အခန်း (၃၈၃-၃၈၄)

အခန်း (၃၈၃) ဆုတောင်းချက်

မင်ယွဲ့သည် မနေနိုင်ဘဲ ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောလိုက်မိသည်။

“ကောင်းပါပြီ”

မင်ယွဲ့၏ လက်ချောင်းထက်သို့ လက်စွပ်လေး စွပ်နှင်းပြီးမှသာ သူသည် မတ်တပ်ထရပ်လိုက်ပြီး သူမကို ရင်ခွင်ထဲသို့ အားရပါးရ ဆွဲဖက် လိုက်တော့သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် မင်ယွဲ့က အချိန်မီ တုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့၍သာ ဖြစ်သည်။ မဟုတ်လျှင်မူ သူမလက်ထဲမှ ပန်းစည်းလေးမှာ ကြေမွပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။

“ရှင့်လက်စွပ်ကိုတော့ မစွပ်ရသေးဘူးပဲ၊ ကျွန်မ ကို ကူညီပေးဖို့ မလိုဘူးလား”

မင်ယွဲ့က ဘာမှမတတ်နိုင်သည့်အဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

မိမိ၏ လမ်းစပျောက်နေသည့်အလား အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေသော သားဖြစ်သူကို ကြည့်ကာ မိုမိခင်က လေသံတိုးတိုးဖြင့် ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။

“မင်းကတော့ တကယ်ကို အရိုးမရှိတဲ့ကောင်ပဲ”

အမြဲတစေ အေးစက်တည်ငြိမ်တတ်သော ထိုအမျိုးသားသည် သူ မြတ်နိုးရသော မိန်းကလေးကို ပွေ့ချီကာ ကပွဲကြမ်းပြင်ထက်၌ ဝဲပျံကပြနေသည်။ မင်ယွဲ့၏ စကတ်အနားသတ်လေးမှာ ပွင့်အာနေသော ပန်းတစ်ပွင့်အလား လှပစွာ လှုပ်ခတ်နေ၏။

ဤသည်မှာ လူတိုင်းက ဥက္ကဋ္ဌမို ဤမျှအထိ ပျာယာခတ်နေသည်ကို ပထမဆုံး မြင်တွေ့ရခြင်းဖြစ်ပြီး သူတို့နှစ်ဦး၏ ဆက်ဆံရေးကို ပို၍ပင် အသိအမှတ်ပြု ချီးကျူးမိကြတော့သည်။

အနက်ရောင် ဝတ်စုံနှင့် အဖြူရောင် ဂါဝန်တို့သည် မီးရောင်အောက်တွင် တောက်ပနေပြီး သူတို့နှစ်ဦးမှာ ပွဲတစ်ခုလုံး၏ ဗဟိုချက်မ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

မိုဟန်ကျီ၏ စိတ်လှုပ်ရှားနေသော နှလုံးသားမှာ အနည်းငယ် ငြိမ်သက်သွားပြီးနောက် မင်ယွဲ့ကို သူ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ပို၍ တင်းကျပ်စွာ ဆွဲဖက်ထားလိုက်သည်။ သူမကို သူ၏ နှလုံးသားထဲသို့ ထည့်သွင်းထားချင်သည့်အလားပင်။

အရပ်ရှည်သော ထိုအမျိုးသားသည် လှပသော အမျိုးသမီးကို ပွေ့ဖက်ရန် အနည်းငယ် ငြိမ်သက်နေပုံမှာ နတ်ဘုရားတစ်ပါးက သူပိုင်ဆိုင်သော အရာကို လာရောက်သိမ်းပိုက်နေသည့်အလား အရှိန်အဝါ ကြီးမားလှသည်။

လှပသော အမျိုးသမီးကလည်း ထိုနတ်ဘုရား၏ လျှံပယ်နေသော အချစ်ကို ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိုက်ရာ သူတို့နှစ်ဦးထံမှ နွေးထွေးမှုအငွေ့အသက်များ ဖြာထွက်လာတော့သည်။

မစ္စတာမိုသည်လည်း မသိစိတ်ဖြင့် မိုကတော်၏ ပုခုံးကို ဖက်ထားလိုက်ပြီး မိုကတော်ကမူ သူတို့နှစ်ဦးကို ကြည့်ကာ စိတ်သက်သာရာရသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေမိသည်။

ကျန်ကျွင်းနှင့် မုန်လီတို့သည်လည်း မိုဟန်ကျီ၏ မွေးနေ့ပွဲသို့ တက်ရောက်လာကြသည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် ပွဲလမ်းသဘင် မလုပ်တတ်သောသူက ယခုနှစ်မှ ရုတ်တရက် ထူးထူးခြားခြား စိတ်အားထက်သန်နေခြင်းမှာ အခြားသော ရည်ရွယ်ချက်များ ရှိနေသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

ထိုစုံတွဲ၏ ပျော်ရွှင်စရာ အဆုံးသတ်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ သူတို့သည်လည်း စိတ်ရင်းဖြင့် ဆုတောင်းပေးကြသည်။

“နမ်းလိုက်၊ နမ်းလိုက်၊ နမ်းလိုက်...”

ပွဲစည်သည်ကို သဘောကျသော ကျန်ကျွင်းက ချက်ချင်းပင် လက်ခုပ်တီးကာ အားပေးတော့သည်။

ချန်ယောင်ကလည်း ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် လိုက်လံအော်ဟစ်ပေးနေပြီး သူမနောက်မှ တကောက်ကောက်လိုက်ကာ စိုက်ကြည့်နေသော အမျိုးသားကမူ သူမ၏ ပျော်ရွှင်နေသော မျက်နှာလေးကို ကြင်နာသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေမိသည်။

ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် မိုဟန်ကျီသည် အခြားသူများ၏ နောက်ပြောင်မှုကို စိတ်မဆိုးမိပေ။

ကျန်ကျွင်း၏ အော်ဟစ်သံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မင်ယွဲ့၏ နားရွက်ဖျားလေးများ နီမြန်းသွားပြီး လှည့်ကြည့်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း အမျိုးသား၏ ကျယ်ပြန့်သော လက်ဖဝါးက သူမ၏ ပါးပြင်ကို ထိတွေ့လာခဲ့သည်။

သူမမှာ မှင်တက်သွားပြီး ဘာလုပ်ရမည်ကိုပင် မေ့လျော့သွားကာ သူမနှင့် အလွန်နီးကပ်နေသော ထိုအမျိုးသားကို ငေးကြည့်နေမိတော့သည်။

မိုဟန်ကျီသည် သူမ၏ နုနယ်သော အသားအရေကို ထိတွေ့လိုက်ရရုံဖြင့် ရင်ခုန်တုန်ရင်သွားရသည်။ သူသည် မင်ယွဲ့၏ မျက်နှာကို အကြိမ်အနည်းငယ် ပွတ်သပ်ပြီးနောက် ခေါင်းကို ငုံ့ကာ သူမကို ညင်သာစွာ နမ်းရှိုက်လိုက်သည်။

မင်ယွဲ့၏ လှပသော ပုံရိပ်ကို အခြားသူများ မမြင်စေလိုသဖြင့် သူသည် ထို့ထက်ပိုသော အပြုအမူများကိုမူ မလုပ်ဆောင်ခဲ့ပေ။

မင်ယွဲ့၏ နှလုံးသားမှာ ဒိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ဦးနှောက်ထဲ၌ မီးရှူးမီးပန်းများ ပေါက်ကွဲသွားသည့်အလား ခံစားလိုက်ရသည်။

သူတို့နှစ်ဦး ယခင်က မနမ်းဖူးသည်တော့ မဟုတ်ပါ။ သို့သော် မိုဟန်ကျီသည် အမြဲတမ်း ဖြူစင်လွန်းလှသဖြင့် ရင်းနှီးမှုတိုင်းမှာ သူမ၏ ဝိညာဉ်ကို တုန်ခါစေခဲ့ရာ ယနေ့ကဲ့သို့ လူအများရှေ့တွင်မူ ပြောနေရန်ပင် မလိုတော့ချေ။

ကျန်ကျွင်း၏ အော်ဟစ်သံကြောင့် မင်ယွဲ့၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် နီမြန်းသွားရသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူတိုင်းက ဆုတောင်းစကားများ ပေးပို့ကြသည်။

မိုဟန်ကျီသည် သူ၏ နှလုံးသားထဲမှ လေးလံသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီး လွတ်ကျသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ရှက်သွေးဖြန်းနေသော အမျိုးသမီးကို လုံခြုံစိတ်ချရသော ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် ပွေ့ဖက်ထားလိုက်တော့သည်။

တစ်ညတာအတွင်းမှာပင် မိုဟန်ကျီက မင်ယွဲ့ကို အချစ်ဝန်ခံသည့် မြင်ကွင်းမှာ နေရာအနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။ ယခင်က အွန်လိုင်းပေါ်မှ တရားဝင် ကြေညာချက်မှာ လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုဆိုလျှင် ယခုမြင်ကွင်းမှာမူ ဆူနာမီလှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။

