ဒုတိယနေ့ အမှုတွဲများနှင့် ယန်ချင်း၏ပြင်ဆင်မှု

ယန်ချင်း၊ ယီကျဲနှင့် ဖုန်ရှင်းတို့ အလုပ်ပြန်ဝင်ရမည့် အချိန်မရောက်မီ လေးနာရီခန့် အချိန်မှာ အလျင်အမြန်ပင် ကုန်ဆုံးသွားလေသည်။

စစ်ဆေးရေးမှူးတစ်ဦး၏ အလုပ်မှာ အချိန်မရွေး ပြောင်းလဲနိုင်သောကြောင့်၊ သူတို့သည် အလုပ်အတွက် အချိန်အတိအကျ သတ်မှတ်ထားလေ့ မရှိကြပေ။

သူတို့ကို တစ်ပတ်နီးပါးခန့် အနားမရဘဲ တာဝန်ထမ်းဆောင်စေရမည့် အမှုမျိုးများ ရှိသကဲ့သို့၊ သူတို့ တွဲဖက်ထားသော တရားသူကြီးထံသို့ အမှုကို မတင်ပြမီ လိုအပ်သောသတင်းအချက်အလက် အားလုံးကို ရယူရန် နေ့တစ်ဝက်ခန့်သာ အချိန်ယူရသည့် အမှုမျိုးများလည်း ရှိလေသည်။

ယန်ချင်းနှင့် ယီကျဲတို့မှာ တရားခွင်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး ယနေ့အတွက် စုပုံနေသော အမှုတွဲများကို စတင်နေကြပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊ ဖုန်ရှင်းမှာမူ နောက်ထပ် အမှုတစ်ခုအတွက် သူ့ကို မလိုအပ်မီ အချိန်ဖြုန်းရန် နာရီအနည်းငယ်ခန့် အချိန်ရနေသေးလေသည်။

ထိုအချိန်ကို အသုံးပြု၍ သူသည် မြူနွံတောဒေသမှ သူ သတ်ဖြတ်ခဲ့သော ဝိညာဉ်သားရဲအချို့နှင့် အခြားသောသားရဲများ ကဲ့သို့သော သူ၏ ပိုင်ဆိုင်မှု အချို့ကို ငွေကြေးအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်လေသည်။

သူ၏တိုက်ပွဲဝင် ပစ္စည်းအချို့ကို အဂ္ဂိရတ်ဆရာတစ်ဦးထံသို့ ကောင်းမွန်သော စျေးနှုန်းဖြင့် ရောင်းချလိုက်ပြီး၊ ထိုငွေကို အသုံးပြု၍ စားသောက်ဆိုင်အချို့တွင် တင်နေသော သူ၏အကြွေးအချို့ကို နောက်ဆုံးတွင် ဆပ်လိုက်နိုင်ကာ အမည်ပျက်စာရင်းမှ ပယ်ဖျက်ခံလိုက်ရလေသည်။

သူ၏ နောက်ဆုံးရပ်နားရာ နေရာမှာ ‘အရသာတစ်ထောင် စားသောက်ဆိုင်’ ပင် ဖြစ်သည်။

အခြားနေရာများနှင့် မတူဘဲ၊ ဤနေရာမှာ သူ နာမည်ကောင်း ရှိသော တစ်ခုတည်းသော နေရာဖြစ်ပြီး၊ အစိမ်းရောင်ပန်းပွင့်တောဝက်၏ အစိတ်အပိုင်း အချို့ကို သူ ရောင်းချခဲ့သော တစ်ခုတည်းသော နေရာလည်း ဖြစ်လေသည်။

အရောင်းအဝယ် ပြီးဆုံးသွားသောအခါ၊ သူနှင့် စားသောက်ဆိုင် မန်နေဂျာ နှစ်ဦးစလုံးမှာ ကျေနပ်သော မျက်နှာထားများဖြင့် ထွက်ခွာသွားကြလေသည်။

