အခန်း (၉-၁၀)

အခန်း ၉ ဝူယီဖန် နိုးထလာခြင်း၊ အဘိုး ဒါကို ကျွန်တော့်ဘာသာ ဖြေရှင်းပါရစေ

နောက်ဆုံးတွင် ဝူဟောက်၏ ဆေးပညာကျွမ်းကျင်မှုအောက်၌ သုံးရက်အကြာတွင် ဝူယီဖန်သည် တဖြည်းဖြည်း နိုးထလာခဲ့သည်။

"ဟင်… ငါ ဘယ်ရောက်နေတာလဲ… ငါ သေသွားပြီလား…"

ဝူယီဖန်သည် သူ၏ လေးလံသော မျက်ခွံများကို ညင်သာစွာ ဖွင့်၍ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ကာ အနည်းငယ် တွေဝေစွာ ပြောလိုက်သည်။

အမှန်စင်စစ် လက်ရှိ ဝူမိသားစုသည် ယခင် ဝူမိသားစုထက် များစွာ ကြီးမားလာသောကြောင့် ဝူယီဖန် မမှတ်မိခြင်းမှာ သာမန်ပင် ဖြစ်၏။

ဝူယီဖန်ကို ပြုစုနေသော အစေခံက ဝူယီဖန် နိုးလာတော့မည်ကို မြင်သောအခါ ဝူဟောက်နှင့် အခြားသူများကို အကြောင်းကြားရန် အောက်ထပ်သို့ အပြေးအလွှား သွားလေသည်။

မကြာမီပင် ဝူဟောက်နှင့် အခြားသူများ တံခါးအပြင်ဘက်မှ အလျင်အမြန် ရောက်လာကြပြီး ဝူယီဖန် နိုးထလာသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့မှာ သက်ပြင်းချနိုင်ကြတော့သည်။

ပိုင်ယွိယောင်မှာမူ ဝူယီဖန်၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ရင်း မျက်ရည်များ မထိန်းနိုင်ဘဲ မျက်ရည်ဝဲတက်လာသည်။

"သားရယ်… မင်းအမေ့ကို ဘယ်လောက် စိတ်ပူအောင် လုပ်လိုက်လဲ သိရဲ့လား…"

သူ၏ မိခင်၏ မျက်ရည်များနှင့် မိသားစုဝင်များ၏ စိုးရိမ်သောကရောက်နေသော မျက်နှာများကို မြင်သောအခါ ဝူယီဖန်သည် သူ အိမ်သို့ ပြန်ရောက်နေကြောင်း မည်သို့ မသိဘဲ ရှိမည်နည်း။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ကျင့်ကြံမူမှာ သူတော်စင်ဘုရင်အဆင့်ကျွမ်းကျင်သူ သုံးဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ကြေမွသွားခဲ့ပြီဖြစ်၏။

သို့သော် ဝူယီဖန်မှာ စိတ်ဓာတ်မကျပေ။ သူသည် ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ဖြစ်၏။ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်၏ နှလုံးသားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသောကြောင့် ထိုကဲ့သို့သော အရာများကို ဂရုမစိုက်ချေ။ ကျင့်ကြံခြင်းကို အသစ်တစ်ဖန် ပြန်လည်ကျင့်ကြံနိုင်၏။

"အမေ… ကျွန်တော်… ကျွန်တော် အကောင်းအတိုင်းပဲ ရှိနေတာ မဟုတ်လား…"

ဝူယီဖန်သည် သူ၏ မိခင် ငိုသံကို ကြားသောအခါ နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။

မထင်မှတ်စွာပင် ဤသည်က ပိုင်ယွိယောင်ကို ပို၍ ဒေါသထွက်စေခဲ့သည်။

"အကောင်းအတိုင်းပဲ ဟုတ်လား… မင်းအဘိုးသာ ကြားမဝင်ခဲ့ရင် မင်း လမ်းမှာတင် သေသွားလောက်ပြီ…"

"ကျွန်တော် သိပါတယ်… နောက်တစ်ခါ ဒီလို မဖြစ်စေရပါဘူး…"

ဝူယီဖန်သည် ထပ်ခါတလဲလဲ ကတိပေးနိုင်ရုံသာ ရှိပြီး ထိုအခါမှသာ ပိုင်ယွိယောင်က ထိုကိစ္စကို ဆက်မပြောတော့ချေ။

ဝူချန်းခွင်သည်လည်း ဝူယီဖန်၏ ရှေ့သို့ ရောက်လာပြီး အလွန်တည်ကြည်သော မျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"သား… မင်းကို ဘယ်သူက နာကျင်အောင် လုပ်တာလဲ… အဖေ့ကို ပြော… အဖေ မင်းအတွက် လက်စားချေပေးမယ်…"

"အာ… ဒါကတော့ မေ့လိုက်ပါတော့ အဖေရာ… အဖေက သူတို့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူး…"

