အခန်း (၃၉၅-၃၉၆)

အခန်း (၃၉၅) တရားဝင်မဟုတ်သော ဆုံးဖြတ်ချက်

"တောက်... ခုနက မိန်းကလေးက ဘယ်သူမို့လို့လဲ တို့တွေအားလုံးက အပင်ပန်းခံ အင်တာဗျူးဖြေနေရပြီး သူကျတော့ ဘာလို့ အင်တာဗျူးတောင် မဖြေရဘဲ အလုပ်ရသွားတာလဲ"

နောက်ဆုံးတွင်မူ ခန်းမအတွင်းရှိ တင်းမာသော လေထုကို မအောင့်အီးနိုင်တော့သည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ဒေါသတကြီး ဆဲရေးတိုင်းထွာတော့သည်။

သူမသည် မိမိ၏ အရည်အချင်းမပြည့်မီမှုကို ပြန်လည်ဆန်းစစ်ခြင်းမရှိဘဲ ခိုင်မာပြတ်သားလှသော ဒီဇိုင်နာမုနီယန်ကိုလည်း မဝေဖန်ရဲသဖြင့် မင်ယွဲ့အပေါ်သို့သာ ဒေါသပုံချနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"စကားကို ဆင်ခြင်ပြောပါဦး"

ဟု ဘေးနားရှိ မိန်းကလေးတစ်ဦးက သူမ၏ အင်္ကျီလက်ကို အသာဆွဲကာ သတိပေးလိုက်သော်လည်း ထိုသူက ဂရုမစိုက်ဘဲ ဆက်၍ အော်ဟစ်နေမြဲပင်။

"ဘာလဲ... လုပ်ရဲရင် ပြောရဲရမှာပေါ့ မုနီယန်က သူ့ကို ဘာလို့ တိုက်ရိုက်ရွေးလိုက်တာလဲ တို့တွေကတော့ သေအောင်ကြိုးစားနေရပြီး အဆက်အသွယ်ရှိတဲ့သူတွေကပဲ နေရာဝင် ယူသွားတာ တရားသလား"

အိုက်စပ်ပူလောင်နေသော လေထုထဲတွင် ထိုမိန်းကလေး၏ စကားလုံးများသည် ခြောက်သွေ့သော ကောက်ရိုးပုံပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည့် မီးပွားများကဲ့သို့ပင်။

လူအချို့၏ ရင်ထဲတွင် မကျေနပ်မှုများ ဟုန်းခနဲ တောက်လောင်သွားသော်လည်း အများစုကမူ သူမကို အရူးတစ်ယောက်ကဲ့သို့သာ ကြည့်နေကြသည်။

အနုပညာနှင့် ဖက်ရှင်လောကတွင် နံရံတိုင်း၌ နားရှိကြောင်းနှင့် ကင်မရာများက အချိန်တိုင်း စောင့်ကြည့်နေကြောင်းကို နားမလည်ဘဲ လူပုံအလယ်တွင် စိတ်လိုက်မာန်ပါ ပြုမူခြင်းမှာ မိမိ၏ အနာဂတ်ကို မိမိကိုယ်တိုင် ဖျက်ဆီးခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက် အင်တာဗျူးခန်းနံပါတ် (၁) တံခါး ပွင့်လာပြီး ဦးထုပ်ဆောင်းကာ ဖိနပ်ပါးစီးထားသည့် လူငယ်တစ်ဦး ထွက်လာသည်။

သူသည် မင်ယွဲ့ကို ဆဲရေးနေသော မိန်းကလေး၏ ရှေ့တွင် ရပ်တန့်လိုက်ကာ သူမ၏ ခါးမှ နံပါတ်ကတ်ပြားကို ဆွဲဖြုတ်လိုက်ပြီး တံခါးဝသို့ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

"အခုပဲ ထွက်သွားတော့"

သူ၏ အေးစက်လှသော အသံကြောင့် ထိုမိန်းကလေးမှာ မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီမြန်းကာ ရှက်ဒေါသ ထွက်သွားရသည်။

"ဒါ... ဒါ ဘာသဘောလဲ"

"ကျင့်ဝတ်မကောင်းတဲ့သူကို ငါတို့ အလုပ်မခန့်ဘူးဆိုတဲ့ သဘောပဲ ကျွမ်းကျင်မှုမရှိရင် လေ့ကျင့်လို့ရပေမယ့် စိတ်ဓာတ်မကောင်းရင်တော့ မင်းအတွက် ဒီလောကမှာ နေရာမရှိတော့ဘူး"

