ထျန်းစန်းတောင်တန်းအတွင်းမှ ထူးဆန်းသော ပေါက်ကွဲသံနှင့် ဝိညာဉ်နယ်မြေ ထွက်ပေါ်လာခြင်း (၁)

ဤဧရိယာတွင် မူလက နေထိုင်ခဲ့ကြသော သတ္တဝါအားလုံးမှာ ထိုဆူညံသံကြီးနှင့် ၎င်းနောက်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ဒီရေလှိုင်းကြီးတို့ကြောင့် ထိတ်လန့်ထွက်ပြေးသွားကြသည် သို့မဟုတ် ကြောက်ရွံ့တုန်ရင်သွားကြသည်ဟု ထင်ရသည်။

ယင်းဖုန်း၏ ပုံရိပ်မှာ တစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရွေ့လျားနေပြီး၊ ကွေ့ကောက်သောနေရာများ သို့မဟုတ် ကျောက်တုံးကြီးများ၏ အနောက်မှ ရံဖန်ရံခါ ပေါ်ထွက်လာတတ်ကာ၊ ရှုပ်ထွေးသော မြေမျက်နှာသွင်ပြင်ကို ဖြတ်သန်းရင်း ကင်းထောက်တာ၀န်ကို ကြေပြွန်စွာ လုပ်ဆောင်ရန်အတွက် အရိပ်ပြေးလွှားခြင်းနှင့် လေစီးကြောင်း အမြန်နှုန်းမြှင့်တင်ခြင်းတို့ကို အသုံးပြုနေလေသည်။

ယင်းဖုန်း ပြန်ရောက်လာတိုင်းတွင် သတင်းအချက်အလက် အသစ်များကို ယူဆောင်လာတတ်လေသည်။

ပထမတစ်ကြိမ်တွင် ယင်းဖုန်းသည် နှင်းခဲများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ထူထဲသည့်အရွက်များရှိသည့် သေးငယ်သော မြစိမ်းရောင် အပင်လေးတစ်ပင်ကို ယူဆောင်လာပြီး လင်းထျန်းလုံ၏ အရှေ့တွင် ချထားပေးခဲ့သည်။

ထိုအပင်ထံမှ သစ်သားနှင့် ရေခဲဒြပ်စင်များ ရောနှောနေသော သန့်စင်သည့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်နေလေသည်။

“နှင်းခဲမြက်... အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်အပင်တစ်မျိုးပဲ... သူ့ကို တိုက်ရိုက် စားသုံးမယ်ဆိုရင် အအေးဒဏ် ခံနိုင်စွမ်းကို နည်းနည်း မြှင့်တင်ပေးနိုင်တယ်...” ရှောင်လန်က ထိုအပင်ကို မှတ်မိသွားပြီး သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ရေရွတ်လိုက်သည်။

လင်းထျန်းလုံသည် နှင်းခဲမြက်အား သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြု၍ သေချာ သိမ်းဆည်းလိုက်လေသည်။ “နောက်မှ ဝံပုလွေအသိုက်နားမှာ စိုက်ကြည့်ရမယ်...”

နောက်တစ်ကြိမ်တွင် ယင်းဖုန်းသည် အေးခဲနေသော မြေကြီးအောက်ခြေ၌ နစ်မြုပ်နေသည့်၊ မှိန်ဖျော့ဖျော့ ငွေရောင်အလင်းတန်းများ လင်းလက်နေသော အနက်ရောင် သတ္တုရိုင်း အပိုင်းအစ အချို့ကို ယူဆောင်လာခဲ့ပြန်သည်။

ထိုသတ္တုရိုင်းများသည် အေးစက်ပြီး လေးလံနေကာ၊ ထူးခြားသော မြေကြီးနှင့် သတ္တုဒြပ်စင် စွမ်းအင်များ ပါဝင်နေလေသည်။

“သံနက်သတ္တုရိုင်းလား... ဒီလိုနေရာမျိုးမှာ ပြန့်ကျဲနေတဲ့ သတ္တုကြောတွေ ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး... အရည်အသွေးက အရမ်းနိမ့်ပြီး အရေအတွက် တော်တော်နည်းနေတာတော့ နှမြောစရာပဲ...” ရှောင်ယင်းက တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။

လင်းထျန်းလုံသည် ၎င်းကိုလည်း သိမ်းဆည်းလိုက်လေသည်... “အနာဂတ်မှာ ဒါကိုအသုံးပြုဖို့ အခွင့်အရေး ရလာနိုင်ပါတယ်လေ...”