ဝူယီဖန်က သူ့နှာခေါင်းကို ပွတ်သပ်၍ အနည်းငယ် အနေရခက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

သို့သော် ဝူချန်းခွင်ကမူ သိသာစွာပင် နားမလည်ဘဲ သူ့သားက သူ၏ဖခင်မှာ အားနည်းလွန်းသည်ဟု ယုံကြည်၍ ဖခင်ကို လက်စားချေခွင့် မပေးရဲဟု ထင်ကာ ဆက်ပြောလိုက်၏။

"သား… အဖေ့ကို ပြောပါ… မင်းအဖေက နတ်ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်း အစောပိုင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်…"

အမှန်စင်စစ် ဝူယီဖန်သည် ပြန်လာသောအခါ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ ပျက်စီးသွားပြီဖြစ်သဖြင့် ဝူချန်းခွင်က သူ့သား တွေ့ကြုံခဲ့ရသော ရန်သူများမှာ အလွန်အင်အားကြီးမည် မဟုတ်ဟု ထင်ခဲ့သည်။

ဝူချန်းခွင်၏ စကားများကို ကြားသောအခါ ဝူယီဖန်သည် အားမတန်ဘဲ သက်ပြင်းချကာ သဘောတူလိုက်ရုံသာ ရှိသည်။

"ကောင်းပြီလေ… ကျွန်တော့်ကို ဒုက္ခပေးခဲ့တာက သူတော်စင်ဘုရင် အစောပိုင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ သုံးယောက်ပါ…"

"ဟွန့်… သာမန် သုံး… ခဏလေး… သုံးယောက် ဘာတွေလဲ…"

ဝူချန်းခွင်က ‘သာမန် သူတော်စင်ဘုရင် အစောပိုင်းအဆင့် သုံးယောက်’ ဟု ပြောတော့မည် ဖြစ်သော်လည်း သူက လျင်မြန်စွာ သတိဝင်လာပြီး သူ့လည်ချောင်းမှာ ပိတ်ဆို့နေသကဲ့သို့ ဘာစကားမှ မပြောနိုင်တော့ချေ။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝူမိသားစုဝင်များ၏ မျက်နှာများမှာလည်း အံ့အားသင့်သွားကြ၏။ သူတို့သည် ဝူယီဖန်၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ ဤမျှလောက် သန်မာနေပြီး သူတော်စင်ဘုရင် ကျွမ်းကျင်သူများ၏ လက်မှ လွတ်မြောက်နိုင်သည်အထိ ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်မထားခဲ့ကြပေ။

ဝူယီဖန်၏ မျက်နှာမှာလည်း သက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်လာပြီးနောက် ကျန်ရှိနေသေးသော ကြောက်ရွံ့မှုကို ပြသနေသည်။ အကယ်၍ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် သူတော်စင် အစောပိုင်းအဆင့်သို့ မရောက်ရှိသေးပါက သူ၏ အားကြီးသော ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်ခန္ဓာနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် သူ လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

သူ၏ အဆင့်နှင့် အရာအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားသော်လည်း ဝူယီဖန်မှာ သူ၏ အထွတ်အထိပ်ကို ကျော်လွှားကာ မဟာဧကရာဇ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက် ဖြစ်လာရန် အပြည့်အဝ ယုံကြည်ချက် ရှိသည်။

"ဒါဆို… ဒီအနှစ်နှစ်ဆယ်အတွင်းမှာ မင်း ဘယ်အဆင့်ထိ ကျင့်ကြံခဲ့တာလဲ သား…"

ဝူချန်းခွင်က တံတွေးကို မသိမသာ မြိုချလိုက်ရင်း အနည်းငယ် ခက်ခဲသော လေသံဖြင့် မေးလိုက်၏။

ဝူယီဖန်သည် ဝူမိသားစုမှ ထွက်ခွာမသွားမီက ရွှေအမြုတေ အစောပိုင်းအဆင့်မျှသာ ရှိသေးသည်ကို သူ မှတ်မိနေသေးသည်။ အနှစ်နှစ်ဆယ်သာ ကြာမြင့်သေးပြီး သူတော်စင်ဘုရင်အဆင့် သုံးဦးထံမှ လွတ်မြောက်နိုင်သည်ဆိုလျှင် ဝူယီဖန် မည်မျှလောက် အင်အားကြီးလာပြီနည်း။

"ကံကောင်းလို့ သူတော်စင် အစောပိုင်းအဆင့်ကို ချိုးဖောက်နိုင်ခဲ့တာပါ…"

ဝူယီဖန်၏ အလွန်တည်ငြိမ်သော မျက်နှာကို ကြည့်ရင်း ရှိနေကြသော ဝူမိသားစုဝင်များအားလုံးက ဝူယီဖန် ကြွားဝါနေသည်ဟု တညီတညွတ်တည်း တွေးလိုက်ကြသော်လည်း သူတို့မှာ သက်သေမရှိချေ။

