အခန်း (၈၉-၉၀)

အခန်း ၈၉ - နက်ရှိုင်းသောတိမ်ပင်လယ်ထဲက လူတစ်ယောက်

နတ်ဘုရားရေကန် မသေမျိုးဂိုဏ်း တောင်ခြေတွင် တောရိုင်းနယ်မြေ မဟုတ်ဘဲ ချိုးရှန်းကျိ သို့မဟုတ် မသေမျိုးရှာဖွေဈေးတန်းဟုခေါ်သော မြို့ကြီးတစ်မြို့ ရှိလေသည်။

အစပိုင်းတွင် ဤနေရာ၌ နေထိုင်ကြသူများမှာ နတ်ဘုရားရေကန် မသေမျိုးဂိုဏ်းတွင် ဆက်လက်နေထိုင်ခွင့် အရည်အချင်းများ ဆုံးရှုံးသွားသဖြင့် တောင်ပေါ်မှ နှင်လွှတ်ခံခဲ့ရသော တပည့်များ ဖြစ်ကြပြီး၊ ၎င်းတို့သည် မိမိတို့၏ ဇာတိရပ်ရွာများသို့ မပြန်လိုကြသဖြင့် ဤနေရာတွင် အခြေချ နေထိုင်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာ အမွေအနှစ်လက်ဆင့်ကမ်းလာခဲ့ပြီးနောက် ၎င်းသည် ယခုလက်ရှိ အတိုင်းအတာအထိ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာခဲ့လေ၏။

ပူးပေါင်းတာဝန်အတွက် သတ်မှတ်ထားသော စုဝေးနေရာမှာ ဤချိုးရှန်းကျိတွင် ဖြစ်ပေသည်။

ဈေးတန်း၏ အလယ်ဗဟိုရှိ သုံးထပ် စားသောက်ဆိုင်တစ်ဆိုင်၏ အမိုးတွင် ပူးပေါင်းတာဝန်၏ စုဝေးရာ အမှတ်အသားကို ချိတ်ဆွဲထားလေ၏။

ချန်လော့ သည် ဈေးတန်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ၎င်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ပင်မတံခါးပေါက်မှ ဝင်ရောက်သွားသောအခါ ခန်းမထဲတွင် လူများ ပြည့်နှက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သူ တွေ့လိုက်ရ၏။

အကြမ်းဖျဉ်းရေတွက်ကြည့်ပါက အနည်းဆုံး လူသုံးဆယ်ခန့် ရှိလေသည်။

၎င်းတို့အားလုံးသည် နတ်ဘုရားရေကန် မသေမျိုးဂိုဏ်း၏ ဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ထားကြပြီး တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်လျက် ကျင့်ကြံနေကြကာ၊ အချို့မှာမူ ဝိုင်အနည်းငယ် ဝယ်ယူ၍ တစ်ကိုယ်တည်း သောက်သုံးနေကြပြီး ခန်းမတစ်ခုလုံးတွင် မည်သူကမျှ စကားပြောဆိုခြင်း မရှိကြပေ။

ပြတင်းပေါက်ဘေး ထောင့်တစ်နေရာတွင် ဝူတောက် တောင်ထွတ်မှ လူအချို့ စုဝေးနေကြပြီး၊ ချန်လော့ ဝင်လာသောအခါ ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ဦးက သူ့အား လက်လှမ်းပြ၍ အချက်ပြခဲ့လေ၏။

၎င်းတို့အားလုံးမှာ ဂိုဏ်း၏ ပူးပေါင်းတာဝန်တွင် ပါဝင်ကြမည့် အဓိက တောင်ထွတ်လေးခုမှ တပည့်များ ဖြစ်ကြပေသည်။

ဤစားသောက်ဆိုင်မှာ ကြိုတင် စီစဉ်ထားသော စုရပ်နေရာ ဖြစ်လေ၏။

"ကျေးဇူးပဲဗျာ။"

ချန်လော့ လျှောက်သွားသောအခါ တပည့်တစ်ဦးက ချန်လော့အား နေရာတစ်ခုကို မိမိသဘောဖြင့် ဖယ်ပေးခဲ့လေသည်။

အပြင်ဘက်တွင် ဝူတောက် တောင်ထွတ်မှ တပည့်များသည် အလွန် စည်းလုံးကြပေ၏။

၎င်းတို့ အချင်းချင်း မသိကျွမ်းကြလျှင်ပင် ၎င်းတို့၏ ရဲဘော်ရဲဘက်စိတ်ကို အဟန့်အတား မဖြစ်စေခဲ့ပေ။

အပေါ်ထပ်မှ ခြေသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

မကြာမီတွင် အပေါ်မှ လူလေးဦး ဆင်းလာခဲ့လေသည်။

ခန်းမအတွင်းရှိ လူအုပ်ကြီးမှာ ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ထိုအရပ်ဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြ၏။

ထိုလေးဦးအနက် တစ်ဦးကို ချန်လော့ ယခင်က မြင်ဖူးခဲ့လေသည်။ သူသည် ရှန်းဟော် တောင်ထွတ်၏ ခေါင်းဆောင်တပည့် ယွမ်ကန်း ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ယနေ့တွင် ယွမ်ကန်းသည် အနက်ရောင် လက်တိုအင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ သူ၏ လက်မောင်းများနှင့် ဒူးခေါင်းများကို ကာကွယ်ထားသော သံချပ်ကာများတွင် စီးဆင်းနေသော မန္တန်အက္ခရာများကို တပ်ဆင်ထားရာ သာမန်မဟုတ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားလှပေ၏။

ယွမ်ကန်း၏ ဘေးတွင် ရပ်နေသူမှာ ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ပန်းချီကားထဲမှ နတ်သမီးတစ်ပါးကဲ့သို့ လှပကျော့ရှင်းသော အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်လေသည်။

သို့သော်လည်း သူမ၏ အင်္ကျီလက်စပေါ်ရှိ ကူ

ဟူသော စာလုံးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လူတိုင်းက အလိုအလျောက် အကြည့်လွှဲသွားကြလေ၏။

ဤသူမှာ ကူဝမ်တောင်ထွတ်မှ တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်လေသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ခံစားချက်ကင်းမဲ့သော မျက်နှာထားဖြင့် ကျောတွင် ဓားရှည်တစ်လက်ကို လွယ်ထားသော တည်ကြည်သည့် အမျိုးသားတစ်ဦး ရပ်နေလေ၏။

သူသည် ဤတာဝန်အတွက် တာဝန်ခံရသော ထျန်းကျန်း တောင်ထွတ်မှ တပည့်ဖြစ်ပေသည်။

နောက်ဆုံးတစ်ဦးမှာ ဝူတောက် တောင်ထွတ်မှ စီနီယာအစ်ကိုဖြစ်ပြီး၊ ယမန်နေ့က ပထမဆုံး မတ်တတ်ရပ်ခဲ့သော ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ဆဋ္ဌမအလွှမှ တပည့်ဖြစ်လေသည်။ ချန်လော့သည် သူ၏ အမည်အတိအကျကိုတော့ မမှတ်မိတော့ပေ။

ထိုလေးဦး ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လူတိုင်း၏ အကြည့်များမှာ ၎င်းတို့အပေါ်သို့ စုဆုံသွားလေ၏။

"ဂိုဏ်းအကြီးအကဲတွေက ကျွန်တော်တို့ထက် အရင် ခရီးထွက်သွားကြပြီ။ ဒီမှာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တာဝန်က နောက်ကနေ လိုက်သွားပြီး ကျန်နေတဲ့ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတွေကို ရှင်းလင်းဖို့ပဲ။"

ယွမ်ကန်း၏ အကြည့်သည် ထိုနေရာရှိ လူအားလုံးအပေါ်သို့ ကျရောက်သွားလေ၏။

"ဒီတာဝန်ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို မှတ်ထားကြပါ။"

"တစ်ယောက်မှ အရှင်မထားခဲ့နဲ့။"

သူ၏ဘေးရှိ အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူက အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ဖြည့်စွက်ပြောကြားလိုက်လေသည်။

ထိုစကားများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အခန်းတွင်းရှိ အပူချိန်မှာ ဒီဂရီ အတော်များများ ကျဆင်းသွားခဲ့ပြီး လူတိုင်း မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကြလေ၏။

၎င်းတို့ လေးဦးသည် တာဝန်အတွက် အစီအစဉ်များကို ကြိုတင် စီစဉ်ထားပြီးဖြစ်ရာ ဤနေရာတွင် အချိန်ဖြုန်းနေရန် မလိုအပ်တော့ပေ။

