အခန်း (၁၁၆၇-၁၁၆၈)

အခန်း (၁၁၆၇) ငရဲမင်း အတွက် အသက်ပေးဖို့ အသင့်ပါပဲ

တန့်ယင်တောင်သခင်ဟာ ဘယ်လောက်ပဲ ဒေါသထွက်ထွက်၊ ဘယ်လောက်ပဲ ရုန်းကန်ရုန်းကန်၊ ဓားဒဏ်ရာနှစ်ချက် ရထားတဲ့အပြင် ချုပ်ကွက် ရဲ့ တင်းကျပ်စွာ ချည်နှောင်ခြင်းကို ခံထားရတာကြောင့် ခဏတဖြုတ်နဲ့တော့ မရုန်းထွက်နိုင်သေးပါဘူး။

"သောက်ကျိုးနည်း... အောက်တန်းစားတွေက ငါ့ကို ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ရဲတယ်ပေါ့၊ ငါသာ လွတ်လာလို့ကတော့ မင်းတို့အားလုံးကို ဝါးမြိုပစ်မယ် "

တန့်ယင်တောင်သခင်က ရူးသွပ်စွာ ဟိန်းဟောက်နေပြီး၊ ကိုယ်ထဲက ယင်စွမ်းအင်တွေကို သုံးပြီး သူ့ကိုယ်ပေါ်က အနီရောင် လျှပ်စီးနဂါးကြီးကို ရုန်းကန်ဖယ်ရှားဖို့ ကြိုးစားနေပါတယ်။

ယွီထင်ကျဲ ဟာ ကိုယ်ထဲက ယင်စွမ်းအင်တွေကို အဆက်မပြတ် ထုတ်သုံးနေရတာကြောင့် မျက်နှာ အနည်းငယ် ဖြူဖတ်ဖြူလျော် ဖြစ်နေပါတယ်။

သူက ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်တယ်

"သခင်လေး... ကျုပ် သူ့ကို နောက်ထပ် တစ်နာရီ လောက်ပဲ ဆက်ထိန်းထားနိုင်မယ် တစ်နာရီ ပြည့်ရင် သူ လွတ်လာမှာ သေချာတယ် အဲဒီကျရင် ကျုပ်တို့ ထွက်ပြေးရလိမ့်မယ် "

"တစ်နာရီဆိုရင် လုံလောက်ပါတယ်"

ဖန့်ချန်က တည်ငြိမ်နေပါတယ်။

သူက ကိုယ်ကို လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး တန့်ယင်တောင်သခင်ရဲ့ ရှေ့မှာ ပေါ်လာကာ ဟင်လင်းပြင်ထဲမှာ ဘွဲ့နှင်းအပ်ခြင်း တစ်ခုကို ချက်ချင်း ရေးထွင်းလိုက်ပါတယ်။

တန့်ယင်တောင်သခင်ဟာ ဖန့်ချန်ကို မြင်တော့ ခဏတာ မှင်သက်သွားပြီး၊ အဲဒီနောက်မှာတော့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ စကားလုံးတွေနဲ့ ဆဲဆိုတော့ရာ... သူ အဲဒီ ဘွဲ့နှင်းအပ်ခြင်း ကို မြင်လိုက်တဲ့ အခါမှာတော့ ဆဲဆိုသံတွေက ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားပါတယ်။

"ဒါက... ယင်လောက နတ်ဘုရားဝိညာဥ်ရဲ့ ဘွဲ့နှင်းပေးတာ ပဲ..."

သူက နားမလည်နိုင်တဲ့ ရှေးဟောင်းစာလုံးကြီးတွေကို စိုက်ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲမှာ တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားပါတယ်။

တကယ်လို့ ဒါဟာ ဘွဲ့နှင်းပေးတာဆိုရင်၊ ဒီရှေ့က သောက်ကလေးက...

ငရဲမင်းအမွေ ကို ဆက်ခံထားတဲ့ ငရဲမင်းအသစ် ပဲ မဟုတ်လား

ဒီနေ့ သူ ဘာလို့ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ခံရသလဲဆိုတာ သူ နည်းနည်း နားလည်သွားသလို၊ အခုချိန်မှာ ချန်လင်တိန်ရဲ့ အဆင့်အတန်းက ဘာလဲဆိုတာကိုလည်း ခန့်မှန်းမိသွားပါပြီ။

ဒါကို တွေးမိတဲ့အခါ တန့်ယင်တောင်သခင်က ဖန့်ချန်ကို ကြည့်တဲ့ အကြည့်တွေဟာ အရင်ကနဲ့ လုံးဝ ခြားနားသွားပါတယ်။

ဒေါသတွေ၊ သံသယတွေ၊ ရန်ငြိုးတွေ ရှိနေသလို အနည်းငယ် ကြောက်လန့်နေတာလည်း ပါပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာတော့ အားလုံးဟာ လောဘ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပါတယ်။

သူ လူပြန်ဝင်စားဖို့ လည်း မဖြစ်နိုင်တော့တာကြောင့်၊ ဘာမဟုတ်တဲ့ ယင်လောကနတ်ဘုရားဝိညာဥ် လုပ်နေမယ့်အစား... လုပ်ရင် အဲဒီ ငရဲမင်း ပဲ လုပ်ပစ်မယ်

တန့်ယင်တောင်သခင်ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ အရင်တုန်းက သာယာလှပတဲ့ နွေဦးရာသီတစ်ခုမှာ လူကုံထံကြီး တစ်စုက သူ့ကိုယ်ပေါ်မှာ လက်ဖက်ရည်သောက်ရင်း တရားဆွေးနွေးခဲ့ကြတာကို ပြန်အမှတ်ရလာပါတယ်။

