အခန်း (၁၁၆၅-၁၁၆၆)

အခန်း (၁၁၆၅) နားထောင်မှာလား၊ မနားထောင်ဘူးလား

ရွှီချန်ရှီးရဲ့ ဘိုးဘေးဟာ တစ်ချိန်က ဝမ်ချုံစန်းရဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရတဲ့ အဆင့် ၆ လွတ်လပ်သောမသေမျိုး တစ်ပါး ဖြစ်ပါတယ်။

ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ သူဟာ ထျန်းရှန့်ဂိုဏ်း ကျင့်ကြံသူတွေကို နည်းမျိုးစုံနဲ့ ဖိနှိပ်တိုက်ခိုက်ဖို့ပဲ အာရုံစိုက်နေခဲ့တာပါ။

ချန်လင်တိန်ရဲ့ စကားအရဆိုရင် ရွှီချန်ရှီးဟာ သူ့ရဲ့ ပင်ကိုယ်အလုပ်တွေကိုတောင် ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ အပေါ်ယံ ဟန်ပြလောက်ပဲ လုပ်နေတာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဖန့်ချန်က ရွှီချန်ရှီးကို အကဲခတ်နေသလို၊ ရွှီချန်ရှီးကလည်း ဖန့်ချန်ကို ပြန်လည် အကဲခတ်နေပါတယ်။

ခဏအကြာမှာတော့ ရွှီချန်ရှီးက အရင်ဆုံး စကားစလိုက်ပြီး ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောကာ

"မင်းက ဝိညာဉ်သုတ်သင်ရေးဌာန ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး လုံတန့်ဂြိုဟ်ကို လာပြီး ကျုပ်ကို တွေ့တယ်ဆိုတော့ သတ္တိကတော့ နည်းနည်း များလွန်းနေပြီ မဟုတ်လား"

"မင်းက ချန်လင်တိန် မိတ်ဆက်ပေးလိုက်တဲ့သူ မဟုတ်ရင်၊ ဒီနေရာကို ခြေချလိုက်ကတည်းက အဖမ်းခံလိုက်ရမှာဆိုတာ သိလား"

"ကျုပ်ဆီမှာ ဝမ်ချုံစန်းရဲ့ သတင်းရှိတယ်၊ ပြီးတော့ စုန်ကျီလီရဲ့ အခုတလော လှုပ်ရှားမှုတွေကိုလည်း သိတယ်"

ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက်

"ချန်လင်တိန်က ပြောတယ်၊ ခင်ဗျားက သူတို့အကြောင်းကို တော်တော်လေး စိတ်ဝင်စားတယ်ဆိုပဲ တကယ်လို့ နားထောင်ချင်တယ်ဆိုရင် ကျုပ်တို့ သေသေချာချာ စကားပြောကြမယ်၊ တကယ်လို့ နားမထောင်ချင်ဘူးဆိုရင်တော့ ကျုပ် အခုပဲ ပြန်ပါ့မယ်"

"ဝမ်ချုံစန်း စုန်ကျီလီ သူတို့က ဘယ်သူတွေလဲ၊ ကျုပ် မသိဘူး"

ရွှီချန်ရှီး စကားပြောလို့ မဆုံးခင်မှာပဲ၊ ဖန့်ချန်က လှည့်ထွက်သွားတာကို မြင်တော့ မျက်နှာက ချက်ချင်း ပျက်သွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်တယ်

"ကျုပ်က မင်းကို ထွက်သွားခိုင်းလို့လား "

"ရွှီချန်ရှီး... ကျုပ်က စေတနာအမှန်နဲ့ လာတာ၊ ကျုပ်ရှေ့မှာ ဒီလို အပိုတွေ လာမလုပ်နဲ့ ကျုပ် နောက်ဆုံးတစ်ခါ မေးမယ်... နားထောင်မှာလား၊ မနားထောင်ဘူးလား "

ဖန့်ချန်က အေးစက်စက် အသံဖြင့် ဆိုလိုက်ပါတယ်။

တံခါးအပြင်က ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း ကျင့်ကြံသူတွေကတော့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်နေကြပြီး၊ ဒီဝိညာဉ်သုတ်သင်ရေးဌာန ကျင့်ကြံသူဟာ တကယ့်ကို အကြောက်အလန့်မရှိတဲ့သူပဲလို့ စိတ်ထဲက မှတ်ချက်ပေးနေကြပါတယ်။

သူတို့ရဲ့ အထက်လူကြီးကို ဒီလို စကားပြောရဲတာဟာ တကယ်ပဲ အဖမ်းခံရမှာ မကြောက်တာလား၊ ဒါမှမဟုတ် တစ်ခုခုကို ယုံကြည်မှု ရှိနေတာလား

ရွှီချန်ရှီးဟာ အတော်ကြာအောင် တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ကာ

"ထိုင်"

"လက်ဖက်ရည် တည်ခင်းပေးလိုက်"

ဖန့်ချန် ထိုင်လိုက်တဲ့အခါ အစေခံတစ်ယောက်က လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက်နဲ့ စားစရာအချို့ လာချပေးပါတယ်။

"မင်းက စုန်ကျီလီကို နှိမ်နင်းဖို့ ကျုပ်ကို အသုံးချချင်တာလား သူက အခုတလော မင်းကို လမ်းပျောက်အောင် ဖိအားပေးနေလို့လား "

