အခန်း (၁၁၉၁-၁၁၉၂)

အခန်း (၁၁၉၁) ကျိုးရှန့်တောင်ရဲ့ အကြီးကဲ

အရင်ကတော့ ဖန့်ချန်ဟာ ဒီကြိုးကြာငှက်ကြီးကို ဖူယွမ်ကျူး စေလွှတ်လိုက်တာလို့ ထင်ခဲ့ပေမဲ့ နောက်ပိုင်းမှာ ဖူယွမ်ကျူးက သူမဟုတ်ကြောင်း ငြင်းဆိုခဲ့ပါတယ်။

အခုတော့ ကျိုးရှန့်တောင် သန့်စင်ရာနယ်မြေမှာ ဒီကြိုးကြာငှက်ကြီးကို ပြန်တွေ့ရပြန်ပြီ၊ တစ်ဖက်လူကလည်း သူ့ကို မသိချင်ယောင် ဆောင်နေပါတယ်။

မသေမျိုးလှေဟာ ကြိုးကြာငှက်နောက်ကို လိုက်ပြီး ကျိုးရှန့်တောင်ရဲ့ တောင်တန်းတစ်ခုဆီကို ပျံသန်းသွားပါတယ်။

အနီးကပ် ရောက်လာတာနဲ့အမျှ အဆောက်အအုံ အစုအဝေးကြီးတွေကို မြင်တွေ့လာရပါတယ်။

ဒီတောင်တန်းတွေပေါ်မှာတော့ သာမန်လူသားတွေပဲ အဓိက နေထိုင်ပုံရပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ဒီလူသားတွေဟာ ခေါင်းမော့ကြည့်ရင်တောင် သူတို့ရဲ့ အမြင့်မှာရှိနေတဲ့ ကြိုးကြာငှက်နဲ့ မသေမျိုးလှေကို မြင်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။

အကြမ်းဖျင်း ကြည့်လိုက်ရုံနဲ့တင် အောက်ဘုံမှာ လူမှုလောကတွေ၊ နန်းတော်တွေ၊ စစ်တလင်းတွေနဲ့ တိုက်ခိုက်သတ်ဖြတ်မှုတွေ ရှိနေတာကို မြင်နိုင်ပါတယ်။

"ကောလာဟလတွေက အလကားတော့ မဟုတ်ဘူးပဲ၊ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ တောင်တန်းမျိုးက လူ့လောကမှာ တကယ်ကို တွေ့ရခဲတယ်"

လီဝူဝမ့်က အောက်က သာမန်လူသားတွေကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်ရင်း

"သူတို့တွေဟာ တစ်သက်လုံး ဘယ်နေရာမှာ နေထိုင်နေမှန်း သိမှာမဟုတ်သလို ကျိုးရှန့်တောင်ထဲကနေ တကယ်တမ်း ထွက်သွားနိုင်မှာလည်း မဟုတ်ဘူး"

ဖန့်ချန်လည်း ဒါကို သဘောတူပါတယ်။

အောက်က သာမန်လူသားတွေအတွက်တော့ တောင်တန်းတစ်ခုဟာ ကမ္ဘာတစ်ခုပါပဲ။

ဒီကမ္ဘာရဲ့ နယ်နိမိတ်ဟာ အရင်က မဟာရှအင်ပါယာထက်တောင် အဆပေါင်းများစွာ ပိုကြီးမားပါတယ်။

သာမန်လူတစ်ယောက်အနေနဲ့ ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပါပဲ။

မွေးရပ်မြေကနေ ထွက်ခွာသွားရင်တောင်မှ ကျိုးရှန့်တောင်ထဲမှာပဲ ရှိနေဦးမှာပါ။

ဟင်းလင်းပြင်ထာဝရဓားဂိုဏ်း ကလည်း ဒီနေရာနဲ့ ဆင်တူပေမဲ့ ဒီတောင်ကိုးလုံးနဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင်တော့ ဟင်းလင်းပြင်ထာဝရဓားဂိုဏ်းရဲ့ အတိုင်းအတာက အများကြီး သေးငယ်သွားပါတယ်။

ကြိုးကြာငှက်က လမ်းပြပေးတာကြောင့် အားလုံးဟာ အစီရင်အထပ်ထပ်ကို ဖြတ်ကျော်လာပြီးနောက်မှာတော့ မြင်ကွင်းက ရုတ်တရက် ကျယ်ပြောသွားပါတယ်။

နတ်ငှက်တွေ ပျံသန်းနေပြီး ကျင့်ကြံသူတွေ စုဖွဲ့သွားလာနေကြပါတယ်။

ဒီနေရာနဲ့ အောက်ကလောကဟာ ကမ္ဘာနှစ်ခုလို ကွဲပြားနေပါတယ်။

ကျိုးရှန့်တောင်က သာမန်လူသားတွေအတွက်တော့ ဒီနေရာဟာ သူတို့စိတ်ကူးထဲက မသေမျိုးဘုံ ပဲ ဖြစ်မှာပါ။

"စီနီယာအစ်ကိုကျူ... အစ်ကိုကြီးယွန်းချန်းတို့ လာနေပြီ"

လူငယ်ကျင့်ကြံသူတစ်စု ဒီနေရာကို ဖြတ်သွားစဉ်မှာပဲ တစ်ယောက်က မျက်စိလျင်စွာနဲ့ ကျူယွန်းချန်းကို မြင်သွားပါတယ်။

လီဝူဝမ့်နဲ့ ဖန့်ချန်ကိုတော့ သူတို့ မသိကြပါဘူး။

"ဟင်... တကယ်ပဲ ကျူယွန်းချန်းပါလား"