သာမန်တပည့်များ အနေဖြင့် ၎င်းတို့နောက်သို့ လိုက်ပါကာ တာဝန်ကို ပြီးမြောက်အောင် ထမ်းဆောင်ရန်သာ လိုအပ်ပေသည်။

"သွားကြစို့... နယ်မြေဖြတ်ကျော် ဝေဟင်သင်္ဘောက ဈေးတန်းအပြင်ဘက်မှာ စောင့်နေပြီ။"

ယွမ်ကန်းသည် တံခါးအပြင်ဘက်သို့ ဦးဆောင်၍ ထွက်သွားလေသည်။

အခန်းတွင်းရှိ အခြားတပည့်များသည်လည်း အလျင်အမြန် လိုက်ပါသွားကြ၏။

ဂိုဏ်းတူ တပည့်များ ဖြစ်ကြသည့်အားလျော်စွာ ၎င်းတို့သည် လွတ်လပ်သော ကျင့်ကြံသူများ စုဝေးသကဲ့သို့ ဆူညံနေခြင်းမျိုး သဘာဝကျကျပင် မရှိခဲ့ပေ။

ချိုးရှန်းကျိ၏ အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ အသေးစားနယ်မြေဖြတ်ကျော် ဝေဟသင်္ဘော တစ်စင်းသည် လေထဲတွင် ဝဲပျံနေပြီး၊ သစ်သား အမြစ်နွယ် အနည်းငယ်ခန့်သာ မြေကြီးပေါ်တွင် ထောက်ထားလေသည်။

၎င်းသည် အခြမ်းဝက်စက်လုံးပုံစံ ဝေဟင်သင်္ဘောတစ်စင်းဖြစ်ပြီး၊ အောက်ခြေတစ်ခုလုံးကို ရစ်ခွေနေသော သစ်သားအမြစ်နွယ်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားကာ အောက်ဘက်မှ ကြည့်လျှင် တူးဖော်ထားသော သစ်ပင်အမြစ်တစ်ခုနှင့် တူလေ၏။

ဤသည်မှာ ချန်လော့အတွက် နယ်မြေဖြတ်ကျော် ဝေဟသင်္ဘောကို ဒုတိယအကြိမ် မြင်တွေ့ရခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ဤဝေဟသင်္ဘောသည် သူ့ကို ဂိုဏ်းအတွင်းသို့ အစောပိုင်းက ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သော လှေထက် များစွာ သေးငယ်သော်လည်း သာမန်လူများအတွက်မူ အလွန် ကြီးမားနေဆဲဖြစ်ပြီး အချင်း မီတာသုံးဆယ်ခန့် ရှိပေသည်။

၎င်းကို အရှေ့၊ အလယ်နှင့် အနောက် ဟူ၍ အပိုင်းသုံးပိုင်း ခွဲခြားထားလေ၏။

အစွန်းများတွင် ရှင်းတိုတောင်ထွတ်မှ ကျွမ်းကျင်သူများ ရေးဆွဲထားသော အကာအကွယ်အစီအရင် ပုံစံများပါရှိပြီး၊ ဖွဲ့စည်းပုံအဆက်များတွင် ရှန်းဟော်တောင်ထွတ် မှ လက်နက်သန့်စင်ခြင်း လက်ရာများ ရှိကာ၊ ဝေဟင်္ဘော၏ ထိပ်ပိုင်းတွင်မူ လေပြင်းများကို ထိုးခွဲရန်နှင့် စွမ်းအင် ချွေတာရန် တာဝန်ယူထားသော ထျန်းကျန်းတောင်ထွတ် မှ ဓားဆန္ဒကို စုစည်းထားလေသည်။

အောက်ဘက်ရှိ ရွေ့လျားနေသော အမြစ်နွယ်များပေါ်တွင်ပင် သူတို့ ဝူတောက်တောင်ထွတ်၏ စွမ်းအားကို ချန်လော့ ခံစားမိလေ၏။

အသေးစား နယ်မြေဖြတ်ကျော် ဝေဟင်္ဘောတစ်စင်းဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတွင် မသေမျိုးဂိုဏ်း၏ အဓိကတောင်ထွတ်ဆယ်ခု၏ စွမ်းအားများ ပါဝင်နေပြီး မသေမျိုးဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး၏ စွမ်းအားများကို ပေါင်းစပ်ထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

အဖွဲ့သားများသည် တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် အထက်သို့ ပျံတက်သွားကြကာ ဝေဟင်္ဘောဆီသို့ ဦးတည်သွားကြလေ၏။

ချန်လော့သည်လည်း လူအုပ်ကြားထဲ ရောနှော၍ လိုက်ပါသွားခဲ့ပြီး လှေအနီးသို့ ရောက်ရှိသောအခါ သူ၏ ဝူတောက် တောင်ထွတ် တပည့် အမှတ်အသားမှာ လင်းလက်လာခဲ့ရာ ၎င်းသည် ဝေဟသင်္ဘော၏ စစ်ဆေးမှု ကန့်သတ်ချက် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"ကွာ..."

အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝေဟသင်္ဘောသည် တုန်ခါသွားကာ ကြီးမားသော လေစီးကြောင်းတစ်ခု အရပ်မျက်နှာ အနှံ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။

ပြင်းထန်သော လေဖိအားကြောင့် မြေပြင်မှ ဖုန်မှုန့်များလွင့်စင်သွားပြီး ဝေဟင်သင်္ဘောသည် အလျင်အမြန် အထက်သို့ တက်သွားလေရာ အောက်ဘက်ရှိအမြစ်နွယ်များသည် ရူးသွပ်စွာ ကခုန်နေသော မြွေဆိုးများကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ယိမ်းနွဲ့နေကြသည်မှာ ခမ်းနားလှသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေ၏။

'ဒီဝေဟင်သင်္ဘောက အသက်ရှင်နေတာလား။'

ချန်လော့သည် အလိုအလျောက်ပင် သူ၏ ခြေအောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်မိလေသည်။

ဝေဟင်သင်္ဘောကို ပထမဆုံးအကြိမ် စီးနင်းခဲ့စဉ်က သူ သတိမပြုမိခဲ့သော်လည်း၊ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူ၏အောက်ရှိ ဝေဟင်သင်္ဘောသည် လက်နက်သန့်စင်ခြင်း ဖန်တီးမှုသက်သက် မဟုတ်ဘဲ အသက်ရှင်နေသော မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ခံစားလိုက်ရလေသည်။

"နယ်မြေဖြတ်ကျော် ဝေဟင်သင်္ဘောတွေ အားလုံးက အသက်ရှင်နေတဲ့သတ္တဝါတွေချည်းပဲ။ ယွီရှို့ တောင်ထွတ်က အကြီးအကဲ ခယ်ပြုစုပျိုးထောင်ထားတဲ့ လက်ရာမွန်တွေပေါ့။ ငါလည်း ဒီလျှို့ဝှက်ချက်ကို ပထမဆုံး သိလိုက်ရတုန်းက တော်တော်လေး အံ့သြသွားခဲ့တာ။"

သူ၏ဘေးမှ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

ထိုသူမှာ ယခင်က ထိပ်ပြောင်နေသော ယွမ်ကန်း၏ ဘေးတွင် ရပ်နေခဲ့သည့် ကျော့ရှင်းလှပသော ကူဝမ် တောင်ထွတ် မှ စီနီယာအစ်မ ဖြစ်လေသည်။

ထိုအချိန်ကျမှပင် ဝေဟင်သင်္ဘောပေါ်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် လူများကို အဖွဲ့လေးဖွဲ့ ခွဲခြားထားပြီး တစ်ဖွဲ့လျှင် ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးစီ ရှိကြောင်း ချန်လော့ နားလည်သွားခဲ့လေ၏။

သူ၏ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်မှာ ဤ ကူဝမ် တောင်ထွတ် မှ စီနီယာအစ်မ ဖြစ်လေသည်။

သူ့အား စကားတစ်ခွန်း ပြောပြီးနောက် ကူဝမ် တောင်ထွတ် မှ စီနီယာအစ်မသည် အချိန်မဆွဲတော့ဘဲ အရှေ့ဆုံးသို့ လျှောက်သွားကာ လှည့်၍ လူအားလုံးကို စကားပြောလိုက်လေသည်။

