နိုးထခြင်း
Vol. 4 Ch. 57
လင်းဖုန်း မျက်မှောင်ကြုတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ လုံကျိုးက နှစ်သိမ့်အားပေးလိုက်သည်။
“မင်း အရမ်းကြီးလည်း စိုးရိမ်မနေပါနဲ့။ မင်းရဲ့ အခြေအနေက အတော်လေး ထူးခြားနေပေမဲ့ လောလောဆယ်တော့ ပိုဆိုးမလာသေးပါဘူး။ ဒါက လက္ခဏာကောင်းပဲ။ မင်း အသွင်မပြောင်းသေးတာက မင်းရဲ့ အားအင်တွေကို အလွန်အကျွံ သုံးစွဲခဲ့လို့လည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲလေ”
သူ့အခြေအနေက လုံကျိုးပြောသလောက် မရိုးရှင်းမှန်း လင်းဖုန်း သိနေသော်လည်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ဤကိစ္စကို သူကိုယ်တိုင်သာ အသိဆုံးဖြစ်သည်။ သူ အသွင်မပြောင်းနိုင်သေးခြင်းမှာ သားရဲဘုရင်၏ မျိုးရိုးဗီဇကို ပေါင်းစပ်လိုက်ခြင်းနှင့် သက်ဆိုင်နိုင်သည်ဟု သူ သံသယဝင်နေမိသည်။ သို့သော် လုံကျိုးကိုတော့ ထိုအကြောင်း အတိအလင်း မပြောပြနိုင်ချေ။
“ဒီတစ်ခါ ငါလာတာက မင်းရဲ့ အခြေအနေကို ကြည့်ဖို့တင် မဟုတ်ဘူး၊ မင်းရရှိမယ့် ဆုလာဘ်တွေကို ပေးဖို့လည်း ပါတယ်။ ကဲ... မင်းစစ်ကြည့်လိုက်ဦး၊ မင်းရဲ့ အကောင့်ထဲကို အမှတ် ၁၀၀,၀၀၀ လွှဲပေးပြီးပြီ”
“အမှတ် တစ်သိန်း ဟုတ်လား...”
လင်းဖုန်း အလျင်အမြန် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အမှတ်များမှာ ၁၂၀,၀၀၀ ကျော် ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ ဆုလာဘ် အမှတ်တစ်သိန်းအပြင် သူ၏ မူလအမှတ်များနှင့် အမှတ်နှစ်ဆကာလအတွင်း သူ သတ်ဖြတ်ခဲ့သော သားရဲများထံမှ ရရှိသည့် အမှတ်များ အားလုံးပေါင်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။
“ရွှေယွမ်ရှန်း၊ ဂေါင်ထျန်းချီနဲ့ ယွီရှန်းတို့ သူတို့ရဲ့ အသက်တွေကို စတေးခဲ့ကြလို့သာ ငါ ဒီပထမဆုကို ရခဲ့တာပဲ”
ရွှေယွမ်ရှန်း၊ ဂေါင်ထျန်းချီနှင့် ယွီရှန်းတို့သုံးဦးကို သတိရမိသောအခါ လင်းဖုန်း၏ စိတ်ထဲတွင် လေးလံသွားရသည်။ အကယ်၍ သူတို့သာ မသေဆုံးခဲ့ပါက သူသည် ပထမဆုကို အမှန်တကယ် ရရှိနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။
“ယွီရှန်းကတော့ မသေသေးပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူ့အခြေအနေက သိပ်မကောင်းဘူး။ အခု အခြေစိုက်စခန်းက ဆေးရုံမှာ ဆေးကုသမှု ခံယူနေတုန်းပဲ။ သူ့အတွက် ရသင့်တဲ့ ဆုလာဘ်ကိုလည်း ငါတို့ ပေးပို့ပြီးပါပြီ”
“ယွီရှန်း မသေသေးဘူး ဟုတ်လား”
လင်းဖုန်း အလွန်ပင် ဝမ်းသာသွားရသည်။ ဤသည်မှာ ကံဆိုးခြင်းထဲမှ ကံကောင်းခြင်းတစ်ခုပင် ဖြစ်ပေသည်။