ထို့နောက် ယင်းဖုန်းသည် ခပ်သဲ့သဲ့ လင်းလက်နေသော အပင်အချို့ကို ပါးစပ်ဖြင့် ကိုက်ချီလာရင်း သူ၏ရှေ့တွင် နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ပေါ်လာခဲ့ပြန်သည်။

၎င်းတို့မှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်နေသည့် အဝါရောင်ဖျော့ဖျော့ အသီးများ သီးနေသော ချုံပုတ်တစ်ခုနှင့် သန့်စင်သော ရေခဲဒြပ်စင် စွမ်းအင်များ ပါဝင်နေသည့် အပြာရောင်ရင့်ရင့် ရေညှိအပိုင်းအစ အနည်းငယ် ဖြစ်လေသည်။

ယင်းဖုန်းသည် သူရှာတွေ့လာသည့် အရာများကို လင်းထျန်းလုံ၏ အရှေ့ရှိ နှင်းလွင်ပြင်ပေါ်တွင် ချထားလိုက်လေသည်။

ရှောင်ယင်းသည် သိချင်စိတ်ဖြင့် သူမ၏ လက်သေးသေးလေးကို ဆန့်ထုတ်ကာ ဝါဖျော့ဖျော့ အသီးတစ်လုံးကို ကောက်ယူလိုက်လေသည်။

သစ်သီးမှာ အနည်းငယ် အေးစိမ့်နေပြီး ချိုမြိန်သော ရနံ့တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေလေသည်။

သူမသည် လင်းထျန်းလုံကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး၊ သူမ၏ ဖခင်က ခေါင်းညိတ်ပြသည်ကို မြင်ရသောအခါ၊ ထိုအသီး ပါးစပ်ထဲသို့ ဂရုတစိုက်ထည့်ကာ အရသာခံကြည့်လိုက်လေသည်။

တစ်ကိုက် ကိုက်ကြည့်ပြီးသည်နှင့် သူမ၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း တောက်ပသွားခဲ့သည်။

“ဖေဖေ... ချိုတယ်...” သူမသည် နောက်တစ်လုံးကို ကောက်ယူကာ ရှောင်လန်ကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။ “ရှောင်လန်... မြည်းကြည့်ပါဦး...”

ရှောင်လန်သည် ရှောင်ယင်းပေးသော အသီးကိုယူကာ နည်းနည်း ကိုက်စားကြည့်လိုက်လေသည်။ ချိုမြိန်သော သစ်သီးရနံ့နှင့်အတူ မှိန်ဖျော့ဖျော့ နွေးထွေးမှုလေးတစ်ခုက သူမ၏ ပါးစပ်ထဲတွင် အရည်ပျော်သွားခဲ့သည်။

“စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း သစ်သီး... အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်အသီး တစ်မျိုးပဲ၊ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကြံ့ခိုင်စေပြီး အသက်စွမ်းအင်ကို ဖြည့်တင်းပေးရာမှာ ကောင်းတယ်... အရသာကလည်း မဆိုးဘူး...”

သူမ စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သော်လည်း၊ အပြင်ပန်းတွင်မူ သူမသည် ခေါင်းညိတ်၍ “အင်း... အရသာရှိတယ်...” ဟုသာ ပြောလိုက်လေသည်။

လင်းထျန်းလုံသည် ကလေးငယ်နှစ်ဦး ဝိညာဉ်အသီးများအား ဝေမျှစားသောက်နေကြသည်ကို ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် ကြည့်နေပြီး၊ ယင်းဖုန်း ယူဆောင်လာခဲ့သော အခြားဝိညာဉ်အပင်များကို သေချာ သိမ်းဆည်းလိုက်လေသည်။

“ဒါတွေက ပြန်ယူသွားဖို့ အတော်ပဲ... အဲ့အပင်တွေကို ပိုကောင်းကောင်း အသုံးချနိုင်မယ့် နည်းလမ်းတစ်ခုကို ငါ ရှာတွေ့နိုင်ကောင်းပါရဲ့...”

