ငါ့ရဲ့ဟန်ထုတ်ခွင့်လေး

နီရဲသောအလင်းတန်းသည် လျင်မြန်စွာကျယ်ပြန့်လာပြီး အရာအားလုံးကိုလွှမ်းခြုံသွားရာ ခဏချင်းမှာပင် ချူယွဲ့ကိုဝါးမြိုသွား၏။ အလင်းတန်းဖြတ်သန်းသွားသည်နှင့်အမျှ ချူယွဲ့၏ပတ်ပတ်လည်ရှိလူများမှာ ဝေဒနာပြင်းစွာဖြင့်အော်ဟစ်ကြလေသည်။

အင်မော်တယ်ခန္ဓာကိုယ်သည် ပူပြင်းသောမီးတောက်များကို မကြောက်ရွံ့တော့ဘဲ အင်မော်တယ်ချပ်ဝတ်တန်ဆာမှာ အလွန်ထူးခြားဆန်းပြားလှသော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် ၎င်းမှာ သာမန်မီးတောက်မဟုတ်။ သူရဲကောင်းဝိညာဉ်များစွာ၏ အစွမ်းမြှင့်တင်မှုများအပြင် အဓိကစည်းမျဉ်းအလွှာပေါင်း ၉၉၂ ခုပါဝင်သောကြောင့် အစ်ကိုကြီးချန်၏ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးတိုက်ကွက်တစ်ခုပင် အင်မော်တယ်အရှင်မြတ်အများစုကို ကျော်လွန်နေလေပြီ။

ကောင်းကင်ယံတွင် လူရိပ်များမှာ မျက်စိဖြင့်မြင်နိုင်သောအရှိန်နှုန်းဖြင့် ပျောက်ကွယ်သွားကြပြီး ပြာနှင့်ဖုန်မှုန့်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူတိုက်ခိုက်လိုက်သည့်နေရာတိုင်းတွင် တောက်လောင်သောအလင်းတန်းများ ပျံ့နှံ့သွား၏။

အင်မော်တယ်အစောင့်တပ်ဖွဲ့ဝင်များမှာ အစုလိုက်အပြုံလိုက် သုတ်သင်ခံလိုက်ရပြီး မည်သည့်စစ်ဗျူဟာမှ အသုံးမဝင်ချေ။ ယခုအခါ သူသည် ယခင်အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်ကျိုရန်၏ ဟုန်းကျွယ်အင်မော်တယ်ဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ အဆင့် ၉ အင်မော်တယ်ဓားဖြစ်၏။ ဤလူများအတွက်မူ ၎င်းမှာ အဆင့်အတန်းချင်း လုံးဝကွာခြားလွန်းသော တိုက်ခိုက်မှုပင်။ သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းမှာ တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာကောင်းလှသည်။

စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ကွင်းပြင်၌ ချူယွဲ့တစ်ဦးတည်းသာကျန်ရှိတော့သည်။ သူသည် အင်မော်တယ်အရှင်မြတ်တစ်ဦးဖြစ်သဖြင့် အသည်းအသန်တောင့်ခံနေဆဲ။ သို့သော် အခြားအစောင့်တပ်ဖွဲ့ဝင်များကျဆုံးသွားချိန်တွင် ကျန်းချန်က သူ့ရှေ့ရောက်လာရာ သူဆက်လက်မရပ်တည်နိုင်တော့ပေ။

ရွှစ်...

အင်မော်တယ်ဓားဖြတ်သန်းသွားပြီး လူရိပ်တစ်ခုလဲကျသွားကာ ပြင်းထန်သောတိုက်ပွဲ ရုတ်တရက်ပြီးဆုံးသွား၏။ ယခုအခါ စစ်မြေပြင်ကိုရှင်းလင်းပေးမည့် မျက်စိသုံးလုံးကျားနှင့် မိုချန်တို့မရှိတော့သဖြင့် အစ်ကိုကြီးချန်သည် မြေပြင်ပေါ်တွင်ပြန့်ကျဲနေသော သိုလှောင်လက်စွပ်များကိုကောက်ယူရန် အလုပ်ရှုပ်ရတော့သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် လူအများစု၏ အင်မော်တယ်ချပ်ဝတ်များမှာ တိုက်ပွဲအတွင်းပျက်စီးသွား၏။ သို့သော်လည်း အင်မော်တယ်အရှင်မြတ်တစ်ဦးပါဝင်နေသဖြင့် ရရှိသောပစ္စည်းများမှာ ကြွယ်ဝလှသည်။ အကြမ်းဖျင်းတွက်ချက်မှုအရ ကံတရားအမှတ် ၃၀၀ ကျော်ခန့်ရရှိရာ ယခင်က အမှတ်ပေါင်း ၃၀ ထရီလီယံနှင့် ညီမျှပေသည်။