“ကဲ... မင်း အရင် နားလိုက်ဦး။ ငါ တခြား အခြေစိုက်စခန်းတွေဆီကို အကူအညီ တောင်းထားပြီးပြီ။ အခုက သားရဲတွေ ခဏတဖြုတ် ဆုတ်ခွာသွားရုံပဲ ရှိသေးတာ။ သူတို့ နောက်တစ်ခါ ပြန်မလာဘူးလို့ ဘယ်သူမှ အာမမခံနိုင်ဘူး။ ငါ ပြန်ပြီးတော့ စနစ်တကျ ပြင်ဆင်မှုတွေ လုပ်ရဦးမယ်”
လုံကျိုး ထွက်သွားပြီးနောက် လင်းဖုန်းတစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ အားနည်းနေသေးသော်လည်း တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာနေပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် လင်းဖုန်းသည် ဆရာဝန်ကို ခေါ်ယူကာ သူ၏ အခြေအနေကို အသေးစိတ် မေးမြန်းလိုက်သည်။
“ဆရာဝန်... ကျွန်တော့် ခန္ဓာကိုယ်က ဘာဖြစ်နေတာလဲ”
ဆရာဝန်၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် လေးနက်သွားပြီး တိုးညှင်းသော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။ “လင်းဖုန်း... မင်းမှာ အရင်ကတည်းက ရောဂါအခံ တစ်ခုခု ရှိနေခဲ့တာလား”
လင်းဖုန်း၏ ရင်ထဲ ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ သူ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး “ကျွန်တော့်မှာ အရမ်း ရှားပါးတဲ့ ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါ ချို့ယွင်းမှုရောဂါ ရှိပါတယ်။ အဲဒါ ပိုဆိုးလာလို့လား”
“ဟုတ်တယ်... ပိုဆိုးလာတယ်။ မင်းရဲ့ ဆဲလ်တွေက အခု အလွန်အမင်း တက်ကြွနေပြီးတော့ မင်းရဲ့ ဇီဝရုပ်ဖြစ်ပျက်မှုကလည်း အရမ်းကို မြန်ဆန်နေတယ်။ ဒါက တကယ့်ကို ပုံမှန်မဟုတ်ဘူး။ ဒီအတိုင်းသာ ဆက်သွားရင် မင်းမှာ အသက်ရှင်ဖို့ တစ်နှစ်ပဲ ကျန်တော့မယ်”
“တစ်နှစ်လား...”
လင်းဖုန်း ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်မိသည်။ မူလက နှစ်နှစ် ကျန်သေးသော်လည်း ယခုမူ တစ်နှစ်သာ ကျန်တော့သည်။ ဤသည်မှာ သားရဲဘုရင်၏ မျိုးရိုးဗီဇကို အဆင်အခြင်မဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်သလို ဝဲကယက်စွမ်းအားများကို ရူးသွပ်စွာ အသုံးပြုခဲ့သည့် တန်ပြန်သက်ရောက်မှုကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။
အကြောင်းရင်းက ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အရေးမကြီးတော့ပေ။ သူ့မှာ တစ်နှစ်သာ ကျန်တော့သည်။
ဆရာဝန်က လင်းဖုန်းကို ကြည့်ကာ တစ်ခုခု ပြောချင်ဟန်ရှိသော်လည်း တွန့်ဆုတ်နေပုံရသည်။ သို့သော် ဆရာဝန်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူက ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။
