အခန်း (၃၅၇-၃၅၈)
Vol. 36 Ch. 357-358
အခန်း (၃၅၇) မုန့် ရောက်ရှိလာခြင်း၊ ဘေးဒုက္ခလား
သားရဲခန်းမအဖွဲ့သည် ကျိရှန်နောက်သို့ လိုက်ပါသွားကြပြီး ဧည့်ခန်းမဆောင်များသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။
သူတို့အား တောက်ပသော နေအင်ပါယာ၏ အကောင်းဆုံးနှင့် အခမ်းနားဆုံး အခန်းများကို ပေးထားခြင်းဖြစ်သည်။ အဆိုပါအခန်းများသည် ဤအင်ပါယာတွင် အကောင်းဆုံးဖြစ်သော်လည်း သားရဲခန်းမရှိ အခန်းများနှင့်ယှဉ်လျှင် ဘာမှမဟုတ်သော်ငြား သူတို့ ဂရုမစိုက်နိုင်ကြပေ။ အားလုံးမှာ အလွန်ပင် ပင်ပန်းနေကြပြီဖြစ်၍ ကိုယ်စီအခန်းထဲသို့ ဝင်ကာ အိပ်ပျော်သွားကြတော့သည်။
နောက်တစ်နေ့တွင် ဝိညာဉ်နက်ဂိုဏ်းမှ လူများ နိုးလာကြသော်လည်း မည်သူမျှ အခန်းပြင်သို့ မထွက်ကြပေ။ သူတို့အားလုံး တာဝန် စတင်မည့် အချိန်အထိ အခန်းထဲတွင်သာ ကျင့်ကြံနေရန် ဆုံးဖြတ်ထားကြသည်။
လူတိုင်း နိုးနေကြသော်လည်း လုံချန်းကတော့ အိပ်ပျော်နေတုန်းပင်။
ချူးမြောင်မှာ ရေချိုးပြီး အဝတ်အစားလဲလှယ်ပြီးသွားပြီဖြစ်သည်။ သူမ ကျင့်ကြံခြင်း မစတင်မီ တံခါးခေါက်သံ ကြားလိုက်ရသည်။
"ဒေါက် ဒေါက်"
သူမ တံခါးကို သွားဖွင့်လိုက်သောအခါ တံခါးဝတွင် ရပ်နေသော မုကျိန်းကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ခဏတာ မှင်သက်သွားသည်။ သူမနှင့် မုကျိန်းမှာ မည်သည့်အခါမှ ရင်းနှီးမှုမရှိခဲ့ပေ။ မုကျိန်းမှာ အလွန်မောက်မာပြီး မည်သူနှင့်မျှ စကားမပြောတတ်သူဖြစ်၍ ယခုကဲ့သို့ သူမတံခါးဝသို့ ရောက်လာခြင်းက အံ့သြစရာပင်။
"နင်လား၊ ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ" ချူးမြောင်က မေးမြန်းလိုက်သည်။
"ဘာမှထွေထွေထူးထူး မဟုတ်ပါဘူး။ ကျင့်ကြံခြင်းအကြောင်း စကားစမြည်း ပြောလို့ ရမလားလို့ပါ။ ငါ့ဆီမှာ ဝိညာဉ်အရက်လည်း ပါတယ်၊ အတူတူ သောက်လို့ရတာပေါ့" မုကျိန်းက ဆိုသည်။
ချူးမြောင်ကတော့ ဤကိစ္စကို အတော်ပင် သံသယဖြစ်မိသည်။
"တကယ်ကို အားနာပါတယ်၊ ငါက အေးအေးဆေးဆေးပဲ ကျင့်ကြံချင်လို့ပါ။ နောက်မှပဲပေါ့" ချူးမြောင်က ယဉ်ကျေးစွာ ငြင်းပယ်လိုက်သည်။
"ဪ... ကောင်းပြီလေ။ နင် စိတ်ပြောင်းသွားရင် ငါ့တံခါးကို လာခေါက်လိုက်ပါ။ ငါတို့နှစ်ယောက်ကြားမှာ စကားပြောဖြစ်တာ နည်းလွန်းတယ်လို့ ခံစားမိလို့ ခင်မင်ခွင့် တောင်းတာပါ" မုကျိန်းက ပြောလိုက်သည်။
"ငါ မှတ်ထားပါ့မယ်" ချူးမြောင်က ပြန်ပြောကာ တံခါးပိတ်လိုက်သည်။
'ဒီကောင်မ၊ တစ်နေ့ကျရင် နင့်ရဲ့ အပျိုစင် စွမ်းအားကို ငါ့အတွက် သေချာပေါက် သိမ်းပိုက်မယ်' မုကျိန်းက စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲရင်း ပြန်လှည့်လာခဲ့သည်။