ထိုအချိန်တွင် တုန်လှုပ်မှုအမှတ်များရောက်ရှိလာကြောင်း စနစ်က အဆက်မပြတ်အကြောင်းကြားနေသဖြင့် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ကာ အသိပေးသံကို ပိတ်ပစ်လိုက်၏။ သူသည် ဤတိုက်ပွဲမှ တုန်လှုပ်မှုအမှတ် စုစုပေါင်း ၃၅၀,၀၀၀ ခန့် ရရှိခဲ့သည်။ ဘေးမှကြည့်ရှုနေသူများ၏ ထိတ်လန့်မှုမှာ ကောင်းကင်သို့ထိုးတက်သွားပြီး နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ ကိုးကွယ်ဆည်းကပ်ချင်စရာအဆင့်သို့ပင် ရောက်ရှိသွား၏။ သူ၏တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်လွန်းသောကြောင့် လူအားလုံးကြက်သေသေနေကြတော့သည်။

သူအလုပ်ပြီးသွားချိန်မှ အခြားသူများမှာ ပါးစပ်များကိုပြန်ပိတ်နိုင်ကြ၏။

"ဒါဆို အင်မော်တယ်အရှင်မြတ်ချူယွဲ့ သေသွားပြီပေါ့"

"အင်မော်တယ်အစောင့်တပ်ဖွဲ့ဝင်တစ်ထောင်လုံး အဲဒီလိုမျိုးသုတ်သင်ခံလိုက်ရတာလား"

"လူတစ်ယောက်တည်းက လုပ်လိုက်တာကို ဒီလောက်တောင်မြန်ရသလား"

အလယ်အင်မော်တယ်လောကတွင် အင်မော်တယ်ဘုရင်များမှာ ရှားပါးလှပြီး အင်မော်တယ်အရှင်မြတ်များမှာပင် အလွန်အမင်းရိုသေလေးစားခံကြရသူများဖြစ်သည်။ အကြီးအကဲများ သို့မဟုတ် မြို့ခေါင်းဆောင်များဖြစ်ကြရာ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများဖြစ်၏။

ဤနေရာရှိလူများအတွက် အင်မော်တယ်အရှင်မြတ်တစ်ဦးဆိုသည်မှာ တစ်သက်လုံးကြိုးစားလျှင်ပင် မမီနိုင်သောအဆင့်အတန်းဖြစ်သည်။ ယခုမူ သူတို့၏မျက်စိရှေ့တွင်ပင် အင်မော်တယ်အရှင်မြတ်တစ်ဦးသည် သေဆုံးသွားလေပြီ။ လူကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့ရခြင်းမဟုတ်လျှင် လူအုပ်ကြီးမှာ အစစ်အမှန်ဖြစ်ကြောင်း ယုံကြည်ကြမည်မဟုတ်။

"ဒီလူက တကယ်တော့ ဘယ်လိုစွမ်းအားမျိုးရှိနေတာလဲ"

"အဓိကက အဲဒီဓားပဲ"

"ဓားရဲ့စွမ်းအားက... ပုံမှန်မဟုတ်ဘူးထင်တယ်"

"ဟုတ်တယ်၊ အနည်းဆုံးတော့ အဆင့် ၇ အင်မော်တယ်ဓားဖြစ်မယ်"

"အဆင့် ၇ အင်မော်တယ်ဓားဟုတ်လား... မဖြစ်နိုင်တာ"

အင်မော်တယ်ရတနာများမှာ အဆင့်တစ်ခုကွာခြားသွားသည်နှင့် စွမ်းအားချင်းမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကဲ့သို့ ကွာခြားသွားသည်။ ယခင် အောက်အင်မော်တယ်လောက၏ တက်လှမ်းခြင်းစစ်ပွဲတွင် ထိပ်တန်းမြို့စားများပင် အဆင့် ၄ အင်မော်တယ်ရတနာများကိုသာ အသုံးပြုကြ၏။

