သံမဏိဒိုင်းကာ ကင်းစခန်း၊ လိန့်ဟောင် (၂)
Vol. 11 Ch. 105
အတွေးတစ်ချက်ဖြင့် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များဖြင့် အရိုးများအား ဖြတ်တောက်ရန်အတွက် သိမ်မွေ့သော တုန်ခါမှုများနှင့်အတူ တိကျပြီး အားကောင်းသော ဖိအားများကို စတင် သက်ရောက်စေလိုက်သည်။
မျက်စိဖြင့်မမြင်ရသော စွမ်းအား၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင်၊ ထိုအရိုးတစ်ပိုင်းမှာ တဖြည်းဖြည်း ပုံဖော်ခံနေရပြီး၊ အနည်းငယ် ကြမ်းတမ်းသော်လည်း အလွန်အမင်း ထက်ရှလှသော ဖြူဖျော့ဖျော့ အရိုးဓားတစ်လက်အဖြစ် ပုံပေါ်လာကာ၊ ဓား၏အစွန်းတွင် ခပ်သဲ့သဲ့ လျှပ်စစ်လှိုင်းလေးတစ်ခုက သဘာဝအတိုင်း ပါဝင်လာသည်။
“အလုပ်ဖြစ်တာပဲ... ဒါပေမဲ့ စိတ်စွမ်းအင်တွေ အရမ်းကုန်တာပဲ၊ အများကြီး ထုတ်လုပ်ဖို့ကတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး... လောလောဆယ်တော့ ရန့်မြဲ့၊ ထျန်းပင်းနဲ့ တခြား ခေါင်းဆောင်ဝံပုလွေတွေအတွက် သင့်တော်တဲ့ လက်နက် နည်းနည်းဆီလောက်ပဲ ဖန်တီးပေးလိုက်တော့မယ်...”
ထို့နောက် သူ၏ အကြည့်များကို ထိုသလင်းကျောက် အဆူးများဆီသို့ လှည့်လိုက်လေသည်။
“ဒီအရာတွေထဲမှာ ပါဝင်နေတဲ့ မိုးကြိုးစွမ်းအင်တွေက သန့်စင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အရမ်းကို ကြမ်းတမ်းလွန်းတယ်၊ တိုက်ရိုက် စုပ်ယူဖို့က အန္တရာယ်အရမ်းများတယ်... စွမ်းအင် အရင်းအမြစ်တစ်ခုအဖြစ်များ သုံးလို့ရမလား... ဒါမှမဟုတ် မိုးကြိုးအဖျက်စွမ်းအားတွေ တိုးလာအောင် လက်နက်တွေထဲမှာများ မြှုပ်နှံလို့ရမလား...”
“ဝက်ဝံသားရေကလည်း ပစ္စည်းကောင်းပဲ... သေချာပြုပြင်ပြီး သစ်ပင်အိမ်လေးထဲမှာ ခင်းပေးလိုက်ရင်၊ ငါ့သမီးလေးနှစ်ယောက် အိပ်တဲ့အခါ ပိုနွေးသွားမှာပဲ...”
လင်းထျန်းလုံ သူ၏ ‘လက်မှုပညာ’ တွင် အာရုံစိုက်နေစဉ်၊ သစ်ပင်အိမ်လေး၏ အဝင်ဝမှ တရှပ်ရှပ် အသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ခေါင်းသေးသေးလေးနှစ်လုံးမှာ တစ်ခုပေါ်တစ်ခုဆင့်ကာ ထွက်လာခဲ့သည်။
ရှောင်လန်နှင့် ရှောင်ယင်းတို့ပင် ဖြစ်လေသည်။
သူတို့သည် မျက်လုံးကြီးများကို ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ် လုပ်ရင်း၊ ဝံပုလွေဖေဖေ ဝက်ဝံဘုရင်၏ အကြွင်းအကျန်များကို အသုံးပြု၍ ‘ချလွင် ချလွင်' အသံများ ထွက်ပေါ်သည်အထိ အလုပ်ရှုပ်နေသည်ကို သိချင်စိတ်အပြည့်ဖြင့် ကြည့်နေကြလေသည်။
“ဖေဖေ...” ရှောင်လန်က ကလေးအသံလေးဖြင့် တိုးညင်းစွာ ခေါ်လိုက်လေသည်။
လင်းထျန်းလုံသည် လက်တွေ့ဘဝသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး သူ၏ ရေခဲပြာရောင် မျက်ဝန်းများထဲတွင် နူးညံ့မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု လျှပ်တစ်ပြက်ပေါ်လာကာ စိတ်စွမ်းအင်ဖြင့် အတွေးတစ်ခုကို ပေးပို့လိုက်သည် “ဘာလို့ ထွက်လာကြတာလဲ၊ နိုးနေကြတာလား... အပြင်မှာ အေးတယ်၊ မြန်မြန် ပြန်သွားအိပ်ကြ...”