အဲဒီလူတွေဟာ အထက်ဘုံလောကမှာ နာမည်ကြီး ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတွေပါ၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့တွေ ရိုရိုသေသေ ဧည့်ခံခဲ့ရတဲ့သူကတော့... ယင်လောက ငရဲမင်း ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

"ရုန်းထွက်စမ်း... လွတ်စမ်း "

တန့်ယင်တောင်သခင်က ရူးသွပ်စွာ ဟိန်းဟောက်ပြီး တစ်ကိုယ်လုံးက အင်အားတွေကို သုံးကာ ဒီ ချုပ်ကွက် ကို ရုန်းကန်နေပါတယ်။

ဒီရှေ့က သောက်ကလေးကို အရှင်ဖမ်းမိရုံနဲ့ သူဟာ ငရဲမင်းအမွေကို ရမှာဖြစ်ပြီး၊ အဲဒီအခါကျရင် သူဟာလည်း နာမည်ကျော် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး တစ်ယောက် ဖြစ်လာမှာပဲလေ

အဲဒီအချိန်မှာပဲ ယင်စစ်သည် ဘွဲ့နှင်းပေးခြင်းက ရေးထွင်းပြီးသွားပါပြီ။

အဆင့် ၃ ယင်စစ်သည် တစ်ယောက်ကို ရာထူးပေးဖို့အတွက် ယင်သက်တမ်း ၁၅,၀၀၀ ကုန်ဆုံးရပါတယ်။

ရေးပြီးတာနဲ့ ဖန့်ချန်က တန့်ယင်တောင်သခင်ရဲ့ နဖူးကို တိုက်ရိုက် ရိုက်သွင်းလိုက်ပါတယ်။

ဘွဲ့နှင်းပေးခြင်းဟာ သူ့ရဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာ လှုပ်ရှားနေပြီး သူ့ကိုယ်ထဲကို စီးဝင်ပေါင်းစပ်ဖို့ ကြိုးစားနေပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ တန့်ယင်တောင်သခင်ကတော့ အဆက်မပြတ် ပြန်လည်ခုခံပြီး ထိုအရာကို မောင်းထုတ်နေပါတယ်။

"ငါ့ကို ယင်လောက နတ်ဘုရားဝိညာဥ် လုပ်ခိုင်းပြီး မင်းရဲ့ အမိန့်ကို နားထောင်ခိုင်းမလို့လား အိပ်မက်ပဲ မက်နေလိုက် ငါက အထက်ဘုံလောက က နတ်ဘုရားဝိညာဥ်တောင် တစ်ခုပဲ၊ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး အတော်များများနဲ့ အဆက်အသွယ် ရှိခဲ့တဲ့သူကွ၊ မင်းက ငါ့ကို အမိန့်ပေးဖို့ တန်လို့လား "

"မင်းသာ နားလည်မယ်ဆိုရင် ငရဲမင်းရာထူးကို ငါ့ကိုပေးလိုက်စမ်း၊ ငါက မင်းကို ယင်လောက နတ်ဘုရားဝိညာဥ်အဖြစ် ပြန်ပြီး ရာထူးပေးမယ် ငါ့နောက်ကို လိုက်မှသာ မင်းအတွက် အနာဂတ် ရှိမှာ "

သူ အော်ဟစ်နေတဲ့ အချိန်မှာပဲ ရှီလုံက အနားမှာ တားမြစ်ချက် အစီအရင် တစ်ခုကို ခင်းကျင်းလိုက်တာကြောင့် အပြင်ကို အသံတွေ မပေါက်ကြားတော့ပါဘူး။

ဒါကြောင့် ကျန်းကွမ်မြို့က ယင်မိစ္ဆာတွေဟာ တန့်ယင်တောင်သခင်က ချုပ်နှောင်ခံထားရလို့ အားမလိုအားမရ အော်ဟစ်နေတာပဲ မြင်ရပြီး၊ ဘာတွေ အော်နေသလဲဆိုတာကိုတော့ မကြားရတော့ပါဘူး။

"တောင်သခင်... အခြေအနေကို ကြည့်ပြီး လိုက်လျောလိုက်ပါတော့၊ အချည်းနှီး မခုခံပါနဲ့တော့"

ချန်လင်တိန်က အနားမှာ စေတနာနဲ့ ဖျောင်းဖျနေပါတယ်

"သခင်လေးနောက်ကို လိုက်မှသာ ဒီဖူတူလောကမှာ နေရာတစ်ခု ရမှာပါ ယင်လောက နတ်ဘုရားဝိညာဥ် မလုပ်ချင်ဘူးလား မင်းက တစ်သက်လုံး ယင်မိစ္ဆာပဲ လုပ်နေချင်တာလား ဒီမှာ ကြာကြာနေလေလေ၊ မကောင်းတဲ့ စိတ်ခံစားချက်တွေက ပိုနက်ရှိုင်းလာလေလေပဲ"

"အချိန်တစ်ခု ရောက်သွားရင် မင်းက အသိဉာဏ်မရှိတဲ့ ယင်မိစ္ဆာ အစစ် ဖြစ်သွားလိမ့်မယ် အဲဒီကျရင် အသက်ရှင်နေလည်း သေတာနဲ့ ဘာထူးမှာလဲ "

