အခန်း (၁၁၀၃-၁၁၀၄)

အခန်း (၁၁၀၃) အထူးဧည့်သည်တော်များ ရောက်ရှိလာခြင်း

ဒီတစ်ခါ ရောက်လာတာကတော့ ကိုးဆက်မြောက်ဘုရင် ဖြစ်ပြီး၊ သူက မျိုးနွယ်စု သွေးချင်းရင်းချာ အတော်များများကို ခေါ်ဆောင်လာပါတယ်၊ ကျီးလျန် လည်း အဲဒီထဲမှာ ပါဝင်ပါတယ်။

ဖန့်ချန်ကို မြင်လိုက်တဲ့အခါ ကျီးလျန်ရဲ့ မျက်နှာက ခဏလောက် အမျိုးမျိုး ပြောင်းလဲသွားပြီးမှ ဟန်ဆောင်ပန်ဆောင် ပြုံးပြပြီး နှုတ်ဆက်ကာ ကိုးဆက်မြောက်ဘုရင်ရဲ့ နောက်ကနေ တောင်တံခါးထဲကို ဝင်သွားပါတယ်။

သိပ်မကြာခင်မှာပဲ ရှန်းယွဲ့ဘုရင် လည်း ရောက်လာပါတယ်၊ သူက ဖန့်ချန်ကို နူးညံ့တဲ့လေသံနဲ့ စကားပြောပြီး သူ့နောက်က သားသမီး သွေးချင်းတွေကိုလည်း ဖန့်ချန်နဲ့ မိတ်ဆက်ပေးပါတယ်။

ဒီလူတွေက ပိုင်ချင်းမင် ရဲ့ မောင်နှမတွေပါပဲ၊ သူတို့လည်း ရှေ့က ဖန့်ဓားဦးဆောင်သူနဲ့ ပိုင်ချင်းမင်တို့က ဆက်ဆံရေး အလွန်ကောင်းတယ်ဆိုတာ သိထားကြပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ လူနှစ်ယောက် အတူတူ သွားခဲ့ကြပြီးတော့ ဖန့်ချန် တစ်ယောက်တည်းပဲ ပြန်လာတာကို သိနေကြတာကြောင့် စိတ်ထဲမှာတော့ သိပ်ပြီး မသက်မသာ ဖြစ်နေကြသလို၊ အလွန်အမင်းလည်း ရင်းရင်းနှီးနှီး မရှိကြပါဘူး။

"ဟောင်းယွဲ့... မျိုးဆက်သစ် တစ်ယောက်နဲ့ ဒီလောက်တောင် စကားပြောနေစရာ လိုလို့လား"

ရုတ်တရက် နောက်ထပ် မသေမျိုးသင်္ဘော တစ်စင်း ထပ်ရောက်လာပါတယ်၊ ဆင်းလာတဲ့သူက ရှရွှမ်ကျိ နဲ့ တစ်ပုံစံတည်း တူနေပြီး သူ့နောက်မှာလည်း ကျင့်ကြံသူ အတော်များများ ပါလာပါတယ်။

အဲဒီထဲက လူတချို့ကို ဖန့်ချန်က ယုံအန်းမြို့မှာ တွေ့ဖူးပါတယ်၊ သူတို့က နဂါးစားဘုရင် ရဲ့ မွေးစားသားတွေပါ။

တစ်ယောက်က ချန်မန် လို့ ခေါ်ပြီး၊ တာအိုပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့် ရဲ့ အထွတ်အထိပ်မှာ ရှိနေပါတယ်၊ ကပ်ဘေးကိုးပါးကို ကျော်ဖြတ်ပြီးသားဖြစ်လို့ သူ့ရဲ့ ကျင့်စဉ်အခြေခံက အရင်က ပိုင်ချင်းမင် နဲ့ ယန်ခုန်း တို့ထက်တောင် တစ်ဆင့် သာပါတယ်။

အခု ကြည့်ရသလောက်တော့ သူက တာအိုပေါင်းစပ်ခြင်း အထွတ်အထိပ်မှာပဲ ရှိနေတုန်းပါပဲ၊ ဒါကို ကြည့်ရင် ဘေးဒုက္ခကျော်ဖြတ်ခြင်းအဆင့် ကို တက်လှမ်းဖို့က လွယ်ကူတဲ့ ကိစ္စမဟုတ်တာ သိသာပါတယ်။

နောက်တစ်ယောက်ကတော့ ဖုန်းယာ လို့ ခေါ်ပြီး၊ အဆင့်အတန်းမရှိတဲ့ လူငယ်လေး တစ်ယောက်ပါပဲ၊ ကျင့်စဉ်ကလည်း နိမ့်ပါးလွန်းလို့ ထည့်တွက်စရာ မလိုပါဘူး။

ဖန့်ချန်ရဲ့ အာရုံစိုက်မှုအားလုံးက နဂါးစားဘုရင် ဆီမှာပဲ ရှိနေပါတယ်၊ သူ့ရဲ့ ရုပ်ရည်၊ ခန္ဓာကိုယ် တည်ဆောက်ပုံနဲ့ အသံတွေက ရှရွှမ်ကျိ နဲ့ တစ်ပုံစံတည်းပါပဲ။

ပုံစံခွက်တစ်ခုထဲက လောင်းထွက်လာတယ်လို့ ပြောရင်တောင် မမှားပါဘူး။

တစ်ခုတည်းသော ကွဲပြားချက်ကတော့ ရှရွှမ်ကျိရဲ့ ကျင့်စဉ်အရှိန်အဝါက အခုချိန်မှာ အောက်ခြေလေးဆင့်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်ဖြစ်တဲ့ ဝိညာဥ်သန္ဓေသားအဆင့် မှာပဲ ရှိနေတာပါ။

ဒါပေမဲ့ အခု ရှေ့မှာရှိနေတဲ့သူကတော့ အထက်သုံးဆင့်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်ဖြစ်တဲ့ တက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ရောက်နေတဲ့ ဒီခေတ်ရဲ့ မသေမျိုးဘုရင်တွေထဲက တစ်ပါး ဖြစ်ပါတယ်။

