အမှုတွဲများမှ နောက်ဆက်တွဲ ဂယက်ရိုက်ခတ်မှုများ (၈)
Vol. 11 Ch. 106
သန်းခေါင်ယံပန်းပွင့်တိုင်းပြည်၏ တော်ဝင်မြို့တော်…
“အခုကစပြီး မင်းတို့က တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူတွေ မဟုတ်ကြတော့ဘူး။”
“ဒီအချိန်ကစပြီး မင်းတို့က မြေယာပြန်လည်ဖော်ထုတ်ရေး၊ ပြန်လည်တည်ဆောက်ရေးနဲ့ ပြန်လည်ထူထောင်ရေး အလုပ်သမားတွေဖြစ်သွားပြီ။”
“မင်းတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းနဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်တွေက ဒီနေရာမှာ ဘာအသုံးမှ မဝင်ဘူး။”
“မင်းတို့ သုံးယောက်ဆီကနေ ငါ လိုချင်တာက ညွှန်ကြားချက်တွေကို လိုက်နာနိုင်စွမ်းနဲ့ အလုပ်လုပ်ချင်စိတ်ပဲ။”
“ပြစ်ဒဏ်နဲ့ ပြန်လည်ထူထောင်ရေးရုံးတွေက စိစစ်ရေးကော်မတီရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်အရ၊ မင်းတို့ရဲ့ ၁၂ နှစ်တာ ပြစ်ဒဏ်ကာလကို ဒီတိုင်းပြည်က မြေယာပြန်လည်တည်ဆောက်ရေးနဲ့ ပြန်လည်ထူထောင်ရေး စီမံကိန်းကနေ စတင်ရမယ်”
အနက်တစ်ဝက် အဖြူတစ်ဝက် ပါရှိသော ဝတ်ရုံကိုဝတ်ဆင်ထားသည့် လူငယ်တစ်ဦးက ရှန်ညီအကိုသုံးဦးကို ပြောလိုက်သည်။
ထိုညီအစ်ကို သုံးဦးမှာ အခြားသူများ မဟုတ်ဘဲ၊ ‘မြေနွယ် စားသောက်ဆိုင်’ ကို တရားစွဲဆိုရာတွင် ရှုံးနိမ့်ခဲ့သဖြင့်၊ ၁၂ နှစ်တာ ပြစ်ဒဏ် ချမှတ်ခံရပြီး အဖွဲ့အစည်းထံသို့ အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၅,၀၀၀ အကြွေးတင်သွားခဲ့သော ရှန်ညီအစ်ကိုများပင် ဖြစ်သည်။
သူတို့၏ အစောပိုင်းက ရှိခဲ့သော မောက်မာမှု၊ ရိုင်းစိုင်းမှုနှင့် အထင်အမြင်သေးမှုများမှာ သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်မှ ဆေးကြောခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေသော နာခံမှု အပြည့်ရှိသည့် အကြည့်များသာ ကျန်ရစ်ခဲ့လေသည်။
အနက်နှင့် အဖြူရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်မှာ တရားသူကြီးများ ချမှတ်ခဲ့သော ပြစ်ဒဏ်များကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် တာဝန်ရှိသည့် စိစစ်ရေးကော်မတီမှ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။
စိစစ်ရေးကော်မတီဝင်များသည် အဖွဲ့အစည်း တစ်ခုလုံးတွင် တိုက်ခိုက်ရေးပိုင်း၌ အတော်ဆုံးသူများ မဟုတ်နိုင်သော်လည်း၊ သူတို့၏ စွမ်းအားနှင့် အထူးပြု ကျွမ်းကျင်မှုများမှာ အခြားနေရာများတွင် ရှိလေသည်။
သူတို့သည် ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် မသက်ဆိုင်သောနယ်ပယ်များကို အထူးပြုလေ့လာကြသည်။