“ငါတို့ မင်းကို သေချာစစ်ဆေးကြည့်တော့ မင်းရဲ့ ဆဲလ်တွေက အရမ်းကို တက်ကြွနေတာ တွေ့ရတယ်။ ပြီးတော့ ဒဏ်ရာတွေကို လျင်မြန်စွာ ကုသပေးနိုင်တဲ့ အံ့မခန်း စွမ်းအားတစ်ခု ရှိနေတယ်။ ဒါကြောင့် ငါတို့ မင်းကို ဘာဆေးကုသမှုမှ မပေးခဲ့ဘူး။ မင်းဘာသာမင်း ပြန်ကောင်းလာဖို့ပဲ လွှတ်ထားပေးခဲ့တာ”
“ဒါဆို အခု ဘာလို့ ကျွန်တော် အားနည်းနေသေးတာလဲ”
“အဲ့ဒါက မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က အားအင်ကုန်ခမ်းနေပြီး အကန့်အသတ်ထိ ရောက်သွားလို့ပဲ။ ပြန်ကောင်းလာဖို့ အချိန်တစ်ခုတော့ လိုဦးမယ်။ ငါတို့ မင်းကို ပြန်လည် အားပြည့်စေမယ့် အာဟာရဖျော်ရည်တွေ ပေးလိုက်မယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ ရောဂါအခံအတွက်တော့ လောလောဆယ် ကုသစရာ ဆေးမရှိသေးဘူး”
“ကျွန်တော် သိပါတယ်။ မျိုးရိုးဗီဇကန့်သတ်ချက်ကို ချိုးဖျက်ပြီး မျိုးရိုးဗီဇကို ပြန်လည် ပြုပြင်တည်ဆောက်နိုင်မှသာ ကျွန်တော့်ရဲ့ ရောဂါက ပျောက်ကင်းမှာ”
“မင်း အဲဒါကို သိနေတာပဲ။ ဒါဆိုရင်တော့ ကောင်းတာပေါ့။ မင်းက နဂါးတောင်ရဲ့ သူရဲကောင်းပဲ။ သားရဲဘုရင်ကိုတောင် သတ်နိုင်ခဲ့တာဆိုမှတော့ မင်း သေချာပေါက် မျိုးရိုးဗီဇကန့်သတ်ချက်ကို ချိုးဖျက်နိုင်မှာပါ”
ဆရာဝန်က အားပေးစကား အချို့ပြောကာ ထွက်သွားသည်။
မကြာမီ သူနာပြုမလေး ရောက်လာပြီး လင်းဖုန်းကို အာဟာရဖျော်ရည်များ ပေးသည်။ ထိုဖျော်ရည်များကို သွင်းပြီးနောက် လင်းဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် အားပြည့်လာသည်ကို သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားလိုက်ရသည်။
လင်းဖုန်းသည် ဆေးရုံသို့ အမှတ်များ ပေးချေကာ အာဟာရဖျော်ရည် အချို့ကို ထပ်မံ ဝယ်ယူလိုက်သည်။ ၎င်းတို့ကို အသုံးပြုပြီးနောက် သူ ပြန်လည် အိပ်ပျော်သွားသည်။
နောက်တစ်နေ့ လင်းဖုန်း နိုးလာသောအခါ တစ်ကိုယ်လုံး လန်းဆန်းနေပြီဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဆရာဝန်က သူ့ကို ဆေးရုံတွင် ထပ်မံ စောင့်ကြည့်ရန် အတင်းအကျပ် မပြောဆိုပါက သူ ဆေးရုံမှ ဆင်းရန် စီစဉ်ပြီးသား ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ထို့ကြောင့် လင်းဖုန်းသည် မျိုးရိုးဗီဇ ပေါင်းစပ်ကိရိယာကို ထုတ်ယူကာ သူ၏ အခြေခံစွမ်းရည်အချက်အလက်များကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။
ကြံ့ခိုင်မှု : ၆၀.၁၆
ခွန်အား : ၅၂.၈၃
သွက်လက်မှု : ၂၀.၂၇
သိုင်းပညာ: အခြေခံ လက်သီးသိုင်း (ကျွမ်းကျင်အဆင့်၊ ဆက်လက်လေ့ကျင့်ပါက အဆင့်မြင့်ကျွမ်းကျင်အဆင့်သို့ အဆင့်တက်နိုင်သည်)၊ နွားရိုင်း၏ အရှိန်အဝါ (ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်၊ နွားရိုင်း၏ အစစ်အမှနိစိတ်အသိကို နားလည်ပြီး)၊ ကိုးဆင့်ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ် (ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်၊ ဝဲကယက်စွမ်းအားကို ဆင့်ခေါ်နိုင်သည်)၊ လျှပ်စီးဓားမော့သိုင်း (ကျွမ်းကျင်အဆင့်)။
