အခန်း (၁၁၂၃-၁၁၂၄)

အခန်း (၁၁၂၃) မျိုးရိုးအသိအမှတ်ပြုခြင်း

ဖန့်ချန်ရဲ့ အကြည့်က နယဲ့ယွမ်ချန်ဆီမှာ ကျရောက်နေပါတယ်။

ဝါဒဖြန့်ဖို့အတွက် ဘယ်လောက်တောင် ကောင်းတဲ့ မျိုးစေ့လေးလဲ။

သူမတင်မကဘူး၊ သူမနောက်ကွယ်က ယင်စိန့်ဂိုဏ်းကလည်း ဒီကိစ္စမှာ အနည်းငယ် ကူညီပေးနိုင်လိမ့်မယ်။

ဒါပေမဲ့... ဒီလိုသာဆိုရင် ယင်စစ်သည်တွေကို အကြီးအကျယ် စည်းရုံးသိမ်းသွင်းဖို့အတွက် ကြီးမားတဲ့ ယင်သက်တမ်းကို အကုန်အကျခံရမယ့်အပြင်၊ သတင်းကိုလည်း ဖုံးကွယ်ထားနိုင်မှာ မဟုတ်တော့ပါဘူး။

အခုအချိန်မှာ အဖွဲ့အစည်းအသီးသီးက သူ့အပေါ် တစ်စုံတစ်ရာ ခန့်မှန်းထားနိုင်ပေမဲ့ ခိုင်လုံတဲ့ အထောက်အထားတော့ မရှိကြသေးဘူး။

ဇောင်ယင်းဌာန ရှိနေတာကြောင့်လည်း သူတို့အနေနဲ့ ယင်လောကငယ်ထဲကနေ သတင်းအချက်အလက် ရယူနိုင်မယ့် လမ်းကြောင်းတွေ ဆုံးရှုံးနေတာပါ။

"သက်တမ်းကုန်ခါနီးနေတဲ့ လွတ်လပ်သောမသေမျိုးတွေဟာ အကောင်းဆုံး ပစ်မှတ်တွေပဲ၊ နယဲ့ယွမ်ချန်ကို သွားပြီး စည်းရုံးခိုင်းလို့ရတယ်"

ဒါကို တွေးမိတဲ့အခါ ဖန့်ချန်က နယဲ့ယွမ်ချန်ကို ကြည့်တဲ့ အကြည့်တွေဟာ အနည်းငယ် နူးညံ့သွားပါတယ်။

နယဲ့ယွမ်ချန်လည်း ဒါကို ခံစားမိတာကြောင့် မျက်နှာလေး အနည်းငယ် နီမြန်းသွားပြီး သဘာဝမကျသလို ဖြစ်သွားပေမဲ့ စိတ်ထဲမှာတော့ အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ကြည်နူးဝမ်းသာ သွားမိပါတယ်။

"ယန်ဟောက်ရန်"

"ရှိပါတယ်"

ယန်ဟောက်ရန်က လက်သီးဆုပ် ဂါရဝပြုရင်း ဖန့်ချန်ကို ကြည့်လိုက်ပါတယ်။

"မင်းပြောတဲ့ စကားတွေအရဆိုရင် မင်းက တကယ်ပဲ အညံ့ခံပုံရတယ် ဒါပေမဲ့ မင်း ဘယ်လောက်ပဲ ပြောပြော မင်းက တကယ် စိတ်ရင်းနဲ့လား၊ ဒါမှမဟုတ် ဟန်ဆောင်နေတာလားဆိုတာ ငါ သိနိုင်မယ့် နည်းလမ်းမရှိဘူး"

ဖန့်ချန်က ပြုံးလိုက်ပြီး

"ဒါပေမဲ့ ဒါက ပြဿနာမဟုတ်ပါဘူး မင်းတို့ သိထားရမှာက အခု မင်းတို့အားလုံးရဲ့ အသက်က ငါ့ရဲ့ စိတ်ကူးတစ်ချက်ပေါ်မှာပဲ ရှိတယ်ဆိုတာပါပဲလူ့ပြည်ကို ပြန်ရောက်ရင် ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ၊ ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာ စိတ်ထဲမှာ သိထားသင့်တယ်"

"အဲဒါကတော့ ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျုပ် ခုနက ပြောခဲ့တာတွေက တကယ့် စိတ်ရင်းတွေပါ ကျုပ်လည်း အကျိုးနဲ့ အပြစ်ကို ချိန်ဆပြီးမှ ဒီလို ဆုံးဖြတ်ချက်ချခဲ့တာပါ"

ယန်ဟောက်ရန်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလိုက်တယ်

"ကျုပ်တို့လို ကျင့်ကြံသူတွေအတွက် တောင့်တတာ သိပ်မရှိပါဘူး၊ လုပ်သမျှကလည်း ပန်းတိုင်တစ်ခုတည်းအတွက်ပါပဲ မင်းက ကျုပ်တို့ကို ပိုကောင်းတဲ့ လမ်းစ ပေးနိုင်တယ်ဆိုမှတော့၊ အကျိုးက အပြစ်ထက် ပိုများနေတာပဲ၊ ဒါကို ဘယ်လို ရွေးချယ်ရမလဲဆိုတာ ကျုပ်သိပါတယ်"

