အခန်း (၂၂၇-၂၂၈)

အခန်း (၂၂၇) - လင်ကွမ်းနတ်ဘုရားအား ဖိတ်ခေါ်ခြင်း

လီယန်ချူ၏ စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် နစ်မြုပ်သွားသည်။

ထိုကျန်းထင်ရှန်း နတ်ဘုရားနယ်မြေမှာ ဘာဖြစ်သွားတာလဲ

မကြာခင်ကမှ ထိုနေရာတွင် ရှေးဟောင်းအမွေအနှစ်များနှင့် တာအိုအငွေ့အသက်များ ကျန်ရှိနေခဲ့သည်။

ဘယ်လိုလုပ် တစ်ခဏအတွင်းမှာပဲ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် နားဝင်မချိုသော ကလေးငယ်၏ ငိုကြွေးသံများ ထွက်ပေါ်လာရတာလဲ

မြူခိုးများမှာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို သေချာ မမြင်နိုင်အောင် ဖုံးကွယ်ထားသည်။

လူတို့၏ ခံစားသိရှိနိုင်မှုကို ပိတ်ဆို့ထားသည်။

ထိုငိုကြွေးသံမှာ အလွန် ပြင်းထန်ဆိုးဝါးလှပြီး၊

လူတို့၏ စိတ်ထဲရှိ ဝမ်းနည်းစရာ ခံစားချက်များကို ဆွဲထုတ်နိုင်စွမ်းရှိသည်။

လီယန်ချူ၏ စိတ်အခြေအနေမှာလည်း အနည်းငယ် လေးလံလာသည်။

သို့သော် ၎င်းမှာ အချိန်တိုလေးအတွင်းသာ ဖြစ်သည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ နတ်ဘုရားအရှိန်ဝါ ၊ လုံဟူရှန်းဂိုဏ်းမှ စိတ်တည်ငြိမ်စေသည့် ကျောက်စိမ်းပြား၊ လေးကြိမ်တိုင်တိုင် အဆင့်မြင့်ထားသည့် လင်ကွမ်းဖိတ်ခေါ် အဆောင် တို့အားလုံးမှာ ဝိညာဉ်ခန္ဓာကို အကောင်းဆုံး ကာကွယ်ပေးနိုင်သည့် ရတနာများ ဖြစ်ကြသည်။

ဤထူးဆန်းသည့် ငိုကြွေးသံမှာ သူ့ကို ခဏတာမျှသာ လှုပ်ခတ်နိုင်ခဲ့ပြီး ချက်ချင်းပင် ပျက်ပြယ်သွားခဲ့သည်။

သူသည် ဟိုဟိုဒီဒီ လျှောက်မသွားဘဲ မူလနေရာတွင် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေလိုက်သည်။

ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့

နတ်ဘုရားအခွင့်အရေးက မျက်စိရှေ့မှာတင် ရှိနေလို့ဖြစ်သည်။

သူ လှုပ်ရှားစရာ မလိုသေးပေ။

ကျန်ရှိနေသော သူအချို့က မနေနိုင်တော့ဘဲ လှုပ်ရှားလာလိမ့်မည်။

ဟုတ်ပေသည်

ဤထူးဆန်းသည့် မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းထားသော နယ်မြေက

လူအများကို အချိန်အနည်းငယ်ကြာမျှသာ ပိတ်လှောင်ထားနိုင်ခဲ့သည်။

ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော ရွှေရောင် ဗုဒ္ဓအလင်းတန်းတစ်ခု ကောင်းကင်ထက်သို့ ထိုးတက်သွားသည်။

ဗုဒ္ဓဘာသာ တေးသံများ ပတ်လည်ဝိုင်းနေသည်။

ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တင်းသော လူငယ်ဘုန်းကြီးတစ်ပါး၊ ဦးခေါင်းထက်တွင် ရွှေရောင် အရိုးဓာတ်တော်တစ်ခု ပျံဝဲနေသည်။

သူ့ကိုယ်မှာ ကြည်ညိုဖွယ်ကောင်းလှပြီး နဂါးကို အောင်နိုင်၊ ကျားကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် ပြိုင်ဘက်ကင်း နတ်ဘုရား စွမ်းအားများ ပါဝင်နေသည်။

“ဗုဒ္ဓအလင်းတန်းသည် အရာခပ်သိမ်းကို လွှမ်းခြုံထား၏ ”

ကျဲ့ခုံးကိုယ်တော်၏ အသံမှာ အနည်းငယ် သနားကရုဏာ သက်နေသည်။

တောက်ပသော ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ လင်းလက်လာပြီး ထူထဲသော မြူခိုးများကို တိုက်ရိုက် ဖယ်ရှားပစ်လိုက်သည်။

ငါးရောင်ခြယ် အလင်းတန်းတစ်ခုလည်း မြင့်တက်လာပြီး တရားရုံးတော်မှ ချန်ယန်အား နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ ပုံဖော်ပေးလိုက်သည်။

