အခန်း (၁၁၁၉-၁၁၂၀)

အခန်း (၁၁၁၉) ငါက ဖန့်ချန်ပဲ

"နဂါးအိုကြီးက မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခကို မကျော်ဖြတ်ရသေးဘူးဆိုတာ မင်း ဘယ်လိုသိလဲ"

ဖန့်ချန်က အေးဆေးစွာ ပြုံးပြီး မေးလိုက်ပါတယ်။

ဝမ်ချုံစန်းက ရယ်မောလိုက်တယ်

"တကယ်လို့ သူသာ ဘေးဒုက္ခကို အောင်မြင်စွာ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ရင် လုချင်းရှုက ဘယ်လိုလုပ် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်မှာလဲ"

"အဲဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ"

ဖန့်ချန်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပါတယ်။

"ဒီလောက် အရေးကြီးတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးကို မဟာရှမှာ ထားခဲ့လိမ့်မယ်လို့ တကယ်ကို မထင်ထားခဲ့ဘူး ဒီနေ့ နတ်မိစ္ဆာပင်လယ်မှာ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းက ရှင့်ကို လုပ်ကြံတော့မယ်ဆိုတာ သိသိကြီးနဲ့ ရှင့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်လုံခြုံရေးကို တကယ်ပဲ ဂရုမစိုက်တာလား"

နတ်သမီးယွီက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။

"လူတွေက ဒီလိုပါပဲ၊ မောက်မာပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးတတ်ကြတာပဲ ဖြစ်နိုင်တာက သူက ဒီနေ့မှာ ဘာဘေးအန္တရာယ်မှ သိပ်မရှိဘူးလို့ ထင်နေတာ ဖြစ်လိမ့်မယ်"

ယန်ဟောက်ရန်က ခပ်ဖွဖွရယ်လိုက်ပြီး လူအုပ်ကို ဦးဆောင်ကာ ဟာလာဟင်းလင်း ပြင်ပထဲကနေ ထွက်လာပါတယ်။

သူ ပေါ်လာတာနဲ့အတူ အိုရန်ရွှမ်ကျိ ကလည်း မဟာချဲ့ထွင်းကျင့်ကြံသူ အများကို ဦးဆောင်ပြီး အဝေးတစ်နေရာမှာ တဖြည်းဖြည်း ပေါ်ထွက်လာပါတယ်။

ရွှီချင်းဆုန်းရဲ့ ဘေးနားက မဟာချဲ့ထွင်းကျင့်ကြံသူတွေဟာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး စိတ်ထဲမှာ အေးစိမ့်သွားကြပါတယ်။

သူတို့ ဒီနေ့ ဒီနေရာကို ရောက်လာတာဟာ တိုက်ဆိုင်မှု မဟုတ်မှန်း သဘောပေါက်သွားကြလို့ပါပဲ။

"အဲဒီနေ့က သောင်းတာအိုမျှော်စင်မှာ သူခိုးတစ်ယောက် ပေါ်လာပြီး နယ်နိမိတ်ဗူးသီး နဲ့ ဟန်ရွှေနတ်မီးလျှံ ကို ခိုးသွားတယ်၊ အဲဒါ မင်းမလား "

ယန်ဟောက်ရန်က ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ပြီး ပြုံးပြုံးလေး မေးလိုက်ပါတယ်။

ဖန့်ချန် စကားမပြောရသေးခင်မှာပဲ သူက ဆက်ပြောလိုက်တယ်

"နယ်နိမိတ်ဗူးသီးထဲမှာ သျှောင်နတ်နဂါးမလေး တို့ ရှိနေတာပဲ သူမက နဂါးနက်ချောက်က နဂါးအိုကြီးနဲ့ ရင်းနှီးတာဆိုတော့ နဂါးအိုကြီးက မင်းအတွက် ထွက်တိုက်ပေးတာ မဆန်းပါဘူး ငါ ခန့်မှန်းကြည့်ရရင်... သူက မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခ ရောက်တော့မှာမို့လို့ အသက်ရှင်ဖို့ သိပ်မကျန်တော့ဘဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် စွန့်လွှတ်လိုက်တာလား"

"မင်း ခန့်မှန်းတာ မှားသွားပြီ သူ ထွက်တိုက်ပေးတာက ငါ့အတွက် မဟုတ်ဘူး မင်းတို့ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းက နဂါးအိုကြီးအပေါ်မှာ အကြံအစည်ရှိပြီး ချန်ချန်လုံ ကို လုပ်ကြံဖို့ ကြိုးစားခဲ့လို့ပဲ နဂါးအိုကြီးက မင်းတို့ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းကို သင်ခန်းစာ ပေးလိုက်တာပဲ"

ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။

ယန်ဟောက်ရန်က ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်တယ်

"ဟုတ်လား ဒါဆိုရင်တော့ ဒီသင်ခန်းစာကို ငါတို့ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းက လက်ခံလိုက်ပါတယ်နောင်တစ်ချိန်မှာတော့ ဆယ်ဆ ပြန်ပေးဆပ်ရမှာပေါ့"

နန်ကုန်းယွမ်ကျိန်းကတော့ မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ဖန့်ချန်ကို အကဲခတ်နေပါတယ်

"ငါ့ညီ နန်ကုန်းယွမ်ချန်က မင်းလက်ထဲမှာ သေသွားတာလား"

"ဟုတ်တယ်"

