အခန်း (၃၇၉-၃၈၀)
Vol. 38 Ch. 379-380
အခန်း (၃၇၉) ရှာဖွေခြင်း
"စီချီက ဒီတစ်ခါ ခိုးထွက်သွားတယ်လို့ နင်ပြောနေတာလား" အကြီးအကဲ ဒေဝီက မန်ရှန်းလီ၏ စကားကို အယုံအကြည်မရှိသော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။
"ကျွန်တော် အဲဒီလို ပြောတာမဟုတ်ပါဘူး အကြီးအကဲ။ စီချီက ဒီလိုနေရာကနေ ထွက်သွားမယ့်သူ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ခင်ဗျားသိပါတယ်။ သူက ကျွန်တော်တို့ထဲမှာ အလိမ္မာဆုံးပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူ ပျောက်နေတာကတော့ အမှန်ပဲ။ ကျွန်တော် တဲထဲကိုဝင်တုန်းက သူ အပြင်မှာရှိနေသေးတယ်၊ ပြန်ထွက်လာတော့ မရှိတော့ဘူး။ မြို့ထဲမှာရော ပတ်ဝန်းကျင်မှာရော ရှာကြည့်ပြီးပြီ၊ ဘယ်မှာမှ ရှာမတွေ့တော့ဘူး" မန်ရှန်းလီက ဆိုသည်။
အကြီးအကဲ ဒေဝီသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။
"ကောင်းပြီ... ငါ စစ်ဆေးကြည့်မယ်။ သူက ငါပေးထားတဲ့ လက်ပတ်ကို ဝတ်ထားသေးတယ် မဟုတ်လား" အကြီးအကဲက မန်ရှန်းလီ၏ လက်မှ လက်ပတ်ကို ညွှန်ပြရင်း မေးသည်။
"ဟုတ်ကဲ့... ဝတ်ထားပါတယ်"
"ကောင်းပြီ။ အဲဒီလက်ပတ်တွေထဲမှာ ခြေရာခံ ဝင်္ကပါ အသေးစားလေးတွေ ပါပြီးသားပဲ" ပြောကာ အကြီးအကဲ ဒေဝီသည် တဲအပြင်ဘက်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။
သူသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ ကျောက်ရုပ်တစ်ရုပ်ကဲ့သို့ ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေသည်။ ခဏအကြာတွင် သူသည် မျက်လုံးများကို ရုတ်တရက် ဖွင့်လိုက်ပြီး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။
"ဒါ... ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ"
"ဘာဖြစ်လို့လဲ အကြီးအကဲ။ သူ တစ်ခုခု ဖြစ်နေလို့လား? မန်ရှန်းလီက စိုးရိမ်တကြီး မေးသည်။
"ငါ သူ့ကို ခြေရာခံလို့ မရဘူး။ လက်ပတ်ရဲ့ အငွေ့အသက်ကိုတောင် ငါ မခံစားရတော့ဘူး" အကြီးအကဲ ဒေဝီက မယုံနိုင်စရာ အမှန်တရားကို ပြောပြလိုက်သည်။
"တစ်ယောက်ယောက်က လက်ပတ်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်တာလား။ ပြန်ပေးဆွဲခံရပြီးရင် အဲဒီလို ဖြစ်နိုင်တယ်လေ"
"မဖြစ်နိုင်တာ။ အဲဒီလက်ပတ်တွေကို ဘယ်လောက်ပဲ စွမ်းအားကြီးတဲ့လူဖြစ်ဖြစ် ဖျက်ဆီးလို့ မရဘူး။ ချွတ်ပစ်လိုက်လို့ပဲ ရမယ်၊ ဖျက်ဆီးလို့တော့ မရဘူး" အကြီးအကဲက ဆိုသည်။
"ဒါဆို ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ အကြီးအကဲ။ ကျွန်တော်တို့ စီချီကို ရှာမတွေ့တော့ဘူးလား။ ကျွန်တော် မြို့ထဲသွားရှာမယ်။ တကယ်လို့ သူ ပြန်ပေးဆွဲခံရတာဆိုရင် ဟိုအဖြူရောင်ဂိုဏ်းတွေရဲ့ လက်ချက်ပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော် သူ့ကို ရအောင် ရှာမယ်" မန်ရှန်းလီသည် ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် သူ၏ သားရဲကို စီးကာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။ အကြီးအကဲ ဒေဝီက တားသော်လည်း သူ မစောင့်တော့ပေ။ အကြီးအကဲ ဒေဝီသည်လည်း မန်ရှန်းလီနောက်သို့ လိုက်ရင်း မြေပြင်ပေါ်တွင် စီချီ၏ အစအနများကို ရှာဖွေလေသည်။
ခဏအကြာတွင် သူတို့သည် တော်ဝင်နန်းတော်သို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။
"အစွမ်းထက် ဓားဂိုဏ်းကလူတွေ။ အခုချက်ချင်း ထွက်လာခဲ့စမ်း" မန်ရှန်းလီက ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ အကြီးအကဲ ဒေဝီကမူ သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို နန်းတော်တစ်ခုလုံးသို့ ဖြန့်ကြက်ကာ ရှာဖွေလိုက်သော်လည်း စီချီကို မတွေ့ရပေ။
"စီချီ ဒီမှာမရှိဘူး" သူက မန်ရှန်းလီကို ပြောသည်။
"ဒီမှာမရှိရင်လည်း တခြားနေရာမှာ ဝှက်ထားတာ ဖြစ်မှာပေါ့!"
