အခန်း (၁၁၁၇-၁၁၁၈)

အခန်း (၁၁၁၇) ဓားတိမ်တိုက်က မဟာရှ ဆီသို့

ရွှီချင်းဆုန်းတို့ အုပ်စုဟာ သူတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ စကားဝိုင်းကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ သဘောပေါက်လာကြပါတယ်။

ကြည့်ရတာ ဒီဖန့်ဓားဦးဆောင်သူဟာ စောစောစီးစီးကတည်းက စောင့်ကြည့်ခံထားရပြီး အကွက်ဆင် အဖမ်းခံလိုက်ရတာပဲ

"ဒီဖန့်ချန်မှာလည်း ဒီလိုနေ့မျိုး ရှိတာပဲ"

"ဒါက ပိုတောင်ကောင်းသေးတယ်၊ ငါတို့ကိုယ်တိုင် လုပ်စရာမလိုသလို တောရိုင်းကျောင်းနဲ့ ဓားဂိုဏ်းကိုလည်း ရန်သူဖြစ်အောင် လုပ်စရာမလိုတော့ဘူး"

မဟာချဲ့ထွင်းကျင့်ကြံသူတွေဟာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် လှောင်ပြောင်တဲ့ အရိပ်အယောင်တွေပြပြီး ဒီမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ ကျေနပ်နေကြပါတယ်။

ရွှီချင်းဆုန်းရဲ့ စိတ်ထဲမှာတော့ အေးစိမ့်တဲ့ ခံစားချက်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပါတယ်။

သူက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ငါးစာလို့ ထင်ထားခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့...

သူ သိထားတဲ့ ဖန့်ချန်သာ ယန်ဟောက်ရန်တို့ ပြောသလိုမျိုး တကယ်ဆိုရင် နောင်တစ်ချိန်မှာ ဂိုဏ်းချုပ်အဆင့် ဖြစ်လာဖို့က လက်ခုပ်ထဲက ရေပါပဲ။

ဒါပေမဲ့ အခုတော့... သူဟာ သူတစ်ပါးရဲ့ အကွက်ချခြင်းကို ဒီလောက်အထိ ခံလိုက်ရပြီး သူချစ်မြတ်နိုးတဲ့ အမျိုးသမီးကတောင် သူ့ကို သစ္စာဖောက် တိုက်ခိုက်ခဲ့လေပြီ။

"သနားစရာပဲ..."

ရွှီချင်းဆုန်းရဲ့ အကြည့်တွေက အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးနေပါတယ်။

"မင်း ဒီအတောအတွင်းမှာ သရုပ်ဆောင်တာ တကယ်ကို ပီပြင်လွန်းတယ်၊ ငါတောင်မှ ပြောင်းပြန်မသေမျိုး မိစ္ဆာသန္ဓေသားကို ငါဖြေရှင်းပြီးပြီ၊ မင်းက တကယ့်ရှောင်ယွီပဲလို့ ထင်မိတဲ့အထိ ပီပြင်တယ်"

ဖန့်ချန်က သက်ပြင်းချလိုက်ပါတယ်။

"ရှင်က ရှင်စောစောကတည်းက ကျမ သရုပ်ဆောင်နေတာကို ရိပ်မိတယ်လို့ ပြောချင်နေတာလား "

နတ်သမီးယွီက လှောင်ပြောင်သလို ပြောလိုက်တယ်

"ကျမကြည့်ရတာတော့ မဟုတ်တန်ရာပါဘူး၊ ဒီအတောအတွင်း ရှင့်ရဲ့ ခံစားချက်တွေက အစစ်အမှန်တွေ ဖြစ်နေခဲ့တာကို ကျမ ခံစားလို့ရတယ်"

"အဲဒါက သူမအတွက်ပါ၊ မင်းအတွက် မဟုတ်ဘူး"

"ခေါင်းမာလိုက်တာ"

နတ်သမီးယွီက ခပ်ဖွဖွရယ်ပြီး ဖန့်ချန်ကို ထပ်ပြီး ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ဝမ်ချုံစန်းကိုသာ တိုက်တွန်းလိုက်တယ်

"ရှင် ဘာအစီအစဉ်တွေ ကျန်သေးလဲ၊ မြန်မြန်လုပ်ပေးပါ၊ ကျမက ဒီပွဲကြည့်ပြီးရင် သွားတော့မှာ"

"ဖန့်ချန်... မင်းအတွက် အရင်က ထွက်တိုက်ပေးခဲ့တဲ့ လွတ်လပ်သောမသေမျိုးတွေ ဒီနေ့ ဒီအနီးအနားမှာ ရှိနေလား "

ဝမ်ချုံစန်းက ပြုံးပြီး မေးလိုက်ပါတယ်။

"သူတို့ ရှိနေတယ်လို့ ငါပြောရင် မင်း ချက်ချင်း ကြောက်ပြီး ထွက်ပြေးမှာလား "

ဖန့်ချန်က ပြန်မေးလိုက်ပါတယ်။

နတ်သမီးယွီက ခပ်ပေါ့ပေါ့ပဲ ပြောလိုက်တယ်

"ကျွန်မတို့ ပင်လယ်ထဲမထွက်ခင် သူ တစ်ခါ ယင်လောကကို သွားခဲ့သေးတယ်၊ အားလုံးကို စီစဉ်ပြီးလောက်ပြီ ထင်တာပဲ ကျွန်မ ခန့်မှန်းတာ မမှားဘူးဆိုရင် သူ့အတွက် ထွက်တိုက်ပေးတဲ့သူတွေက ငရဲပြည်က မဟာယင်မိစ္ဆာ တွေ ဖြစ်လိမ့်မယ်"

