အမှုတွဲများမှ နောက်ဆက်တွဲ ဂယက်ရိုက်ခတ်မှုများ (၄)

မိန်းမငယ်လေးသည် ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ရာကို အမှတ်ရသွားသကဲ့သို့ စကားပြောနေရင်း ခေတ္တရပ်တန့်သွားလေသည်။

“တစ်ခါတုန်းက ဒီကိုရောက်လာပြီး ငါတို့ကို လမ်းပြပေးခဲ့တဲ့ လူသားကျင့်ကြံသူကို အကူအညီ တောင်းကြည့်လို့ ရနိုင်မလားမသိဘူး။”

“သူ့အသက်ကို ငါတို့ ကယ်ပေးခဲ့တာဆိုတော့ သူ ငါတို့ကို ကျေးဇူးဆပ်ဖို့ လိုနေသေးတယ်လေ။”

“မဟုတ်လို့ကတော့... ကျီးကန်း ဒါမှမဟုတ် တခြားတစ်ယောက်ယောက် တာဝန်ကျနေတဲ့ အချိန်မှာသာ သူ ဒီကို ဝင်လာခဲ့မယ်ဆိုရင် ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် အစောပိုင်း ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်အနေနဲ့ သူ့ဆီမှာ ဘယ်လိုလှည့်ကွက်တွေပဲ ရှိနေပါစေ၊ သူ့အသက်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်ရမှာပဲ”

မိန်းမငယ်လေးက သူတို့၏ အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရုံမျှဖြင့် ထိုကျင့်ကြံသူ မည်မျှအထိ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်သွားခဲ့ကြောင်းကို ပြန်လည်အမှတ်ရကာ ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ကျင်းဟိုင်က အဲဒီလောက်ထိလည်း မဆိုးပါဘူး။ သူက သူ့အလုပ်မှာ လေးနက်ပြီး တာဝန်ကျေတာပါ” ဟု လူငယ်က သူ၏သူငယ်ချင်းဘက်မှ ကာကွယ်ပြောဆိုလိုက်သည်။

“ငါတို့အရှင်သခင် ၁၃ ယောက်ထဲမှာ ရှင်တစ်ယောက်တည်းကပဲ သူနဲ့ တည့်တာလေ” ဟု မိန်းမငယ်လေးက ပြန်ပြောလိုက်သည်။

သို့သော် လူငယ်က စကားပြန်ပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ဥယျာဉ်၏အပြင်ဘက်မှ အစိမ်းရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု လျှပ်တစ်ပြက် ထွက်ပေါ်လာသဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ကမန်းကတန်း မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကြသည်။

ထိုအစိမ်းရောင်အလင်းတန်းထဲမှ သေမျိုးလောကနှင့် မသက်ဆိုင်သော ကောင်းကင်ဘုံအလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ခရမ်းရောင်ကြာပန်းကြီးက ဧရာမခရမ်းရောင် မြူခိုးများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး၊ အပြာရောင်ပန်းပွင့်က ၎င်း၏ ကြယ်ရောင်စက်လုံးကို ဖြန့်ကျက်လိုက်ရာ မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံးမှာ ခရမ်းရောင်ကောင်းကင်ယံတွင် ကြယ်များ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားလေသည်။

လူငယ်နှင့် မိန်းမငယ်လေးတို့မှာ ကမန်းကတန်း ဒူးထောက်၍ ခေါင်းငုံ့အရိုအသေ ပေးလိုက်ကြလေသည်။

စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ကောင်းကင်ဘုံအလင်းတန်းနှင့် အစိမ်းရောင်အလင်းတို့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ ခရမ်းရောင်ကြာပန်းနှင့် အပြာရောင်ပန်းပွင့်တို့မှာ ယခင်ပုံစံအတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားကြလေသည်။

“ဘုရင်မကြီးက တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံတာ ပြီးတော့မယ့်ပုံပဲ”

အလင်းတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားသော်လည်း မထသေးဘဲ ဒူးထောက်နေဆဲဖြစ်သော လူငယ်က ပြောလိုက်သည်။

မိန်းမငယ်လေးက ပြန်လည် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး၊ သူမသည်လည်း လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ဒူးထောက်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင် မြူ​နွံတောဒေသ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး အပိုင်းတစ်ဝိုက်ရှိ နေရာအသီးသီးတွင်ရှိသော သတ္တဝါ ၁၁ ကောင်မှာ ကောင်းကင်ဘုံအလင်းတန်း ထွက်ပေါ်လာရာ အရပ်သို့ ရိုသေလေးစားစွာ ဒူးထောက် အရိုအသေပေးနေကြလေသည်။

…….

