အမှုတွဲများမှ နောက်ဆက်တွဲ ဂယက်ရိုက်ခတ်မှုများ (၁၀)

ယန်ချင်း၏ခြံဝင်းထဲတွင် ပါတီပွဲမှာ အရှိန်အဟုန်အပြည့်ဖြင့် ကျင်းပနေပြီ ဖြစ်သည်။

အစောပိုင်းက ချောင်ယင်းနှင့် သူ၏သူငယ်ချင်းများ ရောက်လာစဉ်က ရှိခဲ့သော အကြောက်တရားများမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူတို့မှာ အနည်းငယ် တွန့်ဆုတ်နေသေးသော်လည်း၊ ယခုအခါ ကောင်းမွန်စွာ စကားစမြည် ပြောဆိုနိုင်နေကြပြီဖြစ်ပြီး၊ ပါတီပွဲမှ လူများပြောသော ဟာသအချို့ကိုပင် ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မောရင်း အစားအသောက်များကိုလည်း ရဲရဲဝံ့ဝံ့ စားသောက်နေကြလေသည်။

သို့သော် ဟာသများက တကယ်ပဲ ရယ်စရာကောင်းနေ၍လား၊ သို့မဟုတ် သူတို့၏ စီနီယာများကို ဖားယားနေကြခြင်းလား ဆိုသည်ကိုတော့ မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။

ယန်ချင်း၊ ဖုန့်ရှင်း၊ ယီကျဲ၊ ကျန်းဟူနှင့် တိုင်ချန်တို့မှာ ယခုအခါ ယန်ချင်း၏ ခြံဝင်းနောက်ဘက်တွင် မီတာ ၁၀၀ ကျော်ရှည်လျားသော ဧရာမတောဝက်ကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ငေးကြည့်နေကြလေသည်။

ထိုနေရာတွင် ရှိနေသူများအနက် ယန်ချင်းနှင့် ဖုန့်ရှင်းတို့သာ သားရဲကြီးကို အသားပိုင်းရန် လာခဲ့ကြခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ကျန်သူများမှာ ကိုယ်ပိုင်ရည်ရွယ်ချက် အသီးသီး ရှိကြလေသည်။

ကျန်းဟူက မြူနွံတောဒေသမှ ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင်ကို အနီးကပ် ကြည့်ရှုချင်၍ ဖြစ်ပြီး၊ ယီကျဲကမူ စွမ်းအားကြီးမားသော ဆေးပင်များနှင့် စွမ်းအားကြီး ဝိညာဉ်သားရဲများ၏ သွေးများကို ရောစပ်ထားသည့် သူ၏ဝိုင်အတွင်းသို့ ထည့်ရန် သွေးအနည်းငယ် လိုချင်၍ ဖြစ်သည်။

ထိုဝိုင်မှာ သူ၏အပြင်းဆုံး ဝိုင်ဖြစ်လာနိုင်ချေ ရှိလေသည်။

အရက်သမားကြီးတိုင်ချန်ကမူ ‘အရွက်တစ်ရာ ကြံဝိုင်’ထည့်ထားသော ဘူးသီးခြောက်ကြီးကို ယီကျဲက သယ်လာသဖြင့် သူ၏နောက်သို့လိုက်ပါလာခြင်း ဖြစ်သည်။

“တစ်ကောင်လုံးကို ပိုင်းမှာလား... ဒါမှမဟုတ် ပါတီပွဲအတွက် ပေါင်တစ်ချောင်းလောက်ပဲ အရင် ပိုင်းမှာလား”

ယန်ချင်းက တောဝက်ကြီးကို လောဘတကြီး အကဲခတ်ရင်း မေးလိုက်သည်။

ဖုန့်ရှင်းသည် မည်သို့လုပ်ဆောင်ရမည်ကို တွေးတောရင်း အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားလေသည်။

“တစ်ကောင်လုံးကို တစ်ခါတည်း ပိုင်းလိုက်ရအောင်။ တစ်ပိုင်းချင်းစီ ပိုင်းရင် အရသာ ပျက်သွားနိုင်တယ်” ဟု ဖုန့်ရှင်းက ပြောလိုက်သည်။