လူအတော်များများရဲ့ အမူအရာက ထူးဆန်းသွားပါတယ်။

ကျူယွန်းချန်းဟာ ကျိုးရှန့်တောင် သန့်စင်ရာနယ်မြေက မွေးထုတ်ပေးလိုက်တဲ့ ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပါ။

ဒါပေမဲ့ သူက ရုတ်တရက်ကြီး ကောင်းကင်ဓားဌာနထဲ ပြေးဝင်သွားခဲ့တာပါ။

တချို့ကတော့ ကျူယွန်းချန်းဟာ အမြဲတမ်း ကောင်းကင်ဓားဌာနရဲ့ သူလျှိုဖြစ်ပြီး ကျိုးရှန့်တောင်ရဲ့ ကျေးဇူးကို ကန်ကျောက်ခဲ့သူလို့ တိတ်တဆိတ် ပြောနေကြပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ဒီလိုကောလာဟလတွေက အသိုင်းအဝိုင်းလေးတစ်ခုအတွင်းမှာပဲ ပျံ့နှံ့တာပါ။

အပြင်မှာတော့ ဘယ်သူမှ ထုတ်မပြောရဲပါဘူး။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျိုးရှန့်တောင်ဟာ ကောင်းကင်ဓားဌာနနဲ့ ရန်သူမဖြစ်ချင်လို့ပါ။

ဒါပေမဲ့လည်း...

ဒီနှစ်တွေအတွင်း ဝိညာဉ်သုတ်သင်ရေးဌာနနဲ့ ဝိညာဥ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းတို့ တိုက်ခိုက်ကြတဲ့အခါ ကျိုးရှန့်တောင်က လွတ်လပ်သောမသေမျိုးအချို့လည်း သေဆုံးခဲ့ရပြီး အဲဒါက ကောင်းကင်ဓားဌာနရဲ့ လက်ချက်ဖြစ်နေပါတယ်။

ဒါကြောင့် သူတို့ဟာ ကျူယွန်းချန်းကို မြင်တဲ့အခါ အံ့သြသလို၊ ဝေခွဲမရဖြစ်သလိုနဲ့ ဒေါသအရိပ်အယောင်လေးတွေပါ ရှိနေပါတယ်။

ဒီသစ္စာဖောက်က ပြန်လာရဲသေးတယ်ပေါ့

ကျူခေါ့ရှိုးရဲ့ မျက်နှာ ပျက်သွားပါတယ်။

ကျူယွန်းချန်းကို မြင်ရလို့ မပျော်တဲ့အပြင် မျက်မှောင်ပါ ကြုတ်လိုက်ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ကျူယွန်းချန်း ဘေးက ဖန့်ချန်ကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါမှာတော့ သူ့အမူအရာက ပိုပြီး ထူးဆန်းသွားပါတယ်။

'သူက ဘာလို့ ဒီမှာ ရှိနေတာလဲ'

'သူက ဘာလို့ ဒီကို လာရဲတာလဲ'

ကျူခေါ့ရှိုးရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ကြီးမားတဲ့ သံသယနှစ်ခု ပေါ်လာပါတယ်။

ကြိုးကြာငှက်ကတော့ ဖန့်ချန်တို့အဖွဲ့ကို အတွင်းပိုင်းဆီ ခေါ်သွားပါပြီ။

ကျူခေါ့ရှိုးက သူ့အဖေကို အသံလှိုင်းနဲ့ လှမ်းမေးဖို့ ကြိုးစားပေမဲ့ ကျူယွန်းချန်းဆီက ဘာအဖြေမှ ပြန်မရခဲ့ပါဘူး။

"အဲဒါ ကြိုးကြာအကြီးအကဲ ပဲ၊ ထိုက်ရှန်းဘိုးဘေးရဲ့ စီးတော်ယာဉ်လေ"

တစ်ယောက်က ကျူခေါ့ရှိုးကို ကြည့်ပြီး

"ဂျူနီယာညီလေးကျူ... မင်းအဖေဘေးက နှစ်ယောက်က ဘယ်သူတွေလဲ "

"တစ်ယောက်က ဖန့်ချန်လို့ ခေါ်တယ် မင်းတို့ မှတ်မိဦးမလားမသိဘူး၊ အရင်က ဓားသခင်္ျိုင်း လှေကားထစ်မှာ သူက တော်တော်ထင်ပေါ်ခဲ့သလို သူ့မှာ ဝိညာဉ်ရတနာ လည်း ပါတယ်"

ကျူခေါ့ရှိုးက ပြောလိုက်ပါတယ်။

"ဝိညာဉ်ရတနာ"

အားလုံးက အနည်းငယ် လန့်သွားပါတယ်။

ဒါက တကယ့်ကို ရှားပါးပစ္စည်းပါ။

ဖန်တီးရှင်ဂြိုဟ်ကြီးတစ်ခုလုံးမှာတောင် ဝိညာဉ်ရတနာ ဘယ်နှစ်ခု ရှိလို့လဲ

"ငါမှတ်မိပြီ အဲဒီတုန်းက ယွန်းလူမြို့စား ကျောက်ယွင်လူလည်း ရှိနေတာ သူ့သား ကျောက်မင်ရွှမ် သေတာက ဒီကောင်နဲ့ ပတ်သက်နေပုံရတယ် သူက ဘာလို့ မင်းအဖေနဲ့ အတူရှိနေတာလဲ "

တစ်ယောက်က အံ့သြတကြီး မေးပါတယ်။

"မသိဘူး"

ကျူခေါ့ရှိုးက ခေါင်းကို လေးလေးနက်နက် ခါယမ်းပြလိုက်ပါတယ်။

...

...

