အခန်း (၁၁၀၉-၁၁၁၀)

အခန်း (၁၁၀၉) သိုင်းဘိုးဘေးအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရခြင်း

"ဟင်လင်းပြင်ကို ဖောက်ခွဲမယ် တကယ့်ရယ်စရာပဲ ရှုကျင်းထော် ကတော့ တကယ်ပဲ သွေးရူးသွေးတန်း ဖြစ်သွားတာပဲ၊ ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားလမ်း မှာ သူရခဲ့တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ် အမွေအနှစ်တွေကို အလကား ဖြုန်းတီးပစ်လိုက်တာပဲ "

မြို့လေးနဲ့ မိုင်အနည်းငယ်အကွာက တောင်ကုန်းအနိမ့်လေးတစ်ခုပေါ်မှာ လူအချို့ ရပ်နေကြပါတယ်၊ သူတို့ထဲက တစ်ယောက်က ရှုကျင်းထော် ရဲ့ စကားကို ကြားတဲ့အခါ မထီမဲ့မြင် ပြုလိုက်တာပါ။

ဒီလူတွေဟာ ဟွာဇိကျဲဂိုဏ်းက ကျင့်ကြံသူတွေဖြစ်ပြီး ရှုကျင်းထော် ရဲ့ စီနီယာ၊ ဂျူနီယာ ညီအစ်ကိုတွေလည်း ဖြစ်ကြပါတယ်။

"စီနီယာအစ်မ ရှု... ကျွန်တော်တို့ တကယ်ပဲ ဒီလိုလုပ်ကြမှာလား အကယ်၍ ဂိုဏ်းထဲက အကြီးအကဲတွေ သိသွားရင် မသေမျိုးစာရင်း ကနေ အပယ်ခံရနိုင်တယ်နော်..."

တစ်ယောက်က ဝေခွဲမရတဲ့ မျက်နှာထားနဲ့ အသံတိုးတိုး ပြောလိုက်ပါတယ်။

ကျန်တဲ့လူတွေက အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီး ရှုကျင်းထော် နဲ့ ရုပ်ချင်း အနည်းငယ် ဆင်တူတဲ့ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ ကျင့်ကြံသူကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကြပါတယ်။

"ရှုကျင်းထော် က အဲဒီ အမွေအနှစ်တွေကို မြေကြီးထဲအထိ ယူသွားမှာကို နင်တို့က ဒီအတိုင်း ထိုင်ကြည့်နေမှာလား ငါတို့တွေ အရင်တုန်းက အရည်အချင်း မပြည့်မီလို့ ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားလမ်း မှာ ဘာမှမရခဲ့ကြဘူး အကယ်၍ ရှုကျင်းထော် လက်ထဲက အမွေအနှစ်ကို ရမယ်ဆိုရင် ငါတို့မှာ နတ်မျိုးစေ့ ဆိုတဲ့ နာမည်မရှိရင်တောင် နတ်မျိုးစေ့ ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည် အစစ်အမှန် ရှိလာမှာပဲ"

"ဒီလိုအခွင့်အရေးမျိုးက တစ်သက်မှာ တစ်ခါပဲ ကြုံရတာ၊ မင်းတို့က ဒီအတိုင်း လက်လွှတ်လိုက်ချင်လို့လား အကယ်၍ သူသာ ကျင့်စဉ်တွေ မပျက်စီးခဲ့ရင် ငါတောင် သူ့ကို ယှဉ်နိုင်ဖို့ အာမမခံနိုင်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ မတူတော့ဘူး၊ ငါတို့ရှေ့မှာ သူက သာမန်သိုင်းသမား တစ်ယောက်ပဲ"

ရှုတယ်ရှန်း က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်တယ်

"အလုပ်ကြီး လုပ်ချင်ရင် ပြတ်သားတဲ့စိတ် ရှိရမယ်၊ နင်တို့ မပါချင်ရင် အခုပဲ ထွက်သွားလို့ ရတယ်"

လူအချို့ အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ သွားကြိတ်ကာ ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ပါဘူး၊ အခုအချိန်မှာ ဘယ်သူပဲ ထွက်သွားထွက်သွား ရှုတယ်ရှန်း ရဲ့ လက်ဝါးချက်နဲ့ အသေသတ်ခံရမှာကို သူတို့ သိနေကြလို့ပါ။

ရှုတယ်ရှန်း က ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်တယ်

"သူက သုံးရက်အကြာမှာ ဟင်လင်းပြင်ကို ဖောက်ခွဲပြမယ်ဆိုတော့ ငါတို့ နောက်ထပ် သုံးရက် စောင့်ကြတာပေါ့၊ အဲဒီကျရင် သူ ဘယ်လို ဖောက်ခွဲမလဲဆိုတာ ကြည့်ရတာပေါ့"

"ကောင်းမွန်တဲ့ မသေမျိုးလမ်းစဉ်ကို စွန့်ပြီး အဆင့်မရှိတဲ့ သာမန်လူတွေရဲ့ လမ်းကို လျှောက်တယ်၊ ရှု မျိုးရိုးမှာ ဒီလို သားမိုက်တစ်ယောက် ထွက်လာတာ အဘိုးကြီးသာ သိရင် ဒေါသထွက်ပြီး သေသွားလောက်တယ်"

နောက်တစ်နေ့မှာတော့ ရဲရဲနီနေတဲ့ ဝတ်စုံကို ဝတ်ထားတဲ့ လူလတ်ပိုင်းတစ်ယောက်ဟာ ထူးဆန်းတဲ့ သားရဲတစ်ကောင်ရဲ့ ကျောပေါ်မှာ ထိုင်ရင်း ဆယ်မိုင်အကွာက မြို့လေးကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေပါတယ်။