…

ယန်ချင်းအတွက် အလွန်ဝမ်းသာစရာ ကောင်းသည်မှာ၊ ယနေ့ သူ ကိုင်တွယ်ရသော အမှုများမှာ ယမန်နေ့က အမှုများထက် ပိုမိုလွယ်ကူနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အမှုတစ်ခုမှာ သူ၏ တိုင်းပြည် အတွင်းရှိ အဆင့် ၄ စားသောက်ဆိုင် တစ်ဆိုင်တွင် စားသောက်ပြီး ငွေမရှင်းဘဲ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားခဲ့သော မင်းသားတစ်ပါး၏ အကြောင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ၏သက်တော်စောင့်များက အတင်းအဓမ္မထွက်ခွာရန် ကြိုးစားသောအခါ အလျင်အမြန် အနိုင်ယူခံလိုက်ရသဖြင့် အခြေအနေများမှာ စီစဉ်ထားသည့်အတိုင်း ဖြစ်မလာခဲ့ပေ။

နောက်ထပ်ပြဿနာများကို ရှောင်ရှားရန်အတွက်၊ စားသောက်ဆိုင်က ဤကိစ္စကို တိုင်းပြည်နှင့် ဖြေရှင်းမည့်အစား အဖွဲ့အစည်းထံသို့ တိုင်ကြားရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

စားသောက်ဆိုင်ပိုင်ရှင်၏ စိတ်ထဲတွင်၊ မင်းသားတစ်ပါးက ဤမျှ ရမ်းကားစွာ ပြုမူနေလျှင် ဘုရင်ကြီး ဆိုလျှင်ရော ဘယ်လိုနေမလဲဟု တွေးတောမိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် စွန့်စားရမည့်အစား ဤပြဿနာကို အဖွဲ့အစည်းဘက်သို့ လွှဲချလိုက်ပြီး သူတို့၏လုံခြုံရေးကို သေချာအောင် လုပ်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

နောက်ထပ်အမှုတစ်ခုမှာ သတို့သား တစ်ဦးက သူ၏အသက်အရွယ်ကို လိမ်လည်ခဲ့သော ဇနီးသည်ကို တရားစွဲဆိုသည့် အမှုဖြစ်သည်။

သတို့သားမှာ အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် ၇ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ သတို့သမီးမှာမူ အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် ၁၀ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကိုသာ အခြေခံ၍ ကြည့်မည်ဆိုပါက သတို့သမီးက နှစ်ဦးအနက် ပိုမို စွမ်းအားကြီးမားပုံ ရသော်လည်း၊ အလားအလာပိုင်းတွင်မူ သတို့သားက များစွာ သာလွန်နေလေသည်။

သူသည် အသက် ၇၀ ခန့်သာ ရှိသေးသော်လည်း၊ သူ၏ သတို့သမီးမှာမူ အသက် ၆၀၀ နီးပါး ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများ၏ သက်တမ်းမှာ အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့် နှစ် ၄,၅၀၀ ခန့် ရှိသဖြင့်၊ သူမမှာ အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်၏ နောက်ဆုံးအဆင့်တွင် ရှိနေခြင်းကို ထည့်တွက်မည်ဆိုပါက သူမ၏ အသက်အရွယ်မှာ ငယ်ရွယ်သည်ဟု သတ်မှတ်နိုင်ပေသည်။

ကျင့်ကြံသူများသည် အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်သို့ ချိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသောအခါ၊ သူတို့ အသက်မည်မျှပင် ကြီးနေစေကာမူ သူတို့၏ငယ်ရွယ်သော အသွင်အပြင်ကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။

အချို့သော ကျင့်ကြံသူများက အသက် ၂၀ ခန့် အရွယ် ငယ်ရွယ်သောပုံစံသို့ ပြောင်းလဲရန် ရွေးချယ်တတ်ကြပြီး၊ အချို့က အသက် ၄၀ မှ ၅၀ အတွင်း ရင့်ကျက်သော အသွင်အပြင်ကို ထိန်းသိမ်းထားရန် ရွေးချယ်တတ်ကြကာ၊ အချို့ကမူ သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်တွင် အသက်အရွယ် အစစ်အမှန် ပေါ်လွင်နေခြင်းကို ဂရုမစိုက်ကြပေ။

သတို့သားနှင့် သတို့သမီးတို့၏ ကိစ္စတွင်မူ၊ သတို့သားသည် အသက် ၇၀ ရှိပြီဖြစ်သော်လည်း သူ၏ငယ်ရွယ်မှုကို ထိန်းသိမ်းထားရန် ရွေးချယ်ခဲ့သဖြင့် အသက် ၃၀ ကျော်အရွယ် လူငယ်တစ်ဦးနှင့် တူနေလေသည်။