ယန်ကျင်းတက္ကသိုလ်မှ လူများစွာက မင်ယွဲ့ကို ဂုဏ်ပြုကြပြီး မိုဟန်ကျီနှင့် သူမတို့၏ ဆက်ဆံရေးအတွက် ဆုတောင်းပေးကြသည်။

ချမ်းသာသော စုံတွဲများစွာမှာ အွန်လိုင်းပေါ်တွင် ဆက်ဆံရေးကို ကြေညာခြင်း၊ မိဘချင်း တွေ့ဆုံခြင်းများ ရှိတတ်သော်လည်း ဤမျှ ခမ်းနားထည်ဝါသော အချစ်ဝန်ခံမှုကိုမူ တွေ့ရခဲလှသည်။

တရားဝင် ကြေညာပြီးဖြစ်သော်လည်း မိုဟန်ကျီက နောက်တစ်ကြိမ် တရားဝင် အချစ်ဝန်ခံရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းမှာ မင်ယွဲ့အပေါ် ထားရှိသော လေးစားမှုနှင့် တန်ဖိုးထားမှုကို ပြသခြင်းဖြစ်ရာ အမျိုးသမီး ပရိသတ်များစွာ၏ အားပေးမှုကို ရရှိခဲ့သည်။

“အား... မိန်းကလေးကို တန်ဖိုးထားတတ်တဲ့ အမျိုးသားတွေက တကယ်ကို ခန့်ညားတာပဲ”

“မစ္စတာမိုကတော့ ပြောစရာမရှိဘူး ကျွန်မရည်းစားက မစ္စတာမိုလောက် မခန့်ညားတဲ့အပြင် ကျွန်မမွေးနေ့တုန်းက ပန်းစည်းတောင် တစ်စည်း မပေးဖူးဘူး”

—“အပေါ်ကလူရေ၊ အမှိုက်ပုံထဲမှာ ရည်းစားမရှာပါနဲ့၊ ပန်းစည်းပေးတဲ့သူကိုပဲ ရှာပါ”

—“ငါ့စကားကို နားထောင်ပါ၊ အခုပဲ လမ်းခွဲလိုက်တော့”

“ကျွန်မရည်းစားက မစ္စတာမိုလောက် မခန့်ညားသလို မချမ်းသာပါဘူး မစ္စတာမိုကို ကြည့်ရင်းနဲ့ သူ ကျွန်မနောက်ကို လိုက်ခဲ့တုန်းက အချိန်ပိုင်းအလုပ်ကရတဲ့ ပိုက်ဆံနဲ့ ကျွန်မကို လက်ဆောင်တွေ ဝယ်ပေးခဲ့တာကို သတိရမိတယ် ကျွန်မမိသားစုက သူ့ထက် ပိုချမ်းသာပေမဲ့ သူ့ရဲ့ စိတ်ရင်းကို ကျွန်မ စိတ်လှုပ်ရှားခဲ့ရတယ်တက္ကသိုလ်ကနေ မင်္ဂလာဆောင်တဲ့အထိ ကျွန်မတို့ အခု အရမ်းပျော်နေရပါတယ်”

“ဒါဆိုရင် ရည်းစားဖြစ်နေတာတောင် အချစ်ဝန်ခံလို့ ရသေးတာလား ကျွန်မနဲ့ ကျွန်မရည်းစားက မရေမရာနဲ့ တွဲဖြစ်ခဲ့ကြတာ၊ သူ ကျွန်မကို တစ်ခါမှ တရားဝင် အချစ်မဝန်ခံဖူးဘူး ဘာအခမ်းအနားမှလည်း မရှိဘူး၊ ‘ချစ်တယ်’ ဆိုတဲ့ စကားတောင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မရှိခဲ့ဘူး”

......

မိုဟန်ကျီ၏ အောင်မြင်မှုက အမျိုးသားများစွာကို စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အကျပ်အတည်းများဆီသို့ တွန်းပို့လိုက်သည်။

စိတ်ရင်းရှိသူများမှာ ရည်းစားများ၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရရှိကြသော်လည်း ဟန်ဆောင်သူများမှာမူ စမ်းသပ်မှုများနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။

ထိုသို့ဖြင့် မင်ယွဲ့နှင့် မိုဟန်ကျီတို့၏ အနီးကပ် ဓာတ်ပုံများမှာ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ပေါက်ကြားလာခဲ့သည်။

ယခင်က အွန်လိုင်းပေါ်ရှိ ဓာတ်ပုံအများစုမှာ ဝေဝါးနေခြင်း သို့မဟုတ် ဘေးတိုက်ပုံရိပ်များသာ ဖြစ်သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် မင်ယွဲ့ရော မိုဟန်ကျီပါ ထိုအခြေအနေကို ထိန်းချုပ်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိကြသဖြင့် ဓာတ်ပုံများမှာ အွန်လိုင်းပေါ်တွင် လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

အနက်ရောင် ရှပ်အင်္ကျီနှင့် အညိုရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော အရပ်ရှည်ရှည် အမျိုးသားသည် အဖြူရောင် ဂါဝန်ဝတ်ထားသော အမျိုးသမီးကို ဖက်ထားသည်။ သူတို့၏ ရင်ထိုးများမှာ သိသိသာသာပင် ဆင်တူဖြစ်နေပြီး ထိုအမျိုးသား၏ မျက်လုံးထဲမှ အချစ်များကို မည်သူမဆို မြင်တွေ့နိုင်သည်။

“နွီဝါး ရေ၊ ထွက်လာခဲ့ပါဦး! ကျွန်မကတော့ ရုပ်ဆိုးလွန်းလို့ အိပ်တောင် မပျော်နိုင်တော့ဘူး”

“ရုပ်ချောတဲ့သူ ဘယ်သူနဲ့မဆို ငါ အသေအလဲ တိုက်ခိုက်တော့မယ်”

“ငါ့မှာ ပိုက်ဆံလည်း မရှိ၊ ရုပ်လည်း မရှိ၊ ဒီအတိုင်း လူစာရင်းပြည့်အောင် လာတာပါ”

“ကျွန်မ ဒီကိုရောက်တဲ့ ပထမဆုံးနေ့မှာပဲ မစ္စတာမိုနဲ့ မင်ယွဲ့တို့ တွဲနေကြပြီ သူတို့ရဲ့ ကလေးလေး မွေးလာမှာကို ကျွန်မ မျှော်လင့်နေတယ်၊ သေချာပေါက် နတ်သမီးလေးလို လှမှာပဲ”

“ဟဲဟဲ၊ လူတော်ချင်း စိတ်ကူးတူကြတာပဲ”

ပြင်ပတွင် မည်မျှပင် ဆွေးနွေးမှုများနှင့် ကောလာဟလများ ပျံ့နှံ့နေပါစေ။

မွေးနေ့ပွဲအပြီးတွင် မင်ယွဲ့နှင့် မိုဟန်ကျီတို့ အိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။

မိုဟန်ကျီသည် ပုံမှန်အားဖြင့် မင်ယွဲ့၏ အိမ်တွင်သာ နေလေ့ရှိပြီး ယနေ့သည် သူ၏ မွေးနေ့ဖြစ်သောကြောင့် သေချာပေါက် ထွက်ခွာသွားမည် မဟုတ်ပေ။

“မနေ့က ရှင် ကျွန်မကို ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား၊ ရှင့်ရဲ့ တောင်းဆိုချက်တစ်ခုကို ဖြည့်ဆည်းပေးစေချင်တယ်ဆိုတာ ရှင့်ရဲ့ ဆန္ဒကို ပြောပါဦး”

မိုဟန်ကျီ မနေ့က ပြောခဲ့သည်ကို မင်ယွဲ့ မှတ်မိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

မိုဟန်ကျီသည် ဝိုင်အနည်းငယ် သောက်ထားသဖြင့် သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ဝေဝါးနေသော်လည်း စိတ်ကမူ ကြည်လင်နေပုံရသည်။

ငါ့ရဲ့ အချစ်ဝန်ခံမှုကို မင်း လက်ခံစေချင်တာက ငါ့ရဲ့ မူလဆန္ဒပဲ။

မိုဟန်ကျီသည် အထဲသို့ ဝင်လာပြီး မင်ယွဲ့ကို ဝင်ပေါက်နံရံတွင် ကပ်ထားလိုက်ကာ သူ၏ နောက်ကွယ်မှ တံခါးကို ပိတ်လိုက်သည်။

သူသည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဝင်ပေါက်ကို ထောက်ထားပြီး ကျန်လက်တစ်ဖက်ဖြင့် မင်ယွဲ့ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖက်ထားလိုက်သည်။

မင်ယွဲ့သည် သူမ၏ ခါးတွင် နာကျင်မှုကို အနည်းငယ် ခံစားလိုက်ရသော်လည်း ထိုကြောင့်ပင် သူမ၏ ရှေ့မှ တည်ငြိမ်နေပုံရသော အမျိုးသား၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားသိရှိနိုင်ခဲ့သည်။

