ရွှေယွမ်ရှန်း၏ နိဂုံး

ဘုန်း...

လင်းဖုန်းသည် တီကောင်သားရဲဘုရင်၏ ရိုက်ပုတ်မှုကြောင့် လွင့်ထွက်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားသည်။ သူသည် အားကုန်ရုန်းကန်ကာ ထရပ်လိုက်သော်လည်း ပါးစပ်မှ သွေးများ ထပ်မံ အန်ထုတ်လိုက်ရပြန်သည်။

လက်ရှိတွင် လင်းဖုန်းတစ်ကိုယ်လုံး သွေးချင်းချင်းနီနေပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အရိုးပေါင်း မည်မျှ ကျိုးအက်သွားသည်ကိုပင် မသိတော့ပေ။ သူသည် စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာမှုတစ်ခုတည်းဖြင့် ဆက်လက် တောင့်ခံရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ ယွီရှန်းနှင့် အခြားသူများ မြင်တွေ့နေရသကဲ့သို့ပင် လင်းဖုန်းသည် အမှန်တကယ်ပင် အဆုံးစွန်ထိ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကာ မျှော်လင့်ချက်မဲ့သော အခြေအနေသို့ ဆိုက်ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

လင်းဖုန်း လက်ထဲမှ အမှုန်ဖြတ်ဓားမော့မှာ ခပ်မှိန်မှိန် တောက်ပနေဆဲပင်။ သူ့ရင်ဘတ်မှာ အမောတကော အသက်ရှူသွင်းနေရမှုကြောင့် နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေသည်။ ထိုအခိုက်တွင် လင်းဖုန်းသည် သူ၏ မိဘနှစ်ပါး၊ အစ်ကိုနှစ်ဦးနှင့် ညီမငယ်တို့ကို လွမ်းဆွတ်သတိရမိလိုက်သည်။ သို့သော် သူ အမှန်တကယ် မေ့ဖျောက်၍ မရနိုင်သော ပုံရိပ်မှာ သူမပင် ဖြစ်သည်။ သူမအပေါ်တွင် သူ အကြွေးများစွာ တင်ရှိနေခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

"ဒါ ငါ့ရဲ့ ကံကြမ္မာပဲလား။ ငါ မျိုးရိုးဗီဇကန့်သတ်ချက်ကို ချိုးဖျက်ရဦးမယ်... ငါ့ရဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ရောဂါကို ကုသရဦးမယ်... ပြီးတော့ မင်းကိုလည်း ရှာရဦးမှာ..."

လင်းဖုန်း လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်သည်။ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ခွန်အားများကို ခံစားကြည့်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း အနည်းငယ်မျှသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ ဤအခြေအနေနှင့် သားရဲဘုရင် နှစ်ကောင်ကို သူ မည်သို့ ရင်ဆိုင်နိုင်ပါမည်နည်း။

"ဝဲကယက်စွမ်းအား... တတိယအဆင့်... ပေါက်ကွဲစမ်း"

လင်းဖုန်း ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ သူသည် ရှေ့သို့ ခုန်ဝင်ကာ ဓားကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် တင်းတင်းဆုပ်ပြီး ကောင်းကင်ထက်မှ တီကောင်သားရဲဘုရင်ထံသို့ ခုတ်ချလိုက်သည်။

ဖျောင်း...

သို့သော် ထိုသားရဲကြီးမှာ ၎င်း၏ ကိုယ်အင်္ဂါလက်တံတစ်ခုဖြင့် လင်းဖုန်းကို ရိုက်ထုတ်လိုက်ရာ လင်းဖုန်း၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ ကြိုးပြတ်သွားသော စွန်တစ်ခုအလား မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖရိုဖရဲ ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။ လက်ထဲမှ ဓားပင်လျှင် ဘေးသို့ လွင့်စင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လင်းဖုန်း၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိထားပြီး ဖြစ်သဖြင့် ယခုတွင် မတ်တတ်ရပ်ရန်ပင် အလွန် ခဲယဉ်းသွားခဲ့လေပြီ။

ဤမြင်ကွင်းမှာ ယွီရှန်းတို့၏ စိတ်ကို နာကျင်စေရုံသာမက အဝေးမှ သာလွန်လူသားများကိုလည်း အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်စေသည်။ ရွှေယွမ်ရှန်း၊ ဂေါင်ထျန်းချီ နှင့် လင်းဖုန်းတို့မှာ နဂါးတောင်အခြေစိုက်စခန်းတွင် မျိုးရိုးဗီဇကန့်သတ်ချက်ကို ချိုးဖျက်နိုင်ရန် မျှော်လင့်ချက် အရှိဆုံး ပါရမီရှင် သိုင်းသမားများ ဖြစ်ကြသည်။