"ဒါပေမဲ့ ယင်လောက နတ်ဘုရားဝိညာဥ် ဖြစ်သွားရင်တော့ မတူတော့ဘူးလေ ဒီလောကရဲ့ မကောင်းတဲ့ စိတ်ခံစားချက်တွေရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကို လုံးဝ မခံရတော့သလို၊ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ အဆင့်တွေ တက်သွားလို့ရတယ် နောင်ကျရင် အဆင့် ၄၊ အဆင့် ၅၊ အဆင့် ၆ အထိတောင် တက်လှမ်းဖို့ မျှော်လင့်ချက် ရှိတာပေါ့ "

"မေဘေး... သောက်ပါးစပ်ပိတ်စမ်း "

တန့်ယင်တောင်သခင်က မျက်လုံးတွေ နီမြန်းပြီး ချန်လင်တိန်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်တယ်

"မင်းတို့ ဝိညာဥ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း ကျင့်ကြံသူတွေက အရှက်မရှိတဲ့ကောင်တွေဆိုတာ ငါသိပြီးသားပဲ ဒီနှစ်တွေမှာ ငါ့ဆီက စားပြီး သောက်ပြီးတော့ အခု ငါ့ကို ပြန်လုပ်ကြံတယ်ပေါ့၊ မင်းလည်း သေထိုက်တယ် ငါသာ ငရဲမင်း ဖြစ်လာလို့ကတော့ မင်းကို အပိုင်းပိုင်း ဆွဲဖြတ်ပစ်မယ် "

ချန်လင်တိန်ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားပြီး ဖန့်ချန်ဘက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်မိပါတယ်။

ဖန့်ချန်ကတော့ တည်ငြိမ်နေပြီး ဘာလှိုင်းမှ မထနေတာကို တွေ့ရတော့မှ စိတ်အေးသွားပါတယ်။

ဒီနေ့သာ တန့်ယင်တောင်သခင်ကို ဘွဲ့နှင်းပေးဖို့ မအောင်မြင်ရင်၊ သူတို့အားလုံး ဒုက္ခရောက်ပြီး ထွက်ပြေးကြရမှာပါ။

တစ်ပြိုင်တည်းမှာပဲ သူ ယင်လောက နတ်ဘုရားဝိညာဥ် ဖြစ်နေတဲ့ သတင်းဟာ လူ့လောကက ချန်မျိုးနွယ်နဲ့ ဝိညာဥ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းဆီကို ပျံ့သွားမှာပါ။

အဲဒီကျရင် သူ့ကို ဘယ်သူမှ ယုံတော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။

အချိန်တွေ တစ်မိနစ်ပြီး တစ်မိနစ် ကုန်ဆုံးသွားပါတယ်။

ဘွဲ့နှင်းပေးခြင်းဟာ တန့်ယင်တောင်သခင်ရဲ့ ကိုယ်ထဲကို စီးဝင်ဖို့ ခက်ခဲနေသလို၊ အဆင့် ၃ နတ်ဘုရားဝိညာဥ် ဖြစ်တဲ့ ယွီထင်ကျဲ တောင်မှ မျက်နှာမှာ စိုးရိမ်ရိပ်တွေ သန်းလာပါတယ်။

"ဟားဟားဟား "

တန့်ယင်တောင်သခင်ဟာ ချုပ်ကွက်ရဲ့ အင်အားက တစ်ဆင့် လျော့သွားတာကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ မကြာခင် လွတ်တော့မယ်ဆိုတာ သိလိုက်ပါတယ်။

ဒီရှေ့က ကောင်နှစ်ယောက်က သူ့ကို ဘာမှ မတတ်နိုင်ကြဘူးလေ။

"ကောင်လေး... ငါသာ သဘောမတူရင် မင်း ငါ့ကို ဘွဲ့နှင်းအပ်ပေးလို့ မရဘူး မကြာတော့ဘူး၊ ငါ ချက်ချင်း လွတ်လာတော့မယ်၊ အဲဒီကျရင် ငါ့ရှေ့မှာ ဘယ်လို တောင်းပန်ရမလဲဆိုတာသာ ကြိုစဉ်းစားထားလိုက်"

တောင်သခင်က ကဲ့ရဲ့ရယ်မောလိုက်ပါတယ်။

သူ့ရဲ့ ကြီးမားလှတဲ့ ကိုယ်ထည်ကြီးက အဆက်မပြတ် ရုန်းကန်နေပြီး ကျောက်စိုင်တွေ လွင့်စင်နေသလို၊ သူ့ကိုယ်ပေါ်က နီရဲတဲ့နဂါးကလည်း အရင်ကလောက် မသန့်စင်တော့ပါဘူး။

ဒီအတိုင်းဆိုရင် တန့်ယင်တောင်သခင်က တကယ်ပဲ လွတ်မြောက်သွားတော့မှာပါ။

အားလုံးရဲ့ မျက်နှာတွေက လေးနက်နေပြီး၊ မယ်တော်စီ ကတော့ သူ့ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေကို အထုပ်အပိုးတွေ ပြင်ခိုင်းနေပါပြီ။

သူတို့တွေ ဝေးဝေးကို ပြေးရဖို့ အခြေအနေ ရှိနေတာကိုး။

"စကားတွေ သိပ်များတာပဲ မင်းကို အရေးယူကတည်းက ငါ့မှာ သေချာပေါက် အစီအစဉ် ရှိပြီးသားပါ လွတ်မြောက်မယ် ဘာနဲ့လဲ "

ဖန့်ချန်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်ပြီး နောက်ထပ် ဓားတစ်ချက် ထပ်ခုတ်လိုက်ပါတယ်။