ဖန့်ချန်က ခေါင်းညိတ်ပြပါတယ်။

လူတိုင်းက ဖန့်ချန်ဘက်က ဆင်ခြေပေးလိမ့်မယ်လို့ ထင်ထားကြတာပါ။

ဒါပေမဲ့ သူက ဒီလောက်အထိ ပြတ်ပြတ်သားသား ဝန်ခံလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားကြပါဘူး။

နန်ကုန်းယွမ်ကျိန်း ခဏတဖြုတ် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ ယန်ဟောက်ရန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်တယ်

"ဒီကောင်လေးကို သိပ်ပြီး သက်သောင့်သက်သာ သေခွင့်မပေးနဲ့"

"ဒါပေါ့"

ယန်ဟောက်ရန်က ခပ်ဖွဖွ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပါတယ်။

ရွှီချင်းဆုန်းရဲ့ စိတ်ထဲမှာတော့ အေးစိမ့်တဲ့ ခံစားချက်တွေ ပိုများလာပါတယ်။

သူတို့ရဲ့ စကားဝိုင်းထဲမှာ အလွန်အရေးကြီးတဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေ ပါနေပါတယ်။

ဖန့်ချန်က အရင်အတောအတွင်းမှာ ချောင်ဖုန်းနယ်မြေမှာ ဘာတွေလုပ်ခဲ့သလဲဆိုတာ သူ စဉ်းစားလို့တောင် မရပါဘူး။

ဒီလို ဂိုဏ်းချုပ် တွေနဲ့ တိုက်ရိုက် ရန်ငြိုးဖွဲ့ရုံတင်မကဘဲ ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ယောက်ရဲ့ ညီကိုတောင် သတ်ခဲ့တာလား

"မင်း ဒီတစ်ခေါက် မင်းဘေးနားမှာ ဂိုဏ်းချုပ် ဘယ်နှစ်ယောက် ခေါ်လာလဲ သူတို့ကို ပေါ်လာခိုင်းလိုက်ပါတော့"

ယန်ဟောက်ရန်က အေးဆေးစွာ ပြုံးပြီး မေးလိုက်ပါတယ်။

"ငါ တစ်ယောက်မှ မခေါ်လာဘူး"

ဖန့်ချန်က ပြောလိုက်ပါတယ်။

"မင်းစကားကို ငါက ယုံရမယ်လို့ ထင်နေတာလား"

ယန်ဟောက်ရန်က ရယ်ချင်စရာကောင်းတယ်လို့ပဲ ခံစားနေရပါတယ်။

အဲဒီအချိန်မှာပဲ ဝမ်ချုံစန်းက ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်မှန်ကို ပြန်သိမ်းလိုက်ပြီး တစ်ချက်ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်တယ်

"သူ တကယ်ပဲ လူမခေါ်လာတာ ဖြစ်နိုင်တယ် အခု အမည်မသိ လွတ်လပ်သောမသေမျိုး တစ်ချို့ ပေါ်လာပြီး ထျန်းယောင် ၊ ဖေးရှင်း နဲ့ စိန့်ခွေ က လူတော်တော်များများကို သတ်ပစ်လိုက်ပြီ"

ဝမ်ချုံစန်းရဲ့ မျက်နှာမှာ ထူးဆန်းတဲ့ အမူအရာ ပေါ်လာပြီး ဖန့်ချန်ကို အပေါ်အောက် အကဲခတ်လိုက်တယ်

"မင်းက ငါ့စကားကို ဘယ်တုန်းကမှ မယုံခဲ့ဘူးပဲ ငါက ဒီနေရာကို ပြည်တွင်းစစ်ဖြစ်အောင် မလုပ်ချင်လို့ လူတွေကို ဘေးဖယ်ထားတာပါဆိုတာကို မင်းက မယုံဘဲ ငါတို့ရဲ့ အစီအစဉ်ကို တားဆီးဖို့အတွက်ပဲ မင်းက ကြံစည်နေတာလား"

"ဒါပေမဲ့ မင်းသိထားသင့်တာက ဒါက ခဏတဖြုတ်ပဲ တားဆီးနိုင်တာပါ လူတော်တော်များများက မလှုပ်ရှားရသေးဘူး လီဝူဝမ့် သာ လှုပ်ရှားလိုက်ရင် နဂါးနက်ချောက်က နဂါးအိုကြီးတောင်မှ ဒီနေရာမှာ သွေးစွန်းပြီး သေသွားရလိမ့်မယ်"

"လီဝူဝမ့်လား သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အလွယ်တကူ လှုပ်ရှားရဲမှာလဲ ဒီနေရာမှာ မပေါ်လာသေးတဲ့ ထူးခြားသူ နှစ်ယောက် ရှိနေသေးတယ်ဆိုတာကို သူ မေ့သွားတာလား တကယ်လို့ သူသာ နဂါးအိုကြီးနဲ့ ရင်ဆိုင်ရရင် သူ့ရဲ့ နောက်ကျောကို အမြဲတမ်း သတိထားနေရမှာပဲ"

ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။

သူက ခဏရပ်ပြီး

"ပိုပြောရရင် လီဝူဝမ့်သာ တကယ် ပေါ်လာရင် ငါကိုယ်တိုင်ပဲ ဂိုဏ်းကိုသန့်ရှင်းရေး လုပ်ဖို့ ပြင်ထားတယ်"

"မောက်မာလှချည်လား"

ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု ဟာလာဟင်းလင်း ပြင်ပထဲကနေ ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။

ဒီနေရာမှာ ပုန်းကွယ်နေတာ ကြာပြီဖြစ်တဲ့ အဆင့် ၂ ဓားကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ဟာ ဖန့်ချန်ရဲ့ မောက်မာတဲ့ စကားတွေကို ဆက်ပြီး နားမထောင်နိုင်တော့ပါဘူး။

