အခန်း (၁၉၃-၁၉၄)
Vol. 20 Ch. 193-194
အခန်း (၁၉၃) - အပြင်းအထန် တိုက်ပွဲဝင်ခြင်း
လီယန်ချူတို့ သုံးဦးသားမှာ လေးလံသော စိတ်ခံစားမှုဖြင့် လေးပင်နေကြပြီး စိတ်ထဲတွင် တောင်ကြီးတစ်လုံး ဖိထားသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။
ရုတ်တရက်။
မျက်နှာသွင်ပြင်များ တွန့်လိမ်နေသော လူပုံသဏ္ဌာန်ရှိသည့် မိစ္ဆာများအားလုံး လှုပ်ရှားလာကြပြီး နန်းတော်ကြီးဆီသို့ ပြေးဝင်လာကြသည်။
မည်းမှောင်နေသော မိစ္ဆာအုပ်စုမှာ လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုပမာပင်
ထိုပြင်းထန်သော မိစ္ဆာအငွေ့အသက်နှင့် အလောင်းပုပ်နံ့တို့မှာ သေဆုံးသွားသူများ အစုလိုက်အပြုံလိုက် ပြန်လည်နိုးထလာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
ဇူဖူကွေ့က အော်ဟစ်လိုက်သည်။
သူ အလွန်ပင် ကြောက်လန့်နေသည်
သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်နေပြီး အခြေအနေ မကောင်းလျှင် ထွက်ပြေးရန် လမ်းကြောင်း ရှာနေသည်။
"ဒီနန်းတော်က ဒီလောက်များတဲ့ မိစ္ဆာတွေကို တားဆီးနိုင်ပါ့မလား "
ဇူဖူကွေ့က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
ဗုန်းဗုန်းဗုန်း
ဗုန်းဗုန်းဗုန်း
မိစ္ဆာများသည် နန်းတော်၏ နတ်ဘုရားအလင်းရောင် အကာအကွယ်ကို အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်နေပြီး အမှောင်ထုကလည်း အတွင်းဘက်သို့ တိုးဝင်လာသည်။
နန်းတော်မှာ တုန်ခါနေပြီး ဖုန်မှုန့်များ ပြိုကျလာသည်။
မီးအိမ်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေပြီး မီးတောက်မှာ တဖျပ်ဖျပ် ဖြစ်နေကာ အချိန်မရွေး ငြိမ်းသွားတော့မည့်အတိုင်း ဖြစ်နေသည်။
ထိုအရာမှာ နတ်ဘုရားနယ်မြေက နောက်လူများအတွက် ချန်ထားခဲ့သော နောက်ဆုံးမီးတောက်ဖြစ်သည်။
ထိုပျက်စီးနေသော နယ်မြေထဲတွင် မိစ္ဆာများ၏ ဘေးမှ အကာအကွယ်ပေးထားခြင်းဖြစ်သည်။
ယခုမူ ထိုမိစ္ဆာများ၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ကွဲကြေတော့မည့် အခြေအနေ ဖြစ်နေသည်။
မီးတောက်မှာ ငြိမ်းတော့မည်
ဒုန်း
တောက်ပပြီး ပြင်းထန်သော ဓားအလင်းရောင်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်
နန်းတော်အပြင်ဘက်ရှိ မိစ္ဆာမိစ္ဆာနှစ်ကောင်မှာ ချက်ချင်းပင် ခုတ်ပိုင်းခံလိုက်ရသည်။
ကုသိုလ်အမှတ် တစ်ထောင်
ကုသိုလ်အမှတ် တစ်ထောင်
လီယန်ချူ၏ မျက်ဝန်းတို့မှာ အေးစက်သော လျှပ်စီးကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ကျန်ကျောင်ဓား ကို ကိုင်ဆောင်ကာ နန်းတော်တံခါးကို တစ်ဦးတည်း ပိတ်ဆို့ထားသည်။
ခုနက မိစ္ဆာဆယ်ကောင်ကျော်ကို သတ်ဖြတ်ပြီး ကုသိုလ်အမှတ် တစ်သောင်းသုံးထောင် ရရှိခဲ့သည်။
ယခုတွင်လည်း မိစ္ဆာများ ထပ်မံ ရောက်ရှိလာပြန်သည်။
"တာအိုဆရာ သတိထားပါ"
တင်းရုံက အော်ဟစ်လိုက်သည်။
သူမသည် ထိုမျှလောက် ပြင်းထန်ကြမ်းတမ်းသော ယောက်ျားတစ်ဦးကို တစ်ခါမျှ မတွေ့ဖူးခဲ့ပေ။
အလွန် ခန့်ညားပြီး ပြင်းထန်လှသည်။
နတ်ဘုရားတစ်ပါး ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာသကဲ့သို့ပင်