"ငါ့နာမည်က ချူးဟုန်ယဲ့ပါ၊ ကူဝမ် တောင်ထွတ်ရဲ့ ခေါင်းဆောင်တပည့် ဖြစ်ပြီး မင်းတို့ကို ဦးဆောင်မယ့် စီနီယာအစ်မလည်း ဖြစ်တယ်။ ငါ့ကို စီနီယာအစ်မ ချူး လို့ ခေါ်လို့ရပါတယ်။"

"စီနီယာအစ်မ ချူး။"

ယင်းကိုမြင်သော် အဖွဲ့သားများသည် ရိုသေလေးစားစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ် အရိုအသေပေးလိုက်ကြလေ၏။

"ကျွန်မတို့အဖွဲ့ရဲ့ တာဝန်က အနောက်ဘက် ချောက်ကမ်းပါးဈေးတန်းကို သွားပြီး အဲဒီမှာ သောင်းကျန်းနေတဲ့ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတွေကို ရှင်းလင်းဖို့ပဲ။"

ချူးဟုန်ယဲ့ သည် တာဝန် အစီအစဉ်ကို အကျဉ်းချုံး ရှင်းပြလိုက်လေ၏။

အနောက်ဘက် ချောက်ကမ်းပါး ဈေးတန်းသည် အလွန်ကြီးမားပြီး အခက်ခဲဆုံး အပိုင်းမှာ လေလံစံအိမ်ဖြစ်ကာ၊ ၎င်းကို သူတို့အထဲတွင် အစွမ်းအထက်ဆုံးဖြစ်သော ယွမ်ကန်းက ကိုင်တွယ်မည် ဖြစ်ပေသည်။

ကျန်ရှိနေသော ဈေးတန်း၊ ဆေးလုံးခန်းမ နှင့် ကုန်လှောင်ရုံတို့ကိုမူ ၎င်းတို့၏ ကျန်အဖွဲ့သုံးဖွဲ့က ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရမည် ဖြစ်လေ၏။

၎င်းတို့အဖွဲ့မှာ ဈေးတန်းဧရိယာအတွက် တာဝန်ယူရမည် ဖြစ်ပေသည်။

မည်သူကမျှကန့်ကွက်ခြင်း မရှိသည်ကို မြင်သောအခါ သူမသည် အနောက်ဘက် ချောက်ကမ်းပါး ဈေးတန်း၏ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်နှင့် သတိပြုရမည့် အချက်အချို့ကို ဆက်လက် ရှင်းပြလေသည်။

အဆင့်တိုင်းမှာ အလွန် အသေးစိတ်ကျလှပေ၏။

ဤသူများမှာ တာဝန်များစွာကို ပြီးမြောက်ခဲ့ပြီးသော ဝါရင့်တပည့်များ ဖြစ်ကြရာ တာဝန်၏ အန္တရာယ်များကို သဘာဝကျကျပင် နားလည်ထားကြသဖြင့် လူတိုင်းက အလွန် ဂရုတစိုက် နားထောင်နေကြလေသည်။

ချန်လော့သည် အစွန်းတစ်ဖက်တွင် ရပ်နေပြီး သူ၏ အကြည့်များမှာ ဝေဟင်သင်္ဘော အပြင်ဘက်ရှိ အလျင်အမြန် ဖြတ်သန်းသွားသော တိမ်တိုက်များကို ငေးကြည့်နေလေသည်။

ဝေဟင်သင်္ဘော အထက်သို့ တက်သွားပြီးနောက် ၎င်း၏ အရှိန်မှာ အလျင်အမြန် မြင့်တက်လာပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ချိုးရှန်းကျိမှ ထွက်ခွာလာခဲ့လေ၏။

ကန့်သတ်ချက်၏ အပြင်ဘက်တွင် တိမ်တိုက်များသည် မီးခိုးငွေ့များကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး အောက်ဘက်တွင်မူ တိမ်ပင်လယ်ကြီး တစ်ခုပြန့်ကျဲနေကာ ရွှေရောင်နေရောင်ခြည်များ ဖြာကျနေသဖြင့် မသေမျိုး နယ်မြေတစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်သွားရသကဲ့သို့ ရှိပေသည်။

ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှိ တပည့်များသည် ဤမျှ မြင့်မားသောအမြင့်သို့ မရောက်ရှိနိုင်ကြပေ။ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်သို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ဓားများဖြင့် ပျံသန်းနိုင်သော အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ရှိ မသေမျိုး ကျင့်ကြံသူများသာလျှင် အထက်သို့ တက်လာနိုင်စွမ်း ရှိကြပေ၏။

'ကူဝမ်တောင်ထွတ်က ချူးဟုန်ယဲ့၊ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် သတ္တမအလွှာ ၊ သူမရဲ့ ညာဘက်လက်ထဲမှာ ကြွေပုလင်းငယ်သုံးလုံး ဖုံးကွယ်ထားတယ်၊ ကူ အင်းဆက်တွေ ဖြစ်နိုင်တယ်။'

'ရှန်းဟော်တောင်ထွတ် က တပည့်ရဲ့ သိုလှောင်အိတ်ထဲက ဝိညာဉ်အသိမှာ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအင် အတက်အကျတွေ ရှိနေတယ်၊ လျှပ်စီး အဆောင် တွေလိုမျိုး ဝှက်ဖဲတွေ ပြင်ဆင်ထားပုံရတယ်။ ငယ်ရွယ်ပုံရတဲ့ ထျန်းကျန်းတောင်ထွတ် က တပည့်မှာ အရမ်းပြင်းထန်တဲ့ စွမ်းအားရှိပြီး သူ့ရဲ့ ဓားချီက အစပျိုးနေဆဲပဲ။ အကယ်၍ တိုက်ပွဲဖြစ်လာရင် သူ့ရဲ့ဝိညာဉ်အသိ ကို အရင်ဆုံး တိုက်ခိုက်လို့ရတယ်။'

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်ရှိ ဦးနှောက် နှစ်ခုသည် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများ၏ စွမ်းအားများကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနေလေသည်။

ချန်လော့သည် ဤလူများ၏ စွမ်းအားများကို တိတ်တဆိတ် မှတ်သားထားလိုက်ပြီး ဤတာဝန်အပေါ် သူ၏ ယုံကြည်မှုမှာ သိသိသာသာ မြင့်တက်လာခဲ့လေ၏။

သူ၏ အဖွဲ့သားများသည် ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှု ကောင်းမွန်ကြပြီး အလွန် အစွမ်းထက်ကြပေသည်။

သို့သော်လည်း သူ သက်ပြင်းမချနိုင်မီမှာပင် အလောင်းခြောက်၏ ဦးနှောက်ကလည်း တုံ့ပြန်မှု တစ်ခု ပေးလာခဲ့လေသည်။

'တိမ်ပင်လယ်နက်ထဲမှာ လူတွေ ရှိနေတယ်။'

ဤအချက်အလက်ကြောင့် ချန်လော့၏ နှလုံးသားမှာ ရုတ်တရက် တင်းကျပ်သွားခဲ့ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများသည် အလိုအလျောက်ပင် တိမ်ပင်လယ်ပတ်လည်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်မိလေ၏။

"လူတွေ ရှိနေတာလား။"

ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူ၏ အမြင်အာရုံ ရောက်ရှိနိုင်သောနေရာများတွင် လေငြိမ်သက်နေပြီး လူများမဆိုထားနှင့် အရိပ်တစ်ခုကိုမျှ မမြင်တွေ့ရပေ။

သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အခြားသူများကို ကြည့်လိုက်သောအခါ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကမျှ လှုပ်ရှားမှုကို သတိမပြုမိကြပေ။ တာဝန်အတွင်း သတိပြုရမည့်အချက်များကို ရှင်းပြနေဆဲဖြစ်သော ခေါင်းဆောင်တပည့် ချူးဟုန်ယဲ့ ပင်လျှင် သတိမထားမိပေ။

သို့သော်လည်း အလောင်းခြောက်၏ ဦးနှောက် သည်အခြေအမြစ်မရှိဘဲ ပြောဆိုမည် မဟုတ်ကြောင်း ချန်လော့ သိရှိထားလေသည်။

အလောင်းခြောက်၏ ဦးနှောက် သည် အသက်ရှင်စဉ်က မည်သည့် အဆင့်တွင် ရှိခဲ့သည်ကို သူ ရှာမတွေ့သေးသော်လည်း ၎င်းသည် သာမန်လူတစ်ဦး မဟုတ်သည်မှာ သေချာလှပေ၏။

ပါရမီအပြောင်းအလဲ အချက်တစ်ချက်တည်းနှင့်ပင် ၎င်းသည် သူ့ထံရှိ ဦးနှောက်အားလုံး၏ ပေါင်းလဒ်ထက် ကျော်လွန်နေပြီး အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦး၏ ဦးနှောက်များနှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်ပေ။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် မျှော်လင့်ထားသော အန္တရာယ်မှာ ပေါ်ပေါက်လာခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