သူသည် ဆူကျန်း၏ အခန်းဘက်သို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ ဆူကျန်းက တံခါးဖွင့်လိုက်သည်နှင့် သူမမျက်နှာတွင် အပြုံးများ ပေါ်လာသည်။
"အစ်ကိုမု..." သူမက ချစ်ခင်မြတ်နိုးစွာ ခေါ်လိုက်သည်။ မုကျိန်းသည် သူမအခန်းထဲသို့ ဝင်ကာ တံခါးပိတ်လိုက်ပြီးနောက် သူမကို ပွေ့ဖက်ကာ စတင်နမ်းရှုပ်တော့သည်။
လုံချန်းသည် နောက်ဆုံးတွင် နိုးလာခဲ့သည်။ သူသည် အကြောဆန့်လိုက်ပြီး ကုတင်ပေါ်မှ ဆင်းလိုက်သည်။
"တခြားသူတွေ ဘာလုပ်နေလဲ ကြည့်ရအောင်" သူက ရေရွတ်ရင်း သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို အသုံးပြုကာ အနီးနားရှိ အခန်းများကို အကဲခတ်လိုက်သည်။
ချူးမြောင်နှင့် တခြားသူများမှာ ကျင့်ကြံနေကြဆဲဖြစ်ပြီး မီယောင်မှာ ရေချိုးနေသည်။ လုံချန်း၏ အာရုံကို အဆွဲဆောင်နိုင်ဆုံးမှာ ဆူကျန်း၏ အခန်းပင်ဖြစ်သည်။ မုကျိန်းနှင့် ဆူကျန်းတို့ တိရစ္ဆာန်များကဲ့သို့ ရမ္မက်ပြင်းပြစွာ နမ်းရှုပ်နေကြသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။
"ဟင်း... ငါထင်တဲ့အတိုင်းပဲ။ သူမက တကယ်ပဲ သူ့ရဲ့ရည်းစားဖြစ်နေတာကိုး။ အခုမှပဲ ငါ့အပေါ် ဘာလို့ အငြိုးအတေးတွေ ရှိနေလဲဆိုတာ နားလည်တော့တယ်" လုံချန်းက ခါးသက်သက် အပြုံးဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။
သူသည် ဝိညာဉ်အာရုံကို ဆက်လက်ဖြန့်ကျက်လိုက်ရာ တည်းခိုခန်းအတွင်း ဖြစ်ပျက်နေသမျှကို မြင်နိုင်စွမ်းရှိလာသည်။ ထိုအချိန်တွင် သူ့ကို အံ့အားသင့်စေသော အရာတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဂိုဏ်းတစ်ဂိုဏ်းမှ လူအချို့ တည်းခိုခန်းထဲသို့ ဝင်လာကြခြင်းဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ တံဆိပ်ကို လုံချန်း မှတ်မိသည်။
သူတို့သည် အစွမ်းထက်ဓားဂိုဏ်းမှ လူများဖြစ်သည်။ ထိုဂိုဏ်းသည် ဝိညာဉ်နက်ဂိုဏ်းနှင့် သားရဲခန်းမတို့ကဲ့သို့ပင် အစွမ်းထက်သည်ဟု ကျော်ကြားသည်။ ထူးခြားသည်မှာ သူတို့အဖွဲ့တွင်လည်း အကြီးအကဲ အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် တပည့် ၁၀ ဦး၊ စုစုပေါင်း ၁၁ ဦး ပါဝင်နေခြင်းပင်။
"သူတို့လည်း နတ်ဘုံကောင်းကင်ဂိုဏ်းရဲ့ အမွေအနှစ်ကို လာရှာတာ ဖြစ်ရမယ်" လုံချန်း တွေးကာ ဝိညာဉ်အာရုံကို ရပ်လိုက်သည်။ ဆက်သုံးနေပါက မီယောင် သို့မဟုတ် ထိုဓားဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲ သတိထားမိသွားနိုင်သည်။
လုံချန်း ရေချိုးပြီးနောက် အတွေးတစ်ခု ဝင်လာသည်။ "တောက်ပသော နေအင်ပါယာက အနီးနားမှာပဲ။ ငါ အခုချက်ချင်း သွားသင့်လား။ ကြားရသလောက်တော့ နတ်ဘုံကောင်းကင်ဂိုဏ်းက နောက်တစ်ပတ်နေမှ ပေါ်လာမှာ။ ငါ အခုသွားရင် အချိန်မီ ပြန်လာနိုင်မှာလား"