“ဒီအသီးရဲ့ အစွမ်းကို ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်နဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်ရင်၊ ခြေလှမ်း၀က်ပါရမီရှင်အဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့ရာ ကြာချိန် အများကြီး လျှော့သွားနိုင်တယ်...” ရှောင်ယင်းသည် လျှို့ဝှက်စွာ တွက်ဆနေလေသည်။

“ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သိပ်သည်းဆက တက်လာနေတုန်းပဲ၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ထွက်ပေါ်လာတဲ့နေရာ၊ မူလအရင်းအမြစ်က အဝေးကြီးမှာ မဟုတ်လောက်ဘူး...” ရှောင်လန်က မှန်းဆလိုက်ကာ လမ်းအဆုံးရှိ ခမ်းနားသော တောင်ကြောဆီသို့ သူမ၏ အကြည့်များကို ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ရှည်လျားနက်ရှိုင်းသော ဝံပုလွေဟိန်းဟောက်သံ တစ်ခုမှာ ရှေ့ရှိ တောင်နောက်မှနေ၍ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

အာဝူး...

ထိုဟိန်းဟောက်သံထဲတွင် ရှင်းလင်းသော သတိပေးချက်တစ်ခု ပါဝင်နေပြီး အရေးကြီး အရာတစ်ခုခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ကြောင်း ပြောပြနေလေသည်။

လင်းထျန်းလုံသည် ခေါင်းမော့ကာ တိုတောင်းသော ဟိန်းဟောက်သံဖြင့် ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ အတွေးများက ဝံပုလွေအုပ်စုထံသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရောက်ရှိသွားခဲ့သည် - “အရှိန်တင်ကြမယ်၊ သတိတော့ထားကြ...”

ဝံပုလွေအုပ်စုသည် သူတို့၏ အရှိန်ကို ရုတ်တရက် မြှင့်တင်လိုက်ကြပြီး၊ ထက်ရှသော လက်သည်းများဖြင့် မြေကြီးကို ကုတ်ကာ လေပြင်းများနှင့် နှင်းမှုန်များကို တွန်းလှန်ရင်း အပေါ်သို့ ပြေးတက်သွားကြလေသည်။

မကြာမီမှာပင် ဝံပုလွေအုပ်စုသည် ခမ်းနားသော တောင်ကြောပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားကြလေသည်။

ဝံပုလွေအုပ်စုသည် ရှေ့ဆက်သွားနေကြလေသည်။ အမြင့်သို့ ရောက်လာလေလေ အပူချိန်မှာ ပိုမိုအေးစက်လာလေလေ ဖြစ်ပြီး တိုက်ခတ်နေသော လေပြင်းများက နှင်းများနှင့် ဖုန်မှုန့်များကို သယ်ဆောင်လာကာ ရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းကို မှုန်ဝါးသွားစေလေသည်။

ရေပြာကြေးခွံအစောင့်အရှောက် ခြောက်ကောင်မှာ လင်းထျန်းလုံနှင့် သူ့သမီးနှစ်ယောက်၏ ဘေးတွင်ဆက်လက် တည်ရှိနေကြပြီး၊ နှင်းခဲများ ဖုံးလွှမ်းနေသော်လည်း သူတို့၏ ရေပြာရောင် ကြေးခွံများမှာ တောက်ပနေဆဲဖြစ်ကာ၊ သူတို့၏ ခြေလှမ်းများမှာလညါး တည်ငြိမ်ပြီး အားကောင်းနေဆဲပင်...