နန်ကုန်းယွမ်ကျိန်းကတော့ စဉ်းစားခန်း ဝင်နေပါတယ်။

အခုလို ကိုယ့်အသက်ကို သူတစ်ပါး လက်ထဲ ထည့်ထားရတဲ့ ခံစားချက်က တကယ်ကို မကောင်းပါဘူး။

ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ အခြေအနေအရ သူသာ ဒီနေရာမှာတင် အသတ်ခံလိုက်ရရင်တောင် ဘယ်သူ့ကိုမှ တိုင်တည်နေလို့ ရမှာမဟုတ်ပါဘူး။

အခုက အသက်ရှင်ခွင့် ရတဲ့အပြင် ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားလမ်းစဉ်ကို ပြောင်းလဲကျင့်ကြံနိုင်မယ့် လမ်းစကိုပါ ရလိုက်တာဆိုတော့ ဒါဟာ ကောင်းတဲ့ကိစ္စ မဟုတ်ဘူးလို့လည်း ပြောလို့မရပါဘူး။

"ဒါနဲ့... ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းက ဖန်ဆင်းရှင်ဂြိုဟ်မှာ အခြေခံ အလွန်နက်ရှိုင်းတယ် မင်းရဲ့ အခု နည်းလမ်းတွေနဲ့ အဆင့် ၃ လွတ်လပ်သောမသေမျိုးကို ယှဉ်နိုင်ရင်တောင်မှ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်ဖို့က အဝေးကြီး လိုပါသေးတယ်"

"ဒီတစ်ခေါက် စုန့်ကျီလီက မသေမျိုးလောကငယ်က အစစ်မှန်မသေမျိုး တွေနဲ့ ပတ်သက်မှု ရသွားပြီ၊ တစ်ဖက်က ပေးတဲ့ ကတိကလည်း သေးသေးမနွှဲမရှိဘူး"

"သူ ဒီအခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်ခံမှာ မဟုတ်ဘူး ကျုပ်တို့ရဲ့ အစီအစဉ်တွေ ပျက်သွားပြီး ဝမ်ချုံစန်းလည်း ထွက်ပြေးသွားပြီဆိုတော့ သူကိုယ်တိုင် လှုပ်ရှားလာနိုင်တယ်"

"အဆင့် ၃ ဓားကျင့်ကြံသူ နှစ်ယောက်၊ ပြီးတော့ သူနဲ့ တခြား အဆင့် ၃ လွတ်လပ်သောမသေမျိုး အချို့ကို ကျုပ်တို့လူတွေနဲ့ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ နဂါးအိုကြီးနဲ့ ပေါင်းရင်တောင်မှ ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ယန်ဟောက်ရန်က လေးနက်တဲ့ အမူအရာနဲ့

"သူတို့ရဲ့ အချိန်ကို ဆွဲထားနိုင်မယ့် နည်းလမ်းတစ်ခုခု ရှာရမယ်"

"တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း အစီရင် ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ရင် ရပြီမဟုတ်လား"

နန်ကုန်းယွမ်ကျိန်းက ခပ်အေးအေးပဲ ပြောလိုက်ပါတယ်။

"သူတို့ ဒီကို လာလို့မရသရွေ့တော့ ဒီနေရာကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ဖန့်ချန်ရဲ့ မျက်ဝန်းတွေ လှုပ်ခတ်သွားပါတယ်။ ဒါဟာ နည်းလမ်းကောင်းတစ်ခု ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ယန်ဟောက်ရန်က လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး နန်ကုန်းယွမ်ကျိန်းကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ခေါင်းခါလိုက်တယ်

"မင်းတို့က တကယ်ပဲ တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း အစီရင်ဟာ နှစ်ဖက်လုံးမှာ အစီရင်ရှိမှ အပြန်အလှန် သွားလာလို့ရတယ်လို့ ထင်နေတာလား "

"မဟုတ်လို့လား "

နန်ကုန်းယွမ်ကျိန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး မေးပါတယ်။

"သဘာဝကျကျပဲ မဟုတ်ဘူးလေ ဒါက အထင်မှားအောင် လုပ်ထားတာပါ တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း အစီရင်ဆိုတာ မူလကတည်းက တစ်ဖက်သတ် လမ်းကြောင်းပဲ ချောင်ဖုန်းကနေ ဒီကိုလာမယ့် လမ်းကို ဖျက်ချင်ရင် ချောင်ဖုန်းနယ်မြေမှာရှိတဲ့ တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း အစီရင်ကို ဖျက်ရမှာ"

ယန်ဟောက်ရန်က ဆက်ပြောတယ်

"ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းက နှစ်ပေါင်းများစွာ အလုပ်လုပ်လာတာ၊ အဆင်ပြေအောင်လို့ တိတ်တဆိတ် လူခေါ်ပြီး အစီရင်တွေ အမြောက်အမြား တည်ဆောက်ထားတာ မင်း တစ်ခု ဖျက်နိုင်မယ်၊ နှစ်ခု ဖျက်နိုင်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ သုံးခု၊ လေးခုအထိ ဖျက်နိုင်ပါ့မလား မင်းတို့ အဲဒီအစီရင်တွေ ဘယ်မှာရှိမှန်းတောင် သိမှာမဟုတ်ဘူး"

"တစ်ယောက်ယောက်ကသာ ဒီလိုလုပ်ဖို့ ကြံစည်လိုက်တာနဲ့ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းက ချက်ချင်း သိသွားမှာပဲ အဲဒီအချိန်ကျရင် သူတို့ရဲ့ အစီအစဉ်တွေကို ပိုပြီး အရှိန်မြှင့်လာအောင် တွန်းအားပေးသလို ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"

"ဒီကိစ္စတွေကိုတော့ မင်းတို့ ခေတ္တ စဉ်းစားနေစရာ မလိုပါဘူး"

ဖန့်ချန်က ခပ်အေးအေးပဲ ပြောလိုက်ပါတယ်။

လူတိုင်း ခေတ္တ မှင်တက်သွားကြပြီး ထူးဆန်းတဲ့ မျက်နှာပေးတွေ ဖြစ်သွားကြပါတယ်။ ရှေ့ကလူမှာ ဖြေရှင်းမယ့် နည်းလမ်း ရှိနေပြီလား

...