ထို့အပြင်

အဖြူရောင် ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးနှင့် ရှောင်စဲ့တို့မှာ ဘယ်ရောက်သွားမှန်း မသိတော့ပေ။

တင်းရုံမှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ထိုထူးဆန်းသည့် ငိုကြွေးသံမှာ ဆက်လက် ထွက်ပေါ်နေဆဲဖြစ်ပြီး လူကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေသည်။

“မငိုနဲ့တော့ ”

ရှောင်စဲ့သည် မီးခိုးရောင် မြူများကြားမှ တိုက်ခိုက်ထွက်လာပြီး ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူ၏ မျက်လုံးနှစ်ဖက်တွင် အေးစက်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

ထိုကဲ့သို့သော လှည့်စားမှုမျိုးက သူ့ကို တကယ်ပင် ခေါင်းကိုက်စေသည်။

အမြစ်ကို ရှာတွေ့ပါက ဖြေရှင်းရ ပိုလွယ်ကူလိမ့်မည်

မီးခိုးရောင် မြူများမှာ တဖြည်းဖြည်း ပါးလျလာသည်။

ထိုကျင့်ကြံသူ ထူးချွန်သူများမှာ အများအားဖြင့် စွမ်းအားကြီးမားသော လျှို့ဝှက်လက်နက်များ ရှိကြသည်။

ဤမြူခိုးများကို ကိုင်တွယ်ရသည်မှာ အလွန် လွယ်ကူသည်။

ကလေးငယ်၏ ငိုကြွေးသံများမှာ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်နေသည်။

နားနားမှာတင် ငိုနေသလိုမျိုးပင်။

ခရမ်းရောင် တာအိုဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အလွန်လှပသော တာအိုမိန်းမပျိုလေး တစ်ဦးသည် လေထဲတွင် အဆောင်တစ်ခုကို ရေးဆွဲလိုက်သည်။

မီးခိုးရောင် မြူများကြားတွင် လုံခြုံသော နေရာတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

တင်းရုံ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ဖြူရော်နေသည်။

မကြာခင်ကမှ သူသည် တာအိုဂိုဏ်း၏ နတ်ဘုရား တံဆိပ်ခတ်အဆောင်ကို အတင်းအဓမ္မ သုံးစွဲခဲ့သဖြင့် သွေးကြောများ အနည်းငယ် ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။

သို့သော်

ထိုအခြေအနေတွင် သူသာ ဆက်ပြီး မလှုပ်မယှက် နေနေမည်ဆိုပါက ဘာတွေ ဖြစ်လာမလဲ မပြောနိုင်ပေ။

လူအများက ဤမြူခိုးများမှာ ဒီလောက်ပဲဟု ထင်နေစဉ်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မီးခိုးရောင် မြူများမှာ ရုတ်တရက် ထပ်မံ ထူထဲလာပြန်သည်။

သူတို့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အလွန် ထူးဆန်းသွားစေသည်။

အေးစက်သော လေတိုက်ခတ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လီယန်ချူ၏ မျက်လုံးများ မှေးမှိန်သွားပြီး အထွတ်အထိပ်အဆင့် ကိုယ်ဖော့ပညာ ကို အသုံးပြုကာ တင်းရုံဘေးသို့ ပျံသန်း ရောက်ရှိသွားသည်။

မြူခိုးများမှာ ထိုနယ်မြေအတွင်းသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့လာသည်။

ဝါး

ဝါး

ဝါး

ပြင်းထန်ဆိုးဝါးလှသော ကလေးငယ်၏ ငိုကြွေးသံများမှာ တစ်ခုထက်တစ်ခု ပိုမို ပြင်းထန်လာပြီး နားထောင်ရသည်မှာ အလွန် နားအီစေသည်။

ညဉ့်နက်သန်းခေါင်ယံတွင် ကြောင်အော်သံနှင့် ဆင်တူလှသည်။

နားထောင်ရ ခက်ခဲရုံသာမက စိတ်ထဲတွင်လည်း အလွန် မသက်မသာ ဖြစ်စေသည်။

“လီတာအိုဆရာ ကြည့်လိုက်ဦး ”

တင်းရုံ၏ အသံမှာ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်နေသည်။

ထူထဲသော မီးခိုးရောင် မြူများကြားတွင် အနက်ရောင် အရိပ်များ ပေါ်လာသည်။

စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

၎င်းမှာ အဝတ်အစားများ စုတ်ပြဲနေသော သေဆုံးသူများ ဖြစ်ပြီး မျက်လုံးများမှာ မီးခိုးရောင် ဖြစ်နေသည်။

ကိုယ်ပေါ်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သွေးကြောများ ဖောင်းကြွနေသည်။

၎င်းတို့မှာ မကြာခင်က ဘေးတိုက်ခန်း ထဲရှိ သေဆုံးသူများပင် ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ဒါဟာ နန်းတော်ထဲက ထူးဆန်းတဲ့ သေဆုံးသူတွေကို ဆွဲထုတ်လိုက်တာလား

