အခန်း (၂၂၅-၂၂၆)

အခန်း (၂၂၅) - သတ်

“ဟုန်ပိုင်ဝေ”

လီယန်ချူက လေးနက်သောအသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်

သူ့ကိုယ်ပေါ်တွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ တဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်နေသည်

ဟုန်ပိုင်ဝေက လှောင်ပြုံးဖြင့်

“ဒီလောက်ထိတောင် မသေဘူးလား၊ မင်းက တကယ်ကို အသက်ရှည်တာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့တော့ မင်းသေရတော့မယ်၊ ဘာက တကယ့် ကောင်းကင်ဘုံက ကံကြမ္မာပါသူ ဆိုတာကို မင်းကို ငါသိအောင် လုပ်ပေးမယ် ”

ပြင်းထန်သော စွမ်းအားတစ်ခုက ဖြည်းညင်းစွာ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဟုန်ပိုင်ဝေသည် လက်ထဲရှိ နတ်ဘုရားလေးကို ထပ်မံ ဆွဲညှိလိုက်သည်။

အရှိန်အဝါမှာ တစ်ခဏအတွင်း အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်

သူသည် ထိုနတ်ဘုရားနန်းတော်ထဲတွင် ထူးခြားသော အခွင့်အရေးများ ထပ်မံရရှိခဲ့ပြီး ကျင့်စဉ်မှာလည်း အများကြီး တိုးတက်လာခဲ့သည်။

ထိုရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော နတ်ဘုရားလေးကို အသုံးပြုနိုင်လောက်သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ရှူး

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများ စုစည်းထားသည့် နတ်ဘုရားလေးမြားမှာ လေကိုခွင်း၍ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိလာသည်။

လီယန်ချူသည် ကိုယ်ခန္ဓာအကာကွယ် အတတ်ကို အသုံးပြုသော်လည်း နတ်ဘုရားလေးမြားကို မရှောင်လွှဲနိုင်ပေ။

ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးရှိ စွမ်းအားများကို ကျန့်ကျောင်းဓားထဲသို့ ထည့်သွင်းကာ အားကုန် ခုတ်ချလိုက်ရသည်။

ဘုန်း

ကြီးမားသော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်

လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ သွေးချီများမှာပင် ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရသည်၊ သူသာ မာကျောကြမ်းတမ်းသော ကိုယ်ခန္ဓာကို မကျင့်ကြံထားခဲ့လျှင် ထိုလေးမြားကို လုံးဝ ခုခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ

အစီရင်ဝတ်စုံ ဝတ်ထားသော်လည်း ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားနိုင်သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

အဖြူရောင် အလင်းတန်းအသွင် ပျံသန်းသွားသည်။

ရှူး

ကျန့်ကျောင်းဓားမှာ ဦးခေါင်းကို ချိန်ရွယ်ကာ ခုတ်ချလိုက်သည်။

ရှူး

နတ်ဘုရားလေးမြား တစ်ချောင်း ထပ်မံ ရောက်ရှိလာပြန်သည်

လီယန်ချူ တစ်ကိုယ်လုံး လွင့်ထွက်သွားသည်။

ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း

သူသည် တာအိုနန်းတော်၏ နံရံအတွင်းသို့ ပစ်ပေါက်ခံလိုက်ရပြီး ဖုန်မှုန့်များ ချက်ချင်း ထောင်းခနဲ ထွက်လာသည်။

ဟုန်ပိုင်ဝေ၏ မျက်လုံးများမှာ ထက်မြက်နေသည်။

“ငါက မော်ရှန်းဂိုဏ်းမှာ နှစ်ပေါင်း သုံးရာအတွင်း ဒုတိယအဆင့် ထိပ်ဆုံးသို့ အသက်ငယ်ဆုံး ရောက်ရှိသူ တတိယအဆင့်သို့ ရောက်ရှိဖို့ အလားအလာ အရှိဆုံးသူပဲ၊ ဒီနေ့ မင်းနဲ့ ငါနဲ့ကြားက ကွာခြားချက်က ဘယ်လောက်တောင် ကြီးမားလဲဆိုတာကို ငါ သိအောင် လုပ်ပေးမယ် ”

ဟုန်ပိုင်ဝေ၏ အသံမှာ ပို၍ပင် လွဲမှားပြီး ရူးသွပ်လာသည်။

သူ့ကိုယ်ပေါ်ရှိ အရှိန်အဝါမှာ အေးစက်ပြီး ပြင်းထန်လှသည်။

ရှူး

နတ်ဘုရားလေးမြား တစ်ချောင်းမှာ အပျက်အစီးများကြားထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာပြီး လီယန်ချူကို တင်းကျပ်စွာ ပိတ်လှောင်ထားလိုက်သည်။

“မင်း ငါ့ရဲ့ မော်ရှန်းဂိုဏ်းဝင်တွေကို သတ်ဖြတ်ခဲ့တာ မဟုတ်လား ”

“ဒီနေ့တော့ မင်းကို ငါ့ရဲ့ ဒီနတ်ဘုရားလေးမြားအောက်မှာ သေစေရမယ် ”