သူသည် မင်ယွဲ့၏ လည်တိုင်အနီးသို့ တိုးကပ်လိုက်သည်။ ပွဲလမ်းသဘင်တွင် မင်ယွဲ့၏ ဖန်ခွက်ထဲမှ ဖျော်ရည်ကို သောက်ခဲ့သဖြင့် သူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ အရက်နံ့မှာပင် ချိုမြိန်သော အနံ့တစ်ခု စွဲကျန်နေသည်။

ထိုလေထုကြောင့်လော သို့မဟုတ် သူမကိုယ်တိုင်လည်း အရက်သောက်ထား၍လော မသိသော်လည်း မင်ယွဲ့မှာ အနည်းငယ် မူးဝေနေသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး တစ်ကိုယ်လုံး မိန်းမောနေမိသည်။

“ရှင့်ရဲ့ အချစ်ဝန်ခံမှုကို ကျွန်မ လက်ခံလိုက်ပါပြီ အခု ရှင့်ရဲ့ ဆန္ဒတွေကို ပြောနိုင်ပါပြီ”

သူမ တတ်နိုင်သည့်အရာဆိုလျှင် သေချာပေါက် ဖြည့်ဆည်းပေးမည် ဖြစ်သည်။

“မင်းက အခု ကျွန်တော့်အပိုင် ဖြစ်သွားပြီ၊ ကျွန်တော် ကျေနပ်ပါပြီ၊ တခြား ဘာဆန္ဒမှ မရှိတော့ဘူး ကျွန်တော့်ရဲ့ မွေးနေ့ဆုတောင်းက မင်းအတွက်ပဲ၊ ပြီးတော့ နောက်နောင် မွေးနေ့ဆုတောင်းတိုင်းကလည်း မင်းအတွက်ပဲ ဖြစ်နေမှာပါ”

သူမ၏ ပုခုံးကို မှီထားသော အရပ်ရှည်ရှည် အမျိုးသားသည် ရုတ်တရက် မော့ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် အေးစက်နေသော်လည်း သူ၏ ထင်ရှားသော မျက်နှာသွင်ပြင်များမှာ နုညံ့သွားပြီး သူ၏ နက်မှောင်သော မျက်လုံးများက မင်ယွဲ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

မိုဟန်ကျီသည် ယနေ့တွင် သူ၏ ခံစားချက်များကို မဖုံးကွယ်ဘဲ အကုန်အစင် ထုတ်ပြလိုက်ပုံရသည်။

မိမိရည်းစား၏ နက်ရှိုင်းသော အချစ်ကို ဘာတတ်နိုင်မည်နည်း။ လက်ခံရုံသာ ရှိတော့သည်။

မင်ယွဲ့သည် ခေါင်းကို နောက်သို့ စောင်းလိုက်ပြီး သူ၏ နားရွက်ဖျားလေးကို ဆွဲလိုက်ရာ ၎င်းမှာ အနည်းငယ် ပူနေသည်။

သူမ၏ ထိတွေ့မှုကြောင့် ထိုအမျိုးသား တောင့်တင်းသွားပြီးနောက် တစ်ခဏအတွင်း ပြန်လည် နူးညံ့သွားသည်ကို သူမ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူသည် အရိုးမရှိသည့်အလား မင်ယွဲ့အပေါ်သို့ မှီချလိုက်သော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ သူ၏ ကိုယ်အလေးချိန်ကြောင့် မင်ယွဲ့ ပင်ပန်းမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ခွန်အားကို ထိန်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝင်ပေါက်ကို ကျောမှီထားသဖြင့် မင်ယွဲ့မှာ အတော်လေး သက်သောင့်သက်သာ လှုပ်ရှားနိုင်ပြီး သိပ်မပင်ပန်းလှချေ။

မိမိ၏ ရည်းစား ဤမျှအထိ ချစ်ခင်ယုယနေသည်ကို မြင်ရသောအခါ သူမ၏ နှလုံးသားမှာ အရည်ပျော်သွားရသည်။

“ဒါဆိုရင် ကျွန်မကတော့ မိုဟန်ကျီ နေ့တိုင်း ပျော်ရွှင်ပါစေ၊ ထာဝရ ချမ်းမြေ့ပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးလိုက်ပါတယ်”

မင်ယွဲ့သည် မိုဟန်ကျီထံမှ ဆုတောင်းတစ်ခုကို လက်ခံရရှိခဲ့ပြီး သူမ၏ ရည်းစားအတွက် အခြားဆုတောင်းတစ်ခုကို ပြန်လည်ပြုလုပ်ပေးလိုက် သည်။

မိုဟန်ကျီ တုံ့ပြန်ခြင်း မပြုမီမှာပင် မင်ယွဲ့သည် ခေါင်းကို နောက်သို့ စောင်းကာ သူ၏ မေးစေ့ကို နမ်းလိုက်သည်။ ထိုမျှဖြင့် မကျေနပ်နိုင်ဘဲ ခြေဖျားထောက်ကာ သူ၏ နှုတ်ခမ်းပါးလေးများကို အတင်းအကြပ် စုပ်ယူလိုက်တော့သည်။

မင်ယွဲ့တွင် ခိုးယူလိုသော ဆန္ဒရှိသော်လည်း သတ္တိမရှိခဲ့ပေ၊ ထို့ကြောင့်လည်း လွန်ခဲ့သော နှစ်များအတွင်း တိုးတက်မှု မရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယနေ့ မွေးနေ့ပွဲတွင် ဝိုင်နှစ်ခွက် သောက်ထားခဲ့သဖြင့် အရက်ရှိန်ကြောင့် သတ္တိများ တိုးလာကာ သူမသည် ရမ္မက်ဇောများ ထကြွလာခဲ့သည်။

သူ၏ ရှပ်အင်္ကျီအောက်နားကို ဆွဲဖွင့်လိုက်ပြီး နုနယ်အေးစက်သော လက်ကလေးတစ်ဖက် အထဲသို့ လျှိုဝင်လာသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ မိုဟန်ကျီ၏ တည်ငြိမ်အေးစက်သော မျက်နှာထားမှာ နောက်ဆုံးတွင် အခြားအရောင်တစ်ခုသို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

သူသည် ငြင်းဆန်ခြင်း သို့မဟုတ် ရုန်းကန်ခြင်း မပြုဘဲ မင်ယွဲ့ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏ မျက်လုံးထဲ၌ မျှော်လင့်ချက်အရိပ်အယောင်များ ရှိနေကာ မင်ယွဲ့၏ နောက်ထပ် အပြုအမူကို စောင့်ဆိုင်းနေမိသည်။

သူသည် ချစ်မှုရေးရာများနှင့် ပတ်သက်၍ အလွန် နည်းပါးစွာသာ သိရှိထားသည်။

အမျိုးသားချင်း သီးသန့်ရှိချိန်တွင် ရိုင်းစိုင်းသော ဟာသများပြောခြင်း၊ လူကြီးကြည့်ဗီဒီယိုများ အတူကြည့်ခြင်းများ ရှိတတ်သည်ဟု ဆိုကြသော်လည်း။

သို့သော် မိုဟန်ကျီသည် ပညာသင်ကြားစဉ်အတွင်း ကျောင်းဆောင်၌ မနေခဲ့သဖြင့် ကျောင်းသားများနှင့် ရောနှောခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

သူ၏ တစ်ဦးတည်းသော သူငယ်ချင်းအရင်းများဖြစ်သော ကျန်ကျွင်းနှင့် အပေါင်းအပါများမှာလည်း သူ၏ အေးစက်သော အမူအရာကြောင့် ရံဖန်ရံခါ ပရောပရည် စကားများ ပြောတတ်သော်လည်း လွန်လွန်ကျူးကျူး မလုပ်ရဲကြပေ။

သို့သော် မင်ယွဲ့နှင့် ချစ်သူဖြစ်ပြီးနောက်တွင် သူ၏ အမျိုးသားဗီဇများ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ လူပျိုဖော်ဝင်ပြီးနောက်ပိုင်း တွေ့ရခဲသော သူ၏ တောင့်တမှုများမှာ မင်ယွဲ့၏ စကားတစ်ခွန်း သို့မဟုတ် အပြုအမူတစ်ခုကြောင့် လှုပ်ခတ်လာတတ်သည်။

ယခင်က ချစ်မှုရေးရာများကို စိတ်မဝင်စားခဲ့သော်လည်း မင်ယွဲ့နှင့် အတူရှိပြီးနောက်တွင် သူ၏ စိတ်ကူးနှင့် အိမ်မက်များထဲ၌ အကြိမ်ကြိမ် လေ့ကျင့်ခဲ့ဖူးသည်။

သူမအပေါ် မှီနေသော အမျိုးသားက ဘာတွေးနေသည်ကို မင်ယွဲ့ မသိနိုင်ပေ၊ သူမ သိသည်မှာ ထိုအချိန်၌ သူမ၏ စိတ်များ မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေခြင်းသာ။