...

နတ်မိစ္ဆာပင်လယ်

အိုရန်ရွှမ်ကျိက ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိကြီးစွာနဲ့ ကြည့်နေပေမဲ့ သူ့ရဲ့ အကြည့်တစ်ဝက်ကတော့ အဲဒီ လှေငယ်လေးပေါ်မှာပဲ ရှိနေပါတယ်။

ဖန့်ချန်ရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာက ပျောက်ကွယ်သွားတာ ကြာလှပါပြီ။ လှေပေါ်မှာတော့ ယန်ဟောက်ရန်တို့ အုပ်စုက မျက်လုံးတွေကို မှိတ်ပြီး တရားထိုင်နေကြပါတယ်။

"ဘိုးဘေး... ဒီတစ်ခေါက် ကိစ္စက..."

ရွှီချင်းဆုန်းက အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူပြီး သတိထားကာ စကားစလိုက်ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ သူ စကားမဆုံးခင်မှာပဲ အိုရန်ရွှမ်ကျိက ကြားဖြတ်ဟန့်တားလိုက်ပါတယ်။

"မင်း ဘာမှ ထပ်မပြောနဲ့တော့ ဒီတစ်ခေါက် ကိစ္စက အဆင်ပြေပြေ ကျော်လွှားနိုင်ရင် ငါတို့ အသက်ရှင်မယ် အဆင်မပြေရင်တော့ ငါနဲ့ မင်းရဲ့ နိဂုံးက သိပ်ထူးခြားမှာ မဟုတ်ဘူး"

အိုရန်ရွှမ်ကျိက ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်ပါတယ်။

သူ့ရဲ့ အပြုံးက လွတ်လပ်ပေါ့ပါးပုံ ပေါ်ပေမဲ့ ခါးသီးမှုတွေ ပါဝင်နေပါတယ်။

မဟာချဲ့ထွင်းဂိုဏ်းဟာ တစ်ကြိမ်မက မှားယွင်းတဲ့ ဘက်ကနေ ရပ်တည်ခဲ့မိတယ်။ ကံကောင်းတာက အရင်တုန်းကတော့ အကြီးအကျယ် အပြစ်ပေးတာ မခံခဲ့ရဘူး။

ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့တော့ မတူတော့ဘူး။

နတ်မိစ္ဆာပင်လယ်ပေါ်က အရောင်တွေက အခုထိ ရဲရဲနီနေတုန်းပဲ။

ဒီနေ့ ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ယောက် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ၊ အရင်က ကိစ္စတွေနဲ့ လုံးဝ မတူတော့ဘူး။

မဟာချဲ့ထွင်းဂိုဏ်းဟာ ဒီနေ့ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ပါ့မလားဆိုတာ သူကိုယ်တိုင်တောင် မသေချာပါဘူး။

ရွှီချင်းဆုန်းရဲ့ မျက်နှာက ဖြူဖျော့သွားတယ်

"ဒါဆိုရင်... ကျုပ်တို့ နတ်ဘုရားလမ်းစဥ်ဂိုဏ်း လိုမျိုးပဲ..."

"နတ်ဘုရားလမ်းစဥ်ဂိုဏ်းမှာ ဂိုဏ်းချုပ်အဆင့် ရှိတယ်၊ ပြီးတော့ တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း အစီရင်ကိုလည်း ထိန်းချုပ်ထားနိုင်တယ် ငါတို့ မဟာချဲ့ထွင်းဂိုဏ်းမှာ ဘာရှိလို့လဲ "

အိုရန်ရွှမ်ကျိက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်တယ်

"ဘာမှ ထပ်မပြောနဲ့တော့"

အဲဒီအချိန်မှာပဲ ဖန့်ချန်ရဲ့ ပုံရိပ်က ဟင်လင်းပြင်ထဲကနေ ထွက်လာပါတယ်။

ယန်ဟောက်ရန်တို့လည်း တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် မျက်လုံးဖွင့်လာကြပါတယ်။

အိုရန်ရွှမ်ကျိက ချက်ချင်းပဲ စိုးရိမ်တကြီးနဲ့ ဒီဘက်ကို ကြည့်လိုက်ပါတယ်။

သူ တုန်လှုပ်နေပြီး အသက်ကိုတောင် ခပ်မှန်မှန် မရှူရဲပါဘူး။

အနီးအနားက မဟာချဲ့ထွင်း ကျင့်ကြံသူတွေလည်း အခြေအနေ သိပ်မကောင်းပါဘူး။ အိုရန်ရွှမ်ကျိလိုပဲ စိတ်မအေးနိုင် ဖြစ်နေကြပါတယ်။

"ဒီနေ့ သက်ညှာတာပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

လူတိုင်းက လက်သီးဆုပ် ဂါရဝပြုလိုက်ကြပြီးနောက် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဟင်လင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ဒီနေရာကနေ ထွက်ခွာသွားကြပါတယ်။

ဒီအတိုင်း ထွက်သွားကြတာလား

အိုရန်ရွှမ်ကျိတို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် ချက်ချင်းပဲ ရိုရိုသေသေ ခေါင်းငုံ့လိုက်ကြပါတယ်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဖန့်ချန်က ဒီဘက်ကို လျှောက်လာနေလို့ပါပဲ။