“ကောင်းတာပေါ့... သူ့ဆီကနေ အသား တန်ချိန် ဘယ်လောက်ရမလဲ ဆိုတာကို မြင်ချင်လှပြီ”

ယန်ချင်းက စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြောလိုက်ပြီး၊ သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ မီးခိုးရောင်သားရေပြားတစ်ခုနှင့် တူသောအရာကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

တောဝက်ကြီးကို မပြီး မီးခိုးရောင်သားရေပြားပေါ်သို့ တင်လိုက်ရာ၊ သားရေပြားပေါ်တွင် မှော်စာလုံးအနည်းငယ် လင်းလက်သွားပြီးနောက် ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားလေသည်။

“ဒါနဲ့ဆိုရင် အသားရဲ့ အရည်အသွေး ဒါမှမဟုတ် အရည်တစ်စက်တောင် လေလွင့်ဆုံးရှုံးမှာ မဟုတ်တော့ဘူး” ဟု ယန်ချင်းက ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ထိုမီးခိုးရောင်သားရေပြားမှာ သက်ရှိရုပ်ဝတ္ထုများ၏ အရည်အသွေးကို ထိန်းသိမ်းရန် တစ်ခုတည်းသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ဖန်တီးထားသော အဆင့်မြင့် ကောင်းကင်အဆင့် မှော်လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ထိုအရာမှလွဲ၍ ၎င်းသည် အခြား ဘာအတွက်မှ အသုံးမဝင်ပေ။

သားရေပြားကို ဖန်တီးရာတွင် အသုံးပြုထားသော အဓိကပါဝင်ပစ္စည်းမှာ ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် လိုက်လျောညီထွေ နေထိုင်ရာတွင် ကျွမ်းကျင်သော ‘ရေနေ ပုံရိပ်ယောင် ငါး’၏ အရေခွံ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် မီးသို့မဟုတ် အအေးဒဏ် မခံရစေရန် ဆေးပင် အနည်းငယ်ဖြင့်လည်း စီမံထားလေသည်။

အခြားအသိဉာဏ်ရှိသူ တစ်ဦးဦးသာဆိုပါက ၎င်း၏ဂုဏ်သတ္တိများကြောင့် ဤသားရေပြားကို အသားပိုင်းရန် အခင်းအဖြစ် အသုံးပြုမည့်အစား သံချပ်ကာအဖြစ် ဖန်တီးခဲ့မည်မှာ သေချာပေသည်။

ယန်ချင်း၏ သားရေပြားကို မြင်သောအခါ ဖုန့်ရှင်းက သဘောတူညီကြောင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး၊ သူတို့ နှစ်ဦးသည် သူတို့၏ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အလုပ်ကြီးကို စတင်ကြလေတော့သည်။

ကျန်းဟူ၊ ယီကျဲ နှင့် တိုင်ချန် တို့မှာ အစာအိမ်နှင့် အူလမ်းကြောင်းကဲ့သို့သော အချို့လူများသာ စားလေ့ရှိသည့် အစိတ်အပိုင်းများနှင့် စားသုံးရန်ထက် အဂ္ဂိရတ်ပညာတွင် အသုံးပြုရန် ပိုမို သင့်လျော်သော အစွယ်များ ကဲ့သို့သော အစိတ်အပိုင်းများကို သိမ်းဆည်းရန် လက်ထောက်များအဖြစ် ဝင်ရောက်လုပ်ကိုင်ကြလေသည်။

မိနစ် ၃၀ ခန့် အကြာတွင်၊ အစိမ်းရောင်ပန်းပွင့်တောဝက် တစ်ကောင်လုံးကို ကျွမ်းကျင်စွာ အသားပိုင်းပြီးစီးသွားပြီး၊ ခါးသား၊ ပေါင်သား၊ ပခုံးသား၊ ခေါင်းနှင့် အခြားအစိတ်အပိုင်းများကို ဂရုတစိုက် ခွဲခြားထားလိုက်သည်။