ဒါဟာ ဖန့်ချန်အနေနဲ့ နဂါးစားဘုရင်ကို ဒုတိယအကြိမ် တွေ့ဖူးခြင်းပါ၊ ပထမအကြိမ်ကတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းက တာအိုသုံးထောင်ဂိုဏ်းမှာ တွေ့ခဲ့တာပါ။

"မင်းလည်း လာတာပဲလား မြောက်ဘက်က ထျန်းယောင်းနိုင်ငံ က လတ်တလော နည်းနည်း ဂယောက်ဂယက် ဖြစ်နေတယ်လို့ ကြားမိပါရဲ့"

ရှန်းယွဲ့ဘုရင် က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်ပါတယ်။

ဖန့်ချန် စိတ်ထဲကနေ သိလိုက်ပါပြီ၊ သွေးဝိညာဥ်ဂိုဏ်း က တကယ်ပဲ စတင် လှုပ်ရှားနေပြီပဲ၊ ရှန်းယွဲ့ဘုရင် တောင် သတင်းရနေပြီဆိုတော့။

ဒါဟာ နန်ကျိုး ရဲ့ အပြင်ဘက်မှာလည်း ထူးခြားတဲ့ ဖြစ်ရပ်တွေ ပေါ်ပေါက်တော့မယ်ဆိုတဲ့ သဘောပါပဲ။

"ထျန်းယောင်းနိုင်ငံက ဘယ်လောက်ပဲ ဂယောက်ဂယက် ဖြစ်ဖြစ်၊ ဘာလုပ်ရဲမှာ မို့လို့လဲ နှစ်တိုင်းလည်း ဒီလိုပဲ လှုပ်စိလှုပ်စိ ဖြစ်နေတာပဲ၊ အထူးအဆန်း လုပ်မနေပါနဲ့ "

"ဒါနဲ့ မင်းရဲ့ အတော်ဆုံးသား ပိုင်ချင်းမင် သေသွားပြီလို့ ကြားတယ် စိတ်မကောင်းပါဘူး ဟောင်းယွဲ့ရာ "

နဂါးစားဘုရင် က ပြုံးစိစိနဲ့ ပြောလိုက်ပါတယ်။

ရှန်းယွဲ့ဘုရင် က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး နဂါးစားဘုရင် ကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ တောင်တံခါးထဲကို ဝင်သွားပါတယ်။

နဂါးစားဘုရင် က ဖန့်ချန်ရဲ့ ဘေးကနေ ဖြတ်သွားတဲ့အခါ သူ့ကို အထက်အောက် အကဲခတ်ကြည့်ပြီး ပြုံးစိစိနဲ့ ပြောပါတယ်

"ငါ့ရဲ့ မွေးစားသား ရှကျီ ကို မင်းက တာအိုသုံးထောင်ဂိုဏ်းဆီ ခေါ်သွားတယ်လို့ ကြားတယ် ဒါက ဘာသဘောလဲ "

"ရှကျီ က တာအိုသုံးထောင်ဂိုဏ်းမှာ ခဏလောက် သွားနေချင်လို့ပါ၊ ဒါကို နဂါးစားဘုရင် ကတောင် ဝင်ပါချင်လို့လား "

ဖန့်ချန်က ကိုယ်ကို မတ်မတ်ရပ်ပြီး နဂါးစားဘုရင်ကို စိုက်ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်ပါတယ်။

ရှန်းယွဲ့ဘုရင် နဲ့ စကားပြောတုန်းကလို ရိုရိုသေသေ မရှိပါဘူး။

ချန်မန် ရဲ့ မျက်နှာက ပျက်သွားပြီး နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်တယ်

"မင်းက ဟင်လင်းပြင်ထာဝရဓားဂိုဏ်းရဲ့ ဓားဦးဆောင်သူ ဖြစ်နေပြီးတော့ ငါ့မွေးစားအဖေကို ဒီလောက်အထိ ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း စကားပြောရသလား၊ ယဉ်ကျေးမှု လုံးဝမရှိဘူးပဲ၊ ဟင်လင်းပြင်ထာဝရဓားဂိုဏ်းက မင်းကို ဒီလိုပဲ သင်ပေးထားတာလား "

"ဒီနေရာမှာ မင်းစကားပြောဖို့ သောက်ဆင့်ရှိလို့လား"

"ငါကြည့်ရသလောက်တော့ မင်းကမှ ယဉ်ကျေးမှု မရှိတာ"

ဖန့်ချန်ရဲ့ နောက်က ဓားကျင့်ကြံသူတွေက တစ်ယောက်တစ်ပေါက် ဝင်ပြောကြပါတယ်၊ သူတို့မျက်နှာမှာ ကြောက်ရွံ့တဲ့ အရိပ်အယောင် နည်းနည်းလေးမှ မရှိဘဲ ချန်မန် ကို လှောင်ပြုံးနဲ့ ကြည့်နေကြပါတယ်။

တစ်ဖက်လူက မသေမျိုးဘုရင်ရဲ့ မွေးစားသား ဖြစ်နေပါစေ၊ မသေမျိုးဘုရင်ရဲ့ သားရင်း ဖြစ်နေပါစေ၊ ဟင်လင်းပြင်ထာဝရဓားဂိုဏ်းမှာတော့ ဒါတွေက ကြွားဝါစရာ မဟုတ်ပါဘူး။

"ရှကျီ ကတော့ အကုန်ကောင်းပါတယ်၊ ခက်တာက ငါ့အပေါ်မှာတော့ ဘယ်တော့မှ ရင်ဖွင့်တာ မရှိဘူး၊ ငါ စီစဉ်ပေးတဲ့ နေရာမှာလည်း မနေချင်ဘဲ တာအိုသုံးထောင်ဂိုဏ်းဆီကိုမှ သွားချင်နေတယ်ဆိုတော့လည်း ထားလိုက်ပါတော့၊ ဒီလို မွေးစားသားမျိုးက ဘာအသုံးကျမှာလဲ "

နဂါးစားဘုရင် က ခပ်ဖွဖွ ရယ်လိုက်ပြီး

"မင်း ပြန်သွားရင် သူ့ကို ပြောလိုက်ပါဦး၊ နောင်ကျရင် သူဟာ ငါ့ရဲ့ မွေးစားသား မဟုတ်တော့ဘူးလို့"

"ပြောပေးပါ့မယ်"