ရွှီချန်ရှီးက လက်ထဲက လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ငုံ့ကြည့်ရင်း အေးဆေးစွာ မေးပါတယ်။

"စုန်ကျီလီက မသေမျိုးလောကငယ်နဲ့ ပူးပေါင်းနေတယ်"

"မင်းမှာ တခြားလမ်း မရှိတော့ရင် ကျုပ်တို့ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းထဲကို ဝင်လာခဲ့လေ ဒါဆိုရင် ကျုပ်ကလည်း တရားဝင် အကြောင်းပြချက်နဲ့ မင်းနဲ့အတူ သူ့ကို နှိမ်နင်းပေးလို့ရတာပေါ့"

"စုန်ကျီလီက အဆင့် ၄ တက်လှမ်းဖို့ မသေမျိုးဆေးကို မကြာခင် ရတော့မယ်"

"..."

ရွှီချန်ရှီးက လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ချလိုက်ပြီး ဖန့်ချန်ကို စူးစူးဝါးဝါး စိုက်ကြည့်လိုက်ပါတယ်။

ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက်

"အခုတော့ သေသေချာချာ စကားပြောလို့ ရပြီမလား အပိုတွေ မပြောပါနဲ့တော့၊ နောက်ထပ် ပြောနေဦးမယ်ဆိုရင် ခင်ဗျား နားထောင်ချင်တာတွေကို ကျုပ် မပြောတော့ဘူး"

"မင်း ပြောတာ... စုန်ကျီလီက မသေမျိုးလောကငယ်နဲ့ ပူးပေါင်းနေတယ် ဟုတ်လား ဘာအကြောင်းနဲ့လဲ ထျန်းရှန့်ဂိုဏ်းလို အသေးအမွှားလေးကို မသေမျိုးလောကငယ်က ဘယ်လိုလုပ် အရေးတယူ လုပ်မှာလဲ"

"ပြီးတော့ မသေမျိုးဆေးကိုပါ ကတိပေးတယ် ဟုတ်လား လူ့လောက နယ်မြေ ၉ ခုမှာ မသေမျိုးဆေး တစ်ခုရဲ့ တန်ဖိုးက ဘယ်လောက်ရှိလဲဆိုတာ မင်း သိလား"

"ကျုပ်လို အဆင့် ၃ လွတ်လပ်သောမသေမျိုး ၁၀ ယောက်စာ စုဆောင်းထားတဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေ အကုန်ပုံပေးရင်တောင်၊ အဆက်အသွယ် မရှိရင် ဘာဆေးမှ ဝယ်လို့ရမှာ မဟုတ်ဘူး "

ရွှီချန်ရှီးရဲ့ အကြည့်တွေက လေးနက်သွားပါတယ်။

"ဒါကြောင့်ပဲ စုန်ကျီလီက အဆင့် ၄ ကို တက်လှမ်းသွားပြီး ထျန်းရှန့်ဂိုဏ်း အင်အားကြီးလာရင် ခင်ဗျားတို့အတွက် နှိမ်နင်းဖို့ မလွယ်တော့ဘူးပေါ့"

"အဓိကအချက်ကတော့ သူက အဆင့် ၄ ဖြစ်သွားတဲ့အခါ ခင်ဗျား သူ့ကိုတွေ့ရင် ဘယ်လိုနေမလဲ သူ့ကို အထက်လူကြီး လို့ ခေါ်ရတော့မယ်လေ"

ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက်

"သူ့နောက်ကွယ်မှာ ဝမ်ချုံစန်း ရှိနေသေးတယ် ဆိုတာလည်း မမေ့နဲ့ဦး"

"ပြောကြည့်ပါဦး၊ သူနဲ့ မသေမျိုးလောကငယ်ရဲ့ အရောင်းအဝယ်က ဘာလဲ မင်းပြောတဲ့ သတင်းက ကျုပ်အတွက် အသုံးဝင်တယ်ဆိုရင်၊ ကျုပ်ကလည်း အလိုက်သင့်လေး စုန်ကျီလီကို နှိမ်နင်းဖို့ မင်းကို ကူညီပေးမယ်"

"အခုဆိုရင် မင်းနဲ့ ကျုပ်က ဘုံရည်မှန်းချက် ရှိနေပြီဆိုတော့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်သူတွေလို့ ဆိုနိုင်တာပေါ့"

ရွှီချန်ရှီးက အလေးအနက် ပြောပါတယ်။

"အသေးစိတ် သိချင်ရင်တော့ ခင်ဗျား ချန်လင်တိန်ကို သွားမေးလိုက်"

ဖန့်ချန်က လက်ဖက်ရည် တစ်ငုံ သောက်လိုက်ပါတယ်။

ရွှီချန်ရှီး အံ့အားသင့်သွားပြီး ထူးဆန်းသော အမူအရာဖြင့်

"ဒီနေ့ မင်း ဒီကိုလာတာက သူ့ကို ကြားခံထားပြီး လာတာ မဟုတ်ဘူးလား ဘာလို့ ဒီကိစ္စကို သူ့ဆီ သွားမေးခိုင်းရတာလဲ "