ဟုန်ပိုင်ဝေ အော်ဟစ် ရယ်မောလိုက်သည်

ဒီ လေနတ်ဘုရားလေး က တကယ်ကို ရက်စက်တာပဲ။

ဘုန်း

အပျက်အစီးများကြားမှ စွမ်းအားတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

“မင်းလောက်နဲ့လား ”

လီယန်ချူသည် အစီရင်ဝတ်စုံ ၏ အထောက်အပံ့ဖြင့် ဟုန်ပိုင်ဝေ၏ ရှေ့သို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာသည်။

ရှူး

နတ်ဘုရားလေးမြားမှာ ရက်စက်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်

လေကိုခွင်း၍ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိလာသည်။

ဟုန်ပိုင်ဝေမှာလည်း နတ်ဘုရားလေး၏ အမှားမရှိ တည့်မတ်နိုင်သော စွမ်းအားကို ယုံကြည်နေသဖြင့် စိတ်အေးလက်အေး ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။

ဘုန်း

လေနတ်ဘုရားလေးမှ စုစည်းထားသော စွမ်းအားမြားမှာ လီယန်ချူ၏ ရင်ဘတ်ကို တိုက်ရိုက် ထိမှန်သွားသည်။

ပြင်းထန်သော လေလှိုင်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။

သို့သော် လီယန်ချူမှာ နောက်ဆုတ်မည့် အရိပ်အယောင် လုံးဝ မရှိဘဲ စွမ်းအားများကို ကျန့်ကျောင်းဓားထဲသို့ ထည့်သွင်းကာ ရက်စက်စွာ ခုတ်ချလိုက်သည်။

၎င်းမှာ လူမိုက်တို့၏ အသက်ကို အသက်နဲ့ရင်းသည့် တိုက်နည်းပင်

ဟုန်ပိုင်ဝေမှာ မော်ရှန်း၏ မောက်မာသော သခင်လေး ဖြစ်ပြီး ငယ်စဉ်ကတည်းက မြင့်မားသော နေရာတွင် ရှိနေကာ လူ့အသက်ကို မြက်ပင်ကဲ့သို့ သဘောထားပြီး အရာဝတ္ထုများကိုလည်း တန်ဖိုးမထားတတ်ပေ။

သူ့တွင် အရာရာကို အထက်စီးမှ ကြည့်တတ်သည့် မောက်မာသော စိတ်ဓါတ်များ ရှိနေသည်။

သူသည် များပြားလှသော အစွမ်းထက် မှော်ပစ္စည်းများ ပိုင်ဆိုင်ထားသည် လီယန်ချူက ထိုကဲ့သို့ အရိုင်းဆန်သော နည်းလမ်းကို သုံးလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။

နတ်ဘုရားဆန်သော အငွေ့အသက် လုံးဝ မရှိချေ

ဖူး

ဤကဲ့သို့ ရက်စက်သော အရှိန်အဝါကြောင့် လီယန်ချူ၏ ဓားချက်မှာ ထိရောက်သွားပြီး ဟုန်ပိုင်ဝေ၏ လက်မောင်း တစ်ဖက်ကို ဖြတ်တောက်လိုက်နိုင်သည်

သူ ဓားပညာကို ကျင့်ကြံပြီးကတည်းက လူဘယ်နှစ်ယောက်၏ လက်ကို ဖြတ်ခဲ့မိမှန်း မသိတော့ပေ

မြန်ဆန်ပြီး ရက်စက်လှသည်ဟု ဆိုရမည်။

“အား မင်း သေစမ်း ”

ဟုန်ပိုင်ဝေ အဆင်သင့် မဖြစ်ခင်မှာပင် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ချွန်း

လေနတ်ဘုရားလေးမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားပြီး အသံကျယ်ကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

“နှစ်ပေါင်း သုံးရာအတွင်း ဒုတိယအဆင့် ထိပ်ဆုံးသို့ အသက်ငယ်ဆုံး ရောက်ရှိသူ ဟုတ်လား ”

“ဘာမှမဟုတ်တဲ့ သောက်သုံးမကျတဲ့ကောင် ”

လီယန်ချူ၏ အသံမှာ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ပင်

ရှူး

နောက်ထပ် ဓားချက်တစ်ခုမှာ ဦးခေါင်းကို ချိန်ရွယ် ခုတ်ချလိုက်သည်။

ဓားမရောက်ခင်မှာပင် တောက်ပသော ဓားအရှိန်အဝါက ရောက်နှင့်နေပြီဖြစ်သည်။

ဟုန်ပိုင်ဝေ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ကာကွယ်ရေး မှော်ပစ္စည်းများသည် လီယန်ချူ၏ ဤမျှ ပြင်းထန်သော ဓားချက်ကို မကာကွယ်နိုင်ပေ။

နောက်သို့သာ ဆုတ်ခွာနိုင်တော့သည်။

“မင်း တိုက်ခိုက်တာ မဟုတ်ဘူးလား ”

“ဒီဘက် လှိမ့်လာပြီး ထပ်တိုက်စမ်း ”

လီယန်ချူ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်

စကားဆုံးသည်နှင့်။

သူသည် ဓားချက်ပေါင်း (၁၂) ချက်အထိ ခုတ်ချလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်