သူမက ခဏရပ်ပြီး

"အဲဒီ ရှုကျင်းထော် ကိုတော့ ရှင်သတိထားသင့်တယ်၊ သူက တော်တော်လေး ထူးခြားတဲ့ စွမ်းအားတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်"

ဝမ်ချုံစန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် ပြောလိုက်တယ်

"တကယ်တော့ ဒီတစ်ခေါက်မှာ ငါတို့က မင်းကို တကယ် တိုက်ခိုက်ချင်တာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ငါတို့ရဲ့ အစီအစဉ်တွေကို မင်းမနှောင့်ယှက်ဖို့ပဲ မျှော်လင့်တာပါ"

"ထျန်းယောင် ဖေးရှင်း နဲ့ စိန့်ခွေ တို့က စတင်လှုပ်ရှားနေပြီ အဲဒါအပြင် မင်း အလေးထားဆုံး နေရာကိုလည်း ငါက လူလွှတ်ထားပြီးပြီ"

"အကယ်၍ မင်း နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ်လောက် အသက်ရှင်နိုင်ဦးမယ်ဆိုရင် မြေဝက်ဝံဂြိုလ် ရဲ့ ပြောင်းလဲမှုတွေကို မင်း ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ရလိမ့်မယ်"

"မဟာရှ အကြောင်း ပြောနေတာလား"

ဖန့်ချန်ရဲ့ မျက်လုံးတွေ လှုပ်ရှားသွားပါတယ်။

"သခင်လေး... ဒီလောကမှာ ရှင့်အကြောင်းကို ကျမထက် ပိုသိတဲ့သူ မရှိပါဘူး"

နတ်သမီးယွီက ပြုံးပြီး ပြောလိုက်တယ်

"ရှင် ဘာကို အလေးထားတယ်၊ ဘာကို အလေးမထားဘူး ဆိုတာကို ကျမ သိတယ် ဘယ်လို စကားပုံ ရှိလဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သိ၊ ရန်သူ့ကို သိရင် တိုက်ပွဲတိုင်း အောင်နိုင်တယ် တဲ့"

"ရှင် အခု ချက်ချင်း ပြန်ကြည့်ချင်နေပြီမလား ကံဆိုးတာက ရှင်က မလှုပ်နိုင်ဘဲ ဒီမှာပဲ နေရတော့မယ်၊ ဖြစ်နိုင်ရင် ရှင့်ကိုယ်စား ကျမ ပြန်သွားကြည့်ပေးရမလား"

ဟာလာဟင်းလင်း ပြင်ပဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာ နယဲ့ယွမ်ချန်ဟာ မဟာယင်မိစ္ဆာ ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ သူမရဲ့ အမူအရာက အလွန်လေးနက်သွားပြီး နတ်သမီးယွီကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်တယ်

"သူမက မဟာယင်မိစ္ဆာဆိုတာ ဘယ်လိုမျိုးလဲဆိုတာ လုံးဝမသိဘူးပဲ၊ သူတို့က လူ့ပြည်ကို လာဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ လာနိုင်ခဲ့ရင်တောင် လူတွေကို တိုက်ခိုက်လို့ မရဘူး"

"အဲဒါကတော့ မသေချာဘူး၊ မဟုတ်ရင် ဒီကောင်လေးအတွက် ဒီလောက်များတဲ့ လွတ်လပ်သောမသေမျိုးတွေ ဘာလို့ အသက်ပေးပြီး အလုပ်လုပ်ပေးနေလဲ ဆိုတာကို ရှင်းပြလို့မရဘူး ဖြစ်နိုင်တာက သူဟာ လူ့ပြည်မှာ မဟာယင်မိစ္ဆာတွေကို ခိုင်းစေနိုင်တဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခုခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာ ဖြစ်လိမ့်မယ်"

ယန်ဟောက်ရန်က အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်ပါတယ်။

"မင်းပြောတော့... သူ့အတွက် ထွက်တိုက်ပေးတဲ့သူတွေက ဝိညာဉ်သုတ်သင်ရေးဌာန က ကျင့်ကြံသူတွေ ဆို "

နန်ကုန်းယွမ်ကျိန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး မေးလိုက်ပါတယ်။

ယန်ဟောက်ရန်က ပြုံးလိုက်ပြီး ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ပါဘူး။

လူတိုင်းဟာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး တစ်ဖက်လူဟာ သူတို့နဲ့ စကားပြောနေချိန်မှာတောင် အချက်အလက် တစ်ချို့ကို ချန်ထားခဲ့မှန်း အခုမှ သဘောပေါက်သွားကြပါတယ်။

"ဒီကောင်လေးကို ဒီလောက်အလွယ်တကူ သေခွင့်မပေးနိုင်ဘူး၊ သူ့ဆီမှာ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ရှိနေတယ်၊ ငါတို့ မေးထုတ်ရမယ်"

နန်ကုန်းယွမ်ကျိန်းက ရုတ်တရက် စကားစလိုက်ပါတယ်။

ယန်ဟောက်ရန်က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ပြုံးလိုက်တယ်

"ဒါက ကျုပ်တို့ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ ကိစ္စပါ၊ ခင်ဗျားကလည်း အခု ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်နေပြီပဲ၊ တစ်ခုခု မေးမြန်းလို့ ထွက်လာရင် ခင်ဗျားကို ကျုပ် အသိပေးပါ့မယ်"