"ကျုပ်နဲ့ သူကလည်း ပူးပေါင်းရုံ သက်သက်ပဲ သူက သတင်းပါးချင်တဲ့သူ လိုနေလို့ ကျုပ်က လာပေးတာ၊ ဒီလောက်ပါပဲ"

ဖန့်ချန်က လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ချလိုက်ကာ

"အသေးစိတ်တွေကိုတော့ ခင်ဗျား သူ့ဆီမှာ သွားဆွေးနွေးလိုက် ခင်ဗျားတို့ ညှိနှိုင်းလို့ အောင်မြင်တာ၊ မအောင်မြင်တာက ကျုပ်နဲ့ ဘာဆိုင်လဲ ကျုပ်က စုန်ကျီလီရဲ့ ဖိအားကို မခံနိုင်တော့ဘူးဆိုရင် အသာလေး ဆုတ်ခွာသွားလိုက်ရုံပဲ ကျုပ်နဲ့ သူနဲ့က... ဘာရန်ငြိုးမှ ရှိတာမှ မဟုတ်တာ "

စကားဆုံးတော့ ဖန့်ချန်က ပြုံးလိုက်ပြီး

"လက်ဖက်ရည်ကတော့ မဆိုးပါဘူး၊ ကျုပ် သွားတော့မယ်"

သူက လှည့်ထွက်သွားပါတယ်။

ရွှီချန်ရှီးရဲ့ ကိုယ်ထဲက စွမ်းအင်တွေက ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလာပြီး တိုက်ခိုက်တော့မလို ဖြစ်သွားပေမဲ့ ခဏအကြာမှာတော့ ပြန်လည် ထိန်းချုပ်လိုက်ပါတယ်။

တစ်ပြိုင်တည်းမှာပဲ အပြင်က ကျင့်ကြံသူတွေကို ဖန့်ချန်ကို မတားဖို့၊ ဒီအတိုင်း လွှတ်ပေးလိုက်ဖို့ အချက်ပြလိုက်ပါတယ်။

"ချန်လင်တိန်... သူ အရင်က သေသွားပြီးတဲ့နောက် ဖူတူလောက မှာ မဟာယင်မိစ္ဆာ အဖြစ် ကျင့်ကြံအောင်မြင်သွားပြီး အဆင့် ၁ လွတ်လပ်သောမသေမျိုးနဲ့ ညီမျှတဲ့ အစွမ်းရှိတယ်လို့ ကြားဖူးတယ်"

ရွှီချန်ရှီးက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ စဉ်းစားနေရင်း ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို သတိရသွားကာ ထရပ်ပြီး အော်ပြောလိုက်တယ်

"ချန်လင်တိန်က ဖူတူလောကရဲ့ ဘယ်နေရာမှာလဲ"

တစ်ဖက်လူက ထွက်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရတဲ့အခါ ရွှီချန်ရှီးရဲ့ မျက်နှာက ချက်ချင်း ပျက်သွားပြီး

"တောက်... သောက်ကောင် နေရာကိုတောင် မပြောသွားဘူး ကြည့်ရတာ ဒီပူးပေါင်းမှုက သိပ်ပြီး စိတ်မပါဘူးပဲ"

ရွှီချန်ရှီးက စိတ်ထဲမှာ ဒေါသထွက်ပြီး ဒီကိစ္စထဲ မပါဝင်တော့ဘဲ ချန်လင်တိန်ရဲ့ အကြံအစည်ကို ပျက်စီးအောင် လုပ်မယ်လို့ တွေးလိုက်မိပေမဲ့၊ စုန်ကျီလီက အဆင့် ၄ တက်ဖို့ မသေမျိုးဆေး ရသွားနိုင်တာနဲ့ ဝမ်ချုံစန်းရဲ့ သဲလွန်စကို တွေးလိုက်မိတဲ့အခါမှာတော့ သူ မနေနိုင်တော့ချေ။

ဒါနဲ့ပဲ ရွှီချန်ရှီးဟာ သူ့ရဲ့ အဆက်အသွယ်တွေကို သုံးပြီး နေရာအနှံ့ စုံစမ်းတော့ရာ နောက်ဆုံးမှာတော့ ချန်လင်တိန်ရဲ့ ဖူတူလောကထဲက တည်နေရာကို သိလိုက်ရပါတယ်။

သူ့စိတ်ထဲမှာ စိုးရိမ်မှု လုံးဝ မရှိတာတော့ မဟုတ်ပေမဲ့၊ စဉ်းစားကြည့်တော့ ချန်လင်တိန်က သူ့ကို လုပ်ကြံဖို့ အကြောင်းမရှိသလို၊ လုပ်ကြံနိုင်တဲ့ အင်အားလည်း မရှိဘူးလို့ ယူဆလိုက်ပါတယ်။

ဒါ့အပြင် တစ်ဖက်လူက ဒီတစ်ခေါက် လာပြောတာကလည်း သိပ်ပြီး စိတ်အားထက်သန်ပုံ မပြဘဲ အလိုက်သင့်လေး လာပြောသွားသလို ဖြစ်နေတာကြောင့် သူ့ရဲ့ စိုးရိမ်မှုတွေက လျော့ပါးသွားခဲ့ပါတယ်။

ဖူတူလောက ၊ တန့်ယင်တောင်။

ပေတစ်ထောင်လောက် မြင့်မားတဲ့ ယင်မိစ္ဆာ ကြီးတစ်ကောင်ဟာ တောင်တန်းကြီး တစ်ခုရဲ့ ရှေ့မှာ ထိုင်နေပါတယ်။