အေးစက်သော လေတိုက်ခတ်နေသည့် မြူခိုးများကြားတွင် ထိုသေဆုံးသူများမှာ ထူးဆန်းစွာ ရပ်နေကြသည်။

မျက်လုံးများမှာ မီးခိုးရောင် ဖြစ်နေသော်လည်း တစ်စုံတစ်ယောက်က စိုက်ကြည့်နေသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်

ကြက်သီးထဖွယ် ကောင်းလှသည်။

ထိုသေဆုံးသူများမှာ ဘယ်လောက်များမှန်း မသိနိုင်ပေ။

မီးခိုးရောင် မြူများကြားတွင် တစ်ချက်တစ်ချက် ပေါ်လာလိုက်၊ ပျောက်သွားလိုက် ဖြစ်နေသည်။

ဝါး

ဝါး

ပြင်းထန်ဆိုးဝါးသော ကလေးငိုသံမှာ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ထိခိုက်စေပြီး စိတ်ဓာတ်ကို ကျဆင်းစေသည်။

လီယန်ချူသည် အသံ၏ ရင်းမြစ်ကို သေချာ သိရှိနိုင်ရန် အနည်းငယ် စောင်းကြည့်လိုက်သည်။

သို့သော်

လုံးဝ ရှာမတွေ့နိုင်ပေ

ဤမီးခိုးရောင် မြူများက ထိုအနက်ရောင် အရိပ်များကို ဖုံးကွယ်ထားပြီး

ထူးဆန်းသော ကလေးငိုသံမှာ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဘုန်း

ထူထဲသော မြူများမှာ သူတို့၏ အသံကို ဖုံးကွယ်နိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ရှောင်စဲ့မှာ ဓားနှစ်လက်ကို ကိုင်ကာ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

မြန်ဆန်သော ဓားပညာမှာ အလွန် အစွမ်းထက်သည်။

အရှိန်အဟုန် ကြီးမားလှသည်။

“ဒီသောက်ရူးကောင်၊ မင်း ငါတို့အားလုံးကို သတ်ပစ်ချင်နေတာလား ”

ကျဲ့ခုံးကိုယ်တော် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ရွှေရောင် ဗုဒ္ဓအလင်းတန်း လင်းလက်လာပြီး

သူလည်း တိုက်ပွဲထဲသို့ ဆွဲသွင်းခံလိုက်ရသည်။

လီယန်ချူမှာ ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေသည်။

သို့သော် အသံမှာ ရှင်းလင်းနေသော်လည်း အရပ်မျက်နှာကို ခွဲခြားနိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။

ယခင်က မိစ္ဆာများကို ပူဇော်ထားသည့် နန်းတော် ဘေးတိုက်ခန်းနှင့် ယှဉ်လျှင် ထိုနေရာ၏ လှည့်စားမှုမှာ ပိုမို အဆင့်မြင့်သည်။

ဤမျှများပြားသော ကျင့်ကြံသူ ထူးချွန်သူများကို ထိုနေရာတွင် ပိတ်လှောင်ထားလိုက်သည်။

တင်းရုံမှာ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး မျက်လုံးထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပေါ်လာသည်။

ဤကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပတ်ဝန်းကျင်မှာ လူတစ်ယောက်၏ စိတ်ဓာတ်ကို အလွန်ပင် ပျက်စီးစေသည်။

သူမမှာ လက်ခြေများ အေးစက်နေသည်။

“အဆင်ပြေရဲ့လား”

လီယန်ချူ မေးလိုက်သည်။

တင်းရုံမှာ အတင်းပြုံးလိုက်သည်။

ချစ်စရာကောင်းသော မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ဖြူရော်နေသည်။

“ကျွန်မရဲ့ ကံကြမ္မာက သေရမယ့် ကံပါလာလို့ တာအိုဆရာကို ဒီလို အန္တရာယ်ရှိတဲ့ နေရာကို ရောက်လာအောင် ဆွဲခေါ်မိတာလား ”

တင်းရုံမှာ အနည်းငယ် အားနည်းနေသည်။

သူမ၏ အသိစိတ်မှာ တဖြည်းဖြည်း ဝေဝါးလာသည်ကို ခံစားမိသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးမှာ သူမအတွက် ပို၍ ဝေးကွာသွားသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

လီယန်ချူ၏ မျက်လုံးများ မှေးမှိန်သွားသည်။

တင်းရုံ၏ အသိစိတ် အားနည်းလာသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။

“တင်းရုံ၊ အသိစိတ် ပြန်ဝင်လာစမ်း ”