မသေမျိုးသင်္ဘော ပေါ် ရောက်လာတဲ့အခါ ဖန့်ချန်ရဲ့ အကြည့်က အိုရန်ရွှမ်ကျိတို့ဆီမှာ ဝဲပျံနေပါတယ်။

လူတိုင်း ခေါင်းငုံ့ထားကြပြီး ဘာမှ မပြောရဲကြပါဘူး။

"အိုရန်ရွှမ်ကျိ... မင်း မသေမျိုးဘုရင် အဆင့်ကို တက်လှမ်းတာ ဘယ်နှစ်နှစ် ရှိပြီလဲ "

ဖန့်ချန်က ခပ်အေးအေးပဲ မေးလိုက်ပါတယ်။

အိုရန်ရွှမ်ကျိ ခဏလောက် ကြောင်သွားပြီး အမြန်ဖြေလိုက်တယ်

"နှစ်တစ်ရာ မပြည့်သေးပါဘူး"

"နှစ်တစ်ရာ မပြည့်သေးဘူးဆိုတော့ ဝါရင့်မှုက နည်းနည်းတော့ နုသေးတာပဲ"

ဖန့်ချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပါတယ်။

အိုရန်ရွှမ်ကျိ ဘာမှ မပြောရဲဘဲ သူ့ရဲ့ ခြေဖျားကိုပဲ သတိထားပြီး ကြည့်နေမိပါတယ်။

"နောင်ကျရင် မဟာချဲ့ထွင်းဂိုဏ်း ဆိုတဲ့ နာမည်ကို ပြောင်းလိုက်တော့"

ဖန့်ချန်က ဆိုပါတယ်။

လူတိုင်း ထိတ်လန့်သွားကြပါတယ်။

လာပါပြီ ဒါပေမဲ့ သူတို့ စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြပါတယ်။

တစ်ဖက်လူရဲ့ စကားအရဆိုရင် အမြစ်ပြတ် သတ်မယ့်ပုံ မပေါ်လို့ပါပဲ။

"စီနီယာဖန့်... နာမည် ပေးသနားပါဦး"

အိုရန်ရွှမ်ကျိက အမြန်ပြောလိုက်ပါတယ်။

"မဟာချဲ့ထွင်းတာအိုနန်းတော် လို့ပဲ ခေါ်လိုက်တော့ မင်းတို့ မဟာချဲ့ထွင်းဂိုဏ်းတင် နာမည်ပြောင်းရမှာ မဟုတ်ဘူး၊ လောကမှာရှိတဲ့ တာအိုဂိုဏ်းတွေ အကုန်လုံး ပြောင်းရမယ်"

ဖန့်ချန်က ခပ်အေးအေးပဲ ဆက်ပြောတယ်

"နောင်ကျရင် တာအိုသုံးထောင်ဂိုဏ်း ထဲကို ပေါင်းစည်းလိုက်မယ် မင်းတို့ တာအိုသုံးထောင်ဂိုဏ်းဆီကနေ ဆင်းသက်လာတဲ့ တာအိုပညာရပ်တွေကို မိတ္တူတစ်စောင်စီ ကူးပြီး တာအိုသုံးထောင်နန်းတော်ဆီ ပြန်ပို့ပေးလိုက် ဒါဟာ မင်းတို့ရဲ့ မျိုးရိုးကို ပြန်လည် အသိအမှတ်ပြုခြင်း ပဲ"

မျိုးရိုးကို ပြန်လည် အသိအမှတ်ပြုခြင်း

လူတိုင်းရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်တွေ တုန်လှုပ်သွားပါတယ်။

အိုရန်ရွှမ်ကျိက ဘာမှ မစဉ်းစားတော့ဘဲ ဦးညွှတ်လိုက်ပါတယ်

"ဒီအတိုင်း ဖြစ်သင့်ပါတယ် ကျုပ်ကိုယ်တိုင် ဒီကိစ္စကို အမြန်ဆုံး ဖြစ်အောင် စီစဉ်ပါ့မယ် ဒါပေမဲ့ မွေးရာပါတာအိုဂိုဏ်း နဲ့ ကြယ်စင်တာအိုဂိုဏ်း ဘက်ကိုတော့ စီနီယာဖန့် ကိုယ်တိုင် သွားပေးရမယ် ထင်ပါတယ်"

"မင်းပဲ လမ်းပြတော့ ခုနက တိုက်ပွဲကြောင့် ငါ နည်းနည်းတော့ ပင်ပန်းနေပြီ"

ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။

အိုရန်ရွှမ်ကျိ ခဏလောက် ကြောင်သွားပေမဲ့ ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ မသေမျိုးသင်္ဘောကို နှိုးဆော်ပြီး မွေးရာပါတာအိုဂိုဏ်း ရှိရာဘက်ကို ဦးတည် ထွက်ခွာသွားပါတော့တယ်။

အခန်း (၁၁၂၄) ငါက ဧကရာဇ် ရွှင်ဟွမ်း

နတ်မိစ္ဆာပင်လယ်၊ တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း အစီရင်။

လုချင်းရှုးရဲ့ ထိတ်လန့်တကြား ထွက်ပြေးလာတဲ့ ပုံရိပ်က ဟင်းလင်းပြင်ထဲကနေ ပေါ်ထွက်လာပြီး ယန်ဟောက်ရန်တို့ အုပ်စုနဲ့ အမှတ်မထင် ဆုံမိသွားပါတယ်။