ဖန့်ချန်ရဲ့ စကားတွေထဲမှာ ချောင်ဖုန်းနယ်မြေက ဓားကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ အဆင့်အတန်းကို တစ်ကိုယ်တည်းနဲ့ ပြောင်းလဲပေးခဲ့တဲ့ ဓားပညာအရှင်သခင်ကြီး လီဝူဝမ့်အပေါ် အထင်အမြင်သေးမှုတွေ ပြည့်နှက်နေလို့ပါပဲ။

သူဟာ ဓားကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ဖြစ်သလို လီဝူဝမ့်ရဲ့ ကျေးဇူးတွေကိုလည်း အများကြီး ခံစားထားရသူမို့ ဒီလူရဲ့ မောက်မာတဲ့ စကားတွေကို ဆက်ပြီး သည်းမခံနိုင်တော့တာပါ။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ဓားဆန္ဒတွေကြောင့် ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးတောင် အရောင်ပြောင်းသွားပြီး အေးစိမ့်တဲ့ အငွေ့အသက်တွေက မိုင်ပေါင်းသောင်းချီ လွှမ်းမိုးသွားပါတယ်။

ပင်လယ်ရေပြင်ဟာလည်း ဒီဓားဆန္ဒရဲ့ ဖိအားကြောင့် ပေ ၃၀ ခန့် နိမ့်ဆင်းသွားပြီး အဲဒီအတွင်းမှာ ရှိနေတဲ့ ငါးနဲ့ ပုစွန်တွေဟာ တစ်စစီ ပေါက်ကွဲပြီး သေဆုံးကုန်ပါတယ်။

"နေဦး ဒီလူကို အရှင်ဖမ်းရမယ်၊ အသုံးဝင်တယ်"

ဝမ်ချုံစန်းနဲ့ ယန်ဟောက်ရန်တို့က တစ်ပြိုင်နက်တည်း အော်ဟစ်လိုက်ကြပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ အဲဒီ အဆင့် ၂ ဓားကျင့်ကြံသူကတော့ ဘာကိုမှ ဂရုမစိုက်ဘဲ ဟာလာဟင်းလင်း ပြင်ပကနေ ဓားအလင်းတန်း တစ်ခုကို လွှတ်ထုတ်လိုက်ပါတယ်။

နောက်တစ်ခဏမှာတော့ ဝမ်ချုံစန်း၊ နတ်သမီးယွီနဲ့ ယန်ဟောက်ရန်တို့ဟာ ကျန်တဲ့လူတွေကို ခေါ်ပြီး မိုင်တစ်ရာလောက်အထိ အမြန် ဆုတ်ခွာသွားကြပါတယ်။

သူတို့ထဲမှာ ဒီဓားကွက်ကို တားဆီးနိုင်တဲ့သူ တစ်ယောက်မှ မရှိပါဘူး။

လှိုင်းတံပိုးတွေလို ထန်နေတဲ့ ဓားလေပြင်းတွေကို ကြည့်ရင်း ဝမ်ချုံစန်းနဲ့ ယန်ဟောက်ရန်တို့ရဲ့ မျက်နှာတွေဟာ ဒေါသကြောင့် ပြာနှမ်းနေပါတယ်။

ဖန့်ချန်ရဲ့ အစွမ်းနဲ့ဆိုရင် ဒီဓားကွက်အောက်မှာ အသက်ရှင်ဖို့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။

ပိုဆိုးတာက သူဟာ ဝိညာဥ်ချုပ်အပ် နဲ့ ချုပ်နှောင်ခံထားရတာပါ။

ဒါပေမဲ့ တစ်ဖက်လူက ဝိညာဉ်ခွဲအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်တာကြောင့် အမှောင်ထဲမှာ ဝိညာဉ်ခွဲတွေ ဘယ်နှစ်ခု ပုန်းနေမှန်း မသိနိုင်သလို၊ မူလခန္ဓာ သေသွားရင်တောင် ဝိညာဉ်ခွဲတွေဆီကနေ ပြန်ရှင်လာနိုင်ပါတယ်။

"ဓားကျင့်ကြံသူတွေကတော့ လူမိုက်တွေပဲ"

ယန်ဟောက်ရန်က သွားကြိတ်ပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။

ဒီနေ့ ကိစ္စပြီးရင် စုန့်ကျီလီ ကို အကြောင်းစုံ တိုင်ကြားပြီး လီဝူဝမ့်ဆီ သွားရောက် အပြစ်မေးခိုင်းရပါမယ်။

အဲဒီအချိန်မှာပဲ ခပ်ပါးပါး တိမ်မြူလွှာတစ်ခုဟာ ရုတ်တရက် ပေါ်လာပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ သာမန်လူတွေကတော့ ဒီတိမ်မြူလွှာကို မမြင်နိုင်ကြပါဘူး။

အဲဒါက မရဏလမ်း ကနေ လာတာပါ။

အဲဒီ တိမ်မြူလွှာနဲ့အတူ ပုံရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။

လူတိုင်းဟာ မှင်တက်သွားပြီး တစ်ချို့က မျက်လုံးကိုတောင် ပွတ်ကြည့်လိုက်ကြပါတယ်။

ကောင်းကင်က ထန်နေတဲ့ ဓားဆန္ဒတွေတောင်မှ ဒီပုံရိပ် ပေါ်လာတာကြောင့် အနည်းငယ် တုန့်ဆိုင်းသွားပါတယ်။