ဓားချက်တိုင်းမှာ အရင်ဓားချက်ထက် ပိုမြန်သည်။

အရှိန်အဟုန် ပြင်းထန်လှသည်။

စွမ်းအင်များမှာ မြစ်ရေကဲ့သို့ စီးဆင်းကာ ထောင်ချီသော မိုင်များအထိ ရောက်ရှိသွားသည်။

ဟုန်ပိုင်ဝေသည် သူ၏ မှော်ပညာကို မထုတ်သုံးလိုက်ရခင်မှာပင် လီယန်ချူက သူ၏ ခြေသလုံးကို ဖြတ်တောက်လိုက်ပြန်သည်။

သွေးများမှာ ပန်းပွင့်သကဲ့သို့ ယိုစီးကျလာသည်

လီယန်ချူ၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်မှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသည်။

သူသည် ယခင်က မြင့်မားသော သိုင်းပညာရှင်တို့၏ အရှိန်အဟုန်ကို အတုယူပြီး လျင်မြန်သော ဓားပညာကို အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

တကယ်ပင် ထူးခြားသော အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိခဲ့သည်

ဟုန်ပိုင်ဝေ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် နဂါးဟိန်းသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး နားထောင်ရုံနှင့်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

အလွန် အင်အားကြီးမားသည်။

ဒုတိယအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီး ဝိညာဉ်ခန္ဓာ ထွက်ခွာနိုင်သော ကျင့်ကြံသူများပင် ဤကဲ့သို့ ဝိညာဉ်ကို သတ်ဖြတ်သော နည်းလမ်းကို မကာကွယ်နိုင်ပေ။

သို့သော်

လီယန်ချူမှာ လှုပ်ရှားမှု မရှိဘဲ အရှိန်အဝါမှာ ပို၍ပင် ထက်မြက်အေးစက်လာသည်။

သူသည် တိုက်ရိုက် ဓားတစ်ချက် ခုတ်လိုက်ရာ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သော အရှိန်အဝါဖြင့် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ဘုန်း

ပြင်းထန်သော ဓားအရှိန်အဝါက ဟုန်ပိုင်ဝေ၏ ခရမ်းရောင် ရွှေရောင်ဦးသရဖူ၏ ကာကွယ်မှုကို တိုက်ရိုက် ဖောက်ခွဲလိုက်သည်။

ဟုန်ပိုင်ဝေမှာ ချက်ချင်းပင် သေဆုံးသွားသည်။

ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ဝိညာဉ်ခန္ဓာတောင် ထွက်ပြေးခွင့် မရလိုက်ဘဲ ဓားချက်တစ်ချက်ဖြင့် သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

ဝိညာဉ်များ ပျက်စီးသွားပြီ

ကျန့်ကျောင်းဓားသည်လည်းကောင်း၊ စင်ကြယ်သော သွေးချီသည်လည်းကောင်း ဝိညာဉ်ကို အကြီးအကျယ် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ဓားချက်တစ်ချက်ဖြင့် မော်ရှန်းဂိုဏ်းမှ လူငယ်လေး၏ အသက်ကို အဆုံးစီရင်လိုက်သည်။

စိတ်မကောင်းစရာမှာ ဟုန်ပိုင်ဝေတွင် အစွမ်းထက်သော မှော်ပစ္စည်းများစွာ ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျင့်စဉ်မှာလည်း အများကြီး တိုးတက်လာပြီး လေနတ်ဘုရားလေးကို ကိုင်ကာ လက်စားချေရန် စောင့်မျှော်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူကို သတ်ရန်

အံ့ဩစရာမှာ ပြိုင်ဘက်က အနားကပ်ပြီး အသက်နဲ့ရင်း၍ တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခြင်းပင်။

ထို့နောက် တိုက်ခိုက်ရေး နည်းလမ်းများကို အသုံးမချလိုက်ရခင်မှာပဲ အခွင့်အရေး ဆုံးရှုံးသွားပြီး သူတစ်ယောက်လုံး အဆုံးစီရင် ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

တင်းရုံ၏ လှပသော မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့ဩမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ဟုန်ပိုင်ဝေမှာ မောက်မာသော စိတ်ဓါတ်ရှိသော်လည်း။

နောက်ခံ အင်အားမှာ အလွန် ကြီးမားသည်။

မော်ရှန်းဂိုဏ်းမှာလည်း လုံဟူရှန်းကဲ့သို့ အင်အားကြီးမားပြီး အရည်အချင်းရှိသူများ၊ ကျွမ်းကျင်သူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

“မော်ရှန်းဂိုဏ်းက သခင်လေး မောက်မာလှတဲ့ ဟုန်ပိုင်ဝေက ဒီလိုပဲ သေသွားရတာလား ”

တင်းရုံမှာ ယုံနိုင်စရာ မရှိ ဖြစ်နေသည်။

လီယန်ချူကတော့ ဘာမှ မဟုတ်ဘူးဟု သဘောထားသည်။

ဒီနတ်ဘုရားနယ်မြေထဲ ဝင်လာပြီဆိုကတည်းက သူတစ်ပါးကို သတ်ပြီး ပစ္စည်းလုယူရန် စိတ်ကူး ရှိရမည်။

