အခန်း (၁၁၁၅-၁၁၁၆)

အခန်း (၁၁၁၅) ကိုယ့်လူအချင်းချင်း ပြန်မချကြေး

"သခင်လေး... တော်လောက်ပြီမလား ထပ်ပြီး ဟိုဘက်ကို မသွားရင် ကျွန်မရဲ့ ဆရာက သံသယဝင်လာလိမ့်မယ်လို့ စိုးရိမ်မိတယ်"

လှိုင်းလုံးလေးတွေနဲ့အတူ မျောပါနေတဲ့ လှေငယ်လေးပေါ်မှာ နတ်သမီးယွီ က ဖန့်ချန် ရဲ့ ရင်ခွင်ထဲမှာ မှီတွယ်ရင်း တိုးတိုးလေး ပြောနေပါတယ်။

ဖန့်ချန် က ပြုံးလိုက်ပြီး

"သူတို့ကို ခေါ်ပြီး ဒီလောက်အထိ လျှောက်လည်ခဲ့တာ ဆိုတော့ တကယ်ပဲ တော်လောက်ပါပြီ"

ဝမ်ချုံစန်း က ယန်ဟောက်ရန် ကို ပေးခဲ့တဲ့ အကြံပြုချက်ကြောင့် ဖန့်ချန် ဟာ ဒီနယ်မြေမှာ နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ်လောက် အချိန်ပိုရခဲ့ပါတယ်။

အကယ်၍ သူသာ ငါးစာကို ကြာကြာ မဟပ်ဘဲ နေနေမယ်ဆိုရင် ယန်ဟောက်ရန် ဟာ စုန့်ကျီလီ ရဲ့ နည်းလမ်းကို သုံးပြီး ဆက်ပြီး စောင့်နေတော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။

ဒီအတောအတွင်းမှာ သူဟာ နဂါးအိုကြီး ဆီကို အကြိမ်အနည်းငယ် သွားခဲ့ပါသေးတယ်။

နဂါးအိုကြီးကတော့ အဆင့် ၄ ဆင့်တက်ဖို့ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေပြီး အောင်မြင်ခါနီးနေပါပြီ။

"ဒီမြစ်က နတ်မိစ္ဆာပင်လယ် ကို ရောက်နိုင်တယ်၊ သူတို့က ဒီလောက်တောင် စောင့်ခဲ့ရတာပဲ၊ နောက်ထပ် ခဏလောက် ထပ်စောင့်ရလည်း ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး"

ဖန့်ချန် က ပျင်းရိစွာနဲ့ ကိုယ်လက်ဆန့်လိုက်ပြီး မျက်လုံးမှိတ်ကာ အိပ်ပျော်ချင်ဟန် ဆောင်နေပါတယ်။

မဟာချဲ့ထွင်းဂိုဏ်း

အိုယန်ရွှမ်ကျိ ဟာ ကောင်းကင်လျှိုဝှက်မှန် ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ယန်ဟောက်ရန် ရဲ့ ရှေ့မှာ ရိုသေစွာနဲ့ အရိုအသေပေးလိုက်တယ်

"စီနီယာ ယန်... ကျွန်တော့်ရဲ့ တပည့်တွေ သတင်းပို့တာကတော့ သူတို့ အခုသွားနေတဲ့ လမ်းကြောင်းက နတ်မိစ္ဆာပင်လယ် ဘက်ကိုပါပဲ"

"ကြည့်ရတာ ဝမ်ချုံစန်း ရဲ့ နည်းလမ်းက တကယ်ပဲ အလုပ်ဖြစ်ပုံရတယ်"

ယန်ဟောက်ရန် ရဲ့ မျက်လုံးတွေ လှုပ်ရှားသွားပြီး မျက်နှာမှာ အပြုံးဖျော့ဖျော့လေး တစ်ခု ပေါ်လာကာ အုံးရန်ရွှမ်ကျန်း ကို ပြောလိုက်တယ်

"ဒီတစ်ခေါက် ကိစ္စသာ အောင်မြင်သွားမယ်ဆိုရင် မင်းအတွက် အမှတ်တစ်ခု မှတ်ထားပေးမယ်၊ နောင်မှာ လွတ်လပ်သောမသေမျိုးအဆင့် တက်လှမ်းဖို့ အခွင့်အရေးရှိလာရင် မင်းမှာ တန်းစီဖို့ အရည်အချင်း ရှိသွားပြီ"

"စီနီယာ ယန် ကို ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ်"

အိုယန်ရွှမ်ကျိ ရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ ဝမ်းသာရိပ်တွေ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး တရစပ် ဦးညွှတ် နှုတ်ဆက်နေပါတော့တယ်။

ရွှီချင်းဆုန်း ဟာ ထောင့်တစ်နေရာမှာ ခေါင်းငုံ့ပြီး ရပ်နေပေမဲ့ မျက်လုံးထောင့်ကနေ အိုယန်ရွှမ်ကျိ ရဲ့ အမူအရာကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ စိတ်ထဲမှာ ခံစားချက်တွေ ရှုပ်ထွေးသွားပါတယ်။

မဟာချဲ့ထွင်းဂိုဏ်း ရဲ့ ဘိုးဘေးကြီး၊ မသေမျိုးဘုရင် အဆင့် ပညာရှင်ကြီး တစ်ယောက်ဟာ အခုတော့ လူကြီးလူကောင်းတွေရှေ့မှာ ဒီလောက်အထိ နှိမ့်ချပြီး ဖားနေရတာပါလား။