ယခု လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ သွေးချီအသက်များမှာ ကောင်းကင်သို့ တက်နေပြီး လောင်ကျွမ်းနေသော မီးဖိုကြီးတစ်ခုနှင့် တူနေသည်။
ဝတ်ရုံ၏ စွမ်းအားနှင့်အတူ သူ၏ လက်ရှိစွမ်းအားမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသည်။
ကျန်ကျောင်ဓားမှာ အလွန်ထက်မြက်ပြီး မိစ္ဆာများကို နှိမ်နင်းရာတွင် အလွန် ထိရောက်သည်။
ဒုန်း
လီယန်ချူသည် နောက်ထပ် ဓားတစ်ချက် ခုတ်လိုက်သည်။
တောက်ပသော ဓားအလင်းရောင်က မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကို နှစ်ပိုင်းခွဲလိုက်ပြီး မီးလျှံများဖြင့် လောင်ကျွမ်းစေသည်။
ကုသိုလ်အမှတ် တစ်ထောင်
လီယန်ချူ၏ စိတ်ထဲတွင် တိုက်ပွဲဝင်လိုစိတ်များ ပွက်လောရိုက်နေသည်။
ဤအမှောင်ထုထဲတွင် မိစ္ဆာ ဘယ်နှစ်ကောင် နိုးထလာသည်ကို မသိနိုင်ပေ။
နန်းတော်သာ ပျက်စီးသွားလျှင် အကျိုးဆက်မှာ စိတ်ကူးမရနိုင်အောင်ပင်။
ဘာတွေ ဖြစ်လာမလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ပေ
သူသည် စွမ်းအားများကို ဓားထဲသို့ ထည့်သွင်းပြီး လခြမ်းပုံစံ ဓားအလင်းရောင်မှာ ကျယ်ပြန့်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။
မိစ္ဆာသုံးကောင်မှာ ခါးပိုင်းလိုက် ခုတ်ပိုင်းခံလိုက်ရပြီး ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ကုသိုလ်အမှတ် သုံးထောင်
ဒုန်း
ဒုန်း
တောက်ပသော ဓားအလင်းရောင်များမှာ မိစ္ဆာများကြားတွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး မိစ္ဆာများကို သတ်ဖြတ်နေသည်။
လူ့လောကရှိ နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ပင်၊ အလွန် ပြင်းထန်လှသည်။
ဇူဖူကွေ့မှာ လီယန်ချူ၏ အရှိန်အဝါကြောင့် နောက်သို့ တစ်လှမ်း ဆုတ်သွားသည်။
မျက်လုံးထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ရှိနေသည်။
ဤစင်ကြယ်သော မီးလျှံကို မည်သူမျှ မကြည့်ရဲပေ။
တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် မြေကြီးမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး နန်းတော်ဆီသို့ ပြေးဝင်လာကြသည်။
တွန့်လိမ်နေသော မျက်နှာများမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။
လီယန်ချူသည် ကြွက်သားများ တင်းမာနေပြီး သွေးများ ပွက်လောရိုက်နေကာ ဓားချက်များဖြင့် လေဆင်နှာမောင်းကဲ့သို့ မိစ္ဆာများကို ဖျက်ဆီးပစ်နေသည်။
အမှန်တကယ်ပင် ထိုမိစ္ဆာအုပ်စုကို တားဆီးထားနိုင်ခဲ့သည်။
နန်းတော်မှာ မိစ္ဆာများ၏ တိုက်ခိုက်ခြင်း မခံရဘဲ လီယန်ချူကြောင့် နန်းတော်ရှေ့တွင် နေရာလွတ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
သို့သော် မကြာမီပင် မိစ္ဆာများ ထပ်မံ ရောက်ရှိလာသည်။
ဗုန်းဗုန်းဗုန်း
ဗုန်းဗုန်းဗုန်း
ဒီည ကျန်းထင်ရှန်း နတ်ဘုရားနယ်မြေမှာ ငြိမ်းချမ်းမှု ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။
နေရာအနှံ့မှ ပြင်းထန်သော အသံများ ထွက်ပေါ်နေပြီး တိုက်ပွဲကြီး ဖြစ်ပွားနေသကဲ့သို့ပင်
