အခန်း (၃၈၅-၃၈၆)
Vol. 39 Ch. 385-386
အခန်း (၃၈၅) - သဘာဝ ချီစွမ်းအင်ကန်
လုံချန်းနှင့် သူ၏အဖွဲ့ငယ်လေးသည် ဂိုဏ်း၏ အတွင်းပိုင်းသို့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်လာခဲ့ကြသည်။
"တကယ်ကို လှတာပဲ။ မြက်ပင်တွေရော သစ်ပင်တွေရော။ တချို့သစ်ပင်နဲ့ ပန်းတွေကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး။ ဒါတွေက ရှေးခေတ်ကျင့်ကြံသူတွေ ကြိုက်နှစ်သက်ခဲ့တဲ့ အပင်တွေ ဖြစ်ရမယ်" ချူးမြောင်က နူးညံ့သော မြက်ခင်းပြင်ပေါ် လမ်းလျှောက်ရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။
"အံ့သြစရာပဲ။ ဒီလို ရှားပါးသစ်ပင်တွေက အပြင်လောကမှာ မျိုးတုံးနေလောက်ပြီ၊ ဒီထဲမှာပဲ ရှိတော့တာနေမှာ" တိုင်ဟူက ဆိုသည်။
သူတို့သည် ၄ နာရီခန့် ဆက်တိုက် လမ်းလျှောက်ခဲ့ကြသော်လည်း မြက်ခင်းများ၊ အပင်များနှင့် သစ်ပင်များမှလွဲ၍ ဘာမျှမတွေ့ရသေးပေ။
"ဒီနေရာက ဘယ်လောက်တောင် ကျယ်တာလဲ။ ငါတို့ လမ်းလျှောက်တာ အရမ်းကြာနေပြီ။ တခြားဂိုဏ်းတွေက ဒီကို ခဏခဏ လာနေကျပဲကို၊ ဘယ်လောက် လမ်းလျှောက်ရမယ်ဆိုတာကို ငါတို့ကို ကြိုပြောထားသင့်တာ" ချူးမြောင်က ဇဝေဇဝါဖြင့် ညည်းတွားလိုက်သည်။
"သူတို့ မပြောတာက အခြေအနေက အမြဲတမ်း တူညီမနေလို့ပဲ။ ဂိုဏ်းဝင်ပေါက်က လူတွေကို ကောင်းကင်ဘုံလှေကားဆီ ပို့ပေးတာ မှန်ပေမဲ့ အဲဒီလှေကားက ဂိုဏ်းရဲ့ နေရာအမျိုးမျိုးမှာ ပေါ်တတ်တာလေ။ ဒီတစ်ခါတော့ ငါတို့ကို ပန်းခြံလိုနေရာမျိုးကို ပို့ပေးလိုက်ပုံရတယ်" လုံချန်းက ရှင်းပြသည်။
ဆယ်မိနစ်ခန့် ထပ်မံ လျှောက်လှမ်းပြီးနောက် လုံချန်းတို့အဖွဲ့သည် အဖြူရောင် မျှော်စင်အမြင့်ကြီး တစ်စင်ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ထိုမျှော်စင်မှာ သုံးထပ်ရှိပြီး ထူးဆန်းသည်မှာ အောက်ထပ်တွင် မည်သည့် တံခါးပေါက်မျှ မရှိခြင်းပင်။
"ဒါ ဘာကြီးလဲ။ တံခါးလုပ်ဖို့ မေ့သွားကြတာလား" ချူးမြောင်က တံခါးမရှိသော မျှော်စင်ကိုကြည့်ကာ ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။
"တံခါး ရှိပါတယ်" လုံချန်းက ပြန်ပြောလိုက်သည်။
"ဘယ်မှာလဲ"
"အပေါ်ကို ကြည့်လိုက်" လုံချန်းက မျှော်စင်၏ ထိပ်ပိုင်းကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။ တံခါးကို တတိယထပ်တွင် တပ်ဆင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
"ဟယ်... သူတို့တွေ ရူးနေတာလား။ ဘာလို့ တံခါးကို အောက်ထပ်မှာ မလုပ်ဘဲ တတိယထပ်မှာ သွားလုပ်ထားတာလဲ"
"သူတို့သာ အသက်ရှင်နေသေးရင် နင့်ကို ဖြေပေးကြမှာပါ" တိုင်ဟူက ရယ်မောရင်း ဆိုသည်။
သူတို့သည် ပျံသန်းနိုင်သည့် အဆင့်သို့ မရောက်သေးသဖြင့် လုံချန်းက အပေါ်သို့ ခုန်တက်ကာ တံခါးလက်ကိုင်ကို ဆွဲပြီး အထဲသို့ အရင်ဝင်သွားသည်။ ထို့နောက် သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ကြိုးတစ်ချောင်းကို ထုတ်ကာ ချူးမြောင်နှင့် တိုင်ဟူတို့ တက်လာနိုင်ရန် အောက်သို့ ချပေးလိုက်သည်။