ဒီနေ့ အိုယန်ရွှမ်ကျိ က သူ့ကို ဘာလို့ ခေါ်ထားလဲဆိုတာ သူ မသိတာကြောင့် စိတ်ထဲမှာ ထိတ်လန့်နေမိပါတယ်။

ယန်ဟောက်ရန် က ဘေးနားက ဘာမှမရှိတဲ့ နေရာကို ကြည့်ပြီး ရုတ်တရက် ပြုံးကာ ပြောလိုက်တယ်

"မိတ်ဆွေတို့... လာဖို့ ရွေးချယ်ပြီးမှတော့ ဘာလို့ ပုန်းနေကြဦးမှာလဲ ဒီ အိုယန်ရွှမ်ကျိ ကလည်း ငါတို့ လမ်းစဉ် ရဲ့ မျိုးဆက်ပဲ၊ ကိုယ့်လူတွေပါပဲ"

အိုယန်ရွှမ်ကျိ ရဲ့ မျက်နှာထား အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဘာမှမပြောဘဲ တိတ်တဆိတ် ခေါင်းငုံ့နေပါတယ်။

နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပဲ ပုံရိပ်တွေ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါ်လာပါတယ်။

အရင်ဆုံး ချောင်ဖုန်း မျိုးနွယ်ကြီး လေးခုထဲက တစ်ခုဖြစ်တဲ့ ချွီကော၊ အဲဒီနောက် မျိုးနွယ်ကြီး လေးခုထဲက တစ်ခုဖြစ်တဲ့ တုအန်းရှန်၊ နောက်ပြီး ကျိုးရှန်တောင် သန့်စင်နယ်မြေက နန်ကုန်းယွမ်ကျိန်း နဲ့ ယင်စိန့်ဂိုဏ်း က နယဲ့ယွမ်ချန် တို့ ဖြစ်ပါတယ်။

ဂိုဏ်းချုပ်အဆင့်လေးယောက်ရဲ့ ပေါ်ထွက်လာမှုနဲ့အတူ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ အရှိန်အဝါ ကြောင့် ခန်းမထဲက အိုယန်ရွှမ်ကျိ တို့ဟာ ရင်ဘတ်ထဲမှာ အသက်ရှူရ ကျပ်လာကြပါတယ်။

သူတို့ဟာ စိတ်ထဲက ထိတ်လန့်မှုကို ဖိနှိပ်ထားပြီး ဘာမှ မလှုပ်ရှားရဲကြပါဘူး။

"ဂိုဏ်းချုပ်... အားလုံးက ဂိုဏ်းချုပ်တွေချည်းပဲ..."

ရွှီချင်းဆုန်း ကတော့ မယုံနိုင်သလို ဖြစ်နေပါတယ်။

"ငါ ထင်ထားတာက...မဟာယန်ဂိုဏ်း က ဟော်ကျူချန်း လာလိမ့်မယ်၊ မင်းတို့ လေးယောက်လုံး လာလိမ့်မယ်လို့တော့ မထင်ထားဘူး..."

ယန်ဟောက်ရန် က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။

"ယန်မိတ်ဆွေ ငါ့အိမ်က လူကြီးတွေက မေးခိုင်းလိုက်တယ်၊ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း ထဲ ဝင်လိုက်ရင် တကယ်ပဲ အဲဒီ ဓားကျင့်ကြံသူတွေ ငါတို့ကို တိုက်ခိုက်တာကနေ ရှောင်လွှဲလို့ ရမှာလား "

ချွီကော က မျက်နှာပျက်ပျက်နဲ့ မေးလိုက်ပါတယ်။

တုအန်းရှန် က ဘာမှမပြောပေမဲ့ ယန်ဟောက်ရန် ကို စိုက်ကြည့်နေတဲ့ သူမရဲ့ မျက်လုံးတွေက ချွီကော မေးတဲ့ မေးခွန်းက သူမ မေးချင်တဲ့ မေးခွန်းပဲဆိုတာ ပြနေပါတယ်။

"မင်းတို့ကို မဖုံးကွယ်ပါဘူး၊ လီဝူဝမ့် တို့ အဆင့် ၃ ဓားကျင့်ကြံသူ ဖြစ်လာနိုင်တာက ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း ရဲ့ ပံ့ပိုးမှုကြောင့်ပဲ"

ယန်ဟောက်ရန် က အေးအေးဆေးဆေး ပြုံးပြီး ပြောလိုက်တယ်

"သူက ငါတို့လူပဲ၊ အကယ်၍ မင်းတို့လည်း ငါတို့လူ ဖြစ်လာရင် ဒါဟာ ကိုယ့်လူအချင်းချင်း ဖြစ်သွားပြီ၊ ကိုယ့်လူအချင်းချင်း ပြန်မချကြေး ဆိုတဲ့ အသိက ကလေးတောင် သိပါတယ်"

"ကောင်းပြီ"

ချွီကော တို့ နှစ်ယောက်ဟာ အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီး ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ပါဘူး။

နန်ကုန်းယွမ်ကျိန်း က အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်တယ်

"ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း... ယန်မိတ်ဆွေ မှာ ဒီလို နောက်ကြောင်းမျိုး ရှိနေမယ်လို့ မထင်ထားဘူး ယန်မိတ်ဆွေ ရဲ့ ပါရမီက အထွတ်အထိပ် မဟုတ်ပါဘဲနဲ့ အသက်ငယ်ငယ်နဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် အဆင့်ကို တက်နိုင်တာ မဆန်းတော့ပါဘူး"

