အခန်း (၁၁၀၁-၁၁၀၂)

အခန်း (၁၁၀၁) မသေမျိုးဘုရင် အဆင့်အတန်း

ချောင်ဖုန်းဒေသ၊ လုံမျိုးနွယ်စု ပျက်စီးသွားပြီးနောက်မှာတော့ ဒီနေရာဟာ ကောင်းကင်ဓားဌာန ရဲ့ အခြေစိုက်စခန်းတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။

လီချန်စန်း ကတော့ ဒီနေရာရဲ့ အုပ်ချုပ်သူဖြစ်ပြီး လုချင်းရှု ရဲ့ စကားပြောခွင့်ဟာ သူ့ထက် တစ်ဆင့် နိမ့်ပါတယ်။

လီချန်စန်းဟာ အဓိကနေရာမှာ ထိုင်နေပြီး သူ့ရှေ့မှာ ဒူးထောက်ကာ ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုကြွေးနေတဲ့ ချန်ကျော့ကျူ ကို ကြည့်ရင်း မျက်နှာထားက အတော်လေး အေးစက်နေပါတယ်။

လုချင်းရှု ရဲ့ မျက်နှာကလည်း မည်းမှောင်နေပြီး ချန်ကျော့ကျူ ရဲ့ စကားအရ ဖန့်ချန်က လုံယွမ် မှာ ပေါ်လာတယ်ဆိုတာကို ကြားတော့ ဓားကို ဆွဲပြီး ချက်ချင်း သွားသတ်ချင်စိတ်ကို မနည်း ထိန်းထားရပါတယ်။

ချန်ချင်းထိုက် တို့ တစ်သိုက်ဟာ ဖန့်ချန် ခေါ်လာတဲ့ မျက်နှာစိမ်း လွတ်လပ်သောမသေမျိုး အုပ်စုရဲ့ လက်ချက်နဲ့ သေဆုံးသွားတယ်ဆိုတာကို သိလိုက်ရတဲ့အခါမှာတော့ သူ နောက်ဆုတ်သွားပါတယ်။

"ရွှီဟဲ ကလည်း အဆင့် ၁ လွတ်လပ်သောမသေမျိုးပဲ၊ သူ့ကျင့်စဉ်က ငါနဲ့ အတူတူပဲကို၊ သူတောင် ဝိုင်းတိုက်ခံရလို့ သေသွားတယ်ဆိုတော့ ဖန့်မျိုးနွယ် မျိုးမစစ်က ဘာအစွမ်းတွေရှိလို့ ဒီလောက်များတဲ့ လွတ်လပ်သောမသေမျိုးတွေကို ခိုင်းစေနိုင်ရတာလဲ "

"ဒါကို ထားဦး၊ ငါတို့ ချန်ချန်လုံ ကို လုပ်ကြံမယ့်ကိစ္စကို သူက ဘယ်လိုလုပ် သိနေတာလဲ ယွင်တိန့် ပေးထားတဲ့ စာရင်းကို မင်း တခြားဘယ်သူ့ကို ပြောပြသေးလဲ"

လုချင်းရှု က လီချန်စန်း ကို ကြည့်ပြီး စစ်မေးသလို မျက်လုံးမျိုးနဲ့ ကြည့်လိုက်ပါတယ်။

"မင်း ငါ့ကို ဘာလို့ ကြည့်နေတာလဲ "

လီချန်စန်း က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်တယ်

"ဒီကိစ္စကို ငါ သိမယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား ငါ သိတာကတော့ ဒီကောင်လေးက အရင်က ကံကောင်းလို့ ထူးခြားသူ တွေရဲ့ မျက်စိကျခြင်းကို ခံခဲ့ရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ လောကကြီးမှာ ထူးခြားသူ တွေရဲ့ မျက်စိကျခြင်း ခံရတဲ့သူတွေ အများကြီးပဲ၊ ဘယ်လို အမွေအနှစ်ကို ရခဲ့သလဲဆိုတာကတော့ ဘယ်သူမှ အတပ်မပြောနိုင်ဘူး "

"ထူးခြားသူ... ထူးခြားသူ... ဆရာနဲ့ မင်းတို့တွေက ဘာလို့ အဲဒီ ထူးခြားသူတွေကို ဒီလောက်အထိ ကြောက်နေကြတာလဲ ငါ့ကို နားမလည်နိုင်ဘူး "

လုချင်းရှု ရဲ့ မျက်နှာက အတော်လေး ဆိုးဝါးနေပါတယ်၊ အကယ်၍ အရင်က လီဝူဝမ့် သာ မြေဝက်ဝံဂြိုဟ် က ထူးခြားသူကို မကြောက်ခဲ့ရင် သူ ဘာလို့ အဲဒီလို အရှက်တကွဲ အကျိုးနည်းဖြစ်ပြီး သာမန်လူတွေရဲ့ အညစ်အကြေးတွေကို သောက်ခဲ့ရပါ့မလဲ

ဒီအရှက်ရမှုဟာ အမှတ်အသားတစ်ခုလို ဖြစ်နေခဲ့ပါပြီ၊ အဲဒီအချိန်က ရှိနေခဲ့တဲ့ ဓားကျင့်ကြံသူတွေ သက်ရှိထင်ရှား ရှိနေသရွေ့ ဒီအမည်းစက်က ဘယ်တော့မှ ဆေးကြောလို့ ရမှာမဟုတ်ပါဘူး

"ဦးလေးလီ... ကျွန်တော့်ရဲ့ ချန်မျိုးနွယ်စုအတွက် သေချာပေါက် ဆုံးဖြတ်ပေးပါဦး ကျွန်တော့်အဖေက သိပ်ကို သနားဖို့ကောင်းအောင် သေသွားရတာပါ"

ချန်ကျော့ကျူ က ငိုယိုပြီး တိုင်တည်ပါတယ်။

"သိပြီ မင်း အရင် ဆင်းသွားတော့ ဒီကိစ္စကို မင်းတို့ ချန်မျိုးနွယ်စုအတွက် ငါ ရှင်းပြချက်တစ်ခု ပေးပါ့မယ် "