ထိုအခိုက်၌ ဝူဟောက်က စကားပြောလိုက်၏။

"တော်ပြီ… ဝူယီဖန်က ပြင်းထန်တဲ့ ဒဏ်ရာကနေ ခုမှ နာလန်ထခါစပဲ ရှိသေးတယ်… သူ့ကို ကောင်းကောင်း အနားယူခိုင်းလိုက်ကြ… တခြားသူတွေလည်း ကိုယ့်အလုပ်ကိုယ် သွားလုပ်ကြတော့…"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ …"

ဝူမိသားစု၏ ဒုတိယ၊ တတိယနှင့် စတုတ္ထမျိုးဆက်များအားလုံး ကျင့်ကြံရန် ထွက်ခွာသွားကြသည်။ မကြာမီပင် အခန်းထဲတွင် ဝူဟောက်နှင့် ဝူယီဖန်တို့သာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်၌ ဝူယီဖန်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ နောက်ဆုံးတွင် လေးနက်တည်ကြည်သွားသည်။

သူသည် အဘိုးဝူဟောက်မှာ သာမန်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်သည်ဟု မူလက ထင်ခဲ့၏။ တောင်ပိုင်းနယ်မှ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးမှာ မည်မျှ အင်အားကြီးနိုင်မည်နည်း။

ရွှမ်ထျန်းတိုက်တစ်ခုလုံးကို မြောက်ပိုင်းနယ်မြ၊ အနောက်နယ်မြေ၊ အရှေ့နယ်မြေ၊ ဗဟိုနယ်နှင့် တောင်ပိုင်းနယ်ဟူ၍ ဒေသကြီး ငါးခု ခွဲခြားထားသည်။ တောင်ပိုင်းနယ်သည် ဒေသကြီး ငါးခုအနက် အားအနည်းဆုံးဖြစ်ပြီး လူအများစုမှာ အင်အားကြီးလာသောအခါ တောင်ပိုင်းနယ်မှ ထွက်ခွာ၍ အခြားဒေသလေးခုသို့ သွားရောက်လေ့ရှိကြသည်။

ဝူမိသားစုမှ ထွက်ခွာပြီးနောက်တွင်မှ ဝူယီဖန်သည် အဘိုးဝူဟောက်မှာ မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်ကို နောက်ဆုံးတွင် သိရှိသွားသည်။ ထို ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်ခန္ဓာ ကျင့်စဉ်သည် သူ၏ ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်ခန္ဓာအတွက် အထူးပြုလုပ်ထားသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပြီး အရင်းအမြစ်များကိုမူ ပြောစရာမလိုချေ။

ဝူမိသားစုတွင် ရရှိနိုင်သော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများအားလုံးမှာ အထွတ်အထိပ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ဖြစ်ကြပြီး အပြင်ဘက်တွင်မူ အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုပင်လျှင် အဆင့်မြင့်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကိုသာ ရရှိနိုင်ကြသည်။ ဤသည်က ဝူမိသားစု၊ အဘိုးဝူဟောက်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုံရိပ်ကို ပြသနေခဲ့သည်။

"အဘိုး…"

ဝူဟောက် ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ဝူယီဖန်သည် အိပ်ရာပေါ်၌ မှီ၍ အမြန်ထိုင်လိုက်သည်။ ဝူဟောက်က လက်ကာပြ၍ စိတ်အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေရန် အချက်ပြပြီး မေးလိုက်၏။

"ဒါဆို… အဲဒီ သူတော်စင်ဘုရင် သုံးယောက်ကို ဘယ်လိုလုပ်ဖို့ စိတ်ကူးထားလဲ…"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ဝူယီဖန်၏ မျက်နှာမှာလည်း လေးနက်တည်ကြည်သွားသည်။ သူ အဘိုး၏ ဆိုလိုရင်းကို နားလည်၏။ အကယ်၍ သူသာ စကားတစ်ခွန်း ပြောလိုက်ပါက အဘိုးက သူတို့ကို သုတ်သင်ရှင်းလင်းနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

သို့သော်လည်း သူသည် ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်၌ ကိုယ်ပိုင်မာန ရှိ၏။ သူ၏ ရန်သူများကို သူကိုယ်တိုင်သာ ဖြေရှင်းနိုင်ရမည်။ ထိုအခါမှသာလျှင် သူ၏ အတွေးအခေါ်များ ရှင်းလင်းပြီး သူ၏ မသေမျိုးလမ်းခရီးမှာ ချောမွေ့မည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် တွေဝေခြင်းမရှိဘဲ ဝူယီဖန်က အလွယ်တကူ သဘောတူလိုက်သည်။

"အဘိုး… ဒီကိစ္စကို ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် ဖြေရှင်းချင်ပါတယ်…"