ဖန့်ချန်က ခပ်အေးအေးပဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပါတယ်။

နဂါးစားဘုရင် ရဲ့ မျက်နှာက ချက်ချင်းဆိုသလို မည်းမှောင်သွားပါတယ်၊ သူက ဖန့်ချန်ကို ခဏလောက် စိုက်ကြည့်နေပြီးမှ နှာခေါင်းရှုံ့ကာ တောင်တံခါးထဲကို ဝင်သွားပါတော့တယ်။

ချန်မန် တို့ တစ်သိုက်ကတော့ အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီး စိတ်ထဲမှာတော့ ခိုးပြီး ဝမ်းသာနေကြပါတယ်။

ရှကျီ ကို ဒီလောက် လွယ်လွယ်ကူကူနဲ့ မောင်းထုတ်ပစ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ သူတို့ မထင်ထားမိပါဘူး။

ဆယ်ရက်ကျော် တောက်လျှောက်မှာတော့ နာမည်ကျော် မသေမျိုးဘုရင်တွေ အကုန်နီးပါး ရောက်ရှိလာကြပါတယ်။

တောရိုင်းကျောင်း က ဆရာတွေထဲကလည်း လက်နက်ဌာနက ကျင်ဆရာကြီး နဲ့ ကျင့်စဉ်ဌာနက အိုဝမ်ဆရာကြီး တို့ကလွဲလို့ ကျန်တဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးဌာနက လွီဆရာကြီး၊ ပညာရပ်ဌာနက ဟန်ဆရာကြီး နဲ့ အဆောင်ဌာနက ကျောက်ဆရာကြီး တို့လည်း ရောက်လာကြပါတယ်။

အဆောင်ဌာနက ကျောက်ဆရာကြီးကတော့ ဖန့်ချန် ဒီမှာ ဧည့်ကြိုနေတာကို မြင်ပေမဲ့ အံ့သြခြင်း မရှိပါဘူး၊ တောရိုင်းကျောင်းထဲမှာလည်း အဆောင်ပညာကို လေ့လာနေတဲ့ ဖန့်ချန် တစ်ယောက် ရှိနေတာဆိုတော့။

ကြည့်ရတာ ဒီနေ့ ဟင်လင်းပြင်ထာဝရဓားဂိုဏ်းက ဖန့်ချန်ကမှ မူလခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်ပုံရပါတယ်။

မသေမျိုးတောင်ပေါ်မှာ မက်မွန်ပန်းတွေ ပွင့်ဝေနေပြီး ပန်းရနံ့တွေက မွှေးကြိုင်နေပါတယ်၊ နတ်ဘုရားတွေ နေထိုင်ရာ ဒေသလိုမျိုး ခမ်းနားလှတဲ့ ဒီနေရာမှာ မသေမျိုး စားပွဲဝိုင်းတွေကို စနစ်တကျ ခင်းကျင်းထားပြီး၊ စားပွဲပေါ်က ဝိညာဉ်ဝိုင်တွေကလည်း စိတ်ကို မိန်းမောသွားစေမယ့် ရနံ့တွေကို ထုတ်လွှတ်နေပါတယ်။

အရပ်မျက်နှာအသီးသီးက မသေမျိုးဘုရင်တွေဟာ နေရာယူထိုင်လိုက်ကြပြီး ဒီနေ့ရဲ့ အဓိကပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်တဲ့ ဝမ်ကျိလုံ ကို ဂုဏ်ပြုစကားတွေ ပြောကြားနေကြတာကြောင့် မြင်ကွင်းက အလွန်အေးချမ်းသာယာနေပါတယ်။

ဒီလို ဂုဏ်ပြုပွဲမျိုးမှာ မသေမျိုးဘုရင် အဆင့်ရှိသူတွေသာ ထိုင်ခုံမှာ ထိုင်ခွင့်ရှိတာဖြစ်ပြီး၊ ကျန်တဲ့သူတွေကတော့ ဖန့်ချန် အပါအဝင် ဘေးမှာပဲ ရပ်နေကြရပါတယ်။

"ဝမ်မိတ်ဆွေ... ဒီတစ်ခါ မင်း မသေမျိုးဘုရင် အဆင့်ကို အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်တာဟာ ကျုံးကျိုးအတွက် မင်္ဂလာရှိတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုပါပဲ၊ ငါ မင်းကို တစ်ခွက် ဂုဏ်ပြုပါတယ် "

မသေမျိုးဘုရင် တစ်ပါးက ခွက်ကို မြှောက်ပြီး ပြုံးကာ ပြောလိုက်ပါတယ်။

လူတိုင်းက ပြုံးရွှင်နေကြပေမဲ့ မျက်လုံးတွေကတော့ ဝမ်ကျိလုံ ရဲ့ အရှိန်အဝါကို အရင်က ဓားနတ်ဘုရားအိုကြီးနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ပြီး တိတ်တဆိတ် အကဲခတ်နေကြပါတယ်။

သူတို့ ရလိုက်တဲ့ အဖြေကတော့ ဝမ်ကျိလုံ ရဲ့ အစွမ်းက ဓားနတ်ဘုရားအိုကြီးကို အဝေးကြီး လိုပါသေးတယ်၊ မသေမျိုးဘုရင် အဆင့်မှာတော့ အစွမ်းပြနိုင်ကောင်း ပြနိုင်ပေမဲ့ အရှင်သခင် တွေကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်တဲ့ အဆင့်အထိတော့ မရှိပါဘူး။

ဒါကို သိလိုက်ရတဲ့အခါ သူတို့အားလုံး စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြပါတယ်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဓားကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ စရိုက်က ပြင်းထန်လွန်းတာကြောင့်၊ အကယ်၍ ဓားနတ်ဘုရားအိုကြီးလို ပုဂ္ဂိုလ်မျိုး နောက်ထပ်တစ်ယောက်သာ ဟင်လင်းပြင်ထာဝရဓားဂိုဏ်းမှာ ပေါ်လာမယ်ဆိုရင် သူတို့အားလုံး စိုးရိမ်ထိတ်လန့်နေကြရမှာပါ။