"မင်းတို့ ဘာလို့ ပြန်လာရတာလဲ။ ပွဲကြီးစခါနီးမှာ ငါတို့ဂိုဏ်းနှစ်ဂိုဏ်းကို တကယ်ပဲ တိုက်စေချင်တာလား။ အရင်တစ်ခါ မင်းကို လွှတ်ပေးလိုက်တာက ငါကြောက်လို့ မဟုတ်ဘူးနော်။ အကြီးအကဲ ပါလာရင်လည်း ငါ မကြောက်ဘူး။ တိုက်ချင်တယ်ဆိုရင်လည်း တိုက်ရတာပေါ့!" အစွမ်းထက်ဓားဂိုဏ်း အကြီးအကဲသည် ရုရှန်နှင့် တပည့် ၃ ဦးကို ခေါ်ကာ ထွက်လာသည်။
"ငါတို့က တိုက်ဖို့ လာတာမဟုတ်ဘူး။ နင်တို့ ငါတို့တပည့်ကို ပြန်ပေးဆွဲထားသလားဆိုတာပဲ သိချင်တာ" အကြီးအကဲ ဒေဝီက မေးလိုက်သည်။
"ငါတို့ ဘယ်သူ့ကိုမှ ပြန်ပေးမဆွဲဘူး။ တိုက်ချင်လို့ အကြောင်းပြချက် ရှာနေတာဆိုရင်တော့ မလိုဘူး၊ ဓားထုတ်လိုက်ရုံပဲ" သူမက ပြန်ပြောသည်။
"သူ အမှန်အတိုင်း ပြောနေတာပဲ။ သူ ဘာမှမသိဘူးဆိုတာ ငါမြင်နိုင်တယ်" အကြီးအကဲ ဒေဝီက သက်ပြင်းချရင်း မန်ရှန်းလီကို ပြောသည်။
"ဒါဆိုရင် သားရဲခန်းမက လူတွေ ဖြစ်ရမယ်။ သူတို့နဲ့ ငါ ပြဿနာ ရှိဖူးတယ်။ သူတို့ ဘယ်မှာလဲ"
"သူတို့ ထွက်သွားတာ ကြာပြီ။ မြို့တောင်ဘက်က သလင်းရေစင် တည်းခိုခန်းမှာ ရှိလိမ့်မယ်။ နားလည်မှုလွဲတာဆိုရင်လည်း အခု ထွက်သွားကြတော့" အစွမ်းထက်ဓားဂိုဏ်း အကြီးအကဲက နန်းတော်ထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားသည်။
မန်ရှန်းလီနှင့် အကြီးအကဲ ဒေဝီတို့သည် သလင်းရေစင် တည်းခိုခန်းသို့ ဆက်လက်သွားရောက်ကြသည်။ ထိုနေရာတွင် အကြီးအကဲကု တစ်ဦးတည်းသာ ထွက်လာသည်။
"မင်း အကြီးအကဲကို ခေါ်လာတာလား။ အရင်က သရေပွဲဆိုတာ မင်းနားမလည်ဘူးလား။ ငါ အသက်ရှင်နေသရွေ့ ကျိချွမ်းကို ခေါ်သွားခွင့် မပေးနိုင်ဘူး" အကြီးအကဲ ကုက ခေါင်းမာစွာ ဆိုသည်။
"ဒါတွေက ဘာတွေလဲ" အကြီးအကဲ ဒေဝီက ဇဝေဇဝါဖြင့် မန်ရှန်းလီကို မေးသည်။
"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ သူတို့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်တပည့်နဲ့ ကျွန်တော် လောင်းကြေးထပ်ထားတာ၊ သူရှုံးသွားလို့ အခု သူက ကျွန်တော့်အစေခံ ဖြစ်နေပြီလေ" မန်ရှန်းလီက ရှင်းပြသည်။
"မဟုတ်ဘူး" အကြီးအကဲ ကုက အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"အဲဒါတွေက နောက်မှ ရှင်းမယ်။ အခု ပြောစမ်း... ငါ့တပည့်ကို ဘာလို့ ပြန်ပေးဆွဲတာလဲ" အကြီးအကဲ ဒေဝီက မေးလိုက်သည်။