"ဟင်း… ငါ့မျိုးဆက်ဖြစ်ရတာနဲ့ ထိုက်တန်ပါပေတယ်… ဒီမှာရှိတဲ့ အရင်းအမြစ်တွေက မင်းကို သူတော်စင်အဆင့်အထိ အမြန်ပြန်ရောက်စေနိုင်ပြီး မဟာသူတော်စင်အဆင့်ကိုတောင် ချိုးဖောက်နိုင်လောက်တယ်… မင်း မဟာသူတော်စင်အဆင့်ကို ချိုးဖောက်ပြီးတာနဲ့ အဲဒီ သူတော်စင်ဘုရင် သုံးယောက်ကို ဖြေရှင်းနိုင်လောက်ပြီ…"

"ပြီးတော့… မင်းရဲ့ ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်ခန္ဓာက အခုမှ အောင်မြင်မှုအသေးစားပဲ ရောက်သေးတယ်… အောင်မြင်မှုအကြီးစားကို အမြန်ဆုံးရောက်အောင် ကျင့်ကြံလိုက်…"

တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ဝူဟောက်သည် ဝူယီဖန်၏ လက်ရှိ ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်ခန္ဓာမှာ အောင်မြင်မှုအသေးစားသို့သာ ရောက်ရှိသေးကြောင်း ပြောနိုင်၏။

ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်ခန္ဓာတွင် အလွှာ တစ်ဆယ့်နှစ်လွှာ တားမြစ်ခြင်း ရှိသည်။ ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်ခန္ဓာ၏ တံဆိပ်ခတ်ခြင်းကို ဖွင့်ရန် တားမြစ်ခြင်းများကို ချိုးဖောက်ရမည် ဖြစ်သည်။ တားမြစ်ခြင်း တစ်လွှာကို ချိုးဖောက်ခြင်းကို 'အစပျိုးကျွမ်းကျင်မှု' ဟု ခေါ်နိုင်ပြီး သုံးလွှာကို 'အောင်မြင်မှုအသေးစား' ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်ကာ တားမြစ်ခြင်း ကိုးလွှာကို ချိုးဖောက်နိုင်မှသာလျှင် 'ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်ခန္ဓာ အောင်မြင်မှုအကြီးစား' ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သည်။

လက်ရှိတွင် ဝူယီဖန်သည် ခြောက်လွှာသာ ချိုးဖောက်ထားနိုင်သေးသည်။

အဘိုး၏ စကားများကို ကြားသောအခါ ဝူယီဖန်သည် အနည်းငယ် အားမလိုအားမရဖြင့် ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"အဘိုး… ကျွန်တော်လည်း လိုချင်တာပေါ့… ဒါပေမယ့် ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်ခန္ဓာ တားမြစ်ခြင်းတွေကို ချိုးဖောက်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးရတနာတွေကို ရှာရတာ အရမ်းခက်တယ်… ဒီနှစ်တွေအတွင်း ကျွန်တော် ဆက်တိုက် ကြိုးစားခဲ့တာတောင် တားမြစ်ခြင်း ခြောက်လွှာကို ချိုးဖောက်ဖို့ လုံလောက်တဲ့ ရတနာတွေပဲ ရှာနိုင်ခဲ့တယ်…"

"အဲဒါကိုတော့ မင်း စိတ်ပူစရာမလိုဘူး… မိသားစုက ဒီနှစ်တွေအတွင်း အများကြီး အားကောင်းလာပြီး ရွှမ်ထျန်းတိုက်က ဆေးဖက်ဝင် ပစ္စည်းတွေ အများကြီး စုဆောင်းထားတယ်… ဒါကြောင့် မိသားစု ဘဏ္ဍာတိုက်ထဲမှာ သွားရှာကြည့်လိုက်… ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်ခန္ဓာ တားမြစ်ခြင်းတွေကို ချိုးဖောက်နိုင်တဲ့ ရတနာတွေ ရှိကောင်းရှိနိုင်တယ်…"

ဤအနှစ်နှစ်ဆယ်အတွင်း သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် တဖြည်းဖြည်း အားကောင်းလာသည်နှင့်အမျှ ဝူဟောက်သည်လည်း ကမ္ဘာမြေ၌ သူ သင်ယူခဲ့သော အသိပညာများကို အသုံးပြု၍ တောင်ပိုင်းနယ်တွင် ကုန်သွယ်ရေးအသင်းအဖွဲ့များ တည်ထောင်ကာ များပြားလှသော ဥစ္စာများကို စုဆောင်းခဲ့သည်။

အမှန်စင်စစ် စနစ်က ပြန်ပေးသော အရာများကို ထပ်မံ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံ၍ မရနိုင်တော့ချေ။ ထို့ကြောင့် ဝူဟောက်သည် မိသားစုဝင်များကို ငွေရှာခိုင်း၏။ သူက ပြန်လည် ဖြန့်ဝေပေးမှသာ စနစ်၏ တုံ့ပြန်မှုကို ရရှိစေမည် ဖြစ်သည်။