သို့သော် ထိုအရာများမှာ သာမန်သေမျိုးဘဝအတွက် အရေးပါသော အစိတ်အပိုင်းများ ဖြစ်ကြသည်။
ဥပမာအားဖြင့် ဆေးပင်များ စိုက်ပျိုးခြင်းနှင့် ပြုစုစောင့်ရှောက်ခြင်း၊ အဆောက်အအုံများ တည်ဆောက်ရာတွင် သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများနှင့် အဖိုးတန်သတ္တုများကို တူးဖော်ရာတွင် အသုံးပြုရသော ဖုန်းရွှေပညာနှင့် ချက်ပြုတ်ခြင်း၊ သဘာဝဘေးအန္တရာယ်စီမံခန့်ခွဲမှု ကဲ့သို့သော သာမန်လူများ အာရုံစိုက်ရသည့် အခြားသော ကျွမ်းကျင်မှုနယ်ပယ်များပင် ဖြစ်သည်။
ယခု ရှန်ညီအစ်ကိုများကို ကြီးကြပ်နေသော လူငယ်မှာ၊ သန်းခေါင်ယံပန်းပွင့်တိုင်းပြည်၏ သုံးပုံတစ်ပုံခန့်ကို ရေလွှမ်းမိုးသွားစေခဲ့သော ရေကြီးမှုကဲ့သို့သော သဘာဝဘေးအန္တရာယ် စီမံခန့်ခွဲမှုပိုင်းတွင် အထူး ကျွမ်းကျင်မှု ရှိလေသည်။
“ငါတို့က ဒီပြည်နယ် သုံးခုကနေ စတင်ပြီး အထက်ပိုင်းကို ဆက်သွားမယ်။”
“လမ်းတစ်လျှောက် မြစ်ကမ်းပါးက ရေလွှမ်းလွင်ပြင်တွေကို ငါတို့က ပြုပြင်ပြီး ပြန်လည်တည်ဆောက်ရမယ်၊ အဲဒီလုပ်ငန်းစဉ်ကို မြန်ဆန်စေဖို့အတွက် မီးတောက်ထင်းရှူးပင် တွေကိုလည်း စိုက်ပျိုးရမယ်။”
“ပြီးတော့ ပြန်လည်တည်ဆောက်ရေးမှာ အရေးပါတဲ့ ခံတပ်တည်ဆောက်မှုအတွက် သီးခြားအစီအရင် ပုံစံကြမ်း တစ်ခုကို မင်းတို့ ကျွမ်းကျင်အောင် လုပ်ဖို့လည်း လိုလိမ့်မယ်”
လူငယ်က စားပွဲပေါ်တွင် ဖြန့်ခင်းထားသော သန်းခေါင်ယံပန်းပွင့်တိုင်းပြည်၏ အသေးစိတ် မြေပုံတစ်ခုကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း ပြောလိုက်သည်။
“မင်းတို့ ဒီမှာရှိနေမယ့် ၁၅ လ အတွင်းမှာ တိုင်းပြည်တစ်ခုလုံးကို အရင်ကထက် ပိုကောင်းအောင် ပြန်လည် တည်ဆောက်ပေးရမယ်။”
“ငါက တော်တော်လေး ပွင့်လင်းတဲ့သူ တစ်ယောက်ပါ။ မင်းတို့ အလုပ်ကို ကောင်းကောင်းလုပ်သရွေ့ ငါ့ရဲ့ အကဲဖြတ်မှုမှတ်တမ်းတွေမှာ ကပ်စေးနဲနေမှာ မဟုတ်ဘူး။”
“ဒါပေမဲ့ မင်းတို့က လှည့်ကွက်တွေ သုံးဖို့ ကြိုးစားမယ်၊ ဒါမှမဟုတ် မင်းတို့ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေမှာ ပေါ့ဆမှုလေး တစ်စွန်းတစ်စကို ငါ တွေ့လိုက်ရရင်တော့… မင်းတို့ရဲ့ နောက်ပြစ်ဒဏ်ကာလကို နှစ်ဆ တိုးပစ်မယ်”
လူငယ်က ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်ရာ၊ ညီအစ်ကို သုံးဦး၏ ကျောရိုးထဲသို့ စိမ့်တက်သွားလေသည်။
“ကျွန်တော်တို့ ညီအစ်ကို သုံးယောက်… သခင်ဝမ်ကျန့် မျှော်မှန်းထားတာထက် ပိုပြီး ကြိုးစားပါ့မယ်”
ညီအစ်ကို သုံးဦးက သူတို့ထံမှ မျှော်လင့်ထားသည်များကို လုပ်ဆောင်ရန် သူတို့၏ ရိုးသားမှုနှင့် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားမှုကို ပြသရန် ကြိုးစားရင်း၊ အလျင်အမြန် ဦးညွှတ်ကာ စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ပြိုင်တူ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။