သတို့သမီးမှာလည်း ထိုနည်းလမ်းအတိုင်း ရွေးချယ်ခဲ့ပြီး သူမ အသက် ၃၀ အရွယ်က ငယ်ရွယ်သော အသွင်အပြင်ကို ထိန်းသိမ်းထားခဲ့လေသည်။

သူမသည် ညင်သာပြီး နွေးထွေးသောမျက်နှာထားရှိသည့် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အလှပိုင်ရှင် တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

အသက်အရွယ်မှာ သူမ ပြောင်းလဲခဲ့သော တစ်ခုတည်းသော အရာဖြစ်ပြီး၊ သူမ၏ရုပ်ရည်မှာ အသက် ၃၀ အရွယ်က တကယ့် ရုပ်ရည်အစစ်အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူမသည် အမျိုးသားကို သူမအသက် ၆၃ နှစ်သာ ရှိသေးသည်ဟု လိမ်လည်ခဲ့လေသည်။

မင်္ဂလာပွဲတွင် သတို့သားကို ကျင့်ကြံသူများ၏ တကယ့်အရိုးအသက်ကို စစ်ဆေးနိုင်သော မှော်လက်နက်တစ်ခုကို လက်ဆောင်ပေးခံရမှသာ၊ သူလက်ထပ်မည့် ဇနီးသည်မှာ သူ၏အသက်ထက် ဆယ်ဆနီးပါးကြီးနေကြောင်းကို သိရှိသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အခြေအနေကို သိလိုက်ရသောအခါ သူသည် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။

သေချာသည်မှာ၊ သူ၏ မကျေနပ်ချက်များကို ဖွင့်ဟခဲ့ပြီး၊ စကားများကြကာ၊ ဓားများကို ဆွဲထုတ်လာသည်အထိ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သတို့သားမှာ သတို့သမီး၏ အစ်ကိုများ၊ ဖခင်၊ အဘိုး နှင့် ဘိုးဘေးတို့၏ ဝိုင်းဝန်းရိုက်နှက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရလေသည်။

သူ တစ်ယောက်တည်းသာမက အရိုးအသက် စစ်ဆေးသည့် မှော်လက်နက်ကို လက်ဆောင်ပေးခဲ့သော ဧည့်သည်ကျင့်ကြံသူမှာလည်း ဤကိစ္စတွင် ပါဝင်ပတ်သက်မှုကြောင့် ရိုက်နှက်ခံခဲ့ရပေသည်။

သတို့သမီး၏ တောင်းပန်မှုကြောင့်သာ သူသည် အပြင်းအထန် ရိုက်နှက်ခံရုံဖြင့် အသက်ရှင် လွတ်မြောက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ကုသရန် လအနည်းငယ်တော့ အချိန်ယူရဦးမည် ဖြစ်သည်။

သတို့သမီး၏မိသားစုက မင်္ဂလာလက်ဆောင်များ အပါအဝင် သတို့သား၏ ပိုင်ဆိုင်မှု အားလုံးကို သိမ်းဆည်းလိုက်ကြသည်။

သတို့သားမှာ မူလက တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး၊ သတို့သမီးမှာမူ အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ အယောက် ၄၀ ကျော်ရှိသော ထင်ရှားသည့် အဆင့် ၄ မျိုးသာစု တစ်ခုမှ ဖြစ်ကာ၊ သူမ၏ အဘိုးနှင့် ဘိုးဘေးတို့ နှစ်ဦးစလုံးမှာ အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိကြလေသည်။

သူ ယခုလက်ရှိအဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာနိုင်ခြင်းမှာလည်း၊ သတို့သမီး၏ အရင်းအမြစ်များနှင့် သူ၏ သဘာဝပါရမီတို့ကြောင့် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပါဝင်လေသည်။

