အခန်း (၁၀၉-၁၁၀)

အခန်း။ ၁၀၉

ယခင်က အစောင့်အရှောက်တူ ဖြစ်ခဲ့ဖူးသူသည် ယခုအခါ ခေါင်းဆောင်တူအဖြစ် အသွင်ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ကျင့်ကြံသူထံမှ ရရှိခဲ့သော ဆေးစွမ်းကောင်းများအပြင် ယခင်ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် ချန်ထားရစ်ခဲ့သည့် ထူးကဲချီဆေးလုံးအကြွင်းအကျန်များကိုပါ ပေါင်းစပ်လိုက်သည့်အခါ သူ၏အင်အားမှာ ရက်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။

"ငါတို့ ပျံလွှားဓားဂိုဏ်းက ကျွမ်းကျင်သူတွေ အများကြီး ဆုံးရှုံးသွားတယ်ဆိုပြီး မင်းတို့လို အကောင်ပေါက်လေးတွေက အနိုင်ကျင့်လို့ရမယ် ထင်နေတာလား"

ခေါင်းဆောင်တူက အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။ ထိုသို့ပြောရင်း အရာရှိ၏ ခါးကြားမှ ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်၏။ ရုတ်တရက် သူ၏လက်ညှိုးဖြင့် တစ်ချက်တောက်

လိုက်ရာ ဒေါင်ခနဲ အသံနှင့်အတူ ဓားမှာ နှစ်ပိုင်းကျိုးသွားတော့သည်။ အရာရှိမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားပြီး အသက်လုကာ ထွက်ပြေးသွားတော့၏။

ခေါင်းဆောင်တူက အဝေးမှနေ၍ အော်ဟစ်ပြောဆို လိုက်သည်။

"မက်မွန်ဥယျာဉ် အသားဆိုင်က ငါ့ရဲ့ ကာကွယ်မှုအောက်မှာ ရှိတယ်။ နောက်တစ်ခါ ဒီနေရာမှာ တစ်ခုခုလာလုပ်ချင်တယ်ဆိုရင် ပျံလွှားဓားဂိုဏ်းကို အရင်လာခဲ့ကြ နားလည်လား"

ခဏအကြာတွင်...

လင်ရှန်းရှင်းနှင့် ကျန်မယားငယ်နှစ်ဦးမှာ အိမ်အတွင်းမှ အလျင်အမြန် ထွက်လာကြပြီး ရိုသေစွာ ဂါရဝပြုကာ အကြိမ်ကြိမ် ကျေးဇူးတင်စကား ပြောကြတော့သည်။ ခေါင်းဆောင်တူက သူတို့ကို ကြည့်လိုက်သည့်အခါ သူ၏မျက်နှာမှာ သိသိသာသာ ပျော့ပြောင်းသွားပြီး အက်ကွဲသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"စိတ်အေးအေးထားကြပါ။ ငါ အသက်ရှင်နေသရွေ့တော့ မင်းတို့ ဒီအသားဆိုင်နဲ့ တည်းခိုခန်းလုပ်ငန်းကို လုပ်ကိုင်နေတဲ့အချိန်မှာ ဘယ်သူကမှ လာနှောင့်ယှက်ရဲမှာ မဟုတ်ဘူး"

မယားငယ်နှစ်ဦးက ထပ်ခါတလဲလဲ ကျေးဇူးတင်နေကြသည်။ ထိုအခါ ခေါင်းဆောင်တူက နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ပြီး "ဒါပေမဲ့ တစ်ခုတော့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောထားမယ်။ ညီအစ်ကိုလီနဲ့ ငါက စိတ်တူကိုယ်တူတွေပဲ။ ဒီတစ်ခါမှာလည်း သူက ငါ့အသက်ကို ကယ်ခဲ့တာ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ခေါင်းဆောင်တူ၏ စကားကြောင့် စုန်ယန်မှာ အဝေးမှနေ၍ အံ့အားသင့်သွားရသည်။ သူသည် သခင်ကြီးလီအဖြစ် ဟန်ဆောင်နေစဉ်အတွင်း အစောင့်အရှောက်တူကို ကယ်တင်ရန် မည်သည့်အခါမျှ ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ သို့သော် အစောင့်အရှောက်တူကမူ သခင်ကြီးလီ၏ သေဆုံးမှုမှာ သူ့ကို ကယ်တင်ရန်အတွက်ဟု မှားယွင်းစွာ ယုံကြည်နေပုံပင်။