သူဟာ တောင်တန်းကြီးကို ကျောမှီထားတာကြောင့် တောင်တန်းရဲ့ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုလို ဖြစ်နေပါတယ်။

သူ့ရဲ့ ခြေရင်းမှာ အိုင်ကြီးတစ်ခု ရှိပြီး၊ သူ့ရဲ့ ခြေထောက်နှစ်ဖက်က ဒူးဆစ်အထိ အိုင်ထဲကို နစ်ဝင်နေပါတယ်။

အိုင်နားမှာတော့ လူရိပ်အချို့ ရှိနေပြီး အဲဒီထဲမှာ ချန်လင်တိန်လည်း ပါဝင်ပါတယ်။

"၁၀ နှစ်ရှိပြီ... ငါ့သား ဘယ်လိုသေသွားလဲဆိုတာ မင်းတို့ အခုထိ ငါ့ကို အဖြေမပေးနိုင်သေးဘူး"

တန့်ယင်တောင်သခင်က ခေါင်းငုံ့ပြီး သူ့ရှေ့က ပုရွက်ဆိတ်လေးတွေလို လူတွေကို ငုံ့ကြည့်ကာ ပြောလိုက်ပါတယ်။

သူ့ရဲ့ ကျောက်တုံးလို စိမ်းညို့နေတဲ့ အရေပြားပေါ်မှာ မှော်တွေ တက်နေပါတယ်။

"တောင်သခင်လေးက တစ်စုံတစ်ယောက်သော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးနဲ့ ငြိစွန်းသွားတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ် အချိန်တိုအတွင်းမှာ သေဆုံးရတဲ့ အကြောင်းရင်းကို သိဖို့က ခက်ခဲနေလို့ပါ၊ တောင်သခင်အနေနဲ့ ကျုပ်တို့ကို အချိန်နည်းနည်းလောက် ထပ်ပေးပါဦး"

ချန်လင်တိန်က လက်သီးဆုပ်၍ ဂါရဝပြုကာ ဆိုပါတယ်။

"မင်းတို့ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းက အရမ်း အင်အားကြီးတာ မဟုတ်လား နေရာတိုင်းမှာ မင်းတို့ လူတွေ ရှိနေတာပဲ အခု ငါ့သား ဘယ်လိုသေလဲဆိုတာတောင် ရှာမရဘူးဆိုတော့ မင်းတို့ကို ငါ ဘယ်လို ဆက်ယုံရမလဲ"

"ငါ တစ်ခါတလေ သံသယဖြစ်မိတယ်၊ ငါ့သားက မင်းတို့ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း လက်ထဲမှာ သေသွားတာလားလို့"

တန့်ယင်တောင်သခင်က အေးစက်စက် အသံဖြင့် ဆိုပါတယ်။

ချန်လင်တိန်၏ မျက်နှာ အနည်းငယ် ပျက်သွားပြီး အမြန်ဆိုလိုက်သည်

"တောင်သခင် ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ ကျုပ်တို့ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းက တောင်သခင်နဲ့ ပူးပေါင်းနေတာ နှစ်အတော်ကြာပြီလေ၊ တောင်သခင်က ကျုပ်တို့ကို မယုံဘူးလား"

"ကျုပ်တို့က တောင်သခင်လေးနဲ့ ဘာရန်ငြိုးမှ မရှိပါဘူး၊ တောင်သခင်ကို ရန်စဖို့ အကြောင်းလည်း မရှိပါဘူး ဘာလို့ တောင်သခင်လေးကို သတ်ရမှာလဲ"

"အခုတလော မင်းတို့ ပို့ပေးတဲ့ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် တွေကလည်း နည်းသထက် နည်းလာပြီ နောက်ပြီး ငါ ကြားထားတာက ဖူတူလောကထဲမှာ ယင်လောက နတ်ဘုရားဝိညာဥ် တွေ ပေါ်နေပြီဆိုပဲ"

တန့်ယင်တောင်သခင်က အေးဆေးစွာ ဆိုသည်

"ဒီတန့်ယင်တောင်မှာ မင်းတို့ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းက လူတွေအပြင် ငါ့မှာလည်း လက်အောက်ငယ်သားတွေ ရှိသေးတယ်ဆိုတာ မမေ့နဲ့၊ သူတို့ကလည်း ငါ့အတွက် သတင်းတွေ စုံစမ်းပေးနေတာ"

"ငါ ဒီနေ့ တစ်ခုပဲ မေးမယ်... တကယ်ပဲ ယင်လောက နတ်ဘုရားဝိညာဥ် တွေ ပေါ်နေပြီလား မင်းတို့ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းက သတင်းအရမ်း မြန်တာပဲ၊ မသိဘူးလို့တော့ ငါ့ကို လာမပြောနဲ့"

အခန်း (၁၁၆၆) ယင်နဂါးသော့ခတ်ခြင်း

"သခင်လေး... ဒါကတော့ ကျန်းကွမ်မြို့က ဒီနှစ်ပိုင်းတွေမှာ စုဆောင်းထားတဲ့ ယင်သက်တမ်းဒဂင်္ါး တွေပါ၊ ဒါတွေကတော့ နန်ကုန်းယွမ်ကျိန်းတို့အဖွဲ့က နည်းလမ်းမျိုးစုံနဲ့ ဖဲ့ယူထားတဲ့ သွေးဝိညာဉ်နတ်ဆေးတွေပါ "