အမျိုးသား၏ အလှတရားမှာ ဆွဲဆောင်မှု ရှိလှသည်။ သူရဲကောင်းများပင်လျှင် လှပသော အမျိုးသမီး၏ ဆွဲဆောင်မှုကို မတွန်းလှန်နိုင်ဟု ပြောကြသည်မှာ မဆန်းတော့ပေ။ ဤကဲ့သို့ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် အလှတရားမှာ သူမကဲ့သို့သော အမျိုးသမီးအတွက်ပင် မတွန်းလှန် နိုင်သော အရာဖြစ်သည်။

သူမ၏ လက်မှာ အနက်ရောင် ရှပ်အင်္ကျီအောက်သို့ လျှိုဝင်သွားပြီး သူမ၏ လက်ချောင်းထိပ်လေးများက ကြံ့ခိုင်သန်စွမ်းသော သူ၏ အသားအရေ အကောက်အကွေးများကို ပွတ် သပ်နေမိသည်။

မိုဟန်ကျီသည် သူ၏ မေးစေ့ကို မင်ယွဲ့၏ ပုခုံးပေါ်တွင် တင်ထားလိုက်ပြီး ထိုအမျိုးသမီး စိတ်ကြိုက် ပြုလုပ်နိုင်ရန် ခွင့်ပြုထားလိုက်သည်။

ရုတ်တရက် သူ၏ ဝမ်းဗိုက်သားများ တင်းမာသွားပြီး မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားကာ သူ၏ မှိုင်းညို့နေသော မျက်နှာအမူအရာကို ဖုံးကွယ်ရန် မျက်တောင်ချလိုက်သည်။

မင်ယွဲ့မှာမူ ဘာမှမသိဘဲ သူမ၏ လက်ချောင်းလေးများက တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်လေးများအလား လှုပ်ရှားနေဆဲ ဖြစ်သည်။

“အင့်”

ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော ထိုအမျိုးသားသည် သူ၏ မျက်နှာကို အမျိုးသမီး၏ ပုခုံးကြားတွင် မြှုပ်နှံလိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် မအောင့်နိုင်ဘဲ ညည်းတွားသံ ခပ်တိုးတိုး ထွက်လာတော့သည်။

သူသည် မင်ယွဲ့ကို သူ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖက်ထားလိုက်သည်။

မင်ယွဲ့၏ လက်မှာ ပြန်ထွက်မလာနိုင်တော့ဘဲ သူတို့နှစ်ဦး၏ တင်းကျပ်စွာ ပူးကပ်နေသော ခန္ဓာကိုယ်များကြားတွင် ညပ်နေသဖြင့် လွတ်လပ်စွာ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ချေ။

မိုဟန်ကျီသည် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ရာ သူ၏ နက်မှောင်သော မျက်လုံးများထဲ၌ တောင့်တမှုများ ပြည့်နှံ့နေပြီး နက်ရှိုင်းသော ပင်လယ်ရေဝဲကြီးအလား မင်ယွဲ့ ကို အဆုံးမဲ့ လိုလားတောင့်တမှုများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။

မင်ယွဲ့သည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲတစ်ကောင်၏ ပစ်မှတ်ထားခြင်း ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုအမျိုးသားသည် သူမအပေါ်သို့ အဟုန်ဖြင့် ကျရောက်လာပြီး သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများကို သူ၏ နှုတ်ခမ်းများဖြင့် ချက်ချင်း ပိတ်ဆို့လိုက်တော့သည်။

ယုယခြင်း၊ နမ်းရှိုက်ခြင်း၊ ပွတ်တိုက်ခြင်း။

အနမ်းမိုးများ ရွာသွန်းလာပြီး သူ၏ လက်များမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း မငြိမ်မသက် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

သူ၏ ကျယ်ပြန့်သော လက်ဖဝါးမှာ မင်ယွဲ့၏ ခါးတစ်လျှောက် လှုပ်ရှားနေသော်လည်း လမ်းကြောင်း အမှန်ကို ရှာမတွေ့နိုင်သေးပေ။

ယနေ့ မင်ယွဲ့ ဝတ်ဆင်ထားသော ဂါဝန်မှာ အနားသတ် ရှည်လျားလွန်းခြင်း မရှိသဖြင့် ပြန်ရောက်သောအခါ သူမ လဲလှယ်ခြင်း မပြုရသေးပေ။

လမ်းကြောင်း ရှာမတွေ့သောကြောင့် ခါးပေါ်မှ လက်မှာ သိသိသာသာပင် ပျာယာခတ်နေသည်။

မင်ယွဲ့သည် သူမ၏ လက်ကို ဆွဲကိုင်လိုက်ပြီး ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်သည်။

ဝင်ပေါက်ခန်းမ၏ မီးရောင်မှာ လင်းထိန်သွားပြီး ရမ္မက်ဇောများ ပြည့်နေသော မျက်လုံးများမှာ မီးရောင်ကြောင့် မှိတ်သွားရသည်။

မိုဟန်ကျီသည် လက်ရှိ အခြေအနေကို ဘာမှမတတ်နိုင်မှု၊ ကျေနပ်မှု၊ ထို့ထက်ပို၍ မျှော်လင့်ချက်များစွာဖြင့် ကြည့်နေမိသည်။ ဤအခြေအနေ ဆက်သွားနိုင်ရန် သူ မျှော်လင့်နေမိသည်။

မင်ယွဲ့သည် အခြားသူ၏ မျက်လုံးထဲမှ ပြင်းပြသော မျှော်လင့်ချက်များနှင့် အနှောင့်အယှက် ခံလိုက်ရသောကြောင့် ဝမ်းနည်းနေပုံရသော အမူအရာကို ကြည့်ကာ ဘာမှမတတ်နိုင်သည့် အဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ကောင်းပါပြီ၊ အရင်ဆုံး သွားပြီး ရေချိုးလိုက်ပါဦး”

ထိုအချိန်တွင် သူမ မည်မျှအထိ ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေသည်ကို မင်ယွဲ့ မသိနိုင်ပေ။

သူမ၏ ပါးပြင်များမှာ နီမြန်းနေပြီး မျက်လုံးများမှာ တောက်ပနေကာ ပြင်းပြသော အနမ်းများကြောင့် သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ စိုစွတ်နေပြီး တစ်ဦးတစ်ယောက်က ဝါးမျိုလိုက်ချင်စရာကောင်းသော ပုံစံ ဖြစ်နေသည်။

“အတူတူ ချိုးရအောင်”

အေးစက်သော အသံမှာ အချစ်စိတ်များကြောင့် နိမ့်ရှိုင်းပြီး တုန်ခါလျက် ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

မိုဟန်ကျီသည် မင်ယွဲ့ကို မလွှတ်ပေးချင်သဖြင့် ငုံ့ကာ သူမကို ရင်ခွင်ထဲသို့ ပွေ့ချီလိုက်ပြီး အိပ်ခန်းမကြီးဆီသို့ အဟုန်ဖြင့် လျှောက်သွားတော့သည်။

မင်ယွဲ့သည် သူ ယနေ့ ဤမျှအထိ သတ္တိရှိလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

အိပ်ခန်းတံခါး ပိတ်သွားသည်နှင့်အတူ သူမသည် ရေချိုးခန်းထဲသို့ ပွေ့ချီခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

သူတို့နှစ်ဦး အတူရှိနေသဖြင့် မူလက ကျယ်ဝန်းသော ရေချိုးခန်းမှာပင် ကျဉ်းမြောင်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

“မင်းကိုယ်တိုင် ချွတ်မလား၊ ဒါမှမဟုတ် ငါ ကူညီပေးရမလား”

မိုဟန်ကျီသည် သူမကို ရေချိုးကန်ထဲတွင် ထည့်ထားလိုက်ပြီး သူ၏ အမူအရာမှာ ပုံမှန်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူ၏ နီမြန်းနေသော နားရွက်ဖျားလေးများကိုသာ မမြင်ရပါက သူ အမှန်တကယ် တည်ငြိမ်နေသည်ဟု လူတိုင်း ထင်ကြပေလိမ့်မည်။

မင်ယွဲ့မှာ သူ၏ အပြုအမူကြောင့် စကားပင် မဆိုနိုင်တော့ချေ။

“ထားလိုက်ပါတော့၊ ငါပဲ ကူညီပြီး ချွတ်ပေးပါ့မယ်”

သူမ စကားမပြောနိုင်ခင်မှာပင် မိုဟန်ကျီက သူ၏ မေးခွန်းကို သူကိုယ်တိုင် ဖြေလိုက်သည်။

သူ၏ လက်များ တုန်ရင်နေသဖြင့် မင်ယွဲ့၏ နောက်ကျောမှ ဇစ်ကိုပင် မဖွင့်နိုင်ခဲ့ပါက မင်ယွဲ့သည် သူ အမှန်တကယ် တည်ငြိမ်နေသည်ဟု ထင်မိပေလိမ့်မည်။