သို့သော် ယခုမူ ထိုပါရမီရှင်များကို သားရဲများက သတ်ဖြတ်နေသည်ကို သူတို့ ဒီအတိုင်း ကြည့်နေရရုံမှအပ ဘာမှ မတတ်နိုင်ခဲ့ပေ။ ဤသည်မှာ မည်မျှ ဝမ်းနည်းစိတ်ပျက်စရာ ကောင်းလိုက်ပါသနည်း။

စစ်သေနာပတိချုပ် လုံကျိုးသည်လည်း တီကောင်နှင့်တူသော နတ်ဆိုးတစ်ကောင်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။ ထိုနတ်ဆိုးမှာ အလွန် အစွမ်းထက်ပုံမရသော်လည်း ခုခံနိုင်စွမ်းမှာ မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလှသည်။ ထို့ကြောင့် လုံကျိုးသည်လည်း တိုက်ပွဲတွင် ပိတ်မိနေပြီး လင်းဖုန်းတို့ကို ကူညီရန် မဖြစ်နိုင်ခဲ့ပေ။

"ရား... ဟင်းလင်းပြင်ဝိညာဉ်ဓားကိုးချက် "

လုံကျိုး၏ လက်သီးချက်များမှာ ဓားချက်များအလား ပြောင်းလဲသွားပြီး ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ချလိုက်သည်။ ရှေ့ရှိ နတ်ဆိုးမှာလည်း အော်ဟစ်ကာ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားသည်။ သို့သော် ထိုမျှသာ ဖြစ်သည်။ သူသည် ထိုနတ်ဆိုးကို လုံးဝယတိပြတ် သတ်ဖြတ်နိုင်ခြင်း မရှိဘဲ ဆက်လက် တိုက်ခိုက်နေရဆဲပင်။

ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း...

တီကောင်သားရဲဘုရင်မှာ လင်းဖုန်းထံသို့ တစ်လှမ်းချင်း ချဉ်းကပ်လာသောအခါ လူတိုင်း မျှော်လင့်ချက်မဲ့သွားကြသည်။

ရွှေယွမ်ရှန်းသည် သူ၏ အထူးစွမ်းအားကို ထပ်မံ အသုံးပြုရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ကြက်သွေးနီရောင် အလင်းတန်းမှာ ခဏမျှ လက်သွားပြီးနောက် ပြန်လည် မှိန်ဖျော့ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဂေါင်ထျန်းချီသည်လည်း အံကြိတ်ကာ ဟိန်းဟောက်နေပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများမှ သွေးများပင် စိမ့်ထွက်လာသောငြား မတ်တတ်ရပ်ရန် မစွမ်းနိုင်တော့ပေ။

ယွီရှန်းမှာမူ ရသမျှအချိန်ကို အမိအရ အသုံးပြုကာ ပြန်လည်ကုသခြင်းသိုင်းကျင့်စဥ်များကို အစွမ်းကုန် အားထုတ်လေ့ကျင့်နေသော်လည်း ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများကို ချက်ချင်း သက်သာစေရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

မည်သူမျှ လင်းဖုန်းကို မကယ်တင်နိုင်တော့ပေ။ တီကောင်သားရဲဘုရင်ကြီး ချဉ်းကပ်လာသည်ကို ကြည့်ရင်း လင်းဖုန်း ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ငါ တကယ်ပဲ မတတ်နိုင်တော့ဘူးလား။ နတ်ဆိုးဘုရင် တုန်ဖန်းရှန်က သားရဲဘုရင်ကို သတ်နိုင်ခဲ့တယ်။ သူက ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်တာလဲ"

"မလုံလောက်သေးဘူး... ငါ့ရဲ့ လက်ရှိခွန်အားက အဝေးကြီး လိုသေးတယ်"

"မလုံလောက်သေးဘူးဆိုရင် လုံလောက်တဲ့အထိ ငါ ထပ်ပြီး မြှင့်တင်ရမယ်"

"ပေါင်းစပ်မယ်... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သားရဲတွေရဲ့ မျိုးရိုးဗီဇကို ငါ ဆက်ပြီးပေါင်းစပ်ရမယ်"

"သားရဲဘုရင် ဖြစ်နေတော့ ဘာဖြစ်လဲ။ သူ့ရဲ့ မျိုးရိုးဗီဇကိုလည်း ငါ ပေါင်းစပ်ပစ်မယ်"