အဲဒီလူရဲ့ အနောက်မှာတော့ ခုနစ်ခုသတ်နန်းတော် က နာမည်ကျော် သိုင်းပညာရှင် ရာပေါင်းများစွာ ရပ်နေကြပါတယ်။

သူ့ရဲ့ ဘေးမှာတော့ သံချပ်ကာအမည်း ဝတ်ထားတဲ့ စစ်ဗိုလ်ချုပ်တစ်ယောက်ဟာလည်း ထူးဆန်းတဲ့ သားရဲတစ်ကောင်ပေါ်မှာ ထိုင်နေပြီး သူ့နောက်မှာ စစ်သည်တော် ထောင်ချီ ရှိနေပါတယ်။

ဒီစစ်သည်တွေဟာ တစ်ကိုယ်လုံးကို သံချပ်ကာတွေနဲ့ ဖုံးအုပ်ထားပြီး ထင်းရှူးပင်လို မတ်မတ်ရပ်နေကြကာ အသက်ရှူသံတွေကအစ တညီတညွတ်တည်း ရှိနေကြပါတယ်။

"ခုနစ်ခုသတ်နန်းတော် သခင်... ခင်ဗျားပြောတဲ့ ရှုကျင်းထော် က တကယ်ပဲ မရှိနိုင်တဲ့ သိုင်းနတ်ဘုရား နယ်ပယ်ကို တက်လှမ်းဖို့ ကြိုးစားနေတာလား "

သံချပ်ကာမည်း စစ်ဗိုလ်ချုပ်က ရုတ်တရက် ရယ်လိုက်တယ်

"ဆွေးမြည့်နေတဲ့ ဝါးပင်ထိပ်မှာ ဟင်လင်းပြင်ကို ဖောက်ခွဲပြမယ်ဆိုတာ... နားထောင်လို့တော့ ကောင်းသား"

"အမှန်ပဲဖြစ်ဖြစ် အမှားပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ကျွန်တော် ဒီလူ့ရဲ့ နောက်ကြောင်းကို စုံစမ်းကြည့်ပြီးပြီ၊ အရမ်း လျှို့ဝှက်တယ်၊ ဒါကြောင့် လျှော့တွက်လို့ မရဘူး၊ အကယ်၍ အမှန်တကယ်သာ ဖြစ်ခဲ့ရင် ကျွန်တော်တို့ လက်တွဲပြီး ဒီလျှို့ဝှက်နည်းလမ်းကို လုယူရမှာပဲ"

"ဒါဆိုရင် စစ်ဗိုလ်ချုပ်ရဲ့ နောက်ကွယ်က ပုဂ္ဂိုလ်အတွက် ဒီနယ်မြေမှာ ကြောက်စရာ ဘာရှိဦးမှာလဲ"

ခုနစ်ခုသတ်နန်းတော် သခင်က ပြုံးပြီး ပြောပါတယ်။

သံချပ်ကာမည်း စစ်ဗိုလ်ချုပ်က ခဏလောက် စဉ်းစားပြီးမှ မျက်နှာမှာ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာတယ်

"ဒီတစ်ခါ လာကြတဲ့ ကောင်းကင်အဆင့်သိုင်းသမား တွေ မနည်းဘူးနော်၊ နန်းတော်သခင်မှာ အစီအစဉ် ရှိရဲ့လား "

"လူပြိန်း တစ်သိုက်ပါပဲ သိုင်းဧကရာဇ် အောက်က လူတွေဟာ ပုရွက်ဆိတ်တွေပါပဲ၊ အဲဒီထဲက လူနှစ်ယောက်ကိုပဲ သတိထားဖို့ လိုတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့နှစ်ယောက် လက်တွဲရင်တောင် ကျွန်တော့်လက်ထဲမှာ အချက် တစ်ရာထက်ပိုပြီး ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ခုနစ်ခုသတ်နန်းတော် သခင်က ယုံကြည်မှုအပြည့်နဲ့ ပြောလိုက်ပါတယ်။

"ဒါဆိုရင်တော့ အကောင်းဆုံးပေါ့"

နောက်ထပ် တစ်နေ့ ကျော်သွားတဲ့အခါ ကောင်းကင်အဆင့်သိုင်းသမား နှစ်ယောက် အတူတူ ရောက်လာကြပြီး ရှုကျင်းထော် ရဲ့ ကျင့်ကြံတဲ့နေရာကို ဝင်သွားကြပါတယ်။

တတိယမြောက်နေ့ ရောက်တဲ့အခါ...

ရှုကျင်းထော် ဟာ ကျင့်ကြံတဲ့နေရာကနေ ထွက်လာပြီး ခြေလှမ်းအနည်းငယ်နဲ့တင် မြို့ပြင်ကို ရောက်သွားတာကို အားလုံး မြင်လိုက်ကြရပါတယ်၊ သူတို့တွေ ချက်ချင်းပဲ သတိဝင်လာပြီး ဆွေးမြည့်နေတဲ့ ဝါးပင်ထိပ် ဆီကို အလုအယက် ပြေးသွားကြပါတော့တယ်။

သိုင်းပညာရှင်တွေတင်မကဘဲ သာမန်လူအချို့လည်း လူအုပ်ကြီးထဲမှာ လိုက်လာကြပါတယ်။

တိတ်ဆိတ်နေတဲ့ ဝါးပင်ထိပ်မှာ ရုတ်တရက် လူသောင်းချီ ရောက်လာပြီး ဘေးပတ်ပတ်လည်က တောင်ကုန်းတွေမှာ လူတွေ ပြည့်နေတာကြောင့် စစ်တပ်ကြီး ချီတက်လာသလိုမျိုး ဖြစ်နေပါတယ်။

ဒီနေ့ရဲ့ ဇာတ်လိုက်ဖြစ်တဲ့ ရှုကျင်းထော် ဟာ ဝါးပင်ထိပ်ရဲ့ အမြင့်ဆုံးနေရာမှာ ထိုင်နေပါတယ်၊ သူက မျက်လုံးကို မှိတ်ထားပြီး ခေါင်းကို အနည်းငယ် မော့ထားကာ တစ်ခုခုကို အာရုံခံနေပုံရပါတယ်။