လီချန်ရှန်း က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပါတယ်။

ချန်ကျော့ကျူ ထွက်သွားပြီးနောက်မှာတော့ လုချင်းရှု က အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး

"ဒီရှင်းပြချက်ကို မင်း ဘယ်လိုပေးဖို့ စိတ်ကူးထားလဲ ငါတို့ ကောင်းကင်ဓားဌာန မှာ အခု လူအင်အား မလုံလောက်ဘူး၊ မင်းနဲ့ ငါ ပူးပေါင်းပြီး နောက်ထပ် နှစ်ယောက်လောက် ထပ်ခေါ်မှသာ ရာနှုန်းပြည့် အောင်မြင်ဖို့ သေချာမှာ "

"ချန်မျိုးနွယ်စုက လွတ်လပ်သောမသေမျိုး တစ်ပါး ဆုံးရှုံးသွားတယ်ဆိုတော့ အဲဒီ ချန်မျိုးနွယ် ဘိုးဘေးက ဒီအတိုင်း ငြိမ်နေမှာ မဟုတ်ဘူး အခု ကောင်းကင်ဓားဌာန က ဒီဒေသမှာ အခြေခိုင်ဖို့ဆိုရင် ဒီလို မိသားစုငယ်လေးတွေ၊ ဂိုဏ်းငယ်လေးတွေရဲ့ ထောက်ခံမှုက လိုအပ်သေးတယ် "

"မင်း ယွန်းလူမြို့ ကို တစ်ခေါက် သွားလိုက်ရင် ရပြီ"

လီချန်စန်း က အေးအေးဆေးဆေး ပြောပါတယ်။

"မင်း ကျောက်ယွင်လူ ကို လက်စွမ်းပြခိုင်းချင်တာလား ဒါလည်း နည်းလမ်းကောင်းတစ်ခုပဲ "

လုချင်းရှု ရဲ့ မျက်လုံးတွေ လှုပ်ခတ်သွားတယ်

"ဒါပေမဲ့ အဲဒီလိုဆိုရင် အဲဒီကောင်လေးကိုယ်ပေါ်က ဝိညာဉ်ရတနာ ကတော့..."

"အဲဒီ ဝိညာဉ်ရတနာကို မက်မောနေတုန်းလား အဲဒါက ရွှင်ကော်ကျူး ဆီကို ပြန်ရောက်သွားတာ ကြာလှပြီ "

လီချန်ရှန်း က ရယ်မောရင်း ပြောပါတယ်။

လုချင်းရှု ရဲ့ မျက်နှာထား အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် ဘာမှမပြောဘဲ လှည့်ထွက်သွားပါတော့တယ်။

"ဒါတွေအားလုံးက အစပဲ ရှိသေးတာလား"

လီချန်စန်း က ချန်ကျော့ကျူ ပြောပြခဲ့တဲ့ စကားတွေကို တိုးတိုးလေး ရေရွတ်နေမိပါတယ်။

...

ဖန့်ချန်ဟာ စုန်းမောက်ထျန်း ပေးထားတဲ့ လိပ်စာအတိုင်း ရောက်လာခဲ့ပြီး၊ အစီရင် အလွှာလွှာကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက်မှာတော့ တကယ်ပဲ မြေအောက်နန်းတော်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။

ဒီမြေအောက်နန်းတော်ထဲမှာ ဝိညာဉ်ပင် တွေ အတော်များများ စိုက်ထားပြီး၊ မြေအောက်ကနေ ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေ တရိပ်ရိပ် တက်လာတာကြောင့် အောက်မှာ ဝိညာဉ်ကြော တစ်ခု ရှိနေမှာ သေချာပါတယ်။

အကယ်၍ အပြင်က အစီရင်တွေကသာ ဒီက အရှိန်အဝါတွေကို ပိတ်မထားရင် ဒီဝိညာဉ်ကြော တစ်ခုတည်းနဲ့တင် ကျင့်ကြံသူ အမြောက်အမြားကို ဆွဲဆောင်နိုင်မှာပါ။

ဒါဟာ စုန်းမိသားစုရဲ့ နောက်ဆုံးအစီအစဉ်တွေထဲက တစ်ခု ဖြစ်ပုံရပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဓိက အစီအစဉ်တော့ မဟုတ်လောက်သေးပါဘူး၊ ဖန့်ချန်ဟာ ဒီမြေအောက်နန်းတော်ထဲမှာ အလယ်လတ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးသောင်း၊ အဆင့်မြင့်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ရာ နဲ့ မသေမျိုးကျောက်တုံး သုံးတုံးကိုပဲ ရှာတွေ့ခဲ့ပါတယ်။

ဟို ဝိညာဉ်ပင်တွေကလည်း မရင့်ကျက်သေးတာကို ကြည့်ရင် ဒီမြေအောက်နန်းတော်ဟာ မကြာသေးခင် နှစ်တွေအတွင်းကမှ စုန်းမိသားစု အန္တရာယ်ကြုံလာရင် ဆုတ်ခွာဖို့ လမ်းစတစ်ခုအနေနဲ့ ပြင်ဆင်ထားတာ ဖြစ်မှာပါ။

"ဒီနေရာက တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံဖို့အတွက် နေရာကောင်းတစ်ခုပဲ "

ဖန့်ချန် စိတ်ထဲက ရည်ရွယ်လိုက်တာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် မူလနေရာကနေ ပျောက်ကွယ်သွားပါတယ်။

သူ ပြန်ပေါ်လာတဲ့အခါမှာတော့ ဝမ်ချုံစန်း ချန်ထားခဲ့တဲ့ ဘူးသီးခြောက်လေးကို ထုတ်ပြီး ခါလိုက်တဲ့အခါ လူရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။

ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး

"မင်းက ရွှမ်ယန်လေးဆင့်ခန္ဓာ ကို ရထားတာဆိုတော့ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံဖို့ နေရာတစ်ခု လိုတယ်၊ ဒီနေရာက ဘယ်လိုလဲ "

"ဒီနေရာ မဆိုးဘူး၊ အပြင်မှာ အစီရင်တွေ ရှိသလို အတွင်းမှာလည်း ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေ ပြည့်နေတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ငါ ဟိုခေါင်းတလား လိုအပ်တယ်"