နှစ်ဖက်လုံးဟာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ပြီး ဘာစကားမှ မပြောနိုင်ဘဲ မှင်တက်နေကြပါတယ်။

"မင်းတို့... ဒီမှာ မရှိသင့်ဘူးလေ"

လူချင်းရှုးရဲ့ မျက်နှာထားက ထူးဆန်းနေပြီး

"မဟာရှ ဘက်က အခြေအနေတွေကို မင်းတို့ မြင်ပြီးပြီလား နဂါးအိုကြီး ဒီကို ရောက်နေတယ်၊ ပြီးတော့ ငါတို့ဌာနက အဆင့် ၁ ဓားကျင့်ကြံသူ တော်တော်များများကိုလည်း သတ်ပစ်လိုက်ပြီ"

"မြင်ခဲ့ပါတယ်"

ယန်ဟောက်ရန်တို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ပြီး ခပ်ဖွဖွ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြပါတယ်။

လူချင်းရှုးက ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားပုံနဲ့

"ဒါဆို မင်းတို့လည်း ချောင်ဖုန်းနယ်မြေကို ပြန်ပြီး စစ်ကူသွားခေါ်ကြမလို့လား ဖန့်ချန်ဆိုတဲ့ ကောင်လေးကော ဘာလို့ ခေါ်မလာတာလဲ "

သူ ဘယ်ညာ ဝေ့ဝဲကြည့်ပေမဲ့ ဖန့်ချန်ရဲ့ အရိပ်အယောင်ကို မတွေ့ရပါဘူး။

"ကျုပ်တို့ဘက်မှာလည်း... အခြေအနေ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားလို့ပါ"

ယန်ဟောက်ရန်က စဉ်းစားသလိုနဲ့ ပြောလိုက်ပါတယ်။

"မဖြစ်နိုင်တာ၊ တောရိုင်းကျောင်းတော် က လူကို တစ်ယောက်ယောက်က အမြဲ စောင့်ကြည့်နေတာ သူသာ လှုပ်ရှားမှု မရှိဘူးဆိုရင်၊ ဒီနယ်မြေမှာ မင်းတို့အားလုံး ပေါင်းထားတာကို တားဆီးနိုင်မယ့်သူ ဘယ်သူရှိလို့လဲ "

လုချင်းရှုးက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ပြောပါတယ်။

မြေဝက်ဝံဂြိုဟ်က လွတ်လပ်သောမသေမျိုးတွေရဲ့ အချက်အလက်တွေကို ကောင်းကင်ဓားဌာန နဲ့ ဝိညာဥ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း တို့မှာ အသေးစိတ် ရှိပြီးသားပါ။

တစ်ယောက်ချင်းစီကို မှတ်တမ်းတင်ထားတာ ဖြစ်ပါတယ်။

နဂါးအိုကြီး ပေါ်လာတာက တကယ်ပဲ မမျှော်လင့်ထားတဲ့ ကိစ္စဖြစ်ပေမဲ့၊ သူကလွဲရင် ကျန်တဲ့ လွတ်လပ်သောမသေမျိုးတွေက ဒီကိစ္စထဲမှာ ပါဝင်လာဖို့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။

ကျောင်းတော်က လူကိုလည်း စောင့်ကြည့်နေသူ ရှိတယ်၊ သူကလည်း တစ်ချက်မှ မလှုပ်ရှားခဲ့ဘူးဆိုရင်၊ ယန်ဟောက်ရန်တို့ကို ဘယ်သူက တားနိုင်မှာလဲ

"မင်း မဟာရှကို မသွားခင်တုန်းကလည်း နဂါးအိုကြီး ပေါ်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး မဟုတ်လား "

ယန်ဟောက်ရန်က အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်တယ်

"ကျုပ်တို့လည်း ဖန့်ချန်ကို မလှုပ်ရှားခင်မှာ သူကိုယ်တိုင်က အဆင့် ၂ ကျင့်ကြံဆင့် ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး"

"အဆင့်... အဆင့် ၂ "

လူချင်းရှုး စိတ်ထဲမှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး အံ့အားသင့်စွာနဲ့

"မင်းတို့ ဘာတွေ ပြောနေတာလဲဆိုတာ သိရဲ့လား ဒီကောင်လေးရဲ့ နောက်ကြောင်းက ပြောစရာ မရှိပါဘူး ကျင့်ကြံလာတာ အခုထိ နှစ်တစ်ရာတောင် မပြည့်သေးတာ၊ ဘယ်လိုလုပ် အဆင့် ၂ ဖြစ်နိုင်မှာလဲ လီချန်စန်းက သူ့ကို ချောင်ဖုန်းကို ခေါ်မသွားခင်ကတည်းက သူ့အကြောင်း အကုန်လုံးကို အထူးတလည် သိထားပြီးသားပဲ"

အကုန်လုံး သိထားပြီးသား ဟုတ်လား

လူတိုင်းရဲ့ စိတ်ထဲမှာ လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်ကြပါတယ်။

တကယ်သာ အကုန်သိထားတယ်ဆိုရင်၊ ယင်လောကထဲက တစ်ဖက်လူရဲ့ နည်းလမ်းတွေကို သိထားသင့်တာပေါ့။

ကျင့်ကြံတာ နှစ်တစ်ရာ မပြည့်သေးဘူး သူတို့ကတော့ ဒီလူဟာ အစစ်အမှန်မသေမျိုး ဝင်စားလာတာလားလို့တောင် သံသယဝင်နေကြတာပါ။

ဒါကိုတောင် အကုန်သိတယ်လို့ ပြောနေသေးတယ်။

သူတို့ဟာ စိတ်ထဲက အထင်သေးမှုကို အပြင်မထုတ်ဘဲ လေးနက်တဲ့ အမူအရာနဲ့ ပြောလိုက်ပါတယ်

"ဒီကိစ္စက ငြင်းခုံနေစရာ မလိုပါဘူး သူ့ရဲ့ နည်းလမ်းတွေက တကယ်ပဲ အဆင့် ၂ ပါ ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းတို့ ကောင်းကင်ဓားဌာနက အဆင့် ၂ ဓားကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ကို သူက ခုတ်ပိုင်းလိုက်လို့ပဲ"

"..."