ဇူဖူကွေ့နှင့် တင်းရုံတို့မှာ အလွန် ထိတ်လန့်နေကြသည်။
ခရစ်
ခရစ်
နန်းတော်ရှေ့ရှိ ရင်ပြင်တွင် ထိုလူပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော ရုပ်တုများမှာ ရုတ်တရက် အသက်ဝင်လာပြီး ကျောက်တုံးများ စုစည်းလာသည်။
အငွေ့အသက်မှာ အလွန် အေးစက်လှသည်။
မကောင်းသော အရိပ်အယောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
နန်းတော်ကို တိုက်ခိုက်နေသော မိစ္ဆာများမှာ ရုတ်တရက် လမ်းကြောင်း ပြောင်းသွားပြီး ထိုရုပ်တုများကို ရှောင်တိမ်းသွားကြသည်။
သူတို့ ကြောက်နေပုံရသည်
သို့မဟုတ် သူတို့၏ အရိုးထဲအထိ စွဲနေသော ကြောက်စိတ်တစ်ခု ဖြစ်နိုင်သည်။
ထိုမိစ္ဆာနှစ်မျိုးကြားတွင် အဆင့်အတန်း ခွဲခြားမှု ရှိသည်မှာ ထင်ရှားသည်။
မြေကြီးမှ ထွက်လာသော မိစ္ဆာများမှာ လူနံ့၊ အလောင်းပုပ်နံ့ ပိုမို ပြင်းထန်သည်။
ရင်ပြင်ရှိ ရုပ်တုများမှာမူ ပို၍ ထူးဆန်းပြီး ထိုလောကတွင် ရှိသင့်သူများ မဟုတ်ပေ။
"ဒီည ငါတို့ သေရတော့မှာလား"
ဇူဖူကွေ့ စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်စွာ တွေးလိုက်သည်။
ဝမ်းနည်းမှုများလည်း ရှိနေသည်။
ကောင်းကောင်း မစားရသေးခင်မှာ ဒီနေရာကို လာမိတာ မှားသွားပြီ။
ဒါဟာ တကယ်ပဲ နတ်ဘုရားနယ်မြေ ဟုတ်ရဲ့လား
ငရဲခန်းနဲ့ ဘာမှ မခြားနားတော့ပါဘူး
တင်းရုံမှာလည်း ခြေလက်အေးစက်နေသည်။
မိစ္ဆာအုပ်စုကို ကြည့်ပြီး သူရဲကောင်းဆန်ဆန် ရင်ဆိုင်ရဲသူ နည်းပါးလှသည်။
ဒါဟာ နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်နေတဲ့ အပျက်အစီးပဲ။
အစောပိုင်းက နတ်ဘုရားနယ်မြေမှာ ရှိခဲ့သူတွေ ဘယ်လိုမျိုး အန္တရာယ်တွေကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရလဲဆိုတာ ဘယ်သူသိမလဲ။
သို့သော် ထိုနေရာတွင် တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိသူ တစ်ဦးရှိသည်။
ထိုသူမှာ လီယန်ချူပင်
သူ့အရိုးထဲတွင် ရဲရင့်ခြင်းများ ရှိနေသည်။
ကောင်းကင်က သတ်မှတ်တာ သုံးပုံတစ်ပုံ၊ မိမိကြိုးစားမှု ခုနစ်ပုံ၊ ကျန်တာကတော့ ဆက်သွားရုံပဲ
"လာခဲ့ "
"ဒီမိစ္ဆာအုပ်စု ဒီနေ့ မင်းတို့ကို ဝိညာဉ်ပျောက်ဆုံးသွားအောင် လုပ်ပစ်မယ် "
လီယန်ချူ၏ အသံမှာ မိုးကြိုးပစ်သကဲ့သို့ပင်၊ မျက်ဝန်းတို့မှာ အေးစက်သော လျှပ်စီးများ ဖြစ်သည်။
ခန္ဓာကိုယ်မှ စွမ်းအားများ ထပ်မံ တိုးတက်လာပြီး တိုက်ပွဲဝင်လိုစိတ်မှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေသည်။
ဝတ်ရုံမှာ နတ်ဘုရားပစ္စည်း ဖြစ်ပြီး မီးလျှံများဖြင့် ကာကွယ်ပေးထားသည်။
သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် အဆင့်မြင့်ထားသော ကျန်ကျောင်ဓားမှာ အလွန် အစွမ်းထက်လှသည်။
လီယန်ချူသည် စွမ်းအားများကို စုစည်းပြီး ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။
လူပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော ရုပ်တုများ ပြေးဝင်လာပြီး လီယန်ချူ၏ ဓားအလင်းရောင်နှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့သည်။