တစ်ဖက်လူက ပြုံးပြီး ပြောလိုက်တယ်

"ငါတို့တွေက ကိုယ့်ဘာကိုယ် စကားပြန်ပြောနေရသလိုပဲလို့ ခံစားနေရတယ်၊ နောင်ကျရင်... စကားနည်းနည်းပဲ ပြောကြရအောင် "

သူတို့တွေက စိတ်ချင်း ဆက်သွယ်နေတာဖြစ်လို့ စကားပြောနေရတာက တကယ်ပဲ ကိုယ့်ဘာကိုယ် ပြောနေသလို ဖြစ်နေပြီး အတော်လေး ထူးဆန်းနေပါတယ်။

"ကောင်းပြီလေ"

ဖန့်ချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပါတယ်။

သူက အဲဒီခေါင်းတလားကို ထုတ်ပြီး ဖွင့်လိုက်တဲ့အခါ ရွှမ်ဖျင့် လေးက အထဲမှာ အိပ်လို့ကောင်းနေတာကို တွေ့ရပါတယ်။

ရွှမ်ဖျင့်လေး ဟာ အနှိုးခံလိုက်ရတဲ့အတွက် အနည်းငယ် စိတ်မကျေနပ်ပေမဲ့ လိမ္မာပါးနပ်စွာနဲ့ပဲ ဖန့်ချန်ရဲ့ ကိုယ်ပေါ်ကို ပြန်တက်လာပြီး ခေါင်းတလားကို ဖယ်ပေးလိုက်ပါတယ်။

ဖန့်ချန်က သူ့အတွက် ကျင့်ကြံရာမှာ အထောက်အကူဖြစ်အောင် အဆင်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တချို့ကို ချန်ထားပေးခဲ့ပြီး ယင်လောကကနေတစ်ဆင့် ထွက်ခွာခဲ့ပါတယ်။

နောက်ပိုင်းရက်တွေမှာ သူ နေရာအတော်များများကို သွားခဲ့ပြီး သူ့ရဲ့ တခြားသော ဝိညာဉ်ခွဲ တွေကို အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ မျှဝေပေးခဲ့ပါတယ်။

ဒီဝိညာဉ်ခွဲတွေက သူ့ရဲ့ မူလခန္ဓာကိုယ်လိုမျိုး ဝိညာဉ်စွမ်းအားကိုပဲ သုံးပြီး ကျင့်ကြံလို့မရတာကြောင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ လိုအပ်ပါတယ်။

ဝိညာဉ်ခွဲ တစ်ခုချင်းစီဟာ အဆင့်မြင့်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဆယ်တုံးကျော်စီ ရရှိခဲ့ကြပါတယ် ဝိညာဉ်ခွဲဖြာအဆင့် အတွက်ဆိုရင် ဒါက လုံလောက်ရုံတင်မကဘဲ အများကြီး ပိုလျှံနေပါသေးတယ်။

အဲဒီထဲက ဝိညာဉ်ခွဲတစ်ခုကတော့ ဟန်ရွှေနတ်မီးလျှံ ကို စုပ်ယူနေပါတယ်၊ အဲဒီနတ်မီးလျှံကို စုပ်ယူအောင်မြင်သွားရင် မဟာကောင်းကင် အခန်းကဏ္ဍရဲ့ ပထမဆုံးအဆင့်ကို လှမ်းတက်နိုင်မှာပါ။

ဖန့်ချန်အနေနဲ့ ဘယ်လို ပြောင်းလဲမှုတွေ ဖြစ်လာမလဲဆိုတာ မသိသေးတဲ့အတွက် အောင်မြင်မယ့်နေ့ကိုပဲ စောင့်ကြည့်ရမှာပါ။

ဒါတွေအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် ဖန့်ချန်ဟာ ကျုံးကျိုး ကို ပြန်လာခဲ့ပါတယ်၊ ပြန်ရောက်ရောက်ချင်းမှာပဲ သတင်းတစ်ခု ရလိုက်တာက

ဝမ်ကျိလုံ ဘေးဒုက္ခကို အောင်မြင်စွာ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီး မသေမျိုးဘုရင် အဆင့်သို့ တက်လှမ်းသွားနိုင်ခဲ့ပါပြီ။

ဟင်လင်းပြင်ထာဝရဓားဂိုဏ်း မှာ မသေမျိုးဘုရင် အဆင့်ရှိတဲ့ ဓားကျင့်ကြံသူ တစ်ပါး ပြန်လည်ရှိလာပြီဖြစ်တဲ့အတွက် အရပ်မျက်နှာအသီးသီးက လာရောက် ဂုဏ်ပြုကြမှာဖြစ်လို့ ဂုဏ်ပြုပွဲတစ်ခု ကျင်းပရမှာပါ။

ဖန့်ချန်ဟာ ဓားဦးဆောင်သူ ဖြစ်တဲ့အတွက် သေချာပေါက် တက်ရောက်ရမှာဖြစ်လို့ တောရိုင်းကျောင်းနဲ့ တာအိုသုံးထောင်ဂိုဏ်း တို့ဆီကို သူ့ကိုရှာဖို့ သတင်းတွေ ပေးပို့ထားကြပါတယ်။

ဟင်လင်းပြင်ထာဝရဓားဂိုဏ်း၊ ဂိုဏ်းချုပ်ခန်းမ။

ဝမ်ချုံစန်း က လက်ကို နောက်ပစ်ပြီး ရပ်နေပါတယ်၊ သူ့နောက်မှာတော့ ကျန်းလင် အပါအဝင် တောင်ထိပ်အသီးသီးက တောင်ထိပ်သခင်တွေ ရပ်နေကြပါတယ်။

လူတိုင်းရဲ့ မျက်နှာမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုတွေ ရှိနေကြပါတယ်၊ ဝမ်ကျိလုံ အောင်မြင်စွာ အဆင့်တက်နိုင်ခဲ့လို့ ဓားဂိုဏ်းမှာ မသေမျိုးဘုရင် ပြန်ရှိလာပြီဖြစ်တဲ့အတွက် ခက်ခဲနေတဲ့ အခြေအနေတွေဟာ ချက်ချင်းဆိုသလို ပြောင်းလဲသွားပါပြီ။