"ပြန်ပေးဆွဲတယ် ဟုတ်လား။ ဘာတွေ လာပြောနေတာလဲ။ ကျိချွမ်း ဒဏ်ရာတွေ ကုနေတာကို ငါ ဒီမှာပဲ ပြုစုနေတာ။ အစွမ်းထက်ဓားဂိုဏ်းကို လုပ်သလိုမျိုး ငါတို့ဂိုဏ်းရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ဖျက်ဆီးဖို့ ကြံနေတာလား။ အဲဒါ ငါတို့ဆီမှာ မအောင်မြင်ဘူး။ မင်းတို့တပည့် ပျောက်တာ ငါနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး" အကြီးအကဲ ကုက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ဆိုသည်။
အကြီးအကဲ ဒေဝီက တည်းခိုခန်း တစ်ခန်းလုံးကို စိတ်အာရုံဖြင့် ထပ်မံစစ်ဆေးသော်လည်း စီချီအား မတွေ့ရပြန်ပေ။ "သူ ဒီမှာမရှိဘူး။ သူ လိမ်နေတာလည်း မဟုတ်ဘူး"
"စီချီ ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ! လေထဲမှာပဲ ပျောက်သွားတာလား" မန်ရှန်းလီ၏ မျက်မှောင်များမှာ ပို၍ပင် ကြုတ်လာတော့သည်။
ထိုအချိန်တွင် လုံချန်းမှာမူ အပြင်လောက၌ ဖြစ်ပျက်နေသော ထူးဆန်းသည့် ကိစ္စများကို ဘာမျှမသိဘဲ သူ၏ အခန်းထဲတွင် ကျင့်ကြံနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူသည် ကျင့်ကြံခြင်းကို အလွန်အာရုံစိုက်ထားသဖြင့် ရက်အနည်းငယ်အထိ တစ်စက္ကန့်မျှပင် မနားဘဲ ရှိနေခဲ့သည်။
ညတစ်ညတွင် သူ ကျင့်ကြံခြင်းကို ရပ်နားလိုက်စဉ် အခန်းတံခါးခေါက်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။ သူ တံခါးဖွင့်လိုက်ရာ မီယောင်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
"ထွက်ခွာဖို့ အချိန်တန်ပြီ။ မိနစ် ၃၀ အတွင်း အဆင်သင့်ပြင်ထား" သူမက ပြောကာ အခြားအခန်းများသို့ သွားရောက် အသိပေးလေသည်။
လုံချန်းသည် ရေချိုးကာ အဝတ်အစားလဲပြီးနောက် အခန်းပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ အပြင်တွင် မီယောင်၊ မုကျိန်း၊ ချူးမြောင်၊ ဆူကျန်းနှင့် အခြားသူများမှာ ဂိုဏ်း၏ အရေးကြီးဆုံး တာဝန်အတွက် အဆင်သင့် ဖြစ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။
အခန်း (၃၈၀) အတားအဆီး
လုံချန်း အပြင်သို့ ထွက်လာသည်နှင့် ချူးမြောင်က သူ့အနားသို့ လျှောက်လာသည်။
"နောက်ဆုံးတော့ ထွက်လို့ရပြီပေါ့။ အထဲမှာတင် နေရတာ အရမ်း ပျင်းဖို့ကောင်းနေတာ" ချူးမြောင်က ပြုံးလျက် ဆိုသည်။
မုကျိန်းကတော့ ချူးမြောင်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေပုံရသည်။ 'နတ်ကောင်းကင်ဘုံဂိုဏ်းထဲ ရောက်လို့ လုံချန်းကို သတ်ပြီးတာနဲ့ မင်းရဲ့ အပျိုစင်စွမ်းအားကို ငါ အပိုင်သိမ်းရမယ်' သူ စိတ်ထဲမှ ကြံစည်နေသည်။
"ကဲ... သွားကြစို့" မီယောင်က လှေကားထစ်များဆီသို့ စတင် လျှောက်လှမ်းရင်း ပြောလိုက်သည်။
