အိပ်မောကျနေသော ရေခဲနဂါးလေး (၁)

ကလေးထိန်းအလုပ်၏ ခက်ခဲနက်နဲမှုမှာ ကောင်းကင်မိုးကြိုးမုန်တိုင်းဝက်ဝံဘုရင်နှင့် အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်ရသည်ထက်ပင် ကြီးမားကာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပိုမိုပင်ပန်းနွမ်းနယ်ရလေသည်။

“အကြွင်းမဲ့ တရားမျှတမှု” ဟူသော ချိန်ခွင်လျှာမှာ ငွေပြာရောင် မိုးကြိုးလက်သည်း၏ စွမ်းအင် ဟန်ချက်ညီမှုကို ထိန်းသိမ်းရသည်ထက်ပင် ပိုမိုခက်ခဲ သိမ်မွေ့လွန်းလှပေသည်။

စွတ်ဖားဝေါယာဉ်လေးအတွင်းတွင် ရှောင်လန်နှင့် ရှောင်ယင်းတို့သည် လည်ချောင်းထဲမှနေ၍ “ဟွန့်” ဟူသော အသံလေးများကို အသီးသီး ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြပြီးနောက်၊ အချစ်ခံချင်သောကြောင့် ဖြစ်‌ပေါ်လာသည့် မုန်တိုင်းငယ်လေးမှာ အဆုံးသတ်သွားခဲ့လေသည်။

ထိုအခါမှသာ သူတို့သည် ဝံပုလွေဖေဖေ ကိုယ်တိုင် မေတ္တာများဖြင့် ဖန်တီးပေးထားသော မနက်စာအပေါ်သို့ ကျေနပ်အားရစွာ အာရုံစိုက်လိုက်ကြလေသည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပြန်လည်နိုးထလာသည့်ခေတ်တွင် ထိပ်တန်းအဆင့် သမင်အသားအား ဖြူဖျော့ဖျော့ ရေခဲမီးတောက်များဖြင့် အပူချိန်တိကျစွာ ကင်ထားသဖြင့် ၎င်း၏ ကြွယ်ဝလှသော အရည်အသွေးများနှင့် သန့်စင်သော စွမ်းအင်များကို လုံးဝ အလေအလွင့်မဖြစ်စေခဲ့ချေ။

တစ်ကိုက် ကိုက်လိုက်တိုင်းတွင် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို နွေးထွေးသွားစေပြီး၊ သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းမှာလည်း မသိမသာလေး တိုးတက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။

အကယ်၍ ခေတ်ဟောင်းက လူသားများသာ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရပါက ထိတ်လန့်သွားကြမည်မှာ သေချာလေသည်။

ကြွေရုပ်လေးများကဲ့သို့ လှပသော သုံးနှစ်အရွယ် လမ်းလျှောက်တတ်ခါစ ကလေးငယ်နှစ်ဦးမှာ သူတို့၏ မျက်နှာများထက်ပင် ကြီးမားသော အသားကင်ကြီးများကို ကိုင်ကာ အားရပါးရ ကိုက်စားနေကြသည်။

သူတို့၏ ‘သီးသန့်စားဖိုမှူး’ မှာမူ သံမဏိကိုပင် ဆုတ်ဖြဲနိုင်သော လက်သည်းများနှင့် အစွယ်များရှိကာ၊ ဘုရင်တစ်ပါးသဖွယ် အေးစက်စက် အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေသည့် အမြင့်နှစ်မီတာကျော်ရှိ ငွေပြာရောင် ဝံပုလွေကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်နေလေသည်။

သို့သော် ‘ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပြန်လည်နိုးထလာခြင်း’ကြောင့် ဤထူးဆန်းလှသည့် ခေတ်ကြီးတွင်မူ၊ အရာအားလုံးမှာ ပုံမှန်ဖြစ်နေပုံရလေသည်။

လင်းထျန်းလုံအတွက်မူ သူ့၏ သမီးငယ်လေးများ စားသောက်ချင်စိတ် ကောင်းမွန်ပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူနိုင်စွမ်း ရှိနေခြင်းမှာ အလွန်ကောင်းမွန်သော အရာတစ်ခုဖြစ်သည်ဟု ခံစားနေရလေသည်။

ရှောင်လန်နှင့် ရှောင်ယင်းတို့အတွက်မူ၊ သူတို့သည် ပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီး နှင်းဝံပုလွေဘုရင်၏ ကလေးများ ဖြစ်လာရခြင်းကဲ့သို့သော ယုတ္တိမရှိသည့် အရာမျိုးကိုပင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီးဖြစ်သည်။

“ဝံပုလွေဖေဖေ အသားကင်တတ်တာ၊ နည်းဗျူဟာတွေကို နားလည်တာ၊ လက်သမားလုပ်တတ်တာနှင့် တိကျတဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေအတွက် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြုတတ်တာတွေက... လူသားကလေးနှစ်ယောက်ကို မွေးစားထားတာနဲ့ယှဉ်ရင် အခြေခံအချက်လေးတွေပဲ မဟုတ်ဘူးလား...”