"ဒီမသေမျိုးဘုရင်တွေဟာ ဝမ်ဘိုးဘေးသာ အဆင့်မတက်နိုင်ခဲ့ရင် ငါတို့ကို မျက်လုံးထဲတောင် ထည့်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒီဂုဏ်ပြုပွဲကို လာဖို့ဆိုတာ ဝေလာဝေးပဲ "

"ဝမ်ဘိုးဘေး အောင်မြင်သွားတာ ကံကောင်းလို့ပေါ့၊ အခုဆိုရင် ငါတို့တွေ ဘာမှ စိုးရိမ်စရာမလိုဘဲ အေးအေးဆေးဆေး ကျင့်ကြံလို့ ရပြီ"

ဓားဂိုဏ်း တပည့်တချို့က တိုးတိုးလေး စကားပြောရင်း စိတ်လက် ကြည်သာနေကြပါတယ်။

ဖန့်ချန်ကတော့ စိတ်ထဲကနေ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ဒီမသေမျိုးဘုရင်တွေကို တစ်ယောက်ချင်းစီ လိုက်ကြည့်နေပါတယ်။

ဒီလူတွေထဲမှာ ဘယ်နှစ်ယောက်က သွေးဝိညာဥ်ဂိုဏ်း ရဲ့ သိမ်းသွင်းခြင်းကို ခံထားရသလဲ ဘယ်နှစ်ယောက်ကများ သွေးဝိညာဥ်ဂိုဏ်းဝင် ကျင့်ကြံသူတွေ ကိုယ်တိုင် ဖြစ်နေမလဲ

အခု ဝမ်ချုံစန်း ဟင်လင်းပြင်ထာဝရဓားဂိုဏ်းမှာ ရှိနေတာကြောင့် သွေးဝိညာဥ်ဂိုဏ်းရဲ့ အနှောင့်အယှက်တွေကို စိုးရိမ်စရာ မလိုပေမဲ့။

ရေရှည်မှာတော့ ဟင်လင်းပြင်ထာဝရဓားဂိုဏ်းမှာ ဒုတိယမြောက် ချင်ဟော့ချိန်၊ တတိယမြောက်၊ စတုတ္ထမြောက်တွေ သေချာပေါက် ပေါ်လာဦးမှာပါပဲ...

"ဝမ်မိတ်ဆွေ... မသေမျိုးဘုရင် အဆင့်တက်တဲ့ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ ကိစ္စကို ငါ့ကိုတောင် မဖိတ်ဘူးလားဗျာ "

ဟင်လင်းပြင်ထဲကနေ ရယ်သံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားကာ အိုယန်ရွှမ်ကျိ၊ ကူးရှီးမသေမျိုးဘုရင် နဲ့ လုံကျွင်း သုံးယောက်ဟာ ဆက်တိုက်ဆိုသလို ပေါ်လာပါတယ်။

ဟင်လင်းပြင်ထာဝရဓားဂိုဏ်းနဲ့ တာအိုဂိုဏ်းတွေဟာ ဆက်ဆံရေး မကောင်းပါဘူး၊ အထူးသဖြင့် မဟာချဲ့ထွင်းဂိုဏ်း နဲ့ဆိုရင် ဆက်ဆံရေးက အတော်လေး တင်းမာနေတာကြောင့် သူတို့ သုံးယောက်ကို ဖိတ်စာ မပို့ခဲ့ပါဘူး။

သူတို့က ဒီနေ့ ဖိတ်စာမပါဘဲ ရောက်လာကြတာပါ

ဒီနေရာမှာ ရှိနေတဲ့ မသေမျိုးဘုရင်တွေဟာ အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီး မျက်နှာထားတွေက ထူးဆန်းသွားပါတယ်။

ဘယ်သူကများ အိုယန်ရွှမ်ကျိ ကို ဒီနေ့လို အခမ်းအနားမျိုးမှာ ဟင်လင်းပြင်ထာဝရဓားဂိုဏ်းကို လာရဲတဲ့ သတ္တိတွေ ပေးလိုက်တာပါလိမ့်

ဝမ်ကျိလုံ က ပြုံးပြီး စကားပြောဖို့ ပြင်လိုက်တုန်းမှာပဲ အိုယန်ရွှမ်ကျိ က ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်ပါတယ်

"ဒီနေ့မှာ နောက်ထပ် အထူးဧည့်သည်တော် တစ်ပါးလည်း ရောက်လာပါသေးတယ်၊ အားလုံးပဲ မတ်တပ်ရပ်ပြီး ဂါရဝပြု နှုတ်ဆက်ကြစမ်း "

လူတိုင်း မှင်သက်သွားကြပါတယ်။

သူတို့ကို မတ်တပ်ရပ်ပြီး ဂါရဝပြု ခိုင်းတာလား

"ဒီလောက်အထိ အားနာနေစရာ မလိုပါဘူး၊ ငါက လမ်းကြုံလို့ ခဏ ဝင်ထိုင်တာပါ "

ယန်ဟောက်ရန် ရဲ့ ပုံရိပ်ဟာ အိုယန်ရွှမ်ကျိ ရဲ့ ဘေးမှာ ပေါ်လာပါတယ်၊ သူက လူတိုင်းကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ပြုံးကာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပါတယ်။

ဝမ်ချုံစန်း ဒါကို မြင်လိုက်တဲ့အခါ မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်သွားပါတယ်။

"ဒါ... ဒါက ဂိုဏ်းချုပ်အဆင့် ရဲ့ အရှိန်အဝါ မဟုတ်လား... "

အရပ်မျက်နှာအသီးသီးက မသေမျိုးဘုရင်တွေရဲ့ မျက်နှာတွေ ပြောင်းလဲသွားပြီး အကုန်လုံး မတ်တပ်ရပ်လိုက်ကြပါတယ်၊ ယန်ဟောက်ရန် နဲ့ အိုယန်ရွှမ်ကျိတို့ သုံးယောက်ကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်နေကြပါတယ်။

ဒီသုံးယောက် ဒီလောက်အထိ မျက်နှာပွင့်နေတာ မဆန်းပါဘူး၊ ကြည့်ရတာ သူတို့တွေက လွတ်လပ်သောမသေမျိုး နဲ့ မိတ်ဖွဲ့ထားနိုင်ကြတာကိုး