ဝိညာဥ်ခွဲဖြာခြင်း ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်မှာ လူ့သက်တမ်း ၁,၆၀၀ ရှိပါတယ်။

ဖန့်ချန်က အရင်တုန်းက တာအိုသုံးထောင်နယ်မြေမှာ အနည်းငယ် သုံးခဲ့သလို၊ လီဝူဝမ့်နဲ့ တိုက်တုန်းကလည်း သုံးခဲ့ပါတယ်။

ခုနက ဓားနှစ်ချက်မှာလည်း သုံးခဲ့ပါသေးတယ်။

ဒါပေမဲ့ ကျန်တဲ့ သက်တမ်းကတော့ နောက်ထပ် ဓားချက်အတော်များများကို ခုတ်ဖို့ လုံလောက်ပါသေးတယ်။

ခုနက ဓားချက်ဟာ တန့်ယင်တောင်သခင်ရဲ့ ပါးစပ်ကို တည့်တည့် ဝင်သွားပြီး နောက်စိဘက်ကနေ တွင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားစေပါတယ်။

ဒါတောင်မှ တောင်သခင်က ဆဲဆိုတာကို မရပ်ဘဲ တောက်လျှောက် ဆဲနေပါသေးတယ်။

ဖန့်ချန်ကတော့ မျက်နှာအမူအရာ မပျက်ဘဲ ဓားကို ထပ်ခါထပ်ခါ ခုတ်လိုက်ပါတယ်။

ခုတ်တယ်၊ ခုတ်တယ်၊ ခုတ်တယ်...

ဓားချက်အချို့ ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ဖန့်ချန်ရဲ့ မျက်နှာဟာ မျက်မြင်သာသာကို အိုမင်းသွားပါတယ်။

တစ်ဖက်မှာလည်း တန့်ယင်တောင်သခင်ဟာ စကားတောင် မပြောနိုင်တော့ဘဲ သူ့ရဲ့ အရှိန်အဝါတွေက အားနည်းသွားပါပြီ။

ယင်စစ်သည် ရာထူးပေးခြင်းဟာ နောက်ဆုံးမှာတော့ သူ့ကိုယ်ထဲကို စီးဝင်သွားပါတော့တယ်။

တန့်ယင်တောင်သခင်ရဲ့ မျက်နှာဟာ အမျိုးမျိုး ပြောင်းလဲနေပြီး ဆက်ပြီးတော့လည်း မခုခံတော့ပါဘူး၊ တစ်ခုခုကို စဉ်းစားနေပုံ ရပါတယ်။

ဖန့်ချန်က အကြီးကဲယွီ ကို လက်ကာပြလိုက်တယ်

"ရပြီ"

အကြီးကဲယွီက ချက်ချင်းပဲ သူ့ရဲ့ နည်းလမ်းတွေကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပါတယ်။

ချန်လင်တိန်ကတော့ အနည်းငယ် သတိကြီးစွာနဲ့ တန့်ယင်တောင်သခင်ကို စိုက်ကြည့်နေပါသေးတယ်၊ ဒီတစ်ခါ ဘွဲ့နှင်းအပ်ပေးတာ အမှားအယွင်း ရှိမှာကို စိုးရိမ်လို့ပါ။

"ယင်လောက နတ်ဘုရားဝိညာဥ် တန့်ယင်တောင်၊ ငရဲမင်းအရှင်ကို ဂါရဝပြုပါတယ် နောင်တစ်ချိန် ငရဲမင်းရဲ့ ဓားညွှန်ရာအရပ်ဟာ ကျုပ်တို့ တိုက်ပွဲဝင်မယ့် နေရာပါပဲ ငရဲမင်းအရှင်အတွက် အသက်ပေးဖို့ အသင့်ပါပဲ "

တန့်ယင်တောင်သခင်က ရုတ်တရက် လက်သီးဆုပ်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာနဲ့ လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်ပါတယ်။

ချန်လင်တိန်ကတော့ မျက်နှာပျက်ပျက်နဲ့ တန့်ယင်တောင်သခင်ကို အကြာကြီး ကြည့်နေပြီးမှ စကားလေးလုံးပဲ ပြောလိုက်ပါတော့တယ်

"အရှက်မရှိတဲ့ကောင်"

"မင်းရဲ့ ကိုယ်ထည်ကို ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လုပ်လို့ ရမလား"

ဖန့်ချန်က မေးပါတယ်။

"ရတာပေါ့ "

တန့်ယင်တောင်သခင်က ချက်ချင်းပဲ ကိုယ်ကို သေးသိမ်အောင် လုပ်လိုက်ပြီး သာမန်လူတစ်ယောက်လို အရွယ်အစား ဖြစ်သွားပါတယ်။

ပုရွက်ဆိတ်လေးတွေလို အရွယ်အစား ဖြစ်သွားရတာကို သူ မနေတတ်ပေမဲ့၊ ဒီငရဲမင်းအရှေ့မှာတော့ သူက လိမ္မာသွားပါပြီ

ဖန့်ချန်က အနည်းငယ် မောပန်းနေတဲ့ ပုံစံနဲ့ ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်

"မင်းနဲ့ အကြီးကဲယွီက တန့်ယင်တောင်ကို ပြန်သွားကြ၊ ရွှီချန်ရှီး ဆိုတဲ့ လူတစ်ယောက်ကို စောင့်နေလိုက် သူ မကြာခင် ရောက်လာလိမ့်မယ် ရောက်လာရင် အရင်ဆုံး မလှုပ်နိုင်အောင် ရိုက်နှက်ပြီးမှ ငါ့ဆီကို ပို့ပေး"

