အခန်း (၅၈၃-၅၈၅)

Chapter 583: ထိုက်ယင်းရုပ်သေးအစီအရင်နှင့် စွေ့ရှင်း

ရှန်မိုသည် ဟင်းလင်းပြင်လွန်းပျံယာဉ်ပေါ်မှ ဆင်းသက်လိုက်ပြီး ရှိကျဲ၏ ကြီးမားလှသော အလောင်းရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင် လှိုင်းတံပိုးများမှာ ပြင်းထန်ခြင်းမရှိဘဲ အတော်ပင် ငြိမ်သက်နေလေ၏။ သူ၏ လက်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်စွမ်းအား ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့်ဖြင့်ဆိုလျှင် လွန်းပျံယာဉ်အပြင်ဘက်သို့ ထွက်ကာ ဤနေရာ၌ လွတ်လပ်စွာ သွားလာနိုင်ပြီဖြစ်သည်။

သူသည် ရှိကျဲ၏ အလောင်းဘေးတွင် အစီအရင်တစ်ခုကို ချက်ချင်းပင် စတင်ခင်းကျင်းလိုက်တော့သည်။ ဤအစီအရင်မှာ ထိုက်ယင်း ရုပ်သေး အကာအကွယ်ဟု ခေါ်ဆိုပြီး အဆင့်နိမ့် သူတော်စင်အဆင့် အစီအရင်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ လိုအပ်သော ကောင်းကင်ဘုံကုန်ကြမ်းများနှင့် မြေကမ္ဘာရတနာများကိုမူ ကောင်းကင်ဘုံတာအို ရတနာတိုက်မှတစ်ဆင့် ရရှိထားပြီးဖြစ်သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

"ပြင်ဆင်မှု ပြီးသွားပြီ… အခု ရုပ်သေးကို စတင်သွန်းလုပ်လို့ ရပြီ"

ရှန်မိုမှာ အသာအယာ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပြီးနောက် အစီအရင်၍ အလယ်ဗဟိုတွင် တည်ငြိမ်စွာ ထိုင်ချလိုက်ကာ ၎င်းကို စတင်အသက်သွင်းလိုက်သည်။ ထိုက်ယင်း ရုပ်သေး အစီအရင်သည် ထိုကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများကို အသုံးပြုကာ ရှိကျဲ၏ ရုပ်အလောင်းကို ပြောင်းလဲပေးမည်ဖြစ်သည်။ ဤသို့ ပြောင်းလဲခြင်းက ထိုရုပ်အလောင်းအား ဝိညာဉ်သစ်တစ်ခုနှင့် ငြင်းပယ်မှုမရှိဘဲ ပေါင်းစပ်သွားနိုင်စေရန် အထောက်အကူပြုပေလိမ့်မည်။

နောက်ဆုံးအဆင့်တွင် ဝိညာဉ်သစ်တစ်ခုကို ရှိကျဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းပေးလိုက်မည်ဖြစ်၏။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ရုပ်သေးသွန်းလုပ်ခြင်းမှာလည်း အလုံးစုံ ပြီးမြောက်သွားပေမည်။ ဤအစီအရင်ကို ပစ်မှတ်သေဆုံးပြီး တစ်နာရီအတွင်း အပြီးသတ်ရမည် ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက အာနိသင်မှာ သိသိသာသာ လျော့ပါးသွားပေလိမ့်မည်။

ထိုထိုက်ယင်း ရုပ်သေးအစီအရင်ကို ဖန်တီးခဲ့သူမှာ ကျိုယင်း သူတော်စင် ဖြစ်၏။ အမည်ကို ကြားလိုက်ရုံနှင့်ပင် သူသည် လွယ်လွယ်နှင့် ရင်ဆိုင်၍ရမည့်သူ မဟုတ်ကြောင်း သိနိုင်ပေသည်။ သူသည် ရန်တီ၊ ဝူကျူ နှင့် ဟွမ်ကျွင်း တို့ကဲ့သို့သော အဆင့်အတန်းတူ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