…
မြေနွယ်စားသောက်ဆိုင်အတွင်းရှိ သပ်ရပ်စွာ ပြင်ဆင်ထားသော ရုံးခန်း တစ်ခန်းတွင်…
“မင်း လုပ်ချင်တာကို လွတ်လွတ်လပ်လပ် လုပ်ပိုင်ခွင့်ရှိတယ် ကျုံးချွမ်… “
“အရမ်းတော့ မလွန်ကျူးသွားစေနဲ့ပေါ့။ ငါတို့ အဖွဲ့အစည်းတွေနဲ့ ဆက်စပ်နေတဲ့ စီးပွားရေးလုပ်ငန်း အနည်းငယ်ကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရတာက ကြီးမားတဲ့ အစီအစဉ်ကြီး တစ်ခုလုံးမှာ ဘယ်သူ့အာရုံကိုမှ ဖမ်းစားနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။”
“အထူးသဖြင့် မကြာခင်မှာ ‘မေပယ်ရွက် စံအိမ်’ နဲ့ ငါတို့ ပူးပေါင်းတော့မယ့် အချိန်မျိုးမှာပေါ့။”
“အောက်ခြေစည်းမျဉ်းကိုတော့ မဖောက်ဖျက်မိဖို့ သေချာလုပ်ပါ။”
“မဟုတ်ရင် မင်းက ရွှေဝါးရုံစံအိမ် ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ရဲ့ အမည်ခံတပည့် တစ်ယောက် ဖြစ်နေရင်တောင် မင်းကို ပြဿနာတွေကနေ ကာကွယ်ပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။”
“ငါတို့ရဲ့ အာရုံစိုက်မှု အားလုံးက ပူးပေါင်းရေးကိစ္စမှာ ရှိနေတဲ့အချိန်မှာ နောက်ထပ်ပြဿနာတွေ မလိုချင်တော့ဘူး။”
“နောက်မှတွေ့မယ် ကျုံးချွမ်”
အေးစက်သော အမျိုးသမီး အသံတစ်ခုက ပြောလိုက်သည်။
“ကောင်းပြီ”
လက်ရှိ ရုံးခန်းထဲတွင် ထိုင်နေသော ကျုံးချွမ်ထံမှ၊ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အနီရောင်အရှိန်အဝါတစ်ခုက ဝတ်ရုံတစ်ခုကဲ့သို့ သူ့ကို ရစ်ပတ်သွားစဉ် မကောင်းဆိုးဝါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပြုံးလိုက်လေသည်။
အစောပိုင်းက ရှိခဲ့သော ဖော်ရွေပြီး ကြင်နာကာ နွေးထွေးစွာ ကြိုဆိုတတ်သော မျက်နှာထားမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ တိုက်ခိုက်ခြင်းနှင့် သတ်ဖြတ်ခြင်းတို့တွင်သာ ပျော်မွေ့သော ရက်စက်သည့်မျက်နှာထားဖြင့် အစားထိုး ဝင်ရောက်လာလေသည်။
ထိုအရာက ဤမျက်နှာနှစ်ခုအနက် မည်သည့်အရာက ကျုံးချွမ်၏ပုံသဏ္ဍာန် အစစ်အမှန် ဖြစ်မည်ကို တွေးတောစရာ ဖြစ်စေသည်။
“မင်းတို့ကောင်တွေနဲ့ စာရင်းရှင်းရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီပဲ။”
“ငါက ပြဿနာတွေကို မကြိုက်လို့ ငြိမ်နေတာကို… မင်းတို့က ငါ့ကို စားရလွယ်တဲ့ ကိတ်မုန့်လေးလို့ ထင်ပြီး၊ ငါ့စားသောက်ဆိုင်မှာ ပြဿနာရှာဖို့ မောက်မာတဲ့ တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူ သုံးယောက်ကိုတောင် လွှတ်လိုက်သေးတယ်။”
