲ့ လွတ်လပ်သောကျင့်ကြံသူတွေလည်း မဟုတ်ဘူး၊ သူတို့တွေပါ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းဆီ ခိုလှုံသွားကြတာလား
"ဖန့်ချန် ဒီ မသေမျိုးတွေ အားလုံးမှာ နောက်ခံရှိကြတယ်၊ တကယ်လို့ သူတို့က ဦးလေးချန်ကို တိုက်ခိုက်ရဲတယ်ဆိုရင် နဂါးအိုကြီးရဲ့ လက်စားချေမှုကို မကြောက်ကြဘူးလား "
လုံဝူက အသံလွှတ် မေးပါတယ်။
"တွေးကြည့်မယ်ဆိုရင်တော့... တစ်ဖက်လူက ဘယ်သူ့ကိုမှ အသက်ရှင်လျက် ထားခဲ့ဖို့ စိတ်ကူးမရှိပုံရတယ်"
ဖန့်ချန်က ခဏလောက် စဉ်းစားပြီးမှ ပြောလိုက်ပါတယ်။
အခန်း (၁၀၉၄) လိပ်က ချိန်သီးကို စားလိုက်သလိုပဲ
အသက်ရှင်လျက် မထားဘူးလား
ဇနီးမောင်နှံနှစ်ဦး စိတ်ထဲ တုန်လှုပ်သွားပြီး အေးစက်စက် အရှိန်အဝါတစ်ခုက ခြေဖဝါးကနေ ဦးခေါင်းခွံအထိ စိမ့်တက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရပါတယ်။
"မိန်းမ... ဒီကိစ္စက ငါတို့နဲ့ မဆိုင်တော့ဘူး ဒါက ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းက ပြဿနာရှာဖို့ ကြံစည်နေတာ၊ ဒီအသုံးမကျတဲ့ အကောင်တွေ"
တုန်းဖန်းဟောက်ကျဲက အသံလွှတ် ပြောလိုက်တယ်
"သူတို့က နဂါးအိုကြီးကိုပါ ဒီထဲ ဆွဲထည့်ချင်နေတာပဲ၊ ကြံစည်မှုက တော်တော်ကြီးတာပဲ "
"ဒီကိစ္စကို ဦးလေးချန်ကို သတိပေးဖို့ လိုမယ်"
လုံဝူက တည်ကြည်တဲ့ မျက်နှာပေးနဲ့ ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပါတယ်။
"ခဏစောင့်ဦး၊ သူတို့ရဲ့ ဖဲချပ်တွေ အကုန်ထုတ်လာတဲ့အထိ စောင့်ကြည့်ရအောင်"
ဖန့်ချန်က ခပ်ဖွဖွ ခေါင်းခါပြပါတယ်။
ယွင်တိန့် က တစ်ခါတုန်းက လီချန်စန်းတို့ဆီကို နာမည်စာရင်းတစ်ခု ပေးခဲ့ဖူးတယ်၊ ချန်ချန်လုံရဲ့ နာမည်က အဲဒီထဲမှာ ပါပါတယ်။
နောက်တစ်စက္ကန့်မှာတော့ ဖန့်ချန်ရဲ့ ဝိညာဉ်က ခန္ဓာကိုယ်ကနေ ထွက်ခွာသွားပြီး နဂါးပုန်းမြို့ရဲ့ ကောင်းကင်ထက်မှာ ရပ်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ပါတယ်။
လွတ်လပ်သောမသေမျိုး ဓားကျင့်ကြံသူက တစ်ယောက်တည်း ရှိပေမဲ့၊ အထက်သုံးဆင့် ဓားကျင့်ကြံသူတွေကတော့ အနည်းဆုံး နှစ်ထောင်လောက် ရှိနေပြီး အဲဒီထဲမှာ တက်လှမ်းခြင်းအဆင့်တွေလည်း ပါဝင်နေပါတယ်။
ဒီဓားကျင့်ကြံသူအုပ်စုရဲ့ တည်ရှိမှုက စစ်တလင်းကို ရှင်းလင်းဖို့အတွက်ပဲ ဖြစ်ပြီး တိုက်ပွဲမှာ တိုက်ရိုက်ပါဝင်မှာ မဟုတ်ဘဲ နဂါးပုန်းမြို့ကို ပိတ်ဆို့ထားဖို့ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။