"ဒါကြောင့် ငါက သူ့ရဲ့ မယားငယ်တွေကိုပဲ အကာအကွယ်ပေးနေတာ။ အကယ်၍ တစ်နေ့နေ့မှာ မင်းတို့က သူ့အပေါ် သစ္စာမရှိတော့ဘူးဆိုရင်တော့ မင်းတို့ကို အရင်ဆုံး သတ်မယ့်သူက ငါပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်"

သူ၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော တြိဂံပုံမျက်လုံးများထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုသည့် အရိပ်အယောင်များ ပြည့်နှက်နေသဖြင့် မယားငယ်နှစ်ဦးမှာ ထိတ်လန့်လွန်း၍ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပုံရက်သား လဲကျသွားကြတော့သည်။ သူတို့မှာ ဘာစကားမျှ ပြန်မပြောနိုင်ဘဲ ခေါင်းဆောင်တူ ထွက်ခွာသွားသည်ကိုသာ ငေးကြည့်နေခဲ့ရ၏။

...

...

စုန်ယန်သည် ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရှုပြီးနောက် ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်မိသည်။ ဤကဲ့သို့သော အကျိုးဆက်မျိုး ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ ထင်မထားခဲ့ပေ။ သူသည် တောအုပ်အတွင်း၌ အေးအေးလူလူ လျှောက်လှမ်းရင်း နတ်ဘုရားအာရုံကို ဖြန့်ကျက်ကာ တောဝက်နှစ်ကောင်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ ၎င်းတို့ကို မေ့မြောသွားအောင် ရိုက်နှက်ပြီးနောက် လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားကာ မွေးမြူရန် သူ စီစဉ်လိုက်သည်။ အကယ်၍ အရေအတွက် များပြားလာပါက ထိုနေရာ၌ပင် သူ၏ အရေခွံပြုလုပ်ခြင်းအလုပ်ကို ပြန်လည်စတင်နိုင်မည်ပင်။

နေဝင်ရီတရော အချိန်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

စုန်ယန်သည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေသို့ ပြန်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် မိုင်အနည်းငယ်အကွာရှိ လမ်းငယ်လေးတစ်ခုပေါ်မှ ပြင်းထန်သော ခြေသံများကို ရုတ်တရက် အာရုံခံမိလိုက်သည်။ ထိုလမ်းမှာ ဟန်လင်းမြို့မှ ချောင်လီခရိုင်သို့ ဆက်သွယ်ထားသော လမ်းဖြစ်သည်။

စုန်ယန်သည် မျက်မှောင်ကို အနည်းငယ်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ နတ်ဘုရားအာရုံကို ဖြန့်ကျက်ကာ အခြေအနေကို အကဲခတ်လိုက်သည်။ အဝေးမှ လမ်းငယ်လေးပေါ်တွင် လူပေါင်း ၃၀ ကျော်ပါဝင်သော အနက်ရောင်ဝတ် မျက်နှာဖုံးစွပ် အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ သူတို့အားလုံးသည် အသေခံလက်နက်များကိုယ်စီဖြင့် အလွန်လျှင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားနေကြသည်။

ထိုအဖွဲ့ကို ဦးဆောင်လာသူ နှစ်ဦး၏ စကားပြောသံများကိုလည်း သူ ကြားလိုက်ရသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်... တကယ်ကို အမြော်အမြင် ရှိတာပဲဗျာ။ ရန်သူအားနည်းနေတဲ့အချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး တိုက်ခိုက်တာပဲ။ အခု ပျံလွှားဓားဂိုဏ်းက အင်အားတွေ အများကြီး ပြုန်းတီးနေတဲ့အချိန်ဆိုတော့ ဒါဟာ ကျွန်တော်တို့ သိမ်းပိုက်ဖို့ အကောင်းဆုံး အချိန်ပဲ။ ဒါဆိုရင်... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ငွေရောင်ပုဆိန်ဂိုဏ်းနယ်မြေက ပိုပြီး ကျယ်ပြန့်လာတော့မှာပေါ့"