"နန်ကုန်း ဒီနေ့ ခင်ဗျားကို ခေါ်လာတာ ဒါတွေ နားထောင်ဖို့ မဟုတ်ဘူးလေ"

ယန်ဟောက်ရန် က ပြုံးလိုက်တယ်

"ခင်ဗျားရဲ့ သဘောထားကရော "

"မင်း ဖမ်းချင်တဲ့ ကောင်လေးက ယွမ်ချန် နဲ့ ပတ်သက်နေတယ်၊ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း နဲ့ မပတ်သက်ရင်တောင် ငါ လာမှာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ မင်း ရေးခဲ့တဲ့စာထဲမှာ ကတိပေးထားတဲ့ အရာတွေကိုရော နောင်ကျရင် တကယ် လုပ်ပေးမှာလား "

နန်ကုန်းယွမ်ကျိန်း က မေးလိုက်ပါတယ်။

"သေချာပေါက် လုပ်ပေးမှာပေါ့၊ နန်ကုန်းမိတ်ဆွေ က ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ပဲ၊ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း က ပါရမီရှင်တွေကို မနှမြောတတ်ပါဘူးခင်ဗျားနဲ့ ကျုပ်လို လူမျိုးတွေပဲ ဒီလောကမှာ ရှင်သန်ပြီး အထွတ်အထိပ်ကို တက်လှမ်းဖို့ အရည်အချင်း ရှိတာပါ"

"ကျိုးရှန် သန့်စင်နယ်မြေက မျက်စိမရှိဘူး၊ နန်ကုန်းမိတ်ဆွေ ရဲ့ မျိုးရိုးက ဟိုလူတွေလောက် မကောင်းရုံနဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်တွေကို ပိတ်ပင်ထားပြီး ဟိုလူတွေကိုပဲ အားသွန်ခွန်စိုက် ပျိုးထောင်ပေးနေကြတာ"

"ဒါကြောင့် နန်ကုန်းမိတ်ဆွေ က ဘယ်လောက်ပဲ ပါရမီရှိရှိ နောင်မှာ အဆင့် ၂ ကို တက်နိုင်ပါ့မလား ဆိုတာတောင်... တော်တော်လေး ဝေဝါးနေတာပဲ"

ယန်ဟောက်ရန် က ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်တယ်

"ဒါပေမဲ့ နောက်ဆိုရင်တော့ နန်ကုန်းမိတ်ဆွေမှာ ဒီလို စိုးရိမ်စရာတွေ မရှိတော့ပါဘူး၊ နောက်နှစ်အနည်းငယ် ကြာရင် ဒီ ဖန်ဆင်းရှင်ဂြိုလ် တစ်ခုလုံးက ငါတို့ရဲ့ လက်အောက် ရောက်လာမှာပဲ၊ ငါတို့တွေ ဖန်ဆင်းရှင်ဂြိုလ် ကနေ ထွက်ခွာပြီးတော့တောင် ရှေးဟောင်းနယ်မြေ ထဲမှာ နာမည်ကြီးအောင် လုပ်နိုင်ဦးမှာပါ"

"ဒါတွေက အဝေးကြီးပါသေးတယ်၊ မပြောတာပဲ ကောင်းမယ်"

နန်ကုန်းယွမ်ကျိန်း က ခပ်ဖွဖွ ရယ်ပြီး ခေါင်းခါလိုက်ပါတယ်။

ပြီးနောက် သူက နယဲ့ယွမ်ချန် ကို တစ်ချက် ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်တယ်

"မင်းလည်း လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး"

"ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း ရဲ့ ကိစ္စတွေကို... ငါတို့ ယင်စိန့်ဂိုဏ်း က ဝင်မပါချင်သလို ဂရုလည်း မစိုက်ဘူး၊ ဒီတစ်ခေါက် လာတာက မသေမျိုးကျောက်တုံးရလို့ပဲ"

နယဲ့ယွမ်ချန် က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်ပါတယ်။

သူမက ယန်ဟောက်ရန် ကို ကြည့်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်တယ်

"ရှင် သူတို့ကိုတောင် ခေါ်ထားပြီးပြီပဲ၊ ငါ့ကို ဘာလို့ ထပ်ခေါ်ရသေးတာလဲ "

ယန်ဟောက်ရန် က ခပ်ဖွဖွ ရယ်လိုက်တယ်

"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်က ဒီနယ်မြေမှာ ယင်လောကသွားလာခြင်းအတတ် တွေ ရုတ်တရက် ခေတ်စားလာတာကို မင်း သိလား"

နယဲ့ယွမ်ချန်ရဲ့ မျက်နှာထား ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး သူမဆီက အရှိန်အဝါတွေ တရစပ် ထွက်ပေါ်လာတာကြောင့် အိုယန်ရွှမ်ကျိ တို့ဟာ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ဖိအားကြီး သူတို့အပေါ် ကျရောက်လာတာကို ခံစားလိုက်ရပါတယ်။

ရွှီချင်းဆုန်း ကတော့ တကယ်ကို မခံနိုင်တော့ဘဲ ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ ဒူးထောက်ကျသွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံးက အရိုးတွေ တကျွတ်ကျွတ် မြည်လာပါတယ်။

အကယ်၍ ဒီဖိအားကသာ ထပ်ပြီး သန်မာလာရင် သူ မကြာခင်မှာတင် အသားတုံး ဖြစ်သွားတော့မှာပါ

ယင်လောကသွားလာခြင်းအတတ်...