(ဒီဘိုးအေမလေး နှစ်ယောက်ကတော့လေ... ခန္ဓာကိုယ်ကြီးထွားလာအောင် သေချာအိပ်ရမယ့်အစား၊ အပြင်ကိုထွက်လာပြီး ဘာတွေလုပ်နေကြတာလဲ...)
ရှောင်ယင်းသည် ခေါင်းလေးကို ငဲ့စောင်းလိုက်ပြီး လွင့်မြောနေသော အရိုးဓားကိုကြည့်ရင်း သူမ၏ မျက်နှာလေးပေါ်တွင် သိချင်စိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။
“တောက်ပနေတဲ့ ဓားလေးပဲ...”
“ဝံပုလွေဖေဖေ ဘာလုပ်နေတာလဲ... အရိုးလက်နက်တွေ ဖန်တီးနေတာလား... သူ့ရဲ့ နည်းစနစ်က အရမ်းကို ကြမ်းတမ်းလွန်းတာပဲ... ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ လက်ရှိစွမ်းရည်တွေနဲ့ အခြေအနေတွေအရဆိုရင်တော့ ဒီအဆင့်အထိ ရောက်နေတာကိုက တော်တော်လေး အံ့သြစရာကောင်းနေပါပြီ...”
“ဒီအရိုးဓားရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်က အရမ်းကောင်းလွန်းတယ်၊ ဒါက ခြေလှမ်း၀က်ဘုရင်အဆင့် အရိုးပဲလေ...”
ရှောင်လန်မှာမူ ထိုသလင်းကျောက် အဆူးများကို ပိုမိုစိတ်ဝင်စားနေလေသည် - “ဖေဖေ... အဲဒီ မိုးကြိုးပစ္စည်းကြီးက အန္တရာယ်များတယ်နော်...”
“ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သုံး မိုးကြိုးသလင်းကျောက်တွေပဲ... သူတို့က ကြမ်းတမ်းတဲ့ လက္ခဏာတွေ ပါဝင်နေတဲ့ ဖြစ်ပေါ်ခါစ ဗီဇပြောင်းသလင်းကျောက်တွေ ဆိုပေမဲ့၊ ဒါတွေက တကယ်ကို ပစ္စည်းကောင်းတွေပဲ... အတိတ်ဘဝတုန်းက မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်ဧကရာဇ်ရဲ့ မိုးကြိုးလှံတံမှာ ဒါတွေကို မြှုပ်နှံထားတာလေ... ဝံပုလွေဖေဖေကများ...”
လင်းထျန်းလုံသည် သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြု၍ ဖြတ်တောက်ထားသော သားရေစလေး တစ်ခုကို ကောက်ယူကာ၊ ကလေးငယ်နှစ်ဦးအပေါ်သို့ ညင်သာစွာ ခြုံပေးလိုက်လေသည်။
“အန္တရာယ်များတယ်ဆိုတာသိရင် မကိုင်နဲ့နော်... သားရေကတော့ နွေးတယ်...”
“ပြန်သွားအိပ်ကြတော့...” သူ၏ စိတ်စွမ်းအင် ဆက်သွယ်မှုထဲတွင် ငြင်းဆန်၍မရသော အရှိန်အဝါနှင့် နူးညံ့မှုများ ပါဝင်နေလေသည်။ “မနက်ဖြန်ကျရင် အသားစားကြမယ်...”