"ပိုင်ချင်းမင် ဒီတစ်ခါ ချောင်ဖုန်းဒေသမှာ ဒုက္ခရောက်ခဲ့တာက လီချန်စန်း နဲ့ မကင်းဘူး မင်းတို့ မှတ်ထားကြ၊ နောင်ကျရင် ခွန်လွန်ဓားဂိုဏ်း က ဓားကျင့်ကြံသူတွေကို တွေ့ရင် ချက်ချင်း ဓားချင်းယှဉ် ကြ၊ သေသည်အထိပဲ "

ဝမ်ကျိလုံ က လူတိုင်းကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်ပါတယ်။

လူတိုင်း စိတ်ဓာတ်တွေ တက်ကြွသွားပြီး အချင်းချင်း ကြည့်ကာ ခိုင်မာစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြပါတယ်။

ပိုင်ချင်းမင် ကိစ္စ မရှိရင်တောင်မှ ဟင်လင်းပြင်ထာဝရဓားဂိုဏ်းနဲ့ ခွန်လွန်ဓားဂိုဏ်းကြားက ရန်ငြိုးက စကားလုံး နည်းနည်းပါးပါးနဲ့ ပြေလည်သွားမယ့်အရာ မဟုတ်ပါဘူး။

တွေ့ပြီဆိုရင်တော့ သေချာပေါက် ဓားချင်းယှဉ်ရမှာပါပဲ။

"အဖေ... ဖန့်ချန် ဆိုတဲ့ ကောင်လေးကော"

ဝမ်ချုံစန်း က လက်အုပ်ချီ မေးလိုက်ပါတယ်။

"မင်း အဖေနဲ့ စကားပြောရင် လှည့်ပြီး ပြောလို့ မရဘူးလား "

ဝမ်ကျိလုံ က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်တယ်

"တစ်နေ့တစ်နေ့ ကောင်းတာမသင်ဘဲ မကောင်းတာတွေပဲ လိုက်သင်နေတယ် "

လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြပါတယ်၊ ဝမ်ချုံစန်း က အခု သူတို့ဘက်ကို ကျောပေးထားပြီး ဝမ်ကျိလုံ ကို မျက်နှာမူထားတာပါ၊ အကယ်၍ သူ့ကို လှည့်ခိုင်းရင် သူက အခု ဘယ်ဘက်ကို မျက်နှာမူနေတာလဲ

သူတို့တွေဟာ ဝမ်ချုံစန်း ရဲ့ ဘေးမျက်နှာ အနည်းငယ်ကိုပဲ မြင်နေရတာကြောင့် စိတ်ထဲကနေ ရုတ်တရက် ချီးကျူးမိသွားပါတယ်၊ ဒီနည်းလမ်းက ဘာမှအသုံးမဝင်ဘူး ဆိုရင်တောင်မှ အတော်လေးတော့ ထူးဆန်းနေပါတယ်။

"အဖေ... ကျွန်တော်က ဓားနတ်ဘုရားအိုကြီးရဲ့ လမ်းစဉ်အတိုင်း သွားနေတာပါ၊ အကယ်၍ ကျွန်တော်သာ အောင်မြင်သွားရင် နောင်ကျရင် ဓားဂိုဏ်းမှာ ဓားနတ်ဘုရား တစ်ပါး ထပ်တိုးလာဖို့က ပြဿနာ မဟုတ်တော့ဘူး "

ဝမ်ချုံစန်း က ပြောပါတယ်။

သူက ဖန့်ချန် ရဲ့ အကြောင်းကို ထပ်မေးဖို့ ပြင်လိုက်တုန်းမှာပဲ ဝမ်ကျိလုံ က ခန်းမအပြင်ဘက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး မျက်နှာမှာ အပြုံးလေးတစ်ခု ပေါ်လာတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်

"ဖန့်ချန် ကံဆိုးခြင်းဘေးဒုက္ခ ကို အောင်မြင်စွာ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီ "

" ဘေးဒုက္ခသုံးပါး နဲ့ ကပ်ဘေးကိုးပါး ဒုက္ခ လား "

လူတိုင်း ခေတ္တ မှင်သက်သွားပြီးမှ သတိပြန်ဝင်လာကြပါတယ်၊ ဖန့်ချန် ရဲ့ ပထမဆုံး ဘေးဒုက္ခက ပြီးသွားပြီ မဟုတ်လား ဒုတိယ ဘေးဒုက္ခက စိတ်ဝိညာဉ်ထွက်ခွာခြင်းအဆင့် မှာမှ...

ဟင်း

တစ်ယောက်ယောက်က အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်မိပါတယ်၊ ဒီလောက် မြန်မြန် ဒုတိယဘေးဒုက္ခကို ကျော်ဖြတ်တော့မှာလား အဲဒါဆိုရင် ဝိညာဉ်ခွဲဖြာအဆင့် ရောက်ဖို့က မဝေးတော့ဘူးပေါ့

ဒါပေမဲ့ ဒီကောင်လေးက စိတ်ဝိညာဉ်ထွက်ခွာခြင်းအဆင့်ကို တက်လှမ်းတာ ဘယ်လောက်မှ မကြာသေးဘူးလေ ကျင့်စဉ် တိုးတက်မှုက ဘာလို့ ဒီလောက်အထိ မြန်ဆန်နေရတာလဲ၊ ပြီးတော့ သွေးရူးသွေးတန်းလည်း ဖြစ်မသွားဘူးလား

ဝမ်ချုံစန်း လည်း တစ်ခုခုကို ခံစားမိလိုက်တာကြောင့် လှည့်ကြည့်လိုက်ပါတယ်။

လူရိပ်တစ်ခု ခန်းမထဲကို လမ်းလျှောက်ဝင်လာပြီး ဝမ်ကျိလုံ ရှေ့မှာ လက်အုပ်ချီ ဦးညွှတ်လိုက်တာကို တွေ့လိုက်ရတယ်

"တပည့် ဖန့်ချန်... ဆရာ မသေမျိုးဘုရင် အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခြင်းအတွက် ဂုဏ်ပြုပါတယ်"

အခန်း (၁၁၀၂) ဖိတ်ကြားခြင်း

"လာ လာ လာ"

ဝမ်ကျိလုံက တက်ကြွစွာ လက်ကမ်းခေါ်လိုက်ပါတယ်၊ သူက တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့တင် ဖန့်ချန်ဟာ ဝိညာဉ်ခွဲဖြာခြင်းအဆင့်ကို တက်လှမ်းသွားပြီဆိုတာ သိလိုက်ရလို့ မျက်လုံးတွေက ပိုပြီးတော့တောင် ကျေနပ်အားရမှုတွေ ပြည့်နှက်နေပါတယ်။

"တကယ်ပဲ ဝိညာဉ်ခွဲဖြာခြင်းအဆင့် ရောက်သွားပြီပဲ..."