ယန်ချင်းသည် ဤအမှုကို ကိုင်တွယ်ရာတွင် အနည်းငယ် အခက်တွေ့ခဲ့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တစ်ဖက်တွင် အသက်ကို လိမ်လည်ခဲ့သည်မှလွဲ၍ လီမေ့အမည်ရှိ သတို့သမီးသည် သတို့သားဟောက်ရန်ကို အမှန်တကယ် ချစ်မြတ်နိုးပြီး၊ သူ၏ကျင့်ကြံခြင်းကို ထောက်ပံ့ရန် သူမ၏ကိုယ်ပိုင်အရင်းအမြစ်များကိုပင် အသုံးပြုခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အသက်ကို လိမ်လည်ခဲ့ခြင်းမှာ၊ ဟောက်ရန်က သူမကို အထင်သေးပြီး ပိုမို မြင့်မားသော ကောင်းကင်ယံများဆီသို့ ထွက်ခွာသွားမည်ကို ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် စိတ်မလုံခြုံမှုတို့ကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူမသည် ဘဝ၏ အချိန်အများစုကို ကျင့်ကြံခြင်းဖြင့်သာ ကုန်ဆုံးခဲ့ပြီးနောက်၊ နောက်ဆုံးတွင် မိသားစုတစ်ခုကို တည်ထောင်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သတို့သားဟောက်ရန်မှာမူ၊ သူ လက်ထပ်မည့် ဇနီးသည်မှာ သူ၏ဘိုးဘေးများနှင့် ရွယ်တူ ဖြစ်နေသဖြင့် အသက်ကွာခြားမှုက သူ့ကို အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သော်လည်း၊ လိမ်လည်မှုက သူ့ကို ပို၍ ဒေါသထွက်စေခဲ့ပြီး၊ သူမ၏ မိသားစုထံမှ ရိုက်နှက်ခံရမှုကလည်း အခြေအနေကို ပိုမို ဆိုးရွားသွားစေခဲ့သည်။

ထို့အပြင် မိသားစုက သူ့ကို မည်သည့်အခါမှ ကောင်းမွန်စွာ မဆက်ဆံခဲ့ပေ။

သူ၏တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူ အဆင့်အတန်းနှင့် နောက်ခံ တစ်စုံတစ်ရာ မရှိခြင်းကြောင့် သူ့ကို အမြဲတမ်အထင်အမြင်သေးပြီး မထီမဲ့မြင် ပြုလေ့ရှိကြသည်။

သူ၏ ပါရမီကြောင့်သာ မိသားစုအတွင်း နေရာအနည်းငယ် ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် လီမေ့ကြောင့်သာ သူတို့ကို သည်းခံခဲ့ခြင်းလည်း ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် မင်္ဂလာဆောင်နေ့တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော ပြဿနာများ အပြီးတွင်၊ လီ မိသားစု၏ နယ်မြေအတွင်းသို့ မည်သည့်အခါမျှ ခြေမချတော့ဟု သူ ကျိန်ဆိုခဲ့လေသည်။

သူတို့နှင့် သူ၏ ပတ်သက်မှုမှာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူ၏အတွင်းစိတ်မူ အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်၏အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ ပြန်သွားပြီး မိသားစု တစ်ခုလုံးကို ရိုက်နှက်ပစ်ရန်ပင် တွေးတောနေမိလေသည်။

သူ့ထံတွင် အပြာရောင်အမြုတေတစ်ခု ရှိသော်လည်း၊ လီ မိသားစုဝင် အများစုမှာမူ အနီရောင်နှင့် လိမ္မော်ရောင်အမြုတေများသာ ရှိကြသည်။

တူညီသော ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်တွင်ဆိုလျှင်၊ သူ၏ အမြုတေအရည်အသွေး အားသာချက်ကြောင့် သူတို့ကို အနိုင်ယူနိုင်စွမ်း ရှိပေလိမ့်မည်။

နောက်ဆုံးတွင် ယန်ချင်းက မိသားစုကို သူ၏ဆေးကုသစရိတ်များကို ပေးချေရန်နှင့် မင်္ဂလာ လက်ဆောင်များ၏ တစ်ဝက်ကို ဟောက်ရန်ထံသို့ ပေးအပ်ရန် အမိန့်ချမှတ်ခဲ့ရာ၊ လီ မိသားစု ခေါင်းဆောင်က မနှစ်သက်သော်လည်း လိုက်နာခဲ့ရလေသည်။

သို့သော် လီမေ့၏ ဖျောင်းဖျမှုကလည်း တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပါဝင်ခဲ့လေသည်။

ယန်ချင်းသည် ဟောက်ရန်ကိုလည်း လီမေ့အား အခွင့်အရေး တစ်ခုပေးရန် ကြိုးစား ဖျောင်းဖျခဲ့သည်။