အဲဒီ လွတ်လပ်သောမသေမျိုး ဓားကျင့်ကြံသူရဲ့ ခွန်အားက လုချင်းရှု နဲ့ အဆင့်တူလောက်ပါပဲ သူက ဒီတစ်ခေါက်ရဲ့ အဓိက အင်အားစုပါ။
ချန်ချန်လုံက နဂါးမျိုးနွယ်ဖြစ်လို့ နှစ်ပေါင်းများစွာ နေထိုင်လာခဲ့ပြီး အခြေခံအင်အားက သာမန်လူသားထက် အများကြီး သာပေမဲ့၊ တူညီတဲ့အဆင့်ရှိတဲ့ ဓားကျင့်ကြံသူနဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ အများကြီး ကွာဟပါသေးတယ်။
ဒီလောက် ခွန်အားနဲ့တင် ဒီနေရာကို ပိတ်ဆို့ဖို့ မလုံလောက်တာကြောင့် ဖန့်ချန်က ဒီနေ့လာပြီး ဂုဏ်ပြုတဲ့ မသေမျိုးတွေထဲမှာလည်း ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ လူတွေ ပါနေလိမ့်မယ်လို့ ယူဆခဲ့တာပါ။
ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းက ကူညီပြီး၊ ကောင်းကင်ဓားဌာန က အဓိက ကိုင်တွယ်တာကသာ အကျိုးအကြောင်း အသင့်တော်ဆုံး ပေါင်းစပ်မှု ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။
ဝိညာဉ်က ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ပြန်ဝင်လာတဲ့အခါ စားပွဲက ဆက်လက် ကျင်းပနေဆဲပါ။
လူကြီးတွေက လူကြီးအချင်းချင်း၊ လူငယ်တွေက လူငယ်အချင်းချင်း စကားပြောနေကြစဉ်မှာပဲ ရုတ်တရက် လူအုပ်စုတစ်စုက ခန်းမထဲကို ဝင်လာပါတယ်။
ဦးဆောင်လာသူကတော့ ချောင်ဖုန်းနယ်မြေက နာမည်ကြီးမျိုးနွယ်စု ချန်မိသားစုရဲ့ အိမ်တော်ရှင် ချန်ချင်းထိုက် ဖြစ်ပြီး သူ့နောက်မှာတော့ သူ့သား ချန်ကျော့ကျူ နဲ့ ချန်မိသားစုရဲ့ အကြီးအကဲအချို့ ပါလာကြပါတယ်။
သူတို့အားလုံးဟာ အထက်သုံးဆင့် အဆင့်မှာ ရှိကြသူတွေပါ။
"သူတို့လား"
တုန်းဖန်းဟောက်ကျဲနဲ့ လုံဝူတို့ အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြတယ်၊ မျက်နှာထားတွေက ထူးဆန်းနေပါတယ်။
ချန်ချင်းထိုက် ဒီနေရာမှာ ပေါ်လာတာက တကယ့်ကို အံ့အားသင့်စရာပါ။
ချန်ကျော့ကျူကတော့ မျက်နှာမှာ အပြုံးနဲ့ ကိုယ်ဟန်အနေအထားက တည်မတ်နေပြီး လမ်းလျှောက်လာပုံက ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ရဲ့ အရှိန်အဝါမျိုး ရှိနေပါတယ်။