ရှီလုံက ခါးညွတ်ကာ တင်ပြလိုက်တယ်။

၁၀ နှစ်တာ ကုန်ဆုံးသွားချိန်မှာ သူ့ဆီက အရှိန်အဝါတွေက ပိုမိုသိပ်သည်း သန့်စင်လာခဲ့ပြီ။

သူဟာ ဖန့်ချန်ရဲ့ လက်အောက်က ပထမဆုံးအသုတ် ယင်လောကနတ်ဘုရားတွေထဲမှာ အစောဆုံး အဆင့် ၂ နတ်ဘုရားဝိညာဥ် အဖြစ် တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သူလည်း ဖြစ်ပါတယ်။

သူ့အပြင် ထိုက်ယင်နဂါးဘုရင်၊ ပန်ဆန်း ၊ မယ်တော်စီ ၊ ရှင်းရှန်း တို့လည်း တိုးတက်မှု ရှိကြပါတယ်။

ရှင်းရှန်း ဆိုရင် နောက်ထပ် ခြေတစ်လှမ်းပဲ လိုတော့တာပါ၊ ဒါဆိုရင် အဆင့် ၁ နတ်ဘုရားဝိညာဥ် ဖြစ်လာတော့မှာပါ။

ဒါပေမဲ့ ထိုက်ယင်နဂါးဘုရင်တို့ရဲ့ တိုးတက်မှုကတော့ သိပ်မသိသာလှသေးဘဲ အဆင့် ၂ နတ်ဘုရားဝိညာဥ် အဆင့်ကို ရောက်ဖို့ အနည်းငယ် လိုနေပါသေးတယ်။

ယင်သက်တမ်းဒဂင်္ါး တွေနဲ့ သွေးဝိညာဉ်ဆေးလုံးတွေဟာ လှိုင်းလုံးကြီးတွေလို ယင်သက်တမ်းတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ငရဲမင်းတံဆိပ် ရဲ့ စုပ်ယူခြင်းကို ခံလိုက်ရပါတယ်။

ငရဲမင်းတံဆိပ်၊ ယင်သက်တမ်း ၃၂,၂၇၂ နှစ်။

"ယင်စစ်သည်တွေကို ဘွဲ့နှင်းအပ် ပေးဖို့တော့ လုံလောက်သွားပြီ"

ဖန့်ချန်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်တယ်။

ရှီလုံရဲ့ မျက်လုံးတွေ လှုပ်ရှားသွားတယ်

"သခင်လေး... တန့်ယင်တောင်သခင်ကို အရေးယူတော့မှာလား ကျုပ်လည်း တစ်တပ်တစ်အား ကူညီပေးနိုင်ပါတယ်"

"ရှီအကြီးကဲ က ကျန်းကွမ်မြို့မှာပဲ အထိုင်ချပြီး စောင့်ကြပ်နေပေးရင် ရပါပြီ တန့်ယင်တောင်သခင်က အဆင့် ၃ မဟာယင်မိစ္ဆာ ဖြစ်တဲ့အပြင် ဒီလောကမှာ နေလာတာလည်း ကြာပြီဆိုတော့ ရင်ဆိုင်ရခက်တယ်ဗျ"

ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး ခေါင်းခါပြလိုက်ကာ ခန်းမအပြင်ဘက်ကို ထွက်လာခဲ့တယ်။

ရှီလုံက သက်ပြင်းတိုးတိုးချလိုက်ပြီး ဘာမှထပ်မပြောတော့ဘဲ နောက်ဘက်ခန်းကို ထွက်သွားတော့တယ်။

ခန်းမအပြင်ဘက်မှာတော့ လူလတ်ပိုင်း တစ်ယောက်က လက်ကို နောက်ပစ်ပြီး ရပ်နေတယ်။

အဲဒီလူရဲ့ ဆံပင်တစ်ဝက်က နှင်းလို ဖြူဖွေးနေပြီး ကျန်တစ်ဝက်ကတော့ မှင်လို နက်မှောင်နေတာကြောင့် အလယ်ကနေ တိတိကျကျ နှစ်ခြမ်းကွဲနေသလိုပါပဲ။

"အကြီးကဲယွီ... ဒီတိုက်ပွဲအတွက် စိုးရိမ်စရာ ရှိသေးလား"

ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး မေးလိုက်တယ်။

ထိုလူလတ်ပိုင်းက ဖန့်ချန်ဘက်ကို လှည့်ကြည့်ပြီး ခပ်အေးအေးပဲ ဂါရဝပြုကာ တိုးတိုးလေး ပြန်ဖြေလိုက်တယ်

"တန့်ယင်တောင်သခင်ရဲ့ အစွမ်းက လီဝူဝမ့်နဲ့ စုန်ကျီလီတို့ထက် သာလွန်ရပါမယ် ကျုပ်ရဲ့ နည်းလမ်းတွေကတော့ အဲဒီနှစ်ယောက်ထက် အနည်းငယ် နိမ့်ကျနေတုန်းပဲ"