“အဲဒါက တော်တော်လေး ဆွဲဆောင်မှု ရှိတယ်လို့တောင် ပြောလို့ရသေးတယ်လေ...”

မနက်စာကို စစ်ဖြစ်နေသည့်အလား အလုအယက် စားသောက်ပြီးနောက်၊ ဝံပုလွေအုပ်စုသည် ကျန်ရှိနေသော သမင်အသားများကို အပြတ်ရှင်းလိုက်ကြလေသည်။

ကြွယ်ဝလွန်းသော စွမ်းအင်ဖြည့်တင်းမှုများကြောင့် နှင်းဝံပုလွေတိုင်းမှာ စိတ်ဓာတ်များ တက်ကြွနေကြပြီး၊ သူတို့၏ ငွေဖြူရောင် အမွေးအမျှင်များမှာလည်း တောအုပ်အတွင်းမှ ဖြတ်သန်းလာသော မှိန်ဖျော့ဖျော့ အလင်းရောင်အောက်တွင် ပိုမို တောက်ပလာပုံ ရလေသည်။

လင်းထျန်းလုံသည် တိုးညင်းသော်လည်း အားကောင်းလွန်းသော ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီးနောက်၊ ကင်းလှည့်အဖွဲ့သည် ကင်းလှည့်အမဲလိုက်ခြင်း၏ နောက်ဆုံးအဆင့်ကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန် နောက်တစ်ကြိမ် ထွက်ခွာလာခဲ့ကြလေသည်။

ထျန်းစန်းတောအုပ်၏ အနောက်ဘက်နှင့် အရှေ့ဘက် ရှုခင်းများမှာ သိသိသာသာ ကွာခြားလှပေသည်။ မူလက ကောင်းကင်မိုးကြိုး မုန်တိုင်းဝက်ဝံဘုရင် ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သော နယ်မြေအတွင်းသို့ တောင်ကြောတစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်ကာ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

ထိုဧရိယာမှာ မြင့်မားပြီး အအေးဒဏ်ခံနိုင်သည့် စိမ်းစိုနေသော ထင်းရှူးပင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေလေသည်။

ဆောင်းရာသီ၏ အ‌အေးဆုံး အချိန်တွင်ပင် သူတို့သည် စိမ်းလန်းစိုပြည်မှုကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ကြပြီး၊ အရိုးခိုက်မတတ် အေးစက်သော လေပြင်းများကသာ ဆောင်းရာသီဖြစ်ကြောင်း သတိပေးနေသည့် တစ်ခုတည်းသော အရာဖြစ်လေသည်။

ဝံပုလွေအုပ်စုသည် အသစ်သတ်မှတ်ထားသော အမဲလိုက်ကွင်းပြင် နယ်နိမိတ်များတစ်လျှောက် တည်ငြိမ်စွာ ချီတက်လားကြပြီး၊ ပြင်းထန်သော နှင်းဝံပုလွေ ရနံ့အမှတ်အသားများ ချန်ထားခဲ့ရန် ရံဖန်ရံခါ ရပ်တန့်တတ်ကြလေသည်။

ဤသည်မှာ တိတ်ဆိတ်သော်လည်း အလွန်အမင်း ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်းရှိသော အချုပ်အခြာအာဏာနှင့် နယ်နမိတ် ကြေညာချက်တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ကျူးကျော်ချင်သူများ အားလုံးကို သတိပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။

တစ်နည်းအားဖြင့် ဤမြေဩဇာကောင်းသော နယ်မြေသည် ပိုမိုအစွမ်းထက်သော အုပ်စိုးသူအသစ်တစ်ပါးကို လက်ခံရရှိလိုက်ပြီ ဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း သက်သေပြနေလေသည်။