လုပ်ငန်းစဉ် တစ်လျှောက်လုံးတွင် လီမေ့က တစ်ခုတစ်လေမျှ ငြင်းခုံခြင်း မပြုခဲ့သဖြင့် သူမ သူ့ကို မည်မျှ ချစ်မြတ်နိုးကြောင်း အထင်အရှား ပေါ်လွင်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဟောက်ရန်မှာ တွန့်ဆုတ်နေပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သဘောတူလိုက်သော်လည်း၊ လီမေ့က သူမ၏ မိသားစုကို စွန့်ခွာပြီး သူနှင့်အတူ ဘဝသစ် တစ်ခုကို ပြန်လည်စတင်မှသာ လက်ခံမည်ဟူသော စည်းကမ်းချက်တစ်ခု ထားခဲ့ရာ၊ သူမကလည်း သဘောတူညီခဲ့လေသည်။

အဖွဲ့အစည်း၏ အကူအညီဖြင့် သူတို့သည် လီမျိုးနွယ်စု၏ နယ်မြေနှင့် အလွန်ဝေးကွာသော နေရာတစ်ခုတွင် အခြေချ နေထိုင်နိုင်ခဲ့ကြလေသည်။

ယန်ချင်းကိုင်တွယ်ခဲ့ရသော နောက်ဆုံး အမှုမှာ ပို၍ပင် ရိုးရှင်းနေသေးသည်။

သူသည် သေရေးရှင်ရေး တိုက်ပွဲတစ်ခုအတွက် သက်သေအဖြစ်နှင့် အခမ်းအနားမှူးအဖြစ်သာ ဆောင်ရွက်ပေးရခြင်း ဖြစ်သည်။

အဆင့် ၃ ဂိုဏ်း နှစ်ခုမှာ ဧကရာဇ်အဆင့်တဝက်ရတနာတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ရန်အတွက် တိုက်ခိုက်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

မည်သူကမျှ နောက်ဆုတ်လိုခြင်း မရှိကြဘဲ၊ သူတို့၏ အသေအကြေတိုက်ပွဲကြောင့် အခြားဂိုဏ်းများက အကျိုးအမြတ် ရသွားမည်ကို ကာကွယ်ရန်အတွက်၊ သူတို့၏ အငြင်းပွားမှုကို အဖွဲ့အစည်း၏ ကြီးကြပ်မှုအောက်တွင် တရားဝင် သေရေးရှင်ရေးတိုက်ပွဲ တစ်ခုဖြင့် ဖြေရှင်းရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျင့်ကြံသူများက ရတနာများအတွက် တိုက်ခိုက်ရာမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုများကို ကာကွယ်ရန်အတွက်၊ အဖွဲ့အစည်းက ထိုအန္တရာယ်ကို လျှော့ချရန် သူတို့၏ နယ်မြေအတွင်း တရားဝင်တိုက်ပွဲတစ်ခုကို ဖန်တီးပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဂိုဏ်းတစ်ခုစီက ကျင့်ကြံသူ ၅ ဦးစီကို ရွေးချယ်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ကျင့်ကြံသူများ၏ အဆင့် သို့မဟုတ် ဘွဲ့အမည်မှာ အရေးမကြီးပေ။

တိုက်ပွဲတွင် အနည်းဆုံးတရားမျှတမှု ရှိစေရန်အတွက် အဖွဲ့အစည်းက နေရာနှင့် သတ်မှတ်ထားသော လက်နက်များကို နှစ်ဖက်စလုံးအတွက် ထောက်ပံ့ပေးလေသည်။

၃ ပွဲ အရင်နိုင်သော အဖွဲ့ကို အနိုင်ရရှိသူအဖြစ် ကြေညာမည် ဖြစ်သည်။

ပုံမှန် အခြေအနေများတွင်ဆိုလျှင် ထို ၅ ပွဲ အတွင်း အနိုင်ရရှိသူ ပေါ်ထွက်လာလေ့ရှိပြီး တစ်ခါတစ်ရံ ၅ ပွဲပင် မပြည့်တတ်သဖြင့် အလွန် ရိုးရှင်းလေ့ရှိသော်လည်း၊ ယခုအမှုတွင်မူ ထူးဆန်းသော အကြောင်းပြချက် တစ်ခုကြောင့် ဂိုဏ်းနှစ်ခုမှာ အဆုံးအစမရှိ သရေပွဲများ ဖြစ်နေခဲ့ပြီး၊ နှစ်ဖက်စလုံးမှ ကျင့်ကြံသူ ၁၅ ဦးခန့် ပါဝင် တိုက်ခိုက်ခဲ့ရသည်အထိ ဖြစ်သွားခဲ့လေသည်။