နန်ကုန်းယွမ်ကျိန်းရဲ့ မျက်နှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ပါဘူး။

ဝမ်ချုံစန်းက ဖန့်ချန်ရဲ့ ရှေ့ကို လျှောက်သွားပြီး ပြုံးလိုက်တယ်

"နယ်နိမိတ်ဗူးသီး ကို ငါ့ကို ပြန်ပေးတော့မလား အဲဒီပစ္စည်းက မင်းလက်ထဲမှာ ရှိနေရင် သိပ်ပြီး အသုံးမဝင်လှဘူး"

"အဲဒါလည်း ရှောင်ယွီကပဲ မင်းကို ပြောပြတာလား ငါသာ မင်းကို မပေးရင် မင်းက ငါ့ကို သတ်ပစ်မှာလား ဒါပေမဲ့ အဲဒီလိုဆိုရင် ငါက လွတ်မြောက်သွားသလို ဖြစ်သွားမှာပေါ့"

ဖန့်ချန်က ရယ်ပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။

"ဒီလောက်အထိ ဒုက္ခခံစရာ မလိုပါဘူး"

ဝမ်ချုံစန်းက ဝတ်ရုံစကို ခပ်ဖွဖွ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်မှန် တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ကြီးထွားလာပါတယ်

"မင်းကို မဟာရှ ရဲ့ အခုလက်ရှိ မြင်ကွင်းကို ပြပေးရင် ကောင်းမလား "

လူတိုင်းရဲ့ အကြည့်တွေဟာ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်မှန်ဆီကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရောက်သွားကြပါတယ်။

မဟာရှ

ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်မှန်ကို မြှောက်ကိုင်ထားပြီး မဟာရှမြို့တော်ဆီကို ချိန်ထားပါတယ်။

တိမ်တိုက်တွေပေါ်မှာ ကျင့်ကြံသူ ရာဂဏန်းလောက် ရပ်နေကြပြီး သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံဆင့်တွေက မနိမ့်ကြသလို အားလုံးဟာ ဓားကျင့်ကြံသူတွေ ဖြစ်ကြပါတယ်။

သူတို့ရဲ့ မျက်နှာတွေကို ဖန့်ချန်က တော်တော်လေး ရင်းနှီးနေပါတယ်။ ဓားဂိုဏ်း ထဲမှာ တစ်ကြိမ်၊ နှစ်ကြိမ်လောက် မြင်ဖူးခဲ့တဲ့သူတွေပါ။

ဒီဓားကျင့်ကြံသူတွေဟာ သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ယောင်ကို ဖျောက်မထားတာကြောင့် မဟာရှမြို့တော်က လူထုတွေဟာ ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်တဲ့အခါ သူတို့လုပ်လက်စ အလုပ်တွေကို ချထားပြီး ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ကာ ဒီဓားကျင့်ကြံသူတွေကို လက်ညှိုးထိုး ပြောဆိုနေကြပါတယ်။

"အရှင်မင်းကြီး... ဒီကျင့်ကြံသူတွေက ဘယ်ကလာမှန်း မသိရပါဘူး၊ ကျွန်တော့်ကို သွားပြီး မေးမြန်းခိုင်းမလား"

နန်းတော်ထဲမှာတော့ အမတ်မင်းအပေါင်းဟာ ရှရွှမ်ကျိ ရဲ့ နောက်မှာ ရပ်နေကြပြီး သာမန်လူထုတွေလိုပဲ ကောင်းကင်က ဓားကျင့်ကြံသူတွေကို မော့ကြည့်ကာ အမူအရာတွေ လေးနက်နေကြပါတယ်။

အဲဒီထဲက တစ်ယောက်က ရှရွှမ်ကျိ ကို ခွင့်တောင်းပြီး တစ်ဖက်လူ ဘာလာလုပ်သလဲဆိုတာ သွားမေးဖို့ ပြင်ပါတယ်။

"ဒါကတော့ ဖန့်ချန်ကြောင့် ဖြစ်လာတဲ့ ဘေးဒုက္ခပဲ ဖြစ်ရမယ်"

ရှရွှမ်ကျိ က သက်ပြင်းတစ်ချက်ချပြီး လက်ကာပြလိုက်တယ်

"မင်းတို့ သွားမေးစရာ မလိုဘူး၊ ငါကိုယ်တိုင်ပဲ သွားမေးလိုက်မယ်"

ပြောပြီးတာနဲ့ ရှရွှမ်ကျိ ဟာ လေထဲကို ပျံတက်သွားပြီး ရှေ့က ဓားကျင့်ကြံသူ ရာဂဏန်းကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ကာ လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်လိုက်တယ်

"မဟာရှက ရှရွှမ်ကျိ ပါ၊ မိတ်ဆွေတို့ အားလုံးကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်"

ဓားကျင့်ကြံသူတွေက ခေါင်းတစ်ချက်စီ ညိတ်ပြကြပြီး အရိုအသေ ပြန်ပေးလိုက်ကြပါတယ်။

ခေါင်းဆောင်လုပ်သူက ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်မှန်တစ်ခုကို ထုတ်ကြည့်ပြီး အထဲက အကြောင်းအရာကို ဖတ်ပြီးနောက် ရှရွှမ်ကျိ ကို ပြုံးပြီး ပြောလိုက်တယ်

"ကျုပ်တို့ ဒီနေ့လာတာကလည်း သိပ်ပြီး အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတော့ မရှိပါဘူး"