မြူနွံဂိုဏ်းနှင့် မီတာအနည်းငယ်အကွာ နေရာတစ်ခုတွင်...

ကျင့်ကြံသူ အယောက် ၃၀ ခန့်နှင့် နွားတစ်ကောင် ပါဝင်သော အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့မှာ မြူနွံတောထဲတွင် ဖြတ်သန်းသွားလာနေသည်ကို မြင်တွေ့ရလေသည်။

လူငယ်ကျင့်ကြံသူများကို အလယ်တွင် အကာအကွယ်ပေးထားပြီး အသက်ကြီးသောကျင့်ကြံသူများက ရှေ့၊ ဘေးနှင့် အနောက်တို့မှ ဝန်းရံထားကြသည်။

သူတို့အားလုံးမှာ အသက်လုတိုက်ပွဲတစ်ခုကို ဆင်နွှဲလာခဲ့ရသကဲ့သို့ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပြီး၊ အဝတ်အစားများ စုတ်ပြဲကာ အလောတကြီး ဖြစ်နေကြပုံ ရလေသည်။

ကျင့်ကြံသူအားလုံး၏ ဝတ်ရုံများတွင် မြူနွယ်ပင်သင်္ကေတတစ်ခုကို ထိုးနှံထားလေသည်။

“ဖုန်…”

အိုမင်းရင့်ရော်နေသော လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးက တောင်ကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေသည့် သူ၏ဘေးမှ ကျင့်ကြံသူကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

ထိုကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦးမှာ ချန်ယွမ်နှင့် ဖုန်ကျန်းတို့ဖြစ်ကြပြီး၊ အဖွဲ့၏ နောက်ချန်အဖြစ် တာဝန်ယူထားသော အစိမ်းရောင်သစ်ရွက်များ ဖုံးလွှမ်းနေသည့် နွားကြီးမှာ ဝမ်ချန်ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ အမှုကိစ္စ ပြီးဆုံးသွားသောအခါ ကိစ္စအချို့ကို ရှင်းလင်းရန်နှင့် မြူနွယ်ပင် အိပ်စက်မသွားမီ ပြန်လည်စိုက်ပျိုးနိုင်ရန်အတွက် သူတို့၏ ဂိုဏ်းသို့ အမြန်ပြန်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။

အဖွဲ့အစည်းက သူတို့၏ ယာဉ်ပျံများအနက်မှ တစ်စင်းကို အသုံးပြု၍ လမ်းတစ်ဝက်အထိ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့သည်။

အကယ်၍ သူတို့ဘာသာ ပြန်မည်ဆိုပါက သုံးရက်ခန့် ကြာမြင့်မည်ဖြစ်သော်လည်း ယခုအကူအညီကြောင့် ဂိုဏ်းသို့ အပြန်ခရီးကို တစ်ရက်တည်းဖြင့် အရောက်ပြန်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အပြန်ခရီးမှာ ပုံမှန်အတိုင်းပင် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူတို့ ထင်မှတ်ခဲ့ကြသည်။

ချန်ယွမ်၏ အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံမှုဖြင့် နယ်မြေဆယ်နှင့် နယ်မြေကိုးရှိ သားရဲအများစုကို ဟန့်တားနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး၊ နယ်မြေရှစ်ရှိ သားရဲအများစုမှာ အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်တွင် ရှိကြသဖြင့် ၎င်းတို့ကိုသာ အနည်းငယ်သတိထားရန် လိုအပ်မည်ဟု တွေးခဲ့ကြသည်။