"သခင်လေး... သူ ဘာလို့ ဒီလောက်အထိ အကြီးအကျယ် လုပ်နေရတာလဲ"

လူအုပ်ထဲမှာ နတ်သမီးယွီ က နားမလည်စွာ မေးလိုက်ပါတယ်။

"အမွေအနှစ် ချန်ထားဖို့အတွက်ပဲ"

ဖန့်ချန် က ဆိုပါတယ်။

"အမွေအနှစ်"

နတ်သမီးယွီ တစ်ခုခုကို တွေးမိသွားပုံရပြီး မျက်လုံးထဲမှာ နားလည်သွားတဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ပေါ်လာပါတယ်။

"အကယ်၍ ဒီနေ့ သူသိမြင်သွားတာတွေက ဒီမှာရှိတဲ့ သိုင်းပညာရှင်တွေကို အသိအမြင် အနည်းငယ် ပေးနိုင်ခဲ့ရင်၊ ကိုယ်ခံပညာလောကရဲ့ အခြေအနေကို ပြောင်းလဲပစ်နိုင်လိမ့်မယ်"

ဖန့်ချန် က ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်တယ်

"အကယ်၍ ဒီလုပ်ရပ်က အောင်မြင်ခဲ့ရင်၊ အလှမ်းဝေးတဲ့ အနာဂတ်မှာ ရှုကျင်းထော် ဟာ သိုင်းဘိုးဘေးအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရပြီး မျိုးဆက်သစ်တွေရဲ့ ဦးထိပ်မှာ ရှိနေလိမ့်မယ်"

ရှုကျင်းထော် အဲဒီနေ့က ပြသခဲ့တဲ့ နည်းလမ်းတွေဟာ ကလေးကစားစရာ မဟုတ်တော့ပါဘူး။

ဓားကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းထက် မနိမ့်ကျတဲ့အပြင် ပိုပြီးတော့တောင် အာဏာစက် ပြင်းထန်ပါသေးတယ်။

ဒီလို စွမ်းအားမျိုးကို သိုင်းပညာရှင်တွေသာ ပိုင်ဆိုင်သွားရင် မသေမျိုးလမ်းစဉ်နဲ့ လုံးဝကွဲပြားတဲ့ လမ်းစဉ်သစ်တစ်ခုကို ဖောက်ထွက်နိုင်မှာပါ။

ဒီလူဟာ... လမ်းသစ်ဖောက်တဲ့ ပညာရှင်ကြီး တစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်။

"သိုင်းဘိုးဘေး... အဖြစ်... သတ်မှတ်ခံရခြင်း..."

နတ်သမီးယွီ က ရှုကျင်းထော် ကို တစ်ခုခု တွေးတောရင်း လှမ်းကြည့်နေပါတယ်။

သူမရဲ့ သခင်လေး က ဒီလူ့ကို ဒီလောက်အထိ အဆင့်မြင့်မြင့် အကဲဖြတ်ထားတယ်ဆိုရင် သေချာပေါက် အကြောင်းရင်း ရှိရမှာပါ

"ဒီစီနီယာ ရှု က... လူတွေကို လှည့်စားနေတာလား မသိဘူးနော်"

နှစ်နာရီလောက် ကြာသွားတဲ့အခါမှာတော့ တီးတိုးပြောသံတွေ ထွက်လာပါတယ်။

လူတိုင်းဟာ အစတုန်းက စိတ်လှုပ်ရှားပြီး မျှော်လင့်နေကြပေမဲ့၊ အခုတော့ သံသယတွေ ဝင်လာကြပါပြီ။

ရှုကျင်းထော် ဟာ အစကနေ အဆုံးအထိ ဟင်လင်းပြင်ကို ဖောက်ခွဲမယ့် ပုံစံမျိုး လုံးဝ မပြသေးပါဘူး။

ဒါဟာ တကယ်ပဲ လူလိမ်ပွဲကြီးလား

"နှစ်ယောက်လုံး... ကျွန်တော့်ရဲ့ သခင်လေးက ခင်ဗျားတို့ကို စကားပြောဖို့ ဖိတ်ခေါ်လိုက်ပါတယ်"

အနီရောင်ဝတ် သိုင်းသမား တစ်ယောက်ဟာ ဖန့်ချန် နဲ့ နတ်သမီးယွီ ရဲ့ ရှေ့ကို ရောက်လာပြီး ပြုံးပြောလိုက်ပါတယ်။

ဘေးနားက သိုင်းပညာရှင်တွေကတော့ ဒါကို မြင်တာနဲ့ ကင်းကင်းရှင်းရှင်း နေချင်တာကြောင့် ဒီနှစ်ယောက်နဲ့ မပတ်သက်မိအောင် အဝေးကို ရှောင်သွားကြပါတယ်။

"အစ်ကိုကြီး... အဲဒီနှစ်ယောက်က အခုထိ မသွားသေးဘူးပဲ၊ သူတို့ သတ္တိကတော့ မသေးဘူး၊ ခုနစ်ခုသတ်နန်းတော် က ဒီနေ့ သူတို့ကို အပြတ်ရှင်းတော့မှာပဲ"

"ထားလိုက်ပါတော့၊ တစ်ခါပဲ ဆုံဖူးတာပဲ၊ သူတို့ကိုယ်တိုင် သေတွင်းထဲ တိုးဝင်တာပဲ"

စုန့်ချန်း က ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ဖန့်ချန် တို့ဆီကနေ အကြည့်လွှဲလိုက်ပါတယ်။ ဒီကိစ္စမှာ ထပ်ပြီး မပတ်သက်ချင်တော့ပါဘူး။