ချွီကော တို့ဟာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး မျက်လုံးထဲမှာ ထူးဆန်းတဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ပေါ်လာပါတယ်။

"စိတ်မလှုပ်ရှားပါနဲ့"

ယန်ဟောက်ရန် က နယဲ့ယွမ်ချန် ကို ကြည့်ပြီး ဝတ်ရုံစကို ခပ်ဖွဖွ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ နယဲ့ယွမ်ချန် ဆီက ထွက်ပေါ်လာတဲ့ ဖိအားတွေဟာ အကာအကွယ်တစ်ခုနဲ့ အတားခံလိုက်ရပါတယ်။

အဲဒီတော့မှ ရွှီချင်းဆုန်း လည်း သက်သာရာ ရသွားပါတယ်၊ သူ မော့ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ ဒီလူငယ်၊ မိန်းကလေး တစ်စုကို ကြည့်တဲ့ သူ့ရဲ့ အကြည့်တွေဟာ ကြောက်လန့်မှုတွေနဲ့ ပြည့်နေပါတော့တယ်။

"အကယ်၍ အိုယန်ရွှမ်ကျိ ကသာ ငါ့ကို ဒီအကြောင်း မပြောခဲ့ရင်၊ မင်းတို့ ယင်စိန့်ဂိုဏ်း အပြင် ဒီနယ်မြေမှာ ယင်လောကသွားလာခြင်းအတတ် ကို ကျွမ်းကျင်တဲ့သူ ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ ငါ တကယ် မထင်ထားဘူး"

ယန်ဟောက်ရန် က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။

နယဲ့ယွမ်ချန် ရဲ့ အကြည့်က အိုယန်ရွှမ်ကျိ ဆီကို ရောက်သွားပါတယ်၊ သူမ စကားမပြောရသေးခင်မှာပဲ အိုယန်ရွှမ်ကျိ က သိတတ်စွာနဲ့ တိုးတိုးလေး အစီရင်ခံလိုက်တယ်

"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်က ဒီနယ်မြေက တောရိုင်းကျောင်းမှာ ဖန့် ဆိုတဲ့သူ တစ်ယောက် ရုတ်တရက် ပေါ်လာပါတယ်၊ သူက ယင်လောကသွားလာခြင်းအတတ် ကို ကျွမ်းကျင်ပြီး အဲဒီအတတ်ကို တောရိုင်းကျောင်း တပည့်တွေကို သင်ပေးခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ တောင်းဆိုချက်တစ်ခု ရှိပါတယ် တောရိုင်းကျောင်း တပည့်တွေဟာ တာအိုသုံးထောင်ဂိုဏ်းထဲကို ဝင်ရမယ် ဆိုတာပါပဲ"

"ဒါကြောင့် ဒီ ဖန့် ဟာ တာအိုသုံးထောင်ဂိုဏ်း က အဲဒီ ထူးခြားသူ ရဲ့ ရုပ်သေးရုပ် ဖြစ်ဖို့ များတယ်လို့ ကျွန်တော်တို့ တွက်ဆခဲ့ပါတယ်၊ အဲဒါက စီနီယာ ယန် ဖမ်းချင်နေတဲ့ ဖန့်ချန် ပါပဲ"

ဖန့်ချန်

ရွှီချင်းဆုန်း တစ်ယောက် လုံးဝ ကြောင်သွားပါပြီ၊ အခုရှေ့က စီနီယာ ယန် ဆိုတဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး ဖမ်းချင်နေတဲ့သူက ဖန့်ချန် ဖြစ်နေတာလား

သူ ထိတ်လန့်သွားပေမဲ့ မျက်နှာမှာတော့ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်တဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ပေါ်လာပါတော့တယ်။

"ယင်လောကသွားလာခြင်းအတတ် က ပြန့်နှံ့သွားပြီဆိုတော့ ပြန်ရုပ်သိမ်းဖို့ကတော့ မဖြစ်နိုင်တော့ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဒီနယ်မြေက ကျင့်ကြံသူတွေက ချောင်ဖုန်းနယ်မြေ ကို သွားနိုင်ခဲပါတယ်၊ ဒါကြောင့် မင်းတို့ ယင်စိန့်ဂိုဏ်း ကတော့ ဒီ ဖန်ဆင်းရှင်ဂြိုလ် မှာ ယင်လောကကို သွားနိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော ဂိုဏ်းအဖြစ် ရှိနေဦးမှာပါ"

ယန်ဟောက်ရန် က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်တယ်

"ငါတို့က ယင်လောကသွားလာခြင်းအတတ် အကြောင်းကို သိပ်နားမလည်ဘူး၊ ဒါကြောင့် ဒီကောင်လေးကို ဖမ်းတဲ့အခါ နယဲ့မိတ်ဆွေ က ဘေးကနေ စောင့်ကြည့်ပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်၊ လိုအပ်လာရင်တော့ နယဲ့မိတ်ဆွေ က ဝင်ကူပေးပေါ့"

"ဒီအကြောင်းအပြင် တခြား ဘာအကြောင်း ရှိသေးလဲ "

နန်ကုန်းယွမ်ကျိန်း က ရုတ်တရက် မေးလိုက်ပါတယ်။

"မှန်တယ်၊ ဒီလောက်လေးနဲ့တော့ ငါတို့ကို အကုန် ခေါ်စရာ မလိုဘူးလေ၊ ဂျူနီယာလေး တစ်ယောက်ကို ဖမ်းဖို့ ငါတို့တွေ ဒီလောက်အထိ စုပေါင်းစရာ လိုလို့လား "