ဟုန်ပိုင်ဝေက သူ့မျက်လုံးထဲတွင် ဘာမှ မဟုတ်ပေ။

ဒီလို ကံကြမ္မာ အလွန် ကောင်းမွန်သူတွေမှာ ထူးခြားသော အခွင့်အရေးတွေ ရှိနေတတ်သည်။

နောက်တစ်ခါ တွေ့ရင် ကျင့်စဉ်က ပိုပြီး အင်အားကြီးလာနိုင်သည်

တကယ်လို့ နတ်ဘုရားနယ်မြေရဲ့ အခွင့်အရေးကို သုံးပြီး တတိယအဆင့်ကို ရောက်သွားရင်တော့

အဲဒီအချိန်ကျရင် လီယန်ချူ၏ စွမ်းအားနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ ခက်ခဲသွားလိမ့်မည်။

ဒါကြောင့်

လူကို သတ်ရင် စောစော သတ်ရမည်

ဒါက လီယန်ချူ၏ ကံကောင်းသောသူများအပေါ် ထားရှိသော မဟာဗျူဟာပင် ဖြစ်သည်။

တင်းရုံမှာ လုံးဝ မေ့မျောသွားသည်။

အံ့ဩသော်လည်း အရင်ကလောက်တော့ မဟုတ်တော့ပေ။

မိစ္ဆာ၊ မိစ္ဆာအကြီးအကဲ၊ ထောင်စုနှစ် မိစ္ဆာအလောင်း၊ မော်ရှန်းတာအိုဆရာတော်။

ထိုကဲ့သို့ ကျင့်ကြံသူများ ကြုံတွေ့ရလျှင် သေရမည့် အခြေအနေများကို လီယန်ချူက အလွယ်တကူပင် ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။

နတ်ဘုရားတစ်ပါး လူ့လောကသို့ ဆင်းသက်လာသကဲ့သို့ပင်။

ရန်သူ အားလုံးကို နှိမ်နင်းနိုင်သူ ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူသည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ ရှေးဟောင်းလေးကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ဟုန်ပိုင်ဝေ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ပစ္စည်းအချို့ကို ရှာဖွေလိုက်သည်။

ကျောက်စိမ်းအပိုင်းအစများ ပါသည့် အိတ်တစ်လုံး။

စုစုပေါင်း (၄၀) ကျော် ရှိသည်။

ကြက်ဥအရွယ်အစား ရှိသော ပုတီးစေ့ တစ်လုံး၊ အရောင်များ တောက်ပနေပြီး နဂါးအငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေသည်။

ခရမ်းရောင် ရွှေရောင်သရဖူ တစ်ခု၊ တာအိုအငွေ့အသက်များ လျော့နည်းသွားပြီး နတ်ဘုရားနယ်မြေထဲမှာ တိုက်ပွဲတွေ များစွာ ကြုံခဲ့ရကြောင်း သိသာသည်။

ရွှေရောင် တိုက်ပွဲဝင်သူကို ခေါ်ယူနိုင်သော အဖြူရောင် ခါးပက် နှင့် ကြေးဝါ ရှေးဟောင်း မှန်တစ်ချပ် ။

ဟုန်ပိုင်ဝေကတော့ သူ့ကိုယ်ပေါ်မှာ သယ်ဆောင်မလာပုံရသည်။

ထို့ပြင် နတ်ဘုရား စွမ်းအားပါဝင်သော မှော်ပစ္စည်း (၃) ခု ရှိသေးသည်။

ရှေးဟောင်း သစ်သားပြား တစ်ခု၊ လီယန်ချူ လက်ထဲရှိ သစ်သားပြားနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

ပုတီးတစ်ကုံး၊ နတ်ဘုရား စွမ်းအားများ ပြည့်ဝနေပြီး စိတ်ကို ငြိမ်းချမ်းစေသည့် အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေသည်။

ဆီမီးခွက် တစ်ခု၊ ကောင်းစွာ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ပြီး နတ်ဘုရား စွမ်းအားမှာ ပုတီးနှင့် တူညီသည်။

လီယန်ချူ လက်ထဲရှိ နတ်ဘုရား မှော်ပစ္စည်းများထဲတွင် ထိုရှေးဟောင်း နံ့သာပေါင်းအိုး မှာ နတ်ဘုရား စွမ်းအား အကြီးဆုံး ဖြစ်သော်လည်း ဟုန်ပိုင်ဝေ၏ ပစ္စည်းများနှင့် ယှဉ်လျှင်တော့။

အဆပေါင်းများစွာ ကွာခြားနေသည်။

အခန်း (၂၂၆) - မြူတွေ ဆိုင်းလာပြီ

ထိုအချက်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် နန်းတော်အတွင်းတွင် ကောင်းမွန်စွာ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ပြီး စွမ်းအားကြီးမားသော နတ်ဘုရားဆိုင်ရာ မှော်ပစ္စည်းများသည် ဟုန်ပိုင်ဝေ ဦးဆောင်သည့်အဖွဲ့က ရှေးဦးစွာ လုယူသွားခဲ့ကြောင်း သိသာသည်။

“ဟုန်ပိုင်ဝေ၊ ဟုန်ပိုင်ဝေ၊ မင်းက တကယ်ကိုပဲ လက်ဆောင်ပစ္စည်းပို့ပေးတဲ့ ကလေးငယ် တစ်ယောက်ပါလား ”