လုချင်းရှုး တိတ်ဆိတ်သွားပါတယ်။

သူက သတင်းပို့အဆောင် တစ်ခုကို ထုတ်ပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်နဲ့ ဆက်သွယ်ဖို့ ကြိုးစားပေမဲ့ အချိန်အတော်ကြာတဲ့အထိ ဘာတုံ့ပြန်မှုမှ မရခဲ့ပါဘူး။

ယန်ဟောက်ရန်တို့ စကားကို သူ တစ်ဝက်လောက် ယုံသွားပါပြီ။

ကောင်းကင်ဓားဌာနမှာ အခုဆိုရင် အဆင့် ၂ ငါးယောက်ပဲ ရှိတာပါ။

ဒါဟာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ခက်ခက်ခဲခဲ စုဆောင်းထားရတဲ့ အခြေခံ အင်အားစုတွေ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒီတစ်ခေါက်မှာ လီဝူဝမ့် ကိုယ်တိုင် ချောင်ဖုန်းကို မလာဘဲ၊ အဲဒီ အဆင့် ၂ ဓားကျင့်ကြံသူကိုပဲ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်အဖြစ် လွှတ်လိုက်တာပါ။

သူတို့က မဟာရှကို သွားခဲ့ကြတာဖြစ်ပြီး၊ အဲဒီ အဆင့် ၂ ဓားကျင့်ကြံသူကတော့ ယန်ဟောက်ရန်တို့ ဘေးမှာ လိုက်ပါသွားခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။

ရည်ရွယ်ချက်ကတော့ ဖန့်မျိုးနွယ် ကောင်လေးကို လီဝူဝမ့်ဆီ ကိုယ်တိုင် ဖမ်းခေါ်သွားဖို့ပါပဲ။

"သူက အဆင့် ၂ ဆိုရင်တောင်မှ၊ ငါတို့ ကောင်းကင်ဓားဌာနက အဆင့် ၂ ဓားကျင့်ကြံသူကို သတ်နိုင်ဖို့ ဘာအကြောင်းရှိလဲ "

လုချင်းရှုးက ယန်ဟောက်ရန်တို့ စကားထဲက အားနည်းချက်ကို ရှာဖို့ ကြိုးစားနေပါတယ်။ သူတို့များ မှားကြည့်မိတာလားလို့ မျှော်လင့်နေတာပါ။

"ဖန့်ချန်ကလည်း ဓားကျင့်ကြံသူပဲ"

ယန်ဟောက်ရန်က သက်ပြင်းချလိုက်ပါတယ်။

"ငါတို့ဌာနက အဆင့် ၂ က ဘယ်နှစ်ကွက်လောက် ခံလိုက်ရလဲ အကွက်တစ်ရာလား "

လုချင်းရှုးရဲ့ အသံက အနည်းငယ် တုန်ယင်နေပါတယ်။

"ဓားလေးချက်"

ယန်ဟောက်ရန်က ပြောတယ်

"အစကနေ အဆုံးအထိ ဖန့်ချန်က ဓားလေးချက်ပဲ သုံးခဲ့တယ် စီနီယာလီ လွှတ်လိုက်တဲ့ အဆင့် ၂ က မင်းတို့ ဌာနမှာ အညံ့ဆုံး အဆင့် ၂ လား"

"ကြည့်ရတာ သူက ကျုပ်ဆရာ့စကားကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ပုံပဲ မင်းတို့ ဌာနက စိတ်ရင်းမရှိသလို စီနီယာလီကိုယ်တိုင်တောင် မလာချင်ဘူး တကယ်လို့ သူသာ လာခဲ့ရင် အခြေအနေက အခုလို အဖျားရှုံးမှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဓားလေးချက်"

လုချင်းရှုး ရုတ်တရက် ခုန်ပေါက်သွားပြီး

"မဖြစ်နိုင်ဘူး လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး အဲဒီ အဆင့် ၂ ရဲ့ ပါရမီက ထူးချွန်ထက်မြက်လွန်းတယ် ဓားလေးချက်နဲ့ ရှုံးဖို့ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တာ မင်းတို့ လှည့်စား ခံလိုက်ရတာ သေချာတယ် "

ပြောပြီးတာနဲ့ သူက ယန်ဟောက်ရန်ကို စိုက်ကြည့်ပြီး

"မင်း မေးကြည့်စမ်း၊ ရွှင်ကော်ကျူး အခု ဘယ်မှာလဲ "

ယန်ဟောက်ရန်က သတင်းပို့အဆောင်တစ်ခုကို ထုတ်လိုက်ပါတယ်။ ခဏအကြာမှာတော့ သူက ခပ်အေးအေးပဲ ပြောလိုက်တယ်

"ကျောင်းတော်မှာ ရှိနေတုန်းပဲ"

"..."