"ဪ... မိတ်ဆွေတို့က လမ်းကြုံလို့ ဝင်လာတာပဲကိုး"

ရှရွှမ်ကျိ က ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်ပြတယ်

"အောက်ကိုဆင်းပြီး လက်ဖက်ရည်လေး ဘာလေး သောက်ပါဦး၊ ကျုပ်ကို ဧည့်ဝတ်ပြုခွင့် ပေးပါဦး"

"လက်ဖက်ရည်ကတော့ မသောက်တော့ပါဘူး၊ အချိန်လည်း မစောတော့ဘူးဆိုတော့ ခင်ဗျားကို အရင်ဆုံး လမ်းပြ (သတ်) ပေးလိုက်မယ်"

ခေါင်းဆောင်ဓားကျင့်ကြံသူက ပြုံးပြီး ခေါင်းခါပြလိုက်တယ်၊ ပြီးနောက် လက်ကို မြှောက်လိုက်ရုံနဲ့ ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုက ရှရွှမ်ကျိ ဆီကို ပြေးဝင်သွားပါတယ်။

သူ့နောက်က ဓားကျင့်ကြံသူတွေကလည်း အဲဒါကို မြင်တဲ့အခါ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဓားထုတ်လိုက်ကြပါတယ်။

ခဏချင်းမှာပဲ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ဓားဆန္ဒ တွေက မြို့တော်ရဲ့ ကောင်းကင်ယံမှာ လွှမ်းမိုးသွားပြီး အဲဒီဓားတွေသာ မြေပြင်ကို ကျသွားရင် မဟာရှမြို့တော် တစ်ခုလုံးဟာ ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမှာပါ။

ရှရွှမ်ကျိ ရဲ့ မျက်နှာ တောင့်တင်းသွားပါတယ်။

ဒီဓားအလင်းတန်းကို ရင်ဆိုင်ဖို့ သူ့ရဲ့ အခုလက်ရှိ ကျင့်ကြံဆင့်နဲ့တော့ ဘယ်လိုမှ မတတ်နိုင်ပါဘူး။

သေခြင်းတရား ရောက်လာမှာကိုပဲ ဒီအတိုင်း စောင့်ကြည့်နေရရုံပါပဲ။

အဲဒီအချိန်မှာပဲ မြို့တော်မှာ အသစ်ပြင်ဆင်ထားတဲ့ မြို့စောင့်နတ်မင်းကျောင်း ထဲကနေ သက်ကြီးရွယ်အိုတစ်ယောက် ထွက်လာပါတယ်။

သူက ကောင်းကင်က မြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး ဝတ်ရုံစကို ခပ်ဖွဖွ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံနဲ့ ယင်လေ တစ်ခု တိုက်ခတ်သွားပြီး ကောင်းကင်ယံက ဓားကျင့်ကြံသူတွေဟာ သဲမှုန်တွေလိုပဲ လေထဲမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပါတော့တယ်။

ပြင်းထန်လှတဲ့ ဓားဆန္ဒတွေဟာလည်း ဒီလူအုပ်ကြီး ပျောက်ကွယ်သွားတာနဲ့အတူ ရုတ်တရက် ငြိမ်ကျသွားပါတယ်။

အခုလေးတင် ကောင်းကင်မှာ တိမ်မည်းတွေ ဖုံးလွှမ်းပြီး မိုးကြိုးတွေ ပစ်နေသလို ဖြစ်နေပေမဲ့ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပဲ ကောင်းကင်ကြီး ကြည်လင်ပြီး နေရောင်ခြည်တွေ ဖြာကျလာသလိုပါပဲ။

လူတိုင်းဟာ အခုလေးတင် ဖြစ်ပျက်သွားတဲ့ မြင်ကွင်းကနေ သတိမပြန်ဝင်နိုင်သေးဘဲ ကြောင်တောင်တောင်နဲ့ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေကြပါတယ်။

အခုနက ဘာဖြစ်သွားတာလဲ

နတ်မိစ္ဆာပင်လယ်မှာတော့ လူတိုင်းဟာ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်မှန်ထဲက မြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး ပုံရိပ်ထဲက အဲဒီ သက်ကြီးရွယ်အိုကိုပဲ စိုက်ကြည့်နေကြပါတယ်။

"လွတ်လပ်သောမသေမျိုး"

ချွီကောတို့ အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပါတယ်။

"ဝမ်ချုံစန်း... မင်း ငါ့ကို ပြချင်တာက ဒါပဲလား"

ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး မေးလိုက်ပါတော့တယ်။

အခန်း (၁၁၁၈) မင်းမှာ ဘာအကြံအစည်တွေ ကျန်သေးလဲ

ဝမ်ချုံစန်းက မျက်နှာမပျက်သလို၊ နတ်သမီးယွီကလည်း လှောင်ပြောင်တဲ့ အမူအရာနဲ့ ရှိနေတုန်းပါပဲ

"ရှင်က မဟာရှ မှာ လွတ်လပ်သောမသေမျိုး တစ်ပါးကို စောင့်ရှောက်ဖို့ စီစဉ်ထားရုံနဲ့ စိတ်အေးလက်အေး နေနိုင်ပြီလို့ ထင်နေတာလား ကျမက ရှင့်အကြောင်းကို ဒီလောက် သိနေမှတော့ ဝမ်ချုံစန်းမှာလည်း တန်ပြန်နိုင်မယ့် နည်းလမ်းတွေ ရှိမှာပေါ့"