ဒီတစ်ခါ လုံမိသားစုမှာ အပြောင်းအလဲကြီး ဖြစ်သွားတာက ချန်မိသားစုအပေါ် သက်ရောက်မှု မရှိတဲ့အပြင် လီချန်စန်းရဲ့ အကြောင်းကြောင့် ချန်မိသားစုက လုံမိသားစု ချန်ထားခဲ့တဲ့ စီးပွားရေးလုပ်ငန်း တော်တော်များများကိုတောင် သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။
လီချန်စန်းရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ အဆင့် ၃ ဓားကျင့်ကြံသူ ရှိနေတာကြောင့် နောက်ခံက ပိုတောင့်တင်းလာပြီး ချန်မိသားစုရဲ့ အရှိန်အဝါကလည်း တက်လာခဲ့တာပါ။
အကြည့်ပေါင်းများစွာက ချန်မိသားစု လူအုပ်ပေါ် ကျရောက်နေပါတယ်။
ချန်ချန်လုံလည်း အပြုံးတွေကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ချန်ချင်းထိုက်ကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လိုက်တယ်၊ စားပွဲတူထိုင်နေတဲ့ မသေမျိုး မိတ်ဆွေတွေကလည်း ချန်ချင်းထိုက်ကို စူးစမ်းတဲ့ အကြည့်တွေနဲ့ ကြည့်နေကြပါတယ်။
"ချောင်ဖုန်းက ချန်ချင်းထိုက်ပါ၊ ဒီနေ့ ချန်ချန်လုံ မိတ်ဆွေရဲ့ အသက် ၆၀၀၀ ပြည့် မွေးနေ့ကို ဂုဏ်ပြုဖို့ သားကို ခေါ်ပြီး အရောက်လာခဲ့တာပါ "
ချန်ချင်းထိုက်က လူတိုင်းရဲ့ ရှေ့မှာ ရပ်တန့်ပြီး လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်ကာ၊ ဂုဏ်ပြုလက်ဆောင်ကို ယူခိုင်းပြီး ချန်ချန်လုံရှေ့ကို ပို့ပေးလိုက်ပါတယ်။
"ချင်းထိုက် မိတ်ဆွေ... ငါနဲ့ မင်းက... ရင်းနှီးပုံမရဘူးနော်၊ ဒီတစ်ခါလည်း ချောင်ဖုန်းက မိတ်ဆွေတွေကို ဖိတ်စာ မပို့ခဲ့မိဘူး ထင်တယ်"
ချန်ချန်လုံက လက်ဆောင်ဗူးကို တစ်ချက်ပဲ ကြည့်လိုက်ပါတယ်၊ အဲဒီ ဗူးထဲမှာ ဘာပါလဲဆိုတာ သူ မသိပါဘူး။
ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဒါမှမဟုတ် မသေမျိုးကျောက်တုံး အချို့ပဲ ဖြစ်ဖို့ များပါတယ်။
"ချန်ချန်လုံ မိတ်ဆွေက သူစိမ်းဆန်လွန်းပါပြီ မင်းက နဂါးမျိုးနွယ်ပဲ သက်တမ်းက အရမ်းရှည်တယ် သာမန်ကျင့်ကြံသူသာဆိုရင် အဆင့် ၁ နဲ့ အသက် ၆၀၀၀ အထိ အိုမင်းမသွားဘဲ နေနိုင်ပါ့မလား"
"ဒီလို မင်္ဂလာရှိတဲ့ ကိစ္စမျိုးကို ငါတို့လည်း လာပြီး ကံကောင်းခြင်းတွေ ယူရတာပေါ့ ဒါမှ နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ်လောက် ပိုပြီး အသက်ရှည်နိုင်မှာ"
ချန်ချင်းထိုက်က ပြုံးပြီး ပြောပါတယ်။
ချန်ချန်လုံ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်တယ်
"မင်းလာတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို တိုက်ရိုက်ပဲ ပြောပါ၊ ကွေ့ဝိုက်မနေနဲ့"