လုချင်းရှုးရဲ့ မျက်နှာက စိမ်းဖန့်သွားပြီး ဘာစကားမှ မဆိုတော့ပါဘူး။

"ကျုပ်တို့ ချောင်ဖုန်းကို အရင်ပြန်ကြစို့ ဖန့်ချန်သာ လိုက်လာရင် ကျုပ်တို့အားလုံး ပေါင်းရင်တောင် သူ့ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူး ပြီးတော့ နဂါးအိုကြီး ကိစ္စကိုလည်း အထက်ကို သတင်းပို့ရဦးမယ်"

ယန်ဟောက်ရန်က ဆိုပါတယ်။

လုချင်းရှုးမှာ ကန့်ကွက်စရာ မရှိပါဘူး။

ဒီတစ်ခေါက် လူတွေ အများကြီး လာခဲ့ကြပေမဲ့ အခုတော့ သူတစ်ယောက်တည်းပဲ ထွက်ပြေး လွတ်မြောက်လာတာဆိုတော့ ချောင်ဖုန်းနယ်မြေကို အရင်ပြန်ဖို့ပဲ ရှိပါတော့တယ်။

...

တောရိုင်းကျောင်းတော်

ပုံမှန်အားဖြင့် လူလုံးမပြတတ်တဲ့ ဆရာကြီး ငါးယောက်ဟာ အခုတော့ တစ်နေရာတည်းမှာ စုဝေးနေကြပါတယ်။

တစ်ယောက်ချင်းစီက စားပွဲတစ်ခုစီမှာ ထိုင်နေကြပြီး လက်ဖက်ရည် သောက်ရင်းနဲ့ အလယ်က ပုံရိပ်နှစ်ခုကို ပြုံးရွှင်စွာ ကြည့်နေကြပါတယ်။

အဲဒီ ပုံရိပ်နှစ်ခုကတော့ လူကြီးတစ်ယောက်နဲ့ လူငယ်တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး၊ ရုပ်ချင်း နှစ်ပုံသုံးပုံလောက် ဆင်တူကြပါတယ်။

"အဖိုး... ဒီလက်ဖက်ရည်က တော်ဝင်မျိုးနွယ် နောက်ပေါက်တစ်ယောက်က နတ်ဘုရားအကြွင်းအကျန် နယ်မြေတစ်ခုကနေ ရှာတွေ့ခဲ့တာပါ အရင်တုန်းက အစစ်အမှန်မသေမျိုးတွေ သောက်တဲ့ လက်ဖက်ရည် ဖြစ်ဖို့ များပါတယ် ကျနော် သောက်ကြည့်ဖူးတယ် ဝိညာဉ်ကို အားဖြည့်ပေးနိုင်တယ် အဖိုး မြည်းစမ်းကြည့်ပါဦး"

လူငယ်က ရွှင်အဘိုးအို အတွက် လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက် ငှဲ့ပေးလိုက်ပါတယ်။

လက်ဖက်ရည်ရနံ့က ပျံ့လွင့်နေပြီး၊ အဲဒီရနံ့လေးတင် ကျင့်ကြံသူကို စိတ်ကြည်လင်သွားစေနိုင်ပါတယ်။

တကယ်လို့ ဝိညာဉ်သန္ဓေသား အဆင့် ကျင့်ကြံသူသာ တစ်ငုံ သောက်လိုက်ရရင် အနည်းဆုံး ကျင့်ကြံဆင့် နှစ်အနည်းငယ်စာ တိုးတက်သွားမှာပါ။

"အင်း... လက်ဖက်ရည်ကောင်းပဲ"

ရွှင်အဘိုးအို က တစ်ငုံသောက်လိုက်ပြီး မျက်လုံးမှိတ်ကာ ခဏလောက် မြည်းစမ်းပြီးနောက် ချီးကျူးလိုက်ပါတယ်

"ဒီလက်ဖက်ရည် ဘယ်လောက်ကျန်သေးလဲ ငါ့ကို ပိဿာ တစ်ရာလောက် ရှာပေးစမ်း တောရိုင်းကျောင်းက တပည့်တွေကိုလည်း အစစ်အမှန်မသေမျိုးတွေ သောက်တဲ့ လက်ဖက်ရည် မြည်းစမ်းခိုင်းချင်လို့"

လူငယ်က ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး

"အဖိုးရာ... အဲဒီနောက်မျိုးဆက်လေးက နှစ်ပိဿာပဲ ရှာလာနိုင်တာပါ အဖိုးက ကောင်းတယ်ဆိုရင် အကုန်လုံး အဖိုးဆီ ပို့ပေးလိုက်ပါ့မယ်"

"ကျောင်းအုပ်ကြီး၊ ဒါကတော့ အရှင်မင်းကြီးကို အခက်တွေ့အောင် လုပ်နေတာပဲ"

တိုက်ခိုက်ရေးဌာနက ဆရာကြီး လူ က ခွက်ထဲက လက်ဖက်ရည်ကို တစ်ကျိုက်တည်း သောက်လိုက်ရင်း ရယ်မောကာ ပြောလိုက်ပါတယ်။

"မွှေးလိုက်တဲ့ အနံ့"

နန်းတော်အပြင်ဘက်ကနေ ရုတ်တရက် ပုံရိပ်တစ်ခု လျှောက်ဝင်လာပါတယ်။

လူတိုင်းရဲ့ မျက်နှာထား လှုပ်ခတ်သွားပြီး ထူးဆန်းတဲ့ အကြည့်တွေနဲ့ ကြည့်လိုက်ကြပါတယ်။ ဆရာကြီး လူက ပြုံးပြီး