အခု တန့်ယင်တောင်သခင်နဲ့ အကြီးကဲယွီ ပူးပေါင်းလိုက်ပြီဆိုရင် သူက အရင်ကလို လူ့သက်တမ်းတွေ ပေးဆပ်စရာ မလိုတော့ပါဘူး။

ရွှီချန်ရှီးသာ တန့်ယင်တောင်ကို ရောက်လာရင်တော့ ဘာအမှားအယွင်းမှ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။

ရန်သူက မသိဘဲ ကိုယ့်ဘက်က ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသလို၊ အဆင့် ၃ နှစ်ယောက်နဲ့တောင် ကြိုဆိုခိုင်းထားတာကြောင့် ဖန့်ချန်ဟာ ရွှီချန်ရှီးကို တော်တော်လေး အလေးထားတယ်လို့ ဆိုရမှာပါပဲ။

အခန်း (၁၁၆၈) ငါ... ရွှီချန်ရှီး ရောက်လာပြီ

ယူဟွန်းမြို့ မှာ ဖူယွမ်ကျူး တစ်ယောက် နောက်တစ်ခါ ရောက်လာပြန်ပါတယ်။

ဒီတစ်ခါမှာတော့ သူဟာ ဖန့်ချန်ရဲ့ ရုပ်သွင်ကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ တုန်လှုပ်သွားရပါတယ်။

"ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ "

ဖူယွမ်ကျူးရဲ့ မျက်နှာက ထူးဆန်းသွားပါတယ်။

မတွေ့ရတာ မကြာသေးဘူး၊ တစ်ဖက်လူရဲ့ မျက်နှာနဲ့ အမူအရာက ဒီလောက်တောင် အိုမင်းသွားရတာလား။

ဒါဆိုရင် ဒီအချိန်တိုလေးအတွင်းမှာ ယင်လောကမှာ တစ်ခုခု ထပ်ဖြစ်ပြန်ပြီလား

"လူ့သက်တမ်း နည်းနည်း ကုန်သွားလို့ပါ၊ ကိစ္စမရှိပါဘူး"

ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။

"တကယ်တော့လည်း ကိစ္စမရှိပါဘူးလေ၊ မင်းရဲ့ လူ့သက်တမ်း ကုန်သွားရင်တောင် ယင်သက်တမ်းကတော့ သုံးလို့ ကုန်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ဖူယွမ်ကျူးက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဒီကိစ္စကို ဆက်မမေးတော့ဘဲ လေးနက်တဲ့ အသံနဲ့ ဆိုပါတယ်

"အချိန် သတ်မှတ်လိုက်ပြီ၊ ဟွမ်ချင်းကျွဲ က မင်းကို နှစ်လအတွင်း ယွီရွှီဂြိုဟ် ကို ရောက်အောင်လာဖို့ ပြောလိုက်တယ်"

"နှစ်လဆိုရင်တော့ အချိန် လုံလောက်ပါတယ်"

ဖန့်ချန်က ခေါင်းညိတ်ပြတယ်

"သူ့ကို ပြန်ပြောလိုက်ပါ၊ ကျုပ် အချိန်မှန် ရောက်လာခဲ့မယ်လို့"

"မင်း ဘယ်လို စီစဉ်ထားလဲ မသွားရင်လည်း မသွားနဲ့၊ တကယ်လို့ သွားမယ်ဆိုရင်တော့ သူ ခိုင်းသမျှကို မင်း လိုက်လျောရလိမ့်မယ် မလိုက်လျောရင်တော့ နောင်ကျရင် လူ့လောကမှာ မင်း လုပ်သမျှ ကိစ္စတိုင်းက နေရာတိုင်းမှာ အနှောင့်အယှက်တွေ ကြုံရလိမ့်မယ်"

ဖူယွမ်ကျူးက သတိပေးပါတယ်။

"ပြဿနာရဲ့ အရင်းအမြစ်ကို ဖြေရှင်းလိုက်ရင် ရပါပြီ ဟွမ်ချင်းကျွဲ ဘက်ကိုတော့ ကျုပ် အလိုက်သင့်လေးပဲ တုံ့ပြန်မှာပါ သူငယ်ချင်း မဖြစ်ရင်တောင် ရန်သူဖြစ်စရာ မလိုပါဘူး"

ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ဆိုပါတယ်။

ဖူယွမ်ကျူးရဲ့ မျက်နှာက ထူးဆန်းနေပါတယ်။

သူက အရင်ကတည်းက ဖန့်ချန်ကို စောင့်ကြည့်ခဲ့တာပါ။

သူ သိထားတဲ့ ဖန့်ချန်ရဲ့ အကျင့်အရ ဒီတစ်ခါ ဟွမ်ချင်းကျွဲနဲ့ သွားတွေ့ရင် တိုက်ရိုက် ရန်စမိမှာကို သူ အကြောက်ဆုံးပါပဲ။

ယင်လောက ဆိုတဲ့ ဆုတ်ခွာရာ လမ်းရှိနေပေမဲ့လည်း အရမ်း ဒုက္ခများပါလိမ့်မယ်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လူ့လောက နယ်မြေ ၉ ခု ကမှ တကယ့် စစ်တုရင်ခုံ မဟုတ်လား...