လူတိုင်း အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပါတယ်။

"ဟူး..."

ဝမ်ချုံစန်းကတော့ စိတ်ထဲကနေ သက်ပြင်း ခပ်ဖွဖွ ချလိုက်ပါတယ်။

ဝိညာဉ်ခွဲဖြာခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေက အလုပ်ရှုပ်ဆုံးပါပဲ၊ ဘယ်သူမှလည်း ဝိညာဉ်ခွဲတွေ ဘယ်နေရာမှာ ပုန်းနေလဲဆိုတာ မသိနိုင်ကြဘူး။

ဒါကြောင့်လည်း ဝိညာဉ်ခွဲဖြာအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေဟာ ရန်ငြိုးအရှာခံရတာ အနည်းဆုံး ဖြစ်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းတစ်ခုပါပဲ။

ဖန့်ချန်က ဝမ်ကျိလုံ ရှေ့မှာ ရပ်လိုက်ပြီး ဝမ်ချုံစန်းကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပါတယ်၊ အင်း... မျက်နှာကိုတော့ မမြင်ရသေးဘူး။

ဒါပေမဲ့ သူက ဝမ်ချုံစန်းရဲ့ တကယ့်မျက်နှာကို စောစောစီးစီး မြင်ဖူးထားပြီးသားပါ၊ ရုပ်ရည်ကတော့ သာမန်ပါပဲ။

"ကောင်းတယ်၊ ကျင့်စဉ်အဆင့်က အတော်လေး တည်ငြိမ်တာပဲ၊ မင်းက ဝိညာဉ်ခွဲဖြာခြင်းအဆင့်ကို တက်လှမ်းတာ မကြာသေးဘူးဆိုတော့ သေသေချာချာ ပြန်လည် မွမ်းမံရမယ်၊ အောင်မြင်မှုတွေနောက်ပဲ တောက်လျှောက် လိုက်မနေနဲ့ဦး "

ဝမ်ချုံစန်းက ဖန့်ချန်ကို အထက်အောက် အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ရာမှာ သူ့ရဲ့ အရှိန်အဝါက အတွင်းကျိတ်ပြီး ထုထည်ကြီးမားတာကို တွေ့ရတဲ့အတွက် အတော်လေး စိတ်ကျေနပ်သွားပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ကြည့်ရင်းကြည့်ရင်းနဲ့ သူ တစ်ခုခု မှားနေသလို ခံစားလိုက်ရတယ်၊ ဒီကျင့်စဉ် အရှိန်အဝါက အတွင်းကျိတ်လွန်းနေတာ မဟုတ်ဘူးလား

"ဝိညာဉ်ခွဲဖြာခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့် လား"

ဝမ်ကျိလုံက ရုတ်တရက် အံ့သြတကြီး ရေရွတ်လိုက်ပါတယ်

"မင်း အခု ဝိညာဉ်ခွဲဖြာခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့် ရောက်နေတာလား "

"ဒါ... ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ..."

တောင်ထိပ်သခင်တွေ အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပါတယ်။

ဝမ်ချုံစန်းရဲ့ မျက်လုံးတွေ လှုပ်ခတ်သွားပါတယ်။

"ဆရာ... ချောင်ဖုန်းဒေသက ဓားသခင်္ျိုင်း လှေကားထစ် က ကျွန်တော်တို့ ကျင့်ကြံသူတွေအတွက် အကျိုးကျေးဇူး အများကြီး ရှိပါတယ်"

ဖန့်ချန်က လက်အုပ်ချီ ပြောလိုက်ပါတယ်။

ဓားသခင်္ျိုင်းလှေကားထစ် ကိုး...

လူတိုင်း စိတ်ထဲမှာ သဘောပေါက်သွားကြပါတယ်၊ သူတို့လည်း ဓားသခင်္ျိုင်းလှေကားထစ်ရဲ့ ကောလာဟလတွေကို ကြားဖူးကြပေမဲ့ ကိုယ်တိုင်တော့ မမြင်ဖူးကြပါဘူး။

ခွန်လွန်ဓားဂိုဏ်းက တပည့်တွေပဲ ရံဖန်ရံခါ ဓားသခင်္ျိုင်းလှေကားထစ်ကို သွားခွင့်ရတယ်လို့ ကြားဖူးကြတာပါ။

"ကြည့်ရတာ မင်းက ဓားသခင်္ျိုင်းလှေကားထစ်မှာ အကျိုးအမြတ်တွေ ရခဲ့တာပဲ၊ ကောင်းတယ်၊ အရင်က ဓားနတ်ဘုရားအိုကြီးလည်း အဲဒီပေါ်မှာ အကျိုးအမြတ်တွေ ရခဲ့ဖူးတယ် "

ဝမ်ကျိလုံက ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး

"နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ် ကြာလို့ ငါ့ရဲ့ သက်တမ်းကုန်သွားတဲ့အခါ၊ မင်း ငါ့နေရာကို ဆက်ခံပြီး ဒီနေရာကို စောင့်ရှောက်နိုင်မှာပါ "