၎င်း၏အရေခွံကိုပင် အသား တစ်ပေါင်မျှ မကျန်စေဘဲ သပ်ရပ်စွာ စီမံထားလိုက်ရာ ကလေးငယ်တစ်ဦး၏ အသားအရည်ကဲ့သို့ ချောမွေ့နေလေသည်။

ယန်ချင်းနှင့် ဖုန့်ရှင်းတို့မှာ သူတို့၏ လက်ရာကို အားရကျေနပ်စွာ ကြည့်ရှုရင်း တစ်ဦး၏ပခုံးကို တစ်ဦး ဖက်ထားကြလေသည်။

“ဖုန့်ရှင်း... ဒီတစ်ခါတော့ မင်း တကယ့်ကို အလကားနီးပါး ရလာတာပဲကွ။ အရည်အသွေးကို ကြည့်လိုက်စမ်းပါဦး”

မီးခိုးရောင်သားရေပြားပေါ်တွင် တင်ထားသော အနီနှင့် ပန်းရောင်စပ်အသားတောင်ကြီးကို အားရပါးရ ကြည့်ရှုရင်း ယန်ချင်း၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာကာ ပြောလိုက်သည်။

“ငါတောင် အကုန်လုံးကို ငါ့အတွက်ပဲ သိမ်းထားချင်စိတ် ပေါ်လာပြီ”

ဖုန့်ရှင်းက ပြောလိုက်စဉ်မှာပင်၊ ယန်ချင်းထံမှ လူသတ်ချင်နေသော အကြည့်တစ်ခုကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။

“ငါက စိတ်ပေါ်လာတာလို့ပဲ ပြောတာပါ” ဟု ဖုန့်ရှင်းက ခြောက်ကပ်ကပ်ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။

“သဘောတူထားတဲ့အတိုင်း... ငါ ပေါင်တစ်ချောင်းပဲ ပေးနိုင်မယ်၊ အဲဒီထက် ပိုမရဘူး”

ဖုန့်ရှင်းက ငြင်းခုံရန် အခွင့်အရေး မပေးတော့ဘဲ အလျင်အမြန် ပြောလိုက်ပြီး၊ နောက်ပေါင် တစ်ချောင်းနှင့် ယီကျဲ ကျွမ်းကျင်စွာ စုဆောင်းနေသော သွေးများကိုသာ ချန်ထားခဲ့ကာ ကျန်အသားများကို အလျင်အမြန် သိမ်းဆည်းလိုက်လေသည်။

“အရသာ ဘယ်လိုနေမလဲ ဆိုတာကို စမ်းကြည့်ချင်လှပြီ” ယန်ချင်းက စကားပြောနေရင်း နောက်ဆုံးတွင် သွားရည်များ ကျလာသည်အထိ ဖြစ်သွားလေသည်။

အဖွဲ့သည် အသားကင်ရန်အတွက် အလျင်အမြန် ပြန်လာခဲ့ကြသည်။

ပေါင်သားကို မီးပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထွက်ပေါ်လာသော မွှေးပျံ့သည့် ရနံ့ကြောင့်၊ ထိုနေရာတွင် ရှိနေသူ အားလုံး၏ ဗိုက်များ ဆာလောင်စွာ မြည်လာကြလေသည်။

ကျွေးလျှင်တောင် မကျေမချမ်းဖြင့်သာ စားမည်ဟု ပြောထားခဲ့သော ဟိုင်ရှီပင်လျှင် သူမ၏ ရဲဘော်ရဲဘက်ကို ပေးထားသော ကတိကို မေ့သွားခဲ့လေပြီ။

မှန်ဘီလူးတစ်ရာကျော် ပါဝင်သော သူမ၏မျက်လုံးများမှာ ကြယ်ပျံများ ပေါက်ကွဲနေသကဲ့သို့ အလင်းတန်းများ တောက်ပနေလေသည်။

မွှေးပျံ့သောရနံ့က သူမကို ရိုက်ခတ်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူမထံတွင် ရှိနေခဲ့သမျှသော တွန့်ဆုတ်မှုများ အားလုံး အငွေ့ပျံသွားခဲ့လေပြီ။