အနှစ်နှစ်ဆယ်အတွင်း၌ ဝူမိသားစု၏ အခြေခံအုတ်မြစ်သည် အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် နက်ရှိုင်းလာပြီး မြင့်မြတ်နယ်မြေတစ်ခုနှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်နိုင်လေသည်။

အခန်း ၁၀ - ဒုတိယမြောက် ကံကြမ္မာ၏ရွေးချယ်ခံကလေး ပေါ်ထွန်းလာခြင်း

"အဘိုး… ဒါဆို အဘိုးရဲ့ အဆင့်က တကယ်တမ်းမှာ ဘယ်လောက်ရှိတာလဲ…"

ဝူယီဖန်သည် ဝူမိသားစုအတွင်း၌ တောင်လိုပုံနေသော အရင်းအမြစ်များကို ကြည့်၍ ရှုပ်ထွေးသော မျက်နှာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ဝူဟောက်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်း၍ နှိမ့်ချသော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"မင်း သိထားရမှာက အဘိုးဟာ အမြဲတမ်း မင်းအထက်မှာ ရှိနေလိမ့်မယ် ဆိုတာပဲ…"

"ဒါတော့ မသေချာဘူး အဘိုး… ကျွန်တော် အဘိုးကို ကျော်ဖြတ်ပြမှာ…"

ဝူယီဖန်သည် ချက်ချင်းပင် စောဒကတက်သကဲ့သို့ ပြောလိုက်ပြီးနောက် သေလောက်အောင် ကြိုးစား၍ ကျင့်ကြံရန် ထွက်ခွာသွားသည်။

ဝူယီဖန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ဝူဟောက်၏ မျက်နှာ၌ ကျေနပ်သော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

"ကြိုးစားစမ်းပါ လူငယ်လေး… မင်း ကြိုးစားမှ ငါက ပိုပြီး မြန်မြန် မသေမျိုးအဆင့်ကို ရောက်မှာ…"

ဝူယီဖန် ပြန်လည် နာလန်ထရန် ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် ဝူဟောက်သည် တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားလိုက်မိပြီး သူ၏ မျက်ခုံးများမှာ မနေနိုင်ဘဲ တွန့်ချိုးသွားသည်။ သူ၏ ပုံရိပ်သည် ရပ်နေရာမှ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ပြန်ပေါ်လာသည့်အခါတွင် ဝူမိသားစုအတွင်းရှိ သားဖွားခန်းတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေလေပြီ။

"အဘိုး…"

ဝူဟောက် ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်သောအခါ ရှိနေကြသော ဝူမိသားစုဝင်များအားလုံး ချက်ချင်းပင် ရှေ့ထွက်၍ နှုတ်ဆက်ကြသည်။

သို့သော် ဝူဟောက်သည် သူတို့ကို လျစ်လျူရှု၍ သားဖွားခန်းကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။

"ရွှမ်းယွမ်… မင်းရဲ့သား မွေးတော့မှာလား…"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ အဘိုး…"

ဝူရွှမ်းယွမ်သည် ဝူဟောက်၏ စကားကို ကြားသောအခါ အမြန်ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သားဖွားခန်းကို ကြည့်ရင်း စိုးရိမ်သော အမူအရာတစ်ခု မပြဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

အဘိုး ရောက်လာသည်ဆိုတော့ သူ့သားမှာ တစ်ခုခုများ ဖြစ်နေပြီလား။

မကြာမီပင် သားဖွားခန်းအတွင်းမှ အလွန်ရှင်းလင်းပြီး ကျယ်လောင်သော ကလေးငိုသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဝါး အား အား…!"

သိပ်မကြာခင်မှာပင် သားဖွားဆရာမသည် ကလေးငယ်တစ်ဦးကို ပွေ့ချီ၍ ထွက်လာပြီး ဝူရွှမ်းယွမ်ကို ဂုဏ်ပြုစကား ဆိုလိုက်၏။

"သခင်လေး… သခင်ငယ်လေးပါ…"

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ဝူရွှမ်းယွမ်သည် သားဖွားဆရာမ၏ လက်ထဲမှ ကလေးကို ဂရုတစိုက် ယူလိုက်ပြီးနောက် ဝူဟောက်ကို ကြည့်ကာ အတန်ငယ် စဉ်းစားပြီးမှ တောင်းဆိုလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်သားကို အမည်ပေးဖို့ အဘိုးကို တောင်းပန်ပါတယ်…"