သူ တိုက်ရိုက် တင်းရုံ၏ နာမည်ကို ခေါ်လိုက်သည်။

နားကွဲမတတ်ပင်

ဒါဟာ တာအိုဂိုဏ်း၏ အမှန်တရား စကားလုံးမန္တန် ဖြစ်သည်။

တင်းရုံ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါသွားပြီး ဝေဝါးနေသော မျက်လုံးများမှာ တဖြည်းဖြည်း အလင်းရောင် ပြန်ဝင်လာသည်။

ဝါ ဝါ ဝါ

ကလေးငိုသံမှာ ပိုမို ဆိုးဝါးလာပြီး ယခုဆိုလျှင် နားနားမှာတင် ငိုနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

“ပိတ်လိုက်စမ်း သောက်ကလေး "

လီယန်ချူ၏ အသံမှာ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ပင်

ထူးဆန်းသော ကလေးငိုသံမှာ ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားသည်။

တစ်စုံတစ်ခုသော စွမ်းအားဖြင့် တုန်ခါသွားသကဲ့သို့ပင်။

“နတ်ဘုရား အားလုံးကို ဖိတ်ခေါ်၏ လင်ကွမ်း နတ်ဘုရားကို ဖိတ်ခေါ်၏၊ မိုးကြိုးငါးပါး ကို အမိန့်ပေး၏ မိစ္ဆာများ ဖုန်မှုန့် ဖြစ်သွားစေမည် ငါ ယခု ဖိတ်ခေါ်အပ်၏ လင်ကွမ်း နတ်ဘုရား၏ တန်ခိုးဖြင့် ကာကွယ်ပေးတော်မူပါ”

“လင်ကွမ်းဖိတ်ခေါ် အဆောင် ဖွင့် ”

လီယန်ချူမှာ ထိုမိစ္ဆာများကြောင့် သည်းခံနိုင်မှု ကုန်ဆုံးသွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ လေးကြိမ်တိုင်တိုင် အဆင့်မြင့်ထားသည့် လင်ကွမ်းဖိတ်ခေါ် အဆောင်ကို တိုက်ရိုက် ဖွင့်လိုက်သည်။

ကြီးမားသော နတ်ဘုရား စွမ်းအားတစ်ခုမှာ ကောင်းကင်ထက်မှ ကျဆင်းလာသည်။

ကောင်းကင်ဘုံရှိ နတ်ဘုရား၏ စွမ်းအားကို လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် ရောင်ခြည်တော်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အစီရင်ဝတ်စုံ နှင့် လင်ကွမ်းဖိခေါ် အဆောင်မှာ အလွန် လိုက်ဖက်ညီပြီး စင်ကြယ်သော မိုးကြိုးမီးတောက် အငွေ့အသက်များ တဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်လာသည်။

“မိစ္ဆာဂိုဏ်း ”

“သတ်”

လီယန်ချူ၏ အသံမှာ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ပင်

သေမင်းတမန် ကဲ့သို့သော ကလေးငယ်၏ ငိုကြွေးသံမှာ ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားသည်။

ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း

မျက်လုံး မီးခိုးရောင် ဖြစ်နေသော ထူးဆန်းသည့် သေဆုံးသူများမှာ ချက်ချင်းပင် ပေါက်ကွဲသွားသည်။

ဝိညာဉ်များ ပျက်စီးသွားပြီး ပြာမှုန့် ဖြစ်သွားသည်။

ကုသိုလ်မှတ် ၁၀၀၀

ကုသိုလ်မှတ် ၁၀၀၀

ဤနန်းတော် ဘေးတိုက်ခန်းတွင် ပိတ်လှောင်ထားသော မိစ္ဆာများမှာ လက်ရှိ လီယန်ချူ၏ ရှေ့တွင် အလွယ်တကူပင် ရှုံးနိမ့်သွားသည်။

လီယန်ချူသည် လက်ထဲရှိ ကျန့်ကျောင်းဓားကို မြေပြင်ပေါ်သို့ အားကုန် စိုက်ချလိုက်သည်။

တောက်ပသော နတ်ဘုရား အလင်းတန်းတစ်ခု လင်းလက်လာပြီး

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြူခိုးများမှာ သူ့၏ အလင်းတန်းဖြင့် ဖယ်ရှားခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

ထိုထူးဆန်းသော သေဆုံးသူများမှာ ဤစွမ်းအားကြီးမားသော အရှိန်အဟုန်ကြောင့် လဲကျသွားသည်။

အနီးနားရှိသူများမှာ ဤစင်ကြယ်သော နတ်ဘုရား စွမ်းအားဖြင့် ဖျက်ဆီးခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

လီယန်ချူ၏ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုများဖြင့် မိစ္ဆာများကို နှိမ်နင်းလိုက်သည်။