ပွဲရဲ့ အခြေအနေက ရုတ်တရက် ထူးထူးခြားခြား ဖြစ်သွားပါတယ်။
ဒီမှာရှိနေတဲ့ မသေမျိုးတွေဟာ ချောင်ဖုန်းနယ်မြေမှာ ဘာတွေဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ အနည်းနဲ့အများ သိကြသလို၊ ချန်ချင်းထိုက်ရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ဘယ်သူရှိလဲဆိုတာလည်း သိကြပါတယ်။
"ချန်ချန်လုံ မိတ်ဆွေက ပွင့်လင်းလှတော့လည်း ငါကပဲ ဒဲ့ပဲ ပြောရတာပေါ့ ငါ မျှော်လင့်တာကတော့ မင်းအနေနဲ့ မင်းရဲ့ဖခင်ကို တစ်ချက် ပြောပေးဖို့ပဲ လုံမိသားစုက သျှောင်နတ်နဂါးမလေး ကို ကာကွယ်မပေးထားဖို့ပါပဲ"
ချန်ချင်းထိုက်က ပြုံးပြီး ပြောပါတယ်။
"သူတို့ ဘာလုပ်နေတာလဲ အကြောင်းပြချက် ရှာနေတာလား"
တုန်းဖန်းဟောက်ကျဲရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ ဒေါသရိပ်တွေ ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။
နတ်နဂါးမလေးတို့ တစ်သိုက်က အသက်ရှင်လျက် အဖမ်းခံထားရတာ သိသာနေတာပဲ၊ လုံယွမ်နယ်မြေမှာ ရှိမနေတာ သေချာပါတယ်။
"ဒီလိုဆိုရင်တော့ သူတို့အတွက် လုပ်ရပ်က တရားမျှတသွားတာပေါ့"
ဖန့်ချန်က တုန်းဖန်းဟောက်ကျဲကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပါတယ်။
ကြည့်ရတာ သူ ခန့်မှန်းမှားသွားပုံရပါတယ်၊ တစ်ဖက်လူက တကယ်ပဲ အကုန်သတ်ဖို့ စိတ်ကူးမရှိတာ ဖြစ်နိုင်တယ်၊ ချန်ချင်းထိုက် ပေါ်လာတာက တစ်ဖက်လူက သက်သေအဖြစ် လူအချို့ကို ချန်ထားဖို့ ပြင်ဆင်ထားတာကို သက်သေပြနေတာပါ။
ချန်ချန်လုံရဲ့ မျက်နှာ ပျက်သွားပြီး ထရပ်ကာ ချန်ချင်းထိုက်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်တယ်
"ငါ့မျိုးနွယ်က သျှောင်နတ်နဂါးမလေးကို ကာကွယ်ပေးထားတယ်လို့ မင်းပြောတာလား ဒါက နားလည်မှုလွဲတာ ဖြစ်လိမ့်မယ်၊ နတ်နဂါးမလေးက ဒီကို တစ်ခါမှ မလာဖူးဘူး မင်းတို့ နေရာမှားရှာနေပြီ"
"တကယ်လို့ နတ်နဂါးမလေးက ဒီကို မလာဖူးဘူးဆိုရင် ဘာလို့ လုံမိသားစု တတိယအိမ်တော်က မျိုးဆက်တွေ မင်းတို့ရဲ့ နဂါးပုန်းမြို့မှာ ရှိနေရတာလဲ"
ချန်ချင်းထိုက်က ပြုံးလိုက်တယ်
"ဒီကိစ္စက မင်းတို့မျိုးနွယ်နဲ့ မဆိုင်ပါဘူး၊ အကြောင်းပြချက် အသေးအဖွဲလေးကြောင့်နဲ့ မင်းတို့ကိုယ်မင်းတို့ အန္တရာယ်ထဲ မတွန်းပို့ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"
