အခန်း (၃၈၇-၃၈၈)

အခန်း (၃၈၇) စူးစမ်းခြင်းမပြုရသေးသော နယ်မြေ

​လုံချန်းသည် ဆေးဖက်ဝင်အပင်များကို သိမ်းဆည်းနေစဉ် တစ်စုံတစ်ခု လှုပ်ရှားသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ထိုနေရာသို့ လျှောက်သွားသော်လည်း မြေပြင်တွင် အပေါက်တစ်ပေါက်သာ ကျန်ခဲ့ပြီး ဘာမျှမရှိတော့ပေ။

​"ဒီမှာ တစ်ခုခုရှိနေတယ်။ သတိထားကြဦး၊ အထဲမှာ ပုန်းနေတာ သားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်နိုင်တယ်" လုံချန်းက အားလုံးကို သတိပေးလိုက်သည်။

​"ဟိုမှာ" ချူးမြောင်က မြေပြင်မှ တစ်ခုခု ထွက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ လုံချန်း အပြေးအလွှား သွားကြည့်သော်လည်း ထိုအရာက မြေအောက်ထဲ ပြန်ဝင်သွားပြန်သည်။

​"အဲဒါ ဘာနဲ့တူလဲ" လုံချန်းက မေးရာ ချူးမြောင်နှင့် တိုင်ဟူတို့က ၎င်းမှာ လှုပ်ရှားနိုင်သော အပင်အသေးလေးတစ်ပင် ဖြစ်ကြောင်း ပြောပြကြသည်။

​"လှုပ်ရှားနိုင်တဲ့ အပင်လား။ ဒါဆိုရင် အသိဉာဏ်ရှိတဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်အပင်ပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ဒါမျိုးတွေက ဒဏ္ဍာရီထဲမှာပဲ ရှိတာ။ ငါ ဒါကို သေချာပေါက် ဖမ်းရမယ်" လုံချန်းက ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

​သူသည် ထိုအပင် ပုန်းစရာမရှိအောင် အခန်းထဲရှိ ဆေးပင်အားလုံးကို ၂ နာရီကြာအောင် အကုန်သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် အခန်းထောင့်တွင် ငြိမ်သက်စွာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ အပင်လေး ပေါ်လာချိန်တွင် လုံချန်းက အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် ဖမ်းရန် ကြိုးစားသော်လည်း အပင်က မြေအောက်သို့ အလွန်မြန်ဆန်စွာ ပြန်ဝင်သွားသဖြင့် မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။

​နောက်ဆုံးတွင် လုံချန်းသည် သူ၏ ဟင်းလင်းပြင်နိယာမကို အသုံးပြုကာ နေရာရွှေ့ပြောင်းပြီး အပင်လေး၏ နောက်ကွယ်မှ ရုတ်တရက် ပေါ်လာကာ ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့သည်။ အပင်လေး၏ အမြစ်များမှာ အဖြူရောင်ဖြစ်ပြီး အနီရောင် အစင်းကြောင်းများ ပါရှိသည်။

​"ဒါ... ဒါ မျိုးတုံးသွားပြီလို့ ယူဆရတဲ့ အင်မော်တယ်ဆေးပင် မဟုတ်လား။ ရှေးခေတ်တုန်းကပဲ တွေ့ရတာလို့ ငါကြားဖူးတယ်" ချူးမြောင်က အံ့သြတကြီး ဆိုသည်။

​လုံချန်းသည် ဝိညာဉ်အဆင့် အမြင့်ဆုံး ဆေးပညာရှင် ဖြစ်သော်လည်း ဤအပင်အကြောင်းကို မသိပေ။ ထိုအချိန်တွင် ရွှင်း ၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ "ဒါက တန်ဖိုးရှိတဲ့ အပင်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ မရင့်ကျက်သေးဘူး။ ဒါကို နင့်ရဲ့ သားရဲနယ်မြေထဲမှာ ထားလိုက်။ သူ ကြီးလာလို့ အသီးသီးရင် နင့်ရဲ့ သားရဲတွေအတွက် အလွန်အသုံးဝင်လိမ့်မယ်။ ဘယ်လောက်ပဲ သွေးမျိုးဆက် သေးငယ်ပါစေ၊ ဒီအသီးက သားရဲတွေရဲ့ ငုပ်လျှိုးနေတဲ့ သွေးမျိုးဆက်တွေကို နိုးထစေနိုင်တယ်"