ထိုသူဟာ ခန့်ညားထည်ဝါတဲ့ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်နဲ့ အစိမ်းရောင် စစ်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပါတယ်။

ခြေထောက်နှစ်ဖက်လုံးမှာ ရွှမ်ဖျင့် တစ်ကောင်စီကို နင်းထားပြီး ကိုယ်ပေါ်မှာလည်း ရွှမ်ဖျင့်တွေ ရစ်ပတ်ထားပါတယ်။

စုစုပေါင်း ကိုးကောင်ပါ

လူတိုင်းကို ထိတ်လန့်သွားစေတာကတော့ ထိုသူရဲ့ မျက်နှာဟာ ဖန့်ချန်နဲ့ တစ်ပုံစံတည်း တူနေတာပါပဲ

ထိုသူက ဖန့်ချန် ရှိရာဘက်ကို လက်လှမ်းပြီး ဖမ်းလိုက်ရာ ဖန့်ချန်ရဲ့ ကိုယ်ပေါ်ကနေ ဓား တစ်စင်း ပြေးထွက်သွားပြီး သူ့ရဲ့ လက်ထဲမှာ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ကျရောက်သွားပါတယ်။

ပြီးနောက် သူက ပြင်းထန်နေတဲ့ ဓားဆန္ဒတွေဆီကို ဓားနဲ့ ခုတ်ချလိုက်ပါတယ်။

ဒါက ရှစ်မျက်နှာအရပ် ဓားကျမ်း ရဲ့ ပထမဓားကွက်ပါပဲ။

လှိုင်းတံပိုးလို ထန်နေတဲ့ ဓားဆန္ဒတွေဟာ အတင်းအကျပ် ပြန်လည် လွင့်စင်သွားရပါတယ်။

ထို အဆင့် ၂ ဓားကျင့်ကြံသူဟာ အံ့အားသင့်သွားပြီး ဘာကိုမှ ဂရုမစိုက်ဘဲ ဓားကို ထပ်မံ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပါတယ်။

ဖန့်ချန်ရဲ့ အကြည့်တွေက အေးစက်နေပြီး ဒုတိယဓားကွက်ကို ထပ်မံ ခုတ်ချလိုက်ပါတယ်။

ဒီဓားကွက်မှာတော့ ကောင်းကင်ယံက ဓားဆန္ဒတွေဟာ ချက်ချင်းပဲ ပျောက်ကွယ်သွားပါတယ်။

အဲဒီနောက်မှာ တတိယဓားကွက်...။

ဟာလာဟင်းလင်း ပြင်ပထဲကနေ ညည်းညူသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတာကို လူတိုင်း ခပ်သဲ့သဲ့ ကြားလိုက်ရပါတယ်။

အဲဒီနောက် စတုတ္ထဓားကွက်...

ဖူး

လှိုင်းတံပိုးလို များပြားလှတဲ့ သွေးတွေဟာ ဟာလာဟင်းလင်း ပြင်ပကနေ ဖိတ်စင်ကျလာပါတယ်။

ကောင်းကင်ကနေ ရုတ်တရက် ရေကြီးသလိုမျိုး ဒီသွေးတွေဟာ ပင်လယ်ထဲကို အဆက်မပြတ် ကျရောက်လာပြီး နက်မှောင်နေတဲ့ ပင်လယ်ရေတွေကို အနီရဲရဲ အရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေပါတယ်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပဲ အသားစတွေ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပြုတ်ကျလာပြီး မျက်စိရှင်တဲ့သူတွေကတော့ အဲဒီထဲက ဖြတ်တောက်ခံထားရတဲ့ လက်မောင်းတစ်ခုဟာ ဓားတစ်စင်းကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ထားတာကို မြင်လိုက်ရပါတယ်။

အဲဒီဓားဟာလည်း သူ့သခင် သေဆုံးသွားတာကြောင့် သဲမှုန်တွေလိုပဲ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပါတော့တယ်။

"ငါ့ရဲ့ စတုတ္ထဓားကွက်ကိုပဲ ခံနိုင်တာလား"

ဖန့်ချန်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပြီး လက်ကို တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က ဝိညာဥ်ချုပ်အပ်တွေဟာ သူ့လက်ထဲကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပျံဝင်လာပါတယ်။

သူက အဲဒါတွေကို ခပ်ဖွဖွ ညှစ်လိုက်ရာ ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပါတယ်။

"မင်းကလည်း ဖန့်ချန်လား "

ဝမ်ချုံစန်းရဲ့ အမူအရာက တစ်ခါမှ မဖြစ်ဖူးလောက်အောင် လေးနက်သွားပါတယ်။

လူတိုင်းဟာ ဦးရေပြားတွေ ထုံကျင်သွားကြပါတယ်။

အဆင့် ၂ ဓားကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ဟာ ဒီလောက်အထိ လွယ်လွယ်ကူကူနဲ့ အသတ်ခံလိုက်ရတာလား

"ငါက ဖန့်ချန်ပဲ"

ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်ပြပါတယ်။

"မဆန်းတော့ပါဘူး... မင်း ဘာလို့ မင်းဘေးနားမှာ လူမခေါ်လာတာလဲ ဆိုတာ..."