ပူပြင်းပြီး ထက်မြက်ကာ ပြင်းထန်သော ဓားအလင်းရောင်က ရှေ့ဆုံးမှ ရုပ်တု ငါးခုကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။
ကုသိုလ်အမှတ် နှစ်ထောင်
ကုသိုလ်အမှတ် နှစ်ထောင်
ထိုရုပ်တုများမှာ ခုနက မိစ္ဆာများထက် ပိုမို အစွမ်းထက်သည်။
လီယန်ချူသည် တစ်ချက်တည်းဖြင့် ကုသိုလ်အမှတ် တစ်သောင်း ရရှိလိုက်သည်။
ဒီလောက်တောင် ကြမ်းတာလား
ဇူဖူကွေ့ မျက်လုံးများ ပြူးသွားပြီး တံတွေးကို အနိုင်နိုင် မြိုချလိုက်ရသည်။
တင်းရုံမှာလည်း အံ့ဩတုန်လှုပ်နေသည်။
ထို့နောက် လီယန်ချူသည် သူတို့နှစ်ဦးကို ထားခဲ့ပြီး ဓားကို ကိုင်ကာ အပြင်သို့ ပြေးထွက်သွားသည်။
လက်ထဲတွင် တောက်ပသော အလင်းရောင်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး မိစ္ဆာနှစ်ကောင်ကို ရိုက်ချေလိုက်သည်။
ကုသိုလ်အမှတ် တစ်ထောင်
ကုသိုလ်အမှတ် တစ်ထောင်
ရှစ်ခွင်မှန်
ဒုန်း
သုံးကြိမ် အဆင့်မြင့်ထားသော ရှစ်ခွင်မှန် သည် ယခုအခါ မိစ္ဆာများကို ဝိညာဉ်အဆင့်တင် မဟုတ်ဘဲ ခန္ဓာကိုယ်ပါ ဖျက်ဆီးနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။
မိစ္ဆာများကို နှိမ်နင်းခြင်း
လီယန်ချူ၏ သတ်ဖြတ်မှုမှာ အလွန် ပြင်းထန်ပြီး အမှောင်ထုထဲတွင် လောင်ကျွမ်းနေသော မီးဖိုကြီးတစ်ခုနှင့် တူနေသည်။
လက်ဝဲဘက်တွင် ရှစ်ခွင်မှန် ၊ လက်ယာဘက်တွင် ကျန်ကျောင်ဓားကို ကိုင်ထားသည်။
ရှေးခေတ် နတ်ဘုရားတစ်ပါး ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသကဲ့သို့ပင်
မိစ္ဆာများကြားတွင် သွေးလမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖောက်ထွက်နိုင်ခဲ့သည်။
တစ်ဦးတည်းနဲ့ မိစ္ဆာတွေကို အနိုင်ယူနိုင်တဲ့ စွမ်းရည်
ပျက်စီးနေသော နတ်ဘုရားနယ်မြေတွင် သူသည် အလွန်ပင် ထင်ရှားနေသည်။
အန္တရာယ်ကြီးမားသော နေရာတွင် သူ၏ ရဲရင့်သော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသည်။
အလွန် ရဲရင့်လှသည်။
ဒုန်း
ဒုန်း
ပူပြင်းသော ဓားအလင်းရောင်များ အမှောင်ထုထဲတွင် ပျံ့နှံ့နေပြီး လီယန်ချူလက်ထဲတွင် မည်သည့်မိစ္ဆာမှ ခံနိုင်ရည် မရှိပေ
အားလုံး ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
ဤလောကဓါတ်တို့က အတင်းအကျပ် ဖယ်ရှားပစ်လိုက်သည်။
"လာခဲ့၊ ဒီလောက် အစွမ်းအစနဲ့ နတ်ဘုရားနယ်မြေမှာ နေရဲသေးတယ်ပေါ့ "
လီယန်ချူ ရယ်မောလိုက်သည်
မျက်ဝန်းတို့မှာ မာန်ပါနေသည်။
အရမ်းကို ရူးသွပ်လွန်းသည်။
ဇူဖူကွေ့မှာ ယခု စစ်သည်တော်တစ်ပါးကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော လီယန်ချူကို ကြည့်ပြီး အလွန်ပင် တုန်လှုပ်သွားသည်။
အလျှော့မပေး
သူတစ်ဦးတည်းနှင့် မိစ္ဆာအုပ်စုကို တားဆီးနိုင်ခဲ့သည်။
အခန်း (၁၉၄) - နတ်ဘုရား များလား
ထိုအခိုက်အတန့်၌
ဇူဖူကွေ့သည် မော်ရှန်းမှ တာအိုဆရာငယ် ဟုန်ပိုင်ဝေ ဖြစ်စေ၊ တာ့ရှန်းကော်ဘုရားကျောင်းမှ ကျဲ့ခုံး ဖြစ်စေ၊ မည်သူမျှ ထိုတာအိုဆရာငယ်နှင့် မယှဉ်နိုင်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။
"အရမ်းမိုက်တာပဲ "