တောအုပ်၏ အနောက်ဘက် အစွန်အဖျားသို့ ကင်းလှည့်ရင်း ရောက်ရှိလာသောအခါ၊ သိပ်သည်းလွန်းသော ထင်းရှူးပင်ပင်လယ်ကြီးမှာ ရုတ်တရက် ပါးလွှာသွားခဲ့ပြီး၊ အဝါရောင်သန်းနေကာ ခြောက်သွေ့နေသည့် အဆုံးအစမရှိ ကျယ်ပြန့်လှသော မြက်ခင်းပြင်ကြီးကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။

အပင်များအားလုံး ခြောက်သွေ့နေပြီး ခြောက်ကပ်ကပ် မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ပြသနေကာ လင်းထျန်းလုံ၏ ထက်မြက်လှသော အာရုံခံစားမှုနှင့် ငွေပြာရောင် မျက်ဝန်းတို့ကြောင့် မိုးကုတ်စက်ဝိုင်း၏ အဆုံးရှိ ခြောက်သွေ့နေသော မြက်ပင်များအောက်မှ မိစ္ဆာသားရဲ အရှိန်အဝါ အများအပြားကို ဖမ်းဆုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

ထို့အပြင်... မြက်ခြောက် မြက်ခင်းပြင်၏ အနက်ထဲတွင် ကိန်းအောင်းနေသော ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဖိအားတစ်ခုကိုလည်း အာရုံခံမိလိုက်လေသည်။

ထိုအရှိန်အဝါက ဝက်ဝံဘုရင်ထက် အနည်းငယ်မျှပင် အင်အားမနည်း ပြင်းထန်ကာ မှုန်ဝါးဝါးဖြစ်လေသည်။

“ဟိုဘက်မှာ... လျှော့တွက်လို့မရတဲ့ နောက်ထပ် အိမ်နီးနားချင်း တစ်ယောက် ရှိနေသေးတာပဲ...” မြက်ခင်းပြင်၏ အနက်ထဲသို့ ကြည့်ရင်း လင်းထျန်းလုံ၏ ၀ံပုလွေမျက်လုံးများမှာ အနည်းငယ် ကျုံ့ဝင်သွားခဲ့သည်။

သူ၏ ဗီဇမှာ အမြဲတမ်းတည်ငြိမ်ပြီး၊ မျက်ကန်းတစ္ဆေမကြောက်ဟန်ဖြင့် တိုးချဲ့ခြင်းထက် လက်ရှိ နယ်မြေကိုသာ ခိုင်မာအောင်လုပ်ဆောင်ခြင်းက ပိုအရေးကြီးကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သိရှိထားလေသည်။

မျိုးနွယ်စု၏ အခြေခံအုတ်မြစ် မခိုင်မာသေးမီတွင် ဒုတိယမြောက် စစ်မျက်နှာစာတစ်ခုကို သူ ဘယ်တော့မှ အလွယ်တကူ ဖွင့်မည်မဟုတ်ပေ။

သူသည် ပြတ်သားစွာပင် အဖွဲ့ကို နောက်ကြောင်းပြန်လှည့်ရန် တိုးညင်းသော ညည်းတွားသံ တစ်ခုထုတ်ဖော်ကာ ဦးဆောင်လိုက်ပြီး၊ နယ်နိမိတ်လိုင်း၏ အတွင်းဘက်တစ်လျှောက်ရှိ ဝက်ဝံဘုရင်၏ အမဲလိုက်ကွင်းပြင် အတွင်းပိုင်းကို နောက်ဆုံးအနေဖြင့် အသေးစိတ် စစ်ဆေးမှုများ စတင်လိုက်လေတော့သည်။

မနေ့က တိုက်ပွဲမှ ကျန်ရစ်ခဲ့သော ခပ်သဲ့သဲ့ စွမ်းအင်လက်ကျန်များနှင့် မှတ်ဉာဏ်များနောက်သို့ လိုက်လာရင်း၊ အဖွဲ့သည် လူသားများ ဝက်ဝံဘုရင်နှင့် အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသော အဖြစ်ဆိုး စစ်မြေပြင်ဆီသို့ မသိမသာ ချဉ်းကပ်သွားမိကြလေသည်။

တစ်ရက်နှင့်တစ်ည ကြာမြင့်သွားပြီဖြစ်သော်လည်း၊ လေထုထဲရှိ မိုးကြိုးဒြပ်စင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ ကြမ်းတမ်းပြီး တက်ကြွနေဆဲဖြစ်ရာ၊ ဝံပုလွေအုပ်စု၏ လည်ပင်းပေါ်ရှိ အမွေးအမျှင်များကို အနည်းငယ် ထောင်မတ်သွားစေခဲ့လေသည်။

အမဲလိုက်ကွင်းပြင်တွင် အမှတ်အသားများ ရေးဆွဲထားသော လူသားများ၏ ပျက်စီးနေသည့် ရဟတ်ယာဉ်ဒါဇင်ကျော်မှာ နေရာအနှံ့ ပြန့်ကျဲနေလေသည်။

အချို့မှာ လောင်ကျွမ်းပြီး တွန့်လိမ်နေကာ၊ အချို့မှာ အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်နေကာ၊ ထိုစစ်ပွဲ၏ ရက်စက်မှုနှင့် ပြင်းထန်မှုတို့ကို တိတ်တဆိတ် ပြောပြနေလေသည်။

ဝံပုလွေဖေဖေသည် ဤမြင်ကွင်းအပေါ် မည်သည့်မှတ်ချက်မှ မပေးခဲ့သော်လည်း၊ ရှောင်လန်နှင့် ရှောင်ယင်းတို့၏ အကြည့်များမှာ အတိကျဆုံးသော စကန်ဖတ်စက်များကဲ့သို့ စစ်တလင်း၏ အသေးစိတ် အချက်အလက်တိုင်းကို မှတ်တမ်းတင်နေကြလေသည်။

“ဒါကို ကြည့်ရသလောက်၊ လူသားတွေက အဲဒီ ဝက်ဝံရိုင်းကြီးနဲ့ အရင် သွေးထွက်သံယိုတိုက်ပွဲတစ်ခု ဆင်နွှဲခဲ့တာပဲ... ဝံပုလွေဖေဖေက နှစ်ဖက်စလုံး အတော်လေး အထိနာသွားတဲ့ အချိန်ကျမှ၀င်ပြီး ရှင်းလင်းလိုက်တာ ဖြစ်ရမယ်...”

ရှောင်ယင်း၏ အတွေးများထဲတွင် ဝံပုလွေဖေဖေ၏ နည်းဗျူဟာနှင့် အမြော်အမြင် ကြီးမားမှုအပေါ် ချီးကျူးမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပါဝင်နေလေသည်။

“ရလဒ်ကတော့ အတော်လေးကောင်းတယ်၊ ဒါက ကောင်းတဲ့ကိစ္စပဲ... ဒါပေမဲ့ ဖြစ်စဉ်က... ထင်သလောက် မရိုးရှင်းဘူး...” ရှောင်လန်၏ ရေခဲပြာရောင် မျက်ဝန်းများ၏ အနက်ထဲတွင် သံသယအရိပ်အယောင်လေးတစ်ခု လျှပ်တစ်ပြက် ပေါ်လာခဲ့သည်။

“ငါ အရင်က အာရုံခံမိဖူးတဲ့ ကံကြမ္မာအပိုင်းအစတွေအရဆိုရင်၊ အဲဒီ ဝက်ဝံက ဒီနေရာမှာ ကျဆုံးသွားသင့်တာမဟုတ်ဘူး... သူက... နောက်ပိုင်း ကာလတွေမှာ ဘေးအန္တရာယ်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာသင့်တာလေ... ဘာလို့ သူ့ရဲ့ ကံကြမ္မာလမ်းကြောင်းက အချိန်မတိုင်ခင် ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရတာလဲ...”

အကြီးမားဆုံးသော ခြိမ်းခြောက်မှုကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်သည့် ဝက်ဝံဘုရင်ကို စောစောစီးစီး ဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့ခြင်းက၊ ဝံပုလွေဖေဖေနှင့် မျိုးနွယ်စုအတွက် အဖိုးတန်လှသော အနားယူချိန်နှင့် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မရန် အချိန်များကို ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့သည်မှာ သေချာပေါက် သတင်းကောင်းကြီးတစ်ခုပင် ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် တစ်ချိန်က ဥပဒေသများ၏ အထွတ်အထိပ်ကိုပင် ထိတွေ့ခဲ့ဖူးသော တည်ရှိမှုတစ်ခုအနေဖြင့် ရှောင်လန်သည်၊ ဤကဲ့သို့သော ကြိုတင်သတ်မှတ်ထားသည့် အဓိကလမ်းကြောင်းကြီးမှ ရုတ်တရက် သွေဖည်သွားမှုများကြောင့် သူ၏အတွေ့အကြုံအရ တစ်ခုခုမှားယွင်းနေသည်ဟု ခံစားရကာ သတိဝီရိယကို ထိန်းသိမ်းထားလေသည်။