"ကောင်းပြီ... ငါ သွားမယ်။ တွေးနေရုံနဲ့ အချိန်မဖြုန်းနိုင်ဘူး။ ငါ အသက် ရှင်နေသေးတယ်ဆိုတာ သူတို့ကို သွားပြောရမယ်။ လန်ကျင်းကို သတ်ပြီးရင် သူတို့ကို လာခေါ်မယ်" လုံချန်း ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
သူ အခန်းပြင်သို့ ထွက်လာပြီး အောက်ထပ်သို့ ဆင်းလာသောအခါ အစွမ်းထက်ဓားဂိုဏ်းအဖွဲ့ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူသည် ဂိုဏ်းတံဆိပ် သို့မဟုတ် ဂိုဏ်းဝတ်စုံ ဝတ်မထားသဖြင့် သူတို့က သူ့ကို သတိမထားမိကြပေ။
"မင်ယုနဲ့ ကျီချင်းက ငါ့အတွက် အရေးကြီးဆုံးပဲ။ မုန့်ရဲ့ ကိစ္စကိုတော့ ပြန်လာမှ ရှင်းလို့ရတယ်" လုံချန်း ရေရွတ်ရင်း သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ နေဝါးမျိုလင်းယုန်ကို ထုတ်ကာ စီးနင်းထွက်ခွာသွားတော့သည်။
လုံချန်း မြို့ပြင်သို့ ထွက်ခွာသွားပြီး မကြာမီမှာပင် မိန်းကလေးတစ်ဦး တည်းခိုခန်းထဲသို့ လမ်းလျှောက်ဝင်လာသည်။ ထိုမိန်းကလေးမှာ လုံချန်းနှင့် မင်ယုတို့ကို သတ်ရန် ကြံစည်ခဲ့သော မုန့်ပင် ဖြစ်သည်။ သူမသည် လုံချန်း အသက်ရှင်နေသေးသည်ကို မသိသေးပေ။
အကယ်၍ သူမသာ ၅ မိနစ်ခန့် စောရောက်ခဲ့လျှင် လုံချန်းနှင့် ဆုံတွေ့နိုင်မည် ဖြစ်သော်လည်း ထိုဆုံတွေ့မှုသည် မည်သို့ဖြစ်လာမည်ကို မည်သူမျှ မခန့်မှန်းနိုင်ပေ။ သူမ သေဆုံးသွားနိုင်သလို အစွမ်းထက်ဓားဂိုဏ်းက ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ပါက ဂိုဏ်းနှစ်ဂိုဏ်းကြား တိုက်ပွဲကြီးပင် ဖြစ်သွားနိုင်သည်။ သို့သော် မုန့် ၅ မိနစ် နောက်ကျခြင်းက ဤအခြေအနေအားလုံးကို တားဆီးပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားသည်။
မုန့်သည် အစွမ်းထက်ဓားဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲထံ လျှောက်သွားလိုက်သည်။
"ခွင့်ပြုပါ ဆရာ။ ဆရာတို့က အစွမ်းထက်ဓားဂိုဏ်းကလားဟင်" မုန်းက မေးလိုက်သည်။
"ဟုတ်တယ် ကလေးမ... နင် ဘာအကူအညီ လိုလို့လဲ" အကြီးအကဲက ပြန်ဖြေသည်။
"လေးစားအပ်တဲ့ အကြီးအကဲရှင့်... ကျွန်မက မြောက်ပိုင်း လအင်ပါယာရဲ့ ပထမမင်းသမီးပါ။ အစွမ်းထက်ဓားဂိုဏ်းက အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ ရောက်နေတယ်လို့ ကြားရလို့ပါ။ ဆရာတို့က ကျွန်မတို့ နန်းတော်မှာ မနေဘဲ ဒီလို တည်းခိုခန်း အသေးလေးမှာ နေဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာကို သိရတော့ ကျွန်မ တော်တော် စိတ်မကောင်းဖြစ်မိပါတယ်။ ကျွန်မတို့ နန်းတော်ကို လာရောက်ပြီး ဂုဏ်ပြုပေးလို့ ရမလားဟင်" သူမက အသနားခံသော မျက်နှာလေးဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"ဒါကတော့..." အကြီးအကဲက အဖြေရခက်နေသည်။