ထိုသူသည် လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းများကို ခေါ်ကာ သူမကို ခေါ်ထုတ်သွားစေပြီး ကျန်ရှိနေသူများကိုလည်း ပြင်းထန်စွာ သတိပေးလိုက်သည်။

"အဲဒီအမျိုးသမီးက စင်ပေါ်တက်မှာ မဟုတ် သလို ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်လည်း မဟုတ်ဘူး ဒီနေ့ကစပြီး ဘာကောလာဟလမှ မကြားချင်တော့ဘူး"

ဟု ဆိုကာ အခန်းထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားတော့သည်။

စင်စစ် မင်ယွဲ့သည် ထိုအချိန်တွင် အထူးပြင်ဆင်ထားသော အလှပြင်ခန်းအတွင်း၌ ရှိနေသည်။ စတိုင်လ်လစ်ဖြစ်သူမှာ မင်ယွဲ့၏ မျက်နှာကို မြင်သည်နှင့် တုန်လှုပ်ချောက်ချားဖွယ် ကောင်းလောက်အောင်ပင် အံ့အားသင့်သွားရသည်။

ဤမျက်နှာမျိုးသည် လူအပေါင်း၏ အာရုံကို သံလိုက်ဓာတ်ကဲ့သို့ ဆွဲယူနိုင်စွမ်းရှိပြီး ဖက်ရှင်လောကကို ကိုင်လှုပ်နိုင်သည့် အစွမ်းရှိကြောင်း သူ ချက်ချင်း သိမြင်လိုက်သည်။

"မစ္စ... မင်းရဲ့ အသားအရေက တကယ်ကို အံ့ဩစရာပဲနော် ဘယ်လို ထိန်းသိမ်းတာလဲဟင်"

မင်ယွဲ့က မျက်ဝန်းအစုံကို အသာမှိတ်ကာ

"ကျွန်မက အခြေခံ အသားအရေ ထိန်းသိမ်းမှုလောက်ပဲ လုပ်ပြီး ပုံမှန် လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်ပါတယ်"

ဟု အေးဆေးစွာ ဖြေကြားလိုက်သည်။

မကြာမီ သူမသည် လီပန်း (Pear Blossom) စီးရီး၏ အဓိကဝတ်စုံဖြစ်သော တရုတ်ရိုးရာဝတ်စုံကို လဲလှယ်ဝတ်ဆင်လိုက်သည်။

ခေတ်မီစက်ကိရိယာများ ဝန်းရံနေသည့် ကြားတွင် မင်ယွဲ့သည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းတစ် ထောင်ခန့်မှ လွင့်မျောလာသည့် နတ်မိမယ် တစ်ပါးကဲ့သို့ပင်။

ဓာတ်ပုံဆရာသည် သူမ၏ အပြစ်ပြောစရာမရှိသော အလှတရားကို မှတ်တမ်းတင်ရင်း တအံ့တဩ ချီးမွမ်းနေမိသည်။

မင်ယွဲ့၏ ကျောပြင်မှာ အေးစက်တည်ငြိမ်ပြီး၊ ဘေးတစောင်း အလှမှာ မာန်ထက်သန်ကာ၊ ပြုံးလိုက်သည့် အခါတွင်မူ ပန်းပေါင်းတစ်ရာ ပွင့်လန်းလာသကဲ့သို့ ရင်ဖိုစရာ ကောင်းလှသည်။

ပြင်ပရိုက်ကူးရေးများ ပြီးဆုံးသွားသည့်အခါ မင်ယွဲ့သည် ပုလဲရောင် လီပန်းများ ဆင်မြန်းထားသော အပြာနုရောင် ဝတ်စုံဖြင့် သစ်သီးခြင်းလေးကို ကိုင်ကာ ပြန်လာခဲ့သည်။ သူမသည် အစိမ်းရောင် သစ်တော်သီးတစ်လုံးကို မြှောက်ပြကာ မုနီယန်ကို ပြုံး၍ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"စားကြမလား"

မုနီယန်သည် ရင်ခုန်သံများ မြန်ဆန်သွားရသည်။

လီပန်းတို့သည် သေးငယ်ဖြူဖျော့သော်လည်း ခက်မပေါ်တွင် ပွင့်လန်းသည့်အခါ ဤမျှ ချစ်စဖွယ်ကောင်းမည်ဟု သူမ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