အလယ်အင်မော်တယ်လောကတွင် အချို့သောဂိုဏ်းကြီးများမှ ဂိုဏ်းချုပ်များသည် အဆင့် ၆ အင်မော်တယ်ရတနာများကို ကိုင်ဆောင်နိုင်ကြသည်။ အင်မော်တယ်ဓားတစ်လက်သည် အဆင့် ၆ ထက်ကျော်လွန်သွားသည်နှင့် အရည်အသွေးပိုင်းဆိုင်ရာ အကြီးအကျယ်ပြောင်းလဲသွား၏။

ဤအဆင့်တွင် အင်မော်တယ်ရတနာများသည် ရိုးရိုးစွမ်းအားမြှင့်တင်ပေးရုံ သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်အကာအကွယ်ပေးရုံသာ မဟုတ်တော့ပေ။ အဆင့် ၇ အင်မော်တယ်ရတနာတစ်ခုသည် တိုက်ခိုက်လိုက်တိုင်း စည်းမျဉ်းစွမ်းအားအချို့ကို တိုက်ရိုက်သယ်ဆောင်လာပြီး အခြေခံအကျဆုံးစည်းမျဉ်းများဖြင့် တိုက်ခိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် အဆင့် ၇ထက် မြင့်မားသောလက်နက်များမှာ အလွန်မြင့်မားသော လက်နက်သွန်းလုပ်မှုအတတ်ပညာ လိုအပ်ရုံသာမက စည်းမျဉ်းများကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်းနားလည်ရန် လိုအပ်သည့်အပြင် ထိုထက်ပို၍ အခွင့်အရေးလည်း လိုအပ်ပေသည်။ နောက်ဆုံးအနေဖြင့် များပြားလှသော ရတနာကုန်ကြမ်းများနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရှုံးနိမ့်မှုနှုန်းတို့ကြောင့် ဂိုဏ်းကြီးများစွာပင် မတတ်နိုင်ကြပေ။

အလယ်အင်မော်တယ်လောကရှိ ရတနာအားလုံးနီးပါးကို စုဆောင်းထားပြီး အရာအားလုံးကို ရောင်းချနေသော ထျန်းရှူးဂိုဏ်းကြီးမှာပင် အဆင့် ၇ အင်မော်တယ်ရတနာများကို ရောင်းချရန်မရှိ။ ထိုအချိန်တွင် လူတိုင်း၏အကြည့်တို့မှာ အစ်ကိုကြီးချန်၏ အင်မော်တယ်ဓားထံ ကျရောက်နေတော့သည်။

မနာလိုမှုများအပြင် သူတို့၏မျက်လုံးများတွင် လောဘဇောများလည်း ဖုံးကွယ်ထား၍မရအောင် ပေါ်လွင်နေသည်။ အဆင့် ၇ အင်မော်တယ်ရတနာတစ်ခု၏ဆွဲဆောင်မှုမှာ အလွန်ကြီးမားလွန်း၏။

"အဲဒီဓားက တကယ်ပဲ အဆင့် ၇ အင်မော်တယ်ဓားလား"

တင်ရွေ့က မယုံကြည်နိုင်သလို ကြည့်နေသည်။ ရွှေအင်မော်တယ်တစ်ဦး၏လက်ထဲတွင် အဆင့် ၇ အင်မော်တယ်ဓားတစ်လက် မည်သို့ရှိနေနိုင်သနည်း။ မြောင်ယွီက ထိုဓားကို အကြာကြီးစိုက်ကြည့်နေပြီး သူမ၏နက်ရှိုင်းသောမျက်လုံးများမှာ ပို၍ပဟေဠိဖြစ်လာသည်။ ထိုဓား၏ပုံသဏ္ဌာန်မှာ တစ်နေရာရာတွင်မြင်ဖူးသလိုလို ခံစားနေရ၏။ သေသေချာချာစဉ်းစားသော်လည်း ဘယ်နေရာမှာလဲဆိုသည်ကို မမှတ်မိနိုင်ပေ။

အင်မော်တယ်ဘုရင်ရဲ့ယန်ကလည်း ထိုမြင်ကွင်းကိုစေ့စေ့ကြည့်ရှုနေပြီးနောက် လေးနက်သောအသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