အဲဒီအချိန်မှာတင် ချန်ကျော့ကျူက လုံဝူနဲ့ တုန်းဖန်းဟောက်ကျဲတို့ကို မြင်သွားသလို၊ သူတို့ဘေးက ဖန့်ချန်ကိုလည်း မြင်သွားပါတယ်။
ချန်ကျော့ကျူက အံ့သြတုန်လှုပ်သွားပြီး အတော်ကြာမှ ချန်ချင်းထိုက်ဆီကို အလျင်အမြန် အသံလွှတ်လိုက်တယ်
"အဖေ... ရတနာ ရှိတဲ့ ဟိုကောင်လည်း ဒီမှာ ရှိနေတယ်၊ ငါတို့ ဒီတစ်ခါတော့ ကံကြီးပွင့်ပြီ "
အို
ချန်ချင်းထိုက်က အကြည့်နဲ့ ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး ဖန့်ချန်ကို ချက်ချင်း ရှာတွေ့သွားကာ မျက်လုံးထဲမှာ ဝမ်းသာရိပ်တွေ ဖြတ်ပြေးသွားပါတယ်။
သူက အမူအရာမပျက်ဘဲ ချန်ချန်လုံကို ကြည့်ကာ ပြုံးစိစိနဲ့ ပြောလိုက်တယ်
"ကြည့်ရတာ ချန်ချန်လုံ မိတ်ဆွေက လိပ်က ချိန်သီးကို စားလိုက်သလိုပဲ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားပုံရတယ် ဒီကိစ္စမှာ ဝင်ပါဖို့ပဲ ဆုံးဖြတ်ထားတာပေါ့"
"မင်း ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"
ချန်ချန်လုံရဲ့ အကြည့်တွေက အေးစက်လာပြီး ဒေါသတွေ ထွက်လာပါတယ်
"ဒီမှာ မင်းရှာနေတဲ့လူ မရှိဘူး၊ မင်းပြောတဲ့ လုံမိသားစု မျိုးဆက်တွေကတော့ ငါ ဘာမှ ဖုံးကွယ်မထားဘူး၊ တကယ်ပဲ နဂါးပုန်းမြို့မှာ နေနေတာ ဒီနေ့လည်း ပွဲမှာ ရှိနေတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ ချန်ချန်လုံက သူတို့ကို ကာကွယ်ပေးမယ်ဆိုရင် မင်းတို့က ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ"
"ဦးလေးချန်... သူ့နောက်မှာ အဆင့် ၃ ဓားကျင့်ကြံသူ ရှိနေတယ်၊ တစ်လှမ်းချင်း ဆုတ်ပေးလိုက်တာက ပိုကောင်းမယ် ထင်တယ်၊ သူတို့နဲ့ ရန်မဖြစ်တာ အကောင်းဆုံးပဲ"
မသေမျိုးတစ်ယောက်က တိုးတိုးလေး ဖျောင်းဖျလိုက်ပါတယ်။
ကျန်တဲ့သူတွေကလည်း ဒါကို မြင်တော့ ဝိုင်းပြီး ပြောကြတယ်၊ လူငယ်နှစ်ယောက်အတွက်နဲ့ ချောင်ဖုန်းဘက်ကလူတွေနဲ့ ရန်စစရာ မလိုဘူးလို့ ဆိုကြပါတယ်။
"မင်းတို့ ဖျောင်းဖျမနေနဲ့တော့"
ချန်ချန်လုံက လက်ကာပြလိုက်ပြီး လုံဝူနဲ့ တုန်းဖန်းဟောက်ကျဲကို ကြည့်ကာ ပြုံးပြီး ပြောလိုက်တယ်
"ကလေးတို့... ဒီလူက အဝေးကြီးကနေ လာတာဆိုတော့ သူ့ကို နှုတ်ဆက်လိုက်ကြဦး ဒါဟာ ယဉ်ကျေးမှုပဲ"
ဇနီးမောင်နှံနှစ်ဦးက ထရပ်ပြီး ချန်ချင်းထိုက်ကို လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်လိုက်ပေမဲ့ ဘာသံမှ မထွက်ပါဘူး။