လီယန်ချူ စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။

သူ အနည်းငယ် စဉ်းစားလိုက်သည်။

ရှောင်ကြဉ်ခြင်း မရှိပေ။

ထိုရတနာများကို သိုလှောင်အိတ် ထဲသို့ တိုက်ရိုက် သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

ဤကဲ့သို့သော ရတနာမျိုးမှာ ဒဏ္ဍာရီထဲတွင်သာ ရှိတတ်သော အရာများဖြစ်သည်။

သာမန်လူများဆိုလျှင် စိတ်ကူးနှင့်တောင် မမှီနိုင်ပေ။

ထို့အပြင်

တင်းရုံမှာ လီယန်ချူ၏ နတ်ဘုရားဆန်သော အစွမ်းများကို မြင်ဖူးပြီးဖြစ်၍ အနည်းငယ် ရိုးသားသွားပြီ ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူသည် ဟုန်ပိုင်ဝေကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် တာအိုနန်းတော် ကို ဆက်လက် ရှာဖွေသည်။

ထို့အပြင် စပျစ်သီး (၇) လုံး (၈) လုံးခန့်ကို တစ်ဆက်တည်း စားလိုက်သည်။

ရင်ဘတ်မှ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုသည် နောက်ဆုံးတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဟုန်ပိုင်ဝေ၏ နတ်ဘုရားလေးတွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သတ်ဖြတ်နိုင်သည့် စွမ်းအားများ ပါဝင်နေသည်။ လီယန်ချူသာ အစီရင်ဝတ်စုံကို မဝတ်ဆင်ထားလျှင် သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို လုံးဝ ခုခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

လီယန်ချူသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တာအိုနန်းတော်၏ ဘေးတိုက်ခန်းမ တစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် အလွန်ကျယ်ဝန်းသော ရင်ပြင်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ရင်ပြင်ပေါ်တွင် ကြီးမားသော ကျောက်တိုင်များ စိုက်ထူထားပြီး ထိုတိုင်များပေါ်တွင် ဓားဖြင့် ခုတ်ထစ်ထားသော၊ မီးဖြင့် လောင်ကျွမ်းထားသော အမှတ်အသားများ ရှိသည်။

နတ်ဘုရားတို့၏ တရားကျင့်ရာနေရာဟု ဆိုနိုင်လောက်သည့် ပေါ့ပါးလွင်လွင့်သော အငွေ့အသက်မျိုး လုံးဝ မရှိပေ။

ယင်းအစား ကြီးမားသော ကွပ်မျက်ရာနေရာ တစ်ခုနှင့် ပို၍ တူနေသည်။

ရင်ပြင်အလယ်တွင် မြင့်မားသော နတ်ဘုရားသစ်ပင် တစ်ပင် ရှိသည်။

ကိုင်းအခက်အရွက်များ ထူထပ်သည်။

ရှေးဟောင်းဆန်ပြီး အလွန်အမင်း ဝေးကွာသော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းသည်။

သစ်ပင်အောက်တွင် လူ (၄) ယောက် ရပ်နေသည်။

လက်ထဲတွင် လှံရှည်ကို ကိုင်ထားသည့် တရားရုံးတော်မှ ချန်ယန်၊ ခါးတွင် ဓားနှစ်လက် ချိတ်ထားသည့် ရှောင်စဲ့၊ နှင့် ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တင်းသော ကျဲ့ခုံးကိုယ်တော် တို့ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် အလှပဆုံး ပုံပန်းသဏ္ဍာန်ရှိသည့် အဖြူရောင် ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီး တစ်ဦးလည်း ရှိသည်။

မျက်နှာကို ပဝါဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားပြီး လူအများနှင့် ခပ်ခွာခွာ နေသည်။

ထိုအမျိုးသမီးမှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အငွေ့အသက်ကို ဆောင်ကြဉ်းထားပြီး အခြေခံအကြောင်းရင်းကို နားလည်ရန် ခက်ခဲစေသည်။

လီယန်ချူသည် ချန်ယန်နှင့် ရှောင်စဲ့တို့ကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

ထို့နောက် တင်းရုံနှင့်အတူ သစ်ပင်အောက်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ထိုအချိန်တွင်

သူတို့ (၄) ယောက် ဘာကြောင့် ဤနေရာတွင် ရပ်နေရသလဲဆိုတာကို သိရှိသွားသည်။

ထိုနတ်ဘုရားသစ်ပင် ပတ်လည်တွင် မမြင်နိုင်သော ပိတ်ဆို့မှု တစ်ခု ရှိနေသည်။

အလွန်အားကောင်းပြီး အနားမှာ ရပ်နေရုံနှင့်ပင် အတွင်းတွင် ပါဝင်နေသော သတ်ဖြတ်နိုင်သည့် စွမ်းအားကို ခံစားနိုင်သည်။

အလွန် ရှေးကျသည်

နတ်ဘုရားသစ်ပင် အောက်တွင် ရပ်နေသည့်တိုင် အနီးကပ် မကပ်ဘဲနှင့်ပင် အတွင်းတွင် ပြည့်နှက်နေသော ဝိညာဉ်ဓာတ် ကို ခံစားနိုင်သည်။

