ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းနဲ့ တကယ်ကိုထိုက်တန်ပါပေတယ်

မိုချန်ခန့်မှန်းသည်မှာ မှန်ကန်ပေသည်။ အောက်အင်မော်တယ်လောက၏ တက်လှမ်းခြင်းစစ်ပွဲဆိုသည်မှာ ရွှေအင်မော်တယ်များနှင့် မြင့်မြတ်အင်မော်တယ်များအကြား တိုက်ခိုက်ကြသော သာမန်ပွဲလေးမျှသာဖြစ်ပြီး အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်အဆင့်ရှိသူများ အာရုံစိုက်ရန်မထိုက်တန်ချေ။

သို့သော် တင့်ထျန်းမြို့၏ ထိုးတက်လာမှုမှာ ရုတ်တရက်ဆန်လွန်း၏။ ပြီးခဲ့သောအနှစ် ၉၀ လုံးလုံး အဆင့်သန်းနှင့်ချီသောနေရာတွင်ရှိနေပြီး မည်သူမျှသတိမထားမိခဲ့သော်လည်း အဆုံးသတ်ကာနီးရက်ပိုင်းလေးအတွင်းမှာပင် ထိပ်ဆုံး ၁၀ နေရာသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးဝင်လာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ အင်အားစုဆောင်းပြီးမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာခြင်းဟု ယူဆ၍ရသော်လည်း နောက်ဆုံးနှစ်ရက်အတွင်း အဆင့် ၈ မှ အဆင့် ၁ သို့ ရောက်သွားခြင်းမှာ လုံးဝရှင်းပြ၍မရသောကိစ္စပင်။

နှစ်ရက်အတွင်း တိုက်ပွဲပေါင်းများစွာတိုက်ခဲ့သော်လည်း အထိအခိုက်အကျဆုံးမရှိသလော။ အနားယူရန်နှင့် အားပြန်ဖြည့်ရန် မလိုဘူးလား။ အထက်အင်မော်တယ်လောကမှ ကျိုယန်အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်သည် တက်လှမ်းခြင်းစာရင်းရှိ ထိုထူးခြားချက်ကို ပထမဆုံးသတိပြုမိသူဖြစ်ပြီး လျှို့ဝှက်စုံစမ်းရန် လူလွှတ်ခဲ့ပြီး ဤစုံစမ်းမှုမှတစ်ဆင့် ပိုမိုတုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ အတွင်းသတင်းများကိုသိခဲ့ရသည်။

ထိုမြို့၏မြို့စားမင်းသည် ဒုတိယပွဲစဉ်တွင် လူပေါင်း ၃၀,၀၀၀ နီးပါးကို ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် အမြစ်ပြတ်သုတ်သင်နိုင်စွမ်းရှိသည်။ သူ၏တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားမှာ အောက်အင်မော်တယ်လောက၏ ကန့်သတ်ချက်များကို ကျော်လွန်နေ၏။ ဤမျှစွမ်းအားရှိသူမှာ စစ်ပွဲမတိုင်ခင်ကတည်းက နာမည်ကြီးနေသင့်သော်လည်း ကျန်းချန်ဟူသောအမည်ကို မည်သူမျှမကြားဖူးကြ။ အောက်လောကမှ ရွှေအင်မော်တယ်များကမူ သူသည် တောထွက်နေသောမိစ္ဆာအိုကြီးတစ်ဦးဟုထင်ကြသော်လည်း ကျိုယန်အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်မှာ ထိုသို့မတွေးပေ။

သူသည် အောက်လောကရှိ နယ်မြေပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်မှ တက်လှမ်းလာသူများကို နှိပ်ကွပ်ရန်စီစဉ်ခဲ့သော ရတနာကိုးပါးဝင်္ကပါနှင့် ရတနာပုလင်းထောင်ချောက်တို့တွင် ကိုယ်တိုင်ပါဝင်ခဲ့သူဖြစ်ရာ သူပထမဆုံး စဉ်းစားမိသည်မှာ ဤသူများသည် အောက်လောကမှတက်လှမ်းလာသူများ ဖြစ်နိုင်သည်ဟူ၍ပင်။