ကောင်းကင်ထက်သို့ ထိုးတက်နေသော ရှေးဟောင်း သစ်ပင်ကြီး တစ်ပင် ပေါ်လာပြီး

လူအများ၏ ရှေ့တွင် ပြန်လည် ပေါ်လာသည်။

ရှေးဟောင်းဆန်ပြီး အလွန် ကြည်ညိုဖွယ် ကောင်းလှသည်

ရွှေရောင် အလင်းတန်း တစ်ခုမှာ ရှေးဟောင်း သစ်ပင်ပေါ်တွင် နားနေသည်။

အခန်း (၂၂၈) - လူမျက်နှာနှင့် ကျားကိုယ်ထည်

ယခုအခါ ရွှေရောင်အလင်းတန်းမှာ လီယန်ချူ၏ လေးလံ၍ ကြီးမားသော နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါကြောင့် ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရပြီး တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပုံသဏ္ဍာန် ထင်ရှားလာသည်။

၎င်းမှာ အသီးတစ်လုံးပင် ဖြစ်သည်။

ကလေးငယ်တစ်ယောက်၏ ပုံစံနှင့် ဆင်တူယိုးမှား ရှိသည်။

ဒဏ္ဍာရီထဲတွင် ရှိသော ရန်းရှင်းသီး (လူပုံသဏ္ဍာန်အသီး) နှင့် တူလှသည်။

လီယန်ချူသည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်ပြီး မျက်လုံးထဲတွင် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ပြင်းထန်နေသည်။

“သေခြင်းတရားကို မကြောက်ဘဲ၊ ငါ့ရှေ့မှာ နတ်ဘုရားယောင်ဆောင်ပြီး လှည့်စားရဲတယ်ပေါ့”

သူသည် ဓားဖြင့် တိုက်ရိုက် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

ဘုန်း

ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေသော ရှေးဟောင်း သစ်ပင်ကြီးမှာ ရုတ်တရက် အသက်ဝင်လာပြီး၊ တုတ်ခိုင်သော သစ်ကိုင်းကြီးတစ်ခုမှာ လက်မောင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။

ပတ်

မာကျောလွန်းလှသော သစ်ကိုင်းကြီးမှာ တိုက်ရိုက် အပိုင်းပိုင်း ပြတ်သွားသည်။

ရွှေရောင် ဓားအလင်းတန်းက ရှေးဟောင်း သစ်ပင်ကို ခါးလယ်မှ တိုက်ရိုက် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

အစွမ်းထက်သော နတ်ဘုရား စွမ်းအားများမှာ ချက်ချင်းပင် ထိုသစ်ပင်ကို မီးလောင်ကျွမ်းစေသည်။

ကုသိုလ်မှတ် ၈၀၀၀

ထိုနှစ်ချီအောင် အသက်ဝင်နေသော မိစ္ဆာသစ်ပင်မှာ ပေါ်လာပြီးချင်းပင် လီယန်ချူ၏ နှိမ်နင်းခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

အနီးအနားရှိ လူတိုင်းမှာ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

အဖြူရောင် ဝတ်စုံနှင့် မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသော အမျိုးသမီးပင်လျှင် အနည်းငယ် ကြောင်သွားသည်။

ဝါး

ဝါး

ဝါး

ထိုရန်းရှင်းသီးမှာ ထပ်မံ၍ ပြင်းထန်ဆိုးဝါးသော ကလေးငိုသံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တစ်စုံတစ်ခုကို နိုးထလာစေသကဲ့သို့ပင်။

ဘုန်း

နန်းတော်ပြင်ပတွင် ကြီးမားသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ကမ္ဘာမြေကြီးမှာ တုန်ခါသွားသည်။

လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပေါ်လာသည်။

ထိုအသီးမှာ အလွန်ပင် မိစ္ဆာဆန်လွန်းလှသည်။

ဤနတ်ဘုရားနယ်မြေကို ဖျက်ဆီးခဲ့သော ကြောက်မက်ဖွယ် အရာကြီးကိုများ နိုးထလာစေမှာလား။

လီယန်ချူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ တိုးပွားလာပြီး ရဲရင့်စွာ ရှေ့သို့ တိုးဝင်သည်။

ဘာကိုမှ မကြောက်ရွံ့ပေ

“လာခဲ့”

“မင်းမှာ ဘာအတတ်ပညာတွေ ရှိလဲဆိုတာ ငါ့ကို ပြပါစမ်း”

သူ တိုက်ရိုက် ခြေလှမ်းကျယ်ကျယ်ဖြင့် ရှေ့သို့ တိုးလိုက်သည်။

ကြယ်ကြွေသကဲ့သို့ပင်

သူ ရောက်တဲ့နေရာတိုင်းမှာရှိတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ သေဆုံးသူတွေဟာ တိုက်ရိုက် အပိုင်းပိုင်း ဖြစ်သွားပြီး ပြာမှုန့် ဖြစ်သွားကြသည်။

နတ်ဘုရား စွမ်းအားမှာ အလွန် လေးလံလှပြီး အညစ်အကြေး၊ မိစ္ဆာ အလောင်းအားလုံးကို ဖိနှိပ်ထားသည်။