"ဒါဆိုရင် ဒီတာဝန်ကို သတ်မှတ်လိုက်ပြီ။ ရှန်းဟော် တောင်ထွတ် က ဂျူနီယာမောင်လေး လျန်ချမ့်က အဓိက တိုက်ခိုက်ရေးကို တာဝန်ယူမယ်၊ ရန်သူ့ဘက်က အစွမ်းထက်ကျင့်ကြံသူတွေကို ငါက ထိန်းချုပ်ထားမယ်၊ ဝူတောက်တောင်ထွတ် နဲ့ ထျန်းကျန်းတောင်ထွတ် က ဂျူနီယာမောင်လေးတွေက အချိန်မရွေး အကူအညီပေးဖို့ တာဝန်ယူကြ။"

ချူးဟုန်ယဲ့ သည် တာဝန်ကို စီစဉ်ပြီးဖြစ်လေသည်။

ချူးဟုန်ယဲ့ အပါအဝင် ၎င်းတို့အဖွဲ့တွင် စုစုပေါင်း ရှစ်ဦး ရှိလေ၏။

၎င်းတို့အနက် ရှန်းဟော်တောင်ထွတ် မှ တပည့် နှစ်ဦး၊ ကူဝမ်တောင်ထွတ် မှ သုံးဦး၊ ဝူတောက်တောင်ထွတ် နှင့် ထျန်းကျန်းတောင်ထွတ် တို့မှ နှစ်ဦးစီ ပါဝင်လေသည်။

အဓိက တိုက်ခိုက်ရေးအတွက် တာဝန်ယူရသော လျန်ချမ့် သည် ချူးဟုန်ယဲ့ပြီးလျှင် ဒုတိယ အစွမ်းအထက်ဆုံးဖြစ်သော ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ဆဋ္ဌမအလွှာရှိ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ ရှန်းဟော်တောင်ထွတ် ၏ ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ် လက္ခဏာရပ်များနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ သူသည် အသားထူပြီးကြံ့ခိုင်သဖြင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရသော အခန်းကဏ္ဍအတွက် အသင့်တော်ဆုံး ဖြစ်ပေသည်။

ကျန်ရှိနေသော ခြောက်ဦးမှာမူ ချန်လော့ ကဲ့သို့ပင် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ပဉ္စမအလွှာ တွင် ရှိကြလေ၏။

ထျန်းကျန်း တောင်ထွတ် မှ မကြာသေးမီကမှ အဆင့်တက်ထားသော တပည့်တစ်ဦးပင် ပါဝင်နေပြီး သူ၏ အငွေ့အသက်မှာ အနည်းငယ် မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေသေးလေသည်။

ချန်လော့သည် ထိုသူအား အထူးတလည် တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်လေ၏။

ထို ထျန်းကျန်း တောင်ထွတ် တပည့်သည် အငယ်ဆုံးဖြစ်ပြီး အသက်ဆယ့်ရှစ်နှစ် သို့မဟုတ် ဆယ့်ကိုးနှစ် အရွယ်ခန့်သာ ရှိပုံရသော်လည်း အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်ရှိ ဦးနှောက်မှ သီးသန့် အာရုံစိုက်ခြင်း ခံရသူမှာ သေချာပေါက် သာမန် မဟုတ်နိုင်ပေ။

"မော့ဝမ်ကျန့်ပါ... ထျန်းကျန်း တောင်ထွတ် က တပည့်ပါ။ ခင်ဗျားလည်း ဒီနှစ်မှ ဂိုဏ်းထဲ ဝင်လာတာလို့ ကြားတယ်။ ဟုတ်လား။"

ချန်လော့ လှမ်းကြည့်လိုက်စဉ် တစ်ဖက်လူကလည်း သူ့ကို လှမ်းကြည့်နေလေ၏။

သူ၏ အကြည့်ကို သတိပြုမိသွားသောအခါ တစ်ဖက်လူက တကယ်ပင် အစပြု၍ နှုတ်ဆက်လာခဲ့လေသည်။

တက်သစ်စ တပည့်သစ်။

နှစ်ဝက်အတွင်း ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ပဉ္စမအလွှာ သို့ ရောက်ရှိအောင် ကျင့်ကြံနိုင်ခြင်းကြောင့် ဤကောင်လေးသည် အနည်းဆုံး ဝိညာဉ်အမြစ် နှစ်ခုရှိသော ပါရမီရှင်တစ်ဦး၊ သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်အမြစ် တစ်ခုတည်းသာရှိသော ထိပ်တန်း ပါရမီရှင်တစ်ဦးပင် ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

"ချန်လော့ ပါ... ဝူတောက် တောင်ထွတ် က သင်္ချိုင်းစောင့် တပည့်ပါ၊ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ပဉ္စမအလွှာကို အခုလေးတင် အဆင့်တက်ထားတာဖြစ်ပြီး နတ်ဘုရားဝိညာဉ် နည်းစနစ်တစ်ခု သင်ထားပါတယ်။"

ချန်လော့သည်လည်း တစ်ဖက်လူကို ယဉ်ကျေးစွာ ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်လေသည်။

"ခင်ဗျား တော်တော်လေး အစွမ်းထက်တယ်၊ ပြီးခဲ့တဲ့ တပည့်သစ်များ ပြိုင်ပွဲကြီးမှာ ဘာလို့ ခင်ဗျားကို မတွေ့ခဲ့ရတာလဲ။"

မော့ဝမ်ကျန့် သည် မာနထောင်လွှားမှု အပြည့်ရှိသူ အမျိုးအစားဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းလှပြီး၊ ဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ တိုက်ရိုက်ပြောဆိုတတ်ရာ ၎င်းသည် ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးနှင့် ပြီးပြည့်စုံစွာ ကိုက်ညီနေလေ၏။

"အဲဒီတုန်းက ကျွန်တော် ဂိုဏ်းထဲကို ရောက်ခါစပဲ ရှိသေးပြီး ချီသန့်စင်ဖို့ အလုပ်များနေတာနဲ့ ဝင်မပြိုင်ဖြစ်လိုက်ဘူး။"

လူအများအပြားက တပည့်သစ်များ ပြိုင်ပွဲကြီး အကြောင်းကို သူ့အား မေးမြန်းခဲ့ကြပြီး ဖြစ်လေသည်။

သူသည် ထိုကဲ့သို့သော ပြိုင်ပွဲများကို အမှန်တကယ်ပင် စိတ်မဝင်စားခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်ပေ၏။

ယနေ့တိုင်အောင် တပည့်သစ်များ ပြိုင်ပွဲကြီး၏ လုပ်ငန်းစဉ်ကို သူမသိခဲ့ပေ။

စာရင်းဘယ်မှာ သွားသွင်းရမည်ဆိုသည်ကိုမူ ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ပေ။

"ဒါက ဖြစ်သင့်ဖြစ်ထိုက်တဲ့ ကိစ္စပါ။ ကျွန်တော်တို့ ကျင့်ကြံသူတွေဟာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်မှာ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ရှေ့ဆက်ရမယ်။ ပြိုင်ပွဲက အရေးကြီးပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ ကိုယ်ပိုင် ကျင့်ကြံမှုက အခြေခံအုတ်မြစ်ပဲ။ ပြိုင်ပွဲကနေ ရလာမယ့် နာမည်ဂုဏ်သတင်းနဲ့ ဥစ္စာဓန သွေးဆောင်မှုတွေကို ခင်ဗျား တွန်းလှန်နိုင်တာက ခင်ဗျားဟာ တာအိုအပေါ် ခိုင်မာတဲ့ နှလုံးသားရှိသူ တစ်ယောက်ဆိုတာကို ပြသနေတာပဲ။နောက်ပြိုင်ပွဲကျရင် စင်မြင့်ပေါ်မှာကျွန်တော်တို့ ဆုံတွေ့ရဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

"..."