နှစ်ဖက်စလုံးမှ စေလွှတ်လိုက်သော ကျင့်ကြံသူ ၁၅ ဦးအနက် အများစုမှာ အကြီးအကဲများ ဖြစ်ကြသဖြင့် ဂိုဏ်းနှစ်ခုစလုံးတွင် ပြင်းထန်သော ဆုံးရှုံးမှုများ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသောကြောင့်၊ ဂိုဏ်းနှစ်ခုမှာ ပူးပေါင်းလိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းမည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြလေသည်။

ထိုနည်းအားဖြင့် သူတို့၏လူအင်အားကို ပေါင်းစပ်ခြင်းဖြင့် သူတို့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ဆုံးရှုံးမှုများကို ကာမိစေနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ဧကရာဇ်အဆင့်တဝက် မှော်လက်နက်ကို မျက်စိကျနေနိုင်သော အခြားသူများ၏ရန်မှ ကာကွယ်ရန်လည်း အထောက်အကူ ဖြစ်စေမည် ဖြစ်သည်။

အဖွဲ့အစည်းသည် တောင်းဆိုလာပါက ပူးပေါင်းမှုများတွင်လည်း သက်သေများနှင့် အခမ်းအနားမှူးများအဖြစ် ဆောင်ရွက်ပေးလေ့ရှိသဖြင့်၊ ဂိုဏ်းနှစ်ခုမှာ အခကြေးငွေ တစ်ခုပေး၍ အဖွဲ့အစည်း၏ ဝန်ဆောင်မှုကို ရယူရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြလေသည်။

ဂိုဏ်းနှစ်ခုနှင့် အဖွဲ့အစည်းကြားတွင် သဘောတူညီချက် တစ်ခု ရရှိခဲ့ပြီး၊ ထိုပူးပေါင်းမှုအတွက် အဆုံးအဖြတ်ပေးသူအဖြစ် ယန်ချင်းကို တာဝန်ပေးအပ်ခဲ့လေသည်။

သို့သော် သူ၏လက်ရှိ ရာထူးအရ မည်သည့်ပူးပေါင်းမှုများကိုမျှ ကြီးကြပ်ခွင့် မရှိသဖြင့်၊ သူသည် တရားဝင် နန်းတော်တရားရုံးတရားသူကြီး ဖြစ်လာမှသာ ထိုအလုပ်ကို လုပ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့်၊ ဂိုဏ်းနှစ်ခုမှာ သူတို့၏ ကျန်ရှိနေသော ဂိုဏ်းသားများကို ထိုအကြံအစည်အား လက်ခံလာစေရန် ဖျောင်းဖျရန်နှင့် သူတို့၏ ကိစ္စအဝဝကို စီစဉ်ရန် အချိန်လိုသေးပြီး၊ ယန်ချင်း၏ ရာထူးတိုးအခမ်းအနားနှင့် တရားဝင်ရာထူးလက်ခံပွဲမှာလည်း ရက်အနည်းငယ်သာ လိုတော့လေသည်။

….

နောက်ဆုံး အမှုပြီးဆုံးသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ယန်ချင်းသည် ယီကျဲက သူ့ကို အိမ်ပြန်ပို့ပေးမည်ကိုပင် မစောင့်တော့ဘဲ တရားခွင်ထဲမှ ပြေးထွက်သွားလေသည်။

သူ ပြင်ဆင်ရမည့် အလွန် အရေးကြီးသော ပါတီပွဲတစ်ခု ရှိနေသည်။

၎င်းမှာ ‘ဝိညာဥ်အရိပ်ခြေလှမ်း’ဟူသော ရွှေရောင်အဆင့်ကျင့်စဉ်ကို ဖန်တီးခဲ့သူအဖြစ် နာမည်ကြီးသော၊ ဌာနမှူး ‘ကျူးလောင်’အတွက် ကြိုဆိုပွဲ ပါတီပင် ဖြစ်သည်။

တစ်နေ့လုံး ယန်ချင်းသည် မုန့်ချောင်က သူ့ကို ‘ရက်ရောစွာ’ ဖိတ်ကြားထားသော ပါတီပွဲသို့ ပြေးသွားနိုင်ရန်အတွက် သူ၏အလုပ်ချိန် ကုန်ဆုံးမည့် နာရီများကို ရေတွက်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။