"ဟားဟား... မြှောက်ပင့်မနေပါနဲ့ကွာ။ အချိန်ကျရင် မင်းကို ဒီနေရာရဲ့ ခန်းမဆောင်သခင်အဖြစ် ငါ ခန့်ပေးမယ်"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဂိုဏ်းချုပ်"

"ဟမ် အဲဒါ ဘယ်သူလဲ"

ရှေ့မှ ဦးဆောင်လာသော မျက်နှာဖုံးစွပ်လူမှာ သူတို့၏ ရှေ့တည့်တည့်ရှိ သစ်ပင်အိုကြီးတစ်ပင်အောက်တွင် ရပ်နေသော လူရိပ်တစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်သည်။

ထိုလူရိပ်က လက်တစ်ဖက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည့်အခါ ကောင်းကင်ယံမှာ ရုတ်တရက် မှောင်မည်းသွားပြီး ဝိညာဉ်မြူခိုးများက သူတို့ကို ဝန်းရံသွားတော့၏။ အေးစက်လှသော လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာပြီးနောက် လူအို၊ လူပျို၊ အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီး ပုံသဏ္ဌာန်အမျိုးမျိုးရှိသည့် တွန့်လိမ်နေသော ဝိညာဉ်ရုပ်ပုံလွှာများမှာ ထိုသူ၏ လက်အင်္ကျီစအတွင်းမှ အော်ဟစ်မြည်တမ်းရင်း ပျံထွက်လာကြသည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် အနက်ရောင်ဝတ် မျက်နှာဖုံးစွပ်လူ ၃၀ စလုံးမှာ ကျောက်ရုပ်များအလား မလှုပ်မယှက် ရပ်တန့်သွားကြတော့သည်။

ထိုလူရိပ်က လက်ချောင်းကို အသာအယာ တောက်လိုက်သည့်အခါ အနက်ရောင်ဝတ်လူများအားလုံးသည် သူတို့၏ ဓားများကိုယ်စီ ဆွဲထုတ်လိုက်ကြပြီး တစ်ဦးကိုတစ်ဦး အသေအလဲ ပြန်လည်ခုတ်နှက်ကြတော့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် အားလုံး သေဆုံးသွားသည့်တိုင်အောင်ပင်။

ထိုလူရိပ်က လက်အင်္ကျီစကို နောက်တစ်ကြိမ် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည့်အခါ ဝိညာဉ်များအားလုံးမှာ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားကြ၏။

ညဖယောင်းတိုင် ဝိညာဉ်ပိုးသွေးသည် စုန်ယန်၏ ဝိညာဉ်များအား အမှောင်ထုအတွင်း၌ ထူးခြားသော ပြန်လည်ရှင်သန်နိုင်စွမ်းကို ပေးစွမ်းထားခြင်းပင်။

အခန်း။၁၁၀

ဝိညာဉ်တို့၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ကို တိုက်ခိုက်ကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်၍ ကိုယ့်ကိုယ်ရကိုယ် သတ်သေစေသည့် နည်းလမ်းပင်။

ဤသို့သော ထူးဆန်းအံ့ဖွယ်ကောင်းသည့် နတ်ဘုရားဝိညာဉ် တိုက်ခိုက်မှုမျိုးကို စုန်ယန်အနေဖြင့် ပထမဆုံးအကြိမ် လက်တွေ့အသုံးချခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျင့်စဉ်ကို ရုပ်သိမ်းပြီးနောက် သူသည် မှင်တက်မိနေဆဲဖြစ်သော တောဝက်နှစ်ကောင်ကို ဆွဲမကာ တောအုပ်လမ်းအတိုင်း အေးအေးလူလူ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ လွန်ခဲ့သော ဆောင်းရာသီက ကြွေကျနေသည့် သစ်ရွက်ခြောက်များနှင့် နွယ်ပင်အိုများကို နင်းဖြတ်လျှောက်လှမ်းရာမှ ထွက်ပေါ်လာသော ဂျောက်...ဂျောက် မြည်သံက သူ၏စိတ်ကို ကြည်လင်လန်းဆန်းစေသကဲ့သို့ သူပိုင်ဆိုင်ထားသော စွမ်းအားများအပေါ် ပြန်လည်သုံးသပ်ရန်အတွက်လည်း အခွင့်အရေးတစ်ရပ် ဖြစ်စေခဲ့သည်။

ယခုအခါ သူ၏လက်ဝယ်တွင် မှော်စနစ် သုံးမျိုးနှင့် ၎င်းတို့နှင့် သက်ဆိုင်သော တိုက်ခိုက်မှုပုံစံ သုံးရပ် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

...