လင်းဖုန်း၏ အကြည့်များမှာ ရူးသွပ်သွားပုံရသည်။ ယခုလက်ရှိအချိန်တွင် သူ တွန့်ဆုတ်မနေတော့ပေ။ သူ၏ လက်နှစ်ဖက်တွင် တီကောင်သားရဲဘုရင်၏ သွေးများနှင့် မျိုးရိုးဗီဇများ ပေကျံနေပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ပေါင်းစပ်ရန်မှအပ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

ယခင်က လင်းဖုန်း မျိုးရိုးဗီဇများစွာ ထပ်မံ မပေါင်းစပ်ခဲ့ခြင်းမှာ သူသည် မျိုးရိုးဗီဇများစွာ ပေါင်းစပ်ထားပြီး ဖြစ်သဖြင့် သူ၏ ခွန်အားကို စနစ်တကျ ထိန်းချုပ်နိုင်ရန်အတွက် တစ်ဆင့်ချင်း သွားလိုခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုမူ သူသည် သေမင်းနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသဖြင့် ရှိသမျှ အတားအဆီးများကို ဖယ်ရှားကာ ရူးသွပ်စွာ ပေါင်းစပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"မျိုးရိုးဗီဇ ပေါင်းစပ်မှု စတင်သည်။ ပေါင်းစပ်ချိန် — ၁ မိနစ်"

မျိုးရိုးဗီဇ ပေါင်းစပ်ကိရိယာဆီမှ ရင်းနှီးပြီးသား စက်ရုပ်အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လင်းဖုန်းသည် ယခုအကြိမ်တွင် သားရဲဘုရင်၏ မျိုးရိုးဗီဇကို ပေါင်းစပ်နေခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ၎င်းမှာ မျိုးရိုးဗီဇ ပမာဏ မည်မျှအထိ နေရာယူမည်ကို မသိနိုင်ပေ။

ကံကောင်းထောက်မစွာ လင်းဖုန်း၏ လက်ရှိ မျိုးရိုးဗီဇ ပမာဏမှာ ၄၈ ရာခိုင်နှုန်းသာ ရှိသေးသဖြင့် ကျန်ရှိသော ၅၂ ရာခိုင်နှုန်းမှာ သားရဲဘုရင်၏ မျိုးရိုးဗီဇကို လက်ခံရန် လုံလောက်ပေလိမ့်မည်။

"တစ်မိနစ်... တစ်မိနစ်ပဲ တောင့်ခံပေးပါ"

လင်းဖုန်း ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ တီကောင်သားရဲဘုရင်မှာ သူ့ထံသို့ ရောက်ရှိလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။ ပုံမှန်အားဖြင့် တစ်မိနစ်ဆိုသည်မှာ အလွန်တိုတောင်းသော်လည်း ယခုတွင်မူ သူ့အတွက် အလွန်ပင် ရှည်လျားလွန်းနေသည်။

"ရွှေယွမ်ရှန်း၊ ဂေါင်ထျန်းချီ၊ ယွီရှန်း... ငါ့အတွက် တစ်မိနစ်လောက် အချိန်ဆွဲပေးကြပါ"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် လင်းဖုန်း မျက်လုံးမှိတ်လိုက်သည်။ မျိုးရိုးဗီဇ ပေါင်းစပ်မှုမှာ စတင်နေပြီ ဖြစ်သဖြင့် သူ အာရုံစူးစိုက်ရန် လိုအပ်သည်။

"တစ်မိနစ် ဟုတ်လား"

ရွှေယွမ်ရှန်း ခဏမျှ မှင်တက်သွားသည်။ တစ်မိနစ်က ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ။ လင်းဖုန်း အခြေအနေကို ပြောင်းလဲနိုင်ပါ့မလား။ သို့သော် ခုနက လင်းဖုန်းသည် သူတို့၏ အသက်ကို ကယ်တင်ရန် အရာရာကို ရင်းနှီးခဲ့သူ မဟုတ်ပါလား။

ဂေါင်ထျန်းချီသည်လည်း အံကြိတ်ကာ အမောတကောဖြင့် မနည်း ထရပ်လိုက်သည်။

"တစ်မိနစ်... မင်းအတွက် ငါတို့ သေချာပေါက် ရအောင် ယူပေးမယ်"

ဂေါင်ထျန်းချီ၏ မျက်လုံးများမှာ သွေးကဲ့သို့ ချင်းချင်းနီနေသည်။ သူတို့၏ အသက်ကို ရင်း၍ပင် ဤသားရဲဘုရင်ကို တားဆီးရပေမည်။ သူတို့သည် လင်းဖုန်းနှင့် သူစိမ်းများ ဖြစ်ကြပြီး ပြိုင်ဘက်များ ဖြစ်ခဲ့ကြသော်လည်း ယခုအခါ သေရေးရှင်ရေး အခြေအနေတွင် အတူတူ ရှိနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ သေအတူရှင်မကွာ သူငယ်ချင်းများအကြား ဖြစ်ပေါ်လာသော အခိုင်မာဆုံးသော သံယောဇဉ်ပင် ဖြစ်သည်။