"ကျေးဇူးပြုပြီး မငြင်းပါနဲ့ ဆရာ။ ခမည်းတော်လည်း ဆရာတို့ လာတာကို သိရင် အရမ်းပျော်မှာပါ။ နန်းတော်မှာ အခန်းတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်။ အဲဒီမှာ စိတ်အေးလက်အေး နေနိုင်ပါတယ်နော်"
"ခစ်ခစ်ခစ်... နင်က တကယ် သဘောကောင်းတာပဲ။ ဖြူစင်တဲ့ စိတ်ထားရှိပုံရတယ်။ နင့်လိုလူတွေ ရှိနေသရွေ့ မြောက်ပိုင်း လအင်ပါယာက ဘယ်တော့မှ ပြိုလဲမှာ မဟုတ်ပါဘူး" အကြီးအကဲက ပြုံးလျက် ဆိုသည်။
"ဒါဆို ဆရာတို့ လိုက်ခဲ့မယ်လို့ ဆိုလိုတာလားဟင်"
"ခစ်ခစ်... ဟုတ်တာပေါ့။ ဒီလောက် သဘောကောင်းတဲ့ ကလေးမလေးရဲ့ တောင်းဆိုချက်ကို ဘယ်လို ငြင်းနိုင်မှာလဲ။ ကဲ... လမ်းပြပါဦး" အကြီးအကဲက ဆိုလေတော့သည်။
အခန်း (၃၅၈) လုံချန်း ပြန်လာပြီ
"အားလုံးပဲ... ငါတို့ လာမယ့် ရက်ပိုင်းအတောအတွင်း မြောက်ပိုင်း လအင်ပါယာရဲ့ တော်ဝင်နန်းတော်မှာ တည်းခိုသွားကြမယ်။ ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေး နေထိုင်ကြဖို့ မှာချင်တယ်" အကြီးအကဲက တပည့်များကို ပြောလိုက်သည်။
"ဟုတ်ကဲ့ပါ အကြီးအကဲ" တပည့်များက တစ်ပြိုင်နက် ပြန်ဖြေကြသည်။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာ။ လူကြီးမင်းတို့အတွက် ရထားလုံးတွေ အပြင်မှာ အသင့်စောင့်နေပါတယ်" မုန့်က ဆိုသည်။
အကြီးအကဲသည် ကျေနပ်အားရသော အပြုံးဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ သူတို့သည် တည်းခိုခန်းမှ ထွက်လာကြရာ အပြင်၌ တော်ဝင်ရထားလုံး ၄ စီး အသင့်ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ မုန့်သည် ပထမဆုံးရထားလုံး၏ တံခါးကို အကြီးအကဲအတွက် ကိုယ်တိုင်ဖွင့်ပေးပြီးနောက် သူမပါ လိုက်ပါစီးနင်းသွားသည်။ အစွမ်းထက်ဓားဂိုဏ်းမှ အခြားတပည့်များကလည်း ကျန်ရထားလုံးများတွင် စီးနင်းကာ တော်ဝင်နန်းတော်သို့ ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။
လုံချန်းမှာမူ နေဝါးမျိုလင်းယုန်ပေါ်တွင် ထိုင်စီးရင်း သူအသည်းအသန် လိုက်လံရှာဖွေနေသော ရန်သူနှင့် လွဲချော်သွားခဲ့သည်ကို လုံးဝမသိရှိသေးပေ။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တောက်ပသော နေအင်ပါယာ၌ သားရဲခန်းမမှ လူများအားလုံး နိုးလာကြပြီး အဆင်သင့် ပြင်ဆင်ထားကြသည်။ ယခုမှာ ညအချိန်ဖြစ်ပြီး ဂုဏ်ပြုညစာစားပွဲ ကျင်းပမည့်အချိန်လည်း ဖြစ်သည်။ ဧကရာဇ် ကျိမူသည် အကြီးအကဲနှင့် သားရဲခန်းမအဖွဲ့ကို ထမင်းစားခန်းမသို့ ခေါ်ဆောင်ရန် ကိုယ်တိုင်လာရောက်ခဲ့ပြီး သူ၏ သားကြီးဖြစ်သူ ကျိရှန်လည်း အတူပါလာသည်။