သူ လုပ်ပေးနိုင်တာ အကုန် လုပ်ပေးပြီးပါပြီ၊ ထပ်ပြီး လုပ်ပေးရင် သူ့အတွက် အသက်အန္တရာယ် ရှိလာနိုင်ပါတယ်။

ဖန့်ချန် က နတ်သမီးယွီ ရဲ့ လက်ကို ဆွဲပြီး ရှီယွီ ရဲ့ ရှေ့ကို လျှောက်သွားပါတယ်။

"နှစ်ယောက်လုံးလည်း စီနီယာ ရှု ဟင်လင်းပြင်ကို ဖောက်ခွဲတာကို လာကြည့်တာလား ခင်ဗျားတို့ အဲဒီနေရာကနေဆို သိပ်မမြင်ရဘူး၊ ဒီမှာပဲ ကျွန်တော်နဲ့အတူ ထိုင်ကြည့်ကြတာပေါ့"

ရှီယွီ က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။

"သခင်လေး... ကျွန်မတို့ တကယ်ပဲ ဒီမှာ သူနဲ့အတူ ထိုင်ကြည့်မှာလား"

နတ်သမီးယွီ ရဲ့ မျက်လုံးတွေ လှုပ်ရှားသွားပါတယ်၊ သူမရဲ့ ဆိုလိုရင်းကတော့ ဖန့်ချန် ကို အမိန့်တောင်းတာပါ၊ ဒီရှေ့ကလူကို လက်ဝါးတစ်ချက်တည်းနဲ့ ရိုက်သတ်ပစ်ရမလား ဆိုတာကိုပါ။

"စီနီယာ ရှု ဟင်လင်းပြင်ကို ဖောက်ခွဲဖို့က နီးနေပြီ၊ ဒုက္ခမရှာပါနဲ့ဦး၊ သူ့ကို အာရုံပျံ့သွားမှာ စိုးလို့"

ဖန့်ချန် က ခပ်အေးအေးပဲ ပြုံးလိုက်ပါတယ်။

နတ်သမီးယွီ က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ပါဘူး။

ရှီယွီ ကတော့ ဒါကို ကြားတဲ့အခါ ရယ်ချင်သွားပါတယ်၊ ဒီရှေ့ကလူက ဒီလို အခြေအနေမျိုး ရောက်နေတာတောင် မာန်တက်နေတုန်းပဲလို့ ထင်လိုက်တာပါ။

သူက နတ်သမီးယွီ ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး၊ ဒီအမျိုးသမီးဟာ သူ့အကြိုက်နဲ့ တကယ်ကို ကိုက်ညီနေတာကြောင့် သူမကို တရားဝင် လက်ထပ်ယူချင်တဲ့ စိတ်တွေတောင် ဖြစ်ပေါ်လာပါတယ်။

"မိန်းကလေး... ကျွန်တော့်အဖေလည်း ရောက်နေပြီ၊ ခဏနေရင် မိတ်ဆက်ပေးမယ်နော်"

ရှီယွီ က ပြုံးပြီး ပြောပါတယ်။

စကားပြောနေတုန်းမှာပဲ ခုနစ်ခုသတ်နန်းတော် သခင်နဲ့ သံချပ်ကာမည်း စစ်ဗိုလ်ချုပ် ဟုယန်ပင်း တို့ဟာ အတူတူ လျှောက်လာကြပါတယ်။

သူတို့နှစ်ယောက်ဟာ ကိုယ်စီ လူအင်အားတွေ ပါလာကြပြီး၊ သူတို့ ဖြတ်သန်းသွားတဲ့ နေရာတိုင်းမှာ ဘယ်လောက်ပဲ မာန်တက်တဲ့ သိုင်းပညာရှင်ဖြစ်ဖြစ် အကုန်လုံးက ရိုရိုသေသေ ဖယ်ပေးလိုက်ရပါတယ်။

လူတိုင်းရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှုတွေနဲ့ ပြည့်နေပါတယ်။

"ပြောရင်းဆိုရင်း ရောက်လာပြီ"

ရှီယွီ က ပြုံးပြီး အရှေ့ကို အနည်းငယ် တိုးကာ အရိုအသေပေးလိုက်တယ်

"အဖေ"

"အင်း"

ခုနစ်ခုသတ်နန်းတော် သခင်က ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ရှီယွီ စကားမပြောခင်မှာပဲ တိတ်တိတ်နေဖို့ လက်ကာပြလိုက်တယ်

"စကားမပြောနဲ့ဦး"

သူနဲ့ သံချပ်ကာမည်း စစ်ဗိုလ်ချုပ်ရဲ့ အာရုံတွေဟာ ရှုကျင်းထော် ဆီမှာပဲ ရှိနေပါတယ်။

ဒါကြောင့် ရှီယွီ လည်း နတ်သမီးယွီ ကို မိတ်ဆက်ပေးဖို့ အစီအစဉ်ကို ခဏရပ်လိုက်ပြီး၊ ဒီကိစ္စတွေ ပြီးမှ သူ့အဖေကို ခွင့်တောင်းဖို့ ပြင်လိုက်ပါတယ်။

"ခုနစ်ခုသတ်နန်းတော် သခင်... ပြီးတော့ စစ်ဘက်က လူသတ်သမား ဟုယန်ပင်း ပဲ"

အဝေးက တောင်ကုန်းတစ်ခုပေါ်မှာ ရပ်နေတဲ့ လူရိပ်နှစ်ခုရဲ့ အကြည့်ဟာ ခုနစ်ခုသတ်နန်းတော် သခင်တို့ဆီ ရောက်သွားပြီး မျက်နှာထားတွေ လေးနက်သွားကြပါတော့တယ်။

အခန်း (၁၁၁၀) အားလုံး ဒူးထောက်ကုန်ကြပြီ

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပဲ လဝက်ခန့် အချိန်ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပါပြီ။