​လုံချန်းသည် ထိုအပင်လေးကို သားရဲနယ်မြေအတွင်းသို့ ပို့ဆောင်သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

​သူတို့ ဆေးဥယျာဉ်ထဲမှ ထွက်လာသောအခါ ထူးဆန်းသော အဖြစ်အပျက်တစ်ခု ဖြစ်ပွားသည်။ ဝင်တုန်းက ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အဆောက်အဦးများ မရှိသော်လည်း ထွက်လာသည့်အခါတွင်မူ လှပသော အဆောက်အဦးများ ဝန်းရံထားသည့် နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေသည်။

​"ဂိုဏ်းက ဟင်းလင်းပြင် ဝင်္ကပါတွေကို သုံးထားတာလား။ ထူးဆန်းလိုက်တာ" လုံချန်းက ရေရွတ်လိုက်သည်။

​ယခင်က သဲကန္တာရကဲ့သို့ နေရာဖြစ်သော်လည်း ယခုမူ ခန့်ညားသော အဆောက်အဦးများ၊ ရေပန်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ဂိုဏ်း၏ အချက်အချာနေရာနှင့် တူနေသည်။ ထိုနေရာတွင် အခြားဂိုဏ်းများမှ တပည့်အချို့ကိုလည်း တွေ့ရသည်။

​"ဒီနေရာအကြောင်းကို အစောပိုင်း ရှင်းလင်းချက်တွေမှာ ဘာမှမပါဘူး။ ငါတို့ စူးစမ်းခြင်း မပြုရသေးတဲ့ နယ်မြေသစ်တစ်ခုကို ရှာတွေ့တာများလား" ချူးမြောင်က မေးလိုက်သည်။

​"အဲဒီလိုပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ဒီအဆောက်အဦးတွေက ဘယ်သူမှ မရောက်ဖူးသေးတာ ဒါမှမဟုတ် ရောက်ဖူးတဲ့ ဂိုဏ်းက အပြင်ကို အသိမပေးတာ ဖြစ်မှာ" လုံချန်းက ပြန်ဖြေသည်။

​သူတို့သည် အရှေ့ရှိ အမြင့်ဆုံး အဆောက်အဦးဆီသို့ သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။ သို့သော် ဗုဒ္ဓကျောင်းတော် မှ တပည့်များက အရင်ရောက်နှင့်နေသည်။ ဗုဒ္ဓကျောင်းတော် တပည့်တစ်ဦး လှေကားထစ်ကို နင်းလိုက်သည်နှင့် ပြင်းထန်သော ဖိအားတစ်ခုက ကျရောက်လာပြီး သူ့ကို ဒူးထောက်ကျသွားစေကာ သွေးအန်ထုတ်လိုက်ရသည်။

​"ဒါက အထူးဆွဲငင်အား တစ်မျိုးပဲ ဖြစ်ရမယ်" လုံချန်းက ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။

​ထို့နောက် ယင်လုဂိုဏ်း မှ တပည့်တစ်ဦးက လှောင်ရယ်လျက် ရှေ့သို့ တက်သွားသည်။ သူသည် ပထမလှေကားထစ်တွင် ခံနိုင်ရည်ရှိသော်လည်း ဒုတိယထစ်တွင် အခြေအနေ ဆိုးရွားလာပြီး တတိယထစ်သို့ ရောက်သောအခါ သွေးအန်ကာ လဲကျသွားပြီး လှေကားပေါ်မှ လိမ့်ကျလာကာ သတိမေ့သွားတော့သည်။

​"အပေါ်ကို တက်လေလေ ဆွဲငင်အားက ပိုပြင်းထန်လာလေပဲ" လုံချန်းက သတိပြုမိလိုက်သည်။

​"တတိယထစ်မှာတင် ဒီလိုဖြစ်နေရင် အထစ် ၁၀၀ မြောက်ဆိုရင် ဘယ်လိုနေမလဲ မတွေးဝံ့စရာပဲ။ ဒါက မဖြစ်နိုင်ဘူး" ချူးမြောင်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ဆိုသည်။ အခြား အဆောက်အဦးများရှိ လှေကားများတွင်လည်း အလားတူ အခြေအနေမျိုး ဖြစ်နေသည်ကို သူတို့ တွေ့လိုက်ရလေသည်။