"တကယ်လို့ သခင်လေးနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ဆယ်ကွက်အတွင်း တန့်ယင်တောင်သခင်ကို မနှိမ်နင်းနိုင်ရင် သူ အသာလေး ဆုတ်ခွာသွားလိမ့်မယ် နောက်တစ်ခါ သူ့ကို ပြန်ရှာဖို့ဆိုတာ ခက်သွားလိမ့်မယ်ဗျ"

"မှန်တယ်... တန့်ယင်တောင်သခင်ရဲ့ အခြေခံက ဓားကျင့်ကြံသူတွေထက် မနိမ့်ဘူး သူက အရင်ဘဝတုန်းက အထက်ဘုံလောကက နတ်ဘုရားဝိညာဥ်တောင် တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့တာကိုး"

ဖန့်ချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်

"ဒါကြောင့်လည်း ဒီနှစ်တွေမှာ ကျုပ် သူ့ကို အရေးမယူခဲ့တာပေါ့"

"တကယ်လို့..."

ထိုလူလတ်ပိုင်းက စဉ်းစားဟန်ဖြင့်

"နဂါးအိုကြီး ကို ဒီခေါ်လိုက်ရင် သူ့ကို ဦးဆောင်ခိုင်းပြီး တန့်ယင်တောင်သခင်ကို နှိမ်နင်းဖို့က မခက်ခဲပါဘူး"

"ဒီနှစ်တွေထဲမှာ စုန်ကျီလီက မဟာရှ အနီးအနားမှာ ကျင့်ကြံသူ အတော်များများကို စေလွှတ်ပြီး နဂါးအိုကြီးကို စောင့်ကြည့်ခိုင်းထားတာ"

ဖန့်ချန်က ခေါင်းခါလိုက်တယ်

"သူတို့သာ အားနည်းချက် တစ်ခုလောက် ရှာတွေ့သွားရင် စုန်ကျီလီရဲ့ နည်းလမ်းတွေနဲ့ဆို တစ်ခုခု လုပ်မှာ သေချာတယ် "

စုန်ကျီလီက အကျပ်အတည်းဖြစ်လာရင် မြေဝက်ဝံဂြိုဟ် ပေါ်မှာ အဲဒီ တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း အဆောင် ကို တိုက်ရိုက် သုံးပစ်လိုက်မလားဆိုတာ သူ မသေချာဘူး။

နဂါးအိုကြီးက အခုချိန်မှာ မြေဝက်ဝံဂြိုဟ်ကိုပဲ စောင့်ကြပ်နေရမှာပါ။

ခဏလေးတောင် လျှော့လို့မရဘူး၊ မဟုတ်ရင် အရင်က ကြိုးစားခဲ့သမျှ အချည်းနှီး ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။

အခုရှေ့က ယင်စိန့် ဂိုဏ်းချုပ် ယွီထင်ကျဲ ကို ခေါ်ထုတ်လာမှသာ စုန်ကျီလီတို့ သတိမထားမိမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

"ဒါဆိုရင်တော့... သခင်လေးက ဘေးကနေ နည်းနည်းလောက် ကူညီပေးဖို့ လိုပါလိမ့်မယ်"

ယွီထင်ကျဲက လက်သီးဆုပ်ကာ ဆိုပါတယ်။

အဆင့် ၃ နတ်ဘုရားဝိညာဥ် တစ်ယောက်အနေနဲ့ အရာရာကို ယုံကြည်မှုရှိသင့်ပေမဲ့၊ သူက ဖူတူလောကထဲမှာ အမြဲ သွားလာနေသူမို့ တန့်ယင်တောင်သခင်ရဲ့ အစွမ်းကို သာမန်ကျင့်ကြံသူတွေထက် ပိုသိနေတာကြောင့် အခုလို စိုးရိမ်နေတာ ဖြစ်ပါတယ်။

"ကိစ္စမရှိပါဘူး ဒီကိစ္စရဲ့ အောင်နိုင်ခြေက အနည်းဆုံး ၈၀ ရာခိုင်နှုန်း အထက်မှာ ရှိတယ် ဘာမှ အလွဲအချော် မရှိရင် ရပါတယ်"

ဖန့်ချန်က ပြုံးလိုက်တယ်။

လူ့သက်တမ်း နည်းနည်း ထပ်ကုန်မှာတော့ အမှန်ပါပဲ။

အရင်တုန်းက လီဝူဝမ့်ကို ဓားနဲ့ခုတ်တုန်းက လူ့သက်တမ်း နှစ် ၁၀၀ နီးပါး ကုန်ခဲ့တယ်။

ဒီတစ်ခါတော့ တန့်ယင်တောင်သခင်အတွက် လူ့သက်တမ်း နှစ် ၂၀၀ လောက် ပေးဆပ်ဖို့ သူ ဆုံးဖြတ်ထားပါတယ်။

...

...