ဖြူစင်လှသော ထိုအမျိုးသားမှာ သတ္တိရှိဟန် ဆောင်နေခြင်းသာ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် မင်ယွဲ့မှာ ချက်ချင်းပင် စိတ်အေးသွားရသည်။

“ချွတ်လိုက်လေ”

သူမသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ဘေးသို့ ဆန့်ထုတ် လိုက်ပြီး မိုဟန်ကျီကို ပြုံးကာ ကြည့်နေမိသည်။ သူ ဘာဆက်လုပ်မည်ကို စောင့်ကြည့်နေခြင်းပင်။

မိုဟန်ကျီ၏ ဟန်ဆောင်တည်ငြိမ်မှုများမှာ ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်သွားပြီး ဇစ်ကို ကိုင်ထားသော သူ၏ လက်မှာ တုန်ရင်နေသည်။

မင်ယွဲ့၏ စိတ်ဝင်စားမှုမှာ ပို၍ ပြင်းပြလာပြီး သူမသည် မိုဟန်ကျီ၏ ပုခုံးကို ဖက်ကာ ပို၍ နီးကပ်အောင် ဆွဲယူလိုက်သည်။

တစ်ဦးက ရေချိုးကန်ထဲတွင် ထိုင်နေပြီး ကျန်တစ်ဦးက ရေချိုးကန်အပြင်ဘက်တွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်နေသည်။ အမျိုးသမီးက အမျိုးသား၏ ပုခုံးကို ဖက်ထားသည်။

တကယ်ကို ရမ္မက်ဇော ကြွစရာကောင်းသော အနေအထားပင်။

“အပြန်အလှန်အနေနဲ့၊ ရှင့်ရဲ့ အင်္ကျီတွေကိုလည်း ကျွန်မ ကူညီပြီး ချွတ်ပေးပါ့မယ်”

မင်ယွဲ့သည် မေးမြန်းနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူမ၏ လက်များမှာ စတင် လှုပ်ရှားနေပြီ ဖြစ်သည်။

မကြာမီမှာပင် မိုဟန်ကျီ၏ အနက်ရောင် ရှပ်အင်္ကျီမှ ကြယ်သီးအားလုံး ပွင့်သွားပြီး သူ၏ အသားအရေများ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထိတွေ့ရသည်မှာ အလွန်ကောင်းမွန်သော ဝမ်းဗိုက်ကြွက်သားများမှာ သူမ၏ မျက်စိရှေ့တွင် အပြည့်အဝ ပေါ်လွင်နေပြီး မင်ယွဲ့သည် မသိစိတ်ဖြင့် တံတွေးမြိုချမိသည်။

ရေချိုးခန်းအတွင်း လေထုမှာ တဖြည်းဖြည်း ပူနွေးလာပြီး မကြာမီမှာပင် ဇာတ်ဆောင်နှစ်ဦး၏ သာယာနာပျော်ဖွယ် အသံများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

တစ်နာရီခန့်အကြာတွင် အတွင်းမှ ဆူညံသံများ ငြိမ်သက်သွားပြီး ရေချိုးသဝါတို ပတ်ထားသော အမျိုးသားသည် ရေချိုးဝတ်စုံ ပတ်ထားသော အမျိုးသမီးကို ပွေ့ချီကာ အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

အမျိုးသမီးမှာ အလွန်ပင် ပင်ပန်းနေပုံရပြီး သူမ၏ မျက်နှာကို သူ၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် မြှုပ်နှံထားသည်။

ညတာမှာ ရှည်လျားနေဆဲဖြစ်ပြီး အတွင်းမှ ဆူညံသံများမှာလည်း ရပ်တန့်ခြင်း မရှိချေ။ လမင်းကြီးပင်လျှင် ရှက်သွေးဖြန်းကာ တိမ်တိုက်များနောက်တွင် ပုန်းကွယ်သွားရတော့သည်။

——

အိပ်ရာထနောက်ကျလေ့ မရှိသော မိုဟန်ကျီသည် လက်လှမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ ရင်ခွင်ထဲမှ အမျိုးသမီးကို ပို၍ နီးကပ်အောင် ဆွဲယူလိုက်ရာ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူ၏ မျက်လုံးထဲ၌ ကျေနပ်မှုများ ပြည့်နှံ့နေသည်။

သူသည် ရင်ခွင်ထဲမှ မိန်းကလေး နိုးသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ဖုန်းကို သတိထားကာ ယူလိုက် သည်။

လက်ထောက်လင် ကုမ္ပဏီသို့ ရောက်သည်နှင့် သူဌေးထံမှ ဝီချက် မက်ဆေ့ချ်တစ်ခု လက်ခံရရှိသည်။ ယနေ့ သူ ကုမ္ပဏီသို့ လာမည်မဟုတ်ကြောင်းနှင့် ကုမ္ပဏီကိစ္စများကို သူကိုယ်စား စီမံခန့်ခွဲရန် ပြောကြားထားသည်။

တစ်ခုခု မသေချာပါက သူ ကုမ္ပဏီသို့ ပြန်ရောက်သည့်အထိ စောင့်ရန်လည်း မှာကြားထားသည်။

“နိုးပြီလား”

သူ ဖုန်းကို ချလိုက်သောအခါ မင်ယွဲ့၏ ဝေဝါးနေဆဲဖြစ်သော အကြည့်များနှင့် ဆုံတွေ့လိုက်ရသည်။

မင်ယွဲ့ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သောအခါ သူမ၏ မြင်ကွင်းထဲ၌ ပေါ်ထွက်နေသော အသားအရေများကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် တစ်ခဏမျှ မှင် တက်သွားသည်။

ခဏမျှ ကြောင်အသွားပြီးနောက် တစ်ခုခုကို သတိရသွားသည့်အလား သူမ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် နီမြန်းသွားတော့သည်။

“အား—”

သူမသည် စောင်ကို ဆွဲခြုံလိုက်ပြီး ရှက်သွေးများ ဖြန်းလာခဲ့သည်။

မနေ့ညက နွေးထွေးသော ရေများ၊ အေးစက်သော ရေချိုးကန်၊ သန်မာသော လက်မောင်းများ၊ စိုစွတ်ပြီး ပြင်းပြသော အနမ်းများကို ပြန်လည် အမှတ်ရမိသည်။

အိပ်စက်နေစဉ် ငြိမ်သက်သွားခဲ့သော သူမ၏ နှလုံးသားမှာ ရုတ်တရက် ပြန်လည် မငြိမ်မသက် ဖြစ်လာပြန်သည်။

“ဟဲဟဲ......”

စောင်အပြင်ဘက်မှ ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောသံကြောင့် မင်ယွဲ့မှာ ပို၍ပင် ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ဖြစ်သွားရပြီး ခေါင်းလေးကို ပြန်ထုတ်ကာ မူနွဲ့စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ရှင်က ရယ်နေသေးတာလား ဒါတွေ အကုန်လုံး ရှင့်ကြောင့်ပဲ”

မနေ့က သူမ သူ့ကို လိုက်လျောမပေးခဲ့သင့်ပေ။ နောက်ပိုင်းတွင် သူ မရပ်နိုင်တော့ဘဲ သူမသာ ဒုက္ခရောက်ခဲ့ရသည်။

“ရှူး~”

သူမ လှုပ်ရှားလိုက်သောအခါ သူမ၏ ကျောဘက်တွင် နာကျင်မှုများကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော် ထိုနာကျင်မှု၏ အရင်းအမြစ်ကို တွေးမိသောအခါ သူမ မနေနိုင်ဘဲ အနည်းငယ် ရှက်သွားမိသည်။

“ဘာဖြစ်လို့လဲ နေလို့မကောင်းဘူးလား ကိုယ် နှိပ်ပေးပါ့မယ် ဒါတွေ အကုန်လုံး ကိုယ့်အမှားတွေပါ”

မိုဟန်ကျီမှာ ချက်ချင်းပင် ပျာယာခတ်သွားပြီး အမြန်ထထိုင်လိုက်သည်။ စောင်မှာ လျောကျသွားပြီး သူ၏ ဗလာကျင်းနေသော ရင်ဘတ်မှာ ပေါ်ထွက်လာသည်။

သူသည် စောင်အောက်သို့ လက်လျှိုလိုက်ပြီး မင်ယွဲ့၏ ခါးပေါ်တွင် တင်ကာ ညင်သာစွာ နှိပ်ပေးလိုက်သည်။

မင်ယွဲ့၏ အကြည့်များမှာ ဘယ်ကို ကြည့်ရမှန်းမသိဘဲ ဝေဝါးနေမိသည်။ မိုဟန်ကျီ၏ လည်စလုပ်နှင့် ဝမ်းဗိုက်ကြွက်သားများပေါ်ရှိ ထင်ရှားသော အနီကွက်များမှာ မနေ့ညက သူမကိုယ်တိုင်လည်း ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ဘဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မထိန်းသိမ်းနိုင်ခဲ့ကြောင်း သိရှိစေသည်။