တုအန်းရှန် ကလည်း ဝင်မေးပါတယ်။

"ဒါကတော့... ပြောရရင် ဇာတ်လမ်းက ရှည်ပါတယ်၊ ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းက ဒီကောင်လေးဟာ ဂိုဏ်းချုပ် ဆယ်ယောက်ကျော်ကို ခေါ်ပြီး အဆင့် ၁ ဓားကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ကို ဝိုင်းသတ်ခဲ့တယ်"

ယန်ဟောက်ရန် ရဲ့ စကားအဆုံးမှာတော့ အားလုံးရဲ့ မျက်နှာထားတွေဟာ ချက်ချင်းပဲ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားပါတော့တယ်။

အခန်း (၁၁၁၆) မင်း ကြောက်နေတာလား

"မဖြစ်နိုင်တာ..."

ရွှီချင်းဆုန်းက အသက်ရှူမှားသွားပြီး မသိစိတ်ကနေ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

သူ စကားပြောလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်တက်သွားတော့သည်။

အိုယန်ရွှမ်ကျိက သူ့ကို စူးရှသော အကြည့်များဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသဖြင့် သူသည် ခေါင်းငုံ့သွားကာ နောက်ထပ် စကားမပြောရဲတော့ပေ။

ယန်ဟောက်ရန်နှင့် အခြားသူများသည် ရွှီချင်းဆုန်းကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသော်လည်း မျိုးဆက်သစ်တစ်ယောက်သာ ဖြစ်သည်ကို မြင်သောအခါ သူ့ကို ဂရုမစိုက်တော့ပေ။

အိုယန်ရွှမ်ကျိ၏ စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိသလို၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စိတ်ထဲမှ တုန်လှုပ်မှုကို ဖိနှိပ်ထားရသည်။

တာအိုသုံးထောင်ဂိုဏ်းက ထိုကောင်လေးသည် တကယ်ပဲ ဂိုဏ်းချုပ်အဆင့် ဆယ်ယောက်ကျော်ကို ခိုင်းစေနိုင်သည်တဲ့လား

ဘာကို အခြေခံပြီး ခိုင်းစေနိုင်တာလဲ

"ယန်မိတ်ဆွေ... ဒီသတင်းက အစစ်အမှန်လား"

နန်ကုန်းယွမ်ကျိန်း၏ အကြည့်များက လေးနက်နေသည်။

"ဒီသတင်းကို လီချန်စန်းက ငါ့ကို ပေးတာပဲ မှားစရာ မရှိပါဘူး ဒါဟာ အရင်က မင်းရဲ့ ညီ နန်ကုန်းယွမ်ချန်က ကျောက်မင်ရွှမ်နဲ့အတူ ဘာလို့ သေဆုံးသွားရတာလဲ ဆိုတာကို သက်သေပြနေတာပဲ"

ယန်ဟောက်ရန်က ပြုံးလျက်

"ဒီကောင်လေးဟာ ဝိညာဉ်သုတ်သင်ရေးဌာန ရဲ့ အကြွင်းအကျန် ဖြစ်ဖို့ များတယ် ဒါကြောင့် ဒီတစ်ခေါက်မှာ အားလုံးကို အတူတူ ထွက်လုပ်ခိုင်းရတာက ပိုပြီး စိတ်ချရအောင်လို့ပဲ"

"ဒါပေမဲ့ ငါတို့တွေက... တကယ်လို့ တူညီတဲ့ အဆင့်အတန်းရှိတဲ့သူ ဆယ်ယောက်ကျော်နဲ့ တွေ့ရင်တော့ စိတ်ချရမယ်လို့ မပြောနိုင်ဘူးမလား "

ချွီကောက စဉ်းစားသလိုဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မကြောက်ပါနဲ့၊ ငါတို့သာ ဒီကောင်လေးကို ဖမ်းဆီးနိုင်ရင် အဲဒီ ဓားကျင့်ကြံသူတွေကို ဒုက္ခပေးစရာ မလိုတော့ဘူးပေါ့"

ယန်ဟောက်ရန်က ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။

လူတိုင်း နားလည်သွားကြသည်။

ကြည့်ရတာ ချောင်ဖုန်းနယ်မြေက ထိုဓားကျင့်ကြံသူ အုပ်စုထဲမှ တစ်ချို့သည် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ပုံရသည်။

"ယန်မိတ်ဆွေ... ယင်လောကသွားလာခြင်းအတတ် အကြောင်းကို ပြန်ပြောရရင်၊ ဒီအတတ်က ဒီနယ်မြေမှာ ပြန့်နှံ့နေပြီဆိုမှတော့ သိပ်မကြာခင်မှာပဲ ရှင်တို့ အားလုံးက ဒီအတတ်ကို ချောင်ဖုန်းနယ်မြေဆီ ပြန်ယူသွားကြမှာ မဟုတ်ဘူးလား "

နယဲ့ယွမ်ချန်၏ အမူအရာက လေးနက်နေသည်။

လူတိုင်း တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

ယင်လောကသွားလာခြင်းအတတ်ကို ယင်စိန့်ဂိုဏ်းက အမြဲတမ်း လက်ဝါးကြီးအုပ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ထိုအတတ်ကို ရရှိနိုင်မည့် အခွင့်အရေးရှိလာပြီဖြစ်ရာ သူတို့ကရော ဘယ်လိုလုပ် လက်လွှတ်ခံပါမည်နည်း။