ဒါကို အမှန်တရားက မိစ္ဆာကို အနိုင်ယူခြင်း ဟု ခေါ်သည်။

ရှောင်စဲ့ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်သွားသည်။

“ငိုးလိုပဲ ဒီတာအိုဆရာက ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်တာလား ”

သူသည် ထိုနေရာတွင် ရှိသော ကျင့်ကြံသူများထဲတွင် လီယန်ချူနှင့် တိုက်ခိုက်ဖူးသည့် တစ်ဦးတည်းသော သူဖြစ်သည်။

မြန်ဆန်သော ဓားပညာဖြင့် လီယန်ချူနှင့် အသာစီး အရှုံးမရှိ တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

လီယန်ချူမှာ ဤမျှလောက်ပင် ကြမ်းတမ်းလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ

ဒီလို အစွမ်းထက်တဲ့ နည်းလမ်းတွေလည်း ရှိသေးတယ်

ချန်ယန်မှာလည်း အံ့အားသင့်သွားသည်။

ထိုမျှကြီးမားသော အရှိန်အဟုန်မျိုးမှာ သူသည် မွေးရာပါ ငါးမျိုးစွမ်းအင် ခန္ဓာကိုယ်ကို အမွေဆက်ခံထားသော်လည်း လုံးဝ ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ

ပတ်ဝန်းကျင်မှ ထူးဆန်းသော သေဆုံးသူများမှာ ဒီရေလှိုင်းကဲ့သို့ တိုးဝင်လာသည်။

လီယန်ချူ မျက်စိဖြင့် မြင်နေရသည်မှာ တာအိုကျင့်ကြံသူ အနည်းငယ်ဖြစ်ပြီး အရှေ့ဘက် စန်းလုံအစီအရင်တွင် တွေ့ခဲ့ရသော တာအိုဆရာ၏ ရုပ်အလောင်းနှင့် ဝတ်စုံချင်း တူညီသည်။

ဤသည်မှာ ကျန်းထင်ရှန်း နန်းတော်အတွင်းရှိ ရှေးခေတ်ပုဂ္ဂိုလ်များ၏ ခန္ဓာကိုယ်များ ဖြစ်ပြီး မိစ္ဆာများက သိမ်းပိုက်ကာ ထိုပျက်စီးနေသော နန်းတော်အတွင်း နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်တိုင်တိုင် လှည့်လည်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ၏ မျက်လုံးများတွင် မိုးကြိုးများ ဖြတ်သန်းသွားသကဲ့သို့ပင်။

သူ့ကိုယ်ပေါ်ရှိ နတ်ဘုရား စွမ်းအားမှာ ပိုမို ထူထပ်လာသည်။

“သတ် ”

သူ တစ်ချက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

လက်ထဲရှိ ကျန့်ကျောင်းဓားမှာ ချက်ချင်းပင် ရွှေရောင် ကြီးမားသော ဓားကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး တောက်ပ လှပလှသည်။

ဓားအလင်းတန်း ဖြတ်သွားသည်။

စန်းလုံ အစီအရင်မှ တာအိုဆရာ၏ ရုပ်အလောင်းကို သိမ်းပိုက်ထားသော မိစ္ဆာများမှာ ချက်ချင်းပင် ခုတ်သတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

ပြာမှုန့် ဖြစ်သွားသည်

တစ်နေရာလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

လူတိုင်းမှာ လီယန်ချူ၏ အရိပ်ကို မယုံကြည်နိုင်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

နတ်ဘုရားပုံပြင်ထဲမှ ဇာတ်ကောင်တစ်ယောက် ဆင်းသက်လာသကဲ့သို့ပင်

ထိုရန်းရှင်းသီးမှာ အူဝဲ အူဝဲ မြည်နေပြီး ထူးဆန်းသော ကလေးငိုသံကို ထပ်မံ ထုတ်လွှတ်ရန် မဝံ့ရဲတော့ပေ။

ရွှေရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကောင်းကင်ထက်သို့ ထွက်ပြေးသွားသည်။

“ဘယ်ပြေးတာလည်း သောက်ကလေး "

လီယန်ချူ၏ မျက်လုံးများ အေးစက်သွားပြီး လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ရွှေရောင် အလင်းတန်းကို တိုက်ရိုက် တည်ငြိမ်သွားစေသည်။

မလှုပ်နိုင်တော့ပေ

ချုပ်နှောင်ခြင်း အတတ်

ဤနတ်ဘုရားတို့၏ အတတ်ပညာမှာ လူတို့ကို အံ့အားသင့်စေသည်။

လီယန်ချူ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် နတ်ဘုရား စွမ်းအားများ ကြီးမားလှပြီး လက်ကို တစ်ချက် ဝှေ့လိုက်သည်။

ထိုရန်းရှင်းသီးမှာ သူ့လက်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိလာသည်။