ဝမ်ချုံစန်းက ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ပါတယ်။

အဆင့် ၂ ဓားကျင့်ကြံသူကိုတောင် သတ်နိုင်နေမှတော့... မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် ဘယ်လိုလူအင်အားမျိုး လိုအပ်ဦးမှာလဲ

သူ ဘယ်လိုပဲ တွက်ချက်ခဲ့ပါစေ... ဖန့်ချန်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အစွမ်းထက်တဲ့ နည်းလမ်းတွေကိုတော့ အခြေခံကနေစပြီး လျစ်လျူရှုခဲ့မိတာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

အခန်း (၁၁၂၀) လူသားလောကသို့ သက်ဆင်းလာသော ဓားနယ်မြေ

မသေမျိုးသွေးတွေဟာ မိုးရွာသလို အရှိန်အဟုန်နဲ့ ကျဆင်းနေပြီး သွေးမြူတွေဟာလည်း လွင့်ပျံနေပါတယ်။

အဆင့် ၂ ဓားကျင့်ကြံသူ သေဆုံးသွားတာကြောင့် လွင့်စင်သွားတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား တွေဟာ မိုင်ပေါင်းတစ်သိန်းပတ်လည် နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးသွားပါတယ်။

ရွှီချင်းဆုန်းဟာ ပါးစပ်အဟောင်းသားနဲ့ ဖန့်ချန်ကို ကြည့်နေမိပြီး သူ့မျက်လုံးထဲမှာ မယုံကြည်နိုင်မှုတွေ၊ ထိတ်လန့်မှုတွေနဲ့ ဝေခွဲမရမှုတွေ ပြည့်နှက်နေပါတယ်။

ဒါဆိုရင်... အစကတည်းက သူမြင်တွေ့ခဲ့တဲ့ ဖန့်ချန်ဟာ သူ့ရဲ့ကျင့်ကြံဆင့်ကို တောက်လျှောက် ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တာလား

"ဟုတ်တာပေါ့"

ရွှီချင်းဆုန်းရဲ့ စိတ်ထဲမှာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်မိပါတယ်။

သူဟာ ဖန့်ချန်နဲ့ ပထမဆုံး စတင်တွေ့ဆုံခဲ့တဲ့ နတ်ဘုရားနန်းတော် တိုက်ပွဲကို ပြန်လည် သတိရသွားပါတယ်။

"သူက အဆင့် ၂ ဓားကျင့်ကြံသူကိုတောင် သတ်နိုင်တယ်... ခုနက သူသုံးတာကလည်း ဓားပဲ၊ ဒါဆိုရင်..."

ချွီကောတို့ အုပ်စုရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုတွေ ပေါ်လာပါတယ်။

ဒီကောင်က အစကတည်းက လွတ်လပ်သောမသေမျိုး ဓားကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် ဖြစ်နေခဲ့တာလား

ခုနက မြင်တွေ့ခဲ့ရတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က သူ့ရဲ့ အပြင်ပန်း ဟန်ပြသက်သက်ပဲလား

နန်ကုန်းယွမ်ကျိန်းရဲ့ မျက်နှာဟာ အလွန်လေးနက်နေပြီး ယန်ဟောက်ရန်ကတော့ မသိမသာ တံတွေးမြိုချလိုက်ကာ ဝမ်ချုံစန်းကို လှမ်းပြောလိုက်ပါတယ်

"ဦးလေး လီဝူဝမ့်လည်း ဒီနေရာမှာ ရှိနေတာပဲ သူ့ကို ထွက်တိုက်ခိုင်းလိုက်ပါ "

ဝမ်ချုံစန်းက ခပ်ဖွဖွ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပါတယ်။

လီဝူဝမ့်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ထွက်တိုက်မှာလဲ။

ဒီနေရာမှာ ထူးခြားသူ နှစ်ယောက်စလုံး မပေါ်လာသေးဘူး၊ သူသာ ထပ်ပြီး လှုပ်ရှားလိုက်ရင် သူ့ရဲ့ နောက်ထပ် လက်မောင်းတစ်ဖက် ဆုံးရှုံးရမှာကို မကြောက်ဘူးလား။

ပိုပြောရရင် ရှေ့ကလူက အဆင့် ၂ ဓားကျင့်ကြံသူကိုတောင် သတ်နိုင်စွမ်းရှိနေတာ၊ သူ့ရဲ့ အစွမ်းကို အသေအချာ မသိရသေးဘဲနဲ့ လီဝူဝမ့်က ပိုပြီးတော့တောင် ပေါ်လာမှာ မဟုတ်ပါဘူး။

"ရွှမ်ဖျင့် "

နယဲ့ယွမ်ချန် ဟာ ဖန့်ချန်ကိုယ်ပေါ်က ရွှမ်ဖျင့်တွေကို ကြည့်ပြီး တိုးတိုးလေး ရေရွတ်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကာ မျက်နှာမှာ ထိတ်လန့်မှုတွေ ပေါ်လာပါတယ်။

ယင်စိန့်ဂိုဏ်း ဟာ ငရဲပြည်ကို ကူးသန်းသွားလာနေတာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီဖြစ်လို့ ငရဲပြည်အကြောင်းကို အတော်လေး သိထားကြပါတယ်။

ဒီ ရွှမ်ဖျင့်တွေက သူမကို အလွန်ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ဒဏ္ဍာရီတစ်ခုဆီကို သတိရသွားစေတာပါ။

"ဖန့်ချန်... မင်းရဲ့ နည်းလမ်းတွေက တကယ်ကို မဆိုးဘူးပဲ၊ ငါတို့ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းကို ဝင်ချင်လား မင်းရဲ့ ပါရမီနဲ့ဆိုရင် သိပ်မကြာခင်မှာပဲ ရှေးဟောင်းနယ်မြေ မှာ နေရာတစ်နေရာ ရလာပြီး တစ်ဖက်ကမ်းခတ် ကျော်ကြားလာမှာပါ"

ဝမ်ချုံစန်းက ရုတ်တရက် ပြောလိုက်ပါတယ်။

ယန်ဟောက်ရန်ရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ စိုးရိမ်မှုတွေ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ဖန့်ချန်ကို စိုက်ကြည့်နေမိပါတယ်။

တကယ်လို့ တစ်ဖက်လူက ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းထဲ ဝင်ဖို့ သဘောတူလိုက်ရင် ဒီနေ့ ပြဿနာတွေအားလုံး ပြေလည်သွားမှာပါ။

ဒါပေမဲ့ တကယ်လို့ သူက သဘောမတူရင်...