မည်းမှောင်နေတဲ့ တိမ်တိုက်ကြီးတွေက မူလကတည်းက အေးစက်လှတဲ့ ဖူတူလောကကို ပိုပြီး ဖိအားပေးနေသလိုပါပဲ။

အဲဒီတိမ်တိုက်တွေကြားက ဝေဝေဝါးဝါး မြင်နေရတဲ့ ကြီးမားလှတဲ့ ကိုယ်ထည်ကြီးကလည်း လမ်းတစ်လျှောက်က ယင်မိစ္ဆာတွေကို ဒူးထောက် ဦးတိုက်စေခဲ့ပါတယ်။

ဘယ်သူမှ မော့မကြည့်ရဲကြပါဘူး။

"ချန်လင်တိန်... မင်းတို့ ဝိညာဥ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းက ဒီသတင်းကို ဖုံးကွယ်မထားသင့်ဘူး တကယ်လို့ ဒီနေ့ ငါသာ မမေးရင် မင်းတို့ ဘယ်လောက်အထိ ဖုံးထားဦးမှာလဲ"

တန့်ယင်တောင်သခင်က အေးစက်စက် အော်လိုက်ပါတယ်။

သူနဲ့အတူ လိုက်ပါလာတဲ့ ချန်လင်တိန်ကတော့ ခါးသက်သက် ပြုံးရင်း

"သတင်းက အတည်မပြုရသေးလို့ပါ တောင်သခင်၊ မဟုတ်ရင် သတင်းမှား ဖြစ်သွားရင် ရယ်စရာ ဖြစ်နေမှာစိုးလို့ပါ"

"ကောလာဟလ ဖြစ်ဖြစ် ဘာဖြစ်ဖြစ် သဲလွန်စလေးပဲ ရှိရှိ မင်းတို့ ငါ့ကို ပြောပြသင့်တာ ငါကြည့်ရသလောက်တော့ မင်းတို့က ဒီ ငရဲမင်းအမွေ ကို တစ်ယောက်တည်း သိမ်းချင်နေတာပဲ မဟုတ်လား"

တောင်သခင်က ကဲ့ရဲ့လိုက်တယ်။

ချန်လင်တိန်က ဘာမှထပ်မပြောတော့ဘဲ ရှေ့ကို ကြည့်လိုက်တယ်

"တောင်သခင်... ရောက်ခါနီးပါပြီ အဲဒီကျရင် ကျုပ် အရင်သွားပြီး လူကို မျှားထုတ်လိုက်ရမလား "

"ဘာလို့ အဲဒီလောက် ရှုပ်ရှုပ်ထွေးထွေး လုပ်နေမှာလဲ"

တန့်ယင်တောင်သခင်ရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ လျှပ်စီးတွေ လက်သွားပြီး၊ နောက်တစ်ခဏမှာတော့ မည်းမှောင်နေတဲ့ တိမ်တိုက်ကြီးတွေက ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားတဲ့ လက်ဝါးကြီးတစ်ခုလို ကျန်းကွမ်မြို့ တစ်မြို့လုံးကို အုပ်မိုးလိုက်ပါတယ်။

ဒီလိုအချိန်မှာ ကျန်းကွမ်မြို့ထဲမှာ မဟာယင်မိစ္ဆာ တစ်ကောင်ကောင် ရှိနေရင် ဘယ်သူရောက်လာသလဲဆိုတာ သိရမှာပါ။

တကယ်လို့ ထွက်ပြီး ဂါရဝမပြုဘူးဆိုရင်တော့ စိတ်ထဲမှာ တစ်ခုခု ဖုံးကွယ်ထားတာ သေချာပါတယ်။

ဟင်လင်းပြင်ထဲမှာတော့ ဖန့်ချန်ဟာ ငရဲမင်းချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ကိုယ်ပေါ်မှာ စိမ်းညို့နေတဲ့ အရှိန်အဝါတွေ လွှမ်းခြုံနေပါတယ်။

တန့်ယင်တောင်သခင်က ကျန်းကွမ်မြို့ကို ဖိအားပေးလိုက်တဲ့ အချိန်မှာပဲ သူက ဓားတစ်ချက် ခုတ်လိုက်ပါတယ်။

ရှစ်မျက်နှာအရပ် ဓားကျမ်း ပဥ္စမမြောက်ဓား။

ပြီးတော့ နောက်ထပ် ဓားတစ်ချက်။

ဆက်တိုက်ထွက်လာတဲ့ ဓားချက်နှစ်ချက်က ကောင်းကင်ပေါ်က တိမ်တိုက်တွေကို ချက်ချင်း ခွင်းပစ်လိုက်ပြီး ကြီးမားလှတဲ့ တန့်ယင်တောင်သခင်ဆီကို တည့်တည့် ဦးတည်သွားပါတယ်။

ဒီဓားချက်နှစ်ချက်ရဲ့ အစွမ်းက သာမန် အဆင့် ၃ ကို ဒဏ်ရာရစေဖို့ ဒါမှမဟုတ် သတ်ပစ်ဖို့ လုံလောက်ပါတယ်။

ဒီဓားနှစ်ချက်ကို ခုတ်ပြီးတဲ့နောက် ဖန့်ချန်ရဲ့ မျက်နှာက အနည်းငယ် ပိုအိုစာသွားပါတယ်။

အခုတော့ ယွီထင်ကျဲကိုပဲ အားကိုးရတော့မှာပါ။

သူကတော့ ဒီနေ့မှာ ဘေးကနေ ကူညီပေးသူပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

"တကယ်ပဲ စိတ်ထဲမှာ တစ်ခုခုရှိနေတာကိုး၊ ငါ့သားကို သတ်လိုက်လို့လား ဒါမှမဟုတ် ငရဲမင်းအမွေကြောင့်လားတော့ မသိဘူးပေါ့"