သူတို့အား ရေပြာရောင် ဝိညာဉ်ချပ်ဝတ်တန်ဆာက ဤအဆင့်ရှိ အအေးဒဏ်ကို တောင့်ခံနိုင်စေခဲ့လေသည်။

ထျန်းပင်းမှာမူ စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံ ရသည်။

ထူးဆန်းသောအရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် ဤစူးစမ်းလေ့လာမှုက သူကိုယ်တွင်းရှိ တိုက်ပွဲ၀င် ဗီဇများကို လှုံ့ဆော်ပေးနေလေသည်။

သူတို့သည် ပြန့်ပြူးကာ လေကွယ်နေသည့် ဆင်ခြေလျှော တစ်ခုကို ဖြတ်သန်းသွားစဉ်၊ လင်းထျန်းလုံက အဖွဲ့ကို ရပ်တန့်ရန် အချက်ပြသည့်အနေဖြင့် ရှေ့ခြေထောက်တစ်ဖက်ကို ရုတ်တရက် မြှောက်လိုက်လေသည်။

သူ၏ ရေခဲပြာရောင် မျက်၀န်းများမှာ နှင်းများပေါ်ရှိ ဧရာမလက်သည်းရာတစ်ခုကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း အနည်းငယ် ကျုံ့ဝင်သွားခဲ့သည်။

ထိုလက်သည်းရာမှာ နက်ရှိုင်းပြီး၊ ထက်ရှသော အသွားများ ရှိကာ၊ အားနည်းသော်လည်း ကြမ်းတမ်းလွန်းသော မီးစွမ်းအင်လှိုင်းဂယက်တစ်ခုပင် ကျန်ရှိနေသေးပြီး၊ ၎င်းမှာ မကြာသေးမီကမှ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ညွှန်ပြနေလေသည်။

“ဂါး...” ထျန်းပင်းသည် လက်သည်းရာအနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာပြီး အနံ့ခံကြည့်လိုက်လေသည်။

ထို့နောက် လည်ချောင်းထဲမှနေ၍ တိုးညှင်းသည့် ညည်းတွားသံ တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး၊ ဘေးရှိ အပင်များထူထဲနေသော တောအုပ်ကို သတိဝီရိယဖြင့် ဝေ့ကြည့်လိုက်လေသည်။

လင်းထျန်းလုံ၏ အတွေးများမှာ လှုပ်ရှားသွားလေသည်။

ယင်းဖုန်းသည် လင်းထျန်းလုံ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကုထ ချက်ချင်း နားလည်သွားကာ သူ၏ပုံရိပ်မှာ အရိပ်များထဲသို့ တိတ်တဆိတ် ပေါင်းစပ်ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

ခဏအကြာတွင် ယင်းဖုန်း ပြန်ရောက်လာခဲ့ပြီး ပစ်မှတ်မှာ အဝေးသို့ ရောက်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း ခေါင်းခါပြလိုက်လေသည်။

သို့သော် ယင်းဖုန်း ပြန်လည်ပေးပို့လာသော အတွေးပုံရိပ်များမှတစ်ဆင့် ၎င်းမှာ အနည်းဆုံး ထူးချွန်အဆင့်ရှိ ဧရာမသတ္တဝါကြီး တစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး၊ အတော်လေး ကြမ်းတမ်းပုံရကြောင်း လင်းထျန်းလုံ အာရုံခံမိလိုက်လေသည်။

“ဒီတောင်တွေရဲ့ အနက်ထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေတဲ့ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ကောင်တွေ အများကြီး ရှိနေသေးပုံရတယ်...” လင်းထျန်းလုံသည် စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိပြီး ပို၍ပင် သတိထားလာလေသည်။

သူသည် အဖွဲ့ကို ဆက်လက်ချီတက်ရန် အချက်ပြလိုက်သော်ငြား၊ အစောင့်အရှောက်များနှင့် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများမှာ သူတို့၏ ဖွဲ့စည်းပုံကို ပိုမိုတင်းကျပ်လိုက်ကြလေသည်။

နောက်ထပ် နာရီဝက်ခန့် ခရီးနှင်ပြီးနောက်၊ သူတို့သည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကြောင့် ဆွဲဆောင်ခံရသော ပြန့်ကျဲနေသည့် မိစ္ဆာသားရဲငယ် အချို့နှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။

ဤအရာများ အားလုံးကို အမဲလိုက်သမားများနှင့် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူအဖွဲ့က မည်သည့်အနှောင့်အယှက်မျှ မဖြစ်စေဘဲ လျင်မြန်တိတ်ဆိတ်စွာ ဖြေရှင်းလိုက်ကြလေသည်။