သို့သော် မြူနွံဒေသထဲသို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ငရဲခန်း ပွင့်သွားလေတော့သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်ရှိ ဝိညာဉ်သားရဲများသာ ရှိသော နယ်မြေတစ်ဆယ်မှာ ယခုအခါ အခြေတည်အဆင့်ဝိညာဉ်သားရဲများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်နှင့် အခြေတည်အဆင့်ရှိ ဝိညာဉ်သားရဲများသည် အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်ရှိသူ တစ်ဦးကို အာရုံခံမိပါက ရှောင်ရှားလေ့ ရှိကြသည်။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ချန်ယွမ်က သူတို့ကို သတိပေးရန် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းဖိအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သော်လည်း၊ ချန်ယွမ်၏ အဖွဲ့မှာ ရူးသွပ်နေသည့်သားရဲအုပ်စုကြီး၏ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ခြင်း ခံခဲ့ရလေသည်။

နယ်မြေကိုးထဲသို့ ရောက်သွားသောအခါ အခြေအနေမှာ ပိုမိုပင် ဆိုးရွားလာလေသည်။

ထိုနေရာတွင် အခြေတည်အဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်တွင်ရှိသော ဝိညာဉ်သားရဲများနှင့် အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် အစောပိုင်းရှိ ဝိညာဉ်သားရဲ အနည်းငယ်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။

ချန်ယွမ်၏ အဖွဲ့ ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် နယ်မြေတစ်ဆယ်တွင်ကဲ့သို့ပင် တိုက်ခိုက်ခြင်း ခံရလေသည်။

တိုက်ခိုက်မှုတွင် ပါဝင်သော ဝိညာဉ်သားရဲ အများစုမှာ အခြေတည်အဆင့်၏အထွတ်အထိပ်ရှိ ဝိညာဉ်သားရဲများဖြစ်ပြီး၊ အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် အစောပိုင်းရှိ ဝိညာဉ်သားရဲ အနည်းငယ်သာ ပါဝင်လေသည်။

ပထမအဖွဲ့က ရူးသွပ်စွာ တိုက်ခိုက်ကြပြီး၊ ဒုတိယအဖွဲ့ကမူ အခြေအနေ ရှုပ်ထွေးနေချိန်တွင် အခွင့်ကောင်းယူရန် ကြိုးစားနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် အစောပိုင်းရှိ ဝိညာဉ်သားရဲများသည် ချန်ယွမ်၏ အဖွဲ့နှင့် အခြေတည်အဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်ရှိ ဝိညာဉ်သားရဲများကြား တိုက်ပွဲ ပြင်းထန်နေချိန်တွင် လူငယ်တပည့် အနည်းငယ်ကို ဖမ်းယူရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ဝင်ရောက် လှုပ်ရှားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူတို့အတွက် ကံဆိုးစွာဖြင့် ချန်ယွမ်နှင့် ဝမ်ချန် နှစ်ဦးစလုံးမှာ ယန်ချင်း၏ ကြားဝင်စွက်ဖက်မှုကြောင့် ကျင့်ကြံခြင်းတွင် ကြီးမားသော တိုးတက်မှုများ ရရှိထားကြလေသည်။

ထို့အပြင် သူတို့ထံတွင် ကြီးမားသော စွမ်းအင်များလည်း ရှိနေကြသည်။

အထူးသဖြင့် ‘ရနံ့တစ်ထောင် စားသောက်ဆိုင်’ မှ စွမ်းအင်ကြွယ်ဝသော အစားအစာများနှင့် နန်းတော်အဆင့်တစ်ဝက် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖန်တီးထားသော လက်ဖက်ရည်တို့၏ စွမ်းအင်များက ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ကိန်းအောင်းနေသော ချန်ယွမ်မှာ ပို၍ပင် အားကောင်းနေလေသည်။

ဝမ်ချန်၊ ဖုန်ကျန်း၊အကြီးအကဲကွေ့ပင်းဝမ်နှင့် အဖွဲ့ထဲရှိ အခြား အကြီးအကဲ အနည်းငယ်တို့က အခြား ဝိညာဉ်သားရဲများကို ဟန့်တားထားစဉ်၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ပိုလျှံနေသော စွမ်းအင်များက အခွင့်ကောင်းယူရန် ကြိုးစားနေသော အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် ဝိညာဉ်သားရဲများကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် သူ့ကို များစွာအထောက်အကူ ပြုခဲ့လေသည်။