ယန်ဟောက်ရန်က ပြုံးလိုက်ပြီး

"ဒီအတတ်က မူလကတည်းက ယင်စိန့်ဂိုဏ်း တစ်ခုတည်းမှာပဲ ရှိတာ မဟုတ်ပါဘူး ငါ သိထားသလောက်တော့ ဖန်ဆင်းရှင်ဂြိုလ်ရဲ့ အပြင်ဘက်မှာလည်း ယင်လောကသွားလာခြင်းအတတ်ကို တတ်ကျွမ်းတဲ့ ဂိုဏ်းတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်အခြေအနေက ဒီလို ဖြစ်လာမှတော့ မင်းအနေနဲ့ အဲဒီ တရားခံကို ရှာပြီး ဒေါသဖြေတာက ပိုကောင်းပါလိမ့်မယ်"

"နယဲ့မိတ်ဆွေ... မင်းလည်း စိုးရိမ်မနေပါနဲ့ မင်းတို့ ယင်စိန့်ဂိုဏ်းက ယင်လောကကို သွားလာခဲ့တာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိနေပြီ၊ ဒီအတတ်က ဒီနယ်မြေမှာ ပျံ့နှံ့နေတာ မကြာသေးဘူး"

"ပြန့်နှံ့သွားရင်တောင်မှ ငရဲပြည်မှာရှိတဲ့ မင်းတို့ ယင်စိန့်ဂိုဏ်းရဲ့ အခြေခံ အုတ်မြစ်ကိုတော့ ဘယ်လိုမှ မမှီနိုင်ပါဘူး"

နန်ကုန်းယွမ်ကျိန်းက အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

ပြောပြီးနောက် သူက ယန်ဟောက်ရန်ကို ကြည့်ကာ

"ငါတို့ အဲဒီကောင်လေးကို ဘယ်မှာ စောင့်ရမလဲ"

"နတ်မိစ္ဆာပင်လယ်"

...

လှေငယ်လေးသည် ပင်လယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ လှိုင်းလေကို ဖြတ်ကျော်နေသည်။

ဖန့်ချန်က ရုတ်တရက် ခံစားသိရှိလိုက်ရသည်။

သူ၏ ဝိညာဉ်ခွဲ တစ်ခုသည် အလယ်အလတ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ကျန်ရှိသော ဝိညာဉ်ခွဲများသည်လည်း အစောပိုင်းအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ သိပ်မကြာမီမှာပင် အလယ်အလတ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

ထိုအထဲတွင် ရွှမ်ယန်လေးဆင့်ခန္ဓာ ကို ကျင့်ကြံနေသော ဝိညာဉ်ခွဲသည် ပထမအဆင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ကျင့်ကြံအောင်မြင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

မဟာကောင်းကင် ဆေးပညာအတတ် ကို ကျင့်ကြံနေသော ဝိညာဉ်ခွဲသည်လည်း ပထမဆုံးသော ထူးခြားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအား ဟန်ရွှေနတ်မီးလျှံကို စတင် စုပ်ယူ အသွင်ပြောင်းတော့မည် ဖြစ်သည်။

"သခင်လေး... ဒီတစ်ခေါက် သူတို့ရဲ့ ပြင်ဆင်မှုတွေက သခင်လေးရဲ့ ခန့်မှန်းချက်ထက် ကျော်လွန်သွားမှာကို မစိုးရိမ်ဘူးလား "

နတ်သမီးယွီက ရုတ်တရက် စိတ်ချင်းဆက်သွယ်ကာ မေးလိုက်သည်

"ဖန်ဆင်းရှင်ဂြိုလ်မှာရှိတဲ့ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်က ဒီနေရာထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုခိုင်မာတယ် အကယ်၍ ဂိုဏ်းချုပ်အဆင့် တွေ အများကြီး လွှတ်လိုက်ရင် ရင်ဆိုင်ရ ခက်ခဲလိမ့်မယ်"

"လာတဲ့လူ နည်းမှာကိုပဲ ငါက စိုးရိမ်တာပါ"

ဖန့်ချန်က ပြုံးလိုက်သည်။

ယုတ္တိအရဆိုလျှင် လီချန်စန်းသည် နဂါးပုန်းမြို့မှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို သိရှိပြီးဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ယန်ဟောက်ရန်က သူ့ကို ဖမ်းဆီးပြီး ထူးခြားသူ နှစ်ယောက်ကို ထွက်လာအောင် ခြိမ်းခြောက်ဖို့ ကြံစည်နေသည်ဆိုလျှင်... သေချာပေါက် ပြင်ဆင်လာမည်ဖြစ်ပြီး တစ်ယောက်တည်း လာမည်မဟုတ်ပေ။

သူက လာမည့်သူများသည် လီဝူဝမ့်တို့ကဲ့သို့ ဓားကျင့်ကြံသူများထက် ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းက ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ရန် ပို၍ မျှော်လင့်နေသည်။

ရှေးဦးစွာသော သူများသည် ပုံမှန်အားဖြင့် လျှို့ဝှက်စွာ လှုပ်ရှားတတ်သဖြင့် သူတို့ကိုယ်တိုင် ပေါ်မလာလျှင် ရှာဖွေရန် မလွယ်ကူပေ။

နောက်မှလာသော သူများသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်ရှိကြသော်လည်း ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းလောက် လျှို့ဝှက်ခြင်း မရှိဘဲ ပေါ်ပေါ်တင်တင် ရှိနေကြသဖြင့် မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်း၍ ရသည်။