အထူးသဖြင့် နှစ်ပေါင်းသန်းနှင့်ချီ၍ဖိနှိပ်ခံထားရသော ပထမဆုံးအသုတ်လူများမှာ မည်မျှအထိပါရမီထူးချွန်မည်ကို ခန့်မှန်းကြည့်နိုင်သည်။ ဤကဲ့သို့သောလူများကို အမြန်ဆုံးမသုတ်သင်ပါက အင်မော်တယ်လောက၏တည်ဆောက်ပုံ ပြောင်းလဲသွားပေလိမ့်မည်။

စစ်ပွဲအတွင်း၌ အထက်လောကရှိ မည်သူမျှ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်၍မရသဖြင့် သူသည် တင့်ထျန်းမြို့ကို လျှို့ဝှက်စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ၎င်းတို့ အလယ်အင်မော်တယ်လောကသို့ ရောက်ရှိလာသည်နှင့် သူချက်ချင်းလှုပ်ရှားလေ၏။ လက်အောက်ခံ အင်မော်တယ်ဘုရင်များ သို့မဟုတ် အင်မော်တယ်အရှင်သခင်များကိုမလွှတ်ဘဲ အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်ကိုယ်တိုင် ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။

အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်တစ်ဦးက မြင့်မြတ်အင်မော်တယ်နှင့် ကောင်းကင်အင်မော်တယ် အုပ်စုလေးကို ကိုင်တွယ်ရန် ကိုယ်တိုင်လာခြင်းမှာ လွန်လွန်းသည်ဟုထင်ရသော်လည်း ဧကရာဇ်အဆင့်အထိ ကျင့်ကြံနိုင်သူများမှာ လူမိုက်များမဟုတ်ကြ။

ကျိုယန်အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်သည် အချက်တစ်ချက်ကို ကောင်းစွာနားလည်ထားသည်။ အောက်လောကမှတက်လှမ်းလာသော ပါရမီရှင်များသည် အလွန်ထူးခြားသော ကံတရားကိုပိုင်ဆိုင်ထားကြပြီး မယုံကြည်နိုင်စရာနည်းလမ်းများဖြင့် အကျပ်အတည်းများမှ လွတ်မြောက်သွားတတ်၏။ သူကိုယ်တိုင်သည်လည်း လွန်ခဲ့သောနှစ်ပေါင်းသန်းတစ်ထောင်ကျော်က အောက်လောကမှတက်လှမ်းလာသူတစ်ဦးဖြစ်ခဲ့သည်မဟုတ်ပါလား။

အင်မော်တယ်ဘုရင် သို့မဟုတ် အင်မော်တယ်အရှင်သခင်များကိုလွှတ်လိုက်ပါက ဘေးကင်းမည်ဟုထင်ရသော်လည်း ၎င်းတို့သည် ရန်သူ၏ကံတရားကြောင့် တိုက်ခိုက်ခံရပြီး နောက်ဆုံးတွင် ရန်သူ့အတွက် အတွေ့အကြုံတိုးပေးမည့်ပစ္စည်းများသာ ဖြစ်သွားတတ်သည်။ ဤကဲ့သို့သောကံတရားကို နှိပ်ကွပ်ရန်အတွက် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်ကိုယ်တိုင်လာမှသာ သဘာဝလွန်မှော်စွမ်းအားများဖြင့် အတင်းအဓမ္မဖိနှိပ်သတ်ဖြတ်နိုင်မည်။

ရောက်ရှိလာပြီးနောက်တွင် ကွေ့ချန်း၊ ရွှီယွမ်နှင့် အခြားသူများ၏ စကားဝိုင်းကို သူကြားလိုက်ရသည်။ မူလက ကျန်းချန်တစ်ဦးတည်းသာ တက်လှမ်းလာသူဟုထင်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ရှိသမျှ လူတစ်သိန်းနှစ်သောင်းလုံးမှာ တက်လှမ်းလာသူများဖြစ်ကြောင်းသိလိုက်ရသဖြင့် တုန်လှုပ်သွား၏။

ဤလူစုမှာ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်နိမ့်သော်လည်း ကျိုယန်အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်သည် အခြားဧကရာဇ်များကိုပါခေါ်ယူကာ ဝိုင်းဝန်းသတ်ဖြတ်ချင်စိတ်ပင် ပေါ်လာတော့သည်။ စည်းမျဉ်းများပြန်လည်စတင်ပြီး ဆယ်နှစ်အတွင်းမှာပင် ဤမျှများပြားသော မြင့်မြတ်အင်မော်တယ်များထွက်ပေါ်လာခြင်းမှာ အလွန်ကြောက်စရာကောင်း၏။ ယခုသာ မသိလိုက်ပါက နောက်ထပ်နှစ်သန်းတစ်ရာကြာလျှင် ဤလူစုထဲမှ အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ ထွက်ပေါ်လာပေလိမ့်မည်။

“ဒါကို မင်းတို့ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ”

“အတူတူတက်လှမ်းလာပြီး ဒီလောက်အထိ အလျင်အမြန်တိုးတက်လာတာ...”