အခန်း (၃၈၈) သူ သေနေပြီ

​တပည့်အများအပြားမှာလည်း ယခု လုံချန်းတွေးနေသည့်အတိုင်းပင် တွေးမိကြပြီး အချို့မှာ လက်တွေ့စမ်းသပ်ကြည့်သော်လည်း ကျရှုံးခဲ့ကြလေသည်။

​"ငါတို့ရဲ့ မိုးပျံ သားရဲတွေကို သုံးရင်ရော ဘယ်လိုလဲ။ လှေကားတွေကို မနင်းမိဘဲ ပျံသွားရင် ဆွဲငင်အားဒဏ်ကို ခံရမှာမဟုတ်ဘူး၊ အဲဒါဆို အပေါ်ဆုံးကို ရောက်နိုင်မှာပဲ မဟုတ်လား" တိုင်ဟူက နောက်ထပ် အကြံတစ်ခု ပေးလိုက်သည်။

​"အဲဒါ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသားပဲ၊ စမ်းကြည့်ကြတာပေါ့" ချူးမြောင်က သဘောတူသည်။

​လုံချန်းကလည်း ထိုအကြံမှာ ယုတ္တိရှိသည်ဟု ယူဆကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း ကိစ္စရပ်တစ်ခုမှာ ဤမျှလွယ်ကူလိမ့်မည် မဟုတ်ဟု ခံစားနေရသည်။

​ချူးမြောင်သည် သူမ၏ သားရဲအိတ်ကို ပုတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ တောင်ပံပါကျားကို ထုတ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ဘာမျှဖြစ်မလာပေ။

​"ငါ့ရဲ့ မိုးပျံ သားရဲကို ဘာလို့ ထုတ်လို့မရတာလဲ။ နင်ရော စမ်းကြည့်ဦး" သူမက တိုင်ဟူကို ပြောလိုက်သည်။

​တိုင်ဟူလည်း စမ်းကြည့်ပေမည့် မအောင်မြင်ပေ။

​"ဒါဟာ နတ်ကောင်းကင်ဘုံဂိုဏ်းရဲ့ ကန့်သတ်ချက်တစ်ခု ဖြစ်ရမယ်။ ငါတို့ ဒီမှာ သားရဲတွေကို သုံးလို့မရဘူး" လုံချန်းက သူတို့ကို ပြောလိုက်သည်။ သူသည်လည်း မုဆိုးကြယ် နှင့် မြွေဘုရင်တို့ကို ခေါ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း မရခဲ့ပေ။ မြွေဘုရင်က သူ့ကို ထွက်လာခွင့်မပြုသည့် ထူးဆန်းသော စွမ်းအားတစ်ခု ရှိနေကြောင်း လှမ်းပြောပြခဲ့သည်။

​"ဒါဆို သားရဲတွေကိုလည်း သုံးလို့မရဘူးပေါ့။ ငါတော့ တခြားနည်းလမ်း မစဉ်းစားတတ်တော့ဘူး။ ဒီနေရာတွေကို ဝင်ဖို့က မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဒီမှာ အချိန်ဖြုန်းမနေဘဲ တခြားတစ်ခုခုကိုပဲ သွားရှာကြရအောင်" တိုင်ဟူက လက်လျှော့ကာ အကြံပြုသည်။

​"ဒီနေရာတွေက တကယ့်ရတနာတွေ သိမ်းထားတဲ့နေရာ ဖြစ်ရမယ်။ တကယ်ပဲ လက်လျှော့ကြမလို့လား။ ဒါက ဘယ်သူမှ မစူးစမ်းရသေးတဲ့ နယ်မြေလေ၊ ငါတို့ ရှာနေတဲ့ ရတနာတွေတောင် ရှိနေနိုင်တာ" ချူးမြောင်ကတော့ ရတနာများကို လက်မလွှတ်ချင်သဖြင့် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသည်။

​"အဲဒီကို ရောက်နိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းကတော့ အင်အားသုံးပြီး တက်သွားဖို့ပဲ။ လူတစ်ယောက်မှာ အစွမ်းထက်တဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်တင်မကဘူး၊ မယုံနိုင်စရာကောင်းတဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားပါ ရှိဖို့ လိုအပ်တယ်။ မင်းတို့ ဒီမှာပဲ နေခဲ့၊ ငါ ဝင်ကြည့်မယ်" လုံချန်းက ပြောဆိုကာ အမြင့်ဆုံး အဆောက်အဦးဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။

​သူသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီးနောက် လှေကားထစ်ပေါ်သို့ ပထမဆုံး ခြေလှမ်းကို လှမ်းလိုက်သည်။ ဆွဲငင်အားက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ စတင်သက်ရောက်လာတော့သည်။

​ပထမဆုံး လှေကားထစ်မှာတင် ဆွဲငင်အားက မည်မျှပြင်းထန်သည်ကို လုံချန်း နားလည်သွားသည်။ သူသည် ယခင်က ဂုဏ်ကျက်သရေ ပွင့်လန်းခြင်းဂိုဏ်းတွင် ရှိစဉ်က ဤကဲ့သို့သော စွမ်းအားမျိုးကို တစ်ကြိမ် ခံစားဖူးခဲ့သည်။ ထိုစဉ်က သူသည် မိုးကြိုးဘီလူးဂိုဏ်း ၏ အကြီးအကဲရှေ့တွင် ရွမ်ကို သတ်ခဲ့ပြီးနောက် ထိုအကြီးအကဲက လုံချန်းအား ဒူးထောက်ကျသွားစေရန် ဆွဲငင်အားကို အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤလှေကားထစ်ပေါ်ရှိ ဆွဲငင်အားမှာ ထိုစဉ်က သူခံခဲ့ရသည့် ဖိအားထက် အနည်းငယ်သာ လျော့နည်းသည်။

​စောင့်ကြည့်နေသူများ၏ စူးစမ်းသော အကြည့်များကြားတွင် လုံချန်းသည် ဒုတိယလှေကားထစ်ကို ဆက်နင်းလိုက်သည်။ ဒုတိယလှေကားထစ်တွင် ဖိအားက ပိုတိုးလာသော်လည်း သူ့ကို ဒူးထောက်ကျသွားစေရန် မလုံလောက်သေးပေ။ ယခု ဖိအားမှာ ဂုဏ်ကျက်သရေ ပွင့်လန်းခြင်းဂိုဏ်းတွင် သူကြုံခဲ့ရသည့် ဖိအားနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

​"ဒုတိယလှေကားထစ်မှာတင် ကောင်းကင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ရဲ့ ဖိအားနဲ့ ညီမျှနေတာဆိုတော့ ငါ အပေါ်ဆုံးထိ တက်နိုင်ပါ့မလား" လုံချန်းက ရေရွတ်လိုက်သည်။

​"ကြည့်စမ်း၊ ကောင်းကင်သတ်ဖြတ်ခြင်းဂိုဏ်းရဲ့ ခေါင်းဆောင်တပည့်က လုပ်တော့မယ်" တပည့်တစ်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

​လုံချန်း လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ပထမလှေကားထစ်ပေါ်တွင် လူတစ်ယောက်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ "ထန်ကျင်းလား" သူ ရေရွတ်မိသည်။

​'ရန်ဆန်လည်း ပါတာပဲ' သူ၏ နောက်တွင် ပါလာသော အခြားတစ်ယောက်ကို မြင်သောအခါ တွေးလိုက်သည်။ အခြားတပည့်များမှာလည်း သူတို့နှစ်ဦးကို မြင်သောအခါ အံ့အားသင့်ကုန်ကြသည်။

​"နေဦး... အဲဒါ အမှန်တရားတာအိုဂိုဏ်းရဲ့ ခေါင်းဆောင်တပည့် ရန်ဆန် မဟုတ်လား။ သူလည်း စမ်းကြည့်တော့မလို့လား" ချူးမြောင်က ရေရွတ်လိုက်သည်။

​"တစ်ယောက်ယောက်က အပေါ်ဆုံးကို ရောက်နိုင်တယ်ဆိုရင် အဲဒါ သူတို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်။ သူတို့ လုပ်နိုင်မှာပါ။ လုံချန်းလည်း အောင်မြင်ပါစေလို့ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်" တိုင်ဟူက သူတို့ တက်နေသည်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