တတိယထပ်တွင် ဘာမျှမရှိသဖြင့် သူတို့သည် လှေကားမှတစ်ဆင့် ဒုတိယထပ်သို့ ဆင်းလာခဲ့ကြသည်။ ဒုတိယထပ်၏ နံရံများပေါ်တွင် ဆေးရောင်စုံများဖြင့် ရေးဆွဲထားသော ပုံတူပန်းချီကားများနှင့် ရှုခင်းကားများစွာ ရှိနေသည်။
လုံချန်းသည် လူတစ်ဦး၏ ပန်းချီကားတစ်ချပ်အနားသို့ တိုးသွားသည်။ ထိုလူမှာ အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် ကြယ်တာရာပုံစံပါသော ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး မျက်ဝန်းများတွင် ပျော်ရွှင်ရိပ်များ ယှက်သန်းနေသည်။ လုံချန်းသည် ထိုပန်းချီကားမှာ တစ်ခုခု ထူးခြားနေသည်ဟု ခံစားရသဖြင့် သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။
နောက်ထပ် ပန်းချီကားတစ်ချပ်မှာ ဓားတစ်လက်၏ ပုံဖြစ်သည်။ ပန်းချီကားမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း လုံချန်းမှာ ထိုဓား၏ ထက်မြက်မှုနှင့် ဓားဆန္ဒကို ခံစားနေရသည်။ လုံချန်းသည် ခန်းမအတွင်းရှိ ထိုကဲ့သို့သော ပန်းချီကား ၁၂ ချပ်စလုံးကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။
"ဒီပန်းချီကားတွေကို ယူနေတာလား။ ဒါတွေက ရတနာတွေနဲ့ မတူပေမဲ့ အခန်းထဲမှာ ချိတ်ထားရင်တော့ ကြည့်ကောင်းမှာပါ" ချူးမြောင်က ပြုံးစစဖြင့် ဆိုသည်။
သူတို့ ပထမထပ်သို့ ဆက်လက်ဆင်းလာရာ ထိုနေရာတွင်လည်း အစွမ်းထက် သားရဲကြီးများ၏ ပန်းချီကား ၉ ချပ်ကို တွေ့ရပြန်သည်။ လုချန်းသည် ကျားဖြူ၊ လိပ်နက်၊ နဂါးပြာ၊ ဖီးနစ်၊ အမြီးကိုးချောင်းမြေခွေး စသည့် နတ်ဘုရားသားရဲ ၉ ပါး၏ ပန်းချီကားများကိုလည်း သိမ်းလိုက်သည်။
"ဒီနေရာက အသုံးမကျပါဘူး။ ပန်းချီကားတွေပဲ ရှိတာ။ အောက်ဆုံးထပ်မှာရော ဘာတွေ ရှိဦးမလဲ မသိဘူး" ချူးမြောင်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ဆိုသည်။
သို့သော် သူတို့ အောက်ဆုံးထပ်သို့ ရောက်သွားသောအခါ မြင်လိုက်ရသည့် အရာကြောင့် အားလုံး မှင်သက်သွားကြသည်။ ထိုနေရာတွင် ပြာလဲ့သော အရည်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် ရေကန်ကြီး တစ်ကန် ရှိနေသည်။
"ဒါ... ဒါ သဘာဝ ချီစွမ်းအင်ကန်ပဲ။ ငါတို့ ရှာတွေ့တာ မယုံနိုင်ဘူး" ချူးမြောင်က ဝမ်းသာအားရ ခုန်ပေါက်လိုက်သည်။
"အံ့သြစရာပဲ၊ ဒီကန်ထဲက သဘာဝ ချီစွမ်းအင်တွေကို စုပ်ယူပြီး ကျင့်ကြံရင် အဆင့်တွေ အများကြီး တက်နိုင်တယ်လို့ ကြားဖူးတယ်။ ငါတို့ တကယ် ကံကောင်းတာပဲ" တိုင်ဟူကလည်း ပြုံးရွှင်စွာ ဆိုသည်။
"တကယ်ကို ကောင်းတာပဲ။ ငါလည်း ဒီလိုမျိုးတစ်ခုခု လိုအပ်နေတာ။ ကဲ... ကန်ထဲဆင်းပြီး ကျင့်ကြံကြစို့" လုံချန်းသည် အဝတ်အစားပင် မချွတ်ဘဲ ကန်ထဲသို့ ဆင်းလိုက်သည်။ ကျန်နှစ်ယောက်လည်း ထိုနည်းတူပင် လိုက်ဆင်းကြသည်။
သူတို့အားလုံး မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ စွမ်းအင်များကို စတင်စုပ်ယူကြသည်။ လုံချန်း၏ စွမ်းအင်စုပ်ယူမှု အရှိန်မှာမူ အခြားသူများထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုမြန်ဆန်နေလေတော့သည်။