“ဒီနေ့ ငါ စိတ်သဘောထား ကြီးမြတ်ချင်နေလို့... မင်းတို့ အားလုံးကို တစ်ဝက်ခွဲစားခွင့် ပြုမယ်”

ပျင်းရိသော်လည်း မောက်မာသောလေသံဖြင့် ‘ကောင်းကင်ဘုံရက်ကန်းငှက်’၏ အသံကြီးမှာ လူတိုင်း၏ နားထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး၊ ၎င်းမှာလည်း အစားမက်သူများ၏ စာရင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာလေသည်။

“အိုး... ခွင့်ပြုမယ် ဟုတ်လား... နန်းတော်အဆင့်ရဲ့ စတုတ္ထအဆင့်ကို ရောက်နေရုံနဲ့ တစ်ယောက်ယောက်က မောက်မာနေပြီ ထင်တယ်။”

“ငါတို့ မင်းကို ပညာနည်းနည်း ပြန်ပေးဖို့ လိုနေပြီ ထင်တယ်။ အဆင့် အနည်းငယ် ကွာခြားမှုက တစ်ခါတလေကျရင် ဘာမှ အဓိပ္ပာယ် မရှိဘူးဆိုတာ သိအောင်လို့”

ယန်ချင်းက သူ၏ လက်ဆစ်များကို ချိုးရင်း ခြိမ်းခြောက်သည့် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ထိုနေရာတွင် ရှိနေသူတိုင်းမှာ ချောင်ယင်း အပါအဝင် ထိုခြိမ်းခြောက်သည့် မျက်နှာထားမျိုး ရှိနေကြလေသည်။

“ငါက နောက်ဆုတ်မှာ မဟုတ်ဘူး... ကောင်းကင်ဘုံရက်ကန်းငှက် တစ်ကောင်က သူ့ရဲ့ ရတနာကို အလွတ်ပေးလိုက်ရင် သူက ဘာကောင် ဖြစ်သွားတော့မလဲ။”

“ဒါက မူဝါဒရေးရာနဲ့ဆိုင်တဲ့ ကိစ္စပဲ” ကောင်းကင်ဘုံရက်ကန်းငှက်က သူ၏ အခြေအနေကို သတိမပြုမိသေးဘဲ မောက်မာစွာ ပြောလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လက်သီးများ၊ ခြေကန်ချက်များတစ်ပြိုင်နက် ဝင်ရောက်လာမှသာ၊ ကောင်းကင်ဘုံရက်ကန်းငှက်မှာ သူ မပြောသင့်သောအရာကို ပြောမိသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရလေသည်။

သို့သော် အံစာတုံးက ပစ်ချလိုက်ပြီ ဖြစ်ရာ အဆုံးအထိ သွားရတော့မည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ထိုနေရာတွင် ရှိနေသူတိုင်း၏ ဝိုင်းဝန်းရိုက်နှက်ခြင်းကို ခံနေရသော်ငြားလည်း သူ၏ မောက်မာသော ပါးစပ်မှာမူ လုံးဝ ရပ်တန့်မသွားခဲ့ပေ။

ပေါင်သားကို ဆေးပင်များ၊ ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်များဖြင့် ပြီးပြည့်စုံစွာ ကင်ပြီးသွားပြီး၊ ယီကျဲ၏ ဝိုင်စုဆောင်းမှုများထဲမှ တစ်ခုကိုပင် သုတ်လိမ်းပြီးသွားမှသာ ရိုက်နှက်မှုများ ရပ်တန့်သွားလေတော့သည်။

ကောင်းကင်ဘုံရက်ကန်းငှက်ကို ဝိုင်းဝန်းရိုက်နှက်ရာတွင် ပါဝင်ခဲ့သူ အားလုံးမှာ ယခုအခါ အသက်ရှူမဝဘဲ မောဟိုက်နေကြပြီး၊ ကောင်းကင်ဘုံရက်ကန်းငှက်မှာမူ အမွေးအနည်းငယ် ကျွတ်သွားသည်မှလွဲ၍ အခြားသူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက များစွာ ပိုမို အခြေအနေကောင်းမွန်လေသည်။