ရှုကျင်းထော် ဟာ ကျောက်ရုပ်တစ်ရုပ်အလား တောင်ထိပ်မှာ လှုပ်ရှားမှုမရှိဘဲ ရပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး၊ ဘေးပတ်ပတ်လည်က သိုင်းသမားတွေနဲ့ သာမန်အရပ်သားတွေဟာ စိတ်မရှည်မှုတွေကို အနည်းငယ် ခံစားလာကြရပါတယ်။

အချို့ကတော့ တိုးတိုးတိတ်တိတ် ဆဲဆိုပြီး လှည့်ထွက်သွားကြပါပြီ၊ ဒီမှာ အချိန်ဖြုန်းနေရတာကို အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူးလို့ ယူဆကြတာပါ။

အချို့ကတော့ မျှော်လင့်ချက် အနည်းငယ် ရှိနေသေးတာကြောင့် ဆက်လက်စောင့်ဆိုင်းနေကြပါတယ်၊ ရှုကျင်းထော် လို စီနီယာပညာရှင်ကြီး တစ်ယောက်ဟာ လူအများကို ဒီလိုမျိုး နောက်ပြောင်မှာမဟုတ်ဘူးလို့ သူတို့ ယုံကြည်နေကြတာပါ။

ဟင်လင်းပြင်ထဲမှာတော့ ရှုတယ်ရှန်း တို့တစ်စုဟာ စောင့်ရတာ တော်တော်လေး စိတ်မရှည် ဖြစ်နေကြပါပြီ။

အောက်ဘက်က အိုမင်းနေတဲ့ ရှုကျင်းထော် ရဲ့ နက်နဲဟန်ဆောင်နေတဲ့ ပုံစံကို ကြည့်ပြီး ရှုတယ်ရှန်း ရဲ့ မျက်လုံးထဲက မထီမဲ့မြင်ပြုမှုတွေဟာ ပိုပြီး ပြင်းထန်လာပါတယ်။

"သူက မသေမျိုးကျင့်စဉ်တွေ ဆုံးရှုံးသွားလို့ ငါတို့ရှေ့မှာ မျက်နှာမပြရဲဘဲ၊ ဒီပုရွက်ဆိတ်တွေရှေ့မှာ နတ်ဘုရားလိုလို ဘာလိုလိုနဲ့ လာဟန်ဆောင်နေတာလို့ နင်တို့ မထင်ဘူးလား "

ရှုတယ်ရှန်း က လှောင်ပြောင်လိုက်တယ်

"ငါ့ရဲ့ ဒီဝမ်းကွဲမောင်က ငယ်ငယ်ကတည်းက မာနကြီးတယ်၊ ငါတို့လိုလူတွေနဲ့ ကစားရမှာကိုတောင် အောက်ကျနောက်ကျနိုင်တယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ၊ နောက်တော့ ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားလမ်း ထဲကို ဝင်ပြီး အမွေအနှစ်တွေရလို့ နတ်မျိုးစေ့ ဖြစ်လာတော့ လူတွေကို ပိုပြီး နှာခေါင်းနဲ့ ကြည့်တော့တာပဲ"

"အခုတော့ ကြည့်စမ်း... ပုရွက်ဆိတ်တွေကြားမှာမှ ဂုဏ်ဖော်နေရတဲ့အဆင့် ရောက်သွားပြီ၊ ဒါကိုသာ တခြားသူတွေ သိသွားရင် ဘယ်လောက်တောင် ရယ်ကြမလဲ မသိဘူး"

"စီနီယာအစ်မ ရှု... သူက အမွေအနှစ်ကို ငါတို့ဆီ အလွယ်တကူ လွှဲပေးပါ့မလား သူ သိမြင်ထားတဲ့ အဲဒီအမွေအနှစ်ထဲက ဖောက်ခွဲခြင်း ဆိုတဲ့ နတ်အသိဟာ တိုက်ခိုက်စွမ်းအား အရမ်း ကြောက်စရာကောင်းတယ်လို့ ကြားဖူးတယ်"

"အကယ်၍ ငါတို့သာ အဲဒီ နတ်အသိ ကို သိမြင်နိုင်ရင်၊ ဘယ်သူမှ ကဲ့ရဲ့လို့မရတဲ့ စစ်မှန်တဲ့ နတ်မျိုးစေ့တွေ ဖြစ်လာမှာပဲ"

"နင်တို့က ရိုးလှချည်လား၊ နတ်အသိ ဆိုတာ... ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားလမ်း ထဲမှာပဲ သိမြင်နိုင်တာ၊ သူက အမွေအနှစ်ကို ငါတို့ဆီ လွှဲပေးရင်တောင် အဲဒီထဲက နက်နဲမှုကို ငါတို့ နားလည်ဖို့ ခက်လိမ့်မယ်"

"သူတို့လို နတ်မျိုးစေ့တွေ နတ်အသိကို သိမြင်တာထက်၊ အဲဒီ နတ်ဘုရားဂိုဏ်းတွေက သူတို့ကို ရွေးချယ်လိုက်လို့ နတ်အသိ ရှိလာတာလို့ ပြောရင် ပိုမှန်လိမ့်မယ်"

"မစမ်းကြည့်ဘဲ ဘယ်သိမလဲ၊ စီနီယာအစ်မ ရှု... ငါတို့ တိုက်ရိုက်ပဲ လက်ဦးမှုယူလိုက်ရင် မကောင်းဘူးလား၊ ဆက်စောင့်မနေပါနဲ့တော့၊ ဒါက အချိန်ဖြုန်းနေတာပဲ"

"ခဏ ထပ်စောင့်ဦး၊ ဒီတစ်ခါ သူ ဘာလှည့်ကွက်တွေ ထုတ်ဦးမလဲဆိုတာ ငါ မြင်ချင်သေးတယ်"