“မင်းတို့ စောင့်နေလိုက်… မီးဖိုချောင်ကို ချဲ့ဖို့ ငါ စဉ်းစားနေတာ ကြာပြီ” ကျုံးချွမ် က သူ၏ သွားများကို လျှာဖြင့် သပ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
သူသည် အလျင်အမြန် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး၊ တတိယထပ်တွင် ရှိသော ရုံးခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့လေသည်။
“သူဌေး… ပုံမှန်အတိုင်း နေ့လယ်စာ မစားတော့ဘူးလား” လှေကားပေါ်မှ ဆင်းလာသော ကျုံးချွမ်ကို မြင်လိုက်ရသော စားဖိုမှူးတစ်ဦးက မေးလိုက်သည်။
“အခု မစားသေးဘူး။ မီးဖိုချောင်ကို ချဲ့ဖို့၊ ပြီးတော့ ငါတို့ရဲ့ မီနူးကိုတောင် တိုးချဲ့နိုင်ဖို့အတွက် ငါ ရှင်းရမယ့် ကိစ္စလေးတွေ နည်းနည်း ရှိနေလို့။”
“နောက်ဆိုရင် ငါတို့ဆီကို အထူး ဧည့်သည်တော်ကြီးတွေ လာကောင်း လာနိုင်တယ်လေ။”
“အဲဒီ ဧည့်သည်တော်အတွက် ငါတို့ဘက်က အကောင်းဆုံး ပြင်ဆင်ထားရမှာပေါ့” ဟု ကျုံးချွမ်က ဖော်ရွေစွာပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။
သူ၏ နွေးထွေးစွာကြိုဆိုတတ်သော ဖော်ရွေသည့် ဦးလေးကြီးပုံစံမှာ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာလေပြီ။
ယန်ချင်းနှင့် သူတို့ကြားတွင် အသံတိတ်အချက်ပြဆက်သွယ်မှုမျိုး ရှိခဲ့စဉ်က၊ ယန်ချင်းကို သူ ပေးခဲ့သော ၅၀% လျှော့ဈေး အစီအစဉ်ကို သူ မှတ်မိနေသေးသည်။
ယန်ချင်းကြောင့် သူ ကြုံတွေ့ရနိုင်သည့် ဆုံးရှုံးမှုများကို ကာမိစေရန်အတွက် သူ့ထံတွင် အပို ရန်ပုံငွေ အချို့ ရှိနေရန် သေချာအောင် လုပ်ရပေမည်။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့်၊ သူ့ကို ကျေးဇူးဆပ်ရန် ရှိနေသော ငွေကြေးချမ်းသာသည့် မိတ်ဆွေအနည်းငယ် သူ့ထံတွင် ရှိလေသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ စားဖိုမှူးမှာ ထွက်ခွာသွားသော ကျုံးချွမ်၏ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း ထူးဆန်းသော အကြည့်တစ်ခုဖြင့် ကြည့်နေလေသည်။
သူ ထိုနေရာတွင် အလုပ်လုပ်လာခဲ့သော နှစ်များတစ်လျှောက်လုံး၊ မြေနွယ်စားသောက်ဆိုင်သည် စားသောက်ဆိုင်သို့ တစ်ခါတစ်ရံ လာရောက် စားသောက်တတ်သော ‘မြသစ်ခွတိုင်းပြည်’ ၏ တော်ဝင် မိသားစုများကိုပင် မည်သည့် အထူး အခွင့်အရေးမျှ မပေးခဲ့ဖူးပေ။
ကျုံးချွမ်သည် တော်ဝင်မိသားစု ဖြစ်စေ၊ သာမန်ပြည်သူ ဖြစ်စေ၊ ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်စေ၊ သာမန်လူ ဖြစ်စေ၊ ထိုတံခါးများကို ဖြတ်ကျော် ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အားလုံးကို တန်းတူညီမျှ ဆက်ဆံရန် အမြဲတမ်း ပြောဆိုလေ့ ရှိသည်။