ဒါဟာ ကျန်းထင်ရှန်း နတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ အပျက်အစီးများထဲတွင် သေဆုံးနေသည့် ပုံစံနှင့် ကွာခြားသည်။

နတ်ဘုရားဆန်သည့် အငွေ့အသက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

နားထဲတွင် နတ်ဘုရားတို့၏ တေးသံများ ပဲ့တင်ထပ်နေသကဲ့သို့ပင် ခံစားနိုင်သည်။

ကြီးမားသော နတ်ဘုရားသစ်ပင်ပေါ်တွင် ရွှေရောင် အလင်းတန်း တစ်ခုသည် ကိုင်းအခက်ပေါ်တွင် ငြိမ်သက်စွာ လင်းလက်နေသည်။

တောက်ပနေသည်။

နေမင်းကြီးကဲ့သို့ပင်

“ဒါဟာ ဖူဆန်းသစ်ပင် ဖြစ်မလား”

“နတ်ဘုရားအခွင့်အရေးက ဖူဆန်းသစ်ပင်မှာပဲ ရှိတာလား ”

လီယန်ချူ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။

သူသည် ရှေးဟောင်း တားမြစ်ချက်သည် ဖြည်းဖြည်းချင်း အားနည်းသွားသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားနိုင်သည်။

ထိုရွှေရောင် အလင်းတန်းမှာလည်း ပို၍ပင် တောက်ပလာသည်။

ထိုမြင်ကွင်းမှာ ရတနာ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတော့မည့် မြင်ကွင်းပင် ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံနှင့် ကမ္ဘာမြေ၏ ထူးခြားသော ပစ္စည်းများ ထွက်ပေါ်လာလျှင် ထူးခြားသည့် နိမိတ်များ ရှိစမြဲပင်။

“ဒီ ဖူဆန်းသစ်ပင်လို့ ထင်ရတဲ့ နတ်ဘုရားသစ်ပင်က တကယ့် နတ်ဘုရားအခွင့်အရေးလား၊ ဒါမှမဟုတ် မိစ္ဆာဝင်နေတဲ့ ဆိုးဝါးတဲ့ သစ်ပင်လား ”

လီယန်ချူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ပြင်းထန်သော သတိထားမှုများ ပေါ်လာသည်။

ထူးခြားသော ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ မြင်ကွင်းကြောင့် ဆွဲဆောင်ခံလိုက်ရခြင်း လုံးဝ မရှိပေ။

ပုံမှန်အားဖြင့် ဤကဲ့သို့ ပြင်ပပစ္စည်းများကို အမှိုက်ကဲ့သို့ သဘောထားရမည် ကျဲ့ခုံးကိုယ်တော်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့်

“ဝေါမိတောဖော၊ ဒီရတနာက ထွက်ပေါ်လာတော့မယ်၊ အဲဒီအချိန်ကျရင် အားလုံး ကိုယ့်စွမ်းရည်နဲ့ကိုယ်ပဲ ”

“ဘုန်းကြီးက နောက်တစ်ခါ စိတ်မြန်နေပြန်ပြီ၊ ဒီလိုကိစ္စမျိုးကို မင်း ပြောစရာလိုလို့လား ”

ရှောင်စဲ့က ရယ်မောသည်။

ကျဲ့ခုံးကိုယ်တော်မှာ လှုပ်ရှားမှု မရှိဘဲ ထိုနတ်ဘုရားသစ်ပင်ပေါ်ရှိ ရွှေရောင်အလင်းတန်းကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။

“ကြီးမားတဲ့ အခွင့်အရေး၊ နတ်ဘုရား အခွင့်အရေးပဲ ဒါဟာ သေချာပေါက် ဖြစ်လိမ့်မယ် ”

ကျဲ့ခုံးကိုယ်တော် စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။

အဖြူရောင် ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးမှာ မျက်လုံးများမှာ အလွန် ပြတ်သားသည်။

ကြည်လင်သော်လည်း မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦး၏ နားမလည်မှုမျိုး မဟုတ်ဘဲ လောကဓံကို နားလည်ထားသော လွတ်လပ်ပြီး တည်ငြိမ်မှုမျိုး ဖြစ်သည်။

အချိန်များ တစ်စက္ကန့်ချင်းစီ ကုန်ဆုံးသွားပြီး မြင့်မားသော နတ်ဘုရားသစ်ပင် ပတ်လည်ရှိ ရှေးဟောင်း တားမြစ်ချက်သည် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် မရှိတော့ပေ

လူအားလုံးသည် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ဖိအားများ ရုတ်တရက် ပေါ့ပါးသွားသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားနိုင်သည်။

ပုံရိပ်များစွာသည် မူလနေရာတွင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကြီးမားသော နတ်ဘုရားသစ်ပင်အောက်သို့ ပျံသန်းသွားသည်။

ချန်ယန်၊ ရှောင်စဲ့၊ ကျဲ့ခုံး တို့မှာ ထူးချွန်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

ထိုနတ်ဘုရားနယ်မြေတွင် ကိုယ်စီ အခွင့်အရေးများ ရှိကြပြီး သာမန်လူများနှင့် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်တော့သည့် ကျင့်စဉ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ဘုန်း