"မင်းတို့ရော ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်သုတ်သင်ခြင်းဌာန ထဲကို ဝင်ချင်လား မင်းတို့ရဲ့ ပါရမီနဲ့ အစွမ်းနဲ့ဆိုရင် သိပ်မကြာခင်မှာပဲ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းကို တုန်လှုပ်စေမယ့်သူတွေ ဖြစ်လာမှာပါ"

ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။

ယန်ဟောက်ရန်ဟာ ဘာမှထပ်မပြောတော့ဘဲ ချက်ချင်း လှည့်ပြီး ထွက်ပြေးပါတော့တယ်။

သူ ပြေးတဲ့ ဦးတည်ချက်ကတော့ ဖန်ဆင်းရှင်ဂြိုလ်ဆီကို သွားမယ့် တည်နေရာကူးပြောင်းခြင်း အစီရင် ရှိရာဆီကို ဖြစ်ပါတယ်

သူ နတ်မိစ္ဆာပင်လယ်မှာ ဖန့်ချန်ကို ကိုင်တွယ်ဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တာဟာ ဒီနေရာက အစီရင်နဲ့ သိပ်မဝေးလို့ပါပဲ

တကယ်လို့ အမှားအယွင်း တစ်ခုခု ဖြစ်ခဲ့ရင် အချိန်မရွေး ဆုတ်ခွာနိုင်အောင်လို့ပါ။

ဒါပေမဲ့ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားတဲ့ ဒီလမ်းကြောင်းကို တကယ် သုံးလိုက်ရလိမ့်မယ်လို့ သူ မထင်ထားခဲ့ပါဘူး။

တုအန်းရှန်း၊ ချွီကော၊ နယဲ့ယွမ်ချန် နန်ကုန်းယွမ်ကျိန်းတို့နဲ့အတူ ဝမ်ချုံစန်း၊ နတ်သမီးယွီတို့ပါ လမ်းခွဲပြီး ထွက်ပြေးကြပါတော့တယ်။

ဒါပေမဲ့ အိုရန်ရွှမ်ကျိနဲ့ သူ့ရဲ့ မဟာချဲ့ထွင်းကျင့်ကြံသူတွေကတော့ လုံးဝ မပြေးရဲကြပါဘူး။

ဖန့်ချန်ကတော့ ဘာမှ မလှုပ်ရှားသေးဘဲ သူ့ရဲ့ မူလခန္ဓာဘေးမှာ တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေပြီး နတ်သမီးယွီ ထွက်ပြေးသွားတဲ့ ဘက်ကို လှမ်းကြည့်နေပါတယ်။

...

"ချောင်ဖုန်းနယ်မြေကို ပြန်ရောက်တာနဲ့ ဒီကိစ္စကို ဆရာ့ကို တိုင်ကြားပြီး ဒီကောင့်ကို ဆရာ့ ကိုယ်တိုင် ရှင်းခိုင်းရမယ် "

ယန်ဟောက်ရန်ဟာ သူ့ကိုယ်တွင်းက မသေမျိုးစွမ်းအား တွေကို လောင်မြိုက်စေပြီး အရှိန်အဟုန်အပြည့်နဲ့ ထွက်ပြေးနေပါတယ်။

သူ ပြန်ရောက်ရင် ပြောရမယ့် စကားတွေကိုတောင် စဉ်းစားပြီးပါပြီ။

ဒီတစ်ခေါက် အလုပ်မဖြစ်ခဲ့တာက သူ့အပြစ်မဟုတ်ပါဘူး။

အပြစ်တင်ချင်ရင် ဝမ်ချုံစန်းရဲ့ အစီအစဉ်တွေ အကုန်မှားယွင်းခဲ့တာကိုပဲ အပြစ်တင်ရပါလိမ့်မယ်

ဒီလို စဉ်းစားနေတုန်းမှာပဲ ယန်ဟောက်ရန်ဟာ သူ့ကိုယ်တွင်းက မသေမျိုးစွမ်းအားတွေ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားတာကို သတိပြုမိလိုက်ပါတယ်။

ခဏအတွင်းမှာတင် သူ့ရဲ့ ကိုယ်လုံးဟာ အရှိန်နဲ့ ကျဆင်းသွားပြီး နတ်မိစ္ဆာပင်လယ်ထဲကို စိုက်ကျသွားပါတော့တယ်။

"ဒါ ဘာဖြစ်တာလဲ"

ယန်ဟောက်ရန်ဟာ ရေကူးရင်းနဲ့ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာ ဘေးပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်ပါတယ်။

ဘာလို့ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံဆင့်တွေ အကုန်ပျောက်ကွယ်သွားတာလဲ။

ဒီခံစားချက်က... သူ ငယ်ငယ်တုန်းက သွားခဲ့ဖူးတဲ့ ဓားသခင်္ျိုင်းလှေကား မှာ ခံစားခဲ့ရသလိုမျိုးပဲ