ရှုတယ်ရှန်း က လက်ကာပြလိုက်ပြီး မျက်လုံးကို မှေးကာ ရှုကျင်းထော် ကို စိုက်ကြည့်နေပါတယ်၊ တကယ်တော့ ရှုကျင်းထော် ရဲ့ အကျင့်ကို သူ သိပါတယ်၊ ဝန်မခံချင်ပေမဲ့ တစ်ဖက်လူဟာ လိမ်ညာလှည့်ဖြားတတ်တဲ့သူ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သူ သိနေလို့ပါ။

ဒီတစ်ခါ သူက ဟင်လင်းပြင်ကို ဖောက်ခွဲမယ်လို့ ပြောတာဟာ... ဖြစ်နိုင်တာက အဲဒီ နတ်အသိထဲက နည်းလမ်း တစ်ခုတစ်လေကို သိမြင်သွားလို့ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

သူက ဒါကို ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်တွေ့ချင်နေတာပါ၊ ဖြစ်နိုင်ရင် သူ့ရဲ့ ကျင့်စဉ်အတွက် အထောက်အပံ့ ရနိုင်မလားလို့ပါ။

သူတို့က ရှုကျင်းထော် ကို အကဲခတ်နေသလို၊ ဖန့်ချန် ကလည်း သူတို့ကို အကဲခတ်နေပါတယ်၊ သူတို့တင်မကဘဲ တခြားတစ်ဖက်မှာလည်း ဝတ်စုံရှည်တွေ ဝတ်ထားတဲ့ မဟာချဲ့ထွင်းဂိုဏ်းက ကျင့်ကြံသူအချို့ ပုန်းကွယ်နေပါသေးတယ်။

သူနဲ့ နတ်သမီးယွီ တို့ ဓားဂိုဏ်း ကနေ ထွက်လာကတည်းက ဒီ ကျင့်ကြံသူတွေဟာ အမြဲတမ်း နောက်ကနေ တကောက်ကောက် လိုက်နေခဲ့တာပါ။

သူတို့ အသုံးပြုထားတဲ့ ဒီကိုယ်ပျောက်နည်းလမ်းဟာ ချီလျှိုနည်းဗျူဟာ လို့ ခေါ်တာကို သူတို့ စကားပြောတာကနေ သိရပါတယ်။

သာမန်ကျင့်ကြံသူတွေဆိုရင် သူတို့ရှိနေတာကို သိမှာမဟုတ်ပေမဲ့၊ ဖန့်ချန် ရဲ့ ရှေ့မှာတော့ သူတို့ရဲ့ ပုံရိပ်လိုင်းတွေဟာ အင်မတန် ထင်ရှားနေပါတယ်။

"ဒီနှစ်ယောက်က ဒီမှာ ဘာလာလုပ်တာလဲ၊ ရှုကျင်းထော် နဲ့ ခင်မင်မှု အနည်းငယ် ရှိရုံနဲ့လား ဒါပေမဲ့ ဒီလူက အခုဆို အဖျက်အဆီး တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီလေ၊ အရင်တုန်းက ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်နေတုန်းက သိုင်းပညာကို လေ့လာတာတောင် အပြောခံခဲ့ရသေးတာ"

"အခုဆို မသေမျိုးကျင့်စဉ်တွေတောင် မရှိတော့ဘူး၊ ဟွာဇိကျဲဂိုဏ်း ကလည်း သူ့ကို မသေမျိုးစာရင်း ကနေ ပယ်ထုတ်လိုက်ပြီ ထင်တယ်၊ ဒီကြားထဲ သိုင်းပညာကိုပဲ ဆက်ပြီး အားထုတ်နေတာကတော့ တကယ်ကို သွေးရူးသွေးတန်း ဖြစ်နေတာပဲ"

"သူလည်း သိချင်နေလို့ ဖြစ်မှာပေါ့၊ ဒီ ရှုကျင်းထော် က ဒီနေ့ ဘယ်လိုနည်းနဲ့ ဟင်လင်းပြင်ကို ဖောက်ခွဲမလဲဆိုတာလေ၊ ဟဲဟဲ... ငါ ကျင့်ကြံလာတာ ဒီလောက်ကြာပြီ၊ အခုဆို ဝိညာဉ်ခွဲဖြာခြင်းအဆင့် ရောက်နေပြီ၊ ဟင်လင်းပြင်ကို ဖောက်ခွဲနိုင်တဲ့ ဘယ်မသေမျိုးပညာကိုမှ မကြားဖူးဘူး၊ သိုင်းသမားတွေရဲ့ နည်းလမ်းဆိုတာကတော့ ပြောနေစရာတောင် မလိုတော့ဘူး"

"သိပ်ပြီး ဂရုစိုက်မနေပါနဲ့၊ ငါတို့ရဲ့ တာဝန်က ဒီနှစ်ယောက်နောက်ကို လိုက်ဖို့ပဲ၊ တခြားဟာတွေ လုံးဝ မဝင်ပါနဲ့"

"ဟုတ်ကဲ့"

ဝတ်စုံရှည် ကျင့်ကြံသူအချို့ စကားစဖြတ်လိုက်ကြပါတယ်။

နောက်ထပ် လတစ်ဝက် ကုန်လွန်သွားပြန်ပါတယ်။

ရာသီဥတုက စတင်အေးမြလာပါတယ်၊ အဲဒီကြားထဲမှာ မိုးဖွဲဖွဲလေးတွေ ရွာလိုက်၊ နှင်းဖွဲလေးတွေ ကျလိုက်နဲ့ ဆွေးမြည့်နေတဲ့ ဝါးပင်ထိပ် ဟာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖြူလွလွ နှင်းလွှာတွေနဲ့ ဖုံးလွှမ်းသွားပါတယ်။

"ဆောင်းဝင်တော့မယ်"