၎င်းမှာ ကြီးမားသောအခွင့်အရေးတစ်ခုကြောင့်သာဖြစ်ရမည်ဟု သူယူဆလိုက်သည်။ အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်တစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း လောဘစိတ်အနည်းငယ် ဖြစ်ပေါ်လာ၏။ သူသည် ဖိနှိပ်မှုကို အနည်းငယ်လျှော့ချပေးလိုက်သဖြင့် လူတစ်သိန်းနှစ်သောင်းမှာ အသက်ရှူနိုင်ရုံမျှ လွတ်လပ်သွားသည်။

“ငါ့ကိုအညံ့ခံကြ။ မင်းတို့ရဲ့ အင်မော်တယ်ဝိညာဉ်ပေါ်မှာ ကျွန်ပြုတံဆိပ်ရိုက်နှိပ်ပြီး ငါ့အပေါ်သစ္စာစောင့်သိကြမယ်ဆိုရင်... မင်းတို့ကို အသက်ချမ်းသာခွင့်ပေးမယ်”

“နောင်မှာ ဒီဧကရာဇ်က မင်းတို့ကိုကျင့်ကြံခွင့်ပေးဦးမှာပါ”

ဤလူစုကိုကျွန်ပြုနိုင်ပါက သူ၏အင်အားစုအလွန်ကြီးမားလာမည်ဖြစ်ပြီး သတ်လိုက်ရသည်ထက် ပိုအကျိုးရှိပေလိမ့်မည်။ ဝိညာဉ်ကိုစစ်ဆေးခြင်းနှင့် သတ်ဖြတ်ခြင်းမှာလွယ်ကူသော်လည်း ကျွန်ပြုတံဆိပ်ရိုက်နှိပ်ခြင်းမှာ လက်ခံသူ၏သဘောတူညီမှုလိုအပ်သည်။

ကွေ့ချန်း၊ ရွှီယွမ်နှင့် အခြားသူများမှာ လုံးဝတုန်လှုပ်သွား၏။ ရန်သူမှာ အလွန်အင်အားကြီးလွန်းနေသည်...

အင်မော်တယ်အရှင်သခင်လာလျှင်ပင် အသည်းအသန်ပြန်လည်တိုက်ခိုက်နိုင်သော်လည်း အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်နှင့်ဆိုလျှင်မူ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း လုံးဝမရှိ။

သို့သော် လူတိုင်းက အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်၏ကမ်းလှမ်းမှုကို ငြင်းပယ်ကြ၏။ ကွေ့ချန်းက အေးစက်စွာဆိုလိုက်သည်။

“ငါတို့ဓားကျင့်ကြံသူတွေက အကောင်းအတိုင်းရှိနေတဲ့ အုတ်ကြွပ်ပြားဖြစ်မယ့်အစား ကြေမွသွားတဲ့ကျောက်စိမ်းပဲ အဖြစ်ခံမယ်”

ရွှီယွမ်က လှောင်ပြုံးပြုံးလျက်...

“ငါတို့နတ်ဆိုးကျင့်ကြံသူတွေက စည်းကမ်းမရှိဘူးဆိုပေမဲ့ သူများရဲ့ကျွန်အဖြစ်တော့ ဘယ်တော့မှအစေခံမှာမဟုတ်ဘူး”

ရွှေနဂါးမင်းမှာလည်း နဂါးခေါင်းကိုမနည်းမော့ကာ သူ၏သဘောထားကိုပြသလိုက်သည်။ ပိချန်းကမူ ဒေါသတကြီးအော်ဟစ်လေ၏။

“သတ်ချင်ရင် သတ်လိုက်စမ်း... ငါတို့ ဟင်းလင်းပြင်မျိုးနွယ်က မင်းလိုကောင်ကို အညံ့ခံဖို့ မထိုက်တန်ဘူး”