သူ ငယ်ငယ်တုန်းက ဓားသခင်္ျိုင်း လှေကားရဲ့ တည်ရှိမှုကို စူးစမ်းချင်တာကြောင့် အပေါ်ထပ် အနည်းငယ်ဆီကို ခိုးတက်ခဲ့ဖူးပါတယ်။

သာမန်လူသားတစ်ယောက် ဖြစ်သွားတဲ့ ခံစားချက်ကို သူ အလွန် ရွံရှာတာကြောင့် ခဏလေးပဲ နေပြီး ချက်ချင်း ပြန်ဆင်းလာခဲ့တာပါ။

အခု ခံစားချက်က အဲဒီတုန်းကနဲ့ တစ်ပုံစံတည်းပါပဲ

သူ သာမန်လူ ဖြစ်သွားပါပြီ

ယန်ဟောက်ရန် တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပါဘူး။

ချွီကော၊ တုအန်းရှန်း၊ နယဲ့ယွမ်ချန် တို့လည်း အတူတူပါပဲ။

"ဓားနယ်မြေ "

ဝမ်ချုံစန်းဟာ ရေကူးနေရင်း ဖန့်ချန် ရှိရာဘက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပါတယ်။

နောက်ဆုံးမှာတော့ သူဟာ သွားကြိတ်ပြီး နောက်ပြန် လှည့်ကူးခဲ့ပါတယ်။

ပင်လယ်ရေလှိုင်းတွေဟာ သူတို့ကို ကူညီပေးနေသလိုမျိုး တိုးဝှေ့လာပါတယ်။

မကြာခင်မှာပဲ ထွက်ပြေးသွားကြတဲ့ လူတွေဟာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ရေကူးပြီး ပြန်ရောက်လာကြပါတယ်။

သူတို့ရဲ့ စုတ်ပြတ်သတ်နေတဲ့ ပုံစံကို ကြည့်ပြီး အိုရန်ရွှမ်ကျိရဲ့ စိတ်ထဲမှာ အေးစိမ့်သွားပါတယ်။

ဒါ... ဘယ်လို နည်းလမ်းမျိုးလဲ

"ရေထဲမှာ အေးတယ်၊ အပေါ်တက်ပြီး စကားပြောကြတာပေါ့"

ဖန့်ချန်က လက်ယပ်ခေါ်လိုက်ပါတယ်။

လူတိုင်းက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး အခြေအနေကို ရိပ်မိသွားကြတာကြောင့် ထပ်မစဉ်းစားတော့ဘဲ ဖန့်ချန် ရှိနေတဲ့ လှေငယ်ပေါ်ကို တက်လာကြပါတယ်။

"သခင်လေး... ရှင် ကျမကို တကယ်ပဲ သတ်မှာလား တကယ်တော့ အခြေခံအရ ပြောရရင် ကျမက ရှင်သိတဲ့ နတ်သမီးယွီပါပဲ ကျမတို့ကြားမှာ... ဘာခြားနားချက်မှ မရှိပါဘူး"

နတ်သမီးယွီက သနားစဖွယ် အကြည့်လေးနဲ့ ဖန့်ချန်ကို ကြည့်လိုက်ပါတယ်။

"မိန်းကလေး... သူမကို ကယ်လို့ရသေးလား"

ဖန့်ချန်က နတ်သမီးယွီကို ဂရုမစိုက်ဘဲ လှေရဲ့ တခြားတစ်ဖက်ကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်ပါတယ်။

လူတိုင်း မှင်တက်သွားကြပါတယ်။

ဘယ်အချိန်ကတည်းက ရောက်နေမှန်း မသိတဲ့၊ ထူးကဲတဲ့ အငွေ့အသက်တွေ ရှိတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက် အဲဒီဘက်မှာ ရှိနေလို့ပါပဲ။

ယန်ဟောက်ရန်တို့ စိတ်ထဲမှာ ထိတ်လန့်သွားပါတယ်။ ဒီအမျိုးသမီးက ဘယ်တုန်းက ရောက်နေတာလဲ အစကတည်းက ရှိနေတာလား

ဒါဆိုရင် သူတို့က ဘာလို့ သူမရဲ့ တည်ရှိမှုကို တစ်ခါမှ သတိမထားမိခဲ့တာလဲ

"မင်းပဲ"

နတ်သမီးယွီက အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး တစ်ခုခုကို သဘောပေါက်သွားပုံပါပဲ

"ရှင် အဲဒီနေ့က ပြန်လှည့်လာပြီး သူ့ကို ဘာတွေ ပြောခဲ့တာလဲ "

"မိန်းကလေးရဲ့ သတိပေးချက်သာ မပါရင်... မင်းက တကယ်ပဲ ဘယ်သူလဲဆိုတာ ငါ အသေအချာ သိမှာ မဟုတ်ဘူး"

ဖန့်ချန်က ခပ်ဖွဖွ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပါတယ်။

ထိုအမျိုးသမီးက နတ်သမီးယွီကို အပေါ်အောက် အကဲခတ်လိုက်ပြီး အေးစက်တဲ့ အကြည့်နဲ့ ပြောလိုက်တယ်

"ပြောင်းပြန်မသေမျိုး မိစ္ဆာသန္ဓေသား ပဲ အံ့ဩစရာ မရှိတော့ပါဘူး၊ ချင်းရှမိစ္ဆာအရှင်သခင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာတာက မင်းအတွက်ပဲ ဖြစ်ရမယ်"