ခါးနှိပ်ပေးခြင်းမှာ ဆက်လက်ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး မင်ယွဲ့သည် သူမ မဟုတ်သော အခြားသူတစ်ဦး၏ ကိုယ်အပူချိန်ကို ခံစားလိုက်ရရာ သူမ၏ နှလုံးသားမှာ ဒိန်းခနဲ ခုန်သွားရသည်။

သူတို့နှစ်ဦး အိပ်ရာတစ်ခုတည်းတွင် အတူအိပ်ခဲ့ကြသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း မင်ယွဲ့မှာ ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ဖြစ်နေမိသည်။

မနေ့ညက ပြင်းပြသော ညတစ်ညပြီးနောက် ယနေ့တွင် သူ့ကို ရင်ဆိုင်ရန် သူမ ခက်ခဲနေမိသည်။

သူမသည် မိုဟန်ကျီအပေါ်သို့ မှောက်ချလိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာကို သူ၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် မြှုပ်နှံထားလိုက်သည်။

မိုဟန်ကျီသည် သူမ ရှက်နေကြောင်း သိသဖြင့် သူမ စိတ်အေးသွားစေရန် လွှတ်ထားပေးလိုက်သည်။ သူသည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် သူမကို ဖက်ထားပြီး ကျန်လက်တစ်ဖက်ဖြင့် သူမ၏ ကျောပြင်ကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ပေးကာ နှစ်သိမ့်ပေးနေမိသည်။

သူတို့နှစ်ဦး အတူတူ ပူးကပ်နေကြရာ လေထုအတွင်း၌ ချိုမြိန်မှုနှင့် နွေးထွေးမှုများ ပြည့်နှံ့နေသည်။

“ဂွီ—”

ရုတ်တရက် စောင်အောက်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အသံတစ်ခုက သူတို့နှစ်ဦးကြားမှ တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွင်းလိုက်တော့သည်။

အခန်း ၃၈၄ ရှက်စိတ်နှင့် ဒေါသ

"အချစ်လေး... ကိုယ် အရင်သွားပြီး အစားအသောက် ပြင်ဆင်လိုက်ဦးမယ်"

မိုဟန်ကျီသည် မင်ယွဲ့၏ ဦးခေါင်းကို အသာအယာ ပွတ်သပ်ကာ သူမအနားမှ ခွာသွားခဲ့သည်။

မင်ယွဲ့၏ အကြည့်များမှာ သူမကိုယ်တိုင်ပင် မသိလိုက်ဘဲ သူ၏နောက်သို့ လိုက်ပါသွားမိသည်။

မိုဟန်ကျီသည် အဝတ်ဗီရိုကို ဖွင့်လိုက်သည်။

သူ၏ အဝတ်အစားများကို မင်ယွဲ့၏ အခန်းထဲသို့ ရွှေ့ပြောင်းထားပြီး ဖြစ်သည်။

ထိုအမျိုးသား၏ ကျောပြင်ထက်၌ အနီကွက်များစွာ ထင်ကျန်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မင်ယွဲ့မှာ ရှက်သွေးဖြန်းကာ မျက်နှာနီမြန်းသွားရသည်။

သူမ၏ လက်သည်းလေးများကို သူမ ပြန် ကြည့်လိုက်မိသည်။ သူမ၏ လက်သည်းများက အရှည်ကြီးလည်း မဟုတ်ပါဘဲနှင့်။

သူမ ထပ်မံကြည့်ရှုလိုက်သောအခါ ထိုအမျိုးသားမှာ အဝတ်အစားများ လဲလှယ်ပြီး နောက် ရေချိုးခန်းထဲသို့ ဝင်သွားပြီဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်မှသာ မင်ယွဲ့သည် အခန်းထဲသို့ သတိထားကြည့်မိရာ အလွန်ပင် သပ်ရပ် နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

မနေ့ညက အခြေအနေအရဆိုလျှင် အခန်းမှာ ဗရပွဖြစ်နေမည်မှာ သေချာလှသည်။ မိုဟန်ကျီသည် သူမ အိပ်ပျော်သွားပြီးနောက်တွင် အရာအားလုံးကို သန့်ရှင်းရေး လုပ်ပေးထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရမည်။

သူမ အိပ်ရာမှ ထရန် ကိုယ်ကို အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလိုက်သောအခါမှ သူမ၏ အဝတ်အစားများမှာလည်း လဲလှယ်ပြီးသား ဖြစ်နေကြောင်း သတိပြုမိသွားသည်။

သူမ အားအင်ကုန်ခမ်းကာ ငိုက်မျဉ်းနေချိန်တွင် သူကပင် ရေချိုးပေးကာ အဝတ်အစားများ လဲပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

မင်ယွဲ့အိပ်ရာမှ ထလာချိန်တွင် ရေချိုးခန်းမှ ရေသံများ ရပ်တန့်သွားပြီး ထိုအမျိုးသား ထွက်လာခဲ့သည်။ သူ၏ ဆံပင်များမှာ အနည်းငယ် စိုစွတ်နေဆဲပင်။

"ဘာလို့ ထလာတာလဲ မင်း နားနေပါ၊ ကိုယ် သွားချက်လိုက်ပါ့မယ်"

မိုဟန်ကျီ၏ မျက်လုံးများထဲ၌ စိုးရိမ်မှုများ ပြည့်နှံ့နေသည်။ မင်ယွဲ့ကို ထိခိုက်မိမှာ စိုးရိမ်ရသည့် ကြွေရုပ်လေးတစ်ရုပ်ကဲ့သို့ တန်ဖိုးထား ဆက်ဆံနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကျွန်မက အဲ့ဒီလောက် နုနယ်တာ မဟုတ်ပါဘူး ကိုယ့်ဘာကိုယ် လုပ်နိုင်ပါတယ် ရှင် သွားသာသွားပါ”

မင်ယွဲ့သည် သူ၏ ဂရုစိုက်မှုကို ကျေနပ်မိသော်လည်း သူ့ကို အတင်းတွန်းလွှတ်လိုက်သည်။

မိုဟန်ကျီမှာမူ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းတိုင်း သူမကို လှည့်ကြည့်နေမိသေးသည်။

မင်ယွဲ့ အိပ်ရာမှ ထလိုက်သည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် သူမသည် ကိုယ်ခံပညာ လေ့ကျင့်ထားသူဖြစ်၍သာ ဤဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိခြင်း ဖြစ်သည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ သတ်သတ်လွတ် စားလာခဲ့သော ထိုလူသည် ရုတ်တရက် အသားစားမိသည့်အခါ အမှန်တကယ်ပင် ဆိုးသွမ်းလွန်းလှသည်။

သူမ မျက်နှာသစ်ရန် ထလာပြီး မှန်ထဲတွင် ကြည့်လိုက်သောအခါ လည်ပင်းဘေး၌ နီရဲသော အမှတ်အသားတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။

ဆံပင်များကို ဘေးသို့ သပ်တင်လိုက်ရာ နားရွက်အောက်တွင်လည်း ထိုကဲ့သို့ အမှတ်အသားတစ်ခု ရှိနေပြန်သည်။

အဝတ်အစား လဲလှယ်နေစဉ်တွင် သူမ၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ပင် နီမြန်းလာရသည်။ ခြေကျင်းဝတ်များအထိပင် ထိုအမှတ်အသားများ ရှိနေသည်။ တကယ်ကို လွန်လွန်ကျူးကျူးပါပဲ။

သူ၏ နှုတ်ခမ်းနှင့် လျှာတို့၏ နွေးထွေးမှုမှာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်၌ စွဲကျန်နေဆဲဟု ခံစားနေရသည်။

ပြင်ဆင်ပြီးနောက် အပြင်သို့ ထွက်လာသောအခါ တစ်ခုခု လိုအပ်နေသကဲ့သို့ သူမ ခံစားလိုက်ရသည်။

"ယွမ်ပေါ့ကို မနေ့ညက တခြားအခန်းထဲမှာ ထားလိုက်တာ၊ သူ အခုထိ မနိုးသေးဘူး"

မိုဟန်ကျီသည် မင်ယွဲ့၏ ရှေ့၌ မနက်စာကို အလိုက်တသိ ချပေးလိုက်သည်။ သူမကို သူကိုယ်တိုင် ခွံ့ကျွေးချင်နေသည့်အလားပင်။

ထိုအခါမှ မင်ယွဲ့သည် ယွမ်ပေါ့ကို သတိရသွားသည်။ နံရံတစ်ခု သို့မဟုတ် တံခါးတစ်ခုက ဘာမှမတားဆီးနိုင်သဖြင့် မနေ့ညက မင်ယွဲ့သည် သူ၏ အာရုံခံစားမှုကို ပိတ်ပင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