ပထမဦးစွာ အရိပ်ရုပ်သေးကို အခြေခံသည့် မှော်ပညာ ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ ရုပ်သေးအတတ်၊ ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ရာ နတ်ဘုရားထိန်းချုပ်မှုမှ အရိပ်သခင်နည်းစနစ်များနှင့် သူကိုယ်တိုင် နားလည်သဘောပေါက်ထားသော ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ရာ မိစ္ဆာခန္ဓာတို့ကို ပေါင်းစပ်ထားခြင်းပင်။ တိုက်စစ်နှင့် ခံစစ် နှစ်ရပ်လုံးအတွက် အစွမ်းထက်လှသည်ဟု ပြောနိုင်သော်လည်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရလျှင်မူ ဤအတတ်သည် ကျင့်စဉ်အာနိသင် ဖြစ်ထွန်းရန် ကြာချိန်အလွန်ရှည်လျားသည့် ဆင့်ခေါ်မှော်အမျိုးအစားသာ ဖြစ်သည်။

ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ရာ မိစ္ဆာခန္ဓာကို အသုံးပြုနိုင်ရန်အတွက် သူသည် ပထမဦးစွာ အရိပ်ရုပ်သေးကို အသက်သွင်းရမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ရာ မိစ္ဆာခန္ဓာအဖြစ်သို့ ကူးပြောင်းရာတွင်လည်း ဝါးမြိုခြင်းနှင့် ခန္ဓာကိုယ် အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းဟူသော တိုတောင်းသည့် လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်ရပေဦးမည်။ အကယ်၍ သူသည် အမှန်တကယ် အစွမ်းထက်သော ရန်သူနှင့် ရင်ဆိုင်ရပါက ထိုရန်သူသည် သူ့ကို ကျင့်စဉ်ပြီးမြောက်အောင် အချိန်ပေးလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ဤအချက်ကပင် ရုတ်တရက် အရေးပေါ် တုံ့ပြန်တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း အားနည်းနေသည့် သူ၏အားနည်းချက်ကို ဖော်ပြနေခြင်းပင်။

သို့သော်လည်း အရိပ်ရုပ်သေး၏ ကြံ့ခိုင်သန်စွမ်းမှုကြောင့် ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ရာ မိစ္ဆာခန္ဓာ၏ အစွမ်းထက်နိုင်စွမ်းမှာ အလွန်တရာ မြင့်မားလှသည်။ အနည်းဆုံးအားဖြင့် ကြက်သွေးရောင်နန်းဆောင်အဆင့်တစ်ခုလုံးတွင် အသုံးပြုရန် လုံလောက်သည်ဟု စုန်ယန် ခံစားရသည်။ ၎င်းမှာ ထူးကဲချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်၌ပင် သင်ယူနိုင်သော်လည်း ကြက်သွေးရောင်နန်းဆောင်အဆင့်အထိ အစွမ်းမလျော့ဘဲ ဆက်လက် အစွမ်းထက်နေသည့် ထူးခြားဆန်းပြားသော ကျင့်စဉ်တစ်ခုပင်။

...

ဒုတိယမှာ ဓားသိုင်းစနစ် ကျင့်စဉ်ပင်။

ဤသည်မှာ ထင်ယောင်ထင်မှား ဓားအသွင်ပြောင်းကျမ်းကို အခြေခံ၍ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ယုတ်ညံ့သောစွမ်းအင်နှင့် ဓားထိန်းချုပ်မှု အတတ်ပညာတို့ကို ပေါင်းစပ်ကာ မွမ်းမံထားခြင်းပင်။ လျင်မြန်ပြင်းထန်ခြင်း၊ တိုက်ရိုက်ကျခြင်းနှင့် ထိရောက်ခြင်းတို့မှာ ဤကျင့်စဉ်၏ ဝိသေသများပင်။ အခြားသော လုပ်ဆောင်ချက်များစွာ မရှိဘဲ သတ်ဖြတ်ရန် သက်သက်သာ ရည်ရွယ်သော်လည်း ၎င်း၏ အားသာချက်မှာ ကျင့်စဉ်အာနိသင် ဖြစ်ထွန်းရန် ကြာချိန် လုံးဝမရှိခြင်းပင်။ ရိုးရှင်းကာ မည်သည့်အချိန်၊ မည်သည့်နေရာတွင်မဆို ချက်ချင်း ထုတ်ဖော်အသုံးပြုနိုင်သည်။ စုန်ယန်၏ အမည်းနှင့်အဖြူ အမြွှာဓားမှာ အတော်အတန် ကောင်းမွန်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်မူ ဤသည်မှာ ထူးကဲချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်အတွက်သာ ရည်ရွယ်သည့် ကျင့်စဉ်တစ်ခုပင်။