"သခင်လေး... ရှေ့မှာ သင်္ဘောတစ်စင်း လာနေပြီ"

နတ်သမီးယွီက ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်ပြီး အဝေးကို ညွှန်ပြကာ ပြောလိုက်သည်။

ပင်လယ်ပြင်ပေါ်တွင် လှိုင်းများကို ဖြတ်ကျော်ကာ လာနေသော နတ်မသေမျိုးသင်္ဘော ပေါ်တွင် ဝတ်ရုံရှည်များ ဝတ်ဆင်ထားသော ကျင့်ကြံသူများ တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေကြသည်။

"ဖန့်ဓားဦးဆောင်သူ... တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ"

ဝတ်ရုံရှည်ဝတ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ကုန်းပတ်ပေါ်သို့ ထွက်လာပြီး လှေငယ်လေးကို အပေါ်စီးမှ ကြည့်လိုက်သည်။

သူကား မဟာချဲ့ထွင်းဂိုဏ်းမှ ရွှီချင်းဆုန်း ဖြစ်သည်။

"ဒီလောက်တောင် ဂရုတစိုက်နဲ့"

ဖန့်ချန်က သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို မတတ်သာဘဲ ချလိုက်ပြီး ရွှီချင်းဆုန်းကို ကြည့်ကာ ပြုံးပြလိုက်သည်

"ရွှီမိတ်ဆွေ... ခင်ဗျားတို့ ဘယ်ကနေ လာတာလဲ၊ ဘယ်ကို သွားမှာလဲ"

သင်္ဘောပေါ်မှ ကျင့်ကြံသူများသည် ဖန့်ချန်ကို ထူးဆန်းသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

ဤ တောရိုင်းကျောင်း တပည့်၊ ဓားဂိုဏ်း ၏ ဓားဦးဆောင်သူ၊ တာအိုသုံးထောင်ဂိုဏ်း၏ ဘိုးဘေးသည် မဟာချဲ့ထွင်းဂိုဏ်းနှင့် မရေမတွက်နိုင်သော ရန်ငြိုးများ ရှိခဲ့သည်။

ယခုအခါ နတ်မိစ္ဆာပင်လယ်ပေါ်တွင် ဆုံတွေ့ရပြီး တစ်ဖက်လူ၏ ဘေးတွင် အကာအကွယ်ပေးမည့် လူကြီးသူမလည်း မပါရှိပေ။

အကယ်၍ သူတို့သာ အခု လက်ဦးမှုယူပြီး တိုက်ခိုက်လိုက်လျှင်...

ဒီလူကို ရှင်းပစ်လို့ ရနိုင်သည်မဟုတ်ပါလား

ထိုသို့ တွေးမိသည်နှင့် မဟာချဲ့ထွင်းဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူများသည် ရွှီချင်းဆုန်းကို မျှော်လင့်တကြီး ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ရွှီချင်းဆုန်းက လှောင်ပြောင်သလို ပြုံးလိုက်ပြီး

"ငါတို့က ဘာမှလုပ်စရာ မရှိတာနဲ့ နတ်မိစ္ဆာပင်လယ်ပေါ်မှာ လျှောက်လည်ရင်း နတ်ဘုရားအကြွင်းအကျန်အသစ်တွေ ပေါ်လာမလားလို့ လိုက်ကြည့်နေတာပါ"

ထိုသို့ ဟန်လုပ်၍ ပြုံးနေသော်လည်း ဝတ်ရုံစအောက်တွင် ဝှက်ထားသော သူ၏ လက်ဖဝါးများကတော့ တုန်ယင်နေသည်။

ဖန့်ချန်က ဂိုဏ်းချုပ် ဆယ်ယောက်ကျော်ကို ခေါ်ပြီး အဆင့် ၁ ဓားကျင့်ကြံသူကို ဝိုင်းသတ်ခဲ့သည်ဟူသော သတင်းကို ကြားပြီးကတည်းက၊ သူ၏ တစ်သက်တာတွင် တစ်ဖက်လူကို ကိုယ်တိုင် လက်စားချေရန်မှာ မဖြစ်နိုင်တော့ကြောင်း သူ နားလည်သွားပြီဖြစ်သည်။

ယခုအခါ သူသည် ငါးစာ ဖြစ်နေရသဖြင့် တစ်ဖက်လူ၏ ဘေးတွင် အဆင့် ၁ လွတ်လပ်သောမသေမျိုး ကာကွယ်ပေးထားပြီး သူအရင်ဆုံး ဒုက္ခရောက်သွားမှာကို ကြောက်နေမိသည်။

ကြောက်သော်လည်း ယန်ဟောက်ရန်တို့၏ အမိန့်ကို နားထောင်ရုံမှတစ်ပါး အခြားမရှိပေ။

ရှေ့တွင်လည်း ဝံပုလွေ၊ နောက်တွင်လည်း ကျား ရှိနေသဖြင့် သူသည် ပြေးစရာလမ်း မရှိတော့ပေ။

"မင်း ကြောက်နေတာလား"

ဖန့်ချန်က ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်သည်

"ရွှီမိတ်ဆွေ... မင်း ဘာကို ကြောက်နေတာလဲ ငါက ကျားလည်း မဟုတ်ပါဘူး၊ လူသားစားတဲ့သူလည်း မဟုတ်ဘူး"

"ရယ်စရာပဲ ရွှီစီနီယာက မင်းကို ဘာလို့ ကြောက်ရမှာလဲ"