အခန်း (၁၁၀၄) မျိုးဆက်သစ်တွေက အသက်ကို ပိုနှမြောကြတယ်

ဒါက ဘယ်က ဂိုဏ်းချုပ်အဆင့်ပါလိမ့် ဒီနေရာမှာ ရှိနေတဲ့ မသေမျိုးဘုရင်တွေထဲက လူနည်းစုလောက်ပဲ ယန်ဟောက်ရန် ရဲ့ နောက်ကြောင်းကို ခန့်မှန်းမိကြပြီး၊ အများစုကတော့ သူ့အကြောင်းကို ဘာမှမသိကြပါဘူး။

ဂိုဏ်းချုပ်အဆင့်ဆိုတဲ့ တည်ရှိမှုမျိုးဟာ မသေမျိုးဘုရင်တွေတောင်မှ အလွယ်တကူ တွေ့ခွင့်ရတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ တချို့ မသေမျိုးဘုရင်တွေဆိုရင် တစ်သက်လုံးမှာ ဂိုဏ်းချုပ်အဆင့်ကို တွေ့ဖူးတဲ့ အကြိမ်အရေအတွက်ဟာ လက်ချိုးရေလို့တောင် ရပါတယ်။

ယန်ဟောက်ရန် ရဲ့ အကြည့်ဟာ ဝမ်ချုံစန်း ရဲ့ ကိုယ်ပေါ်ကို မရည်ရွယ်ဘဲ တစ်ချက် ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက်၊ ဝမ်ကျိလုံ ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြုံးပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်

"သောင်းတာအိုမျှော် က ယန်ဟောက်ရန် ပါ၊ ဒီနေ့တော့ ဖိတ်စာမပါဘဲ ရောက်လာမိတာမို့ မိတ်ဆွေတို့အနေနဲ့ အပြစ်မမြင်ကြဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

"ဘယ်လိုလုပ် အပြစ်မြင်ရမှာလဲဗျာ၊ ဂိုဏ်းချုပ်အဆင့် ကိုယ်တိုင် ကြွရောက်လာတာဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့ ကြိုဆိုဖို့တောင် အချိန်မမီသလို ဖြစ်နေရတာပါ"

လူတိုင်းက အလုအယက် ပြန်ပြောကြပါတယ်။

ယန်ဟောက်ရန် က အိုယန်ရွှမ်ကျိ တို့ သုံးယောက်ကို ခေါ်ပြီး နေရာယူထိုင်လိုက်ပါတယ်။

ဝမ်ကျိလုံ က သောင်းတာအိုမျှော်စင် ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ ယန်ဟောက်ရန် ရဲ့ နောက်ကြောင်းကို နားလည်သွားပါတယ်၊ မျက်နှာမှာ အပြုံးတွေ ရှိနေပေမဲ့ မျက်ဝန်းနက်ရှိုင်းတဲ့ နေရာမှာတော့ စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှုတွေ အရိပ်အယောင် ပေါ်သွားပါတယ်။

"သောင်းတာအိုမျှော်စင် "

"ဒါက ဘယ်က အင်အားစုလဲ၊ ဘာလို့ တစ်ခါမှ မကြားဖူးတာလဲ"

မသေမျိုးဘုရင် အတော်များများက အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပါတယ်၊ သောင်းတာအိုမျှော်စင် က ဘယ်လို တည်ရှိမှုမျိုးလဲဆိုတာ သူတို့ လုံးဝမသိကြပါဘူး၊ ဒီလောကမှာ ဂိုဏ်းချုပ်အဆင့်ကိုယ်တိုင် စောင့်ရှောက်နေပြီး သူတို့ လုံးဝမသိရတဲ့ ဒီလောက်အထိ လျှို့ဝှက်တဲ့ ဂိုဏ်းတစ်ခု ရှိနေသေးတာလား

"ယန်ဟောက်ရန် က အိုယန်ရွှမ်ကျိ တို့ သုံးယောက်နဲ့ အတူတူ လာတယ်ဆိုတော့၊ ဒီသုံးယောက်လည်း သူတို့ရဲ့ ရွေးချယ်မှုကို ပြုလုပ်ပြီးသွားကြပြီပေါ့"

ဖန့်ချန် က လူအုပ်ထဲကနေ တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေပါတယ်။

သောင်းတာအိုမျှော်စင် က တာအိုဂိုဏ်းကနေ ဆင်းသက်လာတာဖြစ်လို့ ယန်ဟောက်ရန် ဒီကိုရောက်လာတဲ့အခါ တာအိုဂိုဏ်း သုံးခုကို အရင်ဆုံး ရှာတာကလည်း သဘာဝကျပါတယ်။

သူ သိထားတဲ့ တာအိုဂိုဏ်း သုံးခုရဲ့ အကြောင်းအရဆိုရင်၊ ယန်ဟောက်ရန် က သွေးဝိညာဥ်ဂိုဏ်း ရဲ့ နာမည်ကို ထုတ်မသုံးရင်တောင်၊ သောင်းတာအိုမျှော်စင်ရဲ့ အင်အားနဲ့တင် ဒီသုံးယောက်ကို နောက်ပိုင်း ဖြစ်လာမယ့် ကိစ္စတွေမှာ ဘေးထိုင်ကြည့်နေဖို့ ဒါမှမဟုတ် ပါဝင်ပတ်သက်လာဖို့ လုပ်နိုင်မှာပါ။

ဒီသုံးယောက်အပြင် ဒီနေ့ ရောက်နေတဲ့ မသေမျိုးဘုရင်တွေထဲမှာလည်း အကုန်လုံးက စင်ကြယ်နေကြမယ်လို့ မထင်ပါဘူး။

မူလက ပျော်ရွှင်ရယ်မောသံတွေနဲ့ ပြည့်နေတဲ့ ဂုဏ်ပြုပွဲဟာ၊ ယန်ဟောက်ရန် လိုမျိုး လွတ်လပ်သောမသေမျိုး တစ်ပါး ရောက်လာပြီးနောက်မှာတော့ ရုတ်တရက် တည်ငြိမ် လေးနက်သွားပါတယ်၊ ဘယ်သူမှ အသံကျယ်ကျယ် မပြောရဲကြတော့ဘဲ ခေါင်းငုံ့ပြီး ဝိုင်ကိုပဲ သောက်နေကြပါတယ်၊ ယန်ဟောက်ရန် က စကားပြောလာမှပဲ သူတို့က ဝင်ပြီး ထောက်ခံတာမျိုး၊ ရယ်မောတာမျိုး လုပ်ကြပါတယ်။