"မင်းလိုလူမျိုးကို ကိုင်တွယ်ဖို့က ဒီလို သာမန်နည်းလမ်းတွေကို သုံးဖို့ မဝံ့ရဲပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက လူတွေကို မဟာရှမှာ စီစဉ်ထားတယ်ဆိုကတည်းက အခု မင်းရဲ့ဘေးနားမှာ လွတ်လပ်သောမသေမျိုး တစ်ပါး ထပ်လျော့သွားပြီဆိုတာကို သက်သေပြနေတာပဲ"

ဝမ်ချုံစန်းက အေးဆေးစွာ ပြုံးပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။

လူတိုင်းရဲ့ အကြည့်တွေက လှုပ်ရှားသွားပြီး ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်မှန်ဆီကို တစ်ဖန် ပြန်ကြည့်လိုက်ကြပါတယ်။

မဟာရှမှာတော့ ရှရွှမ်ကျိဟာ ရှေ့က ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်သွားတဲ့ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး ထူးဆန်းတဲ့ အမူအရာ ဖြစ်နေပါတယ်။

သူ နန်းတော်ကို ပြန်ဖို့ ပြင်လိုက်တဲ့အချိန်မှာပဲ ထပ်ဆင့်နေတဲ့ တိမ်တိုက်တွေထဲကနေ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပုံရိပ်တွေ ထပ်မံ ပေါ်ထွက်လာပြန်ပါတယ်။

မဟာရှရဲ့ လူထုတွေဟာလည်း နောက်ဆုံးမှာ သတိပြန်ဝင်လာကြပြီး အခြေအနေကို ရိပ်မိသွားကြတဲ့အခါ မျက်လုံးထဲမှာ ဒေါသနဲ့ ထိတ်လန့်မှုတွေ ယှဉ်တွဲ ပေါ်လာပါတယ်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က မဟာရှကို တကယ်ပဲ တိုက်ခိုက်တော့မှာပဲ

ဒီတစ်ခေါက် ပေါ်လာတဲ့ ပုံရိပ်တွေထဲမှာ လုချင်းရှု တင်မကဘဲ သူနဲ့ ကျင့်ကြံဆင့် နီးစပ်တဲ့ အဆင့် ၁ ဓားကျင့်ကြံသူတွေ ခုနစ်ယောက်၊ ရှစ်ယောက်လောက်အထိ ပါဝင်နေပါတယ်

"ဓားကျင့်ကြံသူတွေ ဒီလောက်တောင် များတာလား... လုချင်းရှုတို့လည်း ပါနေတယ်၊ အားလုံးက အဆင့် ၁ ဓားကျင့်ကြံသူတွေချည်းပဲ..."

ချွီကောတို့ အုပ်စုဟာ ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ သူတို့ရဲ့ အမူအရာက ပိုပြီး ရှုပ်ထွေးသွားပါတယ်။

ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ နည်းလမ်းတွေက တကယ့်ကို ထူးခြားဆန်းပြားလွန်းပါတယ်။

သူတို့လို အင်အားကြီးမျိုးနွယ်စုတွေတောင်မှ အချိန်တိုအတွင်းမှာ လွတ်လပ်သောမသေမျိုး ခုနစ်ယောက်၊ ရှစ်ယောက်လောက်ကို စုစည်းဖို့ဆိုတာ မလွယ်ကူလှပါဘူး။

ဒါကိုတောင်မှ အထက်သုံးဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်မှမရှိတဲ့ ဒီလို ဝေးလံခေါင်ဖျားတဲ့ နေရာလေးကို တိုက်ခိုက်ဖို့အတွက် ဒီလောက်အင်အားကို သုံးလိုက်တာပါ။

"ထပ်လာပြန်ပြီလား"

ရှရွှမ်ကျိရဲ့ အမူအရာက လေးနက်သွားပါတယ်။

မြို့စောင့်နတ်မင်းကျောင်းရှေ့မှာတော့ ချီထျန်းရန်ဟာ ကောင်းကင်မှာ သူ့ထက် မနိမ့်တဲ့ ကျင့်ကြံသူ ခုနစ်ယောက်၊ ရှစ်ယောက်လောက် ပေါ်လာတာကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ ချက်ချင်း ထိတ်လန့်သွားပါတယ်။

"ရှန်းထူအရှင် ဒီနေရာမှာ ခင်ဗျားနဲ့ ကျုပ် နှစ်ယောက်တည်း ရှိတာ၊ ဒီလူအုပ်ကြီးကို ဘယ်လို ရင်ဆိုင်မလဲ "

ချီထျန်းရန်က ဘေးနားကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်ပါတယ်။

ယင်စွမ်းအားတွေ လှုပ်ရှားသွားပြီး ရှန်းထူချန်းက မရဏလမ်း ထဲက ထွက်လာကာ ကောင်းကင်ယံကို လေးနက်စွာ ကြည့်လိုက်ပါတယ်။

"သခင်လေးက ကျုပ်တို့ကို ဒီမှာ စောင့်ခိုင်းထားတာ၊ အမိန့်ရထားမှတော့ သေမှပဲ ဆုတ်ရမယ့် အခြေအနေပဲ ချီအရှင် အနေနဲ့ ဘာမှမလုပ်ဘဲနဲ့ ယင်ချောင်စီဌာန ကို ငရဲပြည်မှာ ပြန်ပြီး တိုးတက်လာအောင် လုပ်နိုင်မယ်လို့ မထင်ပါနဲ့"