ချန်လော့မှာ ခဏတာမျှ နှုတ်ဆိတ်သွားလေ၏။

ဤညီအစ်ကို မော့ဝမ်ကျန့် က နည်းနည်းတော့ ထုံအအနိုင်သားပဲဟု သူ ခံစားလိုက်ရလေသည်။

အခန်း ၉၀ - အနက်ရောင်အလောင်း ဘုရားကျောင်း

နေ့တစ်ဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက် ဝေဟင်သင်္ဘောသည် အရှိန်စတင် လျော့ကျလာလေသည်။

ခဏအကြာတွင် ဝေဟင်သင်္ဘောမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး ၎င်း၏ကြီးမားသော အမြစ်များသည် ကျောက်ဆောင်များကို ဖောက်ထွင်းကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ တည်ငြိမ်စွာ ဆင်းသက်သွားလေ၏။

"သွားကြစို့။"

ချူးဟုန်ယဲ့ က ပြောလိုက်ပြီးနောက် ဦးဆောင်ကာ အောက်သို့ ခုန်ဆင်းသွားလေသည်။

အခြားအဖွဲ့သုံးဖွဲ့ကလည်း လမ်းခွဲသွားကြပြီး အဖွဲ့လေးဖွဲ့သည် မတူညီသော အရပ်လေးမျက်နှာသို့ ဦးတည်သွားကြကာ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူများ အတွက် လွတ်မြောက်ရာလမ်း အားလုံးကို လုံးဝ ပိတ်ဆို့ထားလိုက်လေ၏။

"ဒါက အစီအရင်တစ်ခုလား။"

ဝေဟင်သင်္ဘောမှ ဆင်းပြီးနောက် တပည့်များ တစ်စုသည် သူတို့ရှေ့ရှိ ဧရာမအလင်းတန်း အတားအဆီးကြီးကို ကြည့်ကာ အံ့အားသင့်သည့် အမူအရာများ ပေါ်လွင်လာကြလေ၏။ အစောပိုင်းက ဤမျှ ရက်အတော်ကြာသွားပြီဖြစ်ရာ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူများ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားကြပြီလားဟု သူတို့ တွေးတောခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုကြည့်ရသည်မှာ မသေမျိုးဂိုဏ်း၏ အထက်လူကြီးများသည် ဤကိစ္စကို ကြာမြင့်စွာကတည်းက ကြိုတင်စီစဉ်ထားခဲ့ပုံရပေသည်။ ပြဿနာစတင်ဖြစ်ပွားသည့် နေ့မှစ၍ အနောက်ဘက်ချောက်ကမ်းပါး ဈေးတန်း၏ အစီအရင်ကို အသက်သွင်းထားခဲ့ပြီး လုယက်မှုတွင် ပါဝင်သူအားလုံးကို စည်းဝိုင်းအတွင်း ပိတ်လှောင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေ၏။

"ဈေးတန်းတိုင်းမှာ ကိုယ်ပိုင်အကာအကွယ်အစီအရင်ရှိတယ်။ ငါတို့ မသေမျိုးဂိုဏ်းရဲ့ လက်အောက်ခံဈေးတန်းဖြစ်တဲ့ အနောက်ဘက် ချောက်ကမ်းပါးဈေးတန်း မှာလည်း အလားတူ အကာအကွယ်အစီအရင်တွေ ရှိနေတာ သဘာဝပဲ။ ဒီ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတွေက အစီအရင်တွေ အကြောင်း ဘာမှနားမလည်ကြဘူး။ သူတို့ဘာသာ သေလမ်းရှာနေကြတာပဲ။"

ချူးဟုန်ယဲ့ သည် သူမ၏ အဖွဲ့ကို ဈေးတန်းဝင်ပေါက်ဆီသို့ ဦးဆောင်သွားလေ၏။ ထိုနေရာတွင် လူတစ်ယောက်က စောင့်ဆိုင်းနေနှင့်ပြီး ဖြစ်ပေသည်။

"ဂါရဝပြုပါတယ် မသေမျိုး ဆရာသခင်"

ဈေးတန်း အစောင့်အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့သည် ချူးဟုန်ယဲ့ နှင့် အခြားသူများ ဝေဟင်သင်္ဘောပေါ်မှ ဆင်းသက်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကာ ရိုသေလေးစားစွာဖြင့် ဦးညွှတ် အရိုအသေပေးလိုက်ကြလေသည်။

ဤသူများမှာ ဈေးတန်းမှ လေ့ကျင့်ပေးထားသော သာမန်လူများသာ ဖြစ်ကြပြီး ဝိညာဉ်အမြစ်များ မရှိကြဘဲ သိုင်းပညာအချို့ကိုသာ သင်ယူထားကြသူများ ဖြစ်ပေ၏။ သူတို့သည် သာမန်လူများကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် အဆင်ပြေသော်လည်း ကျင့်ကြံသူများကိုမူ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း မရှိကြပေ။

တိုက်ရိုက် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ခြင်း မရှိလျှင်ပင် ချီသန့်စင်ခြင်း ပထမအဆင့်ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးက သူတို့ကို အလွယ်တကူ ရှင်းလင်းပစ်နိုင်ပေသည်။

"သူတို့အားလုံးက အရိုးသန့်စင်ခြင်း အဆင့်တွေဖြစ်ပြီး ဆရာသခင်သုံးယောက်တောင် ပါသေးတယ်။"

ချန်လော့သည် ချူးဟုန်ယဲ့၏ နောက်မှ လိုက်ပါသွားရင်း ဤကမ္ဘာ၏ တင်းကျပ်သော အဆင့်သတ်မှတ်ချက် စနစ်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် ခံစားလိုက်ရလေ၏။ ထိုလူများသည် မိမိတို့၏ သားသမီးများကို နတ်ဘုရားရေကန် မသေမျိုးဂိုဏ်းထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ရန် အဘယ်ကြောင့် ထိုမျှ ကြိုးပမ်းကြသည်မှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ပေ။

ဤကမ္ဘာတွင် ဝိညာဉ်အမြစ် ပါရမီရှိသူများနှင့် မရှိသူများမှာ လုံးဝ မတူညီသော ကမ္ဘာနှစ်ခုတွင် နေထိုင်ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"လမ်းပြစမ်း။"

အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်နေသော ချူးဟုန်ယဲ့ သည် သူမ၏ ဂိုဏ်းတူ တပည့်များကို ရင်ဆိုင်စဉ်က ပြသခဲ့သော သိမ်မွေ့မှုများ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေ၏။ ဤလူများ၏ ရှေ့တွင် သူမသည် ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်ကာ တစ်ခြားလူတစ်ယောက်အလား ဖြစ်နေပေသည်။

"ဒီဘက်ကို ကြွပါခင်ဗျာ။"

အစောင့်များကို ဦးဆောင်နေသော သက်ကြီးအမျိုးသားကြီးမှာ အလျင်အမြန် မတ်တတ်ရပ်ကာ အရှေ့သို့ ပြေးသွားပြီး အဖွဲ့အား လမ်းပြရန် စတင်လိုက်လေသည်။

၎င်းတို့၏ သက်သေခံ တိုကင်ပြားများဖြင့် အဖွဲ့သည် အစီအရင်၏ နယ်ပယ်အတွင်းသို့ အစဉ်လိုက် ဝင်ရောက်သွားကြလေ၏။ ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာ များစွာ ပိုမိုပူပြင်းလာကာ သွေးနံ့ သဲ့သဲ့ ဖုံးလွှမ်းနေကြောင်း ချန်လော့ ရှင်းလင်းစွာ ခံစားလိုက်ရလေသည်။

အပြင်ဘက်ရှိ သာမန် လူနေရပ်ကွက်များသည် ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဆူပူအုံကြွမှုအပြီး ခံစားချက်များကိုမူ ခံစားသိရှိနိုင်ဆဲ ဖြစ်ပေသည်။ မလုံခြုံမှုနှင့် ထိတ်လန့်မှုများ ပျံ့နှံ့နေလေ၏။

အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများသည် ၎င်းတို့၏ အိမ်များအတွင်း ပုန်းအောင်းနေကြပြီး တံခါးအက်ကွဲကြောင်းများမှတစ်ဆင့် သူတို့ကို တိတ်တဆိတ် ချောင်းကြည့်နေကြလေသည်။

'နတ်ဘုရားရေကန် မသေမျိုးဂိုဏ်း က မသေမျိုး ဆရာသခင်တွေ ရောက်လာကြပြီ၊ ပြဿနာ ပြေလည်သွားတော့မယ်။'

ဤသည်မှာ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က သူတို့ ကြားသိခဲ့ရသော ဝါဒဖြန့်မှုပင် ဖြစ်လေ၏။ ဈေးတန်းတွင် နေထိုင်ကြသော ဤသာမန်လူများအတွက်မူ နတ်ဘုရားရေကန် မသေမျိုးဂိုဏ်း ၏ မသေမျိုး ဆရာသခင်များသည် သူတို့၏ မျှော်လင့်ချက်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

အဖွဲ့သည် လူသူကင်းမဲ့နေသော လမ်းမကြီးတစ်လျှောက် လျှောက်သွားကြလေ၏။ လမ်းတစ်ဖက်တစ်ချက်ရှိ အိမ်များမှာ ပြိုကျပျက်စီးနေပြီး နေရာအတော်များများမှာ လုံးဝ မီးလောင်ကျွမ်းနေကာ မည်းနက်နေသော တွင်းပေါက်ကြီးများက ယခင်က ဖြစ်ပွားခဲ့သော ဆူပူအုံကြွမှုများကို ပြောပြနေသကဲ့သို့ ရှိပေသည်။

အရှေ့ဆုံးမှ လျှောက်နေသော ချူးဟုန်ယဲ့ သည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားလေ၏။

"ထွက်ခဲ့စမ်း။"

နောက်တစ်ခဏတွင်...