"ယောက်ျားကောင်းတစ်ယောက်ဆိုရင် ဒီလိုမျိုးပဲ ဖြစ်သင့်တယ် "
"တာအိုဆရာ၊ ကျွန်တော် တစ်ဖက်တစ်လမ်းက ကူညီပေးမယ် "
ဇူဖူကွေ့၏ မျက်ဝန်း၌ တိုက်ပွဲဝင်လိုစိတ်များ တောက်လောင်လာပြီး အော်ဟစ်ကာ ပြေးထွက်သွားသည်။
သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ ရဲရင့်ပြတ်သားလှသည်။
သေခြင်းကိုပင် မကြောက်ရွံ့တော့ပေ
ခြေလှမ်းများမှာ ရှေ့သို့ တက်လှမ်းနေပြီး ရဲရင့်ပြတ်သားစွာဖြင့် မကြောက်မရွံ့ ဖြစ်နေသည်။
ဇူဖူကွေ့သည် မရည်ရွယ်ဘဲ တင်းရုံကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
သူ့စိတ်ထဲတွင် တင်းရုံမှာ စိတ်နှလုံးကို လှုပ်ရှားစေနိုင်လောက်အောင် လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ ယောက်ျားကောင်းတစ်ယောက်အနေဖြင့် ထိုသို့သော အလှပဂေးမျိုးကို လက်ထပ်သင့်သည်ဟု ယူဆထားသည်။
သို့သော်လည်း
ဇူဖူကွေ့အတွက် အနည်းငယ် စိတ်မကောင်းဖြစ်ရသည်မှာ တင်းရုံ၏ အာရုံစိုက်မှုအားလုံးမှာ လီယန်ချူဆီသို့သာ ရောက်ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။
ဇူဖူကွေ့ အော်ဟစ်လိုက်သောအခါ သူ၏ သတ္တိမှာ ပိုမိုကြီးမားလာသည်။
ခဏအကြာတွင်
ဇူဖူကွေ့မှာ အခြေအနေမဲ့စွာဖြင့် နန်းတော်ထဲသို့ ပြန်လည် ထွက်ပြေးလာရပြီး မောပန်းစွာ အသက်ရှူနေရကာ မျက်နှာမှာလည်း ဖြူဖျော့နေသည်။
"အမေရေးးးး"
"ဒါတွေက ဘာတွေလဲ ဒီလောက်တောင် ယုတ်မာရတာလား "
ဇူဖူကွေ့မှာ ကြောက်လန့်နေဆဲပင်။
သူသည် နန်းတော်အပြင်ဘက်တွင် တိုက်ခိုက်နေသော တာအိုဆရာငယ်၏ အရိပ်ကို ကြည့်ရင်း တံတွေးကို အနိုင်နိုင် မြိုချလိုက်ရသည်။
ဒီယန်ချူ တာအိုဆရာဆိုတာ တကယ်ကို ကြမ်းတာပဲ
လီယန်ချူသည် ဇူဖူကွေ့ကဲ တစ်ယောက် သွေးဆူကာ ကူညီရန် ပြေးထွက်လာခဲ့သည်ကို မသိရှိခဲ့ပေ။
သူ့မျက်လုံးထဲတွင်မူ မရေမတွက်နိုင်သော မိစ္ဆာများသာ ရှိနေသည်။
တွန့်လိမ်နေသော မျက်နှာများနှင့် အေးစက်ပြီး ထူးဆန်းသော ရုပ်တုများ
လီယန်ချူ၏ စိတ်ထဲတွင် မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ရွံရှာသည့်စိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
သန့်စင်သော ရွံရှာမှု
သွေးသားထဲမှ အရင်းခံလာသော ရန်ငြိုးတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။
နတ်ဘုရားနယ်မြေထဲသို့ မဝင်ရောက်မီက သူသည် ကိုယ်ခံပညာ လျှို့ဝှက်ချက်များကို အဆင့်မြင့်ကာ ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့်ထိ ရောက်အောင် လေ့ကျင့်ထားသဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် သွေးချီမှာ ပိုမို သန်မာလာခဲ့သည်။
နဂါးနှင့် ဆင်တို့၏ စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။
ထို့ပြင် အဖိုးတန်ဆေးမြစ်ကဲ့သို့သော ထူးခြားသည့် စပျစ်သီးများကြောင့် သွေးချီကိုယ်ခန္ဓာမှာ ပိုမို သန်မာလာသည်။
ယခုတွင် သူသည် အလွန်အားကောင်းသည့် အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်။