‘အသားစားကြမယ်’ ဟူသော စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကလေးငယ်နှစ်ဦး၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားခဲ့သည်။
ရှောင်ယင်း ချက်ချင်းပင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည် “အွင်း၊ အိပ်မယ်၊ အသားစားမယ်” ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူမသည် ရှောင်လန်ကိုဆွဲကာ အထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားလေသည်။
ရှောင်လန်မှာ အဆွဲခံလိုက်ရစဉ်တွင် ထိုမိုးကြိုးသလင်းကျောက်များကို နောက်ဆုံးအကြိမ်အဖြစ် လှမ်းကြည့်လိုက်သေးသည်။
“ဝံပုလွေဖေဖေက အဲဒီ သလင်းကျောက်တွေရဲ့ တကယ့်တန်ဖိုးကို မသိသေးဘူးထင်တယ်... ရပါတယ်လေ၊ ငါတို့ နည်းနည်းပိုကြီးလာပြီး ငါတို့ရဲ့ စွမ်းအားတွေကို ပိုကောင်းကောင်း ထိန်းချုပ်နိုင်လာတဲ့အခါကျရင်၊ ဒီပစ္စည်းတွေကို ပြုပြင်ဖို့အတွက် ဝံပုလွေဖေဖေ့ကို ကူညီပေးနိုင်ကောင်းပါရဲ့...”
“အတိတ်ဘဝတုန်းက ခရမ်းအကျဉ်းထောင် မိစ္ဆာသိုင်းကျမ်းထဲမှာ ကြမ်းတမ်းတဲ့ မိုးကြိုးစွမ်းအင်တွေကို ယဉ်ပါးအောင်လုပ်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိခဲ့သလိုပဲ...”
“ရေခဲနှလုံးသား သိုင်းကျမ်းထဲမှာလည်း ရေခဲဝိညာဉ်မိုးကြိုးအနှစ်သာရကို သန့်စင်တဲ့ မှတ်တမ်းတွေ ရှိခဲ့သလိုပဲ... ငါ သေချာ ပြန်စဉ်းစားကြည့်ရမယ်...”
ကလေးငယ်နှစ်ဦးမှာ တတွတ်တွတ် ရေရွတ်ရင်းမှ နွေးထွေးသော သစ်ပင်အိမ်လေးအတွင်းသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်သွားကြပြီး၊ မကြာမီမှာပင် ထိုနွေးထွေးလှသော ဝက်ဝံသားရေစလေးကို ခြုံရင်း အိပ်မက်ကမ္ဘာထဲသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားကြလေတော့သည်။
လင်းထျန်းလုံသည် သူတို့ အိပ်ပျော်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း သူ၏ အလုပ်ကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။
သူသည် ၀က်၀ံသားရေများအား ဦးစားပေး ပြင်ဆင်လိုက်ပြီး၊ ၎င်းတို့ကို သင့်တော်သော အရွယ်အစားများဖြစ်အောင် ဖြတ်တောက်ရန် သူ၏ ခွန်အားပြင်း သံချပ်ကာခွဲလက်သည်းများကို အသုံးပြုကာ၊ သစ်ပင်အိမ်လေးအတွင်းတွင်၊ အထူးသဖြင့် ကလေးငယ်နှစ်ဦး၏ အိပ်ရာတွင် ကိုယ်တိုင်သွားရောက် ခင်းပေးလိုက်လေသည်။
ကျန်ရှိနေသော အစိတ်အပိုင်းများကိုမူ ရန့်မြဲ့၊ ထျန်းပင်းနှင့် ယနေ့ညတွင် ရဲရင့်စွာ တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ကြသော ဒဏ်ရာရစစ်သည်တော် အနည်းငယ်ကို ဆုချီးမြှင့်လိုက်လေသည်။
“အရိုးတွေနဲ့ သလင်းကျောက် အဆူးတွေထဲက စွမ်းအင်တွေက အရမ်းပြင်းထန်လွန်းတယ်... လောလောဆယ်တော့ အဲ့တာတွေကို သိမ်းထားလိုက်ဦးမယ်... နောက်ပိုင်းကျရင် တခြား အသုံးဝင်တာတွေ ရှိလာနိုင်တယ်...”