တန့်ယင်တောင်သခင်က ဒေါသထွက်မယ့်အစား ဝမ်းသာသွားပါတယ်။

ဒီဓားနှစ်ချက်က သူ့အတွက်တော့ ခြိမ်းခြောက်မှု သိပ်မရှိဘူးလို့ ယူဆလို့ပါ။

သူက အဲဒီဓားချက်တွေကို ကာကွယ်ဖို့ ပြင်လိုက်တဲ့ အချိန်မှာပဲ၊ သူ့ရဲ့ နောက်ဘက်မှာ လူရိပ်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး လက်ကွက် တွေကို လျင်မြန်စွာ ဖော်လိုက်ပါတယ်။

ဝုန်း

ဟင်လင်းပြင်ထဲမှာ အနီရောင် လျှပ်စီးတွေ ဝင်းလက်သွားပြီး လောကကြီးထဲက ယင်စွမ်းအင်တွေဟာ ရူးသွပ်စွာ လှုပ်ရှားလာကာ နောက်ဆုံးမှာတော့ အနီရောင် လျှပ်စီးနဂါး ကြီးတစ်ကောင်ထဲကို စီးဝင်သွားပါတယ်။

ရုတ်တရက် ပေါ်လာတဲ့ ဒီအနီရောင်နဂါးကြီးဟာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ အရှိန်အဝါတွေနဲ့အတူ တန့်ယင်တောင်သခင် မရိပ်မိခင်မှာပဲ သူ့ကိုယ်ပေါ်ကို ရစ်ပတ်လိုက်ပြီး သံကြိုးတွေလို တင်းကျပ်စွာ ချည်နှောင်လိုက်ပါတယ်။

အနီရောင် လျှပ်စီးတွေက တန့်ယင်တောင်သခင်ရဲ့ ကိုယ်ပေါ်မှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါက်ကွဲပြီး ကျောက်တုံးတွေ လွင့်စင်ကာ စွမ်းအားတွေ ပျက်စီးသွားစေပါတယ်။

တစ်ပြိုင်တည်းမှာပဲ ဖန့်ချန်ရဲ့ ဓားချက်နှစ်ချက်ဟာလည်း ယွီထင်ကျဲရဲ့ အနှောင့်အယှက်ကြောင့် တောင်သခင် မကာကွယ်နိုင်တော့ဘဲ သူ့ရဲ့ ရင်ဘတ်ထဲကို တည့်တည့် ဝင်သွားပါတယ်။

ဗုန်း

ထူထဲတဲ့ ကိုယ်ထည်ကြီးက အပေါက်ဖောက်ခံလိုက်ရပြီး တန့်ယင်တောင်သခင်ရဲ့ ကျောဘက်မှာ ကပ်လျက်ရှိနေတဲ့ တွင်းကြီးနှစ်ခု ပေါက်ထွက်သွားပါတယ်။

အဲဒီတွင်းထဲကနေ မီးတောင်ချော်ရည်တွေလို ပူပြင်းလှတဲ့ အမည်းရောင် အရည်တွေ စီးကျလာပါတယ်။

အဲဒါက တန့်ယင်တောင်သခင်ရဲ့ သွေးတွေပါပဲ။

အနီရောင် လျှပ်စီးနဂါးက ဒါကို မြင်တော့ နဂါးခေါင်းကို အဲဒီတွင်းထဲ ထိုးထည့်ပြီး အရူးအမူး ကိုက်ခဲတော့ရာ ကျောက်စိုင်ကျောက်ခဲတွေ နေရာအနှံ့ လွင့်စင်ကုန်ပါတယ်။

အရာအားလုံးဟာ လျှပ်စီးလက်သလို မြန်ဆန်လွန်းလှပါတယ်။

အဲဒီတော့မှ တန့်ယင်တောင်သခင်က ဒေါသတကြီးနဲ့ အော်ဟစ်လိုက်ပါတော့တယ်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ အသံလှိုင်းတွေက လေပြင်းတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး အရပ်မျက်နှာအနှံ့ကို ရိုက်ခတ်သွားပါတယ်။

ကျန်းကွမ်မြို့ထဲက ယင်မိစ္ဆာတွေကတော့ ကောင်းကင်က မြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး ပါးစပ်အဟောင်းသားနဲ့ မှင်သက်နေကြပါတော့တယ်။

"ယွီထင်ကျဲရဲ့ ချုပ်ကွက် က တန့်ယင်တောင်သခင်ကို တကယ်ပဲ ချည်ထားနိုင်ပါ့မလား "

ထိုက်ယင်နဂါးမင်း က လူတွေနဲ့အတူ ရပ်နေရင်း စစ်တုရင်ခုံလို စစ်မြေပြင်ကို ကြည့်ကာ လေးနက်တဲ့ အမူအရာနဲ့ ပြောလိုက်ပါတယ်။

ဒီလို အဆင့်အတန်းမြင့်တဲ့ တိုက်ပွဲမှာတော့ အဆင့် ၁ တွေဖြစ်တဲ့ သူတို့တွေ ဝင်ပါဖို့က အဓိပ္ပာယ် မရှိတော့ဘဲ ဘေးကနေပဲ ကြည့်နေနိုင်ပါတော့တယ်...