ထမင်းစားပွဲတွင် အကြီးအကဲကုက အဓိကနေရာတွင် ထိုင်ပြီး ဧကရာဇ် ကျိမူက သူ၏ ဘေးတိုက်တွင် ထိုင်သည်။ အကြီးအကဲ၏ ဘယ်ဘက်တွင် သားရဲခန်းမမှ တပည့်များ ထိုင်ကြပြီး ညာဘက်တွင် ဧကရာဇ်နှင့် ကျိရှန်တို့ ထိုင်ကြသည်။ ကျိရှန်၏ ဘေးတွင် ကျိရှန်း၊ မင်ယုနှင့် ကျီချင်းတို့ ရှိနေကြသည်။
သားရဲခန်းမအဖွဲ့မှ လူငယ်များမှာ သာမန်အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း ဆွဲဆောင်မှုရှိနေသည့် မင်ယုနှင့် ကျီချင်းတို့ကို မကြာခဏ ခိုးကြည့်နေကြသည်။
ဧကရာဇ်က မိတ်ဆက်ခြင်းကို စတင်လိုက်သည်။ "သားရဲခန်းမက ဆရာတို့ သိပြီးသားဖြစ်တဲ့ ကျွန်တော့်သားကြီး ကျိရှန်အပြင်၊ ဒါကတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဒုတိယသား ကျိရှန်းပါ၊ သူ့ဘေးကတော့ သူ့သူငယ်ချင်းတွေဖြစ်တဲ့ မင်ယုနဲ့ ကျီချင်းတို့ ဖြစ်ပါတယ်"
ထို့နောက် အကြီးအကဲ ကုကလည်း သူ၏အဖွဲ့ကို ပြန်လည်မိတ်ဆက်ပေးသည်။ "သားရဲခန်းမရဲ့ နံပါတ် ၁ အဆင့်ရှိ အကြီးအကဲပါ။ ဒါကတော့ ငါတို့ သားရဲခန်းမရဲ့ ထိပ်တန်းတပည့်ဖြစ်သလို ခန်းမသခင်ရဲ့ တိုက်ရိုက်တပည့်လည်း ဖြစ်တဲ့ ကျိချွမ်းပါ၊ သူက ဒီအဖွဲ့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ပေါ့။ ဒါကတော့ ဒုတိယခေါင်းဆောင် ဝူတန်ပါ..." ထိုသို့ ဆိုကာ ကျန်တပည့်များဖြစ်သည့် မင်ရွှီ၊ မီကာလီ၊ စီမာပင်၊ ကုနီလီ၊ မီနာမီ၊ ယောင်လီ နှင့် မောင်နှမနှစ်ဦးဖြစ်သော မူဖန် နှင့် မူရှင်း တို့ကို မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။
"မိန်းကလေး မင်ယု... မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံဆင့်က တော်တော်မြင့်တာပဲ။ ဒီလောက် ငယ်ငယ်လေးနဲ့ မြေကမ္ဘာ အဆင့် ၆ ကို ရောက်နေပြီဆိုတော့ ဘယ်ဂိုဏ်းကလဲ" ထိပ်တန်းတပည့် ကျိချွမ်းက မင်ယုကို ကြည့်ကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးလိုက်သည်။
"ဟင်... ဘာ" ကျိရှန်မှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။ ဤမိန်းကလေးမှာ ဤမျှ အစွမ်းထက်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။ အရင်က သူမကို လှပရုံသက်သက် မိန်းကလေးဟုသာ ထင်မှတ်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
မင်ယုက တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် မုသားစကား ဆိုလိုက်သည်။ "ကျွန်မရဲ့ ဂိုဏ်းက ကမ္ဘာပေါ်မှာ လူမသိတဲ့ ဂိုဏ်းအသေးလေးတစ်ဂိုဏ်းပါ။ ကံကောင်းလို့ ဒီကျင့်ကြံဆင့်ကို ရောက်ခဲ့တာပါ။ တကယ်တော့ ကျွန်မဟာ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ် ၅၀၀ အတွင်း အဲဒီဂိုဏ်းမှာ မြေကမ္ဘာအဆင့်ကို ပထမဆုံး တက်လှမ်းနိုင်တဲ့ တစ်ဦးတည်းသော တပည့်ပါ"