အားလုံးဟာ ခမ်းနားထည်ဝါတဲ့ နန်းဆောင်ကြီးတစ်ခုရှေ့ကို ရောက်လာပါတယ်။

ကြိုးကြာငှက်က အတောင်ပံတွေကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး ရုတ်တရက် ဝတ်စုံခိုရောင်နဲ့ လူငယ်လေးတစ်ယောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ မြေပေါ်ကို ဆင်းသက်လာပြီး ဖိတ်ခေါ်တဲ့ အမူအရာ လုပ်ပြပါတယ်

"အကြီးကဲ က အတွင်းထဲမှာ စောင့်နေတာ ကြာပါပြီ၊ ကြွပါ"

သူ့ရဲ့ အကြည့်တွေက တည်ငြိမ်နေပါတယ်။

လီဝူဝမ့်နဲ့ ရင်ဆိုင်ရရင်တောင်မှ အကြောက်အလန့် ဒါမှမဟုတ် အရိုအသေပေးတာမျိုး မရှိဘဲ သာမန်ဧည့်သည်လိုပဲ ဆက်ဆံပါတယ်။

ဖန့်ချန်ကို ကြည့်တဲ့အခါမှာမှ သူ့မျက်လုံးထဲမှာ အရိပ်အယောင်လေးတစ်ခု ပေါ်လာပါတယ်။

သူ့ဘေးက ဖြတ်သွားတဲ့အခါ ဖန့်ချန်က ရုတ်တရက် ပြုံးပြီး

"မိတ်ဆွေရဲ့ အသံက တကယ့်ကို ရင်းနှီးနေတယ်၊ ကျုပ် အရင်က တစ်နေရာရာမှာ ကြားဖူးသလိုပဲ"

ဝတ်စုံခိုရောင် လူငယ်လေးက ပြုံးလိုက်ပြီး

"မင်း မှားကြားတာ ဖြစ်မှာပါ ဒီလောကမှာ အသံတူတဲ့သူတွေက အများကြီးရှိတာ ထူးဆန်းတဲ့ကိစ္စ မဟုတ်ပါဘူး"

"ဟုတ်ပါရဲ့... ငါ မှားကြားတာ ဖြစ်မှာပါ"

ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်ကာ လီဝူဝမ့်တို့နဲ့အတူ နန်းဆောင်ထဲ ဝင်သွားပါတယ်။

နန်းဆောင်ထဲမှာတော့ ဝိညာဉ်သစ်သီးတွေနဲ့ လက်ဖက်ရည်တွေက သုံးယောက်စာ အဆင်သင့် ရှိနေပါပြီ။

ဆံပင်ဖြူ၊ ဝတ်စုံဖြူနဲ့ အဖိုးအိုတစ်ယောက်ဟာ အလယ်မှာ ထိုင်နေပြီး သူတို့ကို မြင်တော့ ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်ပြပါတယ်

"သုံးယောက်လုံး ထိုင်ကြပါ"

ကျူယွန်းချန်းရဲ့ မျက်နှာ အနည်းငယ် ပျက်သွားပြီး လက်အုပ်ချီလိုက်တယ်

"ယွန်းချန်းက အကြီးကဲကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

"မင်းလည်း ထိုင်ပါ"

အဖိုးအိုက ပြုံးပြီး ပြောပါတယ်။

ကျူယွန်းချန်းက အမူအရာ ထူးဆန်းစွာနဲ့ တိုးတိုးလေး ပြောတယ်

"ယွန်းချန်း မထိုင်ရဲပါဘူး၊ မတ်တတ်ပဲ ရပ်နေပါ့မယ်"

"အကြီးကဲ က ထိုင်ခိုင်းနေမှတော့ ထိုင်လိုက်ပါ"

လီဝူဝမ့်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်ပါတယ်။

ကျူယွန်းချန်း ကြောင်သွားပြီးမှ တိတ်တဆိတ် ခေါင်းညိတ်ကာ ထိုင်လိုက်ပါတယ်။

"လီမိတ်ဆွေ ဖန့်မိတ်ဆွေ ကျုပ်တို့ ကျိုးရှန့်တောင် သန့်စင်ရာနယ်မြေက ဝိညာဉ်သုတ်သင်ရေးဌာနနဲ့ ဝိညာဥ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းကြားက တိုက်ပွဲမှာ မပါဝင်ခဲ့ပါဘူး ဒီနေ့ ဒီကို အဝေးကြီးကနေ လာကြတာက ဒီကိစ္စအတွက်လား "

အဖိုးအိုက ပြုံးပြီး မေးပါတယ်။

"ဒီကိစ္စအတွက် မဟုတ်ပါဘူး၊ သူက အကြီးကဲရဲ့ လက်ထဲက အထွတ်ထိပ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို ဝယ်ချင်လို့ပါ"

လီဝူဝမ့်က တိုက်ရိုက်ပဲ ပြောလိုက်ပြီး ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပါတယ်။

"နဂါးအိုကြီးဆီက ကြားရတာတော့ စီနီယာ့လက်ထဲမှာ အထွတ်ထိပ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးတုံး ရှိတယ်ဆိုလို့ တစ်တုံး၊ နှစ်တုံးလောက် ဝယ်လို့ရမလားဆိုတာ လာမေးတာပါ"

ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး

"မသေမျိုးကျောက်တုံးနဲ့ပဲ ရှင်းပေးပါ့မယ်"

ဒီအဖိုးအိုဟာ လီဝူဝမ့် ထင်သလိုမျိုး ဝိညာဥ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း ဒါမှမဟုတ် ဝိညာဉ်သုတ်သင်ရေးဌာနနဲ့ ဘာမှမပတ်သက်တဲ့သူတော့ မဟုတ်တာ သေချာပါတယ်။