“ငါ့မှာသာ ဒီလောက်အရေထူတဲ့ အရေခွံ မရှိဘူးဆိုရင်၊ ဒီအချိန်ထိ အသက်ရှင်နေနိုင်မယ်လို့ မင်းတို့ ထင်နေလား။”

“ ငါ့ရဲ့ ကာကွယ်ရေးကို ဖောက်ထွင်းနိုင်ဖို့ အနည်းဆုံးတော့ နဂါးရဲ့ ခြေသည်းတွေ လိုအပ်တယ်... မင်းတို့ လက်မောင်းလို့ ခေါ်တဲ့ ခေါက်ဆွဲပျော့လေးတွေ မဟုတ်ဘူး”

ကောင်းကင်ဘုံရက်ကန်းငှက်က လှောင်ပြောင် ပြောဆိုလိုက်ပြီး၊ ၎င်း၏ အကြည့်များမှာ လက်သီးများ၊ ခြေကန်ချက်များနှင့် ကိုက်ခဲမှု အများဆုံး ပြုလုပ်ခဲ့သော ခန်ဟွေ့လန်ထံတွင် အများဆုံး ရပ်တန့်နေလေသည်။

ထိုအချိန်အတောအတွင်း ကိုက်ခဲခြင်းမှလွဲ၍ ဘာမှမလုပ်ခဲ့သော လူနှစ်ဦး ရှိသော်လည်း၊ ၎င်းမှာ သူတို့ကို ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စွာ လှမ်းကြည့်ခြင်းသာ ပြုနိုင်လေသည်။

“အသားပိုင်းကြစို့”

သူ၏ စစ်သားများကို စိတ်ဓာတ်တက်ကြွစေရန် ကြိုးစားနေသော စစ်မြေပြင်သို့ ထွက်မည့် တပ်မှူးတစ်ဦးကဲ့သို့ ယန်ချင်းက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ကျန်သူများကလည်း သူတို့ဘဝ၏ အကြီးမားဆုံး တိုက်ပွဲသို့ သွားမည့် စစ်သားများကဲ့သို့ လိုက်လံ ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြပြီး၊ ဘိုလင်းနှင့် ဟိုင်ရှီတို့ကလည်း အသံကျယ်လောင်စွာ မြည်တွန်လိုက်ကြသည်။

တောဝက်သား အပိုင်းအစများကို လက်ဆင့်ကမ်း ပေးဝေလိုက်ပြီး၊ ၎င်းနှင့်အတူ ဗာမီလီယန်သစ်သီးဝိုင်နှင့် အရွက်တစ်ရာြကံဝိုင်ခွက်များကိုပါ တွဲဖက် ပေးလိုက်လေသည်။

မွှေးပျံ့လှသော တောဝက်သား၏ အရသာမှာ သူတို့အားလုံး ထင်မှတ်ထားသည်ထက် များစွာ သာလွန်ကောင်းမွန်နေသဖြင့်၊ ဖုန့်ရှင်းနှင့် ယန်ချင်း တို့ပင်လျှင် အခြား အစားအစာများကို လောဘတကြီး မြိုချလေ့ရှိသော်လည်း၊ ယခုအခါတွင်မူ မျက်ရည်များ ကျလာသည်အထိ ဂရုတစိုက် ကိုက်ဝါး စားသောက်နေကြလေသည်။

“ငါတို့ထဲမှာ အချက်အပြုတ်တာအိုကို ကျွမ်းကျင်တဲ့သူ တစ်ယောက်မှ မရှိတာ နှမြောစရာပဲ... နောက်တစ်ခါကျရင် ချီရှန်းကို ဖိတ်သင့်တယ်။”

“သူမရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုနဲ့သာဆိုရင် ဒီအရသာက ဘယ်လောက်အထိ တက်သွားမလဲ ဆိုတာ မင်း စိတ်ကူးကြည့်လို့ ရလား”