အေးစက်သော စွမ်းအားတစ်ခုမှာ ရန်းရှင်းသီးမှ ပျံ့နှံ့လာသည်။

အလွန်ပင် မကိုက်ညီပေ

၎င်းမှာ နတ်ဘုရားသစ်သီး ဖြစ်သင့်သည်။

“မိစ္ဆာတို့က တာအိုစိတ်ကို အသုံးပြုပြီး စိုက်ပျိုးထားတာပဲ၊ ဒီလို နတ်ဘုရားသစ်သီးတောင် မလွတ်ဘူးပေါ့ ”

လီယန်ချူ လက်ချောင်းများကို ဖြန့်လိုက်ပြီး စင်ကြယ်သော မိုးကြိုးစွမ်းအားများက ရန်းရှင်းသီးကို တိုက်ရိုက် ဝိုင်းရံလိုက်သည်။

အေးစက်သော စွမ်းအားအနည်းငယ်မှာ တက်လာပြီး အတင်းအဓမ္မ ဖယ်ရှားခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်မှ သေဆုံးသူများမှာ အုံကြွလာပြီး လီယန်ချူကိုသာမက၊ ကျဲ့ခုံးကိုယ်တော်နှင့် တခြားသူများကိုပါ တိုက်ခိုက်မှု၏ ပစ်မှတ်အဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်သည်။

ဘုန်း

ဘုန်း

ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ကြီးမားသော အသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရှောင်စဲ့နှင့် ချန်ယန်တို့၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် သွေးများ ထွက်လာပြီး ဒဏ်ရာ ပြင်းထန်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

တင်းရုံမှာ လီယန်ချူနှင့် နီးကပ်စွာ ရပ်နေသောကြောင့် မိစ္ဆာများမှာ ရှင်းလင်းခံလိုက်ရသဖြင့် ဖိအားအနည်းငယ်သာ ရှိသည်။

အဖြူရောင် ဝတ်စုံနှင့် မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသော အမျိုးသမီးမှာမူ ဓားအလင်းတန်းကို ဝှေ့ယမ်းကာ ထိုဒီရေကဲ့သို့သော တိုက်ခိုက်မှုများကြားတွင် လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖောက်ထွက်လိုက်သည်။

ဟူး

ပြင်းထန်သော လေတိုက်ခတ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တင်းပြီး အရှိန်အဟုန် ပြင်းထန်သော ကျဲ့ခုံးကိုယ်တော်သည် နောက်ကျောဘက်မှနေ၍ လက်သီးဖြင့် ထိုးချလိုက်သည်။

တိုက်ရိုက် လီယန်ချူကို ပစ်မှတ်ထားလိုက်သည်။

လီယန်ချူ၏ မျက်လုံးများ အေးစက်သွားသည်။

ဓားဖြင့် တစ်ချက် ခုတ်လိုက်သည်။

ဒေါင်

ကမ္ဘာလောကကြီးတစ်ခုလုံးကို ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ကျဲ့ခုံးကိုယ်တော်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဓားအလင်းတန်းကြောင့် နောက်ပြန် လွင့်စင်သွားသည်။

ဘုန်း

ကျဲ့ခုံးကိုယ်တော်၏ ခြေထောက်နှစ်ဖက်မှာ မြေပြင်ကို ခြစ်ပြီး ဆယ်ပေကျော်အထိ လျှောကျသွားမှသာ ရပ်တန့်သွားသည်။

ကိုယ်ခန္ဓာ၏ တစ်ဝက်ခန့်မှာ မြေကြီးထဲသို့ နစ်ဝင်သွားသည်။

သူသည် ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ သွေးစက်ကို ကြည့်ပြီး အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသည်။

မကြာခင်ကမှ ဖြစ်ခဲ့တာ။

ဗုဒ္ဓဘာသာ အရိုးဓာတ်တော်သာ မရှိလျှင် သူ သေချာပေါက် သေဆုံးမည်ဖြစ်သည်။

တစ်ချက်တည်းနဲ့ ငါ့ရဲ့ စိန်သားခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ထွက်သွားတာလား

ကျဲ့ခုံးကိုယ်တော် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။

လီယန်ချူ၏ မျက်လုံးများ သူ့ဘက်ကို ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ၊ စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် အသိဝင်လာပြီး ကျယ်လောင်စွာ အော်လိုက်သည်

“တာအိုဆရာ၊ ရပ်လိုက်ပါ ငါနတ်ဘုရားအသီးကို လုယူခြင်းကနေ နုတ်ထွက်တော့မယ် ”

ထို တာ့ရှန်ကော်ဘုရားကျောင်းမှ ဗုဒ္ဓဘာသာ သားတော်မှာ အလွန်ပင် စိတ်သဘောထား နက်နဲသော သူဖြစ်ပြီး၊ အပေါ်ယံတွင် မြင်ရသလောက် ပေါ့ပေါ့တန်တန် မဟုတ်ပေ။