အစီရင်ဝတ်ရုံ၏ စွမ်းအားကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ အသုံးပြုနိုင်ပြီး၊ ယခင်ကကဲ့သို့ အချိန်ကြာမြင့်စွာ အသုံးပြုလျှင် ဝတ်ရုံ၏ တုန်ခါမှုကြောင့် ဒဏ်ရာရခြင်းမျိုး မရှိတော့ပေ။
ဒုန်း ဒုန်း ဒုန်း ဒုန်း ဒုန်း
မိစ္ဆာများမှာ တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် သူ၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးနေရသည်။
ဒုန်း
ကြီးမားသော အသံတစ်ခုနှင့်အတူ မြေကြီးများ တုန်ခါသွားသည်။
"ဝေါင်းးးး"
အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
စိတ်ကို တုန်လှုပ်စေသည်။
အမှောင်ထုထဲတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရာတစ်ခု ရောက်ရှိလာပြီ
ဒုန်း
ဒုန်း
မြေကြီး တုန်ခါသွားပြီး အမည်းရောင် အရိပ်ကြီးတစ်ခု အဝေးမှ လျင်မြန်စွာ ပြေးဝင်လာသည်။
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဆယ်ပေကျော်မျှ မြင့်မားနေသည်။
ခဏအတွင်းမှာပင် ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိလာတော့မည်။
ပြင်းထန်သော မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များက နန်းတော်ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။
မီးအိမ်မှာ တဖျပ်ဖျပ် ဖြစ်နေပြီး နန်းတော်၏ အလင်းရောင်မှာ ချက်ချင်းပင် ငြိမ်းသွားတော့မည့် အခြေအနေ ဖြစ်သည်။
ဒါတောင်မှ ထိုမိစ္ဆာ၏ အငွေ့အသက်မျှသာ ရှိသေးသည်။
လီယန်ချူသည် အလေးအနက်ထားလိုက်သည်။
ထိုမိစ္ဆာမျိုးမှာ သူ၏ လက်ရှိစွမ်းအားဖြင့် မယှဉ်နိုင်တော့ဘဲ မိုးကြိုးငါးပါးအဆောင် သို့မဟုတ် လင်ကွမ်းဖိတ်ခေါ် အဆောင်ကို အသုံးပြုရတော့မည် ဖြစ်သည်။
ဒါဟာ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။
လီယန်ချူသည် အာရုံခံနိုင်စွမ်း ကောင်းမွန်သဖြင့် ထိုမိစ္ဆာ၏ ပုံစံကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသည်။
ခန္ဓာကိုယ်မှာ အသားအရေ မရှိဘဲ ထူးဆန်းပြီး အေးစက်သော မျက်လုံးဖြူများဖြင့် လူနှင့်တူသလို မတူသလို ဖြစ်ကာ လောက၏ အဆိုးရွားဆုံး စိတ်ခံစားမှုများ စုဝေးနေသည့်အလား ဖြစ်သည်။
သူ့မျက်စိရှေ့က မိစ္ဆာတွေနဲ့ ရုပ်တုတွေ အကုန်ပေါင်းထားတာထက်တောင် ပိုကြောက်ဖို့ကောင်းသည်။
ကြည့်လိုက်ရုံနှင့်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စိတ်ထဲသို့ ကျရောက်သွားသလို ဖြစ်သည်။
စိတ်ထဲတွင် မကောင်းသော အကြံအစည်များ ပေါ်လာသည်။
လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အလင်းရောင်များ ပေါ်လာပြီး သူ့ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
သို့သော် နန်းတော်ထဲရှိ ဇူဖူကွေ့နှင့် တင်းရုံတို့မှာမူ မျက်ဝန်းတို့မှာ တောက်ပမှု မရှိတော့ဘဲ သတိလစ်သွားသည်။
ဘာမှ မသိတော့ဘဲ အပြင်ဘက်သို့ လမ်းလျှောက်ထွက်သွားကြသည်။
ကာကွယ်မှု ကင်းမဲ့နေသည်
မိစ္ဆာ၏ အစီအရင်ခံရသကဲ့သို့ပင်
"မနိုးလာသေးဘူးလားယ"
လီယန်ချူသည် တာအိုကျင့်စဉ်အတိုင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ထိုအခါမှ ဇူဖူကွေ့နှင့် တင်းရုံတို့ နှစ်ဦးစလုံး သတိပြန်ဝင်လာသည်။
သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်မှ ထိုင်းမှိုင်းသော အမူအရာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ထိတ်လန့်နေကြသည်။
"နန်းတော်ထဲမှာပဲ နေ အပြင်မထွက်ပါနဲ့ အသက်ရှူခြင်းကို ထိန်းချုပ်ပြီး အပြင်က မိစ္ဆာအငွေ့အသက်တွေကို မခံစားမိအောင် လုပ် "
လီယန်ချူက ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။
ထိုမျှ ထူးဆန်းသော ရန်သူမျိုးနှင့် နောက်တစ်ခေါက် တိုက်ပွဲဝင်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။
သူသည် လင်ကွမ်းဖိတ်ခေါ်အဆောင် ကို အသုံးပြုရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် သူ၏ နောက်ကျောမှ ပြင်းထန်သော အငွေ့အသက်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။
ရွှေရောင်အလင်းများ တောက်ပလာသည်။
လီယန်ချူသာမက ဇူဖူကွေ့နှင့် တင်းရုံတို့ပါ ထိုရွှေရောင်ကို အံ့ဩစွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။
အရင်က ဓားကိုင်ထားသော ကျန်းထင်ရှန်း နတ်ဘုရားရုပ်တုမှာ ရုတ်တရက် အသက်ဝင်လာသည်။
ခန္ဓာကိုယ်မှ ရွှေရောင်များ တောက်ပနေသည်။
၎င်းမှာ ခရမ်းရောင် တိမ်တိုက်များပေါ်တွင် နင်းထားသော နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်သည်။
"ဝေါင်းး"
ထို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရိပ်မှာ နန်းတော်၏ ပြောင်းလဲမှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။
မူလ ကျောက်ရုပ်တုမှာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
တာအိုဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော နတ်ဘုရားတစ်ပါးမှာ နန်းတော်ထဲမှ ပျံသန်းထွက်လာသည်။
လက်ထဲတွင် မက်မွန်သစ်သားဓား ကို ကိုင်ထားပြီး တိမ်တိုက်များပေါ်တွင် နင်းထားသည်။
"မိုက်ရိုင်းလိုက်တာ "
"မိစ္ဆာကောင် ငါ့ရဲ့ နယ်မြေကို ဘယ်လိုတောင် လာရောက် ကျူးကျော်ရဲတာလဲ "
ဤနတ်ဘုရား၏ အသံမှာ ကောင်းကင်အမိန့်နှင့် တူသည်။
ကိုးခုသော ကောင်းကင်ထက်တွင် မိုးခြိမ်းသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ကောင်းကင်မိုးကြိုး"
နတ်ဘုရားသည် လက်ဖြင့် အစီအရင် လုပ်ကာ ဓားကို ထိုးစိုက်လိုက်သည်။
ဒုန်း
ဒုန်း
ခရမ်းရောင် မိုးကြိုးများမှာ ကောင်းကင်ထက်မှ ကျရောက်လာသည်။
ထို အေးစက်သော မျက်လုံးဖြူများနှင့် ကြီးမားသော မိစ္ဆာမှာ မိုးကြိုးဒဏ်ကို ခံလိုက်ရသည်။
"ဝေါင်းးး"
သူ၏ ဟိန်းဟောက်သံမှာ မိုးကြိုးသံများအောက်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
နန်းတော်ထဲရှိ မိစ္ဆာများလည်း မိုးကြိုးဒဏ်ကို ခံလိုက်ရသည်။
မိုးကြိုးဆိုသည်မှာ လောက၏ သန့်စင်သော စွမ်းအားဖြစ်သည်။
မိစ္ဆာများကို နှိမ်နင်းရာတွင် အထူးကောင်းမွန်သည်။
လီယန်ချူတို့ သုံးဦးစလုံး၏ ရှေ့တွင် အဖြူရောင် လင်းသွားပြီး နားထဲတွင် မိုးခြိမ်းသံများ ကြားနေရသည်။
အသည်းနှလုံးပင် ကွဲမတတ် ဖြစ်ရသည်။
ရှေးဟောင်း မိုးကြိုးရေကန်ကြီး ပေါ်လာသကဲ့သို့ပင်။