နယ်မြေနှစ်ခုမှ အတွေ့အကြုံများအရ၊ သူတို့သည် ဂိုဏ်းသို့ ပြန်ရောက်ရန် ခက်ခဲသော တိုက်ပွဲတစ်ခုအတွက် ပြင်ဆင်ရင်း နယ်မြေရှစ်ထဲသို့ အလွန် သတိကြီးစွာဖြင့် ခြေချခဲ့ကြသည်။

သို့သော် သူတို့ မျှော်လင့်ထားသော ပိုမို စွမ်းအားကြီးမားသည့် ဝိညာဉ်သားရဲများ၏ တိုက်ခိုက်မှုများမှာ ဖြစ်ပေါ်မလာခဲ့ပေ။

သူတို့ ပြေးလွှားနေစဉ် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး၏ အသက်ရှူသံများကိုပင် ပြန်ကြားရလောက်သည့်အထိ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ တိတ်ဆိတ်နေလေသည်။

နယ်မြေရှစ်အတွင်းသို့ ပိုမို နက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်သွားမှသာ ထိုနေရာက အဘယ်ကြောင့် သုသာန်တစပြင်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေရကြောင်းကို သူတို့ နားလည်သွားကြလေသည်။

ကွဲအက်နေသော မြေပြင်များ၊ ကျိုးပဲ့နေသော သစ်ပင်များနှင့်၊ တိုက်ခိုက်မှုတွင် ကံဆိုးစွာဖြင့်ကြားညှပ်သွားသော ဝိညာဉ်သားရဲများ၏ စုတ်ပြတ်နေသော အလောင်းများ ပြန့်ကျဲနေသည်ကိုသာ တွေ့မြင်လိုက်ရလေသည်။

ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်လေလေ ဖျက်ဆီးခံထားရမှု ပမာဏမှာ ပိုမို ကြီးမားလာလေလေ ဖြစ်သည်။

အစပိုင်းတွင် ချန်ယွမ်နှင့် အခြားသူများက ဘာဖြစ်သွားမှန်း မသိခဲ့ကြသော်လည်း၊ ဖျက်ဆီးခံထားရသော နေရာများကို ပိုမို ဖြတ်သန်းလာရလေလေ၊ ဖုန်ကျန်းနှင့် ချန်ယွမ်တို့၏ မျက်နှာများမှာ ပိုမို လေးနက်လာလေလေ ဖြစ်သည်။

ဖျက်ဆီးခံထားရသော နေရာများတွင် ကျန်ရစ်နေခဲ့သည့် အရှိန်အဝါတစ်ခုကို သူတို့ အာရုံခံမိလိုက်သည်။

တိုက်စားပြီး အရာရာကိုဝါးမြိုတတ်သော အရှိန်အဝါ တစ်ခုဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ သူတို့နှင့် အလွန် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေပြီး နှစ် ၅၀ ကျော်ကြာအောင် မမေ့နိုင်ခဲ့သော အရှိန်အဝါပင် ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ ဂိုဏ်းကို လှမ်းမြင်ရလုနီးပါး အချိန်ကျမှသာ ချန်ယွမ်က ဖုန်ကျန်းကို စကားပြောရဲတော့သည်။

“ငါ သိတယ်။ အဲဒါ သူပဲ ဖြစ်ရမယ်... ပြီးတော့ ကြည့်ရတာ သူက ဆရာ့ကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရတုန်းကထက် ပိုပြီး စွမ်းအားကြီးလာပုံရတယ်”

ဖုန်ကျန်းက သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မုန်းတီးမှုများ တောက်လောင်နေရင်း လက်သီးကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ဖျက်ဆီးခံထားရတဲ့ အတိုင်းအတာအရဆိုရင် သူက စွမ်းအားကြီးတဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲ တစ်ကောင်ကောင်၊ ဖြစ်နိုင်တာက ဘုရင်တစ်ပိုင်းအဆင့်တူတွေထဲက တစ်ကောင်ကောင်နဲ့ တိုက်ပွဲဖြစ်ခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်။”