ယခုအခါ ဝူမိသားစု ကြီးထွားလာသည်နှင့်အမျှ အမည်ပေးခြင်းမှာ ဝူဟောက်တစ်ဦးတည်းအပေါ်တွင်သာ မမူတည်တော့ဘဲ အများအားဖြင့် ဝူရူလုံက တာဝန်ယူ ကိုင်တွယ်လေ့ရှိသည်။

ယနေ့ ဝူဟောက် ရှိနေခြင်းမှာ ရှားပါးလှသောကြောင့် ဝူရွှမ်းယွမ်သည် သူ၏သားကို အမည်ကောင်းတစ်ခု ပေးသနားရန် အဘိုးအား လိုလားနေဆဲ ဖြစ်၏။

ဝူဟောက်မှာမူ ဝူရွှမ်းယွမ်၏ လက်ထဲမှ ကလေးငယ်ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ပွေ့ယူကာ ကျေနပ်သော အမူအရာ မပြဘဲ မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်၏။

"သူက မင်းရဲ့သားပဲ ရွှမ်းယွမ်… ဒါဆိုရင် သူ့ကို ဝူယီတောက်လို့ နာမည်ပေးလိုက်ကြရအောင်…"

[အမည် - ဝူယီတောက်]

[အဆင့်အတန်း - ကံကြမ္မာ၏ရွေးချယ်ခံကလေး]

[ပါရမီ - အထွတ်အထိပ်ဝိညာဉ်အမြစ်]

[ခန္ဓာကိုယ် - ဟွမ်သွမ့်ခန္ဓာ]

ဝူဟောက်သည် သူ၏ မိသားစုတွင် ကံကြမ္မာ၏ရွေးချယ်ခံကလေး နှစ်ဦး ရှိလာလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။ သာမန်အားဖြင့် ကံကြမ္မာ၏ရွေးချယ်ခံကလေး တစ်ဦး ရှိနေခြင်းသည်ပင် အလွန်ကောင်းမွန်သည်ဟု ယူဆရ၏။

အကြောင်းမှာ ကံကြမ္မာ၏ရွေးချယ်ခံကလေးတစ်ဦးသည် ကာကွယ်ပေးရန် အင်အားကြီးသော အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု လိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အဖွဲ့အစည်းမှာ မခိုင်မာပါက ကံကြမ္မာ၏ရွေးချယ်ခံကလေးကြောင့် အရှုပ်အထွေးထဲသို့ ပါဝင်သွားပြီး ပျက်စီးသွားနိုင်ပေသည်။

သို့သော်လည်း ဝူဟောက်အတွက်မူ ဤသည်မှာ ပြဿနာတစ်ရပ် မဟုတ်ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အဆတစ်သန်း တုံ့ပြန်မှုသည် သူ့ကို ကံကြမ္မာ၏ရွေးချယ်ခံကလေးတစ်ဦးထက် များစွာ သာလွန်စေမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ ယခုအခါ ရွှမ်ထျန်းတိုက်၌ပင်လျှင် သူ၌ မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်နိုင်သော စွမ်းအား ရှိနေပြီဟု ဆိုနိုင်သည်။

"ဝူယီတောက်… ဝူယီတောက်… အဘိုး ဆိုလိုတာက ဒီကလေးဟာ အနာဂတ်မှာ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်လမ်းစဉ်ကို ဖန်တီးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ဆိုလိုတာလား…"

ဝူရွှမ်းယွမ်၏ မျက်လုံးများသည် အဘိုး၏ စကားကို ကြားသောအခါ အရောင်တောက်လာပြီး သူ့ဘာသာသူ ရေရွတ်နေမိသည်။

သို့သော် ဝူဟောက်တွင် ထိုကဲ့သို့သော အတွေးမျိုး မရှိကြောင်း သူ ကျိန်ဆိုနိုင်၏။ ကံကြမ္မာ၏ရွေးချယ်ခံကလေးတိုင်းတွင် သူတို့ လျှောက်လှမ်းရမည့် ကိုယ်ပိုင်လမ်း ရှိကြပြီး ဝူဟောက်ပင်လျှင် ကံကြမ္မာ၏ရွေးချယ်ခံကလေးတစ်ဦး၏ ဖြစ်ပေါ်တိုးတက်မှုကို တိကျစွာ ခန့်မှန်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော်လည်း ဝူဟောက်သည် ကံကြမ္မာ၏ရွေးချယ်ခံကလေးများအတွက် ဇာတ်လမ်းဇာတ်ကွက်အချို့ကို သိရှိထားပြီး အနာဂတ်တွင် ၎င်းတို့ကို စီစဉ်ရန် မဖြစ်နိုင်သည်တော့ မဟုတ်ချေ။