ပြောပြီးတဲ့နောက် သူမက ဖန့်ချန်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်တယ်

"ရှင့်ရဲ့ မိတ်ဆွေက သေဆုံးသွားပါပြီ အခု သူမဟာ ပြောင်းပြန်မသေမျိုး မိစ္ဆာသန္ဓေသား ဖြစ်နေပြီ အဲဒီနေ့က ရှင့်ဘက်က ကျမကို လှုပ်ရှားခွင့် မပေးခဲ့ပေမဲ့ အခုတော့ ကျမရဲ့ ပြောစကားနဲ့ ရှင့်ရဲ့ သံသယတွေက အဖြေထွက်သွားပါပြီ ကျမ ဒီနေ့ သူမကို ခေါ်သွားရမယ်"

အမျိုးသမီးရဲ့ အကြည့်တွေက တည်ငြိမ်ပြီး အေးစက်နေပုံရပေမဲ့ မျက်လုံးထဲမှာတော့ အံ့အားသင့်မှုတွေ ရှိနေပါတယ်။

ဝါးတောင်ထိပ် မှာတုန်းက သူမဟာ ဖန့်ချန်ဆီကို အသံလွှင့်ပြီး လှုပ်ရှားဖို့ ပြင်ခဲ့ပေမဲ့ ဖန့်ချန်က သူမသာ လှုပ်ရှားလိုက်ရင် ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ပြန်ပြောခဲ့ပါတယ်။

အစကတော့ သူမ မယုံခဲ့ပါဘူး။

ဒါပေမဲ့ ဖန့်ချန်ဟာ တိုက်ပွဲရဲ့ နောက်ဆက်တွဲ ရိုက်ခတ်မှုတွေကြားမှာတောင် မသေဆုံးခဲ့တာကို သတိရသွားတဲ့အခါ စိုးရိမ်စိတ် အနည်းငယ် ဝင်လာခဲ့တာပါ။

အခုတော့... ဒါဟာ သက်သေပြလိုက်တာပါပဲ။

တစ်ဖက်လူရဲ့ နည်းလမ်းတွေက တကယ်ကို မဆိုးပါဘူး။

ဒါပေမဲ့ သူမသာ တကယ် တိုက်ခိုက်ရင်တော့ သူမ နိုင်နိုင်ခြေက ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက် ရှိလိမ့်မယ်လို့ ထင်နေတုန်းပါပဲ

"မင်းရဲ့ နောက်ခံကိုတောင် ငါ မသိရသေးဘူး သူမကိုယ်ပေါ်က မိစ္ဆာသန္ဓေသားကို ကုသပေးနိုင်မယ့် နည်းလမ်းတွေ ဒီလောကမှာ ရှိကောင်းရှိနိုင်ပါသေးတယ်"

ဖန့်ချန်က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။

"ရှိမှာ မဟုတ်ပါဘူး မိစ္ဆာသန္ဓေသားဆိုတာ... အလွန်ထူးခြားတဲ့ တည်ရှိမှုမျိုးပါ ဘာလို့ ဒီနေရာမှာ ပေါ်လာသလဲဆိုတာ ကျမ မသိပေမဲ့ ဒါဟာ မကောင်းတဲ့ နိမိတ်ပဲ"

"ဒီအမျိုးသမီးကို ဒီနေရာမှာ ကျင့်ကြံဆင့် အောင်မြင်အောင် လုံးဝ အခွင့်မပေးနိုင်ဘူး အဲဒီအချိန်ရောက်ရင် သူ့ကို ကိုင်တွယ်ရတာက ဒီနေ့လို လွယ်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး"

အမျိုးသမီးက လေးနက်တဲ့ အသံနဲ့ ပြောလိုက်ပါတယ်။

"ဒါဆို သူ့ကိုပဲ မေးကြည့်လိုက်လေ၊ မိစ္ဆာသန္ဓေသားကို သူကိုယ်တိုင် စိုက်ပျိုးခဲ့တာပဲ"

ဖန့်ချန်က ဝမ်ချုံစန်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပါတယ်။

"ဟူးးး အစီစဥ် ကတော့ ပျက်စီးသွားပြီပဲဒါပေမဲ့ ကျုပ်တို့ နောက်တစ်နေ့မှာ ပြန်တွေ့ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိပါသေးတယ်"

ဝမ်ချုံစန်းက ခပ်ဖွဖွ သက်ပြင်းချလိုက်ပါတယ်။

လူတိုင်း မတုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာပဲ ဝမ်ချုံစန်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဟာ သဲမှုန်တွေလိုပဲ တဖြည်းဖြည်း ပျက်စီးသွားပြီး ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပါတော့တယ်။

"ဝိညာဉ် မကျန်ခဲ့ဘူး"

ဖန့်ချန်ရဲ့ အကြည့်တွေက ထက်ရှနေပါတယ်။

ဝမ်ချုံစန်းဆီကနေ ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ ဝိညာဉ်ကို သူ မတွေ့ရတာဟာ ပြဿနာ ရှိနေမှန်း သက်သေပြနေတာပါ။

ဝမ်ချုံစန်းဟာ ဒီနေရာမှာ... တကယ့် လူအစစ်တစ်ယောက်လို့တောင် မသတ်မှတ်နိုင်တော့ပါဘူး

ကျိမသေမျိုးဘုရင်ရဲ့ ပါးစပ်က ပြောခဲ့တဲ့ ကိုယ်ပွား ၃၆ ဆင့် ဆိုတာက တကယ်တော့ ဘယ်လိုမျိုး မသေမျိုးအတတ်ပညာလဲ