ထိုစကားများအဆုံးတွင် လူတိုင်းကတညီတညွတ်တည်း တုံ့ပြန်လိုက်ကြသည်။

“ဟုတ်တယ်... အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်ဖြစ်နေတော့ရော ဘာဖြစ်လဲ”

“လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်သန်းပေါင်းများစွာက မင်းလည်းငါတို့လိုပဲ အဆင့်နိမ့်အင်မော်တယ်တစ်ယောက်ဖြစ်ခဲ့တာပဲ။ မင်းကဘာမို့လို့လဲ”

“သွားစမ်း... ငါတို့ရှေ့မှာလာပြီး ဟန်မလုပ်နဲ့”

လူတစ်သိန်းနှစ်သောင်းလုံးတွင် အညံ့ခံသူတစ်ဦးမျှမရှိ။ ကျိုယန်အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်မှာမူ ဒေါသမထွက်ပေ... သူ၏သက်တမ်းအရ စိတ်ခံစားချက် လှုပ်ရှားမှုမရှိသလောက် ဖြစ်နေလေပြီ။ သို့သော် ဤလူစု၏ရွေးချယ်မှုမှာ သူ၏သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို ပိုမိုခိုင်မာသွားစေသည်။ ၎င်းတို့သည် အထက်လောကသားများနှင့်မတူဘဲ နယ်မြေတစ်ခုကိုဦးဆောင်ခဲ့သူများဖြစ်ကြသဖြင့် မည်သူ့ကိုမျှ ၎င်းတို့ထက်သာလွန်သည်ဟု မယူဆကြ။ ခေါင်းငုံ့ခံရန်ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ကျွန်ခံရန်မှာမူ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပေ။

ကျိုယန်အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်သည် သူ၏လက်ကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ စည်းမျဉ်းကြိုးကွင်းများ ပိုမိုတင်းကျပ်သွားတော့သည်။

“မင်းတို့အားလုံးက...”

သူစကားမဆုံးခင်မှာပင် ကြားဖြတ်နှောင့်ယှက်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

“ဒီလောက်ကြာနေတာတောင် မင်းကဘယ်သူလဲဆိုတာ ငါခုထိမသိသေးဘူး”

စည်းမျဉ်းကြိုးကွင်းများမှာ ရှိနေဆဲဖြစ်သော်လည်း မယုံကြည်နိုင်စရာကောင်းလောက်အောင် ဟာကွက်တစ်ခုပေါ်လာသည်။ ကောင်းကင်ယံကိုတုန်လှုပ်စေလောက်သော ချောမောသည့်လူငယ်တစ်ဦးသည် ဧကရာဇ်၏ရှေ့တည့်တည့်တွင် လာရောက်ရပ်တန့်လိုက်၏။

၎င်းမှာ အစ်ကိုကြီးချန်မှတစ်ပါးအခြားမရှိ...

ကျိုယန်အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် အံ့ဩသွားသည်။ အင်မော်တယ်ဘုရင်တစ်ဦးပင် ဤစည်းမျဉ်းကြိုးကွင်းများမှ မလွတ်မြောက်နိုင်ချေ။ ဤသူမှာ ရွှေအင်မော်တယ်အဆင့်သာရှိပါလျက်နှင့် မည်သို့လွတ်မြောက်လာခဲ့သနည်း။

“ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်း”

“ဟားဟား... ငါတို့ညီအစ်ကိုကတော့ တကယ်ကိုမတူဘူးပဲ”

“ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းနဲ့ တကယ်ကိုထိုက်တန်ပါပေတယ်၊ တကယ့်ကို ထူးခြားတဲ့သူပဲ...”

လူတိုင်းမှာ အံ့ဩဝမ်းသာဖြစ်သွားကြသည်။ အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်၏နည်းလမ်းကိုပင် ခုခံနိုင်သည်မှာ အလွန်ထူးခြားဆန်းပြားလွန်း၏။ အခြားသူသာဆိုလျှင် မျှော်လင့်ချက်မရှိသလောက်ဖြစ်သော်လည်း ထူးခြားဆန်းပြားမှုများကို အကြိမ်ကြိမ်ပြုလုပ်ခဲ့သော ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းဖြစ်နေသဖြင့် လူတိုင်း၏နှလုံးသားထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်အလင်းရောင် ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာတော့သည်...