"မင်း သေချာလား... ဟွမ်ချင်းကျွဲနဲ့ ရန်မဖြစ်ဘူးဆိုတာ"

ဖူယွမ်ကျူးက သံသယနဲ့ ကြည့်ပါတယ်။

"ဆရာကြီးဖူ က ကျုပ်ကို အရင်ကလို ခေါင်းမာတဲ့ ကောင်လေးလို့ ထင်နေတုန်းလား ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ ကျုပ် အများကြီး တွေ့မြင်ခဲ့ရပါပြီ ပြီးတော့ ခင်ဗျားတို့ ကိစ္စတွေ လုပ်တဲ့အခါ ဘာလို့ အဲဒီလောက် စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေ များနေသလဲဆိုတာကိုလည်း တဖြည်းဖြည်း နားလည်လာပါပြီ"

ဖန့်ချန်က သက်ပြင်းတိုးတိုးချရင်း

"တချို့အချိန်တွေမှာ ကိုယ်ရောက်နေတဲ့ ရာထူးနေရာ မတူရင် အတွေးအခေါ်တွေကလည်း လိုက်ပြောင်းသွားတာပဲ"

"စိတ်ချပါ၊ ဟွမ်ချင်းကျွဲ နဲ့ ရန်ဖြစ်တာက အကောင်းဆုံး နည်းလမ်း မဟုတ်ပါဘူး အဲဒါက နောက်ဆုံးမှ သုံးရမယ့် နည်းလမ်းပါ"

"လူကြီးတွေရဲ့ အလုပ်လုပ်ပုံ နည်းလမ်းကို ကျုပ် အနှစ်သာရအထိ မတတ်သေးရင်တောင် အပေါ်ယံလောက်တော့ တတ်မြောက်ထားပါတယ် ကျုပ်ရဲ့ စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်ရပ်ကြောင့် ဒီက အခြေအနေတွေ ပျက်စီးသွားမှာကို စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး"

"ဒါဆိုရင်တော့ ကောင်းတာပေါ့"

ဖူယွမ်ကျူးရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ ချီးကျူးရိပ်တွေ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး နှုတ်ဆက်ကာ ထွက်သွားပါတော့တယ်။

သူ ထွက်သွားပြီးနောက် ဖန့်ချန်က ခဏလောက် ထိုင်နေပါသေးတယ်။

ချင်ဆွေ့ က ဝင်လာပြီး လက်ဖက်ရည် ဖျော်ပေးပါတယ်။

နာရီဝက်လောက် ကြာတဲ့အခါ ချီထျန်းရန် က ခန်းမထဲကို အေးအေးလူလူ လမ်းလျှောက်ဝင်လာပါတယ်။

"ချီ ဌာနမှူး"

ချင်ဆွေ့ က ထရပ်ပြီး ဂါရဝပြုပါတယ်။

"ချင်ဆွေ့ အားနာစရာ မလိုပါဘူး"

ချီထျန်းရန်က ယဉ်ကျေးစွာ ပြုံးပြပြီး ဖန့်ချန်ဘက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်တယ်

"သခင်လေး... သခင်လေး စုံစမ်းခိုင်းထားတဲ့ သတင်းတွေ သဲလွန်စ ရပါပြီ ဒါပေမဲ့... အရင်ကလိုပဲ အချည်းနှီး ဖြစ်သွားနိုင်ခြေတော့ ရှိတယ်..."

"လူ့ဘဝမှာ ကိုယ်ဖြစ်ချင်တာတွေက ဆယ်ပုံပုံရင် ရှစ်ပုံကိုးပုံလောက်က မဖြစ်လာတတ်ပါဘူး၊ အရာရာက အဆင်ပြေနေမှာ မဟုတ်ဘူးလေ"

ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး

"ကျုပ်တို့က တခြားလူတွေထက် အခွင့်အရေး အရင်ရနေတာတင် တော်တော် ကောင်းလှပါပြီ ပြောကြည့်ပါဦး၊ ဒီတစ်ခါ ဘယ်နေရာမှာ နတ်ဆေးပင် ထွက်မယ့် သတင်းလဲ "

ဒီ ၁၀ နှစ်အတွင်းမှာ သူဟာ မသေမျိုးလမ်းစဉ် ရဲ့ နောက်ဆက်တွဲတွေကို သိလာပြီးကတည်းက ယင်လောကက ကျင့်ကြံသူတွေကို နေရာအနှံ့မှာ သတင်းစုံစမ်းခိုင်းထားတာပါ။

ယင်လောကရဲ့ အင်အားက လူ့လောက နယ်မြေ ၉ ခုက ထိပ်တန်း အင်အားစုတွေကို မယှဉ်နိုင်ရင်တောင်၊ သတင်းကွန်ရက် ဘက်မှာတော့ သူတို့က သေချာပေါက် အသာစီး ရထားပါတယ်။

စစ်ပွဲတစ်ခုမှာ တစ်ဖက်က အခွင့်အရေးကို အမြဲ ကြိုရနေမယ်ဆိုရင် ဘယ်လောက်ပဲ သေးငယ်တဲ့ အားသာချက် ဖြစ်ပါစေ၊ နှင်းလုံးလိမ့်သလိုနဲ့ တဖြည်းဖြည်း ကြီးမားလာမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

၁၀ နှစ်အတွင်းမှာ ယင်လောကဟာ နတ်ဆေးပင် နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သတင်းပေါင်း အကြိမ် ၄၀ ကျော် ရခဲ့ပေမဲ့ တစ်ကြိမ်ပဲ မှန်ကန်ခဲ့ပါတယ်။

ကျန်တာတွေကတော့ သတင်းအမှားတွေ ဖြစ်လို့ လူတော်တော်များများ အလကား အလုပ်ရှုပ်ခဲ့ရတာပါ။

အဲဒီ မှန်ခဲ့တဲ့ တစ်ကြိမ်မှာလည်း ဖန့်ချန်က သွားပြီး လုခဲ့ပါသေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကံဆိုးစွာနဲ့ အဆင့် ၅ ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်က လုသွားတာကြောင့် သူ့လက်ထဲ မရောက်ခဲ့ပါဘူး။

"ဒီတစ်ခါတော့...ကျိုရှင်းနယ်မြေ မှာပါ..."