“ငါ့စိတ်ထဲမှာ သူ့ကို သေသွားစေချင်ပေမယ့်၊ မသိစိတ်ကတော့ သူ့ကို ငါကိုယ်တိုင် အရေခွံခွာပစ်ချင်လို့ သူ အသက်ရှင်နေပါစေလို့ ဆုတောင်းနေမိတယ်”

ချန်ယွမ်က သွားကြိတ်ရင်း သူ၏ လက်ထဲရှိ ချောမွေ့သော အစိမ်းရောင်ဓားရှည်ကြီးကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

“သူ သေသွားမယ်လို့တော့ မထင်ဘူး။ သူ ဘယ်လောက် ပါးနပ်ပြီး အကြမ်းခံလဲဆိုတာ ငါတို့နှစ်ယောက်လုံး မြင်ခဲ့ကြတာပဲ။”

“သူ ဒီထဲကနေ အသက်ရှင်လျက် ထွက်လာနိုင်ဖို့ သေချာသလောက် ရှိပေမယ့်၊ အနည်းဆုံး နှစ်အနည်းငယ်လောက်ထိ လှုပ်ရှားလို့မရအောင် ပြင်းထန်တဲ့ ဒဏ်ရာအနည်းငယ်တော့ ရသွားနိုင်တယ်။”

“ချန်... အဲဒီအချိန်ကို အသုံးချပြီး ငါတို့ကိုယ်တိုင်ရော ဂိုဏ်းကိုပါ ပိုပြီး အစွမ်းထက်လာအောင် လုပ်ရမယ်”

“အဲဒီ အငြိုးကြီးတဲ့ သားရဲက ဒဏ်ရာသက်သာသွားတာနဲ့ သေချာပေါက် ဂိုဏ်းကို ပစ်မှတ်ထားလာလိမ့်မယ်။”

“ဒါမှမဟုတ် အဲဒီထက်စောပြီးတောင် လာနိုင်သေးတယ်။ ငါတို့ တတ်နိုင်သမျှ မြန်မြန် ပြင်ဆင်ထားဖို့ လိုတယ်။”

“ဂိုဏ်းရဲ့ အနာဂတ်က အဲဒီအပေါ်မှာ မူတည်နေတယ်” ဖုန်ကျန်းက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ငါ သိတယ်။ ငါ ချက်ချင်း တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံပြီး၊ တရားသူကြီးယန်ချင်း ပေးခဲ့တဲ့ အခွင့်အရေးကနေ အကျိုးအမြတ်ရအောင် လုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတယ်။”

“ကံကောင်းတာက ဝမ်ချန်လည်း တော်တော်များများ ရိတ်သိမ်းနိုင်ခဲ့တယ်။”

“သူမရဲ့ လက်ရှိ စွမ်းအားနဲ့ မြနို့ရည်တို့ ပေါင်းစပ်လိုက်ရင် ဂိုဏ်းကို ငါ တွက်ထားတာထက် ပိုမြန်မြန် ရှေ့ရောက်အောင် တွန်းပို့ပေးနိုင်လိမ့်မယ်”

“ငါတို့က တရားသူကြီး ယန်ချင်းကို ကျေးဇူးတင်စရာတွေ အရမ်းများလွန်းလို့ ဘယ်ကနေ စပြီး ကျေးဇူးဆပ်ရမလဲတောင် မသိတော့ဘူး။”

“ စိုးရိမ်စရာက မင်းရဲ့ သေရေးရှင်ရေး တိုက်ပွဲတွေပဲ ဖုန်”

“မင်းက အဖွဲ့အစည်းက ထိပ်တန်း အထက်တန်းလွှာတွေနဲ့ တိုက်ရမှာ။ ငါ ဒီ အိပ်ပျော်နေတဲ့ နဂါးကြီးကို ခဏလောက် မြင်ခွင့်ရလိုက်တယ်။”