နတ်သမီးယွီ က မြူနှင်းလို ဖြူဖွေးတဲ့ နှင်းပွင့်လေးတစ်ပွင့်ကို လက်နဲ့ ဖမ်းယူလိုက်ပြီး လျှာဖျားနဲ့ မြည်းစမ်းကြည့်ပါတယ်၊ သူမက ရုတ်တရက် ပြုံးပြီး ပြောလိုက်တယ်

"သခင်လေး... ချိုတယ်"

ခုနစ်ခုသတ်နန်းတော် သခင် က သူမကို ရုတ်တရက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး၊ သူလည်း နှင်းပွင့်တစ်ပွင့်ကို ဖမ်းကာ မြည်းစမ်းကြည့်ပြီးနောက် ခပ်အေးအေးပဲ ပြောလိုက်တယ်

"ဘာအရသာမှ မရှိပါဘူး"

"ကျွန်မက သခင်လေး ဘေးမှာ ရှိနေရင် ဘာစားစား ချိုနေတာပဲလေ"

နတ်သမီးယွီ က ပြုံးပြီး ဆိုပါတယ်။

လူတိုင်း မှင်သက်သွားကြပြီး မျက်နှာထားတွေ ထူးဆန်းသွားကြပါတယ်၊ ခုနစ်ခုသတ်နန်းတော် သခင်ကတော့ တစ်ခုခုကို နားလည်သွားသလို ခေါင်းညိတ်ပြပါတယ်။

သခင်လေးရှီ ကတော့ စိတ်မဆိုးတဲ့အပြင် နတ်သမီးယွီ ရဲ့ ဒီလိုပုံစံကို ပိုပြီးတော့တောင် ချစ်စရာကောင်းတယ်လို့ ထင်သွားကာ မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်တယ်

"အဖေ... ကျွန်တော် အိမ်ထောင်ပြုချင်ပြီ"

"ပြုလေ"

ခုနစ်ခုသတ်နန်းတော် သခင် က ခေါင်းညိတ်ပါတယ်။

"ကျွန်တော် သူမကို ယူချင်တယ်"

ရှီယွီ က နတ်သမီးယွီ ကို ညွှန်ပြလိုက်ပါတယ်။

"ယူလေ"

နန်းတော်သခင် က ထပ်ပြီး ခေါင်းညိတ်ပြပြန်ပါတယ်။

ရှီယွီ ရဲ့ မျက်နှာမှာ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ဖန့်ချန် ရဲ့ မျက်နှာထားကို အကဲခတ်လိုက်ပေမဲ့၊ ဖန့်ချန် က သူ့ကို လုံးဝ လှည့်မကြည့်တာကို မြင်တဲ့အခါ လှောင်ပြောင်တဲ့ အကြည့်တွေ ပေါ်လာပါတယ်။

တစ်ဖက်လူကတော့ ကြောက်လွန်းလို့ တုန်နေပြီလို့ သူ ထင်လိုက်တာပါ။

နောက်ထပ် တစ်လ ကုန်လွန်သွားပြန်ပါတယ်။

သိုင်းသမား အတော်များများဟာ ဘယ်လောက်ပဲ စိတ်ရှည်ရှည်၊ နောက်ဆုံးမှာတော့ ခေါင်းခါပြီး ထွက်ခွာသွားကြပါပြီ၊ ဆွေးမြည့်နေတဲ့ ဝါးပင်ထိပ်မှာ အစတုန်းက လူသောင်းချီ ရှိခဲ့ပေမဲ့ နောက်ပိုင်းမှာ လူသစ်တွေ ရောက်လာတာ ရှိသလို၊ ပြန်သွားတဲ့သူတွေလည်း ရှိတာကြောင့် အခုဆိုရင် လူအနည်းငယ် ပဲ ကျန်ပါတော့တယ်။

တောင်ပေါ်ကို တက်လာသူ မရှိတော့ဘဲ နေ့တိုင်း တောင်အောက်ကို ဆင်းသွားသူတွေသာ ရှိနေပါတယ်။

နှင်းတွေက ပိုပိုပြီး ထူလာပါတယ်၊ ဝါးပင်တွေတောင် နှင်းဒဏ်ကြောင့် ကျိုးပဲ့ကုန်ပြီး ယမ်းပေါက်ကွဲသံလိုမျိုး ထွက်ပေါ်နေတာကြောင့် ဒီနေရာမှာ အနည်းငယ်တော့ သက်ဝင်လှုပ်ရှားလာပါတယ်။

အဲဒီနေ့မှာပဲ... မိုးသောက်အလင်းဦး ပေါ်လာတဲ့အခါ၊ ပထမဆုံးသော နေရောင်ခြည်ဟာ ရှုကျင်းထော် ရဲ့ ကိုယ်ပေါ်ကို ကျရောက်သွားပါတယ်၊ သူ့ရဲ့ အရေပြား တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ရွှေရောင်အလင်းတွေ လှည့်ပတ်လာပြီး တဖြည်းဖြည်း တောက်ပတဲ့ အလင်းတန်းတွေ ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။

အစက စိတ်ပျက်နေကြတဲ့ လူအုပ်ကြီးဟာ ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်တာနဲ့ အသက်ရှူမှားသွားကြပြီး မျက်လုံးအပြူးသားနဲ့ ရှုကျင်းထော် ကို စိုက်ကြည့်နေကြပါတော့တယ်။

အရေးကြီးတဲ့ အချိန်ကို လွတ်သွားမှာ စိုးလို့ မျက်တောင်တောင် မခတ်ရဲကြပါဘူး။

ဒီမှာရှိနေတဲ့ ကောင်းကင်အဆင့်သိုင်းသမား တွေဟာ ရှုကျင်းထော် ရဲ့ ကိုယ်ပေါ်ကနေ ရင်တုန်စရာကောင်းတဲ့ အရှိန်အဝါ တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပါတယ်။