ရှန်းထူချန်းက အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်ပါတယ်။

ချီထျန်းရန်က မျက်နှာပျက်သွားတယ်

"ကျုပ်က အဲဒီလို ပြောတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ရင်ဆိုင်ဖို့ မလွယ်ဘူးဆိုတာ သိသိကြီးနဲ့တော့ ထိပ်တိုက်မတိုးသင့်ဘူးလေ၊ တစ်ပတ်လောက် လှည့်ပတ်ပြီး ရင်ဆိုင်ရင် မကောင်းဘူးလား "

စကားမဆုံးသေးခင်မှာပဲ ရှန်းထူချန်းဟာ လေထဲကို ပျံတက်သွားပြီး လုချင်းရှုတို့နဲ့ ရင်ဆိုင်လိုက်ပါပြီ။

"လူမိုက်"

ချီထျန်းရန်က စိတ်ထဲကနေ ကျိန်ဆဲလိုက်ပေမဲ့လည်း မတတ်သာဘဲ ရှန်းထူချန်းရဲ့ ဘေးကို လိုက်သွားကာ လုချင်းရှုတို့ကို အတူတူ စိုက်ကြည့်လိုက်ပါတယ်။

ရုတ်တရက် ပေါ်လာတဲ့ ဒီနှစ်ယောက်ကို မြင်တဲ့အခါ ရှရွှမ်ကျိဟာ တစ်ခုခုကို သဘောပေါက်သွားပြီး အမတ်မင်းတွေ ရှိရာဆီကို ချက်ချင်း ပြန်ဆင်းလာပါတယ်။

"ငါ့ကို လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက် ပေး"

ရှရွှမ်ကျိက လက်လှမ်းပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။

မိန်းမစိုးတစ်ယောက်က ချက်ချင်းပဲ လက်ဖက်ရည်ပူတစ်ခွက် လာပေးပါတယ်။

ရှရွှမ်ကျိက အပူကို ဂရုမစိုက်ဘဲ တစ်ငုံတည်းနဲ့ ကုန်အောင် သောက်ချလိုက်ပါတယ်။

"အရှင်မင်းကြီး... ဟိုနှစ်ယောက်က ဘယ်သူတွေလဲခင်ဗျာ..."

ရှရွှမ်ကျိရဲ့ စိတ်က တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်သွားပြီး လေးနက်တဲ့ အသံနဲ့ ပြောလိုက်တယ်

"အဲဒီ နှစ်ယောက်က ဖန့်နယ်စားကြီး ဖိတ်ခေါ်ထားတဲ့ ပညာရှင်တွေ ဖြစ်ရမယ်"

ဖန့်နယ်စားကြီး

လူတိုင်းရဲ့ အကြည့်တွေက လှုပ်ရှားသွားပြီး လေးလံနေတဲ့ စိတ်တွေကလည်း အနည်းငယ် ပေါ့ပါးသွားကြပါတယ်။

"ဒီနေရာမှာ မင်းတို့ နှစ်ယောက်တည်း ရှိတာလား"

လုချင်းရှုက ရှန်းထူချန်းတို့ နှစ်ယောက်ကို လှောင်ပြောင်သလို ကြည့်လိုက်ပြီး ဘေးပတ်ပတ်လည်ကို အကဲခတ်လိုက်ပါတယ်။

တခြား လွတ်လပ်သောမသေမျိုးတွေ ပေါ်မလာတာကို မြင်တဲ့အခါ သူ့မျက်နှာပေါ်က အပြုံးက ပိုပြီး ကျယ်ပြန့်လာပါတယ်။

"ဒီလို နေရာလေးမှာလည်း လွတ်လပ်သောမသေမျိုး နှစ်ပါး ရှိနေတာပဲ လုချင်းရှု... ငါတို့ ဒီတစ်ခေါက် လာတာက သူတို့ကို ကိုင်တွယ်ဖို့လား "

အဆင့် ၁ ဓားကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်က ရုတ်တရက် ခပ်ဖွဖွရယ်ပြီး ရှန်းထူချန်းနဲ့ ချီထျန်းရန်ကို အထင်အမြင်သေးတဲ့ အကြည့်တွေနဲ့ ကြည့်လိုက်ပါတယ်။

သူတို့ဘက်မှာ ခုနစ်ယောက်၊ ရှစ်ယောက် ရှိနေတာကို ထားဦး၊ သူတစ်ယောက်တည်း ရှိနေရင်တောင်မှ သာမန် အဆင့် ၁ လွတ်လပ်သောမသေမျိုး နှစ်ယောက်ကို သူ မကြောက်ပါဘူး။

"အရင်ကတော့ လူတွေ အများကြီး ရှိမယ် ထင်ထားတာ၊ အခုတော့ တစ်စုံတစ်ယောက်က မောက်မာသွားပုံပဲ ငါတို့ ဒီနေရာလေးကို စောင့်ကြည့်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ဘဲ လွတ်လပ်သောမသေမျိုး နှစ်ပါးပဲ စီစဉ်ထားတယ်"

လုချင်းရှုက အေးဆေးစွာ ရယ်လိုက်ပြီး ရှန်းထူချန်းကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်တယ်

"မိတ်ဆွေတို့... ခင်ဗျားတို့က ဘယ်ကလဲ၊ ချောင်ဖုန်းနယ်မြေရဲ့ ဘယ်နေရာမှာ အခြေစိုက်တာလဲ ဆိုတာ မေးပါရစေဦး နောင်တစ်ချိန် အားရင် ကျုပ်တို့ လာလည်လို့ ရအောင်လို့ပါ"