ချူးဟုန်ယဲ့ သည် ရုတ်တရက် လှည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ ကိုယ်ဟန်မှာ ခရမ်းရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ အနီးရှိ အရပ်သား အိမ်တစ်လုံးကို လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်လေ၏။

နက်ရှိုင်းသော ခရမ်းရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ လင်းလက်သွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားကာ၊ ၎င်းနောက်တွင် ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ဝုန်း...

အိမ်ကြီး ပေါက်ကွဲသွားပြီး အတွင်းမှ လူရိပ်သုံးခု ထိုးထွက်လာလေသည်။

လူတစ်ဦးက ထုံးမှုန့်တစ်ဆုပ်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပက်ကြဲလိုက်ပြီး ကျန်နှစ်ဦးကမူ ပါးစပ်များကို ဟကာ မီးဘောလုံးနှစ်လုံးကို ဘယ်နှင့်ညာ တစ်လုံးစီ ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြလေ၏။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ချူးဟုန်ယဲ့ သည် တိုက်ခိုက်သူအဖြစ်မှ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ခံရသူ၏ ပစ်မှတ်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေသည်။

ဤအရာအားလုံးမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

ချူးဟုန်ယဲ့ ၏ လှုပ်ရှားမှုမှစ၍ ဤလူသုံးဦး၏ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မှုအထိ အချိန်မှာ အသက်ရှူကြိမ် နှစ်ကြိမ် သုံးကြိမ်မျှသာ ကြာမြင့်ခဲ့လေသည်။

"သေစမ်း။"

ချူးဟုန်ယဲ့ ၏ မျက်နှာမှာ ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်နေပြီး သူမသည် ရပ်နေသော နေရာမှ ခြေတစ်လှမ်းမျှပင် မရွှေ့ခဲ့ပေ။ ထို့နောက် သူမ၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားလေသည်။

တိုက်ခိုက်လာသော လူရိပ်သုံးခုမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားပြီး လေထဲမှ အစဉ်လိုက် ပြုတ်ကျသွားကြလေသည်။

"အဆိပ်လား။"

နောက်ဆုံးလူက စကားတစ်ခွန်း ပြောပြီးနောက် သူသည် အမည်းရောင်သွေးတစ်ပွက်ကို အန်ချလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ သိသိသာသာပင် အမည်းရောင်သန်းသော ခရမ်းရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေသည်။ သူတို့ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော မီးလုံးများသည် ချူးဟုန်ယဲ့ အား အနည်းငယ်မျှပင် ထိခိုက်စေနိုင်ခြင်း မရှိဘဲ သူမ၏ ပတ်လည်ရှိ စိတ်ဝိညာဉ်ချီကြောင့် တိုက်ရိုက် ပြန့်ကျဲသွားခဲ့လေသည်။

ထုံးမှုန့်ကဲ့သို့သော အရာများကိုမူ လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားခဲ့လေ၏။

ဤမြင်ကွင်းကြောင့် ချူးဟုန်ယဲ့ ၏ နောက်မှလိုက်လာသော လူအနည်းငယ်၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်တက်သွားစေခဲ့လေသည်။

ကူဝမ် တောင်ထွတ်၏ ခေါင်းဆောင်တပည့် ပီသပါပေသည်။ တိုက်ခိုက်သူများမှာ ၎င်းတို့၏ မျက်နှာများကို ရှင်းလင်းစွာ မမြင်ရမီမှာပင် အဆိပ်သင့်၍ သေဆုံးသွားခဲ့ကြရလေဟ။

ဤကဲ့သို့သော ထူးဆန်းသည့် ကူအဆိပ်ပညာရပ်မှာ အလွန်တရာ ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

"ဒီလောက် အသေးအမွှား မန္တန်လေးတွေနဲ့ လာပြသရဲတယ်၊ နင်တို့တွေက အကောင်းအဆိုးကို တကယ် မသိကြတာပဲ။"

ချူးဟုန်ယဲ့ သည် လျှောက်သွားကာ သူမ၏ လက်ဖြင့် ခေါ်လိုက်လေ၏။ အမည်းနှင့် အဖြူရောင်ရှိသော သေးငယ်သည့် ကူအင်းဆက်များတစ်အုပ်သည် အလောင်းများထဲမှ ပျံထွက်လာပြီး သူမ၏ လက်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာကြလေ၏။

အလောင်းသုံးလောင်းမှာလည်း လျင်မြန်စွာ ဆွေးမြည့်သွားပြီး ကူအင်းဆက်များ အားလုံး ပျံသန်းသွားချိန်တွင် မြေပြင်ပေါ်ရှိ အလောင်းသုံးလောင်းမှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားကာ အရိုးတစ်ချောင်းမျှပင် မကျန်ရစ်ဘဲ အဝတ်အစား သုံးစုံသာ ကျန်ရစ်ခဲ့လေသည်။

ဤအချိန်ရောက်မှပင် လူတိုင်းက ချူးဟုန်ယဲ့ ၏ လက်ထဲတွင် မည်သည့်အချိန်ကတည်းက ရောက်နေမှန်းမသိသော မြစိမ်းရောင်ကြွေပုလင်းငယ် တစ်လုံး ရှိနေကြောင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ကြရလေ၏။

"ဆက်ပြီး လမ်းပြ။"

ကူအင်းဆက်များကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက် ချူးဟုန်ယဲ့ သည် လှည့်၍ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေသော အဘိုးအိုအား ပြောလိုက်လေသည်။ ဤအဘိုးအိုမှာ ချူးဟုန်ယဲ့ လှုပ်ရှားလိုက်သည့် အချိန်ကတည်းက ဒူးထောက်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မသေမျိုး ဆရာသခင်များ အပေါ် ထိုကဲ့သို့သော ရိုသေလေးစားမှုမျိုးသည် သူ၏ အရိုးထဲအထိ နက်ရှိုင်းစွာ စွဲထင်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေ၏။

လမ်းကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် အဖွဲ့သည် အတွင်းဈေးတန်းသို့ ရောက်ရှိသွားကြလေသည်။

ဤမျဉ်းမှစ၍ ၎င်းသည် ကျင့်ကြံသူများ၏ ကုန်သွယ်ရေး နယ်မြေဖြစ်ပြီး ဆူပူအုံကြွမှုများမှာ ဤနေရာမှ စတင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

အပြင်ဘက်ရှိ သာမန် လူနေရပ်ကွက်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဤနေရာရှိ ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုမှာ ပိုမို ကြီးမားလေ၏။ မန္တန်တိုက်ပွဲများ၏ သဲလွန်စများကိုနေရာတိုင်းတွင် မြင်တွေ့နိုင်ပြီး လမ်းပေါ်တွင် မသိမ်းဆည်းရသေးသော အလောင်းများစွာ ပြန့်ကျဲနေကာ ၎င်းတို့ သေဆုံးနေသည်မှာ မည်မျှကြာပြီဖြစ်ကြောင်း မသေချာတော့ပေ။

ဤနေရာသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် လူတိုင်းမှာ သတိဝီရိယ ရှိလာကြလေ၏။

အပြင်ဘက်ရှိ သာမန်လူများ နေထိုင်ရာ နေရာများနှင့် မတူဘဲ ဤနေရာသည် တာဝန်များ ထမ်းဆောင်ရမည့် နေရာဖြစ်ပေသည်။

လမ်းပြလာသော အဘိုးအိုသည် ဝင်ပေါက်တွင် မိမိသဘောဖြင့် နောက်ဆုတ်သွားခဲ့လေ၏။ သူ့ကဲ့သို့သော သာမန်အစောင့်များအတွက် နောက်ပိုင်းကိစ္စများကို မသေမျိုး ဆရာသခင်များက ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းကြမည်ဖြစ်ပြီး သာမန်လူတစ်ယောက် အနေဖြင့် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားပါက အသက်ဆုံးရှုံးရန် လွယ်ကူလှပေသည်။