လူတိုင်းရဲ့ မျက်နှာထားတွေ ထူးဆန်းသွားပါတယ်၊ ဝမ်ကျိလုံရဲ့ ဒီစကားက ဒီဖန့်ဓားဦးဆောင်သူကို သူ့ရဲ့ ဆက်ခံသူအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်တာ ထင်ရှားပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ဒါကလည်း ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပါတယ်၊ သူတို့ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်က အရည်အချင်းက သာမန်ပဲမို့ နောင်ကျရင် မသေမျိုး ဖြစ်လာဖို့ မျှော်လင့်ချက် ရှိနိုင်ပေမဲ့၊ မသေမျိုးဘုရင် ဖြစ်လာဖို့ကတော့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပါပဲ။

သူတို့လည်း ထို့အတူပါပဲ။

ဒါကြောင့် ဟင်လင်းပြင်ထာဝရဓားဂိုဏ်းရဲ့ အနာဂတ်က ဘယ်လိုဖြစ်လာမလဲဆိုတာ ဒီနေ့ခေတ် လူငယ်တွေအပေါ်မှာပဲ မူတည်နေပါတယ်။

"ဆရာ... ဒီတစ်ခါ ဆရာက ဂုဏ်ပြုပွဲ ကျင်းပမယ်လို့ ကျွန်တော် ကြားပါတယ် "

ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး မေးလိုက်ပါတယ်။

ဝမ်ကျိလုံက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဂုဏ်ယူစွာနဲ့

"ငါ မသေမျိုးဘုရင် အဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်တာဆိုတော့ သေချာပေါက် အရပ်မျက်နှာအသီးသီးက လူတွေကို ဖိတ်ကြားရမှာပေါ့၊ အဓိကကတော့ သူတို့ကို မျက်လုံးပြူးအောင် လာကြည့်ခိုင်းရမှာ၊ ငါတို့ ဟင်လင်းပြင်ထာဝရဓားဂိုဏ်းက အရှိန်အဝါပဲ ပြနေတာလို့ သူတို့ အထင်မမှားအောင်လို့ပေါ့ "

စကားကို ခဏရပ်ပြီး ဝမ်ကျိလုံက ဖန့်ချန်ကို ပြုံးပြလိုက်တယ်

"ဒီတစ်ခါ အရပ်မျက်နှာအသီးသီးက မသေမျိုးဘုရင်တွေ လာကြလိမ့်မယ်၊ သူတို့လည်း သူတို့ရဲ့ မျိုးဆက်တွေကို ခေါ်လာကြလိမ့်မယ် "

"အဲဒီအချိန်ကျရင် မင်းတို့ လူငယ်တွေကတော့ စင်ပေါ်တက်ပြီး လက်ရည်ယှဉ်ကြရလိမ့်မယ်၊ ငါတို့ လူကြီးတွေအတွက်တော့ ဒါက ဝိုင်သောက်ရင်း ကြည့်ရမယ့် ဖျော်ဖြေရေးပေါ့ မင်း ဒီတစ်ခါတော့ လက်ရဲဇာတ်ရဲ မလုပ်နဲ့ဦး၊ သင့်တော်ရုံလောက်ပဲ လုပ်ပါ "

"ဟုတ်ကဲ့ပါ "

ဖန့်ချန်က ခပ်ဖွဖွ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပါတယ်။

အရပ်မျက်နှာအသီးသီးက မသေမျိုးဘုရင်တွေ အကုန်လာကြမှာလား ဒါဆိုရင် နဂါးစာစဘုရင် ကိုးဆက်မြောက်ဘုရင် ၊ ကောင်းကင်ဘုရင်ကျန့် စတဲ့သူတွေလည်း ရောက်လာကြမှာပေါ့ ဒါဟာ ကိစ္စကောင်းတစ်ခုပါပဲ။

ဒီဂုဏ်ပြုပွဲကို အသုံးချပြီး ကျုံးကျိုးက မသေမျိုးဘုရင်တွေရဲ့ သဘောထားကို သေသေချာချာ လေ့လာလို့ ရနိုင်ပါတယ်။

"ဖန့်ဓားဦးဆောင်သူ... မင်း ဒီတစ်ခါ ဝိညာဉ်ခွဲ ဘယ်နှစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့တာလဲ ဝိညာဉ်ခွဲဖြာခြင်းအဆင့်ကို တက်ဖို့အတွက် ဝိညာဥ်စုစည်းအရည် လိုအပ်တယ်လေ မင်း ဘာလို့ ဂိုဏ်းဆီက လာမတောင်းတာလဲ။"

ဝမ်ချုံစန်းက ရုတ်တရက် မေးလိုက်ပါတယ်။

"ကျွန်တော်က ဓားဂိုဏ်းမှာ ဒီပစ္စည်း သိပ်မရှိဘူးထင်လို့ တောရိုင်းကျောင်း ဆီကပဲ သွားတောင်းလိုက်တာပါ "

ဖန့်ချန်က ရယ်ပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။

ဝမ်ကျိလုံက ချက်ချင်းဆိုသလို ပြုံးပျော်သွားပြီး တောင်ထိပ်သခင်တွေလည်း အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ကြပါတယ်၊ အတော်လေးကို ကျေနပ်နေကြပုံပါပဲ။

"ဒါဆိုရင်တော့ ပိုကောင်းတာပေါ့၊ မင်းက တောရိုင်းကျောင်းက တပည့်လည်း ဖြစ်နေတာဆိုတော့ နောက်ကျရင် ဘာလိုလို အဲဒီဘက်ကပဲ တောင်းလိုက်တော့"

ဝမ်ကျိလုံက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် အနည်းငယ် စပ်စုချင်စိတ်နဲ့

"မင်း ဒီတစ်ခါ ဝိညာဉ်ခွဲ ဘယ်နှစ်ခု ဖန်တီးခဲ့တာလဲ"

"ခြောက်ခုပါ"

ဖန့်ချန်က ဆိုပါတယ်။

လူတိုင်း အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီး မျက်လုံးတွေက လေးနက်သွားကြပါတယ်။

ဝိညာဉ်ခွဲ ခြောက်ခုကို ဖန်တီးဖို့ဆိုတာ မလွယ်ကူပါဘူး၊ သူတို့လည်း ဝိညာဉ်ခွဲဖြာခြင်းအဆင့်ကို ဖြတ်သန်းခဲ့ဖူးကြပေမဲ့ အများစုက ဝိညာဉ်ခွဲ လေးခု၊ ငါးခုလောက်ကိုပဲ ဘေးကင်းအောင် ဖန်တီးခဲ့ကြတာပါ။