"တကယ်ပဲ ငါတို့နယ်မြေကို လာလည်ချင်တာလား ဒါဆိုရင်တော့ ငါက ကြိုဆိုပါတယ်"

ရှန်းထူချန်းက ပြုံးပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။

"စကားကတော့ တင်းနေတုန်းပဲ၊ အရင်ဆုံး သူ့ကို ဖမ်းလိုက်ကြစို့"

လူချင်းရှုက အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်ပါတယ်။

သူတို့ ခုနစ်ယောက်၊ ရှစ်ယောက်ဟာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး အပြန်အလှန် တွန်းပို့နေကြပါတယ်။

"မင်းပဲ သွားလိုက်ပါ၊ ငါက ဒီနှစ်ယောက်ကို သိပ်စိတ်မဝင်စားဘူး"

"မင်းပဲ သွားပါ၊ မင်းက အဆင့် ၁ ကို တက်တာ မကြာသေးဘူးဆိုတော့ ဓားသွေးဖို့ အကောင်းဆုံးပဲ"

"ဟုတ်တယ်၊ မင်းက အဆင့် ၁ ကို တက်တာ မကြာသေးဘူး၊ ငါတို့ စကားကို နားထောင်ပြီး မင်းပဲ သွားလိုက်"

လူတိုင်းက တွန်းပို့နေကြရင်း ဝါရင့်မှု မရှိသေးတဲ့ အဆင့် ၁ ဓားကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ကို ရှေ့ထုတ်လိုက်ကြပါတယ်။

တစ်ဖက်လူက သက်ပြင်းတစ်ချက်ချပြီး ဓားကို ရှန်းထူချန်းနဲ့ ချီထျန်းရန်ဆီ ချိန်လိုက်တယ်

"မင်းတို့ နှစ်ယောက်လုံး အတူတူ တက်လာပြီး အသေခံလိုက်ကြပါ"

ရှန်းထူချန်းရဲ့ မျက်နှာက မှောင်ကျသွားပါတယ်။

အရှင် တစ်ယောက်အနေနဲ့ရော၊ အခု အဆင့် ၁ ဝိညာဥ်နတ်ဘုရား တစ်ယောက်အနေနဲ့ရော၊ ဖန့်ချန်ရှေ့မှာ ရှုံးနိမ့်ခဲ့တာကလွဲရင် ဒီလောက်အထိ အထင်အမြင်သေးတာမျိုး မခံခဲ့ဖူးပါဘူး။

"မိတ်ဆွေတို့... ကျုပ်တို့ စကားကောင်းကောင်း ပြောကြရအောင်ဗျာ၊ သေကျေအောင် တိုက်နေဖို့ မလိုပါဘူး"

ချီထျန်းရန်က ဖျန်ဖြေပေးဖို့ ကြိုးစားလိုက်ပါတယ်။

လူတိုင်းက သူ့ကို အရူးတစ်ယောက်ကို ကြည့်သလို ကြည့်လိုက်ကြပါတယ်။

"ခင်ဗျား တိုက်ခိုက်ဖို့ မရည်ရွယ်ရင် အခုပဲ ထွက်သွားလို့ရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သခင်လေးကိုတော့ ခင်ဗျား ဘယ်လို ရှင်းပြမလဲဆိုတာပဲ"

ရှန်းထူချန်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်ပါတယ်။

ချီထျန်းရန်က သွားကြိတ်လိုက်ပြီး အဲဒီဓားကျင့်ကြံသူကို ချက်ချင်း လက်ညှိုးထိုးလိုက်တယ်

"မင်း စကားပြောတာကို နည်းနည်း ယဉ်ကျေးစမ်း၊ တိုက်ချင်ရင် တစ်ယောက်ချင်း တိုက်မယ်၊ ငါတို့ နှစ်ယောက်လုံးကို တစ်ယောက်တည်းနဲ့ ရင်ဆိုင်ချင်တယ် ဟုတ်လား တကယ့်ကို မျက်နှာသာပေးရမယ့် မျိုးဆက်သစ်လေးပဲ "

ပြောပြီးတာနဲ့ ချီထျန်းရန်က လက်ဝါးတစ်ချက် ချက်ချင်း ရိုက်ထုတ်လိုက်ရာ အားကောင်းလှတဲ့ ယင်စွမ်းအားတွေ လှုပ်ရှားသွားပါတယ်။

ရှန်းထူချန်းကလည်း နောက်ကနေ ချက်ချင်း လိုက်ပါလာပြီး နှစ်ယောက်သားဟာ သူတို့ရဲ့ အစွမ်းထက်ဆုံး တိုက်ကွက်တွေကို မညှာမတာ ထုတ်သုံးလိုက်ကြပါတယ်။

"ခိုးတိုက်တာလား"

ရှေ့ထွက်လာတဲ့ ဓားကျင့်ကြံသူရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ အထင်အမြင်သေးတဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ဓားတစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံနဲ့ ရှန်းထူချန်းတို့ နှစ်ယောက်ရဲ့ တိုက်ကွက်တွေကို ဖြိုခွင်းလိုက်ပါတယ်။

"ဖန့်နယ်စားကြီး ဖိတ်ထားတဲ့ ပညာရှင်တွေကလည်း ဒီလူတွေကို မယှဉ်နိုင်ဘူး ထင်တယ်..."