ကျုံးချွမ် ခြွင်းချက်ထားပြီး ဆက်ဆံသည်ကို သူ မြင်ဖူးသည့် အကြိမ်အရေအတွက်မှာ လက်ချိုးရေ၍ ရလောက်အောင် နည်းပါးလှပြီး၊ ထိုအချိန်များတွင်လည်း များသောအားဖြင့် ရွှေဝါးရုံစံအိမ်မှ အရေးပါသော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ ဖြစ်လေ့ရှိသည်။
သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ၊ မြသစ်ခွတိုင်းပြည်၏ ဘုရင်ကြီးက သူ စားသောက်နိုင်ရန်အတွက် တတိယထပ် တစ်ထပ်လုံးကို ရှင်းလင်းပေးရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်ကိုပင် ငြင်းပယ်ခဲ့ဖူးသော သူက၊ ဖောက်သည် တစ်ယောက်အတွက် မီးဖိုချောင်ကို ချဲ့ရန် ပြင်ဆင်နေလေပြီ။
…..
အပြာရောင်နှင့် အစိမ်းရောင်ရောစပ်နေသော ရေကန်ကြီးတစ်ခု၏ အလယ်ရှိ အဆောက်အအုံငယ်တစ်ခု အတွင်းတွင် သုံးယောက်တစ်စု ပါဝင်သော အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့မှာ မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိုင်နေကြလေသည်။
အဆောက်အအုံကို တည်ဆောက်ရာတွင် အသုံးပြုထားသော ကျားဖြူသစ်သား မှစ၍၊ အိပ်မက်တိမ်တိုက်မြေခွေး၏ အမွေးများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ထိုင်ခုံများ၊ နှစ်ပေါင်း ၂၀,၀၀၀ သက်တမ်းရှိ ပယင်းများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော စကျင်ကျောက်စားပွဲတစ်ခုနှင့် နွေဦးစန္ဒကူးသားမှ ပြုလုပ်ထားသော အမွှေးတိုင်တစ်တိုင် အထိ၊ ထိုနေရာရှိ ပစ္စည်းတိုင်းမှာ အလွန်အဖိုးတန်လေသည်။
အဆောက်အအုံ အတွင်းရှိ ပစ္စည်းတိုင်းမှာ အဆင့်နိမ့်အထွတ်အမြတ်အဆင့် ပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်သော ကျားဖြူသစ်သားမှာ အဖိုးတန်ဆုံး ဖြစ်ပြီး၊ အားလုံးမှာ အနည်းဆုံး ဧကရာဇ်အဆင့် ပစ္စည်းများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသဖြင့် ထိုနေရာတစ်ခုလုံးမှာ ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုများကို ပြသနေလေသည်။
စကျင်ကျောက်စားပွဲ၏ တစ်ဖက်တွင် အမျိုးသားသုံးဦး ရှိပြီး၊ အခြားတစ်ဖက်တွင် အမျိုးသမီးနှစ်ဦးနှင့် အမျိုးသားတစ်ဦး ရှိလေသည်။
အမျိုးသားများသာ ပါဝင်သော အဖွဲ့မှာ ရွှေဝါးရုံစံအိမ်၏ သင်္ကေတကို ရင်ဘတ်တွင် ထိုးနှံထားသော အနက်ရောင်ဝတ်ရုံများကို ဝတ်ဆင်ထားကြပြီး၊ မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ အဖွဲ့မှာမူ ခရမ်းရောင်လိပ်ပြာလေး တစ်ကောင် ပါရှိသော မေပယ်ရွက်သင်္ကေတပါသည့် အဝါရောင်ဆောင်းဦး ဝတ်ရုံများကို ဝတ်ဆင်ထားကြလေသည်။