အခန်း (၃၈၆) - ဆေးဥယျာဉ် (၁)
လုံချန်း၏ စွမ်းအင်စုပ်ယူမှုအရှိန်မှာ ချူးမြောင်နှင့် တိုင်ဟူတို့ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုမြန်ဆန်လှသည်။ သူသည် ရေကန်ထဲမှ စွမ်းအင်များကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စုပ်ယူနေသဖြင့် အပြာရောင်ရေမျက်နှာပြင်မှာ တဖြည်းဖြည်း နိမ့်ဆင်းသွားသည်။
လုံချန်းသည် ကမ္ဘာမြေ အဆင့် ၃ တွင် ရှိနေသော်လည်း တစ်နာရီမပြည့်မီမှာပင် အဆင့် ၄ သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်။ သူ၏ အဆင့်တက်မှုမှာ ထိုမျှနှင့် ရပ်မသွားဘဲ ညအချိန်သို့ ရောက်သောအခါ အဆင့် ၅ သို့ ထပ်မံရောက်ရှိသွားပြန်သည်။
ချူးမြောင်သည်လည်း အဆင့် ၄ မှ အဆင့် ၅ သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး တိုင်ဟူမှာမူ အဆင့် ၃ မှ အဆင့် ၄ သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်။ လုံချန်းသည် မနားတမ်း ဆက်လက်စုပ်ယူခဲ့ရာ နောက်တစ်နေ့ မနက်တွင် အဆင့် ၆ သို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။ ထိုအချိန်မှာပင် အပြာရောင် စွမ်းအင်ရည်များမှာ သာမန်ရေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသဖြင့် သူ ကျင့်ကြံခြင်းကို ရပ်လိုက်ရသည်။
"အင်း... ဒီထက်ပိုရမယ်လို့ မျှော်လင့်ထားတာ။ ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်ရတာလည်း မဆိုးပါဘူး" လုံချန်းက ရေကန်ထဲမှ ထွက်ရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။ "ငါထင်တာ မမှားဘူးဆိုရင် ဒီကန်ထဲမှာ စွမ်းအင်တွေ ဒီထက်မက ရှိသင့်တာ။ အရင်တုန်းက ဒီဂိုဏ်းပေါ်လာတုန်းက တစ်စုံတစ်ယောက်က စုပ်ယူသွားတာ ဖြစ်ရမယ်"
သူတို့သည် မျှော်စင်ပေါ်မှ ပြန်ဆင်းလာခဲ့ကြသည်။ လုံချန်းက အပေါ်ထပ်မှ မြေပြင်ပေါ်သို့ အေးအေးဆေးဆေး ခုန်ဆင်းသွားသော်လည်း ချူးမြောင်နှင့် တိုင်ဟူမှာမူ ကြိုးကိုသုံးကာ တုန်တုန်ရင်ရင်ဖြင့် ဆင်းလာကြသည်ကို မြင်သောအခါ လုံချန်းက ဆူပူလိုက်သည်။
"မင်းတို့က ကျင့်ကြံသူတွေပဲလေ။ နည်းနည်းလောက် သတ္တိရှိစမ်းပါ။ ကမ္ဘာမြေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေက ဒီလောက်အမြင့်ကို ကြောက်နေတာ မြင်ရတာ တကယ် ရှက်ဖို့ကောင်းတယ်"
"ငါတို့က ကျင့်ကြံသူတွေလေ၊ နတ်ဘုရားတွေမှ မဟုတ်တာ။ တတိယထပ် အမြင့်ကနေ ခုန်ချဖို့ဆိုတာ မလွယ်ဘူးလေ" ချူးမြောင်က ခပ်နွမ်းနွမ်း အပြုံးဖြင့် ပြန်ပြောသည်။
သူတို့သည် မြောက်ဘက်အရပ်သို့ ဆက်လက် ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသည်။ အခြားဂိုဏ်းသားများကိုလည်း မတွေ့ရသဖြင့် အခြားသူများမှာ ဥယျာဉ်၏ တခြားတစ်ဖက်သို့ ရောက်နေကြမည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။
ဂိုဏ်း၏ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ...