...

တတိယမှာ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် တိုက်စစ်နှင့် ခံစစ် ဖြစ်သည်။

ချန်ဝမ်ကျားသွေး ကို အမြုတေအဖြစ် အသုံးပြုထားခြင်းက သူ့အား နတ်ဘုရားဝိညာဉ် တိုက်ခိုက်မှုများကို ခုခံရာတွင် အရှုံးမရှိသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိစေပြီး ချန်းဝိညာဉ်များကိုလည်း စုဆောင်းနိုင်စေသည်။ ယခုအခါ ညဖယောင်းတိုင် ဝိညာဉ်ပိုးသွေးကိုပါ ထပ်မံရရှိလိုက်သဖြင့် ထိုဝိညာဉ်များအား ညဘက်တွင် အလွန်ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို ပြုလုပ်နိုင်စွမ်း ပေးအပ်လိုက်ခြင်းပင်။

ဤနည်းလမ်းသည် ခြေရာလက်ရာမကျန် သတ်ဖြတ်ရန်အတွက် အထိရောက်ဆုံးဖြစ်

သော်လည်း အဆင့်တူကျင့်ကြံသူချင်း တိုက်ခိုက်ရာတွင်မူ ထူးဆန်းသော တိုက်ခိုက်ပုံမှအပ ကျန်စွမ်းအားအပိုင်း၌ အားနည်းသည်ဟု သတ်မှတ်နိုင်သည်။

...

ချောင်လီခရိုင်တွင် အောင်းနေစဉ်အတောအတွင်း မြေခွေးအဘွားအိုသည် စုန်ယန်အား ကြက်သွေးရောင်နန်းဆောင်အဆင့်၏ မှော်ပညာရပ်များအကြောင်း ရှင်းပြခဲ့ဖူးသည်။ သွေးအနှစ်သာရကို ရရှိခြင်းက ပထမခြေလှမ်းဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ ထူးကဲချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်တွင် အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်းနှင့် ဆင်တူသည်။ ထိုမှတစ်ဆင့် မှော်မန္တန်များကို ဆက်လက်ကျွမ်းကျင်အောင် လေ့ကျင့်ခြင်းဖြင့်သာ ထိုအဆင့်၏ စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ဤအချက်နှင့် ပတ်သက်၍ မိစ္ဆာများနှင့် လူသားမျိုးနွယ်တို့က ကွဲပြားကြ၏။

မိစ္ဆာဖြစ်လာနိုင်သော မည်သည့်မျိုးနွယ်မဆို ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အရည်အသွေးတွင် လူသားတို့ထက် သဘာဝအရ သာလွန်ကြသည်။ သူတို့၏ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများနှင့် အရေခွံများကို ထူးကဲလက်နက်များအဖြစ် ဖန်တီးနိုင်သော်လည်း လူသားတို့မှာမူ ထိုသို့မပြုလုပ်နိုင်ခြင်းက သက်သေပင်။ ထို့ကြောင့် မိစ္ဆာများသည် မိမိတို့၏ မျိုးနွယ်စုသွေးကို အခြေခံ၍ သူတို့နှင့် သင့်တော်သော သွေးအနှစ်သာရ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်တစ်ခုကို ဖော်ထုတ်လေ့ရှိကြသည်။