အိုယန်ရွှမ်ကျိ ကတော့ မျက်နှာမှာ အပြုံးတွေ ဝေနေပြီး ယန်ဟောက်ရန် အတွက် ဝိုင်ငှဲ့ပေးလိုက်၊ လူတိုင်းနဲ့ စကားပြောလိုက် လုပ်နေပါတယ်၊ တစ်ခါတစ်ရံမှာ စကားလမ်းကြောင်းကို ဟင်လင်းပြင်ထာဝရဓားဂိုဏ်း ဆီ ဆွဲခေါ်သွားပြီး ဝမ်ကျိလုံ မသေမျိုးဘုရင် မဖြစ်ခင်က အရှက်ရစရာ ကိစ္စတွေကို ပြောပြီး လှောင်ပြောင်နေပါတယ်။

ဟင်လင်းပြင်ထာဝရဓားဂိုဏ်း က ဓားကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ မျက်နှာက ပိုပိုပြီး မည်းမှောင်လာပါတယ်၊ အကယ်၍ ဒီဂိုဏ်းချုပ်အဆင့်သာ ဒီမှာ မရှိရင် အိုယန်ရွှမ်ကျိ က ဒီနေရာကို လာရဲပါ့မလား၊ သူတို့ရဲ့ ဝမ်ဘိုးဘေးကို ဒီလို လှောင်ပြောင်ရဲပါ့မလား

"ဒါနဲ့ ရွှမ်ကျိ... ဒီဓားဂိုဏ်းထဲမှာ ဓားလမ်းစဉ်ကိုတင် မကဘဲ တာအိုပညာရပ်ကိုလည်း ကျွမ်းကျင်တဲ့ ဓားဦးဆောင်သူ တစ်ယောက် ရှိတယ်လို့ မင်းပြောတာ ကြားလိုက်တယ်၊ သူက တာအိုဂိုဏ်းရဲ့ ဆက်ခံသူလား "

ယန်ဟောက်ရန် က ဝိုင်ခွက် မြှောက်လိုက်တဲ့ လက်က ရုတ်တရက် တန့်သွားပြီး အိုယန်ရွှမ်ကျိ ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ဝိုင်ကို တစ်ကျိုက်တည်း သောက်လိုက်ပါတယ်။

"ဒီလို မျိုးဆက်သစ် တစ်ယောက် ရှိပါတယ်၊ ကျွန်တော် ရှာကြည့်လိုက်ဦးမယ်"

အိုယန်ရွှမ်ကျိ က တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာမှာ လူအုပ်ထဲက ဖန့်ချန် ကို ချက်ချင်း တွေ့သွားပါတယ်၊ သူက ဖန့်ချန် ကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း ယန်ဟောက်ရန် ကို ပြုံးပြီး ပြောလိုက်တယ်

"ယန်စီနီယာ... သူပါပဲ၊ သူ့ရဲ့ တာအိုဆက်ခံမှုကတော့ မသေးလှဘူးဗျ၊ ဒီလောကရဲ့ ရှေးဟောင်းခေတ်က အထွတ်အထိပ်ဖြစ်ခဲ့ပြီး တစ်လောကလုံးက တာအိုဂိုဏ်းတွေရဲ့ မူလအစလို့ ခေါ်ကြတဲ့ တာအိုသုံးထောင်ဂိုဏ်း ကပါ"

အိုယန်ရွှမ်ကျိ က အသံကို နှိမ့်ပြီး ရယ်လိုက်ကာ ဘေးပတ်ပတ်လည်က လူတွေကို မောက်မာစွာ ကြည့်လိုက်ပါတယ်

"ယန်စီနီယာ ရဲ့ သောင်းတာအိုမျှော်စင် တောင်မှ တာအိုပညာရဲ့ မူလအစလို့ မပြောရဲတာကို၊ ဒီနေရာမှာတော့ ဒီစကားက နှစ်ပေါင်းများစွာ ပျံ့နှံ့နေတာဗျ၊ တချို့ အခြေအနေမသိတဲ့ လူတွေကလည်း ဒါကို အတည်လို့ ထင်နေကြတယ်၊ ငါတို့ တာအိုဂိုဏ်း သုံးခုဟာ တာအိုသုံးထောင်ဂိုဏ်းကနေ သစ္စာဖောက်ပြီး ထွက်လာတာ၊ သူတို့ရဲ့ ဆက်ခံမှုကို ယူထားပေမဲ့ အသိအမှတ် မပြုချင်ဘူးလို့ ထင်နေကြတာ တကယ့်ကို ရယ်စရာပဲ "

"သောင်းတာအိုမျှော်စင် ကလည်း တာအိုဂိုဏ်းလား ဂိုဏ်းချုပ်အဆင့်လည်း ရှိသေးတယ်လား "

လူတိုင်းရဲ့ မျက်နှာထားတွေ ပြောင်းလဲသွားပါတယ်၊ တာအိုဂိုဏ်း သုံးခုဟာ ကျုံးကျိုးမှာ နာမည်ကြီးတယ်ဆိုပေမဲ့ တာအိုဂိုဏ်းမှာ ဂိုဏ်းချုပ်အဆင့် မရှိတာကြောင့် တခြား ဂိုဏ်းကြီးတွေနဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ အများကြီး နိမ့်ကျနေတာပါ။

အခုတော့ ဒီတာအိုဂိုဏ်းတွေရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ဂိုဏ်းချုပ်အဆင့် ရှိနေတယ်ဆိုတော့... တာအိုသုံးထောင်ဂိုဏ်း ရဲ့ ကောလာဟလတွေက... တကယ်ပဲ အခြေအမြစ်မရှိတဲ့ စကားတွေ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

"တချို့ ကိစ္စတွေက ပျံ့နှံ့ရင်း ပျံ့နှံ့ရင်းနဲ့၊ ငါတို့ကလည်း ချေပဖို့ စိတ်မဝင်စားတာနဲ့တင်၊ တချို့လူတွေက ဒါကို တကယ့် အမှန်တရားလို့ ထင်သွားကြတာ"