မျိုးရိုးဗီဇ ပေါင်းစပ်မှု: နွားရိုင်းမျိုးရိုးဗီဇ၊ ယူနီကွန်းမျိုးရိုးဗီဇ၊ နှာမောင်းရှည်သားရဲမျိုးရိုးဗီဇ၊ အမည်မသိ သားရဲဘုရင်မျိုးရိုးဗီဇ။
မျိုးရိုးဗီဇ ပမာဏ : ၉၈%
ထိုရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အရည်အချင်းများကို မြင်သောအခါ လင်းဖုန်းမှာ မျှော်လင့်ထားပြီး ဖြစ်သော်လည်း အံ့အားသင့်နေမိဆဲပင်။ သူ၏ ကြံ့ခိုင်မှုနှင့် ခွန်အားမှာ နှစ်ဆနီးပါး တိုးတက်လာခဲ့ပြီး လျင်မြန်မှုမှာလည်း အတော်လေး တိုးလာခဲ့သည်။
ထိုတီကောင်သားရဲဘုရင်မှာ သားရဲဘုရင်ပီပီ ၎င်း၏ မျိုးရိုးဗီဇမှာ အလွန်ပင် အစွမ်းထက်လှသည်။ ယခင် သူပေါင်းစပ်ခဲ့သော သားရဲသုံးကောင်၏ မျိုးရိုးဗီဇများထက်ပင် ပို၍ အစွမ်းထက်လှပေသည်။
သို့သော် လင်းဖုန်းသည် ထိုသားရဲ၏ အမည်နာမကို မသိသဖြင့် မျိုးရိုးဗီဇပေါင်းစပ်ကိရိယာတွင် "အမည်မသိ သားရဲဘုရင်" ဟုသာ ပြသနေသည်။ သို့သော် ဤသားရဲဘုရင်၏ မျိုးရိုးဗီဇမှာ နေရာအတော်လေး ယူထားသည်။
လက်ရှိတွင် လင်းဖုန်း၏ မျိုးရိုးဗီဇ ပမာဏမှာ ၉၈ ရာခိုင်နှုန်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ လင်းဖုန်းသည် ပရော်ဖက်ရှင်နယ် သိုင်းသမား အဆင့်တွင် နောက်ထပ် မည်သည့် မျိုးရိုးဗီဇကိုမျှ ထပ်မံ မပေါင်းစပ်နိုင်တော့ချေ။
တစ်နည်းအားဖြင့် လင်းဖုန်းသည် မျိုးရိုးဗီဇကန့်သတ်ချက်ကို မချိုးဖျက်နိုင်သရွေ့ သူ၏ ခွန်အားကို မျိုးရိုးဗီဇ ပေါင်းစပ်မှုဖြင့် ထပ်မံ မတိုးမြှင့်နိုင်တော့ပေ။ မျိုးရိုးဗီဇကန့်သတ်ချက်ကို ချိုးဖျက်ပြီးမှသာ သူ၏ မျိုးရိုးဗီဇမှာ ပိုမိုခိုင်မာလာကာ နေရာထပ်မံ ရရှိလာပေလိမ့်မည်။
သို့သော် မျိုးရိုးဗီဇကန့်သတ်ချက်ကို ချိုးဖျက်ရန်မှာ အချိန်တိုအတွင်း လုပ်ဆောင်နိုင်သည့် အရာမဟုတ်ပေ။
ခန္ဓာကိုယ် အပြည့်အဝ နိုးထလာသည်နှင့်အမျှ လင်းဖုန်း၏ ခွန်အားမှာ နှစ်ဆခန့် တိုးတက်လာသော်လည်း မည်မျှအထိ ရှိမည်ကို လက်တွေ့ စမ်းသပ်ကြည့်မှသာ သိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
ခွန်အားတိုးတက်လာမှုအပြင် လင်းဖုန်းသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ဒဏ်ရာများကို လျင်မြန်စွာ ကုသပေးနိုင်သည့် ထူးဆန်းသော စွမ်းအားတစ်ခု ရှိနေကြောင်းလည်း ခံစားနေရသည်။
ထိုသို့တွေးရင်း လင်းဖုန်းသည် လူနာခန်းအတွင်းရှိ သစ်သီးလှီးဓားကို ယူကာ သူ၏ လက်ပေါ်သို့ အားဖြင့် မွှန်းလိုက်သည်။
ရွှစ်...