တကယ်လို့ ဘာမှမပတ်သက်ဘူးဆိုရင် အဲဒီတုန်းက ဘာလို့ သူ့ရဲ့ စီးတော်ယာဉ်ကို လွှတ်ပြီး ဖန့်ချန်ကို သိုင်းဝိညာဥ်နယ်မြေဆီ ပို့ပေးခဲ့တာလဲ

ကျိုးရှန့်တောင် သန့်စင်ရာနယ်မြေရဲ့ ထိုက်ရှန်းဘိုးဘေး... ဖြစ်နိုင်တာက သူဟာလည်း ဆရာသခင် ယွင်ဟယ်နဲ့ ပတ်သက်မှု ရှိနေတာလား

"အဘိုးကြီးရဲ့ အခု ကျင့်ကြံဆင့်နဲ့ဆိုရင် မသေမျိုးကျောက်တုံးပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အထွတ်ထိပ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးပဲဖြစ်ဖြစ် အသုံးသိပ်မဝင်တော့ပါဘူး"

အဖိုးအိုက ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ့လက်ထဲမှာ အထွတ်ထိပ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးတုံး ပေါ်လာကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပဲ ကစားနေပါတယ်။

"ဝယ်ဖို့ မပြောနဲ့ဦး... ဒီအတိုင်း လက်ဆောင်ပေးမယ်ဆိုရင်ရော ဘယ်လိုလဲ "

ဖန့်ချန်က အဲဒီ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးတုံးကို ကြည့်လိုက်ပါတယ်။

အဝေးမှာ ရှိနေပေမဲ့လည်း အထဲမှာ ထူးခြားတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား သုံးမျိုး ပြည့်နှက်နေတာကို သူ အာရုံခံနိုင်ပါတယ်။

"စီနီယာက တကယ်ပဲ ဒီကျောက်တုံး သုံးတုံးလုံးကို ဂျူနီယာ့ကို လက်ဆောင်ပေးမယ်ဆိုရင်တော့ ဂျူနီယာ တကယ့်ကို ကျေးဇူးတင်မိမှာပါ"

ဖန့်ချန်က ဆိုပါတယ်။

လီဝူဝမ့်ကတော့ တစ်ခုခု ထူးဆန်းနေတယ်လို့ ခံစားရပါတယ်။

ကျိုးရှန့်တောင် အကြီးကဲကို တစ်ချက်ကြည့်၊ ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်နဲ့ပေါ့။

ခုနက အပြင်မှာ ဖန့်ချန်နဲ့ အဲဒီ ကြိုးကြာငှက်မိစ္ဆာတို့ စကားပြောတာကို ပြန်စဉ်းစားကြည့်ရင်၊ နှစ်ဖက်စလုံးက အရင်ကတည်းက အဆက်အသွယ် ရှိခဲ့တာလား

"မိတ်ဆွေလေး က ဒီအဘိုးကြီးရဲ့ အခြေအနေတစ်ခုကို လက်ခံပေးမယ်ဆိုရင် ရပါတယ်"

ကျိုးရှန့်တောင် ထိုက်ရှန်းက ပြုံးပြီး ပြောပါတယ်။

ဖန့်ချန်ကလည်း ပြုံးပြီး

"စီနီယာ ပြောပါ၊ ဂျူနီယာ လုပ်နိုင်တဲ့ အရာမျိုးဆိုရင်တော့ ငြင်းဆိုမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

"မိတ်ဆွေလေးအတွက်တော့ ဒီအခြေအနေက မခက်ခဲပါဘူး"

ကျိုးရှန့်တောင် ထိုက်ရှန်းက ရယ်မောလိုက်ပြီး

"အဘိုးကြီး လိုချင်တာက...မိတ်ဆွေလေးက ဒီနေရာမှာ ကျိုးရှန့်တောင်ရဲ့ အရှင်သခင် ရာထူးကို လက်ခံပေးဖို့ပါပဲ"

ထိုင်လို့တောင် မဝသေးတဲ့ ကျူယွန်းချန်းဟာ အလိုအလျောက် မတ်တတ်ရပ်လိုက်မိပါတယ်။

လီဝူဝမ့်ရဲ့ အမူအရာကလည်း ပြောင်းလဲသွားပြီး ကျိုးရှန့်တောင် အကြီးကဲကို ကြည့်တဲ့ အကြည့်က အရူး တစ်ယောက်ကို ကြည့်သလို ဖြစ်နေပါတယ်။

"ကျိုးရှန့်တောင်ရဲ့ အရှင်သခင် "

ဖန့်ချန် အံ့အားသင့်သွားပါတယ်။

တစ်ဖက်လူရဲ့ ဒီအခြေအနေဟာ တကယ်ပဲ သူ့ရဲ့ ထင်မှတ်ချက်ကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ပါပြီ။

အခန်း (၁၁၉၂) မိတ်ကောင်းဆွေကောင်း ဖွဲ့ခြင်း

ဖန့်ချန် စကားမပြောရသေးခင်မှာပဲ လီဝူဝမ့်က တစ်ချက်နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ကျိုးရှန့်တောင် အကြီးကဲကို မဲ့ပြုံးနဲ့ စိုက်ကြည့်ကာ

"အကြီးကဲ... ရှေးဟောင်းကာလကတည်းက ဒီနေရာက ကျင့်ကြံသူတွေဟာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မသေမျိုးလူသားတွေ လို့ ခေါ်ဝေါ်ခဲ့ကြပြီး အခုထိ နှစ်ပေါင်းများစွာ လက်ဆင့်ကမ်းလာခဲ့ကြတာပဲ ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးက အထက်ကနေ အောက်အထိ သွေးသားတော်စပ်မှုတွေ ရှိနေနိုင်တာကြောင့် သာမန်ဂိုဏ်းတွေနဲ့ လုံးဝမတူဘူး အဲဒါကြောင့်လည်း သန့်စင်ရာနယ်မြေ လို့ ခေါ်ဝေါ်တာက ပိုပြောတာ မဟုတ်ဘူးလို့ ဆိုနိုင်တယ်"