သူသည် ဤအဖိုးတန်ပစ္စည်းများကို ရေခဲမြေအောက်ဂူထဲတွင် သေချာ သိမ်းဆည်းလိုက်လေသည်။
ကောင်းကင်ကြီး အနည်းငယ် လင်းထိန်လာသည်နှင့် လင်းထျန်းလုံသည် အရွယ်ရောက်ပြီးသား နှင်းဝံပုလွေများ အားလုံးကို စုစည်းလိုက်လေသည်။ သူသည် မြင့်မားသော နေရာတစ်ခုတွင် မတ်မတ်ရပ်ကာ နှင်းဝံပုလွေအုပ်စုကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။
“နည်းဗျူဟာတွေကို သင်ပေးပြီးသွားပြီ... နောက်ထပ်ကတော့ လက်တွေ့ တိုက်ပွဲလေ့ကျင့်မှုတွေနဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုတွေပဲ...”
သူ တိုးညင်းစွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ၊ ဝံပုလွေအုပ်စုမှာ သူတို့ လေ့ကျင့်ထားပြီးဖြစ်သော ‘သုံးကောင်တစ်ဖွဲ့’ နည်းဗျူဟာ အခြေခံသဘောတရားများအတိုင်း ချက်ချင်း လှုပ်ရှားလိုက်ကြလေသည်။
အမိန့်များစွာ မလိုအပ်ဘဲ၊ အဓိက အခန်းကဏ္ဍ သုံးခုဖြစ်သော အစောင့်အရှောက်၊ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ နှင့် အမဲလိုက်သမား အဖွဲ့များထဲမှ နှင်းဝံပုလွေများသည် အလိုအလျောက် တိုက်ခိုက်ရေးအဖွဲ့ငယ်လေးများအဖြစ် ဖွဲ့စည်းလိုက်ကြသည်။
သူတို့သည် ခံစစ်ဦးစားပေးနေကြကာ တစ်ခါတစ်ရံတွင် တိုက်စစ်ဆင်ရန် ရှေ့တိုးကြပြီး၊ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ကြက်ခြေခတ်ပုံစံဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုများကို ပြုလုပ်ကြကာ၊ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ကင်းထောက်ရန်အတွက် လူစုခွဲလိုက်ကြသည်... သူတို့၏ အချင်းချင်းနားလည်မှုမှာ မနေ့ကထက် များစွာ သာလွန်နေလေပြီ။
ရန့်မြဲ့သည် တိုးညင်းစွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး၊ ၎င်း၏ ရေခဲကြေးခွံချပ်ဝတ်တန်ဆာအပေါ်တွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းများ စီးဆင်းနေကာ၊ ရန်သူနေရာမှ တက်ကြွစွာ ပါဝင်သရုပ်ဆောင်ရင်း၊ ကာကွယ်ရေးလိုင်းတစ်ခုကို တည်ဆောက်ရန် အစောင့်အရှောက်အဖွဲ့တစ်ခုကို ဦးဆောင်လိုက်လေသည်။
ထျန်းပင်းမှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ ပြင်းထန်သော ရေခဲဝိညာဉ်ကို အသက်သွင်းလိုက်ရာ အရှိန်အဝါများ ကြမ်းတမ်းလာကာ၊ ကာကွယ်ရေးလိုင်းကို ထက်မြက်သော ဓားတစ်ချောင်းကဲ့သို့ အကြိမ်ကြိမ် ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ရန် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ အဖွဲ့တစ်ခုကို ဦးဆောင်လိုက်လေသည်။