"ဖြစ်နိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီလူကလည်း ရွှေအင်မော်တယ်အဆင့်ထက် သေချာပေါက်မြင့်လိမ့်မယ်။ အဆင့် ၇ ရတနာရဲ့စွမ်းအားက ကြီးမားပေမဲ့ အဆင့် ၁ ရွှေအင်မော်တယ်တစ်ယောက်က အင်မော်တယ်အရှင်မြတ်တစ်ယောက်ကို ချက်ချင်းသတ်နိုင်ဖို့ မလုံလောက်သေးဘူး။ သူကိုယ်တိုင်မှာလည်း အင်မော်တယ်အရှင်မြတ်အဆင့်ရှိတဲ့ ခွန်အားရှိရမယ်"

အကယ်၍ အစ်ကိုကြီးချန်သာ အင်မော်တယ်ဘုရင်ရဲ့ယန်၏ အကဲဖြတ်ချက်ကိုကြားလျှင် သူ့ပုခုံးကိုပုတ်ကာ ဝမ်းသာအားရ ပြောမိပေလိမ့်မည်။

"ညီအစ်ကို... မင်းမှာ လူကဲခတ်တတ်တဲ့ မျက်စိရှိသားပဲ"

သို့သော် ကံမကောင်းစွာဖြင့် လူအုပ်ကြီးထဲတွင် အင်မော်တယ်ဘုရင်ရဲ့ယန်ကဲ့သို့လူမျိုးမရှိကြ။ သူတို့၏စိတ်အာရုံတို့မှာ ထိုဓားတွင်သာ နစ်မျောနေကြသည်။ လူတိုင်းက သူ့လက်နက်ကိုသာ ချီးမွမ်းနေကြသည်ကို ကြားသောအခါ အစ်ကိုကြီးချန်စိတ်ပျက်ပြီး ဒေါသထွက်သွား၏။

"ဟာသပဲ။ နောက်ဆုံးတော့ လူသိရှင်ကြား ဟန်ထုတ်ခွင့်ရတာကို ငါ့ရဲ့လက်နက်ကလုယူသွားရတယ်လို့။ မင်းတို့အားလုံး မျက်စိကန်းနေကြတာလား။ မင်းတို့ရှေ့မှာရပ်နေတာက ဇာတ်လိုက်ကျော်ဆိုတာ သိရဲ့လား။ အားလုံးရဲ့အာရုံစိုက်မှုကိုခံရတာ ဘာလဲဆိုတာ မင်းတို့သိရဲ့လား"

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ယခုသူသည် မြှောက်ပင့်ပေးမည့်သူအသစ်နှစ်ဦးကို မွေးမြူထားနိုင်ပြီဖြစ်သည်။ အပြင်ဂိုဏ်းတပည့်မလေးများဖြစ်သော စုယဲ့နှင့် စုမန်တို့ အပြေးအလွှားရောက်လာကြပြီး ကျန်းချန်ကိုဝိုင်းရံကာ မရပ်မနားချီးကျူးနေကြလေ၏။

"ဝါး... ဘိုးဘေးကြီးက တကယ့်ကို အံ့ဩဖို့ကောင်းတာပဲ"

"ဒါက တကယ့်ကိုခမ်းနားလွန်းတယ်... ဓားတစ်ချက်တည်းနဲ့ ရန်သူတွေအများကြီးကို သုတ်သင်လိုက်တာ... ဘုရားရေ..."

သူတို့မှာ အစစ်အမှန်အင်မော်တယ်အဆင့်မျှသာရှိသဖြင့် မြင့်မြတ်အင်မော်တယ်၊ ရွှေအင်မော်တယ်နှင့် အင်မော်တယ်အရှင်မြတ်တို့၏စွမ်းအားအကြောင်း နားလည်မှုနည်းပါးလှသည်။ သို့သော် ထိုအရာက အရေးမကြီးပေ။ အရေးကြီးသည်မှာ ဘိုးဘေးကြီး၏ မျက်နှာသာပေးမှုကိုရရှိရန်ဖြစ်သည်။

အစ်ကိုကြီးချန်မှာ ပြုံးဖြီးသွား၏။ အရင်တုန်းက သူဟန်ထုတ်တိုင်း တပည့်များစွာက သူ့ကိုအော်ဟစ်အားပေးခဲ့ကြသော်လည်း အခုတလော ထိုအသံတွေမကြားရသဖြင့် အကျင့်မဖြစ်သလို ခံစားနေရခြင်းဖြစ်သည်။