အဖွဲ့သားအားလုံးလည်း မင်ယွဲ့၏ ဖော်ရွေမှုကြောင့် ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် သစ်သီးများကို ဝေမျှစားသောက်ကြသည်။

ထို့နောက် မုနီယန်သည် မင်ယွဲ့ကို အမျိုးသားဝတ်စုံဖြင့် ရိုက်ကူးရန် အကြံပြုလိုက်သည်။

"လီပန်းစီးရီးမှာ အမျိုးသား မော်ဒယ် မလိုတော့ဘူး မင်းကိုပဲ အမျိုးသားဝတ်စုံနဲ့ ရိုက်ကူးစေချင်တယ်"

ဟု ဆိုကာ မင်ယွဲ့၏ အရွယ်အစားနှင့် အံကိုက် ပြုပြင်ထားသော ရှေးဟောင်းဟန် အမျိုးသားဝတ်စုံကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။

ဆံပင်တု တပ်ဆင်ကာ မိတ်ကပ်ပြန်လည် ပြင်ဆင်လိုက်သည့်အခါ မင်ယွဲ့၏ နူးညံ့သော မျက်နှာအလှမှာ ပိုမိုပြတ်သား ထက်မြက်သော ယောက်ျားပျိုလေးတစ်ဦး၏ ဟန်ပန်သို့ ကူးပြောင်းသွားသည်။

မုနီယန်က ဓားတစ်စင်းကို ကမ်းပေးလိုက်ရာ မင်ယွဲ့သည် ထိုဓားကို ကျွမ်းကျင်စွာပင် ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။

"မင်း ဓားသိုင်း တတ်တာလား"

မုနီယန်က အံ့ဩတကြီး မေးလိုက်သည်။

"နည်းနည်းပါးပါးပါ"

မင်ယွဲ့သည် ဓားကို ကိုင်စွဲကာ အားမာန်ပါပါဖြင့် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လေထုထဲတွင် ရှဲခနဲ မြည်သံနှင့်အတူ ထက်မြက်သော ဓားအလင်းတန်းများ ပေါ်ထွက်လာသည်။

သူမ၏ ဟန်ပန်မှာ မာန်ဟုန်ပြင်းပြသော သူရဲကောင်း လူငယ်လေးတစ်ဦးကဲ့သို့ပင်။ ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်သော သူမ၏ အေးစက်သော အကြည့်ကြောင့် ဘေးနားရှိသူများမှာ နောက်သို့ပင် ခြေတစ်လှမ်း ဆုတ်သွားရသည်။

မင်ယွဲ့သည် မျက်တောင်တစ်ချက် မခတ်ဘဲ ဓားကို ဓားအိမ်အတွင်းသို့ တိကျစွာ ထိုးထည့် လိုက်လေတော့သည်။

အခန်း (၃၉၆) အရမ်းမိုက်တာပဲ

"ဒါ... ဒါ တကယ့်ကို အံ့မခန်းပါပဲ”

ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအပေါင်းမှာ မှင်သက်မိလျက် အကြည့်မခွာနိုင်ကြတော့ပေ။

အစပိုင်းတွင် ချောမောကျော့ရှင်းသော လူငယ်လေးတစ်ဦးဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း ယခုမူ မာန်ဟုန်ပြင်းပြပြီး အေးစက်ထက်မြက်သည့် သူရဲကောင်းတစ်ဦး၏ အသွင်သဏ္ဌာန်မှာ မြင်သူတိုင်းကို ရင်သပ်ရှုမော ဖြစ်စေတော့သည်။

မင်ယွဲ့သည် မည်မျှပင် ဘက်စုံတော်ပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ပါသနည်း။

"ယွဲ့ယွဲ့... ဒီဗီဒီယိုကို ငါတို့ တည်းဖြတ်ပြီး အသုံးပြုလို့ ရမလားဟင်"

မုနီယန်၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်များဖြင့် တောက်ပနေသည်။

မူလက မင်ယွဲ့ကို အမျိုးသားဝတ်စုံ ဝတ်ခိုင်းခြင်းမှာ မိမိ၏ နောင်တကို ဖြေဖျောက်ရန်သာ ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း ယခုမူ မထင်မှတ်ထားသော အနုပညာလက်ရာတစ်ခုကို ရရှိလိုက် သကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။

"ရပါတယ်၊ စိတ်ကြိုက်သာ လုပ်ပါ"