ယင်းဖုန်း၏ပုံရိပ်မှာ စစ်မြေပြင်အစွန်းတွင် ပေါ်လိုက်ပျောက်လိုက် ဖြစ်နေပြီး၊ အရိပ်ပြေးလွှားခြင်းနှင့် လေစီးကြောင်း အမြန်နှုန်းမြှင့်တင်ခြင်းတို့ကြောင့် တစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေကာ၊ တစ်ကိုယ်တည်း ဖြစ်နေသော သို့မဟုတ် အာရုံလွင့်နေသော ရန်သူများကို အဆက်မပြတ် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်နေလေသည်။
ဝံပုလွေအသိုက်အတွင်းတွင် နှင်းဝံပုလွေများမှာ ပြေးလွှားတိုက်ခိုက်နေကြပြီး၊ တိုးညင်းသော ညည်းတွားသံများနှင့် ဟိန်းဟောက်သံများ ထွက်ပေါ်နေသော်လည်း၊ ကစဉ့်ကလျား ဖြစ်မှုများကြားမှ စည်းစနစ်တကျ ရှိနေကာ၊ ထိရောက်လှသော သတ်ဖြတ်ခြင်း စည်းချက်တစ်ခုဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။
သူတို့သည် လေ့ကျင့်ရေး တိုက်ပွဲများအတွက် သူတို့၏ ထက်ရှသောလက်သည်းများ၊ အစွယ်များနှင့် နိုးထလာသော မတူညီသည့် ပင်ကိုစွမ်းရည်များကို အသုံးပြုကြကာ၊ လင်းထျန်းလုံ သင်ကြားပေးထားသော ခေတ်သစ်နည်းဗျူဟာများကို မိစ္ဆာသားရဲများ၏ တိုက်ပွဲဝင်ဗီဇများနှင့် ပြီးပြည့်စုံစွာ ပေါင်းစပ်ထားလေသည်။
သစ်ပင်အိမ်လေးအတွင်းတွင် ရှောင်လန်နှင့် ရှောင်ယင်းတို့မှာ နောက်တစ်ကြိမ် နိုးလာကြပြန်သည်။ သူတို့သည် အဝင်ဝတွင် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ဖက်တွယ်ထားကြရင်း ဝံပုလွေအုပ်စု၏ လေ့ကျင့်မှုများကို ကြည့်ရှုနေကြလေသည်။
“ဝါး... ဝံပုလွေဖေဖေ သင်ပေးထားတဲ့ သုံးကောင်တစ်ဖွဲ့ နည်းဗျူဟာတွေကို၊ ဝံပုလွေဦးဦးတို့က ပိုပြီး ကျွမ်းကျွမ်းကျင်ကျင် အသုံးပြုလာနိုင်ကြပြီပဲ... ဒီပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုက အံ့သြစရာပဲ...”
“ကျစ်... တိုက်စစ်နဲ့ ခံစစ် မျှချေညီတယ်၊ တက်တာနဲ့ ဆုတ်တာကလည်း အချိုးအစားကျတယ်... အတိတ်ဘဝတုန်းက လက်ရွေးစင် မိစ္ဆာသားရဲအစောင့်တပ်ဖွဲ့တွေတောင် အစောပိုင်းကာလတွေမှာ သာမန်လောက်ပဲ ရှိခဲ့တာ မဟုတ်လား...”
“ငါတို့ မြန်မြန်သန်မာလာအောင်လုပ်ရမယ်... ဒီလိုမဟုတ်ရင် နောက်ပိုင်းကျ အခုလိုတိုက်ပွဲတွေမှာ ပါဝင်ဖို့တောင် အရည်အချင်း ပြည့်မီမှာမဟုတ်ဘူး...”