ဘုန်း

လူအနည်းငယ်သည် အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်ကြသည်။

အဖြူရောင် ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးက ရှုပ်ထွေးချိန်တွင် နတ်ဘုရားအခွင့်အရေးကို လုယူသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် အဖြူရောင် ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးကို တိုက်ပွဲထဲသို့ ဆွဲသွင်းလိုက်သည်။

အသံများမှာ အလွန် ကြီးမားလှသည်။

သို့သော်

ထိုအချိန်တွင်

ထိုရွှေရောင် အလင်းတန်းမှာ ရုတ်တရက် အပေါ်သို့ ပျံတက်သွားပြီး လေထဲတွင် ပျံသန်းနေသည်။

လူတိုင်း၏ မျက်နှာများ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ချက်ချင်းပင် ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်သည့် နည်းလမ်းများကို အသုံးပြု၍ ထိုရွှေရောင် အလင်းတန်းကို ပိတ်လှောင်ရန် ကြိုးပမ်းသည်။

ချန်ယန် သည် မွေးရာပါငါးမျိုးစွမ်းအင် ခန္ဓာကိုယ် ရှိပြီး ထိုအချိန်တွင် လှံရှည်ကို တိုက်ရိုက် ထုတ်သုံးလိုက်သည်။

တောင်များကို ဖောက်ထွက်နိုင်သည့် ကြီးမားသော စွမ်းအားဖြင့် ထိုရွှေရောင် အလင်းတန်းဆီသို့ တိုက်ရိုက် သတ်ဖြတ်လိုက်သည်

ရွှေရောင် အလင်းတန်းမှာ အလွန် မြန်ဆန်ပြီး ချန်ယန်၏ လှံရှည်ကို တိုက်ရိုက် ရှောင်တိမ်းသွားသည်။

ချန်ယမ်၏ မျက်လုံးများ မှေးမှိန်သွားပြီး ကိုယ်ပေါ်ရှိ အရှိန်အဝါများ ရုတ်တရက် တိုးတက်လာသည်

သစ်ပင်က မီးကို ဖြစ်စေ၊ မီးက မြေကို ဖြစ်စေ၊ မြေက ရွှေကို ဖြစ်စေ၊ ရွှေက ရေကို ဖြစ်စေ၊ ရေက သစ်ပင်ကို ဖြစ်စေသည်။

ငါးမျိုးစွမ်းအင် သည် အစဉ်အမြဲ လည်ပတ်နေသည်။

ရွှေရောင် အလင်းတန်းကို ငါးရောင်ခြယ် အလင်းတန်းအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ဖုံးလွှမ်းလိုက်သည်။

ဘုန်း

ကျဲ့ခုံးကိုယ်တော်က လက်သီးဖြင့် ထိုးချလိုက်ပြီး စွမ်းအားမှာ ကြီးမားလှသည်။

ငါးရောင်ခြယ် အလင်းတန်းမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။

“ကျဲ့ခုံး၊ မင်း ဘာလုပ်တာလဲ”

ချန်ယန် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ကျဲ့ခုံးက ရယ်မောသည်။

“မင်းက မွေးရာပါငါးမျိုးစွမ်းအင် ခန္ဓာကိုယ်ကို ရထားပြီးသားပဲ၊ ဒီ နတ်ဘုရားအခွင့်အရေးကိုတော့ ငါ့ကို ပေးလိုက်ပါ ”

စကားပြောပြီးနောက်။

ဘုန်း

လက်သီး တစ်ချက် ထပ်ထိုးလိုက်သည်။

ကျဲ့ခုံကိုယ်တော်သည် ဗုဒ္ဓဘာသာ၏ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ အလွန်အမင်း တိုက်ခိုက်ရာ ချန်ယန်၏ ငါးရောင်ခြယ် အလင်းတန်းကို ချက်ချင်း ဖောက်ခွဲလိုက်သည်။

လူအများ မေ့လျော့နေကြသည်။!

ဤကျဲ့ခုံးကိုယ်တော်သာလျှင် ကျန်းထင်ရှန်း နတ်ဘုရားနယ်မြေတွင် ပထမဆုံး နတ်ဘုရားအခွင့်အရေး ကို ရရှိခဲ့သူ ဖြစ်ပြီး၊ စွမ်းအားမှာ အလွန် ကြီးမားလှသည်။

သူ၏ မျက်လုံးနှစ်ဖက်မှာ ရွှေရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ဗုဒ္ဓဘာသာ ကျမ်းစာများကို ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။

ရုတ်တရက် သူ၏ ပါးစပ်မှ ကြီးမားသော ဘာသာရေး တေးသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကမ္ဘာလောကကြီးတစ်ခုလုံးကို ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

လူတိုင်းသည် ကြီးမားသော စွမ်းအားတစ်ခုက ဝိညာဉ်ခန္ဓာကို ဆွဲဆန့်နေသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသည်။

တင်းရုံမှာ စွမ်းအား အားနည်းသဖြင့် ထိုအချိန်တွင် မျက်နှာမှာ ဖြူရော်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာ ယိမ်းယိုင်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျတော့မလို ဖြစ်သွားသည်။