မကြာမီ ရုပ်သေးသွန်းလုပ်သည့် လုပ်ငန်းစဉ်မှာ အခက်အခဲ အတားအဆီးများစွာ မရှိခဲ့ဘဲ ချောမွေ့စွာပင် ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။

နာရီအနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ရှန်မိုသည် အသက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ရှူထုတ်လိုက်ပြီး ရှိကျဲကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်မိ၏။

ထိုအချိန်တွင်ပင် ရှိကျဲမှာ ယိမ်းယိုင်လျက် ထရပ်လိုက်တော့သည်။ ၎င်း၏ ယခင်က ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ခဲ့သော မျက်လုံးများတွင် ယခုအခါ စူးစမ်းလိုစိတ်နှင့် ဇဝေဇဝါဖြစ်မှုများဖြင့် တောက်ပနေသည်။ သူသည် စကားပြောရန် ကြိုးစားရင်း ပါးစပ်ကို ဟလိုက်သော်လည်း နက်ရှိုင်းပြီး နားမခံသာသော အသံအချို့သာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရှန်မိုမှာ တဟားဟား ရယ်မောလိုက်ပြီး

"မင်း စကားပြောချင်ရင် အများကြီး လေ့ကျင့်ဖို့ လိုဦးမယ်… အခုလောလောဆယ်တော့ စာရေးပြီး ပြောပေါ့"

ရှိကျဲမှ နားလည်ကြောင်း မျက်တောင်ခတ်ပြ၏။

သူ ပါးစပ်ကို ဟလိုက်ရာ ၎င်း၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲမှ ဓားကျမ်းလိပ်တစ်ခု လွင့်ပျံထွက်လာပြီး စာကြောင်းတစ်ကြောင်း ပေါ်လာသည်။

"ကျွန်မမှာ ခန္ဓာကိုယ် ရှိသွားပြီ… ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အဖေ”

ရှန်မို ပြုံးလိုက်မိသည်။

ရှိကျဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ သူ ထည့်သွင်းပေးလိုက်သော ဝိညာဉ်မှာ အခြားမဟုတ်၊ လက်နက်ဝိညာဉ် စွေ့ရှင်းပင် ဖြစ်သည်။ ထိုက်ယင်း ရုပ်သေးအစီအရင်ဖြင့် သွန်းလုပ်ပြီးနောက် ရှိကျဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ စိတ်ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခုနှင့် သိပ်မခြားတော့ပေ။ သဘာဝအတိုင်းပင် လက်နက်ဝိညာဉ်ကို ဝိညာဉ်တစ်ခုကဲ့သို့ သဘောထားကာ ၎င်းအတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်ပေးနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤအချက်မှာပင် ထိုက်ယင်း ရုပ်သေးအစီအရင်၏ ပြောင်မြောက်မှု ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အခြားသော ရုပ်သေးအစီအရင်များသာဆိုလျှင် လူ၊ သားရဲ သို့မဟုတ် နတ်ဆိုးတို့၏ စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်ကိုသာ လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။

"အဖေ… ကျွန်မ ပိုပြီး သန်မာလာသလို ခံစားရတယ်… အခုကစပြီး အဖေ့ကို ကျွန်မ ကူညီနိုင်ပြီ”

စွေ့ရှင်းမှ နောက်ထပ် စာတစ်ကြောင်း ရေးလိုက်ပြန်သည်။

ရှန်မိုမှာ ကျေနပ်စွာ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပြီး

"အခုလောလောဆယ်တော့ မင်းဆီက ဘာမှမလိုသေးပါဘူး… ကျင့်ကြံခြင်းကိုပဲ အာရုံစိုက်ပြီး ပိုသန်မာအောင် လုပ်ပါ"

စွေ့ရှင်းမှ

"ဟုတ်ကဲ့ပါ… စိတ်မပူပါနဲ့ အဖေ”