လူသားမျိုးနွယ်မှာမူ အဆင့်တက်လှမ်းရန် ကြက်သွေးရောင်နန်းဆောင်ဆေးလုံးကို အသုံးပြုရသဖြင့် ကြက်သွေးရောင်နန်းဆောင်အဆင့်ရှိ သွေး၏ စွမ်းအားကိုယ်တိုင်မှာ မိစ္ဆာတို့နှင့်ယှဉ်လျှင် အားနည်းနေတတ်သည်။ သို့သော် လူသားတို့သည် မိစ္ဆာများကဲ့သို့ မိမိတို့မျိုးနွယ်၏ သွေးအနှစ်သာရ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်များကိုသာ သုတေသနပြုခြင်းဖြင့် ကန့်သတ်မထားကြပေ။ သူတို့သည် လက်နက်များ၊ အဆောင်လက်ဖွဲ့များ၊ အစီအရင်များနှင့် အရိပ်ရုပ်သေးများကဲ့သို့သော ပြင်ပပစ္စည်းများကို ကျယ်ပြန့်စွာ အသုံးချကြသည်။

ထို့ကြောင့် လူသားမျိုးနွယ်သည် ပေါင်းစပ်ထားသော သွေးအနှစ်သာရကို အထောက်အကူပြုအဖြစ်သာ ထားရှိပြီး မှော်မန္တန်များကိုသာ အဓိကထား၍ အာရုံစိုက်ကြခြင်းပင်။

စုန်ယန်သည် ချန်ဝမ်ကျားသွေးကို ရရှိထားပြီးဖြစ်သော်လည်း ရှေ့ဆက်တိုးရန်အတွက် လမ်းနှစ်သွယ်သာရှိ၏။ တစ်ခုမှာ ပြင်ပလောကနှင့် အဆက်အသွယ်ဖြတ်ကာ အခန်းပိတ်၍ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ ကျင့်ကြံအားထုတ်ရင်း မှော်မန္တန်များကို ကိုယ်တိုင်ဖန်တီးယူရန် ကြိုးစားခြင်းဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ခုမှာမူ ရှေးပညာရှိတို့၏ အမွေအနှစ်ကို မှီငြမ်းကာ ချန်ဝမ်ကျားမျိုးနွယ်၏ သွေးအနှစ်သာရ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်များနှင့် လူသားတို့၏ ကြက်သွေးရောင်နန်းဆောင်အဆင့် မှော်မန္တန်များကို ရှာဖွေလေ့လာခြင်းပင်။

သမိုင်းကြောင်းနှင့် စွမ်းအားတိုးတက်မှုဟူသည် လက်တွေ့ကျင့်ကြံအားထုတ်မှု၊ ပါရမီရှင်များနှင့် မျိုးနွယ်စုများ၏ သေကျေပျက်စီးရသော ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုများ၊ အမှတ်မထင် ကြုံကြိုက်ရသည့် အခွင့်အလမ်းများကြားမှ ပေါက်ဖွားလာခြင်းပင်။ အပြင်လောကနှင့် အဆက်အသွယ်ဖြတ်၍ နှစ်ပေါင်း သန်းတစ်ရာ၊ သန်းတစ်ထောင်၊ သန်းငါးထောင် ကျင့်ကြံနေပါစေ ကမ္ဘာဦးခရုသည် ခရုအဖြစ်သာ ကျန်ရစ်မည်ဖြစ်ပြီး မျောက်သည်လည်း မျောက်သာ ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။

စုန်ယန်၏ ကြွင်းကျန်သက်တမ်း လမ်းစဉ်အသီး၏ အကြီးမားဆုံးသော အကျိုးကျေးဇူးမှာ ဘာမှမရှိရာမှ အသစ်တစ်ခုကို ဖန်တီးပေးခြင်းမဟုတ်ဘဲ အခြားသူတို့၏ ကျင့်ကြံချိန်ကို ကျော်ဖြတ်ပေးခြင်း၊ ကျင့်ကြံရာတွင် ဖြစ်လေ့ဖြစ်ထရှိသော အမှားအယွင်းများနှင့် လမ်းလွဲမှုများကို ရှောင်ရှားပေးခြင်းနှင့် မှော်မန္တန်များကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ဗီဇပြောင်းလဲစေကာ ပိုမိုအားကောင်းသော ကျင့်စဉ်များကို ထွက်ပေါ်လာစေခြင်းပင်။

...