“ဒီအချက်တွေနဲ့ ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ရွှေဝါးရုံစံအိမ်နဲ့ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ မေပယ်ရွက်စံအိမ်တို့ရဲ့ ပူးပေါင်းမှုက အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့် ပြီးစီးသွားပြီလို့ မှတ်ယူလို့ ရပါပြီ။”
“အခြေခံ လုပ်ငန်းစဉ်တွေကိုတော့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေက တဖြည်းဖြည်းချင်း ကိုင်တွယ်သွားပါလိမ့်မယ်”
ရွေဝါးရုံသင်္ကေတ ပါသော အနက်ရောင် ဝတ်ရုံများကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အဖွဲ့ဘက်မှ အလယ်တွင် ထိုင်နေသော အမျိုးသားက ပြောလိုက်သည်။
သူ့ထံတွင် ရွှေရောင် ဝါးရိုးလေး တစ်ချောင်းဖြင့် ထိပ်တွင် ဆံထုံး ထုံးထားသော ချောမွေ့စွာ ကျဆင်းနေသည့် ရွှေရောင် ဆံကေသာရှည် ရှိလေသည်။
သူ၏ အသေးစိတ် အချက်အလက် တိုင်းမှာ ပြီးပြည့်စုံမှုကို စိတ်ကူး၍ ပန်းပုထုထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေသည်။
သူသည် အသက် ၃၀ ကျော် အရွယ်ခန့် ရှိပုံပေါ်သော်လည်း၊ သူ၏ နက်မှောင်သော မျက်လုံးများမှာ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ခေတ်ကာလတစ်ခုလုံး၏ သမိုင်းကြောင်းကို ဖုံးကွယ်ထားသကဲ့သို့ ထင်ရလေသည်။
သူသည် ယခုအခါ စားပွဲ၏ တစ်ဖက်ခြမ်းအလယ်တွင် ထိုင်နေသော အမျိုးသမီးကို စကားပြောနေခြင်း ဖြစ်သည်။
သူမတွင်လည်း ရှင်းပြ၍ မရနိုင်လောက်အောင် စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော အလှတရား တစ်ခု ရှိလေသည်။
သူမတွင် စားပွဲနှင့် လိုက်ဖက်သော ပယင်းရောင်မျက်လုံးများ ရှိပြီး၊ သစ်ရွက်ပုံစံ ဆံညှပ်လေး တစ်ခုဖြင့် ဖြေလျော့စွာ ဆံထုံး ထုံးထားသော အညိုနုရောင်ဆံပင်များ ရှိလေသည်။
သူမထံတွင် ရှည်လျားသော နွေရာသီ နေ့ရက်များမှ အေးမြလန်းဆန်းသော လေပြည်လေညင်းလေး တစ်ခုကဲ့သို့သော အငွေ့အသက်မျိုး ရှိလေသည်။
“အဲဒီလိုပါပဲ… တည်ထောင်သူ လင်ကွေ့ရင်” အမျိုးသမီးက ယဉ်ကျေးပြီး တည်ငြိမ်သော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။
“ကျွန်မ မေးတာကို ခွင့်လွှတ်ပါ… ဒါပေမဲ့ ကျွန်မတို့က အခု လှေတစ်စင်းတည်း စီးနေကြပြီ ဆိုတော့ ကျွန်မ သိချင်တာလေး တစ်ခု ရှိလို့ပါ” ဟု အမျိုးသမီးက ပြောလိုက်သည်။
“တည်ထောင်သူ ယန်မေ့ဖုန်း သိချင်တာ ရှိတယ်ဆိုရင်… ကျွန်တော် ဝမ်းသာအားရ ဖြေကြားပေးမှာပါ” ဟု လင်ကွေ့ရင်ဟု ခေါ်သော ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့် အမျိုးသားက ပြောလိုက်သည်။
“ရှင်တို့ ဖမ်းထားတဲ့ အဲဒီ နန်းတော်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ သုံးယောက် အကြောင်းပါ။”