ယန်ချင်းက သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်ရာ၊ ချီရှန်းဆိုသည်မှာ မည်သူမှန်းပင် မသိသော ဟိုင်ရှီနှင့် ဘိုလင်းအပါအဝင် ကျန်သူများကလည်း သူ့နည်းတူ လိုက်လံ သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။

ထိုသက်ပြင်းချမှုမှာ တစ်စက္ကန့်မျှသာ ကြာလိုက်ပြီး၊ ၎င်း၏ နေရာတွင် ကြွပ်ရွသော ဝါးစားသံများ၊ ခွက်ချင်းတိုက်သံများနှင့် အောင်ပွဲခံ အော်ဟစ်သံများဖြင့် အစားထိုး ဝင်ရောက်လာလေသည်။

ထို့နောက် ဟွေ့လန်နှင့် ယန်ချင်းတို့၏ လက်မောင်း အားစမ်းပွဲ၊ ဆုကျင့်ကျင်း၏ ကျေးဇူးဖြင့် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ကုချင်းတီးခတ်သံနှင့် ဝေလငါးများကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် အော်ဟစ်နေကြသော တိုင်ချန်နှင့် ကျန်းဟူတို့၏ ဆိုးရွားလှသော သီချင်းဆိုသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာလေတော့သည်။

ကြိုဆိုပွဲ ပါတီမှာ မနက် ၃ နာရီအထိ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး၊ ယီကျဲထံမှ ဝိုင်များ လာရောက် ယူဆောင်ရင်း ဝင်ရောက်လာကြသော အခြားအဖွဲ့အစည်း ဝန်ထမ်းအနည်းငယ်နှင့်အတူ ဌာနမှူးစုန့်ပင်လျှင် ပွဲထဲသို့ ဝင်ရောက်လာလေသည်။

လူများလာသောအခါ ဖုန့်ရှင်းမှာ မကျေမချမ်းနှင့် အပြင်းအထန် ငြင်းဆန်နေသည့် ကြားမှပင် နံရိုးကင် အနည်းငယ် ထပ်ထုတ်ပေးလိုက်ရလေသည်။

လုံလောက်သော အပေးအယူများနှင့် ခြိမ်းခြောက်မှုများ ပြုလုပ်ပြီးမှသာ သူ နောက်ဆုံးတွင် အလျော့ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

မနက် ၃ နာရီ ထိုးသောအခါ လူအုပ်ကြီးမှာ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ပြန်သွားကြပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် ယီကျဲနှင့် ဖုန့်ရှင်းတို့သာ ကျန်ရစ်ခဲ့လေသည်။

အလုပ်ဝင်ရမည့် အချိန်အထိ နာရီအနည်းငယ်သာ လိုတော့သဖြင့် ယီကျဲမှာ ထိုနေရာတွင်သာ အိပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ယန်ချင်း၏ မနက်ခင်း အမူအကျင့်များကို သိထားသဖြင့် သူ့ကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေခြင်းက ပို၍ လုံခြုံပေမည်။

ယခုအခါ သူတို့သည် လက်ဖက်ရည်ကို သောက်သုံးနေကြပြီး၊ ဖုန့်ရှင်းမှာ စားကြွင်းစားကျန်များကို ရှင်းလင်းရန် အလုပ်ရှုပ်နေလေသည်။

“ဝမ်ယင်းကျဲအတွက် ဘယ်အဆင့်ရှိတဲ့ အိမ်ရာကို မင်းရခဲ့လဲ”

ယန်ချင်းက သူ၏ လက်ထဲရှိ ပူစီနံလက်ဖက်ရည်ကို အရသာခံရင်း မေးလိုက်သည်။

“စတုတ္ထအဆင့် ဝိညာဉ်လိုဏ်ဂူပါ” ဟု ယီကျဲက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“အင်း... ကျင့်ကြံတာနဲ့ အာရုံစူးစိုက်မှု ပိုင်းမှာတော့ အဲဒါက သူ့ကို ကောင်းကောင်း အထောက်အကူ ပြုနိုင်မှာပါ”

ယန်ချင်းက သဘောတူညီကြောင်း ခေါင်းညိတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

….