...

...

ဖူတူလောကမှာတော့ ရွှီချန်ရှီး ဟာ တစ်ယောက်တည်း လာတာ မဟုတ်ပါဘူး။

သူက အဆင့် ၂ လွတ်လပ်သောမသေမျိုး တစ်ယောက်နဲ့ အဆင့် ၁ လေးယောက်ကို ခေါ်လာပါတယ်။

အားလုံးဟာ ရွှီမျိုးနွယ်ရဲ့ သွေးရင်းတွေနဲ့ အမာခံ အဖွဲ့ဝင်တွေပါပဲ။

"ရှေ့က တောင်တန်းက တန့်ယင်တောင် ပဲ မဟုတ်လား"

ရွှီချန်ရှီးက အဝေးကနေ မြင်နေရတဲ့ အဆုံးမရှိတဲ့ တောင်တန်းကြီးကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပါတယ်။

အဲဒီအနီးအနားမှာ ယင်တိမ်တိုက်တွေက လိပ်တက်နေပြီး ယင်စွမ်းအင်တွေက အားကောင်းလွန်းလှပါတယ်။

အဆင့် ၂ ကျင့်ကြံသူက မြေပုံတစ်ခု ထုတ်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်နဲ့ တိုက်စစ်လိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်ပြတယ်

"နေရာ မှန်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ချန်ရှီး... ဒီလိုနေရာကို မင်းကိုယ်တိုင် လာဖို့ လိုလို့လား ကျုပ်တို့ကို လွှတ်လိုက်ရင် ရနေတာပဲ"

"ဒီ ချန်လင်တိန် ဆိုတဲ့ လူက ဝိညာဥ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းကျင့်ကြံသူ ဆိုပေမဲ့ ကျုပ်တို့ဘက်ကို ပါချင်မှ ပါမှာပါ အရင်ကလည်း ထျန်းရှန့်ဂိုဏ်း အနွယ်ဝင်တွေနဲ့ ပတ်သက်မှုရှိတယ်လို့ မကြားဖူးပါဘူး၊ အခုမှ ဘာလို့ စုန်ကျီလီ ကိစ္စနဲ့ ကျုပ်တို့ကို လာရှာတာလဲ "

"ဒီကိစ္စက အဲဒီ ဝိညာဉ်သုတ်သင်ရေးဌာန ကျင့်ကြံသူနဲ့ ပတ်သက်နိုင်တယ် အဲဒီကောင်လေးက တကယ်ကို ရိုင်းစိုင်းတာ၊ စကားပြောတာက ကျုပ်ကို လုံးဝ မလေးစားဘူး သူက ချန်လင်တိန်နဲ့ အဆက်အသွယ် ရှိသွားလို့ အဲဒီလောက် ဘဝင်မြင့်နေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်"

ရွှီချန်ရှီးက ကဲ့ရဲ့လိုက်တယ်

"ချန်လင်တိန်နဲ့ ထျန်းရှန့်ဂိုဏ်း ရန်ငြိုးရှိမရှိကတော့ ထားလိုက်ပါဦး၊ သူ ကျုပ်တို့ကို အခုလို လာရှာတာက စုန်ကျီလီကို နှိမ်နင်းဖို့ သက်သက်ပဲ မဟုတ်ဘဲ အဲဒီ မသေမျိုးလောကငယ် အတွက် ဖြစ်နိုင်တယ်"

"မသေမျိုးလောကငယ်က စုန်ကျီလီနဲ့ အရောင်းအဝယ် လုပ်တယ်ဆိုတာ... တကယ့်ကို ထူးဆန်းတာပဲ စုန်ကျီလီလို အဆင့်နိမ့်တဲ့ ကောင်လေးနဲ့ ဘာကိစ္စရှိလို့ အရောင်းအဝယ် လုပ်မှာလဲ"

"ထူးဆန်းစရာ မရှိပါဘူး၊ မသေမျိုးလောကငယ်က လူတိုင်းကလည်း မြင့်မြတ်နေတာ မဟုတ်ဘူးလေ စုန်ကျီလီလို အဆင့်နိမ့်တဲ့ ကောင်တွေလည်း ရှိတာပဲ"

"အဆင့်နိမ့်တဲ့ကောင်တွေက အဆင့်နိမ့်တဲ့ကောင်တွေနဲ့ပဲ ကစားကြတာပေါ့ ကျုပ်တို့နဲ့ ကစားဖို့ သူတို့ တန်လို့လား"

ရွှီချန်ရှီးက ခပ်အေးအေးပဲ ဆိုတယ်

"အများကြီး တွေးမနေနဲ့တော့၊ ကျုပ်တို့ တန်းသွားကြမယ်"

"ဒါထက်... ကျုပ်တို့ အရင် သွားကြည့်ပါရစေ၊ မင်းကတော့ မျက်နှာမပြဘဲ နေတာက ပိုကောင်းမယ်"

အဆင့် ၂ ကျင့်ကြံသူက အကြံပြုပါတယ်။

"ကျုပ် စုံစမ်းကြည့်ပြီးပြီ၊ တန့်ယင်တောင်သခင်က အဆင့် ၃ မဟာယင်မိစ္ဆာ ပဲ သူက ချန်လင်တိန်တို့နဲ့ ရင်းနှီးတယ်လို့ ကြားတယ်၊ တကယ်လို့ သူက..."