​လုံချန်းသည် ၅ ထစ်မြောက်သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်ပြီး အခြားနှစ်ယောက်မှာမူ ၃ ထစ်မြောက်တွင် ရှိနေသည်။ ဖိအားမှာ ပထမလှေကားထစ်ထက် နှစ်ဆခန့် ရှိနေပြီဖြစ်သော်လည်း လုံချန်းက ခံနိုင်ရည်ရှိဆဲပင်။ သူသည် သူ၏ မိစ္ဆာဘုရင်ခန္ဓာကို အသက်သွင်းလိုက်ရာ ဖိအားအများစုမှာ လျော့ပါးသွားသည်။

​လုံချန်းသည် အချိန်ယူကာ မှန်မှန်လေး ဆက်တက်နေသည်။ သူသည် ခြေတစ်လှမ်း မလှမ်းမီ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိုဖိအားနှင့် အသားကျအောင် အရင်လုပ်သည်။

​မိနစ် ၂၀ ကြာပြီးနောက် သူသည် ၁၁ ထစ်မြောက်သို့ ရောက်နေပြီး ထန်ကျင်းနှင့် ရန်ဆန်တို့မှာ ၈ ထစ်မြောက်တွင် ရှိနေသည်။ လုံချန်းနှင့် အခြားသူများ၏ လုပ်ဆောင်ချက်က ကျန်ရှိနေသော တပည့်များကို အားတက်စေကာ အများအပြား ထပ်မံစမ်းသပ်ကြသော်လည်း မည်သူမျှ ၃ ထစ်မြောက်သို့ မရောက်မီမှာပင် အောက်သို့ လဲကျသွားကြသည်။

​ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ ခေါင်းဆောင်တပည့်များသာ ခံနိုင်ရည်ရှိနေကြသည်။ မန်ရှန်းလီပင်လျှင် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာပြီး လှေကားပေါ်တက်ရန် ကြိုးစားနေသည်။

​အဆောက်အဦးများစွာ ရှိသော်လည်း လူတိုင်းက လုံချန်းသွားနေသည့် အဆောက်အဦးကိုသာ တက်ရန် ကြိုးစားကြသည်။ ၎င်းမှာ မိမိတို့ဂိုဏ်း၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ကာကွယ်ရန် ပြိုင်ပွဲတစ်ပွဲကဲ့သို့ ဖြစ်လာပြီး ထန်ကျင်းနှင့် ရန်ဆန်တို့ ဤအဆောက်အဦးကို ရွေးချယ်ရခြင်းမှာလည်း အကြောင်းရင်း တစ်ခုခု ရှိမည်ဟု သူတို့ အားလုံး ထင်မြင်နေကြသည်။

​လုံချန်းသည် ၄၂ ထစ်မြောက်သို့ ရောက်သောအခါ သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကန့်သတ်ချက်သို့ ရောက်နေပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ အဆောက်အဦး၏ အပေါ်ဆုံးကို လှမ်းမြင်နေရသော်လည်း နောက်ထပ် တစ်လှမ်းတိုးရန်ပင် မဖြစ်နိုင်တော့ဟု သူ ထင်နေမိသည်။ သူသည် ၄၂ ထစ်မြောက်တွင် မိနစ် ၃၀ ခန့် ခက်ခဲစွာ တောင့်ခံနေခဲ့သည်။

​'ငါ အပေါ်ဆုံးကို မြင်နေရပြီဆိုတော့ အခု နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း သုံးလို့ ရသင့်ပြီ' လုံချန်းက အပေါ်ကို ကြည့်ကာ တွေးလိုက်သော်လည်း ဤနေရာတွင် လူတွေက များလွန်းနေသည်။

​လုံချန်း ထိုနေရာတွင် ခဏ ထပ်စောင့်နေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် အခြားသူ အများစုမှာ လက်လျှော့သွားကြလေသည်။ လှေကားပေါ်တွင် ထန်ကျင်းနှင့် ရန်ဆန်တို့သာ ကျန်ခဲ့ပြီး သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ အထစ် ၄၀ မြောက်တွင် ရှိနေကြသည်။ သူတို့သည် ရှေ့ဆက်တက်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ကြောင်း သိသော်လည်း လုံချန်းကို မကျော်ဘဲ လက်လျှော့လိုက်ပါက ဂုဏ်သိက္ခာ ကျဆင်းမည်ကို စိုးရိမ်နေကြသည်။