"နှုတ်လည်း ဆက်ပြီးပြီ၊ လူလည်း တွေ့ပြီးပြီ၊ ငါ့ရဲ့ ဆိုလိုရင်းကိုလည်း မင်း သိပြီဆိုတော့၊ မင်း ပြန်သင့်ပြီ"
ချန်ချန်လုံက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်တော့ စားပွဲပေါ်က လက်ဆောင်ဗူးက စွမ်းအားတစ်ခုကြောင့် ချန်ချင်းထိုက်ရှေ့ကို ပြန်ရောက်သွားပါတယ်။
ချန်ချင်းထိုက်က ဗူးကို လက်ခံလိုက်ပြီး ဂရုမစိုက်သလို ပြုံးကာ
"ချန်ချန်လုံ မိတ်ဆွေ... တကယ်လို့ လုံမိသားစုကိုပဲ ကာကွယ်ပေးတာဆိုရင် ငါ့နောက်က ဓားကျင့်ကြံသူတွေက စိတ်ဆိုးတာပဲ ရှိလိမ့်မယ်"
"ဒါပေမဲ့ တကယ်လို့ ကျောက်ယွင်လူရဲ့ သား သေဆုံးမှုနဲ့ ပတ်သက်နေတဲ့ ကျင့်ကြံသူကိုပါ ကာကွယ်ပေးမယ်ဆိုရင်တော့ ဒီလောက် မရိုးရှင်းတော့ဘူး၊ မင်းလည်း... ကျောက်ယွင်လူ ကိုယ်တိုင် မင်းတို့ရဲ့ နဂါးပုန်းမြို့ကို လာတာမျိုး မဖြစ်စေချင်ဘူး မဟုတ်လား"
လူတိုင်း မှင်သက်သွားကြတယ်၊ မသေမျိုး မဟုတ်ရင်တောင် ကျောက်ယွင်လူရဲ့ အကြောင်းကို ကြားဖူးကြပါတယ်။
မကြာသေးခင်ကပဲ ဒီလူဟာ အဆင့် ၃ ကို တက်လှမ်းသွားပြီး ချောင်ဖုန်းနယ်မြေရဲ့ ထိပ်တန်း အင်အားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့တာပါ။
"ကျောက်ယွင်လူ ချန်ချင်းထိုက်... မင်း ရူးနေတာလား၊ ဒီကိစ္စက ကျောက်ယွင်လူနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ"
ချန်ချန်လုံက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်တယ်
"မင်းက လေလွင့်ကျင့်ကြံသူကနေ တက်လာတဲ့ အဆင့် ၃ တစ်ယောက်နဲ့ ငါ့ကို လာဖိအားပေးတာလား၊ ငါတို့ နဂါးချန်မျိုးနွယ် ကို လူသစ်လို့ ထင်နေတာလား "
"အို မင်း မသိဘူးလား၊ ဒီလူက ကျောက်ယွင်လူ ဒီကာလအတွင်းမှာ မြေလှန်ရှာနေတဲ့ အဲဒီလူပဲလေ"
ချန်ချင်းထိုက်က တုန်းဖန်းဟောက်ကျဲရဲ့ ဘေးမှာ ထိုင်နေတဲ့ ဖန့်ချန်ကို လက်ညှိုးထိုး ပြလိုက်ပါတယ်။
ချန်ချန်လုံ အနည်းငယ် မှင်သက်သွားပြီး ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်တယ်၊ မျက်လုံးထဲမှာတော့ ဝေခွဲမရတဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ရှိနေပါတယ်။
ဒီလူက ဘယ်သူလဲ
သူကတော့ ဘယ်အိမ်က လူငယ်မျိုးဆက်လဲလို့ ထင်ထားတာ၊ ကျောက်ယွင်လူနဲ့ ပတ်သက်နေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ပါဘူး။