လုံချန်းနှင့် အခြားသူများသည် တည်းခိုခန်းမှ ထွက်ခွာလာပြီး အတောင်ပံပါ ခြင်္သေ့များကို စီးနင်းကာ မြို့ပြင်သို့ ပျံသန်းခဲ့ကြသည်။ မိနစ် ၂၀ ခန့်အကြာတွင် သူတို့သည် လူသူကင်းမဲ့သော နေရာတစ်နေရာသို့ ဆင်းသက်လိုက်ကြသည်။
ထိုနေရာတွင် ဂိုဏ်းအချို့ ရောက်နှင့်နေပြီ ဖြစ်သည်။ မိစ္ဆာဂိုဏ်းများဘက်မှ မိစ္ဆာကိုးကွယ်ခြင်းဂိုဏ်း၊ စုံတွဲကျင့်စဉ်ဂိုဏ်း၊ ဝိညာဉ်နက်ဂိုဏ်း နှင့် သွေးစုပ်ဂိုဏ်း တို့ကို တွေ့ရသည်။
အဖြူရောင်ဂိုဏ်းများဘက်မှမူ ဗုဒ္ဓကျောင်းတော်၊ သားရဲခန်းမ၊ အစွမ်းထက်ဓားဂိုဏ်း၊ လေလိုက်ဂိုဏ်း နှင့် နိဗ္ဗာန်ဂိုဏ်း တို့ ရောက်နေကြသည်။ ပေါ်ထွက်လာရမည့် အဖွဲ့အစည်း ၁၉ ခုအနက် ၁၀ ခုသာ ရောက်ရှိနေသေးခြင်း ဖြစ်သည်။
အဖြူရောင်ဂိုဏ်းများနှင့် မိစ္ဆာဂိုဏ်းများသည် မီတာ ၅၀၀ ခန့် ကွာဝေးသော တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် ရင်ဆိုင်ရပ်နေကြသည်။
"အဖြူရောင်ဂိုဏ်းတွေနဲ့ မိစ္ဆာဂိုဏ်းတွေက မြင်တာနဲ့ တိုက်ကြမယ် ထင်နေတာ။ ဘာလို့ အားလုံးက ငြိမ်နေကြတာလဲ" လုံချန်းက မီယောင်ကို မေးလိုက်သည်။
"အဲဒါက ဘယ်သူမှ စွန့်စားမှု မလုပ်ချင်ကြလို့ပဲ။ ဘယ်ဘက်ကမှ သိသိသာသာ အသာမရသေးဘူး၊ အခုတိုက်ရင် လူတွေ အလကား သေကုန်လိမ့်မယ်။ တကယ်လို့ မတော်တဆ ခေါင်းဆောင်တပည့်တွေ သေသွားရင် ဂိုဏ်းဝင်ခွင့် တံဆိပ်တွေ ဆုံးရှုံးသွားမှာလေ။ ဒါဆို နတ်ကောင်းကင်ဘုံဂိုဏ်းထဲကို ဝင်ပြီး ရတနာရှာဖို့ အခွင့်အရေး လက်လွတ်သွားလိမ့်မယ်" မီယောင်က ရှင်းပြသည်။
"ဒါဆို တကယ့်တိုက်ပွဲက အထဲရောက်မှ စမှာပေါ့" သူက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
လုံချန်းတို့အဖွဲ့သည် မိစ္ဆာကိုးကွယ်ခြင်းဂိုဏ်း အနားသို့ လျှောက်သွားကြသည်။ အကြောင်းမှာ လက်ရှိရောက်နေသော မိစ္ဆာဂိုဏ်း ၅ ဂိုဏ်းအနက် မိစ္ဆာကိုးကွယ်ခြင်းဂိုဏ်းမှာ ဝိညာဉ်နက်ဂိုဏ်းနှင့် အရင်းနှီးဆုံး ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။
"ဘာလို့ အဲဒီလောက် ဒေါသထွက်နေရတာလဲ။ တစ်ခုခု ဖြစ်လို့လား" မန်ရှန်းလီ၏ ထူးဆန်းသော မျက်နှာကို မြင်သဖြင့် လုံချန်းက မေးလိုက်သည်။
'သူက မိစ္ဆာကိုးကွယ်ခြင်းဂိုဏ်းရဲ့ ခေါင်းဆောင်တပည့်နဲ့ သိနေတာလား' မီယောင်မှာ အံ့သြသွားရသည်။
"ငါ့ရဲ့ ဂျူနီယာ ညီမလေး ပြန်ပေးဆွဲခံရလို့။ မြို့တစ်မြို့လုံးကို ရှာပေမဲ့ ရှာမတွေ့ဘူး" မန်ရှန်းလီက စိတ်ပျက်လက်ပျက် ပြန်ဖြေသည်။