"ဒါပေမဲ့ ဘာဖြစ်လို့ ရုတ်တရက်ကြီး အပြင်လူတစ်ယောက်ကို ကျိုးရှန့်တောင်ရဲ့ အရှင်သခင် ခန့်ချင်ရတာလဲ ဒါသာ အပြင်ကို ပေါက်ကြားသွားရင် ကျိုးရှန့်တောင်က လူတွေ သဘောတူပါ့မလား မကြုံစဖူး ဆူပူအုံကြွမှုတွေ ဖြစ်လာမှာကိုပဲ စိုးရိမ်ရတယ်"

ကျူယွန်းချန်းကတော့ စိတ်ထဲကနေ တိတ်တဆိတ် ခေါင်းညိတ်မိပါတယ်။

သူဟာ ငယ်စဉ်ကတည်းက ကျိုးရှန့်တောင်မှာ ကြီးပြင်းခဲ့တာပါ။

ငယ်ငယ်က သာမန်လူသားတစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်ခဲ့ပေမဲ့ ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ စစ်မှန်တဲ့ မသေမျိုးတောင်ကို ရောက်လာပြီး သန့်စင်ရာနယ်မြေထဲ ဝင်ခွင့်ရကာ ဓားကျင့်ကြံသူလမ်းစဉ်ကို လျှောက်လှမ်းခဲ့လို့သာ အခုလို ကျင့်ကြံဆင့်နဲ့ အဆင့်အတန်းကို ရရှိခဲ့တာပါ။

ဒီကာလအတွင်းမှာ သူဟာ ကျိုးရှန့်တောင်အကြောင်းကို အတော်လေး နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း သိခဲ့ပါတယ်။

ဒီနေရာက သာမန်ဂိုဏ်းတွေထက် ပိုပြီး စည်းလုံးကြပါတယ်။ အကြောင်းရင်းကတော့ ရိုးရှင်းပါတယ်။

ဒီနေရာက ကျင့်ကြံသူ ၁၀ ယောက်မှာ ၉ ယောက်က ရှေးဟောင်းမသေမျိုးလူသားတွေရဲ့ မျိုးဆက်တွေ ဖြစ်နေလို့ပါပဲ။

သူကိုယ်တိုင်လည်း မသေမျိုးလူသားမျိုးဆက်ထဲက တစ်ယောက်ပါ။

ဒီအကြီးကဲဟာလည်း မသေမျိုးလူသားမျိုးဆက်ပါပဲ။

အထက်ကနေ အောက်အထိ ကျိုးရှန့်တောင်ကျင့်ကြံသူတွေဟာ အချင်းချင်း နည်းမျိုးစုံနဲ့ ပတ်သက်နေကြတာပါ။

ဆွေမျိုးနီးစပ်တွေ မဟုတ်ရင်တောင် ဆွေမျိုးအဝေးကြီးတွေလို့ ပြောလို့ရပါတယ်။

သူ ကောင်းကင်ဓားဌာနထဲ ဝင်ခဲ့တာကလည်း ရပ်တည်ချက်ကြောင့်သာ ဖြစ်ပြီး ကျိုးရှန့်တောင် သန့်စင်ရာနယ်မြေအပေါ် မကျေနပ်လို့ မဟုတ်ပါဘူး။

ဒီအကြီးကဲအပေါ် ထားတဲ့ သူ့ရဲ့ လေးစားမှုကတော့ အရင်အတိုင်းပါပဲ။

ဒါပေမဲ့... ဒီအကြီးကဲက အပြင်လူတစ်ယောက်ကို ကျိုးရှန့်တောင် အရှင်သခင်အဖြစ် ဖိတ်ခေါ်တာကို ကြားရတဲ့အခါ ကျူယွန်းချန်းလည်း ခဏတာ မှင်တက်သွားမိပါတယ်။

ဘာဖြစ်လို့လဲ

"ဘာဖြစ်လို့လဲ"

ဖန့်ချန်က ကျိုးရှန့်တောင် အကြီးကဲကို ထူးဆန်းတဲ့ အမူအရာနဲ့ ကြည့်ပြီး မေးလိုက်ပါတယ်။

ဒီနေ့ သူလာခဲ့တာက နဂါးအိုကြီး ပြောတဲ့ အထွတ်ထိပ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးတုံးကို ဝယ်လို့ရမလားဆိုပြီး ကံစမ်းရုံသက်သက်ပါ။

တစ်ဖက်လူက ကျောက်တုံးတွေကို လက်ဆောင်ပေးချင်ရုံတင်မကဘဲ ကျိုးရှန့်တောင် သန့်စင်ရာနယ်မြေတစ်ခုလုံးကိုပါ ပေးအပ်ချင်နေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ပါဘူး။

ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ နောက်ကွယ်မှာ အကြောင်းရင်းတစ်ခုခု ရှိနေမှာ သေချာပါတယ်။

"တစ်စုံတစ်ယောက်က ပြောဖူးတယ်၊ မိတ်ဆွေလေးဖန့်ဟာ လူထဲကလူ၊ လူညွန့်လူသား ဖြစ်ပြီး ကျိုးရှန့်တောင် သန့်စင်ရာနယ်မြေကို အင်အားကြီးမားအောင် ဦးဆောင်နိုင်လိမ့်မယ်တဲ့"