ရှရွှမ်ကျိရဲ့ အကြည့်တွေက လေးနက်နေပါတယ်။

လုချင်းရှုတို့ အုပ်စုကတော့ အချင်းချင်း ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်ကြပါတယ်။

ဒီလွတ်လပ်သောမသေမျိုး နှစ်ပါးရဲ့ အစွမ်းကို သူတို့ ခန့်မှန်းမိသွားပါပြီ။

ဒီနေ့ ဒီနေရာမှာ ရှိနေတဲ့ ဘယ်အဆင့် ၁ ဓားကျင့်ကြံသူမဆို ဒီနှစ်ယောက်ကို တစ်ယောက်တည်းနဲ့ ယှဉ်နိုင်ပါတယ်။

ခဏချင်းမှာပဲ နှစ်ဖက်စလုံးဟာ အချက်တစ်ရာကျော် တိုက်ခိုက်ပြီးသွားပါပြီ။

ချီထျန်းရန်ရဲ့ အစွမ်းက ရှန်းထူချန်းကို မမှီတာကြောင့် ဒီအဆင့် ၁ ဓားကျင့်ကြံသူကို ရင်ဆိုင်တဲ့အခါ ဖိအားတွေ ပိုများနေပါတယ်။

သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပေါ်မှာ ဓားရာတွေ အများကြီး ပေါ်လာပြီး ယင်စွမ်းအားတွေ လွင့်စင်ကုန်ပါတယ်။

ဒါတွေအားလုံးက သူ့ရဲ့ ယင်သက်တမ်း တွေပါပဲ

နှစ်ယောက်သား အားလျော့လာတဲ့အချိန်မှာပဲ... ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကို ဖုံးလွှမ်းသွားမယ့် နဂါးလက်သည်းကြီး တစ်ခုဟာ ဟာလာဟင်းလင်း ပြင်ပကနေ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဒီဓားကျင့်ကြံသူ အုပ်စုဆီကို လှမ်းဖမ်းလိုက်ပါတယ်။

ရှန်းထူချန်းတို့နဲ့ တိုက်ခိုက်နေတဲ့ ဓားကျင့်ကြံသူဟာ တုံ့ပြန်ချိန် မရလိုက်ဘဲ ချက်ချင်းပဲ အသားစတွေအဖြစ် ချေမွခံလိုက်ရပြီး သေဆုံးသွားပါတယ်။

နောက်ထပ် အဆင့် ၁ ဓားကျင့်ကြံသူ အနည်းငယ်လည်း ဘေးဒုက္ခနဲ့ ကြုံလိုက်ရပါသေးတယ်။

လုချင်းရှု တစ်ယောက်တည်းသာ အမြဲတမ်း သတိရှိနေတာကြောင့် နဂါးလက်သည်း ပေါ်လာတာနဲ့ နောက်ကို လှည့်မကြည့်ဘဲ ဓားအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ထွက်ပြေး လွတ်မြောက်သွားပါတယ်။

ရှရွှမ်ကျိရဲ့ လက်ထဲက လက်ဖက်ရည်ခွက်ဟာ မြေပြင်ပေါ်ကို ပြုတ်ကျသွားပြီး မျက်လုံးထဲမှာ အံ့သြတုန်လှုပ်မှုတွေ ပေါ်လာပါတယ်။

ရှန်းထူချန်းနဲ့ ချီထျန်းရန်တို့လည်း ဒီမြင်ကွင်းကြောင့် မှင်တက်သွားကြပါတယ်။

ထွက်တိုက်ပေးတဲ့သူက... အဆင့် ၂ လွတ်လပ်သောမသေမျိုး ဖြစ်နေတာလား

နတ်မိစ္ဆာပင်လယ်မှာတော့ လူတိုင်းဟာ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်မှန်ထဲက မြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး တိတ်ဆိတ်သွားကြပါတယ်။

ရွှီချင်းဆုန်းကတော့ တစ်ကိုယ်လုံး ချွေးစေးတွေ ထွက်လာပြီး ယန်ဟောက်ရန်တို့ရဲ့ စကားကို အပြည့်အဝ ယုံကြည်သွားပါပြီ။

နတ်သမီးယွီကတော့ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး ဖန့်ချန်မှာ ဒီလို အကွက်တွေ ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားပုံပါပဲ။

ဝမ်ချုံစန်းကတော့ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်မှန်ကို ကြည့်ပြီး ဘာမှ မပြောဘဲ နေနေပါတယ်။

"ဝမ်ချုံစန်း... မင်းမှာ ဘာအကြံအစည်တွေ ကျန်သေးလဲ"

ဖန့်ချန်က မေးလိုက်ပါတယ်။

"တိုက်ခိုက်လိုက်တဲ့သူက... နဂါးနက်ချောက် က နဂါးအိုကြီး ပဲ မဟုတ်လား သူက မင်းအတွက် ထွက်တိုက်ပေးလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး ဒါပေမဲ့... သူ့ရဲ့ မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခ က ရောက်တော့မှာ ဆိုတော့ သူ နောက်ထပ် အများကြီး ထွက်တိုက်ပေးနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

ဝမ်ချုံစန်းက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်ပါတယ်။

နဂါးအိုကြီး

ချွီကောတို့ အားလုံးဟာ ဖန်ဆင်းရှင်ဂြိုလ်က လာကြသူတွေ ဖြစ်တာကြောင့် နဂါးအိုကြီး ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ မျက်နှာတွေပေါ်မှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုတွေ ပေါ်လာပါတော့တယ်။