သင်္ဘောပေါ်မှ မဟာချဲ့ထွင်းကျင့်ကြံသူများက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

ရွှီချင်းဆုန်းက ဟန်လုပ်ပြီး စကားပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများက တောင့်တင်းသွားကာ အံ့သြတုန်လှုပ်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

ဖန့်ချန်၏ ပခုံးနှစ်ဖက်၊ ရင်ဘတ်နှင့် ပေါင်နှစ်ဖက်တို့မှ အစိမ်းပုပ်ရောင်ရှိပြီး ထူးခြားသော စာတန်းများ ထွင်းထုထားသည့် လက်နက်ငါးခု ထိုးဖောက်ထွက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

သွေးများ ပန်းထွက်လာပြီး လှေငယ်လေးပေါ်သို့ စင်ဟပ်သွားသည်။

ရွှီချင်းဆုန်းတို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး ဘာဖြစ်သွားသည်ကို နားမလည်နိုင်ကြပေ။

အဘယ်ကြောင့် ဤဖန့်ဓားဦးဆောင်သူ၏ အမျိုးသမီးက သူ့ကို ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်ရသနည်း

"ဒါက ဝိညာဉ်ချုပ်နှောင်အပ် ပဲ၊ ရှင့်ရဲ့ အခုရှိနေတဲ့ ဝိညာဉ်ကိုတင် မဟုတ်ဘူး၊ ရှင့်ရဲ့ ဝိညာဉ်ခွဲတွေ အားလုံးကိုပါ ချုပ်နှောင်ထားမှာ"

နတ်သမီးယွီက ဖန့်ချန်၏ နားနားသို့ ကပ်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"ဟူးးး"

သက်ပြင်းချသံ တစ်ခုက ဖန့်ချန်၏ နောက်ကျောဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်

"ဖန့်ချန်... မင်း တကယ်ပဲ ထင်နေတာလား... ပြောင်းပြန်မသေမျိုး မိစ္ဆာသန္ဓေသား ဆိုတာက ပြောင်းပြန်လှန်လို့ ရတယ်လို့ "

ဝမ်ချုံစန်းသည်လည်း မည်သည့်အချိန်က ရောက်ရှိနေသည်မသိဘဲ လှေငယ်လေးပေါ်တွင် ပေါ်လာကာ ဖန့်ချန်ကို စိတ်မကောင်းသလို အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေသည်

"အကယ်၍ မင်းရဲ့ စွဲလမ်းမှုက ဒီလောက် မပြင်းထန်ခဲ့ရင် ဒီနေ့မှာ ဒီလို ဘေးဒုက္ခမျိုးနဲ့ ကြုံတွေ့ရမှာ မဟုတ်ဘူး"

ဖန့်ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တောင့်တင်းနေပြီး လှုပ်ရှား၍မရတော့ပေ၊ သို့သော် ပါးစပ်ကတော့ အသံထွက်နိုင်သေးသည်

"ဝမ်ချုံစန်း...ပြောင်းပြန် မသေမျိုးမိစ္ဆာသန္ဓေသား ဆိုတာက တကယ်တော့ ဘာလဲ "

"ငါ ထင်တာ မမှားဘူး၊ မင်းက ယင်လောကသွားလာခြင်းအတတ်ကို တတ်တယ်၊ အဲဒါကို သုံးပြီး မင်းမသိသင့်တဲ့ ကိစ္စတွေ အများကြီးကို ခိုးကြည့်ခဲ့တာပဲ"

ဝမ်ချုံစန်းက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်

"ဒီအတတ်ကို... မင်း မသေမျိုးလမ်းစဉ်ကို မဝင်ခင်ကတည်းက တတ်မြောက်ထားခဲ့တာ မဟုတ်လား "

"ဝမ်ချုံစန်း... ရှင် ကျမကို ပြဇာတ်တစ်ပုဒ် ကပြခိုင်းတယ်၊ အခု ပြဇာတ်က ပြီးသွားပြီ ကျမကို ပေးဖို့ ကြွေးကျန်နေတဲ့ ပစ္စည်းကို ဘယ်တော့ ပေးမှာလဲ"

နတ်သမီးယွီက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ဝမ်ချုံစန်းက လက်ကို ခပ်ဖွဖွ မြှောက်လိုက်ရာ အလင်းတန်းတစ်ခုကို နတ်သမီးယွီက ဝတ်ရုံစထဲသို့ သိမ်းလိုက်သည်။

လူတိုင်းမှာ ထိုအရာက ဘာလဲဆိုသည်ကို မမြင်ရသော်လည်း သာမန်ပစ္စည်း မဟုတ်ကြောင်းတော့ သိကြသည်။

"သူမက အစကတည်းက ခင်ဗျားရဲ့ တပည့် မဟုတ်ခဲ့ဘူးလား "

ဖန့်ချန်က မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တာပေါ့၊ ငါက ဘယ်တုန်းက သူမကို ငါ့တပည့်လို့ ပြောခဲ့လို့လဲ မြွေကြီးမြို့ မှာတုန်းကလား"

ဝမ်ချုံစန်းက ပြုံးလိုက်သည်

"အဲဒီတုန်းက သူမဟာ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမကို ရှာနေတယ်ဆိုတာ သိခဲ့တယ်၊ မင်းကလည်း ချောင်ဖုန်းမှာ ရှိနေတယ်ဆိုတော့... သိပ်မအဘူးဆိုရင် အဲဒါ မင်းဆိုတာ သိတာပေါ့"