“အဲဒါက တကယ်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ မြင်ကွင်းပဲ” ချန်ယွမ်က စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် မပြောဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားလေသည်။

“အံစာတုံးက ပစ်ချလိုက်ပြီပဲ။ အခု ငါတို့ လုပ်နိုင်တာ ဘာမှမရှိတော့ဘူး။ရွေးချယ်စရာလဲမရှိတော့ဘူး။”

“ ငါတို့က သက်သာရာရသွားတယ်လို့တောင် ငါ ထင်တယ်။”

“ငါက မကောင်းဆိုးဝါးတွေနဲ့ တိုက်ရမယ်၊ အပြာရောင်အဆင့် ကျင့်စဉ် တစ်ခုကို လေ့ကျင့်ရမယ်၊ အဲဒီအတွက် ငါ ပေးဆပ်ရမှာက ငါ့အသက်ပဲလေ။”

“အဲဒါက ငါတို့ ကျင့်ကြံသူတွေ လုပ်နေကျ အလုပ်ပဲ မဟုတ်ဘူးလား။ စွမ်းအားတွေ တိုးတက်လာမယ့် အခွင့်အရေးတွေအတွက် ကိုယ့်အသက်ကို စွန့်လွှတ်ရဲရမှာပေါ့။”

“ငါ့အမြင်မှာတော့ ဒါက ထူးခြားနေတာ မဟုတ်ဘူး၊ တကယ်တော့ အပျက်အစီးတွေ ကြားထဲမှာ လှည့်လည်သွားလာနေရတာထက်တောင် ပိုကောင်းတဲ့ အခွင့်အရေး တစ်ခုပဲ”

“စီနီယာအကို... အကယ်လို့ ငါ သေသွားခဲ့ရင် ငါ့ရဲ့ ပါရမီက အဲဒီလောက်ပဲ ရှိတယ်လို့ မှတ်လိုက်ပါ။”

“ဂိုဏ်းအတွက် အများကြီး ဆုံးရှုံးသွားတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ မင်းမှာ ဂိုဏ်းကို ဦးဆောင်ဖို့ ဝမ်ချန် ရှိနေပြီပဲ။”

“ပြီးတော့ ရှစ်ရုံလည်း ရှိသေးတယ်။ အချိန်သာ ပေးနိုင်ရင် သူက သေချာပေါက် ငါတို့ နှစ်ယောက်လုံးကို ကျော်တက်သွားလိမ့်မယ်”

ဖုန်ကျန်းက ပြောလိုက်စဉ်၊ သူနှင့် ချန်ယွမ် နှစ်ဦးစလုံးသည် ငွေရောင်ဆံပင်နှင့် အဝါရောင်မျက်လုံးများရှိသော လူငယ်တစ်ဦးကို တိတ်တဆိတ် လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။

ဆံပင်မှလွဲ၍ သူ၏ ရုပ်ရည်တွင် ထင်ရှားသောအရာ မရှိပေ။

သာမန်ရုပ်ရည်မျိုးသာရှိပြီး ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးထက် စာပေပညာရှင် တစ်ဦးနှင့် ပိုတူလေသည်။ လူအုပ်ထဲတွင်ဆိုလျှင် သူ့ကို သတိပြုမိရန်ပင် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

သို့သော် အဖွဲ့ထဲတွင် အသက်အငယ်ဆုံးဖြစ်ပြီး ၁၆ နှစ် သို့မဟုတ် ၁၇ နှစ်ခန့်သာ ရှိမည်ဟု ထင်ရသော ဤရိုးရှင်းသည့် လူငယ်လေးမှာ အခြား တပည့်များကဲ့သို့ အသက်ရှူမပြင်းသလို ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော အမူအရာလည်း မရှိပေ။

သူ၏ အသက်ရှူနှုန်းမှာ ပုံမှန်အတိုင်း တည်ငြိမ်နေပြီး ဂိုဏ်းဝင်ပေါက်နှင့် နီးကပ်နေသော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို အမြဲတမ်း သတိဝီရိယ ရှိစွာဖြင့် မျက်လုံးများက ဟိုဟိုဒီဒီ ကြည့်ရှုနေလေသည်။