ကြာမြင့်စွာဝေးကွာနေခဲ့သော ဤမြှောက်ပင့်သံများက သူ့ကိုမျက်ရည်ကျလောက်အောင်ပင် ပီတိဖြစ်စေသည်။ ထိုတပည့်မလေးနှစ်ဦးက တီထွင်ဖန်တီးမှုမရှိဘဲ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးချီးမွမ်းနေသော်လည်း သူမရွေးချယ်တော့ပေ။ အချိန်ပေးလိုက်လျှင် တိုးတက်လာလိမ့်မည်။

သို့သော် ဤပျော်ရွှင်စရာခံစားချက်မှာ လင်ဟန်ဟန်ကြောင့် လျင်မြန်စွာ အနှောင့်အယှက်ဖြစ်သွားရ၏။

"ဘိုးဘေးကြီး... ဒီနေရာမှာ အကြာကြီးနေလို့မဖြစ်ဘူး။ တတ်နိုင်သမျှမြန်မြန် ထွက်သွားကြရအောင်"

သူ့အမူအရာမှာ လေးနက်နေသည်။ တိုက်ပွဲကိုမြင်ပြီး အလွန်ထိတ်လန့်သွားသော်လည်း အတွေ့အကြုံရှိသောတပည့်ရင်းတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် အနာဂတ်အတွက် ကြိုတင်စဉ်းစားနေခြင်းဖြစ်သည်။

ဤလူအုပ်ကိုသုတ်သင်ပြီးနောက် မြို့စားမင်းနှင့် အခြားပညာရှင်များမှာ အလွယ်တကူ လက်လျှော့ကြမည်မဟုတ်။ ဘိုးဘေးကြီး၏ဓားမှာ နောက်တစ်ကြိမ်တွင်လည်း ဤကဲ့သို့ အံ့ဩစရာကောင်းနေဦးမည်ဟု မည်သူမျှအာမခံချက်မပေးနိုင်ပေ။

ယွမ်ဝူ၊ ယွမ်ကျဲနှင့် ယွမ်ဟီတို့မှာလည်း အလျင်အမြန်ရောက်လာကြသည်။

"မြို့ကိုအုပ်ချုပ်နေတဲ့သူဆိုတာ သေချာပေါက်နောက်ခံရှိမှာပဲ။ အခုကိစ္စက တော်တော်ကြီးသွားပြီ"

"ဟုတ်တယ်၊ မြန်မြန်ထွက်သွားတာ အကောင်းဆုံးပဲ"

"ဂိုဏ်းကိုပြန်ရောက်ရင်တော့ ငါတို့ကိုကာကွယ်ပေးမယ့် အစီအရင်ကြီးရှိတာပဲ..."

ထိုလေးယောက်စလုံးမှာ သူ့ကိုမချီးမွမ်းသည့်အပြင် စကားပင်မပြောကြဘဲ အခြားသူများကဲ့သို့ သူ့ဓားကိုသာ လှည့်ပတ်ကြည့်နေကြသည်ကိုမြင်သောအခါ အစ်ကိုကြီးချန် ဒေါသမထိန်းနိုင်တော့။

"ဒါက ဘာတွေလဲ"

မင်းတို့အားလုံးက ခုနကအစွမ်းပြသွားတာ ငါမဟုတ်ဘဲ ဓားလို့ထင်နေကြတာလား။ ဒါဆိုရင်တော့ ငါ အခြေအနေမှန်ကို ရှင်းပြရတော့မှာပဲ။

"ဒါက အမြဲတမ်းကြားနေကျ ဇာတ်လမ်းမျိုးပဲမဟုတ်လား... ကလေးကိုရိုက်တော့ လူကြီးထွက်လာမယ်၊ အဲဒီတော့ နောက်ခံကိုအားကိုးမယ်ဆိုတဲ့ ရှေးရိုးစွဲဇာတ်လမ်းတွေလေ"

လူတိုင်းမှာ စကားမဆိုနိုင်ဘဲဖြစ်သွား၏။ ဒါဆို ခင်ဗျားက အရာအားလုံးကိုသိနေတာပဲပေါ့။

"ဒါဆို ဘာလို့မထွက်သွားသေးတာလဲ"