အချိန်ကုန်လွန်သည်နှင့်အမျှ နောက်ထပ် ရှစ်နှစ် ကြာမြင့်သွားသည်။

ဤရှစ်နှစ်အတွင်း ဝူယီဖန်သည် သူ၏ ဒဏ်ရာများကို အပြည့်အဝ ကုသနိုင်ခဲ့ပြီး သူ၏ ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်ခန္ဓာ၏ တားမြစ်ခြင်းမှာပင် သတ္တမအလွှာသို့ ချိုးဖောက်နိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် သူတော်စင်ဘုရင် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးနှင့်ပင် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိလာ၏။

ဟုတ်ပေသည်၊။ ဤသည်မှာ ရုပ်ခန္ဓာပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားသာ ဖြစ်သည်။ သူ၏ အဆင့်အတွက်မူ သူသည် ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့သာ ပြန်လည်ရောက်ရှိသေးသည်။

သို့သော် ထိုသို့ဖြစ်လင့်ကစား သူသည် ဝူမိသားစုမှ ထွက်ခွာ၍ စွန့်စားရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားဆဲ ဖြစ်၏။

ထွက်ခွာမည့်နေ့တွင် သူ၏ မိသားစုဝင်များအားလုံးမှာ နှမြောတသဖြစ်နေကြပြီး ပိုင်ယွိယောင်ကမူ တောင်းပန်စကား ဆိုလိုက်သည်။

"ရှောင်ဖန်… မင်း တကယ်ပဲ အိမ်မှာနေပြီး ကျင့်ကြံဖို့ မလုပ်ချင်တော့ဘူးလား… အပြင်မှာ အရမ်း အန္တရာယ်များတယ်…"

"အမေ… ကျွန်တော့်စိတ်က ဆုံးဖြတ်ပြီးသားပါ… အိမ်မှာနေတာက ကျွန်တော့်ရဲ့ တိုးတက်မှုကိုပဲ အဟန့်အတား ဖြစ်စေလိမ့်မယ်… ကျွန်တော့်ကို အပြင်ထွက်ခွင့်ပေးတာက ပိုကောင်းပါတယ်… ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ရန်သူတွေက အရမ်း အင်အားကြီးတယ်… ကျွန်တော်သာ ဝူမိသားစုမှာ နေရင် မိသားစုအတွက် ဘေးဒုက္ခတွေပဲ ဆောင်ယူလာမှာကို စိုးရိမ်မိတယ်…"

ဝူယီဖန်က ခိုင်မာစွာ ပြောလိုက်၏။ သူသည် တည်ငြိမ်သော ဘဝကို နှစ်သက်သောသူ တစ်ယောက် မဟုတ်ခဲ့ပေ။ အန္တရာယ်နှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကသာလျှင် သူ့ကို အလျင်အမြန် ချိုးဖောက်နိုင်စေမည် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သူသည် အဘိုးမှာ အလွန်အင်အားကြီးကြောင်း သိသော်လည်း အဘိုးက ဘာမှ မပြောလျှင် သူ ဖော်ထုတ်မည် မဟုတ်ချေ။

"တော်ပြီလေ… ဝူယီဖန်က အသက် ငါးဆယ်နီးပါး ရှိနေပြီ… သူ့ကို အပြင်ထွက်ခွင့်ပေးလိုက်ကြ…"

ထိုအခိုက်၌ ဝူဟောက်သည်လည်း မတ်တပ်ထရပ်လိုက်သည်။ ဝူဟောက် မတ်တပ်ထရပ်၍ စကားပြောသည်ကို မြင်သောအခါ ပိုင်ယွိယောင်နှင့် အခြားသူများမှာ သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် နှမြောတသများစွာ ရှိနေသော်လည်း ခေါင်းညိတ် သဘောတူလိုက်ရုံသာ ရှိသည်။

ဝူချန်းခွင်နှင့် သူ၏ ဇနီးအား စကားပြောပြီးနောက် ဝူဟောက်သည် ဝူယီဖန်ဘက်သို့ လှည့်၍ လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"ငါ မျှော်လင့်တာကတော့ မင်း ဘာပဲလုပ်လုပ် မင်းရဲ့လုံခြုံရေးကို အတတ်နိုင်ဆုံး ထည့်စဉ်းစားပါ… မဆင်မခြင် မလုပ်ပါနဲ့… ပြီးတော့ ငါ့အတွက် ဇနီးတစ်ယောက်ကို ခေါ်လာပေးရင်တော့ အကောင်းဆုံးပဲ…"

ဝူယီဖန်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ ဘာကို တွေးလိုက်မိသည်ကို မသိဘဲ ခေါင်းညိတ် သဘောတူလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ် အဘိုး…"

"ဒီကောင်… သူ သဘောကျတဲ့သူ ရှိနေပုံပဲ…"

ဝူယီဖန်၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲမှုသည် ဝူဟောက်၏ စူးစမ်းမှုအတွင်း၌ ရှိနေသောကြောင့် သူ စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိ၏။