ဝိညာဉ်လိုဏ်ဂူတွင်...

သူ၏ ဓားအတွင်းမှ နိုးထကာစ ဝိညာဉ်ကြောင့် မိုးကြိုးကပ်ဘေးများကို အမြဲဆွဲဆောင်နေတတ်သော တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူ ဝမ်ယင်းကျဲမှာ၊ ယခုအခါ ရေများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော မှောင်မိုက်သည့် အခန်းတစ်ခု အတွင်းတွင် ရှိနေလေသည်။

သူသည် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေပြီး၊ သူ၏ရှေ့ရှိ သံချေးတက်နေသော ဖုန်ထူသည့် ရှေးဟောင်းမီးခွက် တစ်လုံးကို လေးနက်စွာ စိုက်ကြည့်နေလေသည်။

၎င်းတွင် ဖြာထွက်နေသော လက်တံများကို ရှေးဟောင်းစာလုံးများဖြင့် ဝန်းရံထားသော အဖြူရောင်ရေဘဝဲကြီး တစ်ကောင်၏ ပုံစံကို ထွင်းထုထားလေသည်။

သူ၏ရှေ့ရှိ မီးခွက်မှာ၊ သူ၏ ဝိညာဉ် တစ်ဝက်ကို ခွဲထုတ်၍ ဓားနှင့် ချိတ်ဆက်နိုင်ရန်အတွက် သူ သင်ယူရမည့် အပြာရောင်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျင့်စဉ်ကို သိမ်းဆည်းထားသော အဖိုးတန်မှော်လက်နက် တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ထိုလုပ်ငန်းစဉ်မှာ မည်မျှ နာကျင်ရမည်ဖြစ်ကြောင်း ယီကျဲက သူ့ကို ထပ်ခါတလဲလဲ သတိပေးထားခဲ့သဖြင့်၊ သူသည် အပြာရောင်အဆင့် ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို လေ့ကျင့်ရတော့မည် ဖြစ်သော်လည်း အနည်းငယ် တွေဝေနေမိလေသည်။

“အခုအချိန်က အကောင်းဆုံးပဲ။”

“ဒီကျင့်စဉ်က ငါ့မှတ်ဉာဏ်ထဲကနေ အလိုအလျောက် ပျောက်ကွယ်မသွားခင် သင်ယူဖို့ ငါ့မှာ လေးလပဲ အချိန်ရတယ်။”

“အဘိုးနဲ့ တခြားသူတွေက မဟူရာကျောက်စိမ်းဂိုဏ်းနဲ့ ကိစ္စတွေကို ရှင်းရလိမ့်မယ်၊ ပြီးတော့ မင်းသား ၄ နဲ့ သူတို့ ဘာလုပ်နေလဲ ဆိုတာကိုလည်း ရှာဖွေရလိမ့်မယ်။”

“အခု ငါ လုပ်ရမှာက ငါ့ရဲ့ တိုက်ပွဲကို အာရုံစိုက်ဖို့ပဲ။”

“ အကယ်လို့ ဒါကို ငါသာကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ရင်၊ နန်းတော်အဆင့်ကို ရောက်ဖို့ သိပ်မဝေးတော့ဘူး ထင်တယ်... အဲဒီကျရင် ငါ အိမ်ပြန်လို့ ရပြီပေါ့”

ဝမ်ယင်းကျဲက အံကြိတ်ရင်း ပြောလိုက်ပြီး၊ မီးခွက်ထဲတွင် သိမ်းဆည်းထားသော ကျင့်စဉ်ကို လေ့လာရန် သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို အသုံးပြုလိုက်လေသည်။

“တောက်ပသော ရေဘဝဲ၏နှလုံးသား သုံးခု”

ကျင့်စဉ်၏အမည်က သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသောအခါ ဝမ်ယင်းကျဲက တီးတိုးရေရွတ်လိုက်လေသည်။