ရှန်မို ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးမှ

"ဒါနဲ့ ရှိကျဲရဲ့ ဝမ်းဗိုက်ထဲမှာ ဘယ်လိုရတနာတွေ ရှိလဲဆိုတာ ငါ့ကို ပြောပြဦး"

စွေ့ရှင်း ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းပိုင်းကို စစ်ဆေးနေဟန်တူသည်။ ခေတ္တအကြာတွင် စာကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာ၏။

"အဖေ… ရတနာတွေ အများကြီးပဲ… အဖေ မြင်ရအောင် ကျွန်မ ထွေးထုတ်ပေးမယ်”

ရှန်မို၏ မျက်လုံးများ ဝင်းလက်သွားသည်။ "ကြည့်ရအောင်လေ"

ကျယ်လောင်သော 'ဝေါ့' ဟူသည့် အသံနှင့်အတူ ရှိကျဲသည် တောက်ပနေသော ရတနာပုံကြီးကို ထွေးထုတ်လိုက်သည်။

ရှန်မိုမှာ ထိုအပုံကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

အများစုမှာ တောက်ပနေသော်လည်း လုံးဝ အသုံးမဝင်သည့် အဖိုးနည်းပစ္စည်းများသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် အတန်ကြာအောင် ရွေးချယ်ကြည့်ရှုပြီးနောက် ရှန်မိုတစ်ယောက် မထင်မှတ်ထားသော ပစ္စည်းအချို့ကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။

"အလွန်အမင်း ပူပြင်းတဲ့ ရွှေရောင်ပုတီးစေ့တစ်စေ့... ဒါဟာ သူတော်စင်အဆင့် အနိမ့်စားရတနာ ချီယန်ထျန်ကျူး ဖြစ်ဖို့ များတယ်"

"ကျိုးပဲ့နေတဲ့ ရွှေရောင်ဓားရှည်တစ်လက်၊ ဓားလက်ကိုင်မှာ အရောင်နှစ်မျိုးပါတဲ့ ဖီးနစ်ငှက်ပုံ ထုဆစ်ထားတယ်"

"ပြီးတော့ စုတ်ပြဲနေတဲ့ ရွှေရောင်စာမျက်နှာတစ်ခု၊ အဲဒီအပေါ်မှာ စစ်မှန်တဲ့ နဂါးအရှိန်အဝါ အနည်းငယ် ရှိနေတယ်… ဒါပေမဲ့ အဲဒီပေါ်က ပုံစံတွေက ရှေးကျပြီး နားလည်ရခက်လွန်းလို့ အဓိပ္ပာယ်ဖော်ဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်”

ရှန်မိုသည် ထိုပစ္စည်းသုံးမျိုးကို စိုက်ကြည့်ရင်း နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စဉ်းစားတွေးတောနေမိတော့သည်။

Chapter 584: ရုတ်တရက် အလင်းတန်း

ချီယန်ထျန်ကျူးမှာ တကယ့်ကို အဖိုးတန်ရတနာတစ်ခုပင်။

၎င်းမှာ အဆင့် (၁၅) ရှိသော ထူးခြားဆန်းပြားမီးလျှံ ဖြစ်သည့် ကြယ်ကြွေမီးလျှံ နှင့် အတူရှိနေတတ်သည့် ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ မည်သည့် ထူးခြားဆန်းပြားမီးလျှံအမျိုးအစားကိုမဆို ၎င်းနှင့်အတူ သန့်စင်လိုက်ပါက ထိုမီးလျှံ၏ စွမ်းအားကို လျင်မြန်စွာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်။ သဘာဝအတိုင်းပင် ယခုအချိန်တွင် အထိရောက်ဆုံး အသုံးချရန်မှာ ကိုးပါးကောင်းကင် နတ်ဘုရား မိုးကြိုးမီးလျှံကို အစာကျွေးလိုက်ခြင်းဖြင့် အစွမ်းအမြင့်ဆုံး ရရှိစေရန်ပင် ဖြစ်၏။