"စစ်ဆေးခြင်းအဆောင် ကို သုံးလိုက်။"

ချူးဟုန်ယဲ့ က သူမ၏ဘေးရှိ အဆိပ်အင်းဆက် တပည့်ကို ပြောလိုက်လေ၏။

အမိန့်ကို ကြားသောအခါ အဆိပ်အင်းဆက် တပည့်သည် အလျင်အမြန် စိတ်ဝိညာဉ်အဆောင် တစ်ရွက်ကို ထုတ်ယူလိုက်လေ၏။

စိတ်ဝိညာဉ်ချီကို ၎င်းအတွင်းသို့ သွင်းလိုက်သည်နှင့် အဆောင်မှာ အလိုအလျောက် မီးလောင်ကျွမ်းသွားလေသည်။ မြင်ရခက်သော လှိုင်းဂယက် အဝိုင်းတစ်ခု ပျံ့နှံ့သွားပြီး ဧရိယာတစ်ခုလုံးကို စစ်ဆေးရှာဖွေလိုက်လေသည်။

"အရှေ့မှာ သက်ရှိ လှုပ်ရှားမှုတွေ ရှိတယ်။"

အဆိပ်အင်းဆက် တပည့်က ရှာဖွေမှု ရလဒ်များကို အလျင်အမြန် သတင်းပို့လိုက်လေ၏။

ချန်လော့ သည် ဤကဲ့သို့သော အဆောင်မျိုးကို ယခင်က ရေးဆွဲချင်ခဲ့သော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူ၏ အစီအစဉ် မစတင်နိုင်မီမှာပင် တာဝန်ကျရောက်လာခဲ့လေသည်။

သို့မဟုတ်ပါက ဤကဲ့သို့သော အခွင့်အရေးမျိုးတွင် သူ သေချာပေါက် ငွေကြေးအမြောက်အမြား ရှာဖွေနိုင်မည်။

"ဂျူနီယာမောင်လေး လျန်... နင် အရင်သွား။"

ချူးဟုန်ယဲ့ က ခေါင်းညိတ်ကာ သူမ၏ဘေးရှိ လျန်ချမ့်ကို ပြောလိုက်လေ၏။

"ကောင်းပါပြီ။"

လျန်ချမ့် က ဩရှရှ အသံဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်ပြီးနောက် ရှေ့သို့ လှမ်းကာ စစ်ဆေးခြင်းအဆောင် ညွှန်ပြခဲ့သော အရပ်ဆီသို့ လျှောက်သွားလေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်ရှိ အငွေ့အသက်များမှာ တဖြည်းဖြည်းစုစည်းလာပြီး သူ၏ အရေပြားပေါ်တွင် မှေးမှိန်သော အစိမ်းရောင်လျှို့ဝှက်နည်းစနစ် ပုံစံများစတင် ပေါ်ပေါက်လာလေသည်။

အဖွဲ့၏ အလယ်တွင် လျှောက်နေသော ချန်လော့ သည်လည်း မှော်လက်နက် ဓားတစ်လက်ကို ထုတ်ယူလိုက်လေ၏။

ဤဓားမှာ သူ ဂိုဏ်းထဲသို့ ပထမဆုံး ဝင်ရောက်စဉ်က ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး များစွာ အသုံးပြုခဲ့ရခြင်း မရှိသဖြင့် ယခုထုတ်ယူကာ ဟန်ရေးပြရန် အချိန်ကောင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

အခြားသူများကလည်း ၎င်းတို့၏ သက်ဆိုင်ရာ မှော်လက်နက်များကို ထုတ်ယူလိုက်ကြရာ အများစုမှာ အဆင့်မြှင့်တင်ထားသော အဆင့်မြင့် မှော်လက်နက်များ ဖြစ်ကြပြီး ကြီးမားသော စွမ်းအားများ ပိုင်ဆိုင်ထားကြောင်း ရှင်းလင်းလှ၏။

လမ်းမကြီးမှာ တိတ်ဆိတ်နေလေသည်။

စစ်ဆေးခြင်းအဆောင်မှ ရှာဖွေတွေ့ရှိထားသော နေရာအတိုင်း လိုက်ပါသွားရင်း အဖွဲ့သည် ဈေးတန်း၏ အဆုံးဘက်ရှိ ဘုရားကျောင်း တစ်ခုဆီသို့ ရောက်ရှိသွားကြလေ၏။

ဤဘုရားကျောင်းကို အနက်ရောင်အလောင်း ဘုရားကျောင်းဟု ခေါ်ဆိုလေသည်။ ၎င်းသည် ဈေးတန်းအတွင်းရှိ အလောင်းရုပ်သေးရုပ်များ ရောင်းချသော မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ နေအိမ်ဖြစ်ပေသည်။

မသေမျိုးဂိုဏ်း ဈေးတန်းသည် အကောင်းနှင့် အဆိုးကို ခွဲခြားခြင်း မရှိပေ။ ဆိုင်ဖွင့်ရန် ငွေပေးချေလိုပြီး မသေမျိုးဂိုဏ်းသို့ အချိန်မီ အခွန်ပေးဆောင်သရွေ့ မသေမျိုးဂိုဏ်းက ဤနေရာတွင် အခြေချ နေထိုင်ခွင့် ပြုမည်ဖြစ်ပေ၏။

"ဒီနေရာပဲ။"

ကူဝမ် တောင်ထွတ် မှ တပည့်က ပြောလိုက်လေ၏။ အစောပိုင်းက သူ စစ်ဆေးခြင်းအဆောင်

ကို အသုံးပြုခဲ့စဉ်က သူ ခံစားခဲ့ရသော သက်ရှိ လှုပ်ရှားမှုများသည် ဤနေရာမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဘန်း...

အရှေ့မှ လျှောက်နေသော လျန်ချမ့် သည် ပင်မတံခါးကို ကန်ဖွင့်လိုက်လေ၏။ တံခါးမှာ ပျက်စီးသွားပြီးကျိုးပဲ့နေသော သစ်သားစများ အရပ်မျက်နှာ အနှံ့သို့ လွင့်စင်သွားလေသည်။

ဘုရားကျောင်း အတွင်းပိုင်းမှာ မှောင်မည်းနေပြီး မှုန်ဝါးဝါးအမည်းရောင် ကောက်ကြောင်း အနည်းငယ်ကိုသာ မြင်တွေ့နိုင်ကာ အသက်ရှင်နေသော လူများလား သို့မဟုတ် အလောင်းများလား ဆိုသည်ကို ခွဲခြား၍ မရနိုင်ပေ။

ဝုန်း... ခြိမ့်...

ကောင်းကင်မှာ မှောင်မိုက်သွားပြီး အထက်တွင် မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များ လည်ပတ်နေလေ၏။ ဝင်ပေါက်ရှိ လူအနည်းငယ်သည် အထက်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ကြရာ မူလက ကြည်လင်နေသော ကောင်းကင်မှာ အကြောင်းရင်းမသိဘဲ မှုန်မှိုင်းသွားကြောင်း တွေ့လိုက်ရလေသည်။

မည်းမှောင်နေသော တိမ်တိုက်များ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးအပိုင်းတွင် လျှပ်စီးများ စုစည်းနေပြီး အချိန်မရွေး မိုးရွာချတော့မည့်အလား ဖြစ်နေပေသည်။

"ရာသီဥတုက ဘယ်လိုလုပ် ရုတ်တရက်ကြီး ပြောင်းသွားရတာလဲ။"

မော့ဝမ်ကျန့်က အနည်းငယ် နားလည်မရစွာဖြင့် ပြောလိုက်လေ၏။

ချန်လော့ သည်လည်း ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်နေသော်လည်း အခြားသူများနှင့်မတူဘဲ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် သံသယ အနည်းငယ် ရှိနေလေသည်။

သူသည် အလောင်းခြောက်၏ ဦးနှောက်ထံမှ သတိပေးချက်ကို ပြန်လည် သတိရလိုက်လေ၏။

တိမ်ပင်လယ်နက်ထဲမှာ လူတစ်ယောက် ရှိနေတယ်။

"ဒီမိုးကြိုးတွေက တိမ်တိုက်တွေရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးထဲက လူကြောင့် ဖြစ်လာတာများလား။"