“ သူတို့ကို ဘာဆက်လုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားလဲ” ယန်မေ့ဖုန်း က သူမ၏ မျက်နှာထားက ပြောင်းလဲခြင်း မရှိဘဲ မေးလိုက်သည်။
“သူတို့ကို ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ ထိခိုက်နစ်နာအောင် လုပ်ဖို့ ကျွန်တော်တို့မှာ ရည်ရွယ်ချက် မရှိပါဘူး… ဒါပေမဲ့ သူတို့က လောလောဆယ်တော့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ထိန်းသိမ်းမှုအောက်မှာ ဆက်ရှိနေရလိမ့်မယ်။”
“သူတို့ မတော်တဆ ရောက်သွားခဲ့တဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် နယ်မြေ အကြောင်းကို သူတို့ဆီကနေ သတင်း မပေါက်ကြားစေချင်ဘူး။”
“သိတဲ့လူ နည်းလေ ပိုကောင်းလေပဲ… ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ အဲဒီ နယ်မြေက ‘ကြယ်တာရာဂိုဏ်း’ ရဲ့ အမွေအနှစ်တွေ ပါဝင်နေလို့ပဲ။”
“အဲဒီသတင်းသာ ထွက်သွားရင် မြင့်မြတ်နယ်မြေတွေကတောင် အဲဒါကို ပိုင်ဆိုင်ဖို့ ကြိုးစားကြလိမ့်မယ်။”
“ကံကောင်းတာက၊ ကျွန်တော်တို့နဲ့ အဲဒီ နန်းတော်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတွေ ကလွဲရင်၊ အဲဒီ နယ်မြေထဲကို ဝင်ခွင့်ရတဲ့ တိုကင်ပြားကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့လူ သိပ်အများကြီး မရှိသေးဘူး ဆိုတဲ့ အထောက်အထားပဲ။”
“ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့က အမြဲတမ်း သတိထားနေဖို့တော့ လိုတယ်။”
“ဘယ်သူ သိမှာလဲ… ကျွန်တော်တို့ထက် ပိုအင်အားကြီးတဲ့ တခြား အဖွဲ့အစည်းတွေနဲ့ ဂိုဏ်းတွေဆီမှာလည်း တိုကင်ပြားတွေ ရှိနေနိုင်တယ်။”
“အဲဒီ နယ်မြေကနေ ကြီးမားတဲ့ အကျိုးအမြတ်တွေ ရဖို့ အခွင့်အလမ်းတွေ ပိုများလာအောင်လို့ ကျွန်တော်တို့ အခုလို ပူးပေါင်းလိုက်တာ မဟုတ်ဘူးလား” လင်ကွေ့ရင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
ထိုနေရာတွင် ရှိနေသူတိုင်းမှာ သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှု အရိပ်အယောင်များ တောက်ပနေရင်း လေးလေးနက်နက်တွေးတောနေသော အမူအရာများ ရှိနေကြလေသည်။
“တကယ်လို့ ကြယ်တာရာဂိုဏ်းရဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် နယ်မြေဟာ အပြင်ဘက် မြေနေရာတွေလောက်ပဲ ကြီးကျယ်ခမ်းနားမယ် ဆိုရင်တောင်၊ ကျွန်တော်တို့က အဆင့်နိမ့် ဆေးပင် စိုက်ခင်း တစ်ခုကနေ သန့်ရှင်းသော မြေ တစ်ခုအဖြစ် ကြီးထွားလာခဲ့တဲ့ ‘မြစ်ဝှမ်းစီးဝင်ဂိုဏ်း’ လိုမျိုး နောက်ထပ် ဂိုဏ်းတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်ခြေ အများကြီး ရှိတယ်”