ကျိုးပဲ့နေသော ဖီးနစ်ဓားမှာမူ မပြည့်စုံသော်လည်း ခေတ္တမျှ စမ်းသပ်ကြည့်ရုံဖြင့် ၎င်းသည် အနည်းဆုံး သူတော်စင်အဆင့်ရှိ စိတ်ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။

အတွင်းရှိ လက်နက်ဝိညာဉ်မှာမူ နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်မောကျနေဆဲပင်။

ဤလက်နက်ကို အသုံးပြုရန်အတွက် ရေခဲနှင့် မီးဓာတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင် နှစ်မျိုးလုံး လိုအပ်ကြောင်း ရှန်မို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ၎င်းနှင့် အသင့်တော်ဆုံးသူမှာ မူယုံးယွဲ့ ဖြစ်သည်မှာ သိသာထင်ရှားလှ၏။ နောင်တစ်ချိန်တွင် သူသည် ဂုကျိုး ကမ္ဘာမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့လျှင် မူယုံးယွဲ့အတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ရန် တစ်ခုခု လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။ ဤဖီးနစ်ဓားက သူ့အတွက် အကောင်းဆုံးပင်။

ရွှေရောင်စာမျက်နှာနှင့် ပတ်သက်၍မူ… ၎င်းမှာ ဘာလဲဆိုသည်ကို ရှန်မို မခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့ပေ။ ကောင်းကင်ဘုံတာအိုပင်လျှင် ၎င်းကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးသဖြင့် မည်သို့မျှ မဆုံးဖြတ်နိုင်ခဲ့ချေ။ သို့သော် ၎င်းသည် စစ်မှန်သော နဂါးနှင့် ဆက်နွှယ်နေသဖြင့် သေချာပေါက် တန်ဖိုးကြီးမားပေလိမ့်မည်။ အနာဂတ် တစ်နေ့နေ့တွင် အသုံးဝင်လာနိုင်သည်ဟု တွေးကာ ရှန်မိုသည် ထိုအရာကို သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ် အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် သိမ်းဆည်းထားလိုက်၏။

“စွေ့ရှင်း... ဒီမှာပဲ သေချာ ကျင့်ကြံနေပါဦး"

မထွက်ခွာမီ ရှန်မိုမှ ထပ်မံ မှာကြားလိုက်သည်။ "စိတ်မပူပါနဲ့ အဖေ”

စွေ့ရှင်း တက်ကြွစွာ ပြန်ဖြေ၏။

ထိုအခါမှ ရှန်မိုလည်း စိတ်ချလက်ချ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

...

အချိန်များမှာ လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွားသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ငါးနှစ်တာ ကာလမှာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ။

ဂုကျိုး ကမ္ဘာ၏ အပြင်ဘက်၊ ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော ဟင်းလင်းပြင်လှိုင်းတံပိုးများကြားတွင် လူသားပုံရိပ်တစ်ခုတည်းမှာ မတ်မတ်ရပ်လျက် လှိုင်းတံပိုးများ၏ ဒဏ်ကို ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်နေသည်။ ယခုအချိန်တွင် သူသည် ကျောက်ဆောင်ကမ်းပါးများကြားတွင် နက်ရှိုင်းစွာ အမြစ်တွယ်နေသော နှစ်ရှည်ထင်းရှူးပင်တစ်ပင်နှင့် တူလှသည်။ လေပြင်းများ မည်သည့်ဘက်မှ တိုက်ခတ်ပါစေ သူကတော့ မတုန်မလှုပ် ရှိနေဆဲပင်။

ဟင်းလင်းပြင်စွမ်းအားက သူ၏ အရေပြားကို တစ်ခါတစ်ရံ တိုက်စားပျက်စီးစေသော်လည်း သူ၏ အစွမ်းထက်သော ခန္ဓာကိုယ်ကြောင့် ၎င်းမှာ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ရှန်မိုသည် သူ၏ နတ်ဘုရားနန်းတော်အတွင်းသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ဟင်းလင်းပြင်စွမ်းအား တတိယမြောက် တစ်ခု ထပ်မံပေါ်ပေါက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ကျေနပ်သော ပြုံးရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"နောက်ဆုံးတော့ ပြီးသွားပြီ"

သူသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူထုတ်လိုက်၏။ ဟင်းလင်းပြင်စွမ်းအားကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် ကြိုးစားသည့်လမ်းမှာ တကယ်ကို ရှည်လျားခက်ခဲလှသည်။ သူ့လို ထူးခြားသော ပါရမီနှင့် ထိုးထွင်းသိမြင်မှုရှိသူပင်လျှင် ဤဖရိုဖရဲလှိုင်းတံပိုးများနှင့် ကျင့်သားရရန် ငါးနှစ်တိတိ အချိန်ယူခဲ့ရသည်။ သေချာသည်မှာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ငြိမ်သက်သော ဟင်းလင်းပြင်လှိုင်းများကိုသာ ခံနိုင်ရည်ရှိသေးခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အလွန်ပြင်းထန်သော ဟင်းလင်းပြင် ဝဲဂယက်များကြားထဲ ရောက်သွားပါက သူလည်း ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်ပေလိမ့်မည်။

ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် မိမိကိုယ်ကိုယ် လေ့ကျင့်သည်းခံခဲ့သော ဤနှစ်များအတွင်း ရှန်မိုတစ်ယောက် ဟင်းလင်းပြင်ကြီးမှာ သူ လက်ရှိ မြင်တွေ့နေရသည်ထက် များစွာ ကျယ်ပြောကြောင်း ပိုမို သိရှိလာခဲ့သည်။ တကယ်တမ်း သေစေနိုင်လောက်သော ဘေးဒုက္ခနယ်မြေများမှာ သူ၏ရှေ့တွင် အစွယ်ထုတ် မပြကြသေးပေ။

ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာ မွေးဖွားကြီးပြင်းလာသည့် 'ရှိကျဲ' ကဲ့သို့သော သားရဲမျိုး မဟုတ်လျှင် ဟင်းလင်းပြင်အပေါ် အမြဲတမ်း ရိုသေလေးစားမှု ရှိရပေမည်။ မာန်မာနထောင်လွှားခြင်းက သေခြင်းတရားဆီသို့သာ ဦးတည်ပေလိမ့်မည်။

"ဟင်… အဲဒါ ဘာလဲ”

ရှန်မိုသည် သူငယ်ချင်းများနှင့် မိသားစုကို နှုတ်ဆက်ရန်အတွက် ဂုကျိုး ကမ္ဘာသို့ ပြန်ရန် ပြင်နေစဉ်မှာပင် သူ၏ရှေ့တွင် အလင်းတန်းတစ်ခု ဖျတ်ခနဲ လက်သွားသည်ကို ရုတ်တရက် မြင်လိုက်ရသည်။ သူ၏ သိလိုစိတ်မှာ ချက်ချင်းပင် မြင့်တက်လာ၏။ နိဗ္ဗာန်အဆင့်တွင် ဟင်းလင်းပြင်စွမ်းအားကို မိမိ၏ လှုပ်ရှားမှုပညာရပ်များတွင် ပေါင်းစပ်အသုံးပြုခြင်းဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း ခေတ္တမျှ တယ်လီပို့ လုပ်နိုင်သည်။ ၎င်းက တစ်ခဏအတွင်း အလွန်ဝေးကွာသော ခရီးကို သွားလာနိုင်စေ၏။ ထိုသို့ တယ်လီပို့လုပ်နေစဉ်အတွင်း ကျင့်ကြံသူသည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ ပေါ်လာပေလိမ့်မည်။