"ခြောက်ခုဆိုရင်တော့ ဒီခေတ်ရဲ့ ထိပ်တန်းအဆင့်မှာ ရှိနေပြီပဲ၊ ရပါတယ် "

ဝမ်ကျိလုံက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အတော်လေး စိတ်ကျေနပ်နေပါတယ်။

အခုဆိုရင် ဖန့်ချန်က ဝိညာဉ်ခွဲဖြာခြင်းအဆင့်ကို ရောက်သွားပြီဖြစ်သလို အခြေခံကလည်း အတော်လေး ခိုင်မာနေတာကြောင့် နောင်ကျရင် အနာဂတ်က အကန့်အသတ်မရှိပါဘူး၊ ဆရာဖြစ်သူအနေနဲ့ သူလည်း အတော်လေး ဝမ်းသာနေမိပါတယ်။

နောက်ပိုင်းရက်တွေမှာတော့ ဟင်လင်းပြင်ထာဝရဓားဂိုဏ်းဟာ ဒီဂုဏ်ပြုပွဲအတွက် စတင်ပြင်ဆင်ကြပါတယ်၊ အထက်အောက် အားလုံးဟာ အလွန်အလုပ်ရှုပ်နေကြပါတယ်။

ဖန့်ချန်ဟာ ဓားဦးဆောင်သူဖြစ်တဲ့အတွက် အပြင်လူလို့ သတ်မှတ်လို့မရဘဲ၊ ဂုဏ်ပြုပွဲမှာ အမှားအယွင်းမရှိအောင်နဲ့ မျက်နှာမပျက်ရအောင် တောင်ထိပ်အသီးသီးက တပည့်တွေကို ကြီးကြပ်ဖို့ တာဝန်ပေးအပ်ခြင်း ခံရပါတယ်။

ဂုဏ်ပြုပွဲမှာ သောက်မယ့် ဝိုင်တွေ၊ စားမယ့် ဝိညာဉ်သီးတွေကအစ အကုန်လုံးက အဆင့်အတန်းရှိဖို့ လိုပါတယ်၊ ဝိညာဉ်သီးတွေကိုတော့ သစ်စိမ်းဂိုဏ်း ဘက်ကနေ သယ်ဆောင်လာရမှာပါ။

ကျုံးကျိုးမှာတော့ သစ်စိမ်းဂိုဏ်းရဲ့ ဝိညာဉ်သီးတွေက နာမည်ကျော် လူကြိုက်များတဲ့ အမှတ်တံဆိပ် တစ်ခုပါပဲ။

"ကျွန်မ တို့ဓားဂိုဏ်းမှာ ဒီလိုမျိုး တက်ကြွလှုပ်ရှားနေတဲ့ မြင်ကွင်းကို မမြင်ရတာ ကြာပြီ "

လန်ယာဝင်ချိုး က ဖန့်ချန်ရဲ့ ဘေးမှာ ရပ်ရင်း သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်ပါတယ်။

ကျင်ယွဲ့ဟန် နဲ့ ကျင်ရွှီ တို့လည်း အခု အဲဒီမှာ ရှိနေကြပါတယ်၊ သူတို့ တာဝန်ယူထားတဲ့ အလုပ်တွေက ပြီးသွားပြီဖြစ်လို့ ဒီမှာ စကားစမြည် ပြောဖို့ အချိန်ရနေတာပါ။

လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တွေမှာ ဓားနတ်ဘုရားအိုကြီး သေဆုံးသွားလို့ ဟင်လင်းပြင်ထာဝရဓားဂိုဏ်းဟာ အကျပ်အတည်းနဲ့ ကြုံခဲ့ရပေမဲ့၊ ဖန့်ချန်ရဲ့ ဓားချင်းယှဉ်မှုတွေကြောင့် ဓားဂိုဏ်းဟာ အသက်ရှူပေါက် နည်းနည်း ပြန်ရခဲ့ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ချင်ဟော့ချိန် နဲ့ ပိုင်ချင်းမင် တို့ရဲ့ ကိစ္စတွေကြောင့် ဓားဂိုဏ်းမှာ အရိပ်မည်းတွေ ပြန်လည် ဖုံးလွှမ်းခဲ့ရပြန်ပါတယ်။

ဒီတစ်ခါ ဝမ်ကျိလုံသာ မသေမျိုးဘုရင် အဆင့်ကို အောင်မြင်စွာ မတက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ရင် သူတို့တွေဟာ ဓားဂိုဏ်းရဲ့ ကံကြမ္မာဟာ ကုန်ဆုံးပြီး ဆုတ်ယုတ်ပျက်စီးတော့မယ်လို့တောင် ထင်မိကြမှာပါ။

"နှမြောစရာကောင်းတာကတော့ ယွီညီမလေး မရှိတာပဲ "

ကျင်ရွှီက သက်ပြင်း ခပ်ဖွဖွ ချလိုက်ပါတယ်။

ကျင်ယွဲ့ဟန်က သူ့ကို တစ်ချက် စိုက်ကြည့်လိုက်မှ သူ သတိဝင်လာပြီး မျက်နှာက အနည်းငယ် ပျက်သွားပါတယ်။

"ဖန့်ဓားဦးဆောင်သူ... လတ်တလော ယွီညီမလေးရဲ့ သတင်းတွေ ကြားမိသေးလား ကျွန်မလည်း သူငယ်ချင်း အတော်များများကို စုံစမ်းခိုင်းထားပေမဲ့၊ ယွီညီမလေးက ပျောက်ကွယ်သွားသလိုပဲ၊ ဘာသဲလွန်စမှ ရှာလို့မရဘူး ဖြစ်နေတယ် "

ကျင်ယွဲ့ဟန်က မေးပါတယ်။

"သူ ပုန်းနေတာ ဖြစ်မှာပါ၊ သူ့ရဲ့ စရိုက်နဲ့ဆိုရင် တကယ်ပဲ ပုန်းနေပြီဆိုရင် သူ့ကို ရှာတွေ့ဖို့က မလွယ်ပါဘူး "

ဖန့်ချန်က ဆိုပါတယ်။

"သူ့ကိုယ်ထဲမှာ မိစ္ဆာသန္ဓေသား ရှိနေတာဆိုတော့၊ အကယ်၍ ဖြေရှင်းဖို့ နည်းလမ်း ရှာမတွေ့ရင် နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ် ကြာတဲ့အခါ..."