"ဆရာဖန့် ရောက်လာပြီပဲ အတူထိုင်ပြီး လက်ဖက်ရည် မြည်းစမ်းရအောင် ဒီလို အခွင့်အရေးမျိုးက ရှားပါတယ် အစစ်အမှန်မသေမျိုးတွေ ချန်ထားခဲ့တဲ့ လက်ဖက်ရည်ကို သာမန်လူတွေ သောက်ဖို့ အခွင့်အရေး သိပ်မရှိဘူး"

ဆရာကြီး ကျောက် က ပြုံးပြီး

"မင်း ဒီရက်ပိုင်း အဆောင်ဌာန ထဲမှာပဲ အောင်းနေတာ၊ ဘာတွေများ နားလည်သဘောပေါက်သွားလဲ "

"နားလည်သဘောပေါက်တယ်လို့တော့ မပြောရဲပါဘူး အဆောင်လမ်းစဉ် က အရမ်းကို နက်နဲလွန်းလို့ အချိန်အတော်ပေးပြီး လေ့လာမှ ရလဒ်ထွက်မယ်လို့ပဲ ခံစားရတယ်"

ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။

သူက လွတ်နေတဲ့ စားပွဲမှာ ထိုင်ဖို့ ပြင်လိုက်စဉ်မှာပဲ၊ အကြည့်က ရုတ်တရက် လူငယ်ဆီမှာ ရောက်သွားပြီး အံ့အားသင့်တဲ့ အမူအရာ ဖြစ်သွားပါတယ်

"ဒါက..."

လူငယ်က ဖန့်ချန် ပေါ်လာကတည်းက သူ့ကို ပြုံးပြုံးလေး ကြည့်နေခဲ့တာပါ။

သူက ပြုံးပြီး

"ဆရာဖန့်... ငါက ဧကရာဇ် ရွှင်ဟွမ်း ပါ"

"ဖန့်လေး... မင်းနဲ့ ငါ့မြေးနဲ့ မတွေ့ဖူးသေးဘူး မဟုတ်လား သူက အခုလက်ရှိ ကျုံးကျိုး ဧကရာဇ်၊ နံ့သာတိုင်ဂိုဏ်း ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ပဲ"

ရွှင်အဘိုးအိုက ပြုံးရွှင်စွာနဲ့ လက်ယပ်ခေါ်လိုက်တယ်

"ဒီမှာ လာထိုင်၊ ဒီလက်ဖက်ရည်က တကယ်သောက်လို့ကောင်းတယ် မင်းက အခုမှ ဝိညာဉ်ခွဲဖြာခြင်း အဆင့်ဆိုတော့ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံဆင့်အတွက် အကျိုးရှိလိမ့်မယ်၊ များများသောက်"

"ဪ... ကျုံးကျိုး ဧကရာဇ်ကိုး၊ ကျနော် ရိုင်းပျသွားခဲ့ရင် ခွင့်လွှတ်ပါ"

ဖန့်ချန်က အမြန်ပဲ လက်သီးဆုပ် ဂါရဝပြုလိုက်ပြီး ရွှင်အဘိုးအို ဘေးမှာ ထိုင်လိုက်ပါတယ်။

သူက သူ့ဘာသာ လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက် ငှဲ့သောက်လိုက်ပြီး ကျေနပ်တဲ့ အမူအရာ ပြလိုက်ပါတယ်။

"တကယ် သောက်ကောင်းတာပဲ၊ ဝိညာဉ်ကိုလည်း အားရှိစေတယ် ဒီတစ်ခွက်တည်းနဲ့တင် ကျနော် ရဲ့ ကျင့်ကြံဆင့်က အနည်းဆုံး တစ်နှစ်စာလောက် တိုးသွားသလို ခံစားရတယ်"

"အဲဒါဆိုလည်း ငါ ဆရာဖန့်ဆီ လက်ဖက်ရည်အချို့ ပို့ပေးခိုင်းလိုက်မယ် မင်းက ဝိညာဉ်ခွဲဖြာခြင်းအဆင့်ကို တက်လှမ်းတာ မကြာသေးတော့ ဒီလက်ဖက်ရည်က မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံဆင့်အတွက် အကျိုးရှိမှာပါ"

"နောင်ကျရင် ဒီလောကကြီးကို ဆရာဖန့်လို လူငယ်တွေကပဲ ဦးဆောင်ရမှာဆိုတော့၊ အခုကတည်းက အခြေခံ ခိုင်မာအောင် လုပ်ထားတာက နောင်အတွက် အကျိုးရှိမှာပဲ"

ရွှင်ဟွမ်းက ပြုံးပြုံးလေးနဲ့ ဖန့်ချန်ကို ကြည့်လိုက်ပါတယ်။

ဖန့်ချန်က ရွှင်ဟွမ်းကို ပြန်ကြည့်ပြီး မျက်နှာမှာလည်း အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပါတယ်

"အရှင်မင်းကြီးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ကျနော် အားနာမနေတော့ပါဘူး တကယ်လို့ ပိဿာ တစ်ရာလောက်သာ ရှိမယ်ဆိုရင်... ကျနော် အတိုင်းမသိ ကျေးဇူးတင်မိမှာပါ"

လူတိုင်းရဲ့ မျက်နှာထားဟာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းသွားပါတယ်။

ရွှင်ဟွမ်းရဲ့ မျက်နှာက အပြုံးကတော့ မပျက်သွားပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ အကြည့်တွေကတော့ ပိုပြီး နက်ရှိုင်းလာပါတော့တယ်။