ရှောင်လန်နှင့် ရှောင်ယင်းတို့သည် စွတ်ဖားပေါ်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေရင်း၊ ယင်းဖုန်း ယူဆောင်လာသော သစ်သီးတစ်လုံးကို ရံဖန်ရံခါ ဝေမျှစားသောက်နေကြလေသည်။

အချိန်အများစုတွင် သူတို့သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ပိုမိုထူးဆန်းလာသော ရှုခင်းများကိုသာ သိချင်စိတ်ဖြင့် ကြည့်ရှုနေကြသည်။

ကျောက်တုံးအချို့၏ မျက်နှာပြင်များပေါ်တွင် သဘာဝ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပုံသဏ္ဌာန်များ စတင်ပေါ်လာပြီး၊ ရံဖန်ရံခါတွင် ရေခဲ၊ နှင်း၊ သို့မဟုတ် အစစ်အမှန် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ဒြပ်စင်ဝိညာဉ်ငယ်လေး တစ်ကောင် သို့မဟုတ် နှစ်ကောင်မှာ ကျောက်တုံးအက်ကွဲကြောင်းများထဲသို့ အလုအယက် ပြေးဝင်သွားကြသည်ကိုပင် မြင်တွေ့ရလေသည်။

“ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သိပ်သည်းဆက နှင်းဝံပုလွေကျေးရွာမှာရှိတဲ့ ပမာဏနဲ့ သိပ်မကွာတော့ဘူး၊ ပြီးတော့ ဒါက လမ်းမှာပဲ ရှိသေးတာလေ...” ရှောင်လန်သည် စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိပြီး တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။

“အလယ်ဗဟို ဧရိယာမှာဆိုရင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ ဘယ်လောက်တောင် သိပ်သည်းနေမလဲ... ‘ဝိညာဉ်နယ်မြေ’ လို တည်ရှိမှုမျိုးကို မွေးဖွားပေးနိုင်တာ အံ့သြစရာ မရှိတော့ပါဘူး...” ရှောင်ယင်းက ပြောလိုက်ပြီး သူမ စိတ်ထဲတွင်လည်း မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် မတ်စောက်ပြီး ရေခဲများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ချောက်ကမ်းပါး တစ်ခုကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက်၊ အရှေ့မှ ကင်းထောက်နေသော ယင်းဖုန်းထံမှ ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ မြန်ဆန်သော စိတ်စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခု ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့လေသည်။

လင်းထျန်းလုံသည် ချက်ချင်းပင် ခေါင်းမော့ကာ နှင်းဝံပုလွေအုပ်စုကို အမိန့်ပေးလိုက်လေသည်။ ဝံပုလွေအုပ်စု၏ အရှိန်မှာ ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာပြီး၊ သူတို့၏ ထက်ရှသော လက်သည်းများဖြင့် ရေခဲပြင်ကို ကုတ်ခြစ်ကာ၊ ပိုမိုပြင်းထန်လာသော တောင်ပေါ်လေပြင်းများကို အံတုရင်း၊ နောက်ဆုံး တောင်ကြောဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးတက်သွားကြလေသည်။

တောင်ကြောထိပ်တွင် ရပ်လိုက်သောအခါ၊ လေပြင်းများမှာ ရုတ်တရက် ပြင်းထန်လာပြီး ဝံပုလွေများ၏ ထူထဲသော အမွေးအမျှင်များကို သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များနှင့် တင်းကျပ်စွာ ကပ်သွားစေလေသည်။

သူတို့ရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းကြောင့် လင်းထျန်းလုံ အပါအဝင် အဖွဲ့ဝင်များအားလုံး အံ့သြမှင်တက်သွားကြသည်။

အောက်ဘက်တွင် အလွန်အမင်း ကျယ်ပြောသော နှင်းများဖုံးလွှမ်းနေသည့် ချိုင့်ဝှမ်းကြီးတစ်ခု ရှိနေပြီး၊ ၎င်း၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ကြီးမားတွန့်လိမ်နေကာ တဖျတ်ဖျတ် လင်းလက်နေသော အလင်းတိုင်ကြီးအချို့မှာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှနေ၍ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်နေပြီး၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကို ဆက်သွယ်ထားသော ဧရာမ သံတိုင်ကြီးများကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေသည်။