"အားလုံး ဝင်လာကြ... အထဲမှာ ဘယ်သူမှ မရှိဘူး။"

အခြားသူများ ခဏတာမျှ အံ့အားသင့်နေစဉ် လမ်းရှင်းရန် တာဝန်ယူထားသော လျန်ချမ့် သည် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ စစ်ဆေးပြီးဖြစ်လေ၏။ သူ အန္တရာယ်ကင်းကြောင်း မြင်တွေ့ရသဖြင့် အတွင်းရှိ လူသည် ထွက်ခွာသွားပြီ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

အဖွဲ့သည် အနက်ရောင်အလောင်း ဘုရားကျောင်း အတွင်းသို့ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ဝင်ရောက်သွားကြလေ၏။ ဘုရားကျောင်းမှာ အလွတ်ဖြစ်နေပြီး ကျောက်ရုပ်တုများ သို့မဟုတ် စားပွဲနှင့် ကုလားထိုင်များ မရှိဘဲ မည်းနက်နေသော ခေါင်းတလားအရှည်ကြီး တစ်တန်းသာ ရှိလေသည်။

ဤအလောင်းနက် ဘုရားကျောင်း၏ ပိုင်ရှင်မှာ လူသေများကို ကိုင်တွယ်ရာတွင် အကျွမ်းကျင်ဆုံးဖြစ်သော မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။ မကြာသေးမီက အနောက်ဘက် ချောက်ကမ်းပါး ဈေးတန်းရှိ ဆူပူအုံကြွမှုတွင် ဤကောင် ပါဝင်ပတ်သက်နေဖွယ် အလွန် ရှိပေသည်။

"သူတို့ မကြာသေးခင်ကမှ ထွက်ပြေးသွားတာ ဖြစ်ရမယ်။"

ချူးဟုန်ယဲ့ ၏ နောက်မှ လိုက်လာခဲ့သော အခြား ကူဝမ်တောင်ထွတ် မှ တပည့်တစ်ဦးသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ကာ သူ၏ လက်ညှိုးဖြင့် ကြမ်းပြင်ကို ထိလိုက်လေ၏။

အမည်းရောင် အင်းဆက်များသည် အရပ်မျက်နှာ အနှံ့မှ စုဝေးလာကြပြီး သူ၏ ကော်လာအတွင်းသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်သွားကြလေသည်။

ဤတပည့်သည် ခါးကို ကိုင်းထားပြီး စကားပြောခဲသဖြင့် လူအများအပြားက သူ ရှိနေခြင်းကို သတိမပြုမိဘဲ ကျော်သွားခဲ့ကြတတ်သည်။ ယခု သူ စကားပြောလိုက်သောအခါ လူတိုင်းက တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း ခံစားလိုက်ကြရလေသည်။

သူနှင့် အနီးဆုံးတွင် ရှိနေသော ထျန်းကျန်း တောင်ထွတ်မှ တပည့်နှစ်ဦးသည် အလိုအလျောက်ပင် ဘေးသို့ ခြေနှစ်လှမ်းခန့် ရွှေ့လိုက်ကြလေ၏။

အဆိပ်ပြင်းသော အင်းဆက်များ... ဤလူ၏ အဝတ်အစားများမှာ ထူထပ်ပြီး ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော အဆိပ်အင်းဆက်များဖြင့် လုံးဝ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

"တိကျတဲ့ ဦးတည်ရာကို ရှာတွေ့နိုင်မလား။"

ချူးဟုန်ယဲ့ က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်လေ၏။

လေလွင့်ကျင့်ကြံသူများ သည် ဦးနှောက်မရှိသော အရူးများ မဟုတ်ကြပေ။ သူတို့သည် နေရာတွင် ရူးမိုက်စွာ ဆက်နေပြီး သူတို့ကို တိုက်ခိုက်မည် မဟုတ်ပေ။

ပိတ်ဆို့ခံထားရစဉ် ကာလအတွင်း သူတို့သည်လည်း လွတ်မြောက်ရန် နည်းလမ်းများကို ရှာဖွေနေခဲ့ကြပေလိမ့်မည်။ ယခု သူတို့၏ ထွက်ခွာသွားမှုက သူတို့သဲလွန်စတစ်ခု ရှာတွေ့သွားကြောင်း ပြသနေခြင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

"မခက်ပါဘူး။"

အဆိပ်အင်းဆက်များ ဖုံးလွှမ်းနေသော ဤတပည့်သည် သူ၏ ရင်ဘက်ထဲမှ မည်းနက်နေသော ဘူးသီးခြောက်ငယ် တစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်လေသည်။

ဘူးသီးခြောက်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လူတိုင်းမှာ ၎င်းတို့၏ နှာခေါင်းထဲတွင်ယားယံလာသလို ခံစားလိုက်ရပြီး မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော အရာတစ်ခု လေထုထဲတွင် ပျံ့နှံ့သွားသကဲ့သို့ ရှိပေသည်။

'အဆိပ်တွေ ရှိနေတယ်။'

'ကပ်ပါး ကူအင်းဆက်တွေ။ စားသုံးခံရခြင်းကနေ ရှောင်ရှားဖို့ နတ်ဝိညာဉ်နည်းစနစ်ကို အသက်သွင်းပါ။'

အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်ရှိ ပြင်ပ ဦးနှောက် နှစ်ခုသည် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တုံ့ပြန်မှုပေးလာကြပြီး အခြားသော ချီသန့်စင်ခြင်း နှောင်းပိုင်းအဆင့်ရှိ ဦးနှောက်များတွင်လည်း ၎င်းတို့၏ကိုယ်ပိုင် နည်းလမ်းများ ရှိကြသော်လည်း အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်ရှိ ဦးနှောက်မှ ပေးသော ဖြေရှင်းချက်မှာ အလွယ်ကူဆုံး ဖြစ်ပေသည်။

"ဝိညာဉ်ခြေရာခံ ကူ... အသက်ရှင်လျက်ဖြစ်စေ သေဆုံးလျက်ဖြစ်စေ ခွဲခြားလို့ မရဘူး။"

အဆိပ်အင်းဆက်တပည့်သည် အမည်းရောင် ဘူးသီးခြောက်၏ အဆို့ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ရာ ဘူးဝမှနေ၍ သေးငယ်သော အမည်းရောင်မြူခိုးတစ်လွှာ ပျံထွက်လာပြီး လေထဲတွင် ပျော်ဝင်ကာ ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။ သေးငယ်သော ကူအင်းဆက်များသည် အလောင်းနက်ဘုရားကျောင်း အတွင်း တစ်ပတ်လှည့်ပတ်ပြီးနောက် ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် အပြင်သို့ ပျံထွက်သွားကြလေသည်။

"ဒီဘက်ကို လာခဲ့။"

အဆိပ်အင်းဆက် တပည့်သည် အလျင်အမြန် မတ်တတ်ရပ်ကာ အပြင်ဘက်သို့ ဦးဆောင်သွားလေ၏။

သူသည် အဖွဲ့ကို ဖြတ်ကျော်သွားစဉ် လျန်ချမ့်၊ မော့ဝမ်ကျန့် နှင့် ချန်လော့ တို့ကို အထူးတလည် တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။ အစောပိုင်းက သူထုတ်လွှတ်လိုက်သော အဆိပ်အင်းဆက်များသည် ဤသုံးဦးအနီးသို့ ချဉ်းကပ်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သုတ်သင်ခံလိုက်ရလေသည်။

အရှေ့တွင်ရှိသော လျန်ချမ့် ကိုမူ နားလည်ပေးနိုင်ပေသည်၊ အကြောင်းမှာ ရှန်းဟော် တောင်ထွတ်မှ တပည့်များသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ကို အဓိက ကျင့်ကြံကြသဖြင့် ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် မီးဖိုတစ်ခုကဲ့သို့ ကြံ့ခိုင်နေသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

သူ့ကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်မှာ အနောက်ဘက်ရှိ မော့ဝမ်ကျန့် နှင့် ချန်လော့ တို့ပင် ဖြစ်ပေသည်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ဝက်ကမှ ဝင်ရောက်လာခဲ့သော တပည့်သစ်များ ဖြစ်ကြလေ၏။

ချီသန့်စင်ခြင်း ပဉ္စမအဆင့် သို့ ရောက်ရှိခြင်းမှာ ပါရမီရှင်များဟု သတ်မှတ်ခံရပြီး ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ အဆိပ်အင်းဆက်များပင် စားသုံး၍ မရနိုင်လောက်အောင် သူတို့တွင် ဝှက်ဖဲများစွာ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။