ကလေးငယ်နှစ်ဦးမှာ ဆူပွက်နေသော ခံစားချက်များဖြင့် စောင့်ကြည့်နေကြပြီး သူတို့၏ အိပ်ချင်စိတ်များမှာလည်း လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေသည်။
နှင်းဝံပုလွေများကဲ့သို့ မပြေးလွှားနိုင်၊ မခုန်ပျံနိုင်သေးသဖြင့်၊ သူတို့သည် နွေးထွေးသော ဝက်ဝံသားရေပေါ်တွင် ဘေးချင်းယှဉ်ကာ ထိုင်လိုက်ကြပြီး၊ သူတို့၏ မျက်လုံးကြီးများကို မှိတ်ကာ ရေခဲနှလုံးသား သိုင်းကျမ်းနှင့် ခရမ်းအကျဉ်းထောင် မိစ္ဆာသိုင်းကျမ်းတို့ကို လည်ပတ်ရန်သာ အပြင်းအထန် ကြိုးစားလိုက်ကြလေသည်။
သူတို့သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သိပ်သည်းလွန်းသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူရန် အာရုံစိုက်လိုက်ကြပြီး၊ ပိုမိုသန်မာလာလိုသော သူတို့၏ ဆုံးဖြတ်ချက်များကို လက်ဆုပ်လက်ကိုင်ပြနိုင်သည့် ကျင့်ကြံခြင်းအဖြစ်သို့ အသွင်ပြောင်းလိုက်ကြလေသည်။
သူတို့၏ မျက်နှာလေးများပေါ်တွင် သူတို့၏ အသက်အရွယ်နှင့် မလိုက်ဖက်သော လေးနက်တည်ကြည်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။
လင်းထျန်းလုံသည် သူတို့ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး၊ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ သစ်ပင်အိမ်လေးဆီသို့ မသိမသာ စုစည်းလာနေသည်ကို အာရုံခံမိလိုက်သော်လည်း၊ သူသည် သူတို့အား မတားဆီးခဲ့ပေ။
“မဆိုးပါဘူး၊ ငါ့အတွက်တောင် အလုပ်ရှုပ်သက်သာသွားတာပေါ့... ဒီလိုမဟုတ်ရင် သူတို့ကို လူသားတွေရဲ့ အစောပိုင်း ပညာရေးသင်တန်းတချို့ကို တက်ခိုင်းဖို့ နည်းလမ်းရှာနေရဦးမယ်...”
...နင်းမြို့တော်၊ သံမဏိဒိုင်းကာ ကင်းစခန်း။
လိန့်ဟောင်သည် နောက်ဆုံး အစီရင်ခံစာကို လက်ခံရရှိလိုက်သည်။
“စခန်းမှူး... နည်းပညာဌာနက အဲဒီ မော်ဒန်ဟောင်း သံချပ်ကာကင်းထောက်ယာဉ်ကို ပြင်ဆင်ပြီးသွားပါပြီ၊ ဒါပေမဲ့ သွားနိုင်တဲ့ အကွာအဝေးနဲ့ အကာအကွယ်က ကန့်သတ်ချက်တွေ ရှိနေလို့၊ ခရီးတို ကင်းထောက်ဖို့လောက်ပဲ သင့်တော်ပါတယ်...”
“ဒါ့အပြင် လောင်ကျွမ်းမီးလျှံဂိုဏ်းထဲမှာ ထည့်ထားတဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သတင်းပေးက သူ့အသက်ကိုစွန့်ပြီး သတင်းပို့လာပါတယ်... ဟော်ကျန်းရဲ့ လက်အောက်က အမှတ် ၃ ရှာဖွေရေးအဖွဲ့နဲ့... အတိအကျဆို ရဟတ်ယာဉ်ဆယ့်ငါးစင်းက၊ မနေ့က ထျန်းစန်းတောအုပ်ထဲမှာ အပြတ်ရှင်းခံလိုက်ရတယ်ဆိုတာကို အတည်ပြုနိုင်ခဲ့ပါတယ်”
“သတင်းကို ကြားကြားချင်း ဟော်ကျန်းက အရမ်းဒေါသထွက်သွားပြီး၊ အဲဒီသတင်းကို လာပို့တဲ့ ဂိုဏ်းအဖွဲ့ဝင်နှစ်ယောက်ကို ကိုယ်တိုင် မီးရှို့သတ်ပစ်လိုက်တယ်လို့ ဆိုပါတယ်...”
“မီးပွားသုသေသနပညာရှင်အသင်း ဘက်ကတော့ လောလောဆယ် လှုပ်ရှားမှုမရှိသေးပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ စွမ်းအင်လှိုင်း စောင့်ကြည့်ရေးကိရိယာတွေကို ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းမှု ပိုလုပ်လာပုံရပါတယ်...”
လိန့်ဟောင်သည် အစီရင်ခံစာကို ကြည့်ရင်း သူ၏လက်ချောင်းဖြင့် စားပွဲကို ခပ်ဖွဖွပုတ်နေလေသည်။
“ရဟတ်ယာဉ်ဆယ့်ငါးစင်း... ဟော်ကျန်းတော့ ဒီတစ်ခါ တကယ့်ကို အထိနာသွားတာပဲ...” “သတင်းပေးက သတင်းပို့နိုင်တယ်ဆိုကတည်းက၊ ဟော်ကျန်းရဲ့ဒေါသက သူ့ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ချနိုင်စွမ်းကို ထိခိုက်နေပြီဆိုတာ ပြနေတာ... ဒါကအခွင့်အရေး တစ်ခုပဲ...”