အလင်းတိုင်များမှာ ခရမ်းပြာရောင် အဆင်းရှိပြီး၊ မရေမတွက်နိုင်သော စွမ်းအင်များမှာ ၎င်းတို့အတွင်း၌ ရူးသွပ်စွာဆူပွက်ကာ ပွတ်တိုက်မိနေပုံရလေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အာကာသထဲတွင် ပြင်းထန်သော လှိုင်းဂယက်များ ဖြစ်ပေါ်နေကာ ထိုဧရိယာကို ဖြတ်သန်းလာသော အလင်းရောင်များကို တွန့်လိမ်ပြီး မှုန်ဝါးသွားစေလေသည်။

ကြီးမားလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ ရုပ်ဝတ္ထုတစ်ခုအလား သိပ်သည်းလာပြီး အလင်းတိုင်များမှနေ၍ အပြင်ဘက်သို့ လှိုင်းလုံးများ တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး ရိုက်ခတ်နေကာ မျက်စိဖြင့်ပင်မြင်နိုင်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှိုင်းဂယက်များကိုပင် ဖြစ်ပေါ် နေစေလေသည်။

ဤမြင်ကွင်းမှာ မကြာသေးမီက သူ အမှတ်အသား ပြုလုပ်ခဲ့သော နေရာနှင့် အလွန်ဆင်တူနေသည်... ကစဉ့်ကလျားဖြစ်နေပြီး ဆူပွက်နေသော စွမ်းအင်များ ရှိသည့် နေရာမှာ သိမ်မွေ့သော လေဟာနယ်တွန့်လိမ်မှုများ ရှိသည့် နေရာနှင့် တထပ်တည်းနီးပါး တူညီနေသည်။

ဧရိယာအကျယ်အ၀န်းနှင့် စွမ်းအင်ပြင်းထန်မှုတစ်ခုတည်းသာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကဲ့သို့ ကွာခြားနေခြင်း ဖြစ်လေသည်။

[စနစ် အသိပေးချက်] ။ ။ မည်သည့်အရာမှန်း မသိရသော ဝိညာဉ်နယ်မြေ အဝင်ဝတစ်ခုကို ထောက်လှမ်းတွေ့ရှိခဲ့သည်။ အ၀င်၀မှာ တည်ငြိမ်စွာ ဖြစ်ပေါ်နေပါသည်။ စွမ်းအင်အဆင့် မြင့်မားလွန်းသည်။ ယခုနေရာရှိ ကိုဩဒိနိတ်များမှာ ယခင်က အိမ်ရှင် အမှတ်အသား ပြုလုပ်ခဲ့သော (လက်သည်းရာ ၁)နှင့် ၉၉.၇ ရာခိုင်နှုန်း ထပ်တူကျနေပါသည်။

ကြည်လင်ပြတ်သားသော စနစ်အသိပေးချက် အသံတစ်ခုက လင်းထျန်းလုံ၏ စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး သူ၏ ခန့်မှန်းချက်ကို လုံးဝ အတည်ပြုပေးလိုက်လေသည်။

သူ သတိပြုမိပြီး အမှတ်အသား ပြုလုပ်ခဲ့သော ပုံမှန်မဟုတ်သည့်နေရာမှာ စိတ်ကူး၍မရနိုင်သော အခွင့်အရေးကြီး တစ်ခုကို အမှန်တကယ်ပင် ဖုံးကွယ်ထားလေသည်။

“ဝိညာဉ်နယ်မြေ...” လင်းထျန်းလုံ၏ ငွေရောင်မျက်လုံးများထဲတွင် ယခင်က တစ်ခါမှ မရှိခဲ့ဖူးလောက်အောင် ပြင်းထန်သော အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်နေခဲ့သည်။

“အထဲမှာ ပစ္စည်းကောင်းတစ်ခုခု သေချာပေါက် ရှိရမယ်...”