သေချာသည်မှာ ထိုလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် ပြင်းထန်သော ဟင်းလင်းပြင်လှိုင်းတံပိုးများနှင့် တိုးမိပါက အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ခံရပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ဟင်းလင်းပြင်စွမ်းအားသုံး လှုပ်ရှားမှုပညာရပ်များကို သေဘေးမှလွတ်ရန် နောက်ဆုံးလက်နက်အနေဖြင့်သာ အသုံးပြုလေ့ရှိကြပြီး ပေါ့ပေါ့ဆဆ အသုံးမပြုကြပေ။ ရှန်မိုသည် ဤနည်းလမ်းကို အကြိမ်ကြိမ် စမ်းသပ်ခဲ့ဖူးသဖြင့် ယခုလေးတင် မြင်လိုက်ရသော အလင်းတန်းမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဟင်းလင်းပြင် တယ်လီပို့ကို အသုံးပြုလိုက်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အလင်းဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။

"ဒီအပြင်ဘက်မှာ တခြားကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်နဲ့ ဆုံရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး… သွားကြည့်ရအောင်"

ရှန်မိုသည် ဟင်းလင်းပြင်လွန်းပျံယာဉ်ကို မောင်းနှင်ကာ ထိုနောက်သို့ လိုက်သွား၏။ အလင်းတန်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်မှာ ခဏမျှသာ ရှိသေးသည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်း၏လမ်းကြောင်းအတိုင်း လိုက်ရှာရာ မကြာမီမှာပင် ဟင်းလင်းပြင်ဝဲဂယက်တစ်ခုကို သူ တွေ့ရှိလိုက်သည်။

ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူလည်း ဝဲဂယက်အတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လိုက်တော့၏။

Chapter 585 - မဟာကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိခြင်း — ကောင်းကင်မှ မမျှော်လင့်ဘဲ ပြုတ်ကျလာသော ကိတ်မုန့်

ရှန်မိုသည် ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး မိမိပတ်ပတ်လည်တွင် လည်ပတ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ရှုခင်းများမှာလည်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြောင်းလဲသွားတော့၏။

ခဏအကြာ၌ သူ ပင်လယ်ကျွန်းစုတစ်ခုပေါ်၌ မတ်တပ်ရပ်နေမှန်း သတိပြုမိလိုက်သည်။ အဝေးဆီတွင် ပင်လယ်နှင့် ကောင်းကင်မှာ တစ်သားတည်း ဖြစ်နေပြီး ပြာလွင်သော ကောင်းကင်ကြီးမှာ ကြည်လင်သန့်စင်နေသည်။ မိမိပတ်ဝန်းကျင်၌ လှိုင်းပုတ်သံများကိုသာ စည်းချက်ကျကျ ကြားနေရ၏။

ဤကျွန်းမှာ အထီးကျန်နေသော်လည်း ဇီဝအင်အားများဖြင့် စည်ကားနေသည်။ ကျွန်း၏ အတွင်းပိုင်းသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ထပ်ဆင့်နေသော တောင်တန်းများနှင့် စိမ်းလန်းစိုပြည်ပြီး ထူထပ်လှသော ရှေးဦးသစ်တောကြီးများကို ရှန်မို မြင်လိုက်ရသည်။ သူသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ရာ လေထုထဲ၌ ကြွယ်ဝလှသော စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပျော်ဝင်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရလေ၏။

ထိုအခြေအနေမှာ လူကို ပေါ့ပါးသွားစေပြီး နတ်ဘုရားတစ်ပါးအလား ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားတော့မည့်အတိုင်းပင်။

ကျွန်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှ မြေကမ္ဘာကို တုန်ဟိန်းစေသော သားရဲရိုင်းကြီးများ၏ ဟိန်းဟောက်သံများ သဲ့သဲ့ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခုက နောက်တစ်ခုကို နှိုးဆော်လိုက်သကဲ့သို့ပင်။

ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ထိုမှထွက်ပေါ်လာသော တုန်ခါမှုလှိုင်းများသည် ဒီရေလှိုင်းများအလား အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ရိုက်ခတ်သွားတော့၏။ ထိုအဆက်မပြတ်ထွက်ပေါ်နေသော ဟိန်းဟောက်သံများ၏ ပြင်းအားကို ကြည့်ရုံဖြင့်ပင် ဤသားရဲများမှာ အဆင့်နိမ့်မဟုတ်ကြောင်း သိသာလှသည်။ အနည်းဆုံးတော့ အဆင့် (၈) ရှိကြပြီး ဓမ္မရုပ်ပွါးတော်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများနှင့် အလားတူပေလိမ့်မည်။

"ဒီဝိညာဉ်စွမ်းအင် သိပ်သည်းဆက... နတ်ဆိုးပင်လယ်ထဲမှာထက်တောင် ပိုမြင့်နေပါလား"

"ငါ မဟာကမ္ဘာကို ရောက်လာတာများလား"

ရှန်မို မှင်တက်သွားရသည်။ အလင်းတန်းတစ်ခုနောက်ကို လိုက်လာရုံမျှဖြင့် မဟာကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိလာလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ ၎င်းမှာ သူ့ကို အမှန်တကယ်ပင် အငိုက်မိစေခဲ့၏။

အမှန်စင်စစ် သူသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်ရန်အတွက် အကြီးအကျယ် ပြင်ဆင်ခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလား။

ဟင်းလင်းပြင်လွန်းပျံယာဉ်ကို ပြုပြင်ရန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင်စွမ်းအားကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် နှစ်ပေါင်းများစွာ အချိန်ယူခဲ့ရသည်။ သို့သော် သေချာပြန်စဉ်းစားကြည့်လျှင် သူ အံ့ဩမနေတော့ပေ။ ထိုအလင်းတန်းကို သတိထားမိခြင်း၊ နောက်ယောင်ခံလိုက်နိုင်ခြင်းနှင့် ဟင်းလင်းပြင်ဝဲဂယက်ကို ရှာတွေ့ခြင်းတို့မှာ သူ၏ ဟင်းလင်းပြင်စွမ်းအားအပေါ် နက်ရှိုင်းသော နားလည်မှုကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသာ အပေါ်ယံမျှသာ သိရှိထားပါက ထိုခဏတာ လက်သွားသော အလင်းကို မည်သည့်အခါမျှ မြင်တွေ့နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ထို့ပြင် ကြီးမားသော အတားအဆီး သို့မဟုတ် ဘေးအန္တရာယ်နှင့် မကြုံဘဲ ဤဝဲဂယက်ကို ရှာတွေ့ရန်အတွက် လမ်းတစ်လျှောက်လုံး နောက်ယောင်ခံလိုက်နိုင်ရန်မှာလည်း ဖြစ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ကံတရားဆိုသည်မှာ ပြင်ဆင်ထားသူများဘက်၌သာ ရှိစမြဲပင်။

ရှန်မိုသည် အဆင်သင့်ဖြစ်နေခဲ့သဖြင့် မရည်ရွယ်ဘဲ မဟာကမ္ဘာသို့ စောစီးစွာ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒါဟာ ငါပြန်သွားလို့မရတော့ဘူးဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်လည်း ဖြစ်နေတာပဲ"

ရှန်မိုမှ သူ၏နောက်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သေးငယ်သော ဟင်းလင်းပြင်ဝဲဂယက်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ဟင်းလင်းပြင်စွမ်းအားကို အတင်းအဓမ္မ အသုံးပြုခြင်းကြောင့် ခေတ္တဖြစ်ပေါ်လာသော အက်ကြောင်းတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သိသာလှ၏။ စွမ်းအားကုန်ခမ်းသွားသည်နှင့် ဝဲဂယက်မှာလည်း သဘာဝအတိုင်း ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှန်မိုသည် မတတ်သာဘဲ ရယ်မောလိုက်မိသည်။ ဤအခြေအနေမှာ သူ၏ မူလအစီအစဉ်နှင့် ဆန့်ကျင်နေပေသည်။ သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ ကြုံလာသမျှကို တစ်ဆင့်ချင်း ရင်ဆိုင်သွားရန်သာ ရှိတော့သည်။

ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ရှန်မိုသည် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပိုမိုသိပ်သည်းရာအရပ်သို့ ဦးတည်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ယေဘုယျအားဖြင့် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ စုဝေးရာ၌ ကျင့်ကြံသူများလည်း ရှိနေတတ်သည် မဟုတ်ပါလား။ အခြားကျင့်ကြံသူများကို ရှာတွေ့နိုင်မှသာ သူ အလွန်လိုအပ်နေသော သတင်းအချက်အလက်များကို ရရှိနိုင်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် သူ မလှုပ်ရှားမီမှာပင် ကောင်းကင်ယံမှ လူပုံရိပ်တစ်ခု သူရှိရာသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာသည်။

ရှန်မို၏ ဝိညာဉ်အာရုံက ထိုသူကို ဖြတ်သန်းကြည့်လိုက်၏။ ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ထိုသူမှာ နိဗ္ဗာန်အဆင့်သို့ မရောက်သေးသော်လည်း 'ဓမ္မရုပ်ပွားတော်' အဆင့် အထွတ်အထိပ်ထက် သိသိသာသာ သန်မာနေကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ နိဗ္ဗာန်အဆင့်သို့ ခြေတစ်လှမ်းအလို ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်ပုံရ၏။

ထိုသူသည်လည်း ရှန်မိုကို ချက်ချင်း မြင်သွားသည်။ သူက စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ ရှန်မိုရှိရာဘက်သို့ သိုလှောင်လက်စွပ်တစ်ကွင်းကို ပစ်ထုတ်လိုက်ပြီးာ အားကုန်ဟစ်အော်လိုက်သည်။

"ပစ္စည်းရပြီ… မြန်မြန်ပြေးတော့!"

သူ၏အသံမှာ ဘယ်သူမှမကြားမှာ စိုးရိမ်နေသကဲ့သို့ အလွန်ကျယ်လောင်လှသည်။ ထို့နောက် သူသည် အရှိန်ကို ထပ်မြှင့်လိုက်ရာ ပင်လယ်ပြင်ထက်၌ ပေဒါဇင်ပေါင်းများစွာ မြင့်သော လှိုင်းလုံးကြီးများ ထလာတော့သည်။ ထို့နောက် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူသည် အရိပ်အယောင်မကျန်အောင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။

ရှန်မို မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ သူသည် သိုလှောင်လက်စွပ်အတွင်းသို့ ဝိညာဉ်အာရုံ ထည့်ကြည့်လိုက်ရာ အတွင်း၌ ဘာမှမရှိဘဲ ရွှေရောင်စာမျက်နှာ တစ်မျက်နှာသာ ရှိနေသည်။ သူ့ကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ ဤရွှေရောင်စာမျက်နှာ၏ ပုံသဏ္ဌာန်မှာ ရှိကျဲ၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲမှ သူရရှိခဲ့သော စာမျက်နှာနှင့် ထပ်တူကျနေခြင်းပင်။

၎င်းတို့မှာ မူလအရင်းအမြစ် တစ်ခုတည်းမှ ဖြစ်ပုံရသည်။

သို့သော် ဤကဲ့သို့သော မမျှော်လင့်ဘဲ ရရှိသည့် "လက်ဆောင်" မှာ ကောင်းကင်မှ ပြုတ်ကျလာသော ကိတ်မုန့်မဟုတ်ကြောင်း သူ ကောင်းကောင်းသိ၏။ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်။

သူ မီတာ ရာဂဏန်းမျှသာ ပျံသန်းရသေးသော်လည်း သူ၏နောက်ကွယ်၌ လိုက်လံဖမ်းဆီးသူများ ပေါ်လာတော့သည်။

"နဂါးပြာ ရွှေရောင်စာမျက်နှာကို အခုချက်ချင်း လွှဲပေးစမ်း”

ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခုမှာ လေထုထဲ၌ ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့သည်။