“မီးပွားသုသေသနပညာရှင်အသင်းက စောင့်ကြည့်ရေး ကိရိယာတွေကို အားဖြည့်နေတာလား... သူတို့လည်း တစ်ခုခုကို အာရုံခံမိသွားလို့လား...”
သူသည် ခဏတာစဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် အမိန့်အသစ်များကို ထုတ်ပြန်လိုက်သည် - “ကင်းထောက်ယာဉ်ကို လောလောဆယ် ရပ်ထားလိုက်ဦး၊ ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းမှုတွေ ဆက်လုပ်ထား...”
“သတင်းပေးကို အမိန့်ပေးလိုက်၊ လောင်ကျွမ်းမီးလျှံဂိုဏ်းရဲ့ ဆုံးရှုံးမှုတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အတိအကျ အသေးစိတ် အချက်အလက်တွေကို တတ်နိုင်သမျှရှာဖွေဖို့... အထူးသဖြင့်... သူတို့ ဘာနဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရလဲဆိုတာကိုပေါ့... ဈေးတိုးပေးလို့ရတယ်...”
“မီးပွားသုသေသနပညာရှင်အသင်းနဲ့ ထျန်းစန်းတောအုပ် ဦးတည်ရာက ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ စွမ်းအင်လှိုင်းတွေကို ဆက်ပြီး စောင့်ကြည့်ထား...”
“အားလုံးကို အမိန့်ပေးလိုက်... ဒီနေ့ကစပြီး ကင်းစခန်းက အဆင့် ၂ သတိပေးချက် အခြေအနေကို ဝင်ရောက်ပြီ... ဝန်ထမ်းတွေအားလုံး အနားယူခွင့်မရှိ၊ ပြီးတော့ ကင်းလှည့်မှုတွေကို အားဖြည့်ရမယ်...”
“ဟော်ကျန်းကိုပဲ တောအုပ်ထဲက အရာတွေနဲ့ အရင်သွားတိုက်ခိုင်းလိုက်မယ်... ငါကတော့ ငါ့ရဲ့ခံတပ်ကို ထိန်းထားပြီး အချိန်ကောင်းကို စောင့်နေရုံပဲ...”
သူသည် ပြတင်းပေါက်သို့ လျှောက်သွားကာ အနောက်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ အကြည့်များမှာ လောင်ကျွမ်းမီးလျှံဂိုဏ်း၏ လက်ရွေးစင်များကို ဝါးမြိုသွားခဲ့သော ထိုမှောင်မိုက်သည့် တောအုပ်ကို မြင်တွေ့ရန်အတွက် အတားအဆီးအလွှာများစွာကို ထိုးဖောက်ကြည့်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေသည်။
“အဲဒီအထဲမှာ ဘာတွေပဲရှိနေပါစေ၊ နောက်ဆုံးမှာတော့... အားလုံးက မယိမ်းယိုင်တဲ့ကျောက်ဆောင်ဘုရင်ဖြစ်တဲ့ ငါ့အတွက် ခြေနင်းတုံးတွေဖြစ်လာမှာပဲ...”
နင်းမြို့တော်နှင့် ထျန်းစန်းတောအုပ်အပေါ်တွင် အကျပ်အတည်းများမှာ တိမ်မည်းကြီးများကဲ့သို့ ဖြည်းညင်းစွာ စုစည်းလာနေလေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝံပုလွေအသိုက်အတွင်းတွင် လင်းထျန်းလုံသည် စိန်ခေါ်မှု အားလုံးကို ရင်ဆိုင်ရန် ပြင်ဆင်လျက် သူ၏လက်သည်းများနှင့် အစွယ်များကို ထက်ရှလာစေရန် အချိန်နှင့်အမျှ လုံးပန်းနေလေတော့သည်။