တိန် လင်း လင်း

ကြည်လင်သော ခေါင်းလောင်းသံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချက်ချင်းပင် လူတို့၏ စိတ်ကို တည်ငြိမ်သွားစေသည်။

တိန် လင်း လင်း

မျက်နှာတွင် ပဝါစည်းထားသည့် အဖြူရောင် ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးမှာ လက်ထဲရှိ ရှေးဟောင်း ခေါင်းလောင်းကို လှုပ်ခါလိုက်သည်။

ကျဲ့ခုံးကိုယ်တော်၏ ပါးစပ်မှ ထွက်ပေါ်လာသည့် ကြီးမားသော ဘာသာရေး တေးသံများမှာ အမှန်တကယ်ပင် အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားသည်။

အရှိန်အဝါမှာလည်း ခဏရပ်တန့်သွားသည်။

ထိုရွှေရောင် အလင်းတန်းမှာ အခွင့်အရေးကို အသုံးပြု၍ ထိန်းချုပ်မှုမှ လွတ်မြောက်ပြီး ကောင်းကင်ဘက်သို့ ပျံသန်းသွားသည်။

“ဒီလို မိစ္ဆာအခွင့်အရေး”

“ငါ ဓားတစ်ချက်တည်းနဲ့ ခုတ်ဖြတ်ပစ်မယ် ”

ရှောင်စဲ့က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

မြန်ဆန်သော ဓားပညာကို အသုံးပြု၍ ထိုရွှေရောင် အလင်းတန်းကို တိုက်ရိုက် ခုတ်ဖြတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

“ရပ်လိုက် ”

ချန်ယန်နှင့် ကျဲ့ခုံးတို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် လေကဲ့သို့ ပုံသဏ္ဍာန် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရှောင်စဲ့ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးသွားသည်။

စောစောက အသက်သေဆုံးသည်အထိ တိုက်ခိုက်နေကြသူများမှာ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ရှောင်စဲ့ ကို ပူးပေါင်း တိုက်ခိုက်ကြသည်။

ရတနာများသည် လူတို့၏ စိတ်ကို လှုပ်ရှားစေသည်၊ ရှေးခေတ်ကတည်းက ဖြစ်ပျက်နေသော ကိစ္စပင်

လီယန်ချူကတော့ အလေ့အကျင့်အတိုင်း ခပ်ခွာခွာသာ နေလိုက်သည်။

နောက်ဆုံးအကြိမ် တာအိုနန်းတော်တွင် သူသည် စောင့်မျှော်နေခဲ့ပြီး၊ အနက်ရောင် ဝတ်စုံနှင့် သက်ကြီးရွယ်အိုများထံ နှင့် အများအပြားသော ထူးချွန်သူများ လက်ထဲမှ နတ်ဘုရားအခွင့်အရေးကို လုယူခဲ့သည်။

ဒီတစ်ခါလည်း သူ ထိုနည်းအတိုင်း လုပ်ဆောင်ရန် စိတ်ကူးထားသည်။

ရုတ်တရက်

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် တောက်ပသော ရွှေရောင် အလင်းတန်းမှာ ရုတ်တရက် လင်းလက်လာသည်။

လူအားလုံး၏ မျက်လုံးများကို မဖွင့်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သွားသည်။

ရွှေရောင် အလင်းတန်းမှာ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

နောက်ဆုံးတွင် လီယန်ချူသည် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အလွန်ထူထဲသော မြူများ ဆိုင်းလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဤမြူများမှာ မီးခိုးရောင် သမ်းနေပြီး အလွန် ဖိနှိပ်စရာ ကောင်းသည်။

“ဒါ ဘာအခြေအနေလဲ”

လီယန်ချူ အနည်းငယ် ကြောင်သွားသည်။

စောစောကမှ ကြီးမားသော ရင်ပြင်၊ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေသော နတ်ဘုရားသစ်ပင်၊ ရှေးဟောင်း စွမ်းအားကြီးမားသော ပိတ်ဆို့မှု၊ နှင့် ရွှေရောင် နတ်ဘုရားအခွင့်အရေး တို့ ရှိနေခဲ့သည်။

ဘယ်လိုလုပ် တစ်ခဏအတွင်းမှာပဲ ထူထဲသော မြူတွေကြားထဲ ရောက်သွားရတာလဲ

ကြီးမားသော နတ်ဘုရားသစ်ပင်သာမက ပတ်ဝန်းကျင်က လူတွေပါ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် တိတ်ဆိတ်နေပြီး အပ်ကျသံတောင် ကြားနိုင်သည်။

ထိုမျှ ကြီးမားသော ကွာခြားမှုကြောင့် လူတစ်ယောက်၏ စိတ်ထဲတွင် အလွန် ဖိနှိပ်မှု ရှိနေသည်။

အလွန်လည်း အံ့ဩစရာ ကောင်းလှသည်

ရုတ်တရက်

ထူထဲသော မြူများထဲမှ မွေးကင်းစ ကလေးငယ် တစ်ယောက်၏ ငိုကြွေးသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အလွန် အော်ဟစ်ဆဲဆိုသံများ

လီယန်ချူ၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း မှေးမှိန်သွားသည်။