ကောင်းကင်သတ်ဖြတ်ခြင်းဂိုဏ်း မှ လူများသည် လေ့ကျင့်ရေးခန်းမတစ်ခုထဲသို့ ရောက်သွားပြီး အင်အားကြီးသော ဝင်္ကပါ တစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။ မုကျိန်း နှင့် စုကျန်း တို့အဖွဲ့မှာမူ တောအုပ်တစ်ခုထဲတွင် ဧရာမ နတ်ဆိုး နကျယ်ကောင်များ၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံနေရသဖြင့် အသက်လုပြေးနေကြရသည်။
"တကယ် စိတ်ပျက်ဖို့ကောင်းတာပဲ။ ရတနာရှာဖို့ လာတာကို အခုတော့ သားရဲတွေနောက်က လိုက်တာပဲ ခံနေရတယ်" ဆူကျန်းက ငိုချင်ရက် လက်တို့ဖြစ်နေသည်။ "ဟိုဂိုဏ်းရဲ့မိစ္ဆာလည်း သေနေလောက်ပြီ ထင်တယ်"
"မင်း သူ့ကို အထင်မသေးနဲ့။ ခွန်အားစမ်းသပ်ပွဲမှာ နံပါတ်တစ် ရခဲ့တယ်ဆိုတာ မလွယ်ဘူး။ သူက တော်တော်တော့ အစွမ်းထက်မှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ငါက မင်းရဲ့ အကူအညီနဲ့ အရင်ကထက် ပိုသန်မာလာပြီဆိုတော့ သူ့ကို မကြောက်တော့ပါဘူး" မုကျိန်းက ပြန်ပြောလိုက်သည်။
မန်ရှန်းလီ တို့အဖွဲ့မှာမူ မြစ်တစ်စင်း၏ အနားတွင် ရှိနေပြီး ရေထဲမှ အလွန်တန်ဖိုးရှိသော စိန်သလင်းကျောက်များကို စုဆောင်းနေကြသည်။
လုံချန်းတို့အဖွဲ့ဘက်တွင်မူ...
သူတို့သည် ဖန်အမိုးခုံးပုံစံ အဆောက်အဦးတစ်လုံးကို တွေ့ရှိလိုက်သည်။ လုံချန်း တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ အထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားရသည်။ သူသည် ဆေးပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည့်အတွက် သူ့ရှေ့တွင် မြင်နေရသည့် အရာမှာ ဆေးပညာရှင်များအတွက် နိဗ္ဗာန်ဘုံပင် ဖြစ်သည်။
၎င်းမှာ နတ်ကောင်းကင်ဘုံဂိုဏ်း၏ ဆေးဥယျာဉ် ဖြစ်ပြီး ထောင်ပေါင်းများစွာသော ရှားပါး စိတ်ဝိညာဉ်အပင်များနှင့် ဆေးဖက်ဝင်အပင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
"အံ့သြစရာပဲ၊ ဒီအပင်တွေ အကုန်လုံးပဲ။ ငါက ဆေးပညာရှင် မဟုတ်ပေမဲ့ ဒါတွေက အရမ်းရှားပါးတယ်ဆိုတာ ငါသိတယ်" တိုင်ဟူက ရေရွတ်လိုက်သည်။
"နင်က ဆေးပညာရှင် မဟုတ်လား။ ဒါတွေကို အကုန်သိမ်းလိုက်လေ" ချူးမြောင်က လုံချန်းကို တိုက်တွန်းသည်။
လုံချန်းသည် အပင်များကို သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲသို့ တစ်ပင်ချင်း အမြန်သိမ်းဆည်းနေခဲ့သည်မှာ ၃ နာရီခန့် ကြာသွားသည်။ ဥယျာဉ်၏ တစ်ဝက်ခန့်ကို သိမ်းဆည်းပြီးချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ခု လှုပ်ရှားသွားသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။ လုံချန်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် မတ်တတ်ရပ်ကာ ရှေ့သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်လေတော့သည်။