"အစွမ်းထက်ဓားဂိုဏ်းနဲ့ သားရဲခန်းမကို မေးကြည့်ပြီးပြီလား။ ပြန်ပေးဆွဲတာဆိုရင် သူတို့လက်ချက်ပဲ ဖြစ်မှာ" လုံချန်းက တစ်ဖက်ရှိ အဖြူရောင်ဂိုဏ်းများဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ရင်း ဆိုလိုက်သည်။
တစ်ဖက်တွင်လည်း အဖြူရောင်ဂိုဏ်းများမှ လူများက လုံချန်းကို အံ့သြတုန်လှုပ်စွာ ကြည့်နေကြသည်။
"သူက ဝိညာဉ်နက်ဂိုဏ်းကလား" အကြီးအကဲ ကုက အံကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။
ကျိချွမ်းသည်လည်း လုံချန်းကို လူသတ်လိုသော အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်ရင်း လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ထားသည်။ မိစ္ဆာဂိုဏ်းဝင်တစ်ဦးထံတွင် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရသည်မှာ အရှက်ရစရာဖြစ်ပြီး ယခု လုံချန်းမှာ သူတို့၏ ရန်သူတော် ဝိညာဉ်နက်ဂိုဏ်းမှ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် ပို၍ပင် ခံရခက်နေသည်။
"ဒါတင်မကဘူး။ သူတို့ ဆင်းသက်လာတုန်းက ရှေ့ဆုံးက လျှောက်လာပုံအရ သူက သူတို့အဖွဲ့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်တဲ့ ဝိညာဉ်နက်ဂိုဏ်းရဲ့ ခေါင်းဆောင်တပည့် ဖြစ်ရမယ်။ ကျိချွမ်းက မိစ္ဆာကိုးကွယ်ခြင်းဂိုဏ်းရဲ့ သာမန်တပည့်တစ်ယောက်ဆီမှာ ရှုံးတာဆိုရင်တော့ အံ့သြစရာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အခုလို အဆင့်အတန်းတူတဲ့သူဆီမှာ ရှုံးတာဆိုတော့ အဓိပ္ပာယ်ရှိသွားပြီ" နိဗ္ဗာန်ဂိုဏ်း အကြီးအကဲက မှတ်ချက်ပေးသည်။
"ဒါက ငါတို့ဂိုဏ်းကို အရှက်ခွဲဖို့ အဲဒီခေါင်းဆောင်တပည့်နှစ်ယောက် ပေါင်းကြံထားတာပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ဟိုမင်္ဂလာဆောင်က မိန်းကလေးကိစ္စကအစ သူတို့ ကြံစည်ထားတာပဲ" အကြီးအကဲ ကုက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ကျိချွမ်း၊ မင်း အဲဒီကောင်ကို သတ်ပြီး ငါတို့ဂိုဏ်းရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ပြန်ဆယ်ရမယ်"
"ငါ သူတို့ကို မေးပြီးပြီ၊ အကြီးအကဲ ဒေဝီ ကိုယ်တိုင်လည်း စစ်ဆေးပြီးပြီ။ သူတို့လက်ချက် မဟုတ်ဘူး" မန်ရှန်းလီက လုံချန်းကို ပြန်ဖြေသည်။
"ထူးဆန်းတာပဲ။ သူတို့မဟုတ်ရင် ဘယ်သူဖြစ်မလဲ။ မင်းတို့ဂိုဏ်းမှာ တခြား ရန်သူတွေ ရှိသေးလား"