မေပယ်ရွက်စံအိမ်ဘက်မှ တစ်ဦးတည်းသော အမျိုးသားက ပြောလိုက်သည်။
သူ၏ မျက်လုံးများတစ်ဝိုက်တွင် အနက်ရောင်အစက်အပြောက်များ ပါရှိပြီး၊ သူ၏ မျက်လုံးများနှင့် လိုက်ဖက်သော အစိမ်းရောင်ဆံပင်များ ရှိကာ ဖျော့တော့ပြီး ဖျားနာနေပုံရသော မျက်နှာထား ရှိလေသည်။
သူသည် ဖျားနာနေပုံရသော်လည်း၊ သူ့ထံတွင် မြင့်မြတ်သော အထက်တန်းလွှာအငွေ့အသက် တစ်ခုနှင့် သူ၏အရိုးများထဲအထိ နက်ရှိုင်းစွာ စွဲထင်နေသော မာနတစ်ခု ရှိလေသည်။
သူက မြစ်ဝှမ်းစီးဝင်ဂိုဏ်း အကြောင်း ပြောသောအခါ၊ မြင့်မြတ်နယ်မြေ တစ်ခုကို ရည်ညွှန်းရာတွင် ရိုသေလေးစားမှုမျိုး လုံးဝ မရှိဘဲ နက်ရှိုင်းသော ဒေါသများသာ ရှိနေလေသည်။
ဤခံစားချက်မှာ သူ့ဆီတွင်သာမက၊ ယန်မေ့ဖုန်းနှင့် အခြား အမျိုးသမီး တစ်ဦးထံတွင်ပါ ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ သူတို့၏ မျက်နှာထားများမှာ အေးစက်သွားကာ၊ ထို့နောက်မှ ယန်မေ့ဖုန်း၏ မျက်နှာထားမှာ နွေးထွေးသော ပုံစံသို့ ပြန်လည် ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေသည်။
ဤအပြောင်းအလဲ အသေးစားလေးမှာ စကားပြောဆိုနေစဉ် တစ်လျှောက်လုံး အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်နေခဲ့သော လင်ကွေ့ရင်၏ မျက်လုံးများမှ လွတ်မြောက်မသွားခဲ့ပေ။
“အဲဒီ နန်းတော်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတွေရဲ့ ဂိုဏ်း ဘာဖြစ်သွားမလဲ ဆိုတာ တွေးကြည့်ရင်တော့ နှမြောစရာပဲ။”
“သူတို့က သမိုင်းကြောင်း ကြီးမားတဲ့ ဂိုဏ်းတစ်ခုပဲလေ” ယန်မေ့ဖုန်းက သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် သနားညှာတာမှုနှင့် နောင်တရမှု အရိပ်အယောင်များ ပြသရင်း ပြောလိုက်သည်။
“ကျွန်တော်တို့ လျှောက်နေတဲ့ လမ်းကြောင်းနဲ့ အဲဒီကနေ ဖြစ်လာမယ့် အကျိုးဆက်တွေကို ပြောင်းလဲဖို့ ကျွန်တော်တို့ လုပ်နိုင်တာ ဘာမှ မရှိပါဘူး… “
“အဲဒီဂိုဏ်း ပျက်စီးသွားတာက ကျွန်တော်တို့အတွက်တောင် အကျိုးရှိသွားနိုင်သေးတယ်။”
“အထူးသဖြင့် အဲဒီ နန်းတော်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ သုံးယောက်က ကြယ်တာရာဂိုဏ်းရဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် နယ်မြေ အကြောင်းကို တစ်ခုခု ပြောပြခဲ့ဖူးမယ် ဆိုရင်ပေါ့။”
“အဲဒီဂိုဏ်း ပျက်စီးသွားရင် သတင်းပေါက်ကြားနိုင်တဲ့ လမ်းကြောင်း အားလုံးကို ပိတ်လိုက်နိုင်မှာပဲ” လင်ကွေ့ရင်၏ ဘက်မှ အမျိုးသားတစ်ဦးက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
ကျန်သူများက ဘာမှ မပြောကြသော်လည်း သူ၏ အတွေးများကို တိတ်တဆိတ် သဘောတူညီကြပုံ ရလေသည်။