မင်ယွဲ့က ခပ်အေးအေးပင် ဆိုလိုက်ပြီး လက်ထဲမှ ဓားကို ဝန်ထမ်းတစ်ဦးထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ထိုဝန်ထမ်းမှာ တန်ဖိုးကြီး ရှေးဟောင်းပစ္စည်းတစ်ခုကို ကိုင်တွယ်ရသကဲ့သို့ တုန်တုန်ရင်ရင်ဖြင့် လက်ခံယူလေတော့သည်။

မိတ်ကပ်များ ဖျက်ပြီးနောက် မင်ယွဲ့သည် အိမ်သို့ပြန်ရန် ပြင်ဆင်သည်။

ကျိုးရှီယန်မှာမူ ဘေးနားတွင် ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် ရပ်နေဆဲပင်။

"ရှီယန်... ဘာဖြစ်နေတာလဲ၊ ပြန်မယ်လေ"

ဟု မင်ယွဲ့က သူမ၏ မျက်နှာရှေ့တွင် လက် ဝှေ့ယမ်းကာ သတိပေးလိုက်ရသည်။

"အာ... ဟုတ်ကဲ့၊ ပြန်မယ်... ပြန်မယ်"

ကျိုးရှီယန်၏ ရင်ထဲတွင် ယနေ့ မြင်တွေ့ခဲ့ရသော မင်ယွဲ့၏ ဓားသိုင်းကွက်များမှာ အမှတ်ရစရာ ဖြစ်နေဆဲပင် တီဗီဖန်သားပြင်ပေါ်မှ ဖန်တီးထားသော အလှပြ ဓားသိုင်းများထက် မင်ယွဲ့၏ လက်တွေ့ကျပြီး အားမာန်ပါသော လှုပ်ရှားမှုများက သူမကို များစွာ ဆွဲဆောင်သွားခဲ့သည်။

မိတ်ကပ်များ ဖျက်ထားသဖြင့် ရေစိုနေသော မင်ယွဲ့၏ မျက်နှာလေးမှာ နွေဦးနံနက်ခင်းမှ နှင်းစိုနေသော ကြာပန်းတစ်ပွင့်ကဲ့သို့ စင်ကြယ်ဝင်းပလျက် ရှိသည်။ မုနီယန်၏ လူရွေးချယ်မှုမှာ မှန်ကန်လှသည်ဟု သူမ တိတ်တဆိတ် ချီးကျူးနေမိသည်။

မုနီယန်သည် ၎င်းတို့ကို တံခါးဝအထိ လိုက်လံပို့ဆောင်ပြီးနောက် ရိုက်ကူးရေးအဖွဲ့ရှိရာသို့ အလျင်အမြန် ပြန်လာခဲ့သည်။

တည်းဖြတ်ရေးအဖွဲ့သားများမှာလည်း ကွန်ပျူတာရှေ့တွင် အလုပ်များနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ မနက်ဖြန်တွင် ဒုတိယအဆင့် အင်တာဗျူးများ ရှိသော်လည်း ၎င်းကိစ္စများမှာ မင်ယွဲ့နှင့် မသက်ဆိုင်တော့ပေ။

မင်ယွဲ့သည် သူမ၏ ဒီဇိုင်းမူကြမ်းများကို 'ဟယ် ဝမ် အထည်အလိပ်' ထံ ရောင်းချရန် စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် ထိုကုမ္ပဏီ၏ ဥက္ကဋ္ဌ ခယ်ဇွန်ဟိုင်က သူမထံသို့ ဖုန်းဆက်လာခဲ့သည်။

"မင်္ဂလာပါ၊ ဘယ်သူပါလဲရှင်"

"မင်္ဂလာပါ၊ ကျွန်တော် ဟယ်ဝမ် အထည်အလိပ်ရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ ခယ်ဇွန်ဟိုင်ပါ"

မင်ယွဲ့အနေဖြင့် ရှာဖွေရန် ကြံရွယ်နေစဉ်မှာပင် တစ်ဖက်က အဆက်အသွယ် လာလုပ်ခြင်းမှာ အလွန်ပင် တိုက်ဆိုင်လှသည်။