ကျင်ယွဲ့ဟန်က မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း စိုးရိမ်တကြီး ပြောပါတယ်။

ယွီနတ်သမီး ကို ဓားဂိုဏ်းထဲကို သူကိုယ်တိုင် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့တာ ဖြစ်လို့ အခုလို ကိစ္စတွေ ဖြစ်လာတဲ့အပေါ်မှာ သူ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပြစ်တင်နေတာ နှစ်အတော်ကြာပါပြီ။

"ဖန့်ဓားဦးဆောင်သူ... လူကြီးတွေက ဧည့်သည်တွေကို ကြိုဆိုဖို့အတွက် လူခေါ်ပြီး တောင်တံခါး ကို သွားခိုင်းလိုက်ပါတယ် "

တပည့်တစ်ယောက်က အပြေးအလွှား လာရောက် သတင်းပို့ပါတယ်။

ဟင်လင်းပြင်ထာဝရဓားဂိုဏ်း၊ တောင်တံခါးရှေ့။

ဖန့်ချန်ဟာ ဓားဂိုဏ်းရဲ့ လူငယ်မျိုးဆက်ထဲက အထူးချွန်ဆုံး တပည့်တစ်စုကို ခေါ်ဆောင်ပြီး ဧည့်ကြိုဖို့ တာဝန်ယူထားပါတယ်။

အစောဆုံး ရောက်လာတာကတော့ အရှေ့ကျွန်းက ကောင်းကင်ဘုရင်ကျန့် ပါ။

ခမ်းနားထည်ဝါလှတဲ့ မသေမျိုးသင်္ဘော ပေါ်ကနေ လူအုပ်စုတစ်စု ဆင်းလာကြပါတယ်၊ ရှေ့ဆုံးက လူဟာ ထွားကျိုင်းသန်မာပြီး လျှောက်လှမ်းပုံမှာ တည်ငြိမ်မှုနဲ့ အာဏာစက်တွေ ပြည့်နှက်နေပါတယ်။

သူကတော့ ကောင်းကင်ဘုရင်ကျန့် ပါပဲ။

သူ ခေါ်ဆောင်လာတဲ့ လူတွေကတော့ ဘုရင်ကျန့်အိမ်တော်က အရေးပါတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေနဲ့ သူ့ရဲ့ သွေးချင်းရင်းချာတွေ ဖြစ်ကြပါတယ်။

ကိုင်ယွန်နော က ကောင်းကင်ကင်ဘုရင်ကျန့်ရဲ့ ဘေးမှာ ပါလာပါတယ်၊ သူက ဖန့်ချန်ကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ မျက်နှာက အလွန်အမင်း အေးစက်သွားပြီး မျက်လုံးထဲမှာ ပေါက်ကွဲထွက်တော့မယ့် ဒေါသတွေ ပြည့်နေပါတယ်၊ အကယ်၍ လက်ရှိ အခြေအနေကိုသာ ထည့်မတွက်ဘူးဆိုရင် သူ ဖန့်ချန်ကို ချက်ချင်းပြေးလုပ်မိမှာ သေချာပါတယ်။

ကိုင်ဟုန် နဲ့ ကိုင်ဝူ တို့ဟာ သေဆုံးသွားကြပါပြီ။

ကောင်းကင်ဘုရင်ကျန့်ရဲ့ တိုက်ရိုက်သွေးချင်းထဲမှာ သူ တစ်ယောက်ပဲ ကျန်ပါတော့တယ်၊ အဲဒီလူနှစ်ယောက် သေဆုံးမှုဟာ ဖန့်ချန်နဲ့ မကင်းဘူးဆိုတာကို သူမ ကောင်းကောင်း သိနေပါတယ်။

"ဟင်လင်းပြင်ထာဝရဓားဂိုဏ်း ဖန့်ချန်... ကောင်းကင်ဘုရင်ကျန့် ကို ဂါရဝပြုပါတယ် "

ဖန့်ချန်က လူတိုင်းကို ခေါ်ပြီး ကြိုဆိုလိုက်ကာ လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်လိုက်ပါတယ်။

ကောင်းကင်ဘုရင်ကျန့်က ဖန့်ချန်ကို သေသေချာချာ ခဏလောက် စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် ခေါင်းကို ခပ်ဖွဖွ ငြိမ့်ပြလိုက်ပြီး လူတိုင်းကို ခေါ်ကာ တောင်တံခါးထဲကို ဝင်သွားပါတယ်။

"ဖန့်ချန်... ငါ့အစ်ကို သေတဲ့ကိစ္စအတွက် နင် ငါ့ကို သေချာပေါက် ရှင်းပြချက် ပေးရမယ် "

ကိုင်ယွန်နောက ဖန့်ချန်ရဲ့ ဘေးကနေ ဖြတ်သွားတဲ့အခါ မအောင့်နိုင်ဘဲ အသံကို လွှင့်ပြီး ပြောသွားပါတယ်။

ဖန့်ချန်က သူ့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပါတယ်၊ နောက်ထပ် မသေမျိုးသင်္ဘော တစ်စင်း ထပ်ရောက်လာတာကို မြင်လိုက်ရတာကြောင့် ကိုင်ယွန်နော ကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ လူတွေကို ခေါ်ပြီး အသစ်ရောက်လာသူတွေကို ကြိုဆိုဖို့ သွားလိုက်ပါတယ်။

ကိုင်ယွန်နောက ဒေါသကြောင့် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရင်နေပြီး ဖန့်ချန်ကို မကျေမနပ် စိုက်ကြည့်ကာ ကောင်းကင်ဘုရင်ကျန့် ရဲ့ နောက်ကို အပြေးအလွှား လိုက်သွားပါတော့တယ်။