လင်းဖုန်း၏ လက်မောင်းပေါ်တွင် အပေါ်ယံဒဏ်ရာလေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ လင်းဖုန်း၏ လက်ရှိ ကြံ့ခိုင်မှုအရ သူကိုယ်တိုင် အားစိုက်မလုပ်ပါက သာမန်သစ်သီးလှီးဓားဖြင့် သူ့ကို ဒဏ်ရာရအောင် မလုပ်နိုင်ပေ။
ထိုဒဏ်ရာ ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လင်းဖုန်း၏ မျက်စိရှေ့မှာတင် မျက်မြင်ထင်ရှားသော အရှိန်ဖြင့် ပြန်လည် သက်သာလာသည်။ တစ်စက္ကန့် သို့မဟုတ် နှစ်စက္ကန့်အတွင်းမှာပင် ဒဏ်ရာမှာ အမာရွတ်ပင် မကျန်ဘဲ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ လင်းဖုန်း၏ ရင်ထဲ တုန်လှုပ်သွားရသည်။ သူသည် ထိုတီကောင်သားရဲဘုရင်၏ ကြောက်စရာကောင်းသော ကုသမှုအရှိန်ကို သတိရသွားသည်။ ၎င်းမှာ ကိုယ်အင်္ဂါ ပြန်လည် ပေါက်ဖွားစေနိုင်သည့် အစွမ်းမျိုး ဖြစ်သည်။ မျိုးရိုးဗီဇကန့်သတ်ချက် ချိုးဖျက်ထားသူ အများစုတွင်ပင် မရှိသော စွမ်းရည်မျိုးပင်။
ထိုသားရဲ၏ မျိုးရိုးဗီဇကို ပေါင်းစပ်လိုက်ခြင်းဖြင့် လင်းဖုန်းသည် ဤကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းရည်ကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ မျိုးရိုးဗီဇပေါင်းစပ်မှုမှ သူရရှိသည့် အကြီးမားဆုံး အကျိုးကျေးဇူးပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
“ဒီသားရဲက တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ စွမ်းရည် ရှိတာပဲ။ ဒါက ဘယ်လို သားရဲမျိုးလဲ။ လူသားတွေက သားရဲလောကအကြောင်းကို အတော်လေး သိထားကြတာပဲ မဟုတ်လား။ ဘာလို့ ဒီလို သားရဲမျိုးကို အရင်က မတွေ့ဖူးခဲ့ကြတာလဲ”
လင်းဖုန်း မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ နက်နက်နဲနဲ စဉ်းစားနေမိသည်။
ဤတီကောင်သားရဲဘုရင်မှာ နောင်တစ်ချိန်တွင် ကြီးမားသော ပြဿနာတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်သည်ဟု သူ ဝေဝေဝါးဝါး ခံစားနေရသည်။