ခယ်ဇွန်ဟိုင်က မင်ယွဲ့တွင် ကုမ္ပဏီရှယ်ယာ ၁၅ ရာခိုင်နှုန်း ရှိနေသဖြင့် ဗုဒ္ဓဟူးနေ့တွင် ပြုလုပ်မည့် ရှယ်ယာရှင်များ အစည်းအဝေးသို့ တက်ရောက်ရန် ဖိတ်ကြားခြင်း ဖြစ်သည်။

မင်ယွဲ့ကလည်း သူမ၏ ဒီဇိုင်းကိစ္စများ ဆွေးနွေးရန် အခွင့်အရေးဖြစ်သဖြင့် ချက်ချင်းပင် သဘောတူလိုက်သည်။

စင်စစ် ခယ်ဇွန်ဟိုင်သည် ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာသော ဤရှယ်ယာရှင်ကြီးကြောင့် အလွန်ပင် စိုးရိမ်ပူပန်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ၏ ညီဖြစ်သူ ခယ်ဇွန်ရှန်းနှင့် သားဖြစ်သူ ခယ်ဟယ်တို့မှာ ကုမ္ပဏီအာဏာကို သိမ်းပိုက်ရန် ရှယ်ယာများကို တိတ်တဆိတ် စုဆောင်းနေကြသည် မဟုတ်ပါလား။ ထို့ကြောင့် ဤလျှို့ဝှက်သော ရှယ်ယာရှင်အသစ်၏ သဘောထားမှာ သူတို့မိသားစုအတွက် အလွန် အရေးကြီးနေသည်။

"အဖေ... ဒီရှယ်ယာရှင်က တကယ်ကို လျှို့ဝှက်လွန်းတယ်နော် ဘယ်သူမှန်းတောင် မသိရဘူး"

ဟု သမီးဖြစ်သူ ခယ်ကျင့်က ဆိုသည်။

"သူ့အသံကို နားထောင်ရသလောက်တော့ သိပ်မအိုသေးဘူး အဲဒီတော့ သမီး... သူ့ကို သေသေချာချာ ဧည့်ခံပြီး ရင်းနှီးအောင် ကြိုးစားရမယ်နော်"

ဟု ခယ်ဇွန်ဟိုင်က မှာကြားလိုက်သည်။

ဗုဒ္ဓဟူးနေ့ ရောက်သောအခါ မင်ယွဲ့သည် ဟယ်ဝမ်ကုမ္ပဏီသို့ ကားမောင်း၍ ထွက်လာခဲ့သည်။ ခယ်ဇွန်ဟိုင်က သူမ လာဖြစ်မည်ကို အတည်ပြုပြီးနောက် အစည်းအဝေးခန်းမသို့ အရင်ဝင်သွားကာ သမီးဖြစ်သူ ခယ်ကျင့်ကို အောက်တွင် စောင့်ဆိုင်းစေခဲ့သည်။

သို့သော် မင်ယွဲ့ ကားပေါ်မှ ဆင်းလိုက်သည်နှင့် လူတစ်ဦးက သူမကို တားဆီးလိုက်သည်။

"တစ်ခုခု လိုအပ်လို့လားရှင်"

"လူတစ်ယောက်က မင်းကို တွေ့ချင်နေတယ်"

ဟု ထိုသူက မောက်မာစွာ ဆိုသည်။

မင်ယွဲ့ကမူ ထိုသူမှာ ခယ်ဇွန်ရှန်း၏ လူဖြစ်မည်ကို ရိပ်မိလိုက်သည်။

ချမ်းသာသော မိသားစုများအတွင်း အာဏာလုပွဲများမှာ အမြဲရှိနေစမြဲပင်။ သူမ လာမည့်သတင်း ပေါက်ကြားသွားပုံရသည်။ မင်ယွဲ့က ငြင်းပယ်ရန် ပြင်နေစဉ်မှာပင် ခယ်ကျင့်က အလျင်အမြန် ပြေးလာကာ ထိုလူ၏ အကြည့်ကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

"မစ်မင် လားရှင် ကျွန်မက အထူးလာကြိုတာပါ"

ဟု ခယ်ကျင့်က ယဉ်ကျေးပျူငှာစွာ ဆိုလိုက် သည် စီးပွားရေး စွမ်းဆောင်ရည်ကို ခဏဖယ်ထားလျှင်ပင် ခယ်ဇွန်ဟိုင်နှင့် သူ၏ သမီးမှာ ခယ်ဇွန်ရှန်းတို့ထက် လူပီသသော ဟန်ပန်ရှိကြောင်း မင်ယွဲ့ သတိပြုမိလိုက်လေတော့သည်။