သာမန်အခြေအနေအရ ကံကြမ္မာ၏ရွေးချယ်ခံကလေးတစ်ဦး၏ မျိုးဆက်များသည် အခြေခံအားဖြင့် အထွတ်အထိပ်ဝိညာဉ်အမြစ်များ ဖြစ်ကြသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဝူယီဖန်သာ ကလေးအနည်းငယ် ထပ်မွေးပါက သူ၏ အဆင့်တက်နှုန်းမှာ ပို၍ မြန်ဆန်လာနိုင်ပေသည်။

မကြာမီပင် ဝူယီဖန်သည် အဝေး၌ ရပ်၍ ဝူမိသားစုဝင်များကို လက်ဝှေ့ယမ်းပြကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် သွားတော့မယ်… ဂရုစိုက်ကြပါ…"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ဝူယီဖန်သည် နောက်သို့ မလှည့်ဘဲ လှည့်ထွက်သွားသည်။ ဝူမိသားစုဝင်များသည် ထိုနေရာ၌ ခဏတာ ရပ်နေပြီးမှ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

"ပြန်ကြရအောင်… ငါတို့လည်း ကြိုးစားဖို့ လိုတယ်… မဟုတ်ရင် ငါတို့သားရဲ့ အရှိန်ကို လိုက်မမီနိုင်ဘဲ နေလိမ့်မယ်…"

ဝူချန်းခွင်သည် ပိုင်ယွိယောင်၏ ဘေး၌ ရပ်၍ ပြောလိုက်ပြီးနောက် ပိုင်ယွိယောင်ကို ပြန်ခေါ်သွားသည်။

ဝူချန်းခွင်နှင့် ပိုင်ယွိယောင်တို့ အလွန်ကြိုးစားကြသော်လည်း သူတို့၏ ပါရမီအထက်ကန့်သတ်ချက်မှာ ထိုမျှသာ ဖြစ်၏။ ယခုအခါ အသက် ရှစ်ဆယ်နီးပါး ရှိပြီဖြစ်သော်လည်း သူတို့သည် နတ်ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်း နှောင်းပိုင်းအဆင့်နှင့် အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ် အစောပိုင်းအဆင့်သို့သာ ချိုးဖောက်နိုင်ခဲ့သည်။

အကယ်၍ သူတို့ ပိုမို မကြိုးစားပါက သူတို့၏ တစ်သက်တာလုံး ဤအတိုင်းသာ ရှိနေပေလိမ့်မည်။

ဝူမိသားစုဝင်များအားလုံး ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ဝူဟောက်သည်လည်း လှည့်၍ ထွက်ခွာသွားသည်။ သူသည် ဝူယီဖန်ကို ကာကွယ်ရန် သူ၏ စွမ်းအင်မှတ်သားတစ်ခုကို လျှို့ဝှက်စွာ ချန်ထားခဲ့ပြီး ထိုအရာသည် ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးပင်လျှင် ဝူယီဖန်ကို မသတ်နိုင်အောင် လုံလောက်သည်။

အမှန်စင်စစ် ဝူယီဖန်သည် သူ၏ အတွေ့အကြုံထုပ်ပိုးဖြစ်သောကြောင့် ဤကဲ့သို့ ဒုက္ခရောက်သွား၍ မဖြစ်ချေ။

သို့သော်လည်း ယခု လုပ်ဆောင်ရန် အလွန်အရေးကြီးသော ကိစ္စတစ်ခု ရှိသေးပြီး ထိုအရာမှာ အခြား ကံကြမ္မာ၏ရွေးချယ်ခံကလေးဖြစ်သော ဝူယီတောက်ကို ကျင့်ကြံခြင်း စတင်စေရန် ဖြစ်သည်။

ကံကြမ္မာ၏ရွေးချယ်ခံကလေး နှစ်ဦး၏ ခိုင်မာသော အကူအညီဖြင့် ဝူဟောက်သည် သူ ဧကရာဇ်အဆင့်သို့ မကြာမီ ချိုးဖောက်နိုင်တော့မည်ဟု ခံစားလိုက်မိသည်။

အထူးသဖြင့် ဝူယီဖန်မှာ သူ၏ အဆင့် ပျက်စီးသွားသောကြောင့် သူ ပြန်လည်ကျင့်ကြံသည့်တိုင် ဝူဟောက်ကို များပြားလှသော ကျင့်ကြံမှုတုံ့ပြန်မှုများ ပေးစွမ်းနိုင်၏။

တစ်ခဏတာမျှ ဝူဟောက်သည် ဝူယီတောက်အား ၉၉ ကြိမ်ပြစ်ဒဏ်ခံယူခြင်း ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို ကျင့်ကြံစေချင်စိတ်ပင် ဖြစ်ပေါ်လာသော်လည်း ထိုအရာက မည်မျှ နာကျင်မည်ကို တွေးမိပြီးနောက် သူ ထိုသို့ မလုပ်ရက်တော့ချေ။