လီယန်ချူသည် လေးကြိမ် အဆင့်မြင့်ထားသော မိုးကြိုးအဆောင်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး စိတ်ဓာတ်မှာလည်း ပြတ်သားသဖြင့် မိုးကြိုးကို မကြောက်ပေ။
သူသည် အခြားသူများထက် အရင်ဆုံး သတိပြန်ဝင်လာသည်။
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း မိုးကြိုးစွမ်းအားဖြင့် သန့်စင်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။
နန်းတော်ရှေ့ရှိ မိစ္ဆာများမှာ မိုးကြိုးဒဏ်ကြောင့် အကုန် သေဆုံးသွားသည်။
လီယန်ချူပင် အံ့ဩမိသည်။
"ဒါဟာ ကောင်းကင်ရဲ့ အာဏာပဲ "
လီယန်ချူက အံ့ဩစွာ ပြောသည်။
ဤမျှ ပြင်းထန်သော မိုးကြိုးကို သာမန် ကျင့်ကြံသူများ မပိုင်ဆိုင်နိုင်ပေ။
သူ အံ့ဩမိသည်။
ဒီနတ်ဘုရားက ဘယ်သူလဲ
ဒီနယ်မြေထဲက ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်လား
ချက်ချင်းပင် သူ၏ မျက်ဝန်းတို့မှာ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။
အဝေးမှ မိစ္ဆာမှာ အသက်ရှင်နေသေးသည်။
ဒါဟာ နတ်ဘုရား တကယ်ရောက်လာတာ မဟုတ်ဘဲ နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် ဖြစ်သည်။
လီယန်ချူ၏ အရှိန်အဝါကြောင့် နိုးထလာခြင်း ဖြစ်သည်။
မည်သို့ပင် ဖြစ်စေ သူသည် နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်သည်။
ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် ဖြစ်သော်လည်း အစွမ်းများ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။
နတ်ဘုရားသည် သူ မသိသော အစီအရင်ဖြင့် ဓားကို နောက်တစ်ကြိမ် ထိုးလိုက်သည်။
သူ့လက်ထဲမှ အလင်းရောင်တစ်ခု ထွက်သွားသည်။
၎င်းမှာ မက်မွန်သစ်သားဓားဖြစ်သည်။
မက်မွန်သစ်မှာ မိစ္ဆာများကို နှိမ်နင်းရာတွင် အသုံးပြုလေ့ရှိသော ပစ္စည်းဖြစ်သည်။
မိစ္ဆာများကို သတ်ဖြတ်ခြင်း
ဤနတ်ဘုရား၏ မက်မွန်သစ်သားဓားမှာ ပို၍ အစွမ်းထက်သည်။
ဓားတစ်ချက်နှင့်ပင် မိစ္ဆာ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ထွက်သွားသည်။
ဒုန်း
မိစ္ဆာမှာ အမည်းရောင် အငွေ့အသက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
လောကမှာ ပြန်လည် ကြည်လင်သွားသည်။
မိစ္ဆာများနှင့် ရုပ်တုများ အကုန် သတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရသည်။
မက်မွန်သစ်သားဓားမှာ နတ်ဘုရားလက်ထဲသို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။
နတ်ဘုရားသည် လီယန်ချူကို ခေါင်းညိတ်ပြပြီး သဘောကျဟန် ရှိသည်။
ညင်သာစွာ လက်ကို ဆန့်လိုက်သည်။
လီယန်ချူသည် ခေါင်းပေါ်သို့ လက်ကြီးတစ်ခုဖြင့် ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
ကြီးမားသော စွမ်းအားတစ်ခုက လီယန်ချူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ပြုစုပေးသည်။
နတ်ဘုရားက ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်ခြင်းဖြင့် အသက်ရှည်ခြင်းကို ပေးအပ်လိုက်သည်။
လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရွှေရောင်များ တောက်ပနေပြီး ခရမ်းရောင် တိမ်တိုက်များ တက်လာသည်။