【သခင်... မနေ့ညက ကျွန်တော့်ကို ဘာလို့ ပိတ်ထားတာလဲ】

ယွမ်ပေါ့သည် နောက်ဆုံးတွင် အာကာသထဲမှ လွတ်မြောက်လာခဲ့ပြီး ဘေးခန်းရှိ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ဖြည်းဖြည်းချင်း နိုးလာကာ ဧည့်ခန်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

မိုဟန်ကျီက သူ့အတွက် အမဲသားတုံးကို အမြန်ပင် ကြော်ပေးလိုက်သည်။ယွမ်ပေါ့သည် အစားစားရန် အလုပ်ရှုပ်နေသဖြင့် မင်ယွဲ့ကို ထပ်မံ မေးမြန်းရန် မေ့လျော့သွားတော့သည်။

ဆန်ပြုတ်သောက်ရန် ဇွန်းကို ကိုင်လိုက်သောအခါ မင်ယွဲ့သည် သူမ၏ လက်ရှိ လက်စွပ်လေးကို မြင်ပြီး မပြုံးဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။ ဤသည်မှာ သူတို့နှစ်ဦး အတူရှိနေကြောင်း တစ်ကမ္ဘာလုံးကို တရားဝင် ကြေညာချက်ပင် ဖြစ်သည်။

သူမသည် ရှေ့မှ အမျိုးသားကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ သွယ်လျသော လက်ချောင်းထက်၌လည်း လက်စွပ်တစ်ကွင်း ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

စုံတွဲလက်စွပ် ဖြစ်သော်လည်း သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ ဟိတ်ဟန်ထုတ်တတ်သူများ မဟုတ်ကြသဖြင့် ရိုးရှင်းသော်လည်း လက်ရာမြောက်သော ဒီဇိုင်းကိုသာ ရွေးချယ်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

မိုဟန်ကျီသည် ကျွမ်းကျင်သော လက်မှုပညာရှင်ကို ဤလက်စွပ်အား ကြိုတင်အပ်နှံထားခဲ့ပြီး ယနေ့ကဲ့သို့သော နေ့ရက်ကို စောင့်မျှော်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ လက်စွပ်လေး၏ အသေးစိတ် လက်ရာများမှာ အဓိပ္ပာယ်အပြည့် ရှိနေသည်။

"ဒီနေ့ အလုပ်မသွားဘူးလား"

မင်ယွဲ့က အချိန်ကို ကြည့်လိုက်ရာ အတော်ပင် နောက်ကျနေပြီဖြစ်သည်။ သူမကို စူးစိုက်ကြည့်နေသော အမျိုးသားကို ကြည့်ကာ သူမ မေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ယွဲ့ယွဲ့... ကိုယ့်ကို တကယ်ပဲ ထွက်သွားစေချင်တာလား ကိုယ် မင်းနဲ့အတူ ရှိနေချင်တယ်"

မိုဟန်ကျီ၏ မျက်လုံးများထဲ၌ ကြင်နာယုယမှုများအပြင် အနည်းငယ်သော မူနွဲ့မှုများလည်း ရောယှက်နေသည်။

"ကောင်းပါပြီ၊ ကောင်းပါပြီ၊ ရှင်က သူဌေးပဲ၊ ရှင့်သဘောအတိုင်းပေါ့"

မင်ယွဲ့သည် သူမရှေ့တွင် အမြဲရှိနေသော ဟိတ်ဟန်များ ပြိုလဲနေသည့် လူသားကို ကြည့်ကာ စိတ်ပျက်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ပျားရည်ရေ တစ်ခွက် သောက်လိုက်ဦး"

မိုဟန်ကျီ ထကာ ပျားရည်ရေ ဖျော်ပေးပြီး သူမထံ ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

၎င်းမှာ သူမ၏ လည်ချောင်းတစ်လျှောက် စီးဆင်းသွားပြီး ဝမ်းဗိုက်ကို နွေးထွေးစေသည်။

ပျားရည်ရေ၏ စိုစွတ်မှုကြောင့် သူမ၏ ခြောက်သွေ့နေသော လည်ချောင်းမှာ အတော်ပင် သက်သာသွားခဲ့သည်။

မင်ယွဲ့၏ အကြည့်များသည် မနေ့က မိုဟန်ကျီ ပေးခဲ့သော ဝင်ပေါက်ရှိ ပန်းစည်းထံသို့ မတော်တဆ ကျရောက်သွားသည်။

သူမသည် ထိုနေရာသို့ လျှောက်သွားသောအခါ ပန်းစည်းထဲတွင် ကတ်ပြားလေးတစ်ခု ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"မြင့်မြတ်ခြင်းက နေရောင်ခြည်ဆီကို တံခါးဖွင့်ပေးတဲ့အခါ မျှော်လင့်ချက်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတဲ့ နေ့သစ်တစ်ခု စတင်ပါပြီ"

မိုဟန်ကျီသည် သူမကို နောက်ကွယ်မှ ဖက်လိုက်ရာ အမျိုးသားတစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါများက သူမကို ချက်ချင်းပင် လွှမ်းမိုးသွားတော့သည်။

မင်ယွဲ့သည် သူ၏ အနံ့ကို ရင်းနှီးနေပြီးသားဖြစ်ကာ ထိုအနံ့ကိုပင် စွဲလန်းနေမိသည်။

"မင်းမှာ မြင့်မြတ်တဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေနဲ့ ကြီးကျယ်တဲ့ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း လုပ်ငန်းတွေ ရှိနေပါစေလို့ ကိုယ် ဆုတောင်းပါတယ် အာခ်အိန်ဂျယ် ဂေဘရီရယ်လ်ရဲ့ စကားတွေအတိုင်း ထူးချွန်တဲ့ အောင်မြင်မှုတွေ ရပါစေ"

မိုဟန်ကျီ၏ နိမ့်ရှိုင်းသော အသံမှာ မင်ယွဲ့၏ နားနားတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ နေ့တိုင်း ကြားနေရသော်လည်း ထိုအသံမှာ သူမကို ပျော်ရွှင်စေရန် လုံလောက်လှသည်။

ဤလူက ပန်းစည်းနှင့် ကတ်ပြားလေးကို အသုံးပြုကာ ထိုသို့သော မက်ဆေ့ချ်ဖြင့် အချစ်ဝန်ခံလိမ့်မည်ဟု သူမ မမျှော်လင့်ထားခဲ့သော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ သူမ အလွန် သဘောကျမိသည်။

အာဏာရှင်ဆန်သော CEO တစ်ဦးကို ချစ်မြတ်နိုးခြင်းက အိမ်တွင်းပုန်း အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်ရမည်ဟု ဘယ်သူမှ မပြောထားပါချေ။ သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် လုပ်ငန်းများမှာလည်း တည်ငြိမ်စွာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

လမ်းဟောင်း ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေး လမ်းမကြီး တည်ဆောက်ခြင်းနှင့် ရှင်းယောင်လုပ်ငန်းစုနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နေသော ဒုံဟူ ဂေဟစနစ် ပရောဂျက်တို့မှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း အကောင်အထည်ဖော်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤပရောဂျက်နှစ်ခု ပြီးဆုံးသွားပါက ယွဲ့ဟွာနည်းပညာ၏ ဂုဏ်သတင်းမှာ ပိုမိုတိုးတက်လာမည်ဖြစ်ပြီး ကုမ္ပဏီသစ်ဖြစ်သောကြောင့် မည်သူမျှ အယုံအကြည်မရှိ ဖြစ်နေတော့မည် မဟုတ်ပေ။

အစိုးရ၏ ပံ့ပိုးမှုနှင့် ရှင်းယောင်လုပ်ငန်းစု၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု ရှိသော ကုမ္ပဏီများသည် စီးပွားရေးလောကတွင် ခိုင်မာစွာ အခြေစိုက်

နိုင်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ တိုးတက်နိုင်ကြသည်။

မင်ယွဲ့၏ အခြားသော ကုမ္ပဏီများနှင့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများမှာလည်း အကျိုးအမြတ်များ ဆက်လက် ရရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပါပြီ၊ ကျွန်မတို့ အခက်အခဲတွေကို အတူတူ ကျော်ဖြတ်ပြီး ဘေးချင်းယှဉ် လျှောက်လှမ်းကြတာပေါ့"

မင်ယွဲ့သည် လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ခြေဖျားထောက်ကာ သူ့ကို နမ်းလိုက်သည်။

သူတို့သည် ထို့ထက်ပို၍ ရင်းနှီးသော အရာများကို ပြုလုပ်ခဲ့ပြီးသား ဖြစ်သဖြင့် နမ်းရှိုက်ခြင်းမှာ သဘာဝကျလှသည်။

သို့သော် ရမ္မက်ဇောများ ငြိမ်သက်သွားပြီးနောက် ထိုအမျိုးသားသည် တည်ငြိမ်နေပုံရသော်လည်း သူ မြတ်နိုးရသူ၏ နှလုံးသားကို ရရှိထားသဖြင့် အတွင်းစိတ်၌ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေမိသည်။