"တစ်မိနစ်က ဘာခက်လို့လဲ... ဟားဟား... လောင်ကျွမ်းစမ်း"

မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော ရွှေယွမ်ရှန်းသည် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလိုက်ပုံရသည်။ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ကြက်သွေးနီရောင် မီးတောက်များ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းနေသည်။

ဤသည်မှာ တားမြစ်ထားသော နည်းစနစ်ပင် ဖြစ်သည်။ သူ၏ အသက်အနှစ်သာရ စွမ်းအားများကို လောင်ကျွမ်းစေခြင်းဖြင့် ခွန်အားကို အကန့်အသတ်ထိမြှင့်တင်ခြင်းဖြစ်ရာ သူသည် နောင်တစ်ချိန်တွင် မျိုးရိုးဗီဇကန့်သတ်ချက်ကို ချိုးဖျက်နိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ ဤသည်မှာ သေဆုံးခြင်းထက်ပင် ပို၍ ကြောက်စရာကောင်းသော မိမိကိုယ်ကိုယ် ဖျက်ဆီးမှုပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုမူ ရွှေယွမ်ရှန်းသည် သူ၏ အသက်အနှစ်သာရကို လောင်ကျွမ်းစေလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ဝှစ်...

ရွှေယွမ်ရှန်းသည် သူ၏ တောင်ပံများကို ခတ်လိုက်သည်။ သူ၏ အတွင်းဒဏ်ရာများမှာ ခဏချင်းအတွင်း သက်သာသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး တီကောင်သားရဲဘုရင်ထံသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

တစ်စက္ကန့်... နှစ်စက္ကန့်... သုံးစက္ကန့်...

ရွှေယွမ်ရှန်းသည် သားရဲဘုရင်နှင့် ထိပ်တိုက် မရင်ဆိုင်ဘဲ အလွန် လျင်မြန်သော လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် အချိန်ဆွဲနေခဲ့သည်။

လေးစက္ကန့်... ငါးစက္ကန့်... ဆယ်စက္ကန့်...

ဆယ်စက္ကန့် ကုန်ဆုံးသွားသည်။ သားရဲဘုရင်မှာ ရွှေယွမ်ရှန်း၏ နှောင့်ယှက်မှုကြောင့် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းမျှ မတိုးနိုင်သဖြင့် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားသည်။ ၎င်း၏ ကိုယ်ပေါ်မှ လက်တံအင်္ဂါများမှာ ပိုက်ကွန်တစ်ခုအလား ရွှေယွမ်ရှန်းထံသို့ အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ ဝိုင်းရံ တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။

ဘုန်း...

နောက်ဆုံးတွင် ရွှေယွမ်ရှန်းမှာ ထိုပိုက်ကွန်ကြားမှ မလွတ်မြောက်နိုင်တော့ဘဲ အပြင်းအထန် ရိုက်နှက်ခံလိုက်ရသည်။ ထို့နောက် သားရဲဘုရင်သည် ရွှေယွမ်ရှန်း၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို ရစ်ပတ်ကာ ၎င်း၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းလိုက်တော့သည်။

ဂျွတ်...

သားရဲဘုရင်ကြီး၏ ကြောက်စရာကောင်းသော ပါးစပ်ကြီး ပွင့်လာပြီး ရွှေယွမ်ရှန်းကို အရှင်လတ်လတ် ဝါးမြိုလိုက်တော့သည်။

"ရွှေယွမ်ရှန်း..."

"တောင်ပံနီ..."

ဂေါင်ထျန်းချီနှင့် ယွီရှန်းတို့၏ မျက်လုံးများမှာ ပေါက်ထွက်တော့မည့်အတိုင်း ပြူးကျာ်သွားကာ မျက်လုံးမှ သွေးများပင် ထွက်ကျလာတော့မည့်အလား ရဲရဲနီသွားသည်။ နဂါးတောင်အခြေစိုက်စခန်း၏ အကျိုးပြုမှတ်စာရင်းတွင် ပထမနေရာ၌ ရှိနေသူ အနန္တလမ်းစဉ်အကယ်ဒမီ၏ ပါရမီရှင် ကျောင်းသား သာလွန်လူသား ဖြစ်လာရန် အခွင့်အရေး အရှိဆုံးသူ ဖြစ်သော ရွှေယွမ်ရှန်းမှာ သားရဲ၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

ရွှေယွမ်ရှန်း... သူ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ။