အခန်း (၂၉-၃၀)

အခန်း ၂၉ - လီမင်းဆက်၏ လှုပ်ရှားရန် ပြင်ဆင်မှုနှင့် မဟာမင်းဆက်ကြီး ၃ ခု၏ စေတနာ

"ဝူမျိုးနွယ် ကုန်သည်ကြီးများအသင်းက တကယ်ပဲ ဒီလိုပစ္စည်းမျိုး လုပ်နိုင်မယ်လို့ မင်း သေချာလို့လား”

ထိုအချိန်တွင် လီမင်းဆက်၏ တားမြစ်နယ်မြေ အတွင်း၌ လီမင်းဆက်၏ ဘိုးဘေး ၁၈ ဦးသည်လည်း ပြင်ပတွင် ဖြစ်ပျက်နေသည်များကို သိရှိသွားကြပြီး သူတို့ရှေ့မှ လီရွှီခွင်ကို ကြည့်ကာ မေးခွန်းများ မေးမြန်းနေကြသည်။

လီရွှီခွင်က အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"မှန်ပါတယ် ဘိုးဘေး... ဝူမျိုးနွယ် ကုန်သည်ကြီးများအသင်းကိုသာ ဒီအတိုင်း လွှတ်ထားမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ လီမင်းဆက်ရဲ့ အဆင့်အတန်းကို တကယ်ပဲ ခြိမ်းခြောက်လာနိုင်တယ်”

ထိုဘိုးဘေး ၁၈ ဦး စလုံးမှာ ဉာဏ်များသူများ ဖြစ်ကြရာ ဤကိစ္စ၏ အရေးပါမှုကို သဘာဝကျစွာပင် ပိုင်းခြားသိမြင်နိုင်ကြသည်။ သို့သော် သူတို့ လှုပ်ရှားနိုင်ရန်အတွက် လီထျန်းရန်၏ စကားကို လိုအပ်နေသေးသည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် အလယ်ခေါင်းတလားထဲတွင် လဲလျောင်းနေသော လီထျန်းရန်က နောက်ဆုံးတွင် စကားပြောလာ၏။

"ဝူမျိုးနွယ် ကုန်သည်ကြီးများအသင်းက ငါတို့ လီမင်းဆက်ရဲ့ ရန်သူဖြစ်နေမှတော့ ဝူမျိုးနွယ် ကုန်သည်ကြီးများအသင်းကို ငါတို့ လီမင်းဆက်ရဲ့ အန္တရာယ်ဖြစ်လာနိုင်မယ့် အခွင့်အရေး လုံးဝ ပေးလို့ မဖြစ်ဘူး ဒါကြောင့် လှုပ်ရှားကြမယ် ဒီတစ်ခေါက် ငါကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်သွားမယ်”

လီထျန်းရန်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ရောက်ရှိနေကြသော အကြီးအကဲများ အားလုံး တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ လီထျန်းရန်သည် ဤနေရာတွင် အသက်အကြီးဆုံးနှင့် အစွမ်းထက်ဆုံး အကြီးအကဲ ဖြစ်ရာ သူသာ ဤတစ်ကြိမ် လှုပ်ရှားမည် ဆိုပါက သူတို့တွင် အသက်ရှင်ခွင့် ရတော့မည် မဟုတ်ပေ။

လီရွှီခွင်က ဆက်လက်၍ တားမြစ်လိုက်သည်။

"သဘာဝတရား ဘိုးဘေး လုံးဝ မဖြစ်ပါဘူး အရှင်က ကျွန်တော့် လီမင်းဆက်မှာ အသန်မာဆုံးပါ အရှင်သာ မွေးဖွားလာခဲ့ရင် ကျွန်တော့် လီမင်းဆက်ကို တခြား မဟာမင်းဆက်ကြီး ၃ ခုက ပစ်မှတ်ထားလာပါလိမ့်မယ်”

ဧကရာဇ်တပိုင်း အဆင့် ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်များမှာ ရှားပါးပြီး ဧကရာဇ်တပိုင်း အထွတ်အထိပ် အဆင့် ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်များမှာ ပို၍ပင် ရှားပါးလေသည်။ လီထျန်းရန်သည် ဧကရာဇ်တပိုင်း အထွတ်အထိပ် အဆင့်ရှိ ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်များထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ လီထျန်းရန်အပြင် လီမင်းဆက်တွင် လီရွှီချင်း ဟုခေါ်သော အခြား ဧကရာဇ်တပိုင်း အထွတ်အထိပ် အဆင့် ကျွမ်းကျင်ပညာရှင် တစ်ဦးလည်း ရှိသေးသည်။

လီမင်းဆက်တွင် ဧကရာဇ်တပိုင်း အထွတ်အထိပ် အဆင့် ကျွမ်းကျင်ပညာရှင် နှစ်ဦး ရှိနေခြင်းကြောင့်သာ မဟာမင်းဆက် ၄ ခုအနက် ထိပ်ဆုံးနေရာကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဧကရာဇ်တပိုင်း အထွတ်အထိပ် အဆင့် ကျွမ်းကျင်ပညာရှင် တစ်ဦး ဆုံးရှုံးသွားပါက လီမင်းဆက်သည် အခြား မဟာမင်းဆက်ကြီး ၃ ခု၏ မက်မောခြင်းကို ခံရဖွယ် ရှိလေသည်။

သို့သော် လီထျန်းရန်မှာ ဆုံးဖြတ်ချက် ချပြီးပြီ ဖြစ်ရာ လီရွှီချင်းကို ကြည့်၍ ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါ လီမင်းဆက်ကို မင်းဆီ အပ်ခဲ့မယ် လီမင်းဆက်ကို မဟာသန့်စင်နယ်မြေ ၄ ခုနဲ့ တန်းတူအဆင့် ရောက်အောင် ပို့ဆောင်ပေးနိုင်မယ့် အခွင့်အရေး ရှိမယ်ဆိုရင် ငါ့အသက်ကို ပေးဖို့တောင် ဝန်မလေးဘူးလို့ ငါ ပြောဖူးတယ် အခု အဲဒီ အခွင့်အရေး ရောက်လာပြီ”

လီထျန်းရန်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ရောက်ရှိနေသော လီမင်းဆက်၏ ဘိုးဘေးများ အားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ သူတို့သည် လီထျန်းရန်လောက် မြင့်မြတ်ခြင်း မရှိကြပေ။ သူတို့က မည်သို့ အသက်ရှင်ရမည်ကိုသာ တွေးတောနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူတို့သည် သေခြင်းတရား ခေါင်းတလားထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြမည် မဟုတ်ချေ။

မဟာဧကရာဇ် အဆင့်သို့ ထိုးဖောက်နိုင်စေမည့် ကြောက်မက်ဖွယ် အခွင့်အရေးမျိုးနှင့် မကြုံတွေ့ရသရွေ့ သူတို့သည် လုံးဝ မွေးဖွားလာကြမည် မဟုတ်ပေ။

"ဒီစစ်ဆင်ရေးမှာ ငါ့အထောက်အထားကို ထုတ်ဖော်မှာ မဟုတ်ဘူး ဝူရူလုံ တစ်ယောက်တည်းကိုပဲ အရှင်ထားပြီး ဝူမျိုးနွယ် ကုန်သည်ကြီးများအသင်းက လူတိုင်းကို တိတ်တဆိတ် ရှင်းပစ်မယ် ငါ ကျရှုံးခဲ့ရင် လက်စားမချေကြနဲ့”

ပြတ်သားသော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောပြီးနောက် လီထျန်းရန်သည် ခေါင်းတလားကို မကာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။ သူ၏ ခမ်းနားထည်ဝါသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးက ရောက်ရှိနေသူ အားလုံး၏ ရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် လီရွှီခွင်သည် အလွန်အမင်း စိတ်ထိခိုက်သွားရသည်။ ဘိုးဘေး သည် သူတို့ လီမင်းဆက်အတွက် ဤမျှထိ လုပ်ဆောင်ပေးလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မထားမိပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ အော်ပြောလိုက်သည်။

" ဘိုးဘေးကို လေးစားစွာ နှုတ်ဆက်ပါတယ်”

"ဂရုစိုက်ပါ ဘိုးဘေး”

အခြား အကြီးအကဲများက လီထျန်းရန်ကို လေးလံသော စိတ်နှလုံးဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်ကြသည်။ လီထျန်းရန်သည် သူ၏ ခေါင်းတလားထဲမှ ထွက်လာခဲ့ခြင်းသည် ဘဝ နိဂုံးချုပ်တော့မည်ဟု ဆိုလိုလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် လီထျန်းရန်သည် သူ့ခေါင်းတလားထဲမှ ထွက်လာပြီး မိနစ်ပိုင်း အတွင်းမှာပင် သူ၏အရှိန်အဝါမှာ အားနည်းသွားသည်။ ဤသည်မှာ မျှော်လင့်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လီထျန်းရန်သည် သက်တမ်း နှစ် ၆ သိန်းသာ ရှိသော ဧကရာဇ်တပိုင်း အထွတ်အထိပ် အဆင့်သာ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း ခေါင်းတလား၏ အံ့ဖွယ် စွမ်းအားကြောင့်သာ လီထျန်းရန်သည် နှစ်ပေါင်း တစ်သန်း အပြည့် အသက်ရှင်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခု သူသည် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း ခေါင်းတလားမှ ထွက်ခွာလာပြီ ဖြစ်ရာ ကောင်းကင်ဘုံက ဤနေရာရှိ ပုံမှန်မဟုတ်သော အခြေအနေကို သဘာဝကျစွာပင် သတိပြုမိသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် လီထျန်းရန် ရရှိထားသော အပိုသက်တမ်းကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် လီထျန်းရန်ကမူ ခံစားချက် ကင်းမဲ့နေဆဲပင်။ သူသည် ဤရလဒ်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပြီး ဖြစ်သဖြင့် နောင်တရခြင်း မရှိပေ။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် လီထျန်းရန်သည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ညအမှောင်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ဝူမျိုးနွယ် ကုန်သည်ကြီးများအသင်း တည်ရှိရာဆီသို့ ဦးတည်သွားတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဝူမျိုးနွယ် ကုန်သည်ကြီးများအသင်း အတွင်း၌ ဝူရူလုံသည် လီရွှီခွင် သေချာပေါက် လှုပ်ရှားလာမည်ကို ကြိုတင် မျှော်လင့်ထားပြီး ဖြစ်သဖြင့် ဌာနချုပ်ရှိ လူများကို ကြိုတင် ထွက်ခွာခိုင်းလိုက်သည်။ အိုယန်ဖုန်းနှင့် အခြားသူများသည် ထွက်ခွာခဲ့သော်လည်း သူတို့မျက်နှာပေါ်တွင် မလိုလားသော အမူအရာများ ရှိနေဆဲပင်။

" သူဌေးဝူ လီမင်းဆက်က ကျွန်တော်တို့ကို တကယ် တိုက်ခိုက်လာမယ်ဆိုရင် ခင်ဗျားကို ဒီမှာ တစ်ယောက်တည်း ထားခဲ့တာ ကျွန်တော်တို့ တာဝန်မကင်းဘူး မဟုတ်လား"

ချန်ချူချန်၏ မျက်နှာထားတွင် တုံ့ဆိုင်းမှု မရှိပေ၊ စကားပြောပြီးနောက် သူသည် နေရစ်ရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်။

အိုယန်ဖုန်းနှင့် ဝမ်ကျောက်ယွီတို့လည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင် ဖြစ်သော်လည်း ဝူရူလုံက သူတို့အားလုံးကို ရှောင်ဖယ်ခိုင်းခဲ့သည်။

"မင်းတို့ အရင် သွားနှင့်ကြ လီမင်းဆက်ရဲ့ သဘောသဘာဝအရ လာမယ့်သူတွေက ဧကရာဇ်တပိုင်း အဆင့်ထက် နိမ့်မှာ မဟုတ်ဘူး မင်းတို့ ဒီမှာ နေခဲ့ရင် အလကား အသက်သွားပစ်သလိုပဲ ဖြစ်နေလိမ့်မယ်”

အိုယန်ဖုန်းနှင့် သူ့အပေါင်းပါ နှစ်ဦးသည် ဝူရူလုံ၏ အကူအညီဖြင့် သူတော်စင်ဘုရင် အလယ်အလတ် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဧကရာဇ်တပိုင်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရပါက သာမန်လူများနှင့် မခြားပေ။

"ပြီးတော့လည်း ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက်တုန်းက ငါ သူတော်စင်ဘုရင် အထွတ်အထိပ် အဆင့် ကျွမ်းကျင်ပညာရှင် တစ်ယောက်ကို သတ်နိုင်ခဲ့တယ် လီမင်းဆက်ရဲ့ ဧကရာဇ်တပိုင်းကို ရင်ဆိုင်ရရင် ငါ့ဘက်က နိုင်နိုင်ချေ အနည်းငယ်လေးတောင် မရှိဘူးလို့ မင်းတို့ ထင်နေတာလား”

ထိုစကားကို နားထောင်အပြီးတွင် အိုယန်ဖုန်းနှင့် အခြားသူများက လီရွှီခွင် လွှတ်လိုက်သော သူလျှိုများမှာ ဝူရူလုံ၏လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားခဲ့သည်ကို သတိရလိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် ဤနေရာတွင် ဆက်နေမည်ဆိုပါက ၊ ဝူရူလုံအတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်လာမည်ကို သဘောပေါက်လိုက်ကြသည်။

ထို့ကြောင့် အိုယန်ဖုန်းနှင့် အခြားသူများက ကြာကြာ တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ဘဲ "သူဌေးဝူ ဂရုစိုက်ပါ" ဟု ပြောပြီးနောက် အဝေးသို့ ထွက်ပြေးသွားကြတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဝူမျိုးနွယ် ကုန်သည်ကြီးများအသင်း၏ အရိပ်ထဲ၌ ဧကရာဇ်တပိုင်း နှောင်းပိုင်းအဆင့် ရှိသော အစွမ်းထက် ပုံရိပ် ၃ ခု ပေါ်လာလေသည်။ ထင်ရှားသည်မှာ သူတို့အားလုံးသည် မဟာမင်းဆက်ကြီး ၃ ခုမှ စေလွှတ်လိုက်သော ဘိုးဘေးများ ဖြစ်ကြသည်။

ဝူရူလုံ ကြိုတင် မြင်နိုင်သည့်အရာကို ရှင်ဝမ်ယွန်းနှင့် အခြားသူများလည်း ကြိုတင် မြင်နိုင်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ဝူရူလုံအား မျက်နှာလုပ်ရန် အလို့ငှာ ရှင်ဝမ်ယွန်းနှင့် အခြားသူများသည် စရိတ်စက မငဲ့ဘဲ ဧကရာဇ်တပိုင်း နှောင်းပိုင်းအဆင့် ဘိုးဘေးတစ်ဦးကို တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရာမှ ထွက်လာရန် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် လီမင်းဆက်မှ လူများ ရောက်လာသည်ကို စောင့်ဆိုင်းကာ ဝူရူလုံအား လီမင်းဆက်၏ လက်မှ ကယ်တင်ရန် စီစဉ်ထားခဲ့သည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် ဝူရူလုံ အနေဖြင့် သူတို့ကို အကြွေးတင်သွားပေလိမ့်မည်။

သူတို့ မမျှော်လင့်ထားသည့် အရာမှာ ဝူဟောက်က ဤအရာအားလုံးကို စောင့်ကြည့်နေခြင်းပင်။

"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ ငါ့ရဲ့ ဝူမျိုးနွယ် ကုန်သည်ကြီးများအသင်းက ဒီလောက် မြန်မြန် အာရုံစိုက်ခံရမယ်လို့ ငါ ထင်မထားမိဘူး”

ဝူမျိုးနွယ် ကုန်သည်ကြီးများအသင်း တစ်ဝိုက်တွင် ပုန်းအောင်းနေသော ဝူဟောက်က တွေးလိုက်မိသည်။ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် ကွာခြားမှုကြောင့် သူသည် မဟာမင်းဆက်ကြီး ၃ ခု၏ ဘိုးဘေးများကို လွယ်ကူစွာ အာရုံခံနိုင်သော်လည်း ၊ တဖက်လူသည် သူ့ကို လုံးဝ အာရုံခံနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

ဝူဟောက်၏ အာရုံခံနိုင်မှု အတွင်း၌ ဧကရာဇ်တပိုင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့်ရှိ အရှိန်အဝါတစ်ခုသည် အဝေးမှ ချဉ်းကပ်လာနေပြီး ၊ ၎င်းမှာ လီမင်းဆက်မှ လူတစ်ယောက် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"လီမင်းဆက်ကို ဒီအတိုင်း ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ရမလား"

ဝူဟောက်သည် ထိုသို့ တွေးလိုက်မိသည်။ လီမင်းဆက်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ခြင်းမှာ ယခု သူ့အတွက် ဘာမှ မဟုတ်သော်လည်း သို့သော် ထိုအကြံကို အလျင်အမြန် ပယ်ဖျက်လိုက်၏။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လီမင်းဆက်သည် သူ့သား၏ ရန်သူ ဖြစ်သည့်အတွက် ဖျက်ဆီးမည့်သူမှာ သူ့သားသာ ဖြစ်သင့်ပေသည်။

ဝူရူလုံ အနေဖြင့် လီမင်းဆက်ကို ဖျက်ဆီးနိုင်သည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ဝူဟောက်သည် အထက်ဘုံသို့ တက်လှမ်းခြင်း ပြုလုပ်ပြီးလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

အခန်း ၃၀ - 1 Vs 3

"မင်းတို့နှစ်ယောက် ပြောကြည့်စမ်း လီမင်းဆက်က ဘယ် ဧကရာဇ်တပိုင်း ဘိုးဘေးကို လွှတ်မယ်လို့ ထင်လဲ”

အရိပ်ထဲတွင် မဟာမင်းဆက်ကြီး ၃ ခုမှ ဧကရာဇ်တပိုင်း နှောင်းပိုင်းအဆင့် ဘိုးဘေးများက ခန့်မှန်းနေကြသည်။ ဤဘိုးဘေး ၃ ဦးမှာ နတ်ဘုရားမင်းဆက်၏ ဘိုးဘေး ရှင်ဇီလေ့၊ အင်မော်တယ်မင်းဆက်၏ ဘိုးဘေး ကျန့်ချန်ကျုံးနှင့် ကြွယ်ဝခြင်းမင်းဆက်၏ ဘိုးဘေး ကောင်းကျန့်ချောင်တို့ ဖြစ်ကြသည်။

"ပြောရခက်တယ် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လီမင်းဆက်က ငါတို့ မဟာမင်းဆက် ၃ ခုထက် အခြေခံအုတ်မြစ် ပိုခိုင်မာတယ်လေ ဒါကြောင့် ဘယ်သူ ဖြစ်မလဲ ဆိုတာ ငါ မသိဘူး”

ရှင်ဇီလေ့က ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် အလွန် တည်ကြည်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်၏။

ကျန့်ချန်ကျုံးနှင့် အခြားတစ်ဦးက သဘောတူကြောင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။ မဟာမင်းဆက် ၃ ခု ပေါင်းမှ ဧကရာဇ်တပိုင်း ဘိုးဘေး ၃၀ သာ ရှိသော်လည်း လီမင်းဆက် တစ်ခုတည်းတွင် ဧကရာဇ်တပိုင်း ဘိုးဘေး ၁၈ ဦး အထိ ရှိသည်ကို သင် သိထားရမည်။ ဤအချက်က လီမင်းဆက်၏ အင်အားကြီးမားမှုကို ပြသနေသည်။

ထို့ကြောင့် ပုံမှန် အခြေအနေများတွင် မဟာမင်းဆက် နှစ်ခု ပူးပေါင်းခြင်း မရှိပါက လီမင်းဆက်ကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ကောင်းကျန့်ချောင် စကားပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံမိလိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာထားမှာ အလွန် တည်ကြည်သွားသည်။

"သူတို့ ရောက်လာပြီ”

သူ ပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပုံရိပ်တစ်ခုက အရိပ်ထဲမှ ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝူရူလုံ၏ ရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်။

ထိုလူ၏ မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ရှင်ဇီလေ့နှင့် အခြားနှစ်ဦးတို့ အံ့သြသွားကြ၏။

"မျက်နှာဖုံး တပ်ထားတော့ ဘယ်သူလဲ ဆိုတာ ပြောဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး ဒါပေမဲ့ တစ်ဖက်လူရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်က အနည်းဆုံး ဧကရာဇ်တပိုင်း အထွတ်အထိပ် အဆင့် ရောက်နေတယ် ဆိုတာ ငါတို့ အာရုံခံနိုင်တယ် ဒါကြောင့် လီထျန်းရန် မဟုတ်ရင် လီရွှီချင်းပဲ ဖြစ်ရမယ်”

ကျန့်ချန်ကျုံးက အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာထားမှာ အတော်လေး မည်းမှောင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ လီမင်းဆက်က ဤမျှ ရက်ရောလိမ့်မည်ဟု သူတို့လည်း ထင်မထားခဲ့ပေ။ ဧကရာဇ်တပိုင်း အထွတ်အထိပ် အဆင့်ရှိ ဘိုးဘေးတစ်ဦးကို တိုက်ရိုက် စေလွှတ်လိုက်သည်။

အခြား မဟာမင်းဆက်ကြီး ၃ ခုတွင်ပင် တစ်ခုလျှင် ဧကရာဇ်တပိုင်း အထွတ်အထိပ် အဆင့် ဘိုးဘေးတစ်ဦးစီသာ ရှိသည်ကို သင် သိထားရမည်။ မင်းဆက် ပျက်စီးမည့် အန္တရာယ် မရှိပါက သူတို့သည် ဧကရာဇ်တပိုင်း အထွတ်အထိပ် အဆင့် ဘိုးဘေးကို နှိုးထကြမည် မဟုတ်ပေ။

ယခု လီမင်းဆက်သည် ဧကရာဇ်တပိုင်း အထွတ်အထိပ် အဆင့်ရှိ ဘိုးဘေးတစ်ဦးကို အမှန်တကယ် စေလွှတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်ရာ သူတို့အကုန်လုံး လေးနက်သွားကြသည်မှာ သဘောဝကျပေသည်။

"ဒါဆို ငါတို့ အခု ဘာလုပ်ကြမလဲ ဝူရူလုံ ဒုက္ခရောက်တာကို ဒီအတိုင်း ရပ်ကြည့်နေကြမလား”

ကောင်းကျန့်ချောင်၏ မျက်လုံးများမှာ အနည်းငယ် ‌ မှေးစင်းသွားပြီး မေးလိုက်သည်။

ရှင်ဇီလေ့နှင့် ကျန့်ချန်ကျုံးတို့က အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်ကြသည်။

"ဘာ ကြောက်နေတာလဲ တစ်ဖက်လူရဲ့ အရှိန်အဝါကို မင်း အာရုံမခံမိဘူးလား အတော်လေး အားနည်းနေတယ် ဆိုလိုတာက တစ်ဖက်လူမှာ အချိန် သိပ်မကျန်တော့ဘူးး ပြီးတော့ အထွတ်အထိပ် အခြေအနေမှာလည်း မရှိဘူး အဲဒီအပြင် ငါတို့ဘက်မှာ သုံးယောက်တောင် ရှိတာ ၊ သုံးယောက် တစ်ယောက် ဆိုရင်တော့ သူ့ကို ပင်ပန်းသွားအောင် လုပ်ဖို့ လုံလောက်တယ်”

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ရှင်ဇီလေ့နှင့် ကျန့်ချန်ကျုံးတို့သည် ရှေ့တိုးထွက်သွားပြီး ကောင်းကျန့်ချောင်သည်လည်း သက်ပြင်းချရုံမှတစ်ပါး မတတ်နိုင်ဘဲ သူတို့နောက်သို့ လိုက်ပါသွားတော့သည်။

ထိုအချိန်၌ပင်...

"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ... ငါ့ရဲ့ လီမင်းဆက်က လှုပ်ရှားမယ် ဆိုတာ သူတို့ သိနေကြလို့ လူတွေကို ကြိုပြီး ထွက်ခွာခိုင်းလိုက်တာလား”

ဝူမျိုးနွယ် ကုန်သည်ကြီးများအသင်းသည် မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မရှိသည်ကို အာရုံခံမိသဖြင့် လီထျန်းရန်သည် စိတ်နှလုံး လေးလံစွာဖြင့် တွေးလိုက်မိသည်။

"ဝူရူလုံ ဒီလို လုပ်လိမ့်မယ်လို့ ငါ တကယ် ထင်မထားခဲ့ဘူး ဒါပေမဲ့ အခု တခြားနည်းလမ်း မရှိတော့ဘူး ဆိုတော့ ဝူရူလုံကို အရင် ပြန်ခေါ်သွားရမယ် “

ထိုသို့ တွေးရင်း လီထျန်းရန်သည် တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့် ဝူရူလုံထံသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ဝင်ရောက်သွားသည်။ သို့သော် သူသည် ဝူရူလုံ အနားသို့ ရောက်လုနီးပါးတွင် ပုံရိပ် ၃ ခုက ဝူရူလုံ ရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး သူ့ကို အနောက်တွင် ထားကာ ပိတ်ဆို့လိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုလူ ၃ ဦး၏ မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ လီထျန်းရန်၏ မျက်နှာထားမှာ ချက်ချင်း တည်ကြည်သွားသည်။ မဟာမင်းဆက်ကြီး ၃ခုသည် ဝူရူလုံကို ကာကွယ်ရန် ဧကရာဇ်တပိုင်း နှောင်းပိုင်းအဆင့်ရှိ ကျွမ်းကျင်ပညာရှင် ၃ ကို စေလွှတ်လိုက်မည်ဟု သူ ထင်မထားခဲ့ပေ။

သို့သော် ယခုမှ သိလိုက်ရသော်လည်း ကိစ္စမရှိချေ။ ထို့ပြင် သူသည် ထို ၃ ဦး၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ချေ။

"မင်းတို့ သုံးယောက် ထွက်သွားမလား... သေချင်လား”

လီထျန်းရန်သည် ထူထဲသော ရုပ်ဖျက်မှုများ ပြုလုပ်ထားပြီး သူ့အသံမှာလည်း အလွန် အက်ကွဲနေသဖြင့် သူသည် မည်သူဖြစ်ကြောင်း ပြောရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ကျန့်ချန်ကျုံးက လီထျန်းရန်ကို ကြည့်ပြီး အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

"ခင်ဗျားတို့ လီမင်းဆက်က သူဌေးဝူကို အရေးယူမယ် ဆိုတာ ငါတို့ စောစောကတည်းက သိပြီးသား ဒါကြောင့် သူ့ကို ကာကွယ်ဖို့ ငါတို့ ကြိုရောက်နေတာ ခင်ဗျား အနေနဲ့ကတော့ ရုပ်ဖျက်ထားတာ အတော်ကောင်းသားပဲ ခင်ဗျားက လီထျန်းရန်လား လီရွှီချင်းလား ဒါပေမဲ့ ငါ မမှားဘူးဆိုရင် လီထျန်းရန် ဆိုတဲ့ကောင်ပဲ ဖြစ်ရမယ်”

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လီထျန်းရန် ဆိုတဲ့ အဘိုးကြီးက အချိန် သိပ်မကျန်တော့ဘူးလေ ဒါကြောင့် သူ ထွက်လာတာ အံ့သြစရာတော့ မရှိဘူး “

ကျန့်ချန်ကျုံး၏ သုံးသပ်ချက်မှာ အလွန် ထိရောက်သည်ဟု ဆိုရပေမည်။ ကျန့်ချန်ကျုံး၏ သုံးသပ်ချက်ကို ကြားလိုက်ရပြီးနောက် လီထျန်းရန်သည် တွန့်ဆုတ်မနေတော့ဘဲ သတ်ဖြတ်ခြင်း လှုပ်ရှားမှုကို ချက်ချင်းပင် ထုတ်သုံးလိုက်သည်။

သူသညိ တိုက်ပွဲကို အချိန်ဆွဲရန် မဖြစ်ချေ။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် သူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ အခြေအနေသည် ယိုယွင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် အမြန် လှုပ်ရှားရပေမည်။ ကျန့်ချန်ကျုံးနှင့် အခြားနှစ်ဦးကို ရှင်းထုတ်ပြီး ဝူရူလုံကို ပြန်ပေးဆွဲရမည်။

လီထျန်းရန်သည် သူတို့အား တိုက်ခိုက်လာသည်ကို မြင်သည်နှင့် ကျန့်ချန်ကျုံးနှင့် ရှင်ဇီလေ့တို့မှာလည်း စိတ်လှုပ်ရှားဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ သူတို့နှစ်ဦးသည် တိုက်ခိုက်ရေးသမားများ ဖြစ်ကြသော်လည်း ဧကရာဇ်တပိုင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးကတည်းက တိုက်ခိုက်ခြင်း မရှိကြတော့ပေ။ ယခု တစ်ဖန် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ခွင့် ရသည့်အတွက် သူတို့ သဘာဝကျစွာပင် ဝမ်းသာနေကြသည်။

ကျန့်ချန်ကျုံးနှင့် ရှင်ဇီလေ့တို့မှ လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် ကောင်းကျန့်ချောင်လည်း တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိ လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

တစ်ခဏချင်းတွင် ၎င်းတို့သုံးဦးနှင့် လီထျန်းရန်တို့အကြား တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည် ။

သို့သော် လီထျန်းရန်၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်သည် ဧကရာဇ်တပိုင်း အထွတ်အထိပ် အဆင့်ဖြစ်ပြီး သူတို့သုံးဦးထက် မြင့်မားနေသဖြင့် သူသည် အားနည်းသည့် အနေအထားသို့ ရောက်မသွားခဲ့ပေ။

သို့သော်လည်း ဤအရာအားလုံးမှာ အပေါ်ယံမြင်ရသလောက်သာ ဖြစ်သည်။ ဤသို့ ဆက်လက်တိုက်ခိုက်နေမည်ဆိုပါက လီထျန်းရန်သည် တောင့်ခံထားနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။ ထိုအရာကို တွေးမိရင်း လီထျန်းရန်သည် တွန့်ဆုတ်မနေတော့ဘဲ သူ ယူဆောင်လာသော သတ်ဖြတ်ခြင်း လက်နက်ကို ထုတ်သုံးရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။

ရှင်ဇီလေ့နှင့် အခြားနှစ်ဦးတို့သည် တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံမိလိုက်ကြပြီး သူတို့၏မျက်နှာထားမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူတို့သည် ရှောင်တိမ်းရန် အချိန်မရှိတော့သဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုကို တားဆီးရန် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် မွေးရာပါ ဝိညာဉ်ရတနာများကိုသာ အသုံးပြုလိုက်ရသည်။ သို့တိုင်အောင် သူတို့သည် ပြင်းထန်စွာ လွင့်စင်သွားကြပြီး ရပ်တန့်သွားချိန်တွင် သွေးတစ်လုပ်ပင် အန်လိုက်ရသည်။ သူတို့မျက်လုံးများတွင် တုန်လှုပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်လျက် လီထျန်းရန်ကို ကြည့်လိုက်ကြ၏။

"ဒီအရှိန်အဝါက ဧကရာဇ်လက်နက်လား မဟုတ်ဘူး... ဒါ ဧကရာဇ်တပိုင်း လက်နက်ပဲ”

ပြိုင်ဘက်ကင်းကာ ပြိုးပြက်နေသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် ဖြာထွက်နေသည့် ရှည်လျားသော ဓားတစ်လက်သည် လီထျန်းရန်၏ ရှေ့တွင် ပျံဝဲနေပြီး ၎င်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါသည် ဧကရာဇ်တပိုင်း နှောင်းပိုင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသော ရှင်ဇီလေ့တို့ကိုပင် ကြီးမားသော စိုးရိမ်ပူပန်မှု ဖြစ်စေသည်။

ထင်ရှားသည်မှာ ဤအရာသည် အာဏာရှင် လက်နက်အဆင့်ကို ကျော်လွန်ပြီး ဧကရာဇ်တပိုင်း လက်နက်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ အဘယ့်ကြောင့် ဧကရာဇ်လက်နက် အစစ် မဟုတ်ရသနည်း။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အကယ်၍ ၎င်းသာ ဧကရာဇ်လက်နက် အစစ် ဖြစ်ခဲ့လျှင်ဖြင့် လီမင်းဆက်သည် ဟိုးယခင်ကတည်းက ပဉ္စမမြောက် သန့်စင်နယ်မြေ ဖြစ်လာခဲ့ပြီး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထို့ပြင် သူတို့သည် ထိုဓားချက်မှ အသက်ရှင် လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

သို့တိုင်အောင် ဧကရာဇ်တပိုင်း လက်နက် ပိုင်ဆိုင်ထားသော လီထျန်းရန်သည် သူတို့ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည့်သူ လုံးဝ မဟုတ်ပေ။ ထိုအရာကို တွေးမိရင်း ရှင်ဇီလေ့နှင့် အခြားနှစ်ဦးတို့မှာ စိတ်ပျက်အားငယ်သွားကြသည်။ လူတစ်ယောက်ကို ကာကွယ်ရုံလေး အတွက်နှင့် သူတို့အသက်ကို စွန့်စားရလိမ့်မည်ဟု သူတို့ ထင်မထားခဲ့ကြပေ။

သူတို့ မမျှော်လင့်ထားသည်မှာ လီထျန်းရန်သည် ဓားချက်တစ်ချက်တည်းဖြင့် သူတို့သုံးဦးကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေပြီးနောက် ၊ လျစ်လျူရှုကာ ဝူရူလုံကို လှည့်ပြောင်း တိုက်ခိုက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ့၏ပစ်မှတ်မှာ အစကတည်းက ဝူရူလုံ ဖြစ်သည်။ အရေးကြီးဆုံး အချက်မှာ သူ၏ဓားချက်ဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားသော လူသုံးဦးကြောင့် သူသည် အားအင် အများအပြား ကုန်ဆုံးခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသာ သူတို့ကို အပြီးတိုင် ချေမှုန်းတိုက်ခိုက်မည်ဆိုပါက ဤနေရာမှ သူသည် ထွက်ခွာနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

ရှင်ဇီလေ့နှင့် အခြားနှစ်ဦးတို့မှာ လီထျန်းရန်သည် သူတို့ကို လျစ်လျုရှု၍ ဖြတ်ကျော်သွားသည်ကို မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာ ကြည့်နေရုံမှတစ်ပါး မတတ်နိုင်တော့ချေ။ သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူတို့သည် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိပြုမိလိုက်ပြီး သူတို့၏ မျက်နှာအနေထားမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဝူရူလုံ၏ မျက်နှာထားသည် အစကတည်းက ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိသည်ကို သူတို့ သတိပြုမိလိုက်ကြသည်။ လီထျန်းရန် ပေါ်လာသည် ဖြစ်စေ၊ သူတို့ သုံးဦး တိုက်ခိုက်နေသည် ဖြစ်စေ ဝူရူလုံ၏ မျက်နှာထားသည် လီထျန်းရန် ဆိုသည်မှာ သူ့အတွက် ဘာမှ မဟုတ်သကဲ့သို့ အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်သော ခံစားချက်ကို အမြဲ ဖော်ပြနေခဲ့လေသည်။