လီယန်ချူမှာ ဘာမှ မပြောပေ။

ကျဲ့ခုံးကိုယ်တော်၏ မကြာခင်က လက်သီးချက်မှာ သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ပြည့်နှက်နေပြီး အစွမ်းထက်သော စွမ်းအားများကို စုစည်းထားသည်။

သူ့အသက်ကို သတ်ရန် ကြိုးစားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်မှာမှ မတိုက်တော့ဘူးဟု အလွယ်တကူ ပြောနေသည်

လီယန်ချူ သူ့ကို လွှတ်ပေးရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။

ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရိပ်တစ်ခု ကောင်းကင်ထက်မှ ဆင်းသက်လာသည်။

၎င်းမှာ လူမျက်နှာနှင့် ကျားကိုယ်ထည် ရှိသော မိစ္ဆာရုပ်ကြီးဖြစ်သည်။

မျက်လုံးများမှာ အေးစက်နေသည်။

သူ ပေါ်လာသည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အငွေ့အသက်များမှာ ချက်ချင်းပင် အေးခဲသွားသည်။

နေရာအများအပြားတွင် ရေခဲများ ဖြစ်လာသည်

ရှောင်စဲ့တို့မှာ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအင်များမှာ ပိတ်ဆို့သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

လှည့်ပတ်ရန် လွန်စွာ ခက်ခဲသည်။

၎င်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာကြီး ဖြစ်သည်

လူမျက်နှာနှင့် ကျားကိုယ်ထည်ရှိသော မိစ္ဆာကြီးမှာ ပါးစပ်ကို အားရပါးရ ဟလိုက်သည်။

ချန်ယန်၊ ရှောင်စဲ့တို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော အရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် အံ့ဩမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ဒါက ဘာလဲ

ဘာကြောင့် သူတို့ မသိလိုက်ရတာလဲ၊ ဒါက သူတို့ရဲ့ အကွက်ထဲကို ကျသွားတာပဲ

လူမျက်နှာနှင့် ကျားကိုယ်ထည်ရှိသော မိစ္ဆာကြီးမှာလည်း မျက်လုံးများ မီးခိုးရောင် ဖြစ်နေပြီး အားကုန် စုပ်ယူလိုက်ရာ ထိုအရိပ်များကို မျိုချလိုက်သည်။

ကစ်

ကစ်

သူ့ပါးစပ်ထဲမှ ကြောက်မက်ဖွယ် ဝါးစားသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုထူးဆန်းသော အရိပ်များကို အကုန် စားပစ်လိုက်သည်။

လီယန်ချူ မျက်လုံးများ မှေးမှိန်သွားသည်။

ဤအရိပ်များမှာ ဘာဖြစ်မှန်း သူ သိသည်။

ထိုအရာများမှာ သူတို့ ကျန်းထင်ရှန်း နတ်ဘုရားနယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသောအခါ စိုက်ပျိုးခံလိုက်ရသော စိတ်မိစ္ဆာများ ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူ၏ လက်ထဲရှိ ရန်းရှင်းသီးထဲတွင်လည်း အရိပ်တစ်ခု ရှိပြီး ဖယ်ရှားခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

လီယန်ချူက ငှားယူထားသော ကောင်းကင်ဘုံရှိ ဝမ်လင်ကွမ်း၏ နတ်ဘုရား စွမ်းအားဖြင့် ထိုရန်းရှင်းသီးကို ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်အောင် လုပ်လိုက်သည်။

ရန်းရှင်းသီး၏ ပြင်းထန်သော အသက်စွမ်းအားများ မပေါ်လာခင်မှာပင်။

သူသည် ၎င်းကို သိုလှောင်အိတ် ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

လီယန်ချူ ယခုအခါ ဝိညာဉ်ခန္ဓာမှာ အလွန် အစွမ်းထက်ပြီး ရန်းရှင်းသီးထဲတွင် မည်သည့် ဝိညာဉ်မှ မရှိတော့သည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားနိုင်သည်။

“ဒါဟာ ကျန်းထင်ရှန်းရဲ့ နတ်ဘုရားသစ်ပင်ကို ကာကွယ်ပေးတဲ့ သတ္တဝါများလား ”

အနီးအနားရှိ ထူးချွန်သူများ၏ စိတ်ထဲတွင် ဤအဓိပ္ပာယ်မဲ့သော အတွေးများ ပေါ်လာသည်။

ဘာကြောင့်များ မိတ်ဆွေတစ်ယောက်လို ဖြစ်နေရတာလဲ

သို့သော် နောက်တစ်ခဏ

ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လူမျက်နှာနှင့် ကျားကိုယ်ထည်ရှိသော မိစ္ဆာကြီး၏ အရှိန်အဝါမှာ ပိုမို စုစည်းလာသည်။

တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံနှင့်ပင် စိတ်ထဲတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းများ ပေါ်လာစေသည်။

သူ၏ မီးခိုးရောင် မျက်လုံးများက လီယန်ချူကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။

သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။