"အင်း... အမှန်တရားတာအိုဂိုဏ်းနဲ့ အရင်က ပြဿနာတွေ ရှိခဲ့ဖူးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့က အခုထိ ရောက်မလာသေးဘူး"
"အမှန်တရားတာအိုဂိုဏ်းက အဖြူရောင်ဂိုဏ်းတွေထဲမှာ အသန်မာဆုံး မဟုတ်လား။ သူတို့က အရင်ရောက်နေပြီး ပုန်းနေတာရော မဖြစ်နိုင်ဘူးလား" လုံချန်းက တိုးတိုးလေး ဆိုသည်။
"မဟုတ်ဘူး... သူတို့ မရောက်သေးတာ သေချာတယ်။ ငါတို့ ဒီသဲကန္တာရရော၊ မြို့ထဲရော၊ အနီးအနား မြို့တွေကိုပါ ဝိညာဉ်အာရုံနဲ့ အနှံ့ရှာပြီးပြီ။ သူမက လေထဲမှာ ပျောက်သွားသလိုပဲ" မန်ရှန်းလီက ဝမ်းနည်းရိပ်များဖြင့် ဆိုသည်။ "သူမ သေသွားပြီလို့ပဲ ငါ ထင်တော့တယ်။ ဘယ်သူပဲလုပ်လုပ် သူ့ကို မြေမြှုပ်ပစ်လိုက်လို့ ငါတို့ ရှာမတွေ့တာ ဖြစ်မှာ။ ငါ တကယ်ကို ဒေါသထွက်နေတာ။ နတ်ကောင်းကင်ဘုံဂိုဏ်းထဲ ရောက်ရင် အဲဒီအဖြူရောင်ဂိုဏ်းက ကောင်တွေကို ငါ အပြတ်ရှင်းမယ်။ ရတနာရှာဖို့က ငါ့အတွက် ဒုတိယဦးစားပေးပဲ"
ခဏအကြာတွင် နောက်ထပ် မိစ္ဆာဂိုဏ်း ၃ ဂိုဏ်း ထပ်မံရောက်ရှိလာသည်။ ထို့နောက် အဖြူရောင်ဂိုဏ်းဘက်မှလည်း နောက်ထပ် ၄ ဂိုဏ်း ထပ်မံရောက်ရှိလာရာ အင်အားချင်း မမျှတတော့ဘဲ အဖြူရောင်ဂိုဏ်းဘက်တွင် ၉ ဂိုဏ်းနှင့် မိစ္ဆာဘက်တွင် ၈ ဂိုဏ်း ဖြစ်နေသည်။ အင်အားအကြီးဆုံး ဂိုဏ်းများကမူ ရောက်မလာသေးပေ။
ထိုအချိန်မှာပင် ကောင်းကင်ယံမှ မိုးကြိုးများ ပစ်ချလာပြီး ဧရာမ မုန်တိုင်းကြီးတစ်ခု ကျရောက်တော့မည့်အလား ဟိန်းဟောက်လာသည်။ တောက်ပသော အဝါရောင် အလင်းတန်းတစ်တန်း ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် အချင်း ကီလိုမီတာ ၂၀၀ ရှိသော အဝိုင်းပုံစံ အတားအဆီးကြီး တစ်ခုအဖြစ် ပြန့်ကားသွားသည်။ ထိုအတားအဆီးကို ထိမိသမျှအရာအားလုံးမှာ ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။
"ဒါက နတ်ကောင်းကင်ဘုံဂိုဏ်းရဲ့ အတားအဆီးလား။ ဘာလို့ အထဲမှာ ဂိုဏ်းကို မမြင်ရတာလဲ" ချူးမြောင်က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးသည်။
"အဲဒါက ဂိုဏ်းက ပေါ်မလာသေးလို့ပဲ။ အတားအဆီးက အရင်ပေါ်လာတာလေ။ ခဏနေရင် ဂိုဏ်းက ပေါ်လာလိမ့်မယ်။ အဲဒီကျမှ တံဆိပ်ကို သုံးပြီး ဝင်လို့ရမှာ" မီယောင်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "နတ်ကောင်းကင်ဘုံဂိုဏ်း တစ်ဂိုဏ်းလုံးက ပဟေဠိပဲ။ ဘယ်လိုပျက်စီးသွားလဲ၊ ဘာလို့ ပျောက်လိုက် ပေါ်လိုက်ဖြစ်နေလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိဘူး။ အဲဒီတော့ အများကြီး တွေးမနေပါနဲ့တော့"