ကူးရှီးမသေမျိုးဘုရင် က ပြုံးပြီး ခေါင်းခါလိုက်ပါတယ်။

လုံကျွင်း ကလည်း ရယ်ပြီး

"ဂရုမစိုက်ချင်လို့ လွှတ်ထားတာပါ"

သူတို့ရဲ့ စကားတွေဟာ တစ်ခွန်းချင်းစီတိုင်း ဖန့်ချန်ရဲ့ နောက်ကွယ်က တာအိုသုံးထောင်ဂိုဏ်း ကို လှောင်ပြောင်နေတာပါ။

တောရိုင်းကျောင်း က လွီဆရာကြီး က အဲဒီသုံးယောက်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ဘာစကားမှ မပြောဘဲ ဝိုင်ကိုပဲ သူ့ဘာသာ ငှဲ့သောက်နေပါတယ်။

ဟန်ဆရာကြီး နဲ့ ကျောက်ဆရာကြီး တို့လည်း ဘာမှ ဝင်မပြောကြပါဘူး။

တစ်ဖက်လူက အခု ဦးတည်နေတာက တာအိုသုံးထောင်ဂိုဏ်း ကို ဖြစ်ပြီး တောရိုင်းကျောင်း ကို မဟုတ်တဲ့အတွက်၊ ကိစ္စတွေက တောရိုင်းကျောင်း အထိ ရောက်မလာသေးခင်မှာ ဖန့်ချန် တစ်ယောက်တည်းအတွက်နဲ့ နောက်ခံမသေးတဲ့ လွတ်လပ်သောမသေမျိုး တစ်ပါးကို သွားပြီး ရန်မစချင်ကြတာပါ။

သောင်းတာအိုမျှော်စင် ဆိုတာ ချောင်ဖုန်းဒေသ ရဲ့ ဂိုဏ်းကြီး သုံးဂိုဏ်းထဲက တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း တောရိုင်းကျောင်း ရဲ့ ဆရာတွေအနေနဲ့ မသိဘဲ မနေပါဘူး။

"မင်းတို့ သုံးယောက်က ဂုဏ်သရေရှိ မသေမျိုးဘုရင်တွေပဲ၊ မျိုးဆက်သစ် တစ်ယောက်ကို ဒီလောက်အထိ အငြိုးအတေး ထားစရာ လိုလို့လား၊ မင်းတို့ ငါတို့ကလည်း ထာဝရ ရှင်သန်နေကြမယ့်သူတွေမှ မဟုတ်တာ၊ အရင်က ကိစ္စတွေကို ဘယ်သူက အသေအချာ ပြောနိုင်မှာလဲ"

ဝမ်ကျိလုံ က ရုတ်တရက် ခပ်ဖွဖွ ရယ်လိုက်ပြီး အဲဒီသုံးယောက်ကို သူငယ်ချင်းတွေ အချင်းချင်း နောက်ပြောင်သလိုမျိုး ကြည့်လိုက်ပါတယ်၊ ပြီးမှ ယန်ဟောက်ရန် ကို ပြုံးပြီး ပြောလိုက်တယ်

"ယန်စီနီယာ... ဒီနေ့ လူတိုင်းက ကျွန်တော့်ကို မျက်နှာပေးပြီး မသေမျိုးဘုရင် တက်လှမ်းတဲ့ ဂုဏ်ပြုပွဲကို လာပေးကြတာမို့၊ ကျွန်တော် ယန်စီနီယာ ကို တစ်ခွက် ဂုဏ်ပြုပါရစေ"

"အော်... မင်းကိုး..."

ယန်ဟောက်ရန် က ဖန့်ချန် ကို တွေ့လိုက်တဲ့အခါ အံ့သြသွားတဲ့ အရိပ်အယောင် ပေါ်သွားပါတယ်၊ ဝမ်ကျိလုံ ရဲ့ ဝိုင်ဂုဏ်ပြုတာကိုတောင် ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ပြုံးပြီး ပြောလိုက်တယ်

"အဲဒီတုန်းက လုံမျိုးနွယ်စု နဲ့ စုန်းမျိုးနွယ်စု တို့ရဲ့ လောင်းကြေးထပ်ပွဲမှာ၊ မင်းက ဓားသခင်္ျိုင်းလှေကားထစ် ကို ပထမဆုံး အဆုံးထိ တက်နိုင်ခဲ့တဲ့ ဓားကျင့်ကြံသူ မဟုတ်လား မင်းမှာ တာအိုဆက်ခံမှုလည်း ရှိလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားမိဘူး၊ ငါကြားတာတော့ အဲဒီတုန်းက ယွန်းလူမြို့ က ကျောက်ယွင်လူ စီနီယာကလည်း အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် မင်းကို ရှာနေတယ်ဆိုပဲ၊ ဘာလို့ ရှာလို့မရတာလဲလို့ ငါ စဉ်းစားနေတာ၊ ကြည့်ရတာ မင်းက ဒီအရပ်က ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်နေတာကိုး"

"ဒီနှစ်ယောက်က သိနေကြတာလား "

လူတိုင်း မျက်နှာထားတွေ ထူးဆန်းသွားပါတယ်။

ကျန်းလင် အပါအဝင် တောင်ထိပ်သခင်တွေ အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီး ဖန့်ချန် က ဒီတစ်ခါ ချောင်ဖုန်းဒေသ ကို သွားတဲ့အခါ ဘာတွေ ကြုံခဲ့ရတာလဲဆိုတာ တိတ်တဆိတ် စပ်စုချင်နေကြပါတယ်၊ ဒီလို ဂိုဏ်းချုပ်အဆင့် မျိုးကတောင် သူ့နာမည်ကို သိနေတယ်ဆိုတော့။

တချို့လူတွေက လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းက လီချန်စန်း က ဓားကျင့်ကြံသူ တစ်သိုက်ကို ခေါ်ပြီး နတ်ဘုရားလမ်းစဥ်ဂိုဏ်း ကို သွားတဲ့ မြင်ကွင်းကို ပြန်သတိရသွားကြပါတယ်။