ခုနစ်ခုသတ်နန်းတော် သခင် လိုမျိုး သိုင်းဧကရာဇ် တစ်ယောက်တောင်မှ ဒီအရှိန်အဝါဟာ အရမ်းကို စိမ့်ဝင်စရာကောင်းနေပြီး၊ မသိစိတ်ကနေ ဒူးထောက်ပြီး အရိုအသေပေးချင်စိတ်တွေ ဖြစ်ပေါ်လာပါတယ်။

ရွှေရောင်အလင်းတွေက ရှုကျင်းထော် ကို လွှမ်းခြုံထားပါတယ်၊ သူဟာ ရွှေကိုယ်ထည်နဲ့ ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော် တစ်ဆူလို ဖြစ်နေပြီး၊ အိုမင်းနေတဲ့ မျက်နှာကလည်း တဖြည်းဖြည်း ပျိုမြစ်လာပါတယ်။

ဒါဟာ သက်တမ်း တိုးလာတဲ့ လက္ခဏာမဟုတ်ဘဲ နေဝင်ခါနီးမှာ တောက်ပလာတဲ့ နေဝင်ဆည်းဆာ အလင်း မျိုး ဖြစ်နေတာကို ဖန့်ချန် က တစ်ချက်တည်းနဲ့ မြင်လိုက်ပါတယ်။

ဟင်လင်းပြင်ထဲမှာတော့ ရှုတယ်ရှန်း တို့တစ်စုဟာ အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီး မျက်နှာထားတွေ ထူးဆန်းနေကြပါတယ်၊ သူတို့ စကားမပြောနိုင်ခင်မှာပဲ အောက်ဘက်က ရှုကျင်းထော် ရဲ့ ကိုယ်လုံးကြီးက ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားပြီး၊ မျက်လုံးမှိတ်လျက်သားနဲ့တင် လက်ဝှေ့ကျင့်စဉ် တစ်ခုကို ကစားလိုက်ပါတယ်။

လက်သီးတစ်ချက် ထိုးလိုက်တိုင်း ဘေးပတ်ပတ်လည်က လေထုထဲမှာ လှိုင်းတွန့်တွေ ပေါ်လာပြီး လက်သီးအရှိန်နဲ့အတူ လှုပ်ခါသွားပါတယ်။

ရှုကျင်းထော် ဟာ တောင်ထိပ်မှာ ရပ်နေတာမဟုတ်ဘဲ ရေနက်ပိုင်းထဲမှာ ရှိနေသလိုမျိုး ခံစားရစေပါတယ်။

"ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အရှိန်အဝါပဲ၊ သူ ကြွားလုံးထုတ်နေတာ မဟုတ်ဘူး "

ခုနစ်ခုသတ်နန်းတော် သခင် ရဲ့ မျက်နှာထားက အင်မတန် လေးနက်သွားပါတယ်။

ဟုယန်ပင်း ရဲ့ မျက်နှာကလည်း ပျက်သွားပါတယ်

"သူ့ကို တကယ် ဖောက်ထွက်ခွင့် ပေးလို့မဖြစ်ဘူး၊ အဲဒီအချိန်ကျရင် သူ ဟင်လင်းပြင်ကို မဖောက်ခွဲနိုင်ရင်တောင် ငါတို့ သူ့ကို ထိန်းချုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး"

နန်းတော်သခင် က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ယောက် လက်တွဲပြီး တိုက်ခိုက်ဖို့ ပြင်လိုက်စဉ်မှာပဲ၊ အပေါ်ယံကောင်းကင်ကနေ ရုတ်တရက် ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာပါတယ်။

ဒီပုံရိပ်ဟာ လေတိုက်တာနဲ့အတူ ကြီးမားလာပြီး ၇ ပေ ၈ ပေခန့် မြင့်တဲ့ ဘီလူးကြီးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ၊ တောင်ငယ်လေးတစ်လုံးလိုမျိုး ရှုကျင်းထော် ဆီကို ဖိနှိပ်ကျဆင်းလာပါတယ်။

လူအုပ်ကြီး ကြည့်ပြီး မှင်သက်သွားကြပါတယ်၊ သူတို့ဘဝမှာ ဒီလို မြင်ကွင်းမျိုး တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးကြပါဘူး။

လောကမှာ ဒီလောက်အထိ ကြီးမားတဲ့ လူသား ဘယ်လိုလုပ် ရှိနိုင်မှာလဲ

"ဝမ်းကွဲမောင်လေး ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားလမ်း က နင်ရခဲ့တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ် နည်းလမ်းတွေကို လွှဲပေးလိုက်စမ်း "

ရှုတယ်ရှန်း က အသံကျယ်ကြီးနဲ့ ရယ်မောလိုက်ပြီး၊ လက်သီးတစ်ချက်နဲ့ ရှုကျင်းထော် ကို ရိုက်ချလိုက်ပါတယ်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ လက်သီးအရှိန်အဝါ ရဲ့ အကြွင်းအကျန် စွမ်းအားတွေတင်တင်ပဲ၊ ဒီမှာရှိနေတဲ့ သိုင်းသမားအားလုံးကို ဖိနှိပ်ထားတာကြောင့် သူတို့တွေဟာ မတ်တတ်မရပ်နိုင်တော့ဘဲ အကုန်လုံး ဒူးထောက်ကျကုန်ကြပါတယ်။

လူတိုင်းရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုတွေ ပြည့်နေပါတယ်၊ သူတို့ ဒူးထောက်လိုက်ရတာက ထားပါဦး၊ ခုနစ်ခုသတ်နန်းတော် သခင် နဲ့ ဟုယန်ပင်း တို့လို ထိပ်တန်းပညာရှင်ကြီးတွေတောင်မှ... အကုန်လုံး ဒူးထောက်ကုန်ကြပါပြီ