ဖယောင်းတိုင်နယ်မြေ လျှို့ဝှက်ချက်အတွင်းသို့ ပြန်ရောက်သည့်အခါ စုန်ယန်သည် ယခင် တောင်ဘက်ဝါးတောင်ထိပ်ရှိ လေထဲတွင်ဆိုင်းနေသော အခန်းငယ် သို့မဟုတ် ဂူဗိမာန်အတွင်းသို့ ပြန်ရောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ တစ်နေ့လုံး အလုပ်လုပ်ပြီးနောက် ညဘက်၌ အိမ်ပြန်အိပ်စက်ရသကဲ့သို့သော အေးချမ်းမှုမျိုးပင်။

ကွေ့ကောက်စီးဆင်းနေသော စမ်းချောင်းလေးမှာ လရောင်အောက်တွင် ငွေရောင်ဖဲကြိုးကလေးတစ်ခု လှုပ်ခါနေသကဲ့သို့ တဖိတ်ဖိတ် တောက်ပနေသည်။ မြေကြီးနံ့နှင့် ကမ္ဘာဦးတောအုပ်ကြီး၏ သစ်ရွက်စိုနံ့များ ရောယှက်ကာ သူ၏နှာခေါင်းထဲသို့ တိုးဝင်လာ၏။

သူသည် မြစ်ဘေးရှိ တောစပ်တွင် တောဝက်နှစ်ကောင်ကို ပစ်ချထားခဲ့ပြီးနောက် ကမ်းပါးယံထိပ်သို့ ခုန်တက်လိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် သူသည် တိမ်ပင်လယ်ကို မျက်နှာမူထားသော သစ်လုံးအိမ်လေးတစ်လုံးကို ဆောက်လုပ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ နံနက်ခင်း၌ ဒီရေတက်သကဲ့သို့ တက်လာသော တိမ်တိုက်များနှင့် ညနေခင်း၌ ပြန်လည်ကျဆင်းသွားသော မြင်ကွင်းများကို ကြည့်ရှုနိုင်သည့် နေရာပင်။

ယခုအခါ ညဘက်တွင် မြူများထလာသော်လည်း ၎င်းမှာ သွေးရောင်လွှမ်းသော မြူများမဟုတ်သလို ဝိညာဉ်ဆိုးများ ပုန်းအောင်းနေခြင်းလည်း မရှိတော့ပေ။ သစ်လုံးအိမ်အတွင်း၌မူ မာကျောသော သစ်သားခုတင်တစ်လုံးသာ ရှိသည်။ အိပ်ရာခင်းနှင့် အခြားနေ့စဉ်သုံး ပစ္စည်းများ လိုအပ်ပါက မြို့သို့သွား၍ ဝယ်ယူရပေဦးမည်။

သူသည် အိမ်ထဲသို့ဝင်ကာ သစ်သားခုတင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းလိုက်ပြီး လက်မောင်းကို ခေါင်းအုံးလျက် ခြေထောက်ကို သက်သောင့်သက်သာ ဆန့်ထုတ်ကာ ခေတ္တမျှ မှေးစက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။ ထိုစဉ် အဝေးမှ ဆူညံသံတစ်ခုကြောင့် စုန်ယန် ချက်ချင်းပင် အပြင်သို့ ထွက်ကြည့်လိုက်သည်။ မြစ်ဘေးတွင် သူချထားခဲ့သော တောဝက်နှစ်ကောင်မှာ နိုးလာကြပြီး အလန့်တကြား အော်ဟစ်ကာ ထိတ်လန့်တကြား ပြေးလွှားနေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

ရုတ်တရက် ထိုတောဝက်နှစ်ကောင်မှာ အသတ်ခံရတော့မည်ဟု ထင်မှတ်ရလောက်အောင် စူးစူးရှရှ အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး ခြေလက်များ တုန်ရီလျက် အနောက်ဘက်သို့ အရူးအမူး ပြေးကြတော့သည်။ အရှေ့ဘက် မြစ်ငယ်လေးပေါ်တွင်မူ ကျင့်ကြံသူဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦးမှာ ဝါးလုံးတစ်လုံးကို အားပြုလျက် သစ်လုံးငယ်တစ်ခုပေါ်တွင် ရပ်ကာ လာနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ သူမ၏ မျက်လုံးများကို အနက်ရောင် ပိတ်စဖြင့် စည်းထားပြီး သူမ၏ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်တွင်မူ အနက်ရောင် တိမ်တိုက်စုများ ဝန်းရံလျက် စုန်ယန် ရှိရာသို့ ဦးတည်၍ လာနေခြင်းပင်။