ဤအနမ်းက သူမ၏ ဒေါသကို ပြန်လည် နိုးကြွစေခဲ့သည်။

မင်ယွဲ့၏ ကျန်းမာရေးကို ထောက်ထားသောအားဖြင့် သူသည် ဆက်လက် မကျူးလွန်ဘဲ ထိန်းသိမ်းထားလိုက်သည်။

"အာခ်အိန်ဂျယ် ဂေဘရီရယ်လ်ရဲ့ ပန်းဘာသာစကား နောက်ထပ် အဓိပ္ပာယ်ကို မင်း သိလား"

မိုဟန်ကျီက ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

မင်ယွဲ့မှာ အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။ သူမသည် ယခင်က ၎င်းကို သတိမထားမိခဲ့ပေ။ သို့သော် သူဌေးကြီးက ဤမျှအထိ သိထားသည်ဆိုသဖြင့် သူမ စိတ်ဝင်စားမိသွားသည်။

"လူတစ်ယောက်ကို ထူးထူးကဲကဲ မျက်နှာသာ ပေးခဲ့ပြီးတဲ့နောက်၊ ကျန်ရှိနေတဲ့ ဘဝတစ်လျှောက်လုံးကို အဲ့ဒီလူရဲ့ ရက်ရောမှုအတွက်ပဲ ပေးဆပ်သွားဖို့ ကိုယ် ဆန္ဒရှိပါတယ်"

သူသည် ပန်းဘာသာစကားကို ရွတ်ဆိုနေခြင်း ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ စူးစိုက်ထားသော အမူအရာမှာ မင်ယွဲ့ ထံသို့ ချိုမြိန်သော စကားများ ကပ်ပြောနေသည့်အလားပင်။

နက်ရှိုင်းသော မျက်လုံးအစုံနှင့် ခန့်ညားသော နှုတ်ခမ်းပိုင်ရှင် အရပ်ရှည်ရှည် အမျိုးသားသည် သူမကို အချစ်ကြီးစွာဖြင့် စိုက်ကြည့်ကာ ချိုမြိန်သော စကားများကို ဆိုနေသည်။ ထိုမြင်ကွင်းကို မည်သူက မစွဲလန်းဘဲ နေနိုင်မည် နည်း။

"မင်းကို ကိုယ့်ရဲ့ ငွေကြေးတွေ ပေးမယ်၊ ကိုယ့်ရဲ့ အချစ်တွေ ပေးမယ်၊ ပြီးတော့ ကိုယ့်ရဲ့ အရာအားလုံးကို ပေးပါ့မယ်”

ထိုချိုမြိန်သော စကားလုံးများသည် မင်ယွဲ့၏ ဦးနှောက်ထဲ၌ မီးရှူးမီးပန်းများကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲသွားပြီး အတိတ်မှ မှတ်ဉာဏ်များကို နိုးကြားစေခဲ့သည်။

မင်ယွဲ့၏ နှလုံးသားမှာ သမင်ငယ်လေးတစ်ကောင် ပြေးလွှားနေသည့်အလား ဒိန်းခနဲ ခုန်သွားရသည်။

ဥက္ကဋ္ဌမိုသည် အေးစက်ပြီး ဘာမှမသိသော လူအူကြောင်လေးဟု ဘယ်သူပြောသနည်း။ ဤလူသည် အမှန်တကယ်ပင် ပါးနပ်လှသည်၊ သူမ၏ စိတ်ကို နှောက်ယှက်နိုင်လောက်အောင်ပင် ပါးနပ်လွန်းလှသည်။

"ငွေရှိတဲ့နေရာမှာ အချစ်ရှိတယ်"

ဟု ဆိုကြသည်။

သူ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းက သူမကို ချစ်မြတ်နိုးကြောင်း အော်ဟစ်နေကြသကဲ့သို့ပင်။

"ကဲ... အကုန်ပေးထားတယ်၊ မင်း ယူမလား"

မိုဟန်ကျီသည် မှင်တက်နေသော အမျိုးသမီးကို ကြည့်ကာ ခပ်တိုးတိုး ရယ်လိုက်သည်။

မင်ယွဲ့သည် နောက်ဆုံးတွင် သတိပြန်ဝင်လာပြီး သူ့ကို အားရပါးရ ပြေးဖက်ကာ အကျယ်ကြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဘာလို့ မယူရမှာလဲ ရှင်က ထာဝရ ကျွန်မအပိုင်ပဲ”

"ဒါဆိုရင် ကိုယ် အဲ့ဒီစကားကို မှတ်ထားပါ့မယ်"

မိုဟန်ကျီသည် ထိုစကားကို သူ၏ နှလုံးသားထဲ၌ တိတ်တဆိတ် ရွတ်ဆိုနေမိသည်။

“တစ်သက်တာ" ဆိုသည်မှာ လှပသော စကားလုံးတစ်လုံးဖြစ်ပြီး သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး၏ အနာဂတ် အစီအစဉ်များထဲတွင် ပါဝင်နေကြသည်။

မိုဟန်ကျီသည် အိမ်တွင် ရှိနေခဲသဖြင့် သူသည် မင်ယွဲ့ကို မြတ်နိုးစွာ ဖက်ထားပြီး တစ်စက္ကန့်မျှပင် လက်မလွှတ်ချင်ပေ။

သူတို့နှစ်ဦးသည် ဆိုဖာပေါ်တွင် မှီကာ တီဗီကြည့်နေကြချိန်မှာပင် နွေးထွေးပြီး သာယာသော အချိန်လေး ဖြစ်နေသည်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ အင်တာနက် မသုံးကြသဖြင့် အွန်လိုင်းပေါ်တွင် သူတို့ကြောင့် ဆူညံပွက်လောရိုက်နေသည်ကို မသိရှိကြပေ။

"အား... ချမ်းသာပြီး ရုပ်လည်းချောတယ်၊ ဘယ်သူက မချစ်ဘဲ နေနိုင်မှာလဲ"

—"ဝတ္ထုထဲက အာဏာရှင် CEO က အခုတော့ တကယ့်လူသား ဖြစ်လာပြီပဲ"

"ဒါနဲ့ ဥက္ကဋ္ဌကတော်ကလည်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တန်ဖိုးထားတတ်တဲ့သူပဲ၊ မင်ယွဲ့က တကယ်ကို လှတာပါ"

—"လှရုံတင် မဟုတ်ဘူးနော်၊ ယန်ကျင်းတက္ကသိုလ်က မာစတာဘွဲ့ နှစ်ဘွဲ့တောင် ရထားတာ၊ ဘာသာစကားမျိုးစုံလည်း တတ်တယ်၊ ဂီတအသင်းရဲ့ ဝါရင့်အဖွဲ့ဝင်လည်း ဖြစ်သေးတယ်..."

—"အဝေးကနေပဲ ငေးကြည့်လို့ရမယ်၊ ထိလို့တော့ မရဘူး”

......

မိုဟန်ကျီသည် မင်ယွဲ့၏ နုနယ်သော လက်ကလေးကို ကိုင်ထားပြီး လက်မလွှတ်နိုင် ဖြစ် နေသည်။

လက်ကြီးက လက်ကလေးကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူတို့၏ လက်ချောင်းများကို ယှက်နွှယ်ထားလိုက်သည်။

ဆင်တူလက်စွပ် နှစ်ကွင်းမှာ ဘေးချင်းယှဉ် တည်ရှိနေပြီး လူနှစ်ဦး တင်းကျပ်စွာ ဖက်ထားကြသည်နှင့် တူလှသည်။

မိုဟန်ကျီသည် ဓာတ်ပုံရိုက်ကာ တင်လိုက်သည်။

မိုဟန်ကျီသည် ယခင်က အလွန်ပင် လျှို့ဝှက်စွာ နေထိုင်တတ်သူ ဖြစ်သည်။

သူ၏ အောင်မြင်မှုများကြောင့် လူများစွာက သူ့ကို Follow လုပ်ထားကြသော်လည်း သူ၏Weiboအကောင့်မှာ အသုံးမပြုသလောက်ပင် ဖြစ်ရာ Active ဖြစ်သော Follower အနည်းငယ်သာ ရှိခဲ့သည်။

သို့သော် မင်ယွဲ့နှင့် သူ၏ ဆက်ဆံရေး ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက်၊ သူတို့၏ ချစ်ခင်မှုကို ပြသသော ပို့စ်အချို့နှင့် သူတို့၏ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် အလှတရားများကြောင့် ပရိသတ်ပေါင်းများစွာ တိုးပွားလာခဲ့သည်။

အချို့ကလည်း သူတို့၏ အလှကို ငေးမောနေကြသလို၊ အချို့ကလည်း ထိုစုံတွဲကို အားပေးနေကြသည်။

ထို့ကြောင့် မိုဟန်ကျီ၏ ဓာတ်ပုံသည် ဆွေးနွေးမှုပေါင်းများစွာကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီး စုံတွဲအားပေးသူများ အတွက်မူ ပွဲတော်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေတော့သည်။