အပြောင်းအလဲများ ပေါ်ပေါက်လာခြင်းဆိုသည်မှာ အနာဂတ်တွင် ခန့်မှန်း၍မရနိုင်သည့်အရာများ တိုးလာခြင်းကို ဆိုလိုခြင်းပင်။

“ဒါက ငါတို့ကြောင့်လား... လိပ်ပြာတောင်ပံ အကျိုးသက်ရောက်မှုလိုမျိုးလား...” သူမ တွေးလိုက်မိသည်။

သူတို့ ပြန်လည်မွေးဖွားလာခြင်း၊ ဝံပုလွေဖေဖေ၏ မွေးစားခံရခြင်းစသည့် ကြီးမားလွန်းသော အပြောင်းအလဲများက ကံကြမ္မာ၏ ကြိုးမျှင်များကို ပြင်းထန်စွာ စတင်မွှေနှောက်လိုက်ချေပြီ။

ယုတ္တိဗေဒအရဆိုလျှင် ၎င်းမှာ အဓိပ္ပာယ်ရှိသော်လည်း၊ ဖိအားအသစ် တစ်မျိုးကိုပါ ယူဆောင်လာခဲ့သည်... သူတို့၏ အကြီးမားဆုံးသော သတင်းအချက်အလက် အားသာချက်ဖြစ်သည့် ‘ကြိုတင်သိမြင်နိုင်စွမ်း’ မှာ အားနည်းလာနေပြီ ဖြစ်သည်။

အနာဂတ်မှာအနာဂတ်မှာ မြူခိုးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး မရေရာ မသေချာသော အပြောင်းအလဲများ အားလုံးကို ရင်ဆိုင်ရန်နှင့် ဤအိမ်လေးကို ကာကွယ်ရန်အတွက် သူတို့ ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ကြီးထွားလာရမည် ဖြစ်လေသည်။

ရှောင်လန်၏ နှလုံးသားထဲတွင် အရေးတကြီးဖြစ်နေသည့် ခံစားချက်တစ်ခု ဆူပွက်လာခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှောင်ယင်း၏ အာရုံစိုက်မှုမှာ ပိုမိုတိကျသော အသေးစိတ် အချက်အလက်များအပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။ “သံမဏိဒိုင်းကာ ကင်းစခန်း...” သူမသည် သူမ၏ အတိတ်ဘဝက ကစဉ့်ကလျား သတင်းအချက်အလက် စီးကြောင်းအချို့မှ အဓိကစကားလုံးများကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်လေသည်။

“ငါ့မှတ်ဉာဏ်ထဲမှာတော့ နင်းမြို့တော်က နောက်ပိုင်းကျရင် ထျန်းစန်းတောင်တန်းရဲ့ အနက်ထဲက အထူး လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခုထဲမှာ ကြီးမားတဲ့ အခွင့်အရေးတစ်ခုကို ရခဲ့သလိုပဲ... ဒါပေမဲ့ အဲဒါက လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ နေထိုင်တဲ့ မိစ္ဆာသားရဲ မျိုးနွယ်စုတွေကိုလည်း ဒေါသထွက်စေခဲ့သလို၊ နောက်ဆုံးမှာ မိစ္ဆာဘုရင် အနည်းငယ် ပူးပေါင်းပြီး မြို့ကို တိုက်ခိုက်တဲ့အထိ ဖြစ်သွားစေခဲ့တယ်”

“ပြီးတော့ အဲဒီ လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို အရင်ဆုံး ရှာတွေ့ခဲ့တာက နင်းမြို့တော်က ‘သံမဏိဒိုင်းကာ ကင်းစခန်း’ လို့ခေါ်တဲ့ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုပဲ...”

“နင်ဆိုလိုတာက၊ ဒီတိုက်ပွဲက ‘သံမဏိဒိုင်းကာ ကင်းစခန်း’ အဲဒီ လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို ရှာတွေ့ဖို့အတွက် လမ်းစဖြစ်နေနိုင်တယ် ဆိုတဲ့သဘောလား...” ရှောင်လန်က အဓိကအချက်ကို ချက်ချင်း ဖမ်းဆုပ်လိုက်မိလေသည်။

“အကုန်လုံးတော့ မဟုတ်ဘူး...” ရှောင်ယင်း၏ အတွေးများမှာ လေးနက်တည်ကြည်သွားခဲ့သည်။