"အဆင့် ၃ မဟာယင်မိစ္ဆာ ပဲလေ၊ ကျုပ်လည်း အဆင့် ၃ လွတ်လပ်သောမသေမျိုး ပဲ တကယ်လို့ တိုက်ခိုက်ကြရင်တောင် ကျုပ်က သူ့ကို မနိုင်ရင်တောင် သူက ကျုပ်ကို ဖမ်းထားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ စိတ်ချစမ်းပါ"

ရွှီချန်ရှီးက လက်ကာပြလိုက်ပြီး တန့်ယင်တောင်ဆီကို အလင်းတန်းတစ်ခုလို ပျံသန်းသွားပါတော့တယ်။

ကျန်တဲ့လူတွေက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး မတတ်သာဘဲ နောက်ကနေ လိုက်သွားကြရပါတယ်။

သူတို့ရဲ့ အတွေးအရဆိုရင်တော့ ရွှီချန်ရှီးအနေနဲ့ ကိုယ်တိုင် မလှုပ်ရှားတာ အကောင်းဆုံးပါ။

ဒီလို ရာထူးဂုဏ်ရှိန်မျိုးနဲ့ဆိုရင် အရာရာကို ကိုယ်တိုင်လုပ်ဖို့ မလိုပါဘူး။

ဒါ့အပြင် ဒီကိစ္စထဲမှာ ဝိညာဉ်သုတ်သင်ရေးဌာန ရဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ပါနေတာကိုး

ဒါပေမဲ့ သူတို့က ဝိညာဉ်သုတ်သင်ရေးဌာနရဲ့ ထောင်ချောက်လို့တော့ မထင်ပါဘူး။

တကယ်လို့ ဝိညာဉ်သုတ်သင်ရေးဌာနက ထောင်ချောက်ဆင်မယ်ဆိုရင် ရွှီချန်ရှီးကို ပစ်မှတ်ထားစရာ မလိုဘူးလေ၊ သူတို့က ဒီထက် မြင့်မားတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေကိုပဲ ကြံစည်မှာပါ။

"ချန်လင်တိန်... ငါ ရွှီချန်ရှီး ရောက်လာပြီ၊ မြန်မြန်ထွက်ပြီး ကြိုဆိုစမ်း "

ရွှီချန်ရှီး ရောက်မလာသေးခင်မှာပဲ သူ့ရဲ့ အသံက အဝေးကြီးအထိ ပျံ့သွားပါတယ်။

"တကယ့်ကို ဘဝင်မြင့်တာပဲ"

ချန်လင်တိန်က မော့ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်လုံးထဲမှာ လှောင်ပြုံးလေး တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပါတယ်။

အဲဒီနောက်မှာတော့ မျက်နှာကို ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး ကိုယ်တိုင် ထွက်ကြိုလိုက်ပါတယ်။

"ရွှီအစ်ကို... ကျုပ်က ချန်လင်တိန်ပါ ရွှီအစ်ကို ကိုယ်တိုင် လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး၊ ဘာလို့ ကြိုမပြောတာလဲ "

"မင်းက ချန်လင်တိန် ဆိုတာလား"

ရွှီချန်ရှီးက ချန်လင်တိန်ကို အထက်အောက် အကဲခတ်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်တယ်

"ငါ ရောက်လာပြီဆိုတော့ အပိုတွေ ပြောမနေနဲ့တော့ ပြောစမ်း... ငါ့ကို ဒီ ခေါ်ခိုင်းတာ ဘာကိစ္စလဲ"

"ဒါက... ဒီနေရာက စကားပြောဖို့ နေရာ မဟုတ်ဘူးဗျ၊ ရွှီအစ်ကို ကို နေရာပြောင်းပြီး ဖိတ်ခေါ်ပါရစေ "

ချန်လင်တိန်က တွန့်ဆုတ်နေတဲ့ ပုံစံနဲ့ ပြောပါတယ်။

ရွှီချန်ရှီး ခေါ်လာတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေက ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိကြီးစွာနဲ့ ကြည့်နေကြပါတယ်။

ဒီစကားကို ကြားတော့ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြပါတယ်။

"မင်း လမ်းပြ၊ ငါ အချိန်အများကြီး မကုန်ချင်ဘူး"

ရွှီချန်ရှီးက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပါတယ်။

သူ့ရဲ့ အမြင်မှာတော့ သေပြီး ယင်မိစ္ဆာ ဖြစ်သွားတဲ့ကောင်ကို သူက ဂရုစိုက်နေစရာ မလိုပါဘူး။

တကယ်လို့ ချန်မျိုးနွယ်က အရှိန်အဝါ အနည်းငယ် မရှိဘူးဆိုရင် သူ ဒီတစ်ခေါက်... ကိုယ်တိုင် လာမှာ မဟုတ်ပါဘူး။

"ကောင်းပါပြီ၊ ရွှီအစ်ကို ကျုပ်နောက်က လိုက်ခဲ့ပါ"

ချန်လင်တိန်က ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်ပြကာ ဖိတ်ခေါ်ပါတယ် ဆိုတဲ့ အမူအရာ လုပ်လိုက်ပြီး ကျန်းကွမ်မြို့ ဘက်ကို ဦးဆောင်ကာ ပျံသန်းသွားပါတော့တယ်။