"ဪ... ဒါက တကယ် အံ့သြစရာပဲ။ နွံထဲက ထွက်လာတဲ့ ကြာပန်းလေး တစ်ပွင့်လိုပါပဲလား" ဒုတိယခေါင်းဆောင် ဝူတန်က ဆိုသည်။
မင်ယုသည် စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်ပြီး "သခင်လေး ကျိချွမ်းက သားရဲခန်းမရဲ့ ထိပ်တန်းတပည့်ဆိုတော့ ဗဟုသုတ အရမ်းစုံလင်မှာပဲနော်" သူမ မေးလိုက်သည်။
"ဟုတ်တာပေါ့... အစ်ကိုကြီး ကျိချွမ်းက အကြီးအကဲအချို့ထက်တောင် ပိုပြီး သိတာတွေ အများကြီး ရှိတယ်" ဝူတန်က ဝင်ဖြေသည်။
"မေးစရာ ရှိလို့လား" ကျိချွမ်းက သူမ၏ ဆိုလိုရင်းကို နားလည်ပြီး မေးလိုက်သည်။
"ဟုတ်ကဲ့... ကျွန်မ ဝိညာဉ်နက်ဂိုဏ်းရဲ့ တည်နေရာကို သိချင်လို့ပါ။ ပြောပြပေးနိုင်မလား" သူမ မေးလိုက်ရာ သားရဲခန်းမမှ လူအားလုံးမှာ ထိုဂိုဏ်းအမည်ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် မှင်သက်သွားကြသည်။
"မင်းက ဘာဖြစ်လို့ အဲဒီဂိုဏ်းရဲ့ တည်နေရာကို သိချင်ရတာလဲ။ အဲဒီမိစ္ဆာဂိုဏ်းထဲကို ဝင်ချင်လို့လား" ကျိချွမ်းက မေးလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်အချို့ ယှက်သန်းသွားသည်။
ကျိရှန်းက အထင်လွဲမှုများကို ရှင်းပြရန် ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "သခင်လေး ကျိချွမ်း... သူ ပြောတာ အဲဒီလို မဟုတ်ပါဘူး။ အကုန်လုံးကို ကျွန်တော် ရှင်းပြပါ့မယ်။ မင်ယုက ကျွန်တော့်ရဲ့ မရီးပါ။ သူ့ရဲ့ ခင်ပွန်းနဲ့ ကျွန်တော်ဟာ ဝိညာဉ်နက်ဂိုဏ်းက ဖျက်ဆီးလိုက်တဲ့ သားရဲခန်းမ ဌာနခွဲမှာ ယာယီတပည့်တွေအဖြစ် ရှိခဲ့ဖူးပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ထွက်ပြေးနိုင်ခဲ့ပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ခင်ပွန်းကိုတော့ သူတို့ ဖမ်းခေါ်သွားခဲ့ကြတယ်။ သူက ခင်ပွန်းဖြစ်သူကို ပြန်ရှာပြီး မိစ္ဆာတွေလက်ထဲကနေ ကယ်ထုတ်ချင်ရုံသက်သက်ပါ"
"ဪ..." ထိုအခါမှ ကျိချွမ်းနှင့် အခြားသူများမှာ စိတ်အေးသွားကြသည်။
"မင်းရဲ့ ခင်ပွန်းကို သူတို့ ဖမ်းသွားတယ်ဆိုရင် သူ သေလောက်ပါပြီ။ မျှော်လင့်ချက် အမှားတွေကို စွန့်လွှတ်လိုက်တာ ပိုကောင်းပါလိမ့်မယ်။ ဝိညာဉ်နက်ဂိုဏ်းက အကျဉ်းသားတွေကို အရှင်မထားဘူး။ သူတို့က သတ်ဖြတ်ရတာကို ပျော်နေတဲ့ မိစ္ဆာတွေပဲ။ မင်းခင်ပွန်း သေနေမှာကတော့ သေချာသလောက်ပဲ" ကျိချွမ်းက ဝိုင်တစ်ငုံ သောက်ရင်း အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"ဒါပေမဲ့ သူ အသက်ရှင်နေသေးလားဆိုတာ ကျွန်မကိုယ်တိုင် စစ်ဆေးနိုင်ဖို့ သူတို့ရဲ့ တည်နေရာကို ပြောပြပေးနိုင်ရင် ကျေးဇူးတင်မိမှာပါ" မင်ယုက ထပ်မံ တောင်းဆိုသည်။