သို့သော် အထင်ရှားဆုံး အချက်မှာ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ပင် ဖြစ်သည်။

သူ၏ ချီစွမ်းအင် အတက်အကျများအရ သတ္တမအဆင့်သို့ ချိုးဖောက်ဝင်ရောက်ရန် အလွန်နီးကပ်နေသော အခြေတည်အဆင့်၏ ဆဋ္ဌမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း ပြသနေလေသည်။

ဖုန်ကျန်းနှင့် ချန်ယွမ်အပါအဝင် ထိုနေရာတွင် ရှိနေသော အကြီးအကဲများ၏ အမြင်တွင် သူ၏တန်ဖိုးမှာ သူတို့ဂိုဏ်း၏ အုတ်မြစ်ဖြစ်သော မြူနွယ်ပင်နှင့် တူညီလေသည်။

သူသည် ဖုန်ကျန်းနှင့် ချန်ယွမ် နှစ်ဦးစလုံး၏ ပူးတွဲတပည့် ဖြစ်ပြီး၊ အစစအရာရာ အဆင်ပြေချောမွေ့ပါက ချန်ယွမ်ထံမှ ဂိုဏ်းချုပ်ရာထူးကို ဆက်ခံမည့်သူလည်း ဖြစ်သည်။

“ကောင်းပြီလေ”

ချန်ယွမ်က သူ၏ အကြည့်များကို ပြန်လည် စုစည်းရင်း ပြောလိုက်သည်။

“မင်း သိလား ချန်... ငါသေသွားရင် ဘာဖြစ်မလဲဆိုတာကိုပဲ မင်းက အမြဲတွေးနေတာ။”

“ဒါပေမယ့် အဲဒီ နှစ် ၃၀ ကို ငါ အသက်ရှင်ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ရင်ရော။ တစ်နှစ်လောက်လေး အသက်ရှင်နိုင်ခဲ့ရင်တောင် ငါ ဘယ်လောက် အကျိုးအမြတ်တွေ ရလာမလဲဆိုတာ မင်း သိလား။”

“ငါ အရင်က ပြောခဲ့သလိုပဲ ငါ ရှုံးဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိဘူး... နောက်ဆုံးအချိန်အထိ အသက်ရှင်နိုင်အောင် ငါ ကြိုးစားသွားမှာပါ”

ဖုန်ကျန်းက သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ တောက်ပနေရင်း ပြောလိုက်သည်။

ချန်ယွမ်က ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ ခေါင်းညိတ်ရုံသာ ပြုလိုက်သည်။

သို့သော် သူ၏မျက်နှာထားမှာ အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားပုံ ရလေသည်။

မကြာမီမှာပင် အဖွဲ့သည် သူတို့၏ဂိုဏ်းကို ဖုံးကွယ်ထားသော ပုံရိပ်ယောင်ဝင်္ကပါနှင့် အကာအကွယ်အစီအရင်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ၊ ကျန်ရစ်ခဲ့သော ဂိုဏ်းသားများကို စစ်ဆေးရန် ဖုန်ကျန်း၏ တောင်ထွတ်ဆီသို့ ဦးတည်သွားကြလေသည်။

“ဒါက... ဒီမှာ ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့တာလဲ”

အခြေအနေများမှာ သူတို့ ထားခဲ့စဉ်ကထက် များစွာ ကွာခြားနေသဖြင့် ဖုန်ကျန်းက အံ့ဩတကြီး ပြောလိုက်သည်။

“ငါတို့ ထွက်သွားတုန်းက ဒါတွေ မရှိပါဘူး”

ဖုန်ကျန်းနှင့် ချန်ယွမ်တို့၏ ဘေးသို့ ရောက်လာသော ကွေ့ပင်းဝမ် ကလည်း ထပ်တူ အံ့ဩတကြီးဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

[အကြီးအကဲကွေ့ပင်းဝမ်ကို ဂွီပင်းဝမ်ဟု မှားယွင်းသုံးစွဲမိထားသောကြောင့် ယခုအပိုင်းမှစပြီး ကွေ့ပင်းဝမ် ဟုပြောင်းလဲသုံးစွဲသွားပါမည်]