ကျိုးရှန့်တောင် အကြီးကဲက တိုးတိုးလေး ပြောပါတယ်။

မုသားစကားပဲ

ဖန့်ချန်က ရယ်ပြီး ခေါင်းခါပြလိုက်တယ်

"ကြည့်ရတာ ဒီနေ့ အကြီးကဲက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို ရောင်းဖို့ အစီအစဉ် မရှိဘူးထင်တယ်၊ ကျုပ် နှောင့်ယှက်မိပါပြီ၊ ပြန်ခွင့်ပြုပါဦး"

သူက ပြောပြောဆိုဆိုနဲ့ ထရပ်ပြီး ထွက်သွားဖို့ ပြင်ပါတယ်။

လီဝူဝမ့်လည်း သိပ်ပြီး တွေဝေမနေပါဘူး၊ နောက်ကနေ လိုက်ပြီး ထွက်ခွာဖို့ လုပ်ပါတယ်။

ကျိုးရှန့်တောင် အကြီးကဲ အနည်းငယ် ကြောင်သွားပြီး

"မိတ်ဆွေလေးဖန့် ထပ်ပြီး မစဉ်းစားတော့ဘူးလား ကျိုးရှန့်တောင်ရဲ့ အရှင်သခင် ဖြစ်လာရင် ဒီနေရာက အရင်းအမြစ်အားလုံးကို မင်း စိတ်ကြိုက် အသုံးချနိုင်မှာနော်"

"ဂျူနီယာ အခု လိုအပ်နေတာက ဒါတွေ မဟုတ်ပါဘူး ကျိုးရှန့်တောင် သန့်စင်ရာနယ်မြေက အားကောင်းတယ် ဆိုပေမဲ့လည်း..."

ဖန့်ချန်က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး ဆက်မပြောတော့ပါဘူး။

သူ နန်းဆောင်ထဲကနေ ထွက်ခါနီးဖြစ်နေတာကို မြင်တော့ ကျိုးရှန့်တောင် အကြီးကဲက သက်ပြင်းတစ်ချက် အသာချလိုက်ပြီး

"မိတ်ဆွေလေးဖန့် ခဏလောက်စောင့်ပါဦး"

ဖန့်ချန် ခြေလှမ်း ရပ်လိုက်ပါတယ်။

ကျိုးရှန့်တောင် အကြီးကဲက ထရပ်ပြီး တစ်လှမ်းတည်းနဲ့ ဖန့်ချန်ရှေ့ကို ရောက်လာကာ လက်ထဲက အထွတ်ထိပ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို ကမ်းပေးလိုက်ပါတယ်

"မိတ်ကောင်းဆွေကောင်း ဖွဲ့တဲ့အနေနဲ့ပဲ ထားလိုက်ပါတော့"

ဒီအထွတ်ထိပ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးတုံးထဲမှာ ပါတဲ့ ထူးခြားတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေက တစ်ခုနဲ့တစ်ခု မတူကြပါဘူး။

ဒါဟာ မဟာကောင်းကင်ဘုရင် ဆေးကျမ်း ထဲမှာ ပါတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ၉၉ မျိုးထဲက တစ်ခု ဟုတ်မဟုတ် သိဖို့အတွက်တော့ ပြန်ယူသွားပြီး သေချာ လေ့လာကြည့်ဖို့ လိုပါတယ်။

ဖန့်ချန်က ခဏလောက် စိုက်ကြည့်ပြီးမှ ပြုံးကာ ခေါင်းခါပြလိုက်တယ်

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အကြီးကဲ၊ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ မလိုတော့ပါဘူး"

ကျိုးရှန့်တောင် အကြီးကဲဟာ ဖန့်ချန်က အလကားရမယ့် အထွတ်ထိပ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို ငြင်းဆန်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားပုံရပါတယ်။

သူ သတိပြန်ဝင်လာတဲ့ အချိန်မှာတော့ ဖန့်ချန်နဲ့ လီဝူဝမ့်တို့ဟာ ဒီနေရာကနေ ပေ တစ်ထောင်လောက် ဝေးတဲ့နေရာကို ရောက်နေပါပြီ။

...

...

"အလကားပေးတဲ့ အထွတ်ထိပ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို မင်း ဘာလို့ မယူတာလဲ ကျိုးရှန့်တောင်နဲ့ မိတ်ဆွေ မဖြစ်ချင်လို့လား"

"ဒီအကြီးကဲက အထက်ဘုံလောကကနေ ဆင်းသက်လာတဲ့ မသေမျိုးပညာရပ် တစ်မျိုးကို တတ်မြောက်ထားတယ်လို့ ကျုပ် ကြားဖူးတယ် အဲဒီပညာရပ်ရဲ့ စွမ်းအားက အရင်က စုန့်ကျီလီ တောင် တော်တော်လေး ကြောက်ရတဲ့ အဆင့်ပဲ"

လီဝူဝမ့်က ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး သံသယမျက်လုံးတွေနဲ့

"ဒါမှမဟုတ် ဒီမျိုးရိုးဖန့်က ကျိုးရှန့်တောင် သန့်စင်ရာနယ်မြေကို နှိမ်နင်းဖို့ ကြံစည်နေတာလား"

အကြောင်းရင်းက ဘာလဲ ဒီနေရာက ဝိညာဥ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းနဲ့လည်း ဘာမှ မပတ်သက်ဘူးလေ။

ပုဂ္ဂိုလ်ရေး အငြိုးလား

"ဒီလို မိတ်ဆွေမျိုးက ဖွဲ့ရတာ မလွယ်ဘူး"

ဖန့်ချန်က အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ပြုံးလိုက်ပါတယ်။

လီဝူဝမ့်က သဘောပေါက်သွားပြီး ထူးဆန်းတဲ့ အမူအရာနဲ့

"နှုတ်ကတိနဲ့ မိတ်ဆွေဖွဲ့ရုံပဲဥစ္စာ၊ မင်း တကယ်ပဲ အထွတ်ထိပ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို ယူလိုက်ရင်တောင်မှ၊ နောက်ကျလို့ ကျိုးရှန့်တောင်က မင်းကို အကူအညီ လာတောင်းတဲ့အခါ ကူညီမလား၊ မကူညီဘူးလားဆိုတာ မင်းအပေါ်မှာပဲ မူတည်တာ မဟုတ်ဘူးလား "

ကျိုးရှန့်တောင် အကြီးကဲက ဖန့်ချန်ကို အရှင်သခင်ရာထူး ပေးချင်နေတာရော၊ အထွတ်ထိပ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ အလကား ပေးချင်နေတာရော ကြည့်ရင် ဖန့်ချန် ကူညီပေးစေချင်တဲ့ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုခု ရှိနေတာ သေချာပါတယ်။

သူလည်း ဒါကို ရိပ်မိထားပေမဲ့ အရှေ့မှာ ရနေတဲ့ အကျိုးအမြတ်က အစစ်အမှန်ပဲလေ၊ ယူလိုက်ရင် ဘာဖြစ်မှာမို့လို့လဲ

"သူ့ဆီက အကျိုးအမြတ်ကို ယူပြီးမှ တကယ်တမ်း ကိစ္စရှိလို့ လာအကူအညီတောင်းရင် မကူညီဘဲ နေလို့ ဘယ်ကောင်းပါ့မလဲ"

ဖန့်ချန်က ရယ်လိုက်ပြီး

"ဒါဆိုရင် ကျုပ် ခင်ဗျားအတွက် နတ်ဆေးပင်ကို ရှာမပေးတော့ဘူးဆိုရင်ရော ရမလား "

လီဝူဝမ့်ရဲ့ မျက်နှာ ပျက်သွားပြီး နှာခေါင်းရှုံ့ကာ

"ငါက မင်းကို အကူအညီ တောင်းနေတာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါက မင်းနဲ့ ငါ ကြားက ကတိကဝတ်ပဲ ကျိုးရှန့်တောင် အကြီးကဲကတော့ ဘာအကြောင်းရင်းမှ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မပြောဘဲ ဝေဝေဝါးဝါး လုပ်နေတာ၊ ဒါကို ကတိကဝတ်လို့ ခေါ်လို့ မရဘူး ဒီကိစ္စနဲ့ အဲဒီကိစ္စက မတူဘူး၊ ရောထွေးလို့ မရဘူး"

"ကျုပ်အတွက်တော့ အတူတူပါပဲ"

ဖန့်ချန်က ဆက်ပြီး ငြင်းခုံမနေတော့ပါဘူး။

လီဝူဝမ့်တို့နဲ့အတူ မသေမျိုးလှေပေါ်တက်ပြီး ထွက်ခွာဖို့ ပြင်နေတုန်းမှာပဲ၊ အဲဒီ ကြိုးကြာအကြီးအကဲက လမ်းပြဖို့အတွက် ထပ်ပြီး ပျံသန်းလာပါတယ်။

ကျိုးရှန့်တောင်ရဲ့ အစီရင်တွေကို ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ဖြတ်ကျော်လာပြီးနောက်မှာတော့ ကြိုးကြာအကြီးအကဲက ဖန့်ချန်ကို ပြောလိုက်တယ်

"အကြီးကဲက မင်းကို ခဏလောက် ထပ်နေစေချင်တယ်"

ဖန့်ချန် စဉ်းစားကြည့်ပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်ကာ လီဝူဝမ့်ကို ပြောလိုက်တယ်

"ခင်ဗျားတို့ အရင်သွားနှင့်ကြ"

လီဝူဝမ့်က မျက်နှာသေနဲ့ လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ပြီး ကျူယွန်းချန်းက ချက်ချင်းပဲ မသေမျိုးလှေကို မောင်းထွက်သွားပါတော့တယ်။

ဒီနေရာမှာ သူတို့ အကြာကြီး မနေချင်ကြပါဘူး။

"အဲဒီတုန်းက ကျုပ်ကို ဝိုလုံကျောင်းတိုက် ဆီ ပို့ပေးခဲ့တာ ခင်ဗျား မဟုတ်လား"

ဖန့်ချန်က ကြိုးကြာအကြီးအကဲကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်ပါတယ်။

ကြိုးကြာအကြီးအကဲက ငြင်းဖို့ ပြင်လိုက်ပေမဲ့ ကျိုးရှန့်တောင် အကြီးကဲက လေဟာနယ်ကို ဖြတ်ပြီး ရောက်လာကာ ပြုံးပြီး ပြောလိုက်တယ်

"မိတ်ဆွေလေးဖန့်က မင်းကို မှတ်မိနေပြီပဲ၊ ဆက်ပြီး ဖုံးကွယ်ထားစရာ မလိုတော့ပါဘူး"

ဒါကို မြင်တော့ ကြိုးကြာအကြီးအကဲက ခေါင်းညိတ်ပြတယ်

"အဲဒီတုန်းက မင်းကို ဝိုလုံကျောင်းတိုက်ဆီ ပို့ပေးခဲ့တာ ကျုပ် မှန်ပါတယ်"