"ငါတို့ ကြိုးစားရင်တောင် မသိနိုင်ဘူး။ ငါတို့ကိုယ်တိုင်လည်း ဝိညာဉ်နက်ဂိုဏ်းရဲ့ တည်နေရာအစစ်အမှန်ကို မသိရသေးဘူး။ သူတို့က ပုန်းကွယ်ရာမှာ အရမ်းတော်ကြတယ်။ ငါတို့သာ သိခဲ့ရင် ငါတို့ရဲ့ ဌာနခွဲကို ဖျက်ဆီးခဲ့တဲ့အတွက် သူတို့ကို သွားပြီး အမြစ်ဖြတ်ချေမှုန်းပြီးသား ဖြစ်မှာပါ" ဝူတန်က သက်ပြင်းချရင်း ဆိုသည်။
"သခင်လေးတို့တောင် မသိဘူးလား" မင်ယု၏ မျက်နှာတွင် စိတ်ပျက်မှုများ ပေါ်လာသည်။
ကျိချွမ်းက ခေါင်းခါပြပြီး "မြောက်ပိုင်း လအင်ပါယာမှာ အဲဒီဂိုဏ်းကလူတွေ ပေါ်လာနိုင်တဲ့ အခွင့်အရေး ရှိတယ်။ ငါတို့ သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက်ကို ဖမ်းမိခဲ့ရင်တော့ တည်နေရာကို သိနိုင်လိမ့်မယ်။ အောင်မြင်ခဲ့ရင် အပြန်ခရီးကျမှ ငါတို့ မင်းကို ပြန်ပြောပြပေးမယ်" ဟု ဆိုသည်။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" မင်ယုက ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်သည်။
"ဟဲဟဲ... အစ်ကိုကြီး ကျိချွမ်းကို စကားလုံးသက်သက်နဲ့ ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုပါဘူး။ သူက သူသဘောကျတဲ့လူကိုပဲ ကူညီတတ်တာဆိုတော့ မင်းကို သဘောကျနေတာ သိသာပါတယ်။ ဒါကြောင့် အစ်ကိုကြီး ကျိချွမ်းနဲ့ အချိန်နည်းနည်းလောက် အတူကုန်ဆုံးပေးရင် မကောင်းဘူးလား" ဝူတန်က ပြုံးစိစိဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ဝူတန်" ကျိချွမ်းက ငေါက်လိုက်သော်လည်း မျက်လုံးထဲတွင်တော့ မင်ယုကို သဘောကျနေဟန် ရှိသည်။ "မင်ယု... ငါနဲ့ အချိန်နည်းနည်းလောက် အတူရှိပေးနိုင်မလား။ ဝိညာဉ်နက်ဂိုဏ်းအကြောင်း ငါသိသမျှကို ပြောပြပေးမယ်၊ ဒါက မင်းခင်ပွန်းကို ရှာတဲ့နေရာမှာ အထောက်အကူ ဖြစ်နိုင်တာပေါ့"
ကျိချွမ်းမှာ ရိုးသားဟန်ရှိသော်လည်း မင်ယုအတွက်မူ သူသည် အရေခြုံလူတစ်ဦးကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။ သို့သော် သူမအတွက် အရေးကြီးသော သတင်းအချက်အလက်ကိုတော့ ရရှိခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ဝိညာဉ်နက်ဂိုဏ်းမှလူများ မြောက်ပိုင်း လအင်ပါယာတွင် ပေါ်လာမည်ဆိုသည့် အချက်ပင်။
"အားနာပါတယ် သခင်လေး... ကျွန်မ ငြင်းဆိုပါရစေ" မင်ယုက တိတိကျကျပင် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် တောက်ပသော နေအင်ပါယာ၏ တော်ဝင်နန်းတော်အနီးသို့ နေဝါးမျိုလင်းယုန်တစ်ကောင် ဆင်းသက်လာပြီး လုံချန်း ထိုပေါ်မှ ဆင်းလိုက်လေတော့သည်။