နတ်ဘုရားလမ်းစဥ်ဂိုဏ်း မှာ လူမရှိတော့လို့ သူတို့ လူရှာမတွေ့ခဲ့ဘဲ၊ နောက်ပိုင်း တာအိုသုံးထောင်ဂိုဏ်း ကို သွားတဲ့အခါမှာတော့ ရွှင်အဘိုးကြီး နဲ့ တွေ့ခဲ့ကြတာပါ။

ဒီကိစ္စကို ကြည့်ရင် နတ်ဘုရားလမ်းစဥ်ဂိုဏ်း ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ဟာ ချောင်ဖုန်းမှာ လူကုံထံ တစ်ယောက်ကို သွားပြီး ရန်စမိတာဖြစ်နိုင်ကြောင်း လူတိုင်း ရိပ်မိနေကြပါပြီ၊ အဲဒီလူက ဖန့်ချန် ရန်စမိတဲ့လူနဲ့ တစ်ယောက်တည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

ကျောက်ယွင်လူ

သူတို့ ဒီနာမည်ကို တိတ်တဆိတ် မှတ်သားထားလိုက်ကြပါတယ်။

"ဒါတွေက နားလည်မှု လွဲတာတွေပါ၊ ပြောလောက်စရာ မရှိပါဘူး"

ဖန့်ချန် က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။

"ငါ့ရဲ့ သောင်းတာအိုမျှော်စင် ကလည်း ချောင်ဖုန်းမှာ အတော်အတန် နာမည်ရှိပါတယ်၊ မင်းက တာအိုဂိုဏ်းက ဆင်းသက်လာတာဆိုတော့၊ ခဏလောက် နေရင် ငါနဲ့အတူ သောင်းတာအိုမျှော်စင် ကို တစ်ခေါက် လိုက်ခဲ့ပါလား၊ ငါ ကျောက်ယွင်လူ စီနီယာ နဲ့ စကားပြောပေးပြီး မင်းတို့ကြားက နားလည်မှု လွဲတာတွေကို ဖြေရှင်းပေးပါ့မယ်"

ယန်ဟောက်ရန် က ပြုံးပြီး ပြောပါတယ်။

ဝမ်ချုံစန်း ကတော့ ဘာမှ မသိသလို နေနေပေမဲ့ ယန်ဟောက်ရန် ရဲ့ ဒီစကားကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ မျက်လုံးထဲမှာတော့ အထင်အမြင်သေးတဲ့ အပြုံးတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားပါတယ်။

ဒီလို နည်းလမ်းလေးနဲ့များ ဒီကောင်လေးကို သောင်းတာအိုမျှော်စင် ညဆီ ဖြားယောင်းခေါ်သွားလို့ ရမယ် ထင်နေတာလား

"စီနီယာ ကို ဒုက္ခမပေးတော့ပါဘူး၊ ဒီအရပ်မှာ နေရတာကပဲ အလုံခြုံဆုံးပါ၊ မျိုးဆက်သစ်တွေက အသက်ကို ပိုနှမြောကြတယ်ဗျ၊ အချိန်တိုအတွင်းမှာတော့ ချောင်ဖုန်း ကို ပြန်သွားဖို့ အစီအစဉ် မရှိသေးပါဘူး"

ဖန့်ချန် က လက်အုပ်ချီပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။

ယန်ဟောက်ရန် က အပြုံးမပျက်ဘဲ ခေါင်းညိတ်ပြတယ်

"မင်းပြောတာလည်း ဟုတ်တာပဲ"

သူ ဒီကိစ္စကို ဆက်မပြောတော့ဘဲ လူတိုင်းနဲ့ ဟိုအကြောင်း ဒီအကြောင်းတွေပဲ ပြောနေပါတယ်၊ အသံက ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့ပြီး ဂိုဏ်းချုပ်အဆင့် တစ်ယောက်ရဲ့ မာန်မာနမျိုး နည်းနည်းလေးမှ မရှိပါဘူး။

ဒီဂုဏ်ပြုပွဲဟာ တစ်လတိတိ တောက်လျှောက် ကျင်းပခဲ့တာဖြစ်ပြီး၊ ယန်ဟောက်ရန် ကလည်း ဒီနေရာမှာ ရှိနေတဲ့ မသေမျိုးဘုရင်တွေကို နှမြောတွန့်တိုခြင်း မရှိဘဲ ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ အခက်အခဲတွေကို ဖြေရှင်းပြခဲ့ပါတယ်။

ဂုဏ်ပြုပွဲ ပြီးဆုံးသွားတဲ့အခါ မသေမျိုးဘုရင်တွေဟာ ဆက်တိုက် ထွက်ခွာသွားကြပြီး ဟင်လင်းပြင်ထာဝရဓားဂိုဏ်း ဟာလည်း အရင်လိုပဲ ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားပါတယ်။

ထွက်သွားပြီလို့ ထင်ရတဲ့ ယန်ဟောက်ရန် ဟာ ဝမ်ချုံစန်း ရဲ့ ကျင့်ကြံတဲ့နေရာမှာ ရုတ်တရက် ပေါ်လာပါတယ်၊ ဝမ်ချုံစန်း ကတော့ လက်ကို နောက်ပစ်ပြီး သူ့ကို ကျောပေးကာ ရပ်နေပါတယ်။

"နောင်ကျရင် ဒီလို လှည့်ကွက်လေးတွေကို လူတောထဲ ထုတ်မပြပါနဲ့ဦး၊ ရှက်ဖို့ကောင်းတယ်၊ အဲဒီကောင်လေးက အင်မတန် ထက်မြက်တာ၊ မင်း ဒီလိုလုပ်တာက မြွေကို တုတ်နဲ့ သွားတို့သလို ဖြစ်ပြီး မင်းရဲ့ ဝိသေသကို သူ ခန့်မှန်းမိသွားအောင် လုပ်နေသလိုပဲ"

မနီးမဝေးမှာ ရပ်နေတဲ့ ဖန့်ချန် ကတော့ တိတ်တဆိတ် ခေါင်းညိတ်မိပါတယ်၊ ကြည့်ရတာ ဝမ်ချုံစန်း က သူ့အကြောင်းကို အတော်လေး သိနေတာပဲ။