​"ငါ လုပ်နိုင်တယ်" ထန်ကျင်းက ရေရွတ်ကာ ၄၁ ထစ်မြောက်သို့ လှမ်းနင်းလိုက်သော်လည်း ဖိအားကို ခံစားလိုက်ရသည်နှင့် သူ မှားသွားကြောင်း ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။ သူ၏ ဒူးဆစ်များ မကြေမွမီ သူသည် အနောက်သို့ လျင်မြန်စွာ ခုန်ဆင်းလိုက်ရသည်။

​"စီနီယာ ထန်ကျင်း" သူ၏ ဂိုဏ်းသားများက စိုးရိမ်တကြီး ပြေးလာကြသည်။

​"ငါ အဆင်ပြေပါတယ်။ ဘာမှ မဖြစ်ဘူး" ထန်ကျင်းက ရေရွတ်လိုက်သည်။

​ရန်ဆန်သည်လည်း ၄၁ ထစ်မြောက်၏ ဖိအားကို စမ်းကြည့်ပြီးနောက် လက်လျှော့ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ခုန်ဆင်းလိုက်သည်။

​ယခုအခါ လှေကားပေါ်တွင် လုံချန်းတစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်တော့ပြီး သူသည် လှေကားထစ်ပေါ်တွင် တရားထိုင်နေသည့် ပုံစံဖြင့် ထိုင်နေသည်။

​"သွားကြစို့၊ တခြားနေရာတွေ သွားရှာတာပေါ့။ ဒီမှာ အပေါ်ဆုံးကို တက်ဖို့က မဖြစ်နိုင်ဘူး။ အဲဒီကောင်လည်း ဖိအားဒဏ် ခံနေရမှာ ငါ သေချာတယ်၊ သူက ဟန်ဆောင်နေတာပဲ ရှိတာ။ အဲဒါကြောင့် သူ ရှေ့မတိုးတာပေါ့။ ဒီမှာ အချိန်ဖြုန်းနေလို့ ဘာမှ အကျိုးမရှိဘူး" ရန်ဆန်က သူ၏ လူများကို ပြောလိုက်သည်။

​သူတို့အဖွဲ့ ထွက်ခွာသွားကြသည်။ အခြားအဖွဲ့များလည်း ထိုနည်းတူပင်။ သူတို့သည် နတ်ကောင်းကင်ဘုံဂိုဏ်းထဲတွင် နှစ်ပတ်သာ အချိန်ရသဖြင့် မဖြစ်နိုင်သော လှေကားပေါ်တွင် အချိန်ဖြုန်းမည့်အစား အခြားနယ်မြေများကို စူးစမ်းခြင်းက ပိုကောင်းမည်ဟု ယူဆကြသည်။

​ချူးမြောင်၊ တိုင်ဟူ၊ မုကျိန်း၊ ဆူကျန်းနှင့် ဝိညာဉ်နက်ဂိုဏ်းမှ ကျန်တပည့်နှစ်ဦးမှလွဲ၍ အားလုံးနီးပါး ထွက်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

​"ချူးမြောင်၊ အဲဒီအရူးကို စောင့်ပြီး အချိန်မဖြုန်းပါနဲ့။ လှေကားပေါ် တက်ဖို့က မဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုတာ ငါတို့ အားလုံး သိကြတာပဲ။ ရန်ဆန်နဲ့ ထန်ကျင်းတောင် အပေါ်ဆုံးကို မတက်နိုင်တာ၊ လုံချန်းက လုပ်နိုင်မယ်လို့ နင် တကယ် ထင်နေတာလား" မုကျိန်းက ချူးမြောင်ကို ပြောလိုက်သည်။

​"အေးလေ၊ ငါ ကြည့်ရသလောက်တော့ သူ အဲဒီမှာတင် သေနေပြီ။ အဲဒါကြောင့် သူ မလှုပ်တာပေါ့။ ဆွဲငင်အားက သူ့ရဲ့ အလောင်းကို အောက်ကျမလာအောင် လုပ်ထားတာနေမှာ။ နင်က သူ့အဖွဲ့ကို ရွေးခဲ့တာ တုံးအ,ရာ ကျပေမဲ့ အဆုံးသတ်မှာတော့ ငါတို့အားလုံးက ဝိညာဉ်နက်ဂိုဏ်းသားတွေပဲလေ။ ငါတို့အဖွဲ့ထဲ ဝင်ဖို့ နင့်ကို ခွင့်ပြုပေးပါ့မယ်" ဆူကျန်းက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ပြောလိုက်လေတော့သည်။