"အကြီးကဲ... ဘာပြောစရာရှိလဲဆိုတာ တိုက်ရိုက်ပဲ ပြောပါ၊ တကယ်လို့ ကျိုးရှန့်တောင်က ဒုက္ခနဲ့ ကြုံနေရတယ်ဆိုရင် ကျုပ် ကူညီနိုင်တာရှိရင် ကူညီပေးပါ့မယ်"

ဖန့်ချန်က လက်အုပ်ချီလိုက်ပါတယ်။

ကျိုးရှန့်တောင် အကြီးကဲက ခဏလောက် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ သက်ပြင်းအသာချကာ

"အဲဒီတုန်းက တာအိုဆရာတစ်ယောက် ကျုပ်ဆီ ရောက်လာပြီး ကိစ္စတစ်ခု ကူညီပေးဖို့ ပြောခဲ့တယ် အဲဒါက မင်းကို သိုင်းဝိညာဥ်နယ်မြေက ဝိုလုံကျောင်းတိုက်ဆီ ပို့ပေးဖို့ပဲ"

"ဆရာသခင် ယွင်ဟယ် လား"

ဖန့်ချန်ရဲ့ မျက်လုံးတွေ လင်းလက်သွားပါတယ်။

ကျိုးရှန့်တောင် အကြီးကဲက ခေါင်းညိတ်ပြတယ်

"မှန်ပါတယ် သူက မြေဝက်ဝံဂြိုဟ် ရဲ့ ထူးခြားသူ ဖြစ်နေလို့ ကျုပ် ဒီအကူအညီကို လက်ခံပေးခဲ့တာပါ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သူက ကျုပ်ကို ပြောခဲ့တယ်၊ ကျိုးရှန့်တောင်မှာ ဘေးဒုက္ခတစ်ခု ရှိတယ် အဲဒီဘေးဒုက္ခက မင်းအပေါ်မှာ မူတည်နေလိမ့်မယ်တဲ့"

"ကျုပ်အပေါ်မှာ မူတည်နေတယ် ကျုပ်က ကျိုးရှန့်တောင်နဲ့ ဘာအငြိုးမှ မရှိပါဘူး၊ ဒါမှမဟုတ် စီနီယာကလည်း ဝိညာဥ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းက ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်လား"

ဖန့်ချန်က ရယ်ပြီး မေးလိုက်ပါတယ်။

"မိတ်ဆွေလေးဖန့် နားလည်မှု လွဲသွားပါပြီ ကျိုးရှန့်တောင်မှာ ကြုံရမယ့် ဘေးဒုက္ခက သေလမ်းပဲ ရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မြေဝက်ဝံဂြိုဟ်က အဲဒီ ပုဂ္ဂိုလ်က ပြောတယ်၊ မင်းဆီမှာတော့ အသက်ရှင်နိုင်မယ့် အခွင့်အရေး တစ်ခုကို တွေ့နိုင်လိမ့်မယ်တဲ့"

ကျိုးရှန့်တောင် အကြီးကဲက သက်ပြင်းချလိုက်တယ်

"ကျုပ် ခံစားမိတာတော့ အဲဒီ ဘေးဒုက္ခက မကြာခင် ရောက်လာတော့မယ် ထင်တယ် အဲဒါကြောင့်ပဲ မိတ်ဆွေလေးကို ကျိုးရှန့်တောင် အရှင်သခင် ရာထူး လက်ခံဖို့ အတင်းအကျပ် ပြောခဲ့မိတာပါ"

"ပထမအချက်... အရှင်သခင် ရာထူးကို ကျုပ် လက်မခံဘူး"

ဖန့်ချန်က အတန်ကြာ စဉ်းစားပြီးမှ

"ဒုတိယအချက်... စီနီယာ ပြောတဲ့ကိစ္စကို ကျုပ် ဆရာသခင် ယွင်ဟယ်နဲ့ တွေ့တဲ့အခါမှ သူ့ကို ပြန်ပြီး အတည်ပြုရလိမ့်မယ်"

သူ ခဏလောက် ရပ်ပြီးမှ

"တတိယအချက်... တကယ်လို့ စီနီယာ ပြောတာ မှန်ခဲ့ရင်၊ ကျိုးရှန့်တောင် ဘေးဒုက္ခ ကြုံရတဲ့အခါ ကျုပ်မှာ ကူညီနိုင်စွမ်း ရှိရင် ကူညီပေးပါ့မယ်၊ ကူညီနိုင်စွမ်း မရှိရင်တော့ ကျုပ်လည်း ဘာမှ မတတ်နိုင်ဘူး"

ကျိုးရှန့်တောင် အကြီးကဲဟာ စက္ကန့်အနည်းငယ်လောက် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ ခေါင်းကို အသာညိတ်လိုက်ပြီး အထွတ်ထိပ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးတုံးကို ဖန့်ချန်လက်ထဲ ထပ်ပြီး ထည့်ပေးလိုက်ပါတယ်

"မိတ်ဆွေလေးဖန့် မငြင်းပါနဲ့တော့၊ ဒီ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးတုံးကို စရံ အဖြစ်ပဲ သတ်မှတ်လိုက်ပါ တကယ်လို့ ကျိုးရှန့်တောင် ဘေးဒုက္ခ ကြုံရလို့ မိတ်ဆွေလေးက ကူညီပေးနိုင်ခဲ့ရင် နောက်ထပ်လည်း ကျေးဇူးဆပ်ပါဦးမယ် တကယ်လို့ မကူညီနိုင်ခဲ့ရင်လည်း ဒီစရံကို ပြန်ပေးစရာ မလိုပါဘူး"

"ဒီ ဘေးဒုက္ခရဲ့ အကြောင်းရင်းကို မေးလို့ ရမလား"

ဖန့်ချန်က